Dz.U. 2001 nr 115 poz. 1229

1229 USTAWA z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne. DZIA¸ I Zasady ogólne Rozdział 1 Przepisy ogólne Art.

1.

1. Ustawa reguluje gospodarowanie woda mi zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju, a w szczególności kształtowanie i ochronę zasobów wodnych, korzystanie z wód oraz zarządzanie zasoba mi wodnymi.

2. Gospodarowanie wodami jest prowadzone z za chowaniem zasady racjonalnego i całościowego trak towania zasobów wód powierzchniowych i podziem nych, z uwzględnieniem ich ilości i jakości.

3. Gospodarowanie wodami uwzględnia zasadę wspólnych interesów i jest realizowane przez współ pracę administracji publicznej, użytkowników wód i przedstawicieli lokalnych społeczności, tak aby uzy skać maksymalne korzyści społeczne. Art.

2.

1. Zarządzanie zasobami wodnymi służy za spokajaniu potrzeb ludności, gospodarki, ochronie wód i środowiska związanego z tymi zasobami, w szczególności w zakresie:

1) zapewnienia odpowiedniej ilości i jakości wody dla ludności,

2) ochrony zasobów wodnych przed zanieczyszcze niem oraz niewłaściwą lub nadmierną eksploata cją,

3) utrzymywania lub poprawy stanu ekosystemów wodnych i od wody zależnych,

4) ochrony przed powodzią oraz suszą,

5) zapewnienia wody na potrzeby rolnictwa oraz prze mysłu,

6) zaspokojenia potrzeb związanych z turystyką, spor tem oraz rekreacją,

7) tworzenia warunków dla energetycznego, trans portowego oraz rybackiego wykorzystania wód.

2. Instrumenty zarządzania zasobami wodnymi sta nowią:

1) plany gospodarki wodnej,

2) pozwolenia wodnoprawne,

3) opłaty i należności w gospodarce wodnej, Dziennik Ustaw Nr 115 — 8798 — Poz. 1229

4) kataster wodny,

5) kontrola gospodarowania wodami.

3. Dokumentacje hydrologiczne, stanowiące pod stawę projektowania i planowania w zakresie budow nictwa wodnego, ochrony przed powodzią i zapobie gania skutkom suszy oraz zarządzania zasobami śród lądowych wód powierzchniowych, w tym wydawania decyzji administracyjnych, mogą być wykonywane tyl ko przez osoby posiadające odpowiednie kwalifikacje.

4. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej, kierując się wymaganiami w zakresie bezpieczeństwa powszechnego oraz prawidłowości wykonywanych dokumentacji hydrologicznych, określi, w drodze roz porządzenia:

1) kwalifikacje ogólne i zawodowe wymagane od osób wykonujących dokumentacje hydrologiczne,

2) sposób postępowania w sprawach stwierdzenia kwalifikacji,

3) tryb powoływania komisji egzaminacyjnej, skład komisji egzaminacyjnej do sprawdzenia wiadomo ści kandydatów oraz zakres wiadomości podlega jących sprawdzeniu,

4) wysokość opłat związanych ze stwierdzeniem kwa lifikacji, sposób ich uiszczania oraz wysokość wy nagrodzenia dla członków komisji egzaminacyjnej.

5. Stwierdzenia kwalifikacji dokonuje się przez wy danie świadectwa.

6. Organ właściwy do stwierdzenia kwalifikacji od mawia, w drodze decyzji, dopuszczenia do egzaminu kandydata, który nie spełnia wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 4.

7. Organ właściwy do stwierdzenia kwalifikacji pro wadzi i aktualizuje rejestr osób posiadających wyma gane kwalifikacje. Art.

3.

1. Zarządzanie zasobami wodnymi jest reali zowane z uwzględnieniem podziału państwa na obsza ry dorzeczy i regiony wodne.

2. Ustala się następujące obszary dorzeczy:

1) obszar dorzecza Wisły obejmujący, oprócz dorzecza Wisły znajdującego się na terytorium Rzeczypo spolitej Polskiej, także znajdujące się na tym teryto rium dorzecza Dniestru, Dunaju poprzez rzekę Wag, dorzecze Niemna, Słupi, ¸upawy, ¸eby, Redy oraz rzek wpadających bezpośrednio do Zalewu Wiślanego, a także znajdujące się na tym teryto rium dorzecza Âwieżej i Pregoły,

2) obszar dorzecza Odry obejmujący, oprócz dorzecza Odry znajdującego się na terytorium Rzeczypospo litej Polskiej, także znajdujące się na tym teryto rium dorzecza ¸aby oraz Dunaju przez rzekę Mora wę, a także dorzecza Regi, Parsęty, Wieprzy, Ücker i rzek wpadających do Zalewu Szczecińskiego.

3. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządze nia, przebieg granic obszarów dorzeczy oraz przypo rządkuje zbiorniki wód podziemnych do właściwych obszarów dorzeczy, a także utworzy regionalne zarzą dy gospodarki wodnej, wskazując ich siedziby, oraz do kona podziału obszarów dorzeczy na regiony wodne, ustalając przebieg ich granic.

4. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 3, Rada Ministrów kierować się będzie podzia łem określonym w ust. 2 oraz zróżnicowaniem warun ków hydrologicznych i hydrogeologicznych na obsza rze dorzecza, a także lokalizacją zbiorników wód pod ziemnych i sposobem ich wykorzystania. Art.

4.

1. Organami właściwymi w sprawach go spodarowania wodami są:

1) minister właściwy do spraw gospodarki wodnej,

2) Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej — jako centralny organ administracji rządowej, nad zorowany przez ministra właściwego do spraw go spodarki wodnej,

3) dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej — jako organ administracji rządowej niezespolo nej, podlegający Prezesowi Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej,

4) wojewoda,

5) organy jednostek samorządu terytorialnego.

2. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej składa Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej, co dwa lata, nie później niż do dnia 30 czerwca, informację o gospo darowaniu wodami dotyczącą:

1) stanu zasobów wodnych państwa,

2) stanu wykorzystywania zasobów wodnych,

3) realizowania planów gospodarowania wodami na obszarach dorzeczy,

4) współpracy międzynarodowej na wodach granicz nych i realizacji umów w tym zakresie,

5) utrzymywania wód powierzchniowych oraz urzą dzeń wodnych,

6) prowadzonych inwestycji,

7) stanu ochrony ludności i mienia przed powodzią lub suszą.

3. Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej pełni funkcję organu wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w stosunku do wojewodów i dyrektorów regionalnych zarządów gospodarki wodnej, w sprawach określonych ustawą.

4. Do właściwego wojewody wnosi się odwołania od decyzji wydanych przez starostę realizującego:

1) zadania z zakresu administracji rządowej, określo ne w ustawie,

2) kompetencje organu właściwego do wydania po zwolenia wodnoprawnego. Art.

5.

1. Wody dzielą się na powierzchniowe i pod ziemne.

2. Wody, z wyjątkiem wód morza terytorialnego i morskich wód wewnętrznych, są wodami śródlądo wymi. Dziennik Ustaw Nr 115 — 8799 — Poz. 1229

3. Âródlądowe wody powierzchniowe dzielą się na:

1) płynące — w ciekach naturalnych, kanałach oraz w źródłach, z których cieki biorą początek,

2) stojące — znajdujące się w jeziorach oraz innych naturalnych zbiornikach wodnych niezwiązanych z ciekami naturalnymi.

4. Przepisy o wodach płynących mają zastosowa nie do jezior oraz innych zbiorników wodnych o cią głym dopływie lub odpływie wód powierzchniowych, a także do wód znajdujących się w sztucznych zbiorni kach wodnych usytuowanych na wodach płynących. Art.

6. Rada Ministrów określi, w drodze rozporzą dzenia, granice między śródlądowymi wodami po wierzchniowymi a morskimi wodami wewnętrznymi i wodami morza terytorialnego, kierując się znacze niem gospodarczym oraz sposobem wykorzystywania tych wód. Art.

7.

1. Przepisy ustawy mają zastosowanie do wód śródlądowych oraz morskich wód wewnętrznych, z wyłączeniem morskich wód wewnętrznych Zatoki Gdańskiej.

2. Przepisy ustawy mają zastosowanie również do wód morza terytorialnego oraz morskich wód we wnętrznych Zatoki Gdańskiej w zakresie ochrony przed zanieczyszczeniem ze źródeł lądowych oraz przed po wodzią, a w pozostałym zakresie — w przypadkach w niej określonych.

3. Przepisów ustawy nie stosuje się do morskich wód wewnętrznych oraz do wód morza terytorialnego w zakresie, w jakim korzystanie z tych wód uregulowa ne jest odrębnymi przepisami.

4. Ustawa nie narusza przepisów ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. Nr 32, poz. 131, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, z 1995 r. Nr 7, poz. 31 i Nr 47, poz. 243, z 1996 r. Nr 34, poz. 145, z 1997 r. Nr 111, poz. 726, z 1999 r. Nr 70, poz. 778 oraz z 2000 r. Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz. 132

1) w zakresie kompetencji organów administracji morskiej. Art.

8.

1. W zakresie uregulowanym w ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. — Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. Nr 27, poz. 96, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 88, poz. 554, Nr 111, poz. 726 i Nr 133, poz. 885, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 2000 r. Nr 109, poz. 1157 i Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 110, poz. 1190) usta wy nie stosuje się do:

1) poszukiwania i rozpoznawania wód podziemnych,

2) solanek, wód leczniczych oraz termalnych,

3) wprowadzania do górotworu wód pochodzących z odwodnienia zakładów górniczych oraz wykorzy stanych wód, o których mowa w pkt 2.

2. Przepisów ustawy nie stosuje się do korzystania z wód zgromadzonych za pomocą urządzeń oraz insta lacji technicznych niebędących urządzeniami wodny mi. Art.

9.

1. Ilekroć w ustawie jest mowa o:

1) ciekach naturalnych — rozumie się przez to rzeki, strugi, strumienie oraz inne wody płynące w spo sób ciągły lub okresowy, naturalnymi korytami,

2) dobrym stanie ekologicznym — rozumie się przez to stan zasobów wodnych, w którym wartości ele mentów jakości biologicznej właściwej dla danego rodzaju wód powierzchniowych wykazują niskie poziomy degradacji na skutek działalności człowie ka, przy czym są to niewielkie odchylenia od war tości, jakie zwykle towarzyszą temu rodzajowi za sobów wodnych w niezakłóconych warunkach,

3) dorzeczu — rozumie się przez to obszar, z którego całkowity odpływ wód powierzchniowych nastę puje ciekami naturalnymi przez jedno ujście do morza,

4) eutrofizacji — rozumie się przez to wzbogacanie wody biogenami, w szczególności związkami azo tu lub fosforu, powodującymi przyspieszony wzrost glonów oraz wyższych form życia roślinne go, w wyniku którego następują niepożądane za kłócenia biologicznych stosunków w środowisku wodnym oraz pogorszenie jakości tych wód,

5) kanałach — rozumie się przez to sztuczne koryta prowadzące wodę w sposób ciągły lub okresowy, o szerokości dna co najmniej 1,5 m przy ich ujściu lub ujęciu,

6) morskich wodach wewnętrznych — rozumie się przez to wody określone zgodnie z ustawą o obsza rach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i admini stracji morskiej,

7) obszarze dorzecza — rozumie się przez to obszar lą du i morza, składający się z jednego lub więcej do rzeczy razem ze związanymi z nimi wodami pod ziemnymi oraz morskimi wodami wewnętrznymi i wodami przybrzeżnymi,

8) osłonie hydrologiczno-meteorologicznej — rozu mie się przez to zespół czynności polegających na wykonywaniu i udostępnianiu prognoz meteorolo gicznych oraz hydrologicznych, mających na celu informowanie społeczeństwa i administracji pu blicznej o zjawiskach meteorologicznych oraz hy drologicznych, a także ostrzeganie przed nimi,

9) potokach górskich — rozumie się przez to cieki na turalne o łącznych poniższych cechach: a) powierzchnia zlewni jest nie większa niż 180 km2, b) stosunek przepływu o prawdopodobieństwie wystąpienia 1% do przepływu średniego z wie lolecia jest większy niż 120, c) spadek zwierciadła jest nie mniejszy niż 0,3%,

10) powodzi — rozumie się przez to takie wezbranie wody w ciekach naturalnych, zbiornikach wod nych, kanałach lub na morzu, podczas którego wo da po przekroczeniu stanu brzegowego zalewa do liny rzeczne albo tereny depresyjne i powoduje za grożenie dla ludności lub mienia, 1

1) przerzutach wody — rozumie się przez to ujmowa nie i przemieszczanie wód powierzchniowych oraz niezanieczyszczonych wód pochodzących z odwodnienia zakładów górniczych, w celu zwiększenia zasobów wodnych innych cieków na Dziennik Ustaw Nr 115 — 8800 — Poz. 1229 turalnych, kanałów, jezior oraz innych zbiorników wodnych, 1

2) regionie wodnym — rozumie się przez to część ob szaru dorzecza wyodrębnioną na podstawie kryte rium hydrograficznego na potrzeby zarządzania za sobami wodnymi lub całość obszaru dorzecza, 1

3) rowach — rozumie się przez to sztuczne koryta pro wadzące wodę w sposób ciągły lub okresowy, o szerokości dna mniejszej niż 1,5 m przy ich ujściu, 1

4) ściekach — rozumie się przez to wprowadzane do wód lub do ziemi: a) wody zużyte na cele bytowe lub gospodarcze, b) ciekłe odchody zwierzęce, z wyjątkiem gnojówki i gnojowicy przeznaczonych do rolniczego wy korzystania w sposób i na zasadach określonych w przepisach o nawozach i nawożeniu, c) wody opadowe lub roztopowe, ujęte w systemy kanalizacyjne, pochodzące z powierzchni zanie czyszczonych, w tym z centrów miast, terenów przemysłowych i składowych, baz transporto wych oraz dróg i parkingów o trwałej nawierzch ni, d) wody odciekowe ze składowisk odpadów, wyko rzystane solanki, wody lecznicze i termalne, e) wody pochodzące z odwodnienia zakładów gór niczych, z wyjątkiem wód wprowadzanych do górotworu, jeżeli rodzaje i ilość substancji za wartych w wodzie wprowadzanej do górotworu są tożsame z rodzajami i ilością zawartymi w po branej wodzie, f) wody wykorzystane, odprowadzane z obiektów gospodarki rybackiej, jeżeli występują w nich nowe substancje lub zwiększone zostaną ilości substancji w stosunku do zawartych w pobranej wodzie, 1

5) ściekach bytowych — rozumie się przez to ścieki z budynków przeznaczonych na pobyt ludzi, z osie dli mieszkaniowych oraz z terenów usługowych, powstające w szczególności w wyniku ludzkiego metabolizmu oraz funkcjonowania gospodarstw domowych, 1

6) ściekach komunalnych — rozumie się przez to ście ki bytowe lub mieszaninę ścieków bytowych ze ściekami przemysłowymi albo wodami opadowy mi lub roztopowymi, 1

7) ściekach przemysłowych — rozumie się przez to ścieki odprowadzane z terenów, na których prowa dzi się działalność handlową lub przemysłową albo składową, niebędące ściekami bytowymi lub wo dami opadowymi, 1

8) śródlądowych drogach wodnych — rozumie się przez to śródlądowe wody powierzchniowe, na których, z uwagi na warunki hydrologiczne oraz ist niejące urządzenia wodne, możliwy jest przewóz osób i towarów statkami żeglugi śródlądowej, 1

9) urządzeniach wodnych — rozumie się przez to urządzenia służące kształtowaniu zasobów wod nych oraz korzystaniu z nich, a w szczególności: a) budowle: piętrzące, upustowe, przeciwpowo dziowe i regulacyjne, a także kanały i rowy, b) obiekty zbiorników i stopni wodnych, c) stawy, d) obiekty służące do ujmowania wód powierzch niowych oraz podziemnych, e) obiekty energetyki wodnej, f) wyloty urządzeń kanalizacyjnych służące do wprowadzania ścieków do wód, g) stałe urządzenia służące do połowu ryb lub do pozyskiwania innych organizmów wodnych, h) mury oporowe, bulwary, nabrzeża, pomosty, przystanie, kąpieliska, i) stałe urządzenia służące do dokonywania prze wozów międzybrzegowych,

20) wodach granicznych — rozumie się przez to wody, którymi przebiega granica państwa, lub wody w tych miejscach, w których są one przecięte gra nicą państwa, 2

1) wodzie w kąpieliskach — rozumie się przez to wo dy płynące lub stojące, albo ich części oraz wody morskie, w których kąpiel jest w wyraźny sposób dozwolona albo nie jest zakazana i jest tradycyjnie dokonywana przez znaczną liczbę kąpiących się, 2

2) wodach podziemnych — rozumie się przez to wo dy występujące pod powierzchnią ziemi w wol nych przestrzeniach skał skorupy ziemskiej, two rzące, w zależności od głębokości występowania wody, przypowierzchniowe oraz głębsze użytkowe poziomy wodonośne, 2

3) wodach przybrzeżnych — rozumie się przez to część obszaru morza terytorialnego w odległości jednej mili morskiej od linii podstawowej morza te rytorialnego, określonej zgodnie z ustawą o obsza rach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i admini stracji morskiej, 2

4) wodzie przeznaczonej do spożycia — wodę prze znaczoną do picia, gotowania, przygotowywania pożywienia lub do innych celów w gospodar stwach domowych oraz każdą wodę używaną do produkcji żywności, środków farmaceutycznych i kosmetycznych, a także na potrzeby basenów ką pielowych i pływalni, 2

5) zakładach — rozumie się przez to podmioty korzy stające z wód, w ramach korzystania szczególnego albo wykonujące urządzenia wodne, 2

6) zasobach wodnych dorzecza — rozumie się przez to wody śródlądowe powierzchniowe i podziemne, morskie wody wewnętrzne oraz wody przybrzeżne znajdujące się na obszarze dorzecza.

2. Przepisy ustawy dotyczące:

1) urządzeń wodnych stosuje się odpowiednio do: a) urządzeń pomiarowych służących do pomiarów ilości oraz jakości wód, a także obserwacji pozio mu zwierciadła wód podziemnych, b) urządzeń pomiarowych państwowej służby hy drologiczno-meteorologicznej oraz urządzeń po miarowych państwowej służby hydrogeologicz nej, wraz z urządzeniami towarzyszącymi, zwa nych dalej „urządzeniami pomiarowymi służb państwowych”, Dziennik Ustaw Nr 115 — 8801 — Poz. 1229 c) urządzeń melioracji wodnych niezaliczonych do urządzeń wodnych, d) prowadzonych przez wody oraz wały przeciwpo wodziowe obiektów mostowych, rurociągów, li nii energetycznych, linii telekomunikacyjnych oraz innych urządzeń, e) obiektów budowlanych oraz robót na obszarach bezpośredniego zagrożenia powodzią lub w wo dach,

2) wykonania urządzeń wodnych — stosuje się odpo wiednio do odbudowy, rozbudowy, przebudowy lub rozbiórki tych urządzeń,

3) właścicieli — stosuje się odpowiednio do posiada czy samoistnych oraz użytkowników wieczystych; a w przypadku eksploatacji instalacji stosuje się do prowadzącego instalację w rozumieniu ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony środo wiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627).

3. Przepisy ustawy, z zastrzeżeniem ust. 4, nie naru szają postanowień działu II w tytule I ustawy — Prawo ochrony środowiska.

4. Zasada, o której mowa w ust. 3, nie dotyczy ust. 1 pkt 25. Rozdział 2 Prawo własności wód Art.

10.

1. Wody stanowią własność Skarbu Pań stwa, innych osób prawnych albo osób fizycznych.

2. Wody stanowiące własność Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego są wodami pu blicznymi.

3. Płynące wody publiczne nie podlegają obrotowi cywilnoprawnemu, z wyjątkiem przypadków określo nych w ustawie. Art. 1

1.

1. Prawa właścicielskie w stosunku do wód publicznych stanowiących własność Skarbu Państwa, z zastrzeżeniem art. 13, wykonują:

1) minister właściwy do spraw gospodarki morskiej — w stosunku do wód morza terytorialnego oraz mor skich wód wewnętrznych wraz z wodami Zatoki Gdańskiej,

2) Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej — w stosunku do wód istotnych dla kształtowania za sobów wodnych oraz ochrony przeciwpowodzio wej, w szczególności wód podziemnych oraz śród lądowych wód powierzchniowych: a) w potokach górskich i ich źródłach, b) w ciekach naturalnych, od źródeł do ujścia, o średnim przepływie z wielolecia równym lub wyższym od 2,0 m3/s w przekroju ujściowym, c) w jeziorach oraz sztucznych zbiornikach wod nych, przez które przepływają cieki, o których mowa w lit. b), d) granicznych, e) w śródlądowych drogach wodnych,

3) dyrektor parku narodowego — w stosunku do wód znajdujących się w granicach parku,

4) marszałek województwa, jako zadanie z zakresu ad ministracji rządowej wykonywane przez samorząd województwa — w stosunku do wód istotnych dla regulacji stosunków wodnych na potrzeby rolnic twa, służących polepszeniu zdolności produkcyjnej gleby i ułatwieniu jej uprawy, oraz w stosunku do pozostałych wód niewymienionych w pkt 1—3.

2. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządze nia, śródlądowe wody powierzchniowe lub ich części, stanowiące własność publiczną, istotne dla:

1) kształtowania zasobów wodnych oraz ochrony przeciwpowodziowej,

2) regulacji stosunków wodnych na potrzeby rolnic twa — kierując się podziałem zawartym w ust. 1 pkt 2 i 4, a także uwzględniając w wykazie nazwę z charaktery stycznymi informacjami, wskazanie nazwy odbiorni ka, przyjęte kryterium oraz wskazanie dla wód, o któ rych mowa w pkt 2, właściwego marszałka wojewódz twa.

3. Rada Ministrów w rozporządzeniu, o którym mo wa w ust. 2, może powierzyć marszałkowi wojewódz twa wykonywanie uprawnień Skarbu Państwa w sto sunku do wód innych niż określone w ust. 1 pkt 4 i za liczyć do wód istotnych dla regulacji stosunków wod nych na potrzeby rolnictwa niektóre wody określone w ust. 1 pkt 2 lit. b) i c), jeżeli:

1) wody te są wykorzystywane przede wszystkim do regulacji stosunków wodnych na potrzeby rolnic twa,

2) tereny, na których te wody się znajdują, mają cha rakter rolniczy i warunkiem rozwoju i restruktury zacji rolnictwa na tych terenach jest regulacja sto sunków wodnych w glebie,

3) zakres i rozmiar utrzymywania tych wód wynika z potrzeb funkcjonowania systemów melioracji wodnych. Art. 1

2. Wody stojące oraz wody w rowach znajdu jące się w granicach nieruchomości gruntowej stano wią własność właściciela tej nieruchomości. Art. 1

3.

1. Ryby oraz inne organizmy żyjące w wo dzie stanowią jej pożytki, do pobierania których jest uprawniony właściciel wody.

2. Rybackie korzystanie z publicznych śródlądo wych wód powierzchniowych płynących następuje w drodze oddania w użytkowanie obwodów rybackich, ustanowionych na podstawie ustawy z dnia 18 kwiet nia 1985 r. o rybactwie śródlądowym (Dz. U. z 1999 r. Nr 66, poz. 750, z 2000 r. Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 81, poz. 875 i Nr 110, poz. 1189).

3. Oddanie w użytkowanie obwodów rybackich na stępuje za opłatą roczną, na czas nie krótszy niż 10 lat, na podstawie umowy, do zawarcia której upoważniony jest dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wod nej. Dziennik Ustaw Nr 115 — 8802 — Poz. 1229

4. Warunkiem oddania w użytkowanie obwodu ry backiego jest przedłożenie pozytywnie zaopiniowane go operatu rybackiego, o którym mowa w ustawie wy mienionej w ust. 2.

5. Oddanie w użytkowanie następuje w drodze kon kursu ofert, przy czym maksymalna oferowana stawka opłaty rocznej za 1 ha powierzchni obwodu rybackiego nie może być wyższa niż równowartość 0,5 dt żyta, ustalona na podstawie ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 1993 r. Nr 94, poz. 431, z 1994 r. Nr 1, poz. 3, z 1996 r. Nr 91, poz. 409, z 1997 r. Nr 43, poz. 272 i Nr 137, poz. 926, z 1998 r. Nr 108, poz. 681 oraz z 2001 r. Nr 81, poz. 875), zależnie od rybackiego typu wody i jej położenia.

6. Nie pobiera się opłat za oddanie w użytkowanie następujących części obwodu rybackiego:

1) obrębu ochronnego,

2) uzupełniającego obwodu rybackiego,

3) wód uznanych, na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w ust. 2, za nieprzydatne do prowa dzenia racjonalnej gospodarki rybackiej.

7. W przypadku nierealizowania założeń zawartych w operacie rybackim, umowa użytkowania może być rozwiązana w każdym czasie i bez odszkodowania przez organ, o którym mowa w ust. 3.

8. W sprawach nieuregulowanych dotyczących użytkowania stosuje się odpowiednio przepisy Kodek su cywilnego.

9. Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozu mieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki wodnej określi, w drodze rozporządzenia, tryb i warun ki przeprowadzania konkursu ofert, o którym mowa w ust. 5, zasady oceniania ofert i elementy oferty pod legającej ocenie, a także maksymalną stawkę opłaty rocznej za 1 ha powierzchni obwodu rybackiego zależ nie od rybackiego typu wody i jej położenia.

10. Minister wydając rozporządzenie kierować się będzie potrzebą wyłonienia oferenta, którego przygo towanie i doświadczenie zawodowe zapewni realizację zasad racjonalnej gospodarki rybackiej, zgodnie z przedłożonym operatem rybackim, w celu utrzyma nia lub uzyskania dobrego stanu ekologicznego wód obwodu rybackiego. Minister określając tryb i warunki przeprowadzania konkursu ofert uwzględni w szcze gólności konieczność udostępnienia oferentom infor macji na temat:

1) rozliczenia obciążeń publicznoprawnych związa nych z przedmiotem użytkowania oraz nakładów rzeczowo-finansowych, określonych w operacie rybackim,

2) zasad udostępniania wód obwodu rybackiego do celów badań naukowych oraz przekazywania da nych na temat wyników prowadzonej gospodarki rybackiej,

3) ograniczeń związanych z oddaniem w użytkowanie gruntów pod wodami w obwodzie rybackim na ce le określone w art. 20 ust. 1. Art. 1

4.

1. Grunty pokryte wodami powierzchnio wymi stanowią własność właściciela tych wód w gra nicach określonych liniami brzegów.

2. Grunty pokryte płynącymi wodami powierzch niowymi stanowiącymi własność publiczną nie podle gają obrotowi cywilnoprawnemu, z wyjątkiem przy padków określonych w ustawie.

3. Gospodarowanie gruntami stanowiącymi wła sność Skarbu Państwa, o których mowa w ust. 2, z za strzeżeniem ust. 5, wykonują, w imieniu i na rzecz Skar bu Państwa, odpowiednio organy, o których mowa w art. 11 ust. 1.

4. Gospodarowanie innym mieniem związanym z gospodarką wodną, stanowiącym własność Skarbu Państwa, wykonują, w imieniu i na rzecz Skarbu Pań stwa, odpowiednio organy, o których mowa w art. 11 ust. 1, oraz jednostki, którym to mienie zostało powie rzone.

5. Prawo do zbywania gruntów pod śródlądowymi wodami powierzchniowymi stojącymi, stanowiącymi własność Skarbu Państwa, przysługuje ministrowi właściwemu do spraw Skarbu Państwa, działającemu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw go spodarki wodnej. Art. 1

5.

1. Linię brzegu dla cieków naturalnych, je zior oraz innych naturalnych zbiorników wodnych sta nowi krawędź brzegu lub linia stałego porostu traw al bo linia, którą ustala się według średniego stanu wody ustalanego przez państwową służbę hydrologiczno -meteorologiczną z okresu co najmniej ostatnich 10 lat.

2. Linię brzegu ustala w drodze decyzji:

1) właściwy terenowy organ administracji morskiej — dla morskich wód wewnętrznych,

2) właściwy wojewoda — dla wód granicznych oraz śródlądowych dróg wodnych,

3) właściwy starosta realizujący zadanie z zakresu ad ministracji rządowej — dla pozostałych wód.

3. Podstawę ustalenia linii brzegu stanowi dostar czony przez wnioskodawcę projekt rozgraniczenia gruntów pokrytych wodami od gruntów przyległych, który, z zastrzeżeniem ust. 4, zawiera:

1) opis uwzględniający oznaczenie wnioskodawcy, ze wskazaniem jego siedziby i adresu, przyjęty spo sób ustalenia projektowanej linii brzegu, ustalenie stanu prawnego nieruchomości objętych projek tem z oznaczeniem właścicieli wraz ze wskazaniem ich siedziby i adresu oraz stan stosunków wodnych na gruntach przylegających do projektowanej linii brzegu,

2) mapę inwentaryzacji powykonawczej budowli re gulacyjnych lub zaktualizowaną kopię mapy zasad niczej, w skali, w jakiej sporządzony jest projekt re gulacji wód śródlądowych, lub w skali 1:5000 albo 1:2000, z wykazaniem: a) punktów stałych osnowy poziomej nawiązanych do sieci państwowej, Dziennik Ustaw Nr 115 — 8803 — Poz. 1229 b) granicy stałego porostu traw, c) krawędzi brzegów, przymulisk, odsypisk i wysp, d) proponowanej linii brzegu.

4. Organ, o którym mowa w ust. 2, może, w drodze decyzji, zwolnić wnioskodawcę, na jego wniosek, z obowiązku zawarcia w projekcie niektórych informa cji, o których mowa w ust. 3.

5. Jeżeli krawędź brzegu jest wyraźna, linia brzegu biegnie tą krawędzią.

6. Jeżeli krawędź brzegu nie jest wyraźna, linia brzegu biegnie granicą stałego porostu traw, a jeżeli granica stałego porostu traw leży powyżej stanu wody, o którym mowa w ust. 1 — linią przecięcia się zwiercia dła wody przy tym stanie z gruntem przyległym.

7. Jeżeli brzegi wód są uregulowane, linia brzegu biegnie linią łączącą zewnętrzne krawędzie budowli re gulacyjnych, a przy plantacjach wikliny na gruntach uzyskanych w wyniku regulacji — granicą plantacji od strony lądu.

8. Decyzja ustalająca linię brzegu obejmuje swym zakresem odcinek i brzegi cieku naturalnego objęte projektem regulacji.

9. Jeżeli ustalenie linii brzegu jest konieczne w związku z wykonaniem budowli regulacyjnych, po stępowanie w sprawie ustalenia linii brzegu, z zastrze żeniem ust. 10, przeprowadza się łącznie z postępowa niem w sprawie wydania pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie budowli regulacyjnych.

10. Decyzja o ustaleniu linii brzegu może być wyda na po uzyskaniu przez zakład pozwolenia wodnopraw nego na wykonanie niecierpiących zwłoki budowli re gulacyjnych. 1

1. W przypadku zmiany linii brzegu decyzja, o któ rej mowa w ust. 2, może być zmieniona w trybie i na zasadach właściwych dla jej wydania. 1

2. Jeżeli ustalenie linii brzegu następuje w związ ku z trwałym zajęciem przez wody płynące lub wody morskie, w sposób naturalny, gruntu niestanowiącego własności właściciela wody, koszty projektu, o którym mowa w ust. 3, ponosi właściciel wody. Art. 1

6.

1. Właściciel wody nie nabywa praw do gruntów pokrytych przez wodę podczas powodzi.

2. Właścicielowi gruntów zalanych podczas powo dzi, z zastrzeżeniem ust. 3, nie przysługuje z tego tytu łu odszkodowanie od właściciela wody.

3. Właścicielowi gruntów zalanych podczas powo dzi w wyniku nieprzestrzegania przepisów ustawy przez właściciela wody lub właściciela urządzenia wod nego przysługuje odszkodowanie na warunkach okre ślonych w ustawie. Art. 1

7.

1. Jeżeli śródlądowa woda powierzchniowa płynąca lub wody morza terytorialnego albo morskie wody wewnętrzne zajmą trwale, w sposób naturalny, grunt niestanowiący własności właściciela wody, grunt ten staje się własnością właściciela wody.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, dotych czasowemu właścicielowi gruntu przysługuje odszko dowanie od właściciela wody na warunkach określo nych w ustawie. Art. 1

8. Wyspy oraz przymuliska powstałe w spo sób naturalny na wodach powierzchniowych stanowią własność właściciela wody. Art. 1

9.

1. Starorzecza oraz grunt powstały w wyni ku wykonania budowli regulacyjnych pozostają wła snością dotychczasowego właściciela wody.

2. Grunt powstały na skutek trwałego, naturalnego lub sztucznego odkładu na obszarach wód morza tery torialnego lub morskich wód wewnętrznych pozostaje własnością Skarbu Państwa.

3. Grunt, o którym mowa w ust. 2, może podlegać obrotowi cywilnoprawnemu na warunkach określo nych w przepisach ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543). Art.

20.

1. Grunty pokryte wodami stanowiące wła sność Skarbu Państwa, niezbędne do realizacji przed sięwzięć związanych z:

1) energetyką wodną,

2) transportem wodnym,

3) wydobywaniem kamienia, żwiru, piasku oraz in nych materiałów lub wycinaniem roślin z wody,

4) wykonaniem infrastruktury transportowej,

5) wykonaniem infrastruktury przemysłowej, komu nalnej lub rolnej,

6) działalnością rekreacyjno-usługową — oddaje się w użytkowanie za opłatą roczną, z za strzeżeniem ust. 3.

2. Umowa użytkowania wymaga formy aktu nota rialnego, a do jej zawarcia upoważnione są odpowied nio organy, o których mowa w art. 11 ust. 1.

3. Zwalnia się z opłaty rocznej, o której mowa w ust. 1, grunty pokryte wodami oddawane w użytko wanie jednostkom organizacyjnym zarządzającym wo dami w imieniu Skarbu Państwa lub przeznaczone pod wykonanie urządzeń melioracji wodnych podstawo wych.

4. Oddanie w użytkowanie gruntów pokrytych wo dami w wyniku wykonania budowli piętrzących wyma ga zgody właściciela tych budowli.

5. Warunkiem oddania w użytkowanie gruntów, o których mowa w ust. 1, jest posiadanie przez użyt kownika pozwolenia wodnoprawnego, jeżeli jest ono wymagane przepisami ustawy.

6. Umowa użytkowania może zostać w każdym cza sie rozwiązana przez każdą ze stron w przypadku cof nięcia lub wygaśnięcia pozwolenia wodnoprawnego Dziennik Ustaw Nr 115 — 8804 — Poz. 1229 albo ograniczenia pozwolenia, o ile ograniczenie to do tyczyło przedmiotu użytkowania.

7. W sprawach nieuregulowanych dotyczących użytkowania stosuje się odpowiednio przepisy Kodek su cywilnego.

8. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządze nia, wysokość opłat rocznych za oddanie w użytkowa nie gruntów pokrytych wodami, uwzględniając rodzaj działalności, na potrzeby której następuje oddanie w użytkowanie, przy czym maksymalna opłata roczna za 1 m2 gruntu nie może być wyższa niż 10% najniższe go wynagrodzenia za pracę pracowników, określonego na podstawie odrębnych przepisów dla roku poprzed niego.

9. Opłaty, o których mowa w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 10, stanowią dochód budżetu państwa.

10. Opłaty za oddanie w użytkowanie gruntów pod wodami, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 2, stano wią dochód środka specjalnego Prezesa Krajowego Za rządu Gospodarki Wodnej. Rozdział 3 Obowiązki właścicieli wody oraz właścicieli innych nieruchomości Art. 2

1.

1. Utrzymywanie wód stanowi obowiązek ich właściciela.

2. Obowiązek utrzymywania tworzących brzeg wo dy budowli lub murów niebędących urządzeniami wodnymi należy do ich właścicieli, a w kosztach utrzy mania tych budowli lub murów właściciel wody uczestniczy proporcjonalnie do odnoszonych korzyści. Podziału kosztów dokonuje, w drodze decyzji, organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego. Art. 2

2.

1. Utrzymywanie śródlądowych wód po wierzchniowych polega na zachowaniu lub odtworze niu stanu ich dna lub brzegów oraz na konserwacji lub remoncie istniejących budowli regulacyjnych w celu zapewnienia swobodnego spływu wód oraz lodów, a także właściwych warunków korzystania z wody.

2. Zakłady, które przez wprowadzanie ścieków do wód lub urządzeń wodnych albo w inny sposób przy czyniają się do wzrostu kosztów utrzymania tych wód lub urządzeń, ponoszą taką część kosztów, w jakiej na stąpił ten wzrost. Podziału kosztów dokonuje, w drodze decyzji, organ właściwy do wydania pozwolenia wod noprawnego. Art. 2

3. Utrzymywanie morskich wód wewnętrz nych oraz brzegu morskiego polega na budowie, utrzy mywaniu i ochronie umocnień brzegowych oraz utrzy mywaniu zabudowy ochronnej w obrębie pasa tech nicznego ustanowionego przepisami ustawy o obsza rach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej. Art. 2

4. Utrzymywanie śródlądowych wód po wierzchniowych oraz morskich wód wewnętrznych i brzegu morskiego nie może naruszać istniejącego do brego stanu ekologicznego tych wód oraz warunków wynikających z ochrony wód. Art. 2

5. Zabrania się niszczenia lub uszkadzania brzegów śródlądowych wód powierzchniowych, two rzących brzeg wody budowli lub murów niebędących urządzeniami wodnymi oraz gruntów pod śródlądowy mi wodami powierzchniowymi. Art. 2

6. Do obowiązków właściciela śródlądowych wód powierzchniowych należy:

1) zapewnienie utrzymywania w należytym stanie technicznym koryt cieków naturalnych oraz kana łów,

2) dbałość o utrzymanie dobrego stanu ekologiczne go wód,

3) regulowanie stanu wód lub przepływów w ciekach naturalnych oraz kanałach stosownie do możliwo ści wynikających ze znajdujących się na nich urzą dzeń wodnych oraz warunków hydrologicznych,

4) zapewnienie swobodnego spływu wód powodzio wych oraz lodów,

5) współudział w odbudowywaniu ekosystemów zde gradowanych przez niewłaściwą eksploatację za sobów wodnych,

6) umożliwienie wykonywania obserwacji i pomiarów hydrologiczno-meteorologicznych oraz hydroge ologicznych. Art. 2

7.

1. Zabrania się grodzenia nieruchomości przyległych do powierzchniowych wód publicznych w odległości mniejszej niż 1,5 m od linii brzegu, a tak że zakazywania lub uniemożliwiania przechodzenia przez ten obszar.

2. Zakaz, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy gro dzenia terenów stref ochronnych ustanowionych na podstawie ustawy oraz obrębów hodowlanych ustano wionych na podstawie przepisów ustawy o rybactwie śródlądowym. Art. 2

8.

1. Właściciel nieruchomości przyległej do powierzchniowych wód publicznych jest obowiązany umożliwić dostęp do wody na potrzeby wykonywania robót związanych z utrzymywaniem wód oraz dla usta wiania znaków żeglugowych lub hydrologiczno-mete orologicznych urządzeń pomiarowych.

2. Właściciel nieruchomości przyległej do wód ob jętych powszechnym korzystaniem jest obowiązany zapewnić dostęp do wody w sposób umożliwiający to korzystanie; części nieruchomości umożliwiające do stęp do wody wyznacza zarząd gminy w drodze decy zji.

3. Właścicielowi nieruchomości, o którym mowa w ust. 1, przysługuje odszkodowanie odpowiednio od właściciela wody lub właściciela hydrologiczno-mete orologicznych urządzeń pomiarowych, a właścicielowi nieruchomości, o którym mowa w ust. 2 — z budżetu gminy, na warunkach określonych w ustawie. Art. 2

9.

1. Właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może: Dziennik Ustaw Nr 115 — 8805 — Poz. 1229

1) zmieniać stanu wody na gruncie, a zwłaszcza kie runku odpływu znajdującej się na jego gruncie wo dy opadowej ani kierunku odpływu ze źródeł — ze szkodą dla gruntów sąsiednich,

2) odprowadzać wód oraz ścieków na grunty sąsied nie.

2. Na właścicielu gruntu ciąży obowiązek usunięcia przeszkód oraz zmian w odpływie wody, powstałych na jego gruncie wskutek przypadku lub działania osób trzecich, ze szkodą dla gruntów sąsiednich.

3. Jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urzą dzeń zapobiegających szkodom. Art. 30.

1. Właściciele gruntów mogą, w drodze pi semnej ugody, ustalić zmiany stanu wody na gruntach, jeżeli zmiany te nie wpłyną szkodliwie na inne nieru chomości lub na gospodarkę wodną; ugoda nie może dotyczyć wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi.

2. Realizacja postanowień ugody jest możliwa po zatwierdzeniu, w drodze decyzji, odpowiednio przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta; z wnioskiem o zatwierdzenie ugody występują umawiający się wła ściciele gruntów. DZIA¸ II Korzystanie z wód Art. 3

1.

1. Korzystanie z wód polega na ich używa niu na potrzeby ludności oraz gospodarki.

2. Korzystanie z wód nie może powodować pogor szenia stanu ekologicznego wód i ekosystemów od nich zależnych, a także marnotrawstwa wody, marno trawstwa energii wody, ani wyrządzać szkód.

3. Korzystanie z wód polega na korzystaniu po wszechnym, zwykłym lub szczególnym.

4. Przepisy ustawy dotyczące korzystania z wód stosuje się odpowiednio do:

1) nawadniania lub odwadniania gruntów,

2) odwadniania obiektów lub wykopów budowlanych oraz zakładów górniczych,

3) użytkowania wód znajdujących się w rowach,

4) wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi,

5) wprowadzania do urządzeń kanalizacyjnych ście ków zawierających substancje szczególnie szkodli we dla środowiska wodnego, określone na podsta wie art. 45 ust. 1 pkt 1,

6) rolniczego wykorzystania ścieków,

7) wydobywania z wód powierzchniowych kamienia, żwiru, piasku oraz innych materiałów, a także wyci nania roślin z wód lub brzegu. Art. 3

2. Wody podziemne, z zastrzeżeniem art. 33, wykorzystuje się przede wszystkim:

1) do zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia oraz na cele socjalno-bytowe,

2) na potrzeby produkcji artykułów żywnościowych oraz farmaceutycznych. Art. 3

3.

1. Dopuszczalne jest korzystanie z każdej wody w rozmiarze i w czasie wynikającym z konieczno ści:

1) zwalczania poważnych awarii, klęsk żywiołowych, pożarów lub innych miejscowych zagrożeń,

2) zapobieżenia poważnemu niebezpieczeństwu gro żącemu życiu lub zdrowiu ludzi albo mieniu znacz nej wartości, którego w inny sposób nie można uniknąć.

2. Przepis ust. 1 stosuje się również do morskich wód wewnętrznych Zatoki Gdańskiej oraz wód morza terytorialnego. Art. 3

4.

1. Każdemu przysługuje prawo do po wszechnego korzystania ze śródlądowych powierzch niowych wód publicznych, morskich wód wewnętrz nych wraz z wodami Zatoki Gdańskiej i z wód morza te rytorialnego, jeżeli przepisy nie stanowią inaczej.

2. Powszechne korzystanie z wód służy do zaspoka jania potrzeb osobistych, gospodarstwa domowego lub rolnego, bez stosowania specjalnych urządzeń technicznych, a także do wypoczynku, uprawiania tury styki, sportów wodnych oraz, na zasadach określonych w przepisach odrębnych, amatorskiego połowu ryb.

3. Powszechne korzystanie z wód nie obejmuje:

1) wydobywania kamienia, żwiru, piasku oraz innych materiałów z morskich wód wewnętrznych wraz z wodami Zatoki Gdańskiej oraz z wód morza tery torialnego,

2) wycinania roślin z wód lub brzegu,

3) wydobywania kamienia i żwiru z potoków górskich.

4. Wydobywanie kamienia, żwiru, piasku oraz in nych materiałów w granicach powszechnego korzysta nia z wód może odbywać się, po uzyskaniu zgody wła ściciela wody, w miejscach wyznaczonych przez radę gminy w drodze uchwały. Art. 3

5.

1. Rada powiatu może, w drodze uchwały, w celu zaspokajania niezbędnych potrzeb społecznych wprowadzić powszechne korzystanie, służące zaspo kajaniu potrzeb osobistych, gospodarstwa domowego lub rolnego, z wód powierzchniowych innych niż wy mienione w art. 34 ust. 1, ustalając jednocześnie do puszczalny zakres tego korzystania.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, właścicie lowi wody przysługuje z budżetu powiatu odszkodo wanie na warunkach określonych w ustawie. Art. 3

6.

1. Właścicielowi gruntu przysługuje prawo do zwykłego korzystania z wód stanowiących jego wła sność oraz z wody podziemnej znajdującej się w jego gruncie; prawo to nie stanowi prawa do wykonywania Dziennik Ustaw Nr 115 — 8806 — Poz. 1229 urządzeń wodnych bez wymaganego pozwolenia wod noprawnego.

2. Zwykłe korzystanie z wód służy zaspokojeniu po trzeb własnego gospodarstwa domowego oraz gospo darstwa rolnego, z zastrzeżeniem ust. 3.

3. Nie stanowi zwykłego korzystania z wód:

1) nawadnianie gruntów lub upraw wodą podziemną za pomocą deszczowni,

2) korzystanie z wody podziemnej, jeżeli urządzenia do poboru wody umożliwiają pobór w ilości więk szej niż 5 m3 na dobę,

3) korzystanie z wód na potrzeby działalności gospo darczej,

4) wprowadzanie do wód lub do ziemi oczyszczonych ścieków, jeżeli ich ilość jest większa niż 5 m3 na do bę. Art. 3

7. Szczególnym korzystaniem z wód jest ko rzystanie wykraczające poza korzystanie powszechne lub zwykłe, w szczególności:

1) pobór oraz odprowadzanie wód powierzchniowych lub podziemnych,

2) wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi,

3) przerzuty wody oraz sztuczne zasilanie wód pod ziemnych,

4) piętrzenie oraz retencjonowanie śródlądowych wód powierzchniowych,

5) korzystanie z wód do celów energetycznych,

6) korzystanie z wód do celów żeglugi oraz spławu,

7) wydobywanie z wód kamienia, żwiru, piasku oraz innych materiałów, a także wycinanie roślin z wód lub brzegu,

8) rybackie korzystanie ze śródlądowych wód po wierzchniowych. DZIA¸ III Ochrona wód Rozdział 1 Zasady ochrony wód Art. 3

8.

1. Wody podlegają ochronie, niezależnie od tego, czyją stanowią własność.

2. Celem ochrony wód jest utrzymywanie lub po prawa jakości wód, biologicznych stosunków w środo wisku wodnym i na obszarach zalewowych, tak aby wody osiągnęły co najmniej dobry stan ekologiczny i w zależności od potrzeb nadawały się do:

1) zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia,

2) bytowania ryb w warunkach naturalnych oraz umożliwiały ich migrację,

3) rekreacji oraz uprawiania sportów wodnych.

3. Ochrona wód polega w szczególności na:

1) unikaniu, eliminacji i ograniczaniu zanieczyszczenia wód, w szczególności zanieczyszczenia substancja mi szczególnie szkodliwymi dla środowiska wod nego,

2) zapobieganiu niekorzystnym zmianom naturalnych przepływów wody albo naturalnych poziomów zwierciadła wody.

4. Ochrona wód jest realizowana z uwzględnieniem postanowień działu I i działu III w tytule II oraz działów I—III w tytule III ustawy — Prawo ochrony środowiska. Art. 3

9. Zabrania się wprowadzania ścieków:

1) bezpośrednio do poziomów wodonośnych wód podziemnych,

2) do wód powierzchniowych oraz do ziemi: a) jeżeli byłoby to sprzeczne z warunkami wynika jącymi z utworzenia obszarów chronionych, ustanowionych na podstawie ustawy z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2001 r. Nr 99, poz. 1079, Nr 100, poz. 1085 i Nr 110, poz. 1189), stref oraz obszarów ochronnych ustanowionych na podstawie art. 58 i 60, b) w pasie technicznym, o którym mowa w art. 23, c) w obrębie kąpielisk, plaż publicznych nad woda mi oraz w odległości mniejszej niż 1 km od ich granic,

3) do wód stojących,

4) do jezior oraz do ich dopływów, jeżeli czas dopływu ścieków do jeziora byłby krótszy niż jedna doba,

5) do ziemi, jeżeli stopień oczyszczenia ścieków lub miąższość warstwy gruntu nad zwierciadłem wód podziemnych nie stanowi zabezpieczenia tych wód przed zanieczyszczeniem. Art. 40.

1. Zabrania się:

1) wprowadzania do wód odpadów, w rozumieniu ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. Nr 62, poz. 628), oraz ciekłych odchodów zwierzęcych,

2) spławiania do wód śniegu wywożonego z terenów zanieczyszczonych, a w szczególności z centrów miast, terenów przemysłowych, terenów składo wych, baz transportowych, dróg o dużym natęże niu ruchu wraz z parkingami, oraz jego składowa nia na terenach położonych między wałem prze ciwpowodziowym a linią brzegu wody lub w odle głości mniejszej niż 50 m od linii brzegu wody,

3) lokalizowania na obszarach bezpośredniego zagro żenia powodzią inwestycji zaliczanych do przedsię wzięć mogących znacząco oddziaływać na środo wisko, gromadzenia ścieków, odchodów zwierzę cych, środków chemicznych, a także innych mate riałów, które mogą zanieczyścić wody, prowadze nia odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, w tym w szczególności ich składowania,

4) mycia pojazdów w wodach powierzchniowych oraz nad brzegami tych wód, Dziennik Ustaw Nr 115 — 8807 — Poz. 1229

5) pobierania z wód powierzchniowych wody bezpo średnio do opryskiwaczy rolniczych oraz ich mycia w tych wodach,

6) używania farb produkowanych na bazie związków organiczno-cynowych (TBT) do konserwacji tech nicznych konstrukcji podwodnych.

2. Zakazy, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3, nie do tyczą wykorzystywania gruzu, mas ziemnych oraz skal nych przy wykonywaniu robót związanych z utrzymy waniem lub regulacją wód, a także lokalizowania inwe stycji gospodarki rybackiej.

3. Dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wod nej może, w drodze decyzji, zwolnić od zakazu, o któ rym mowa w ust. 1 pkt 3, w części dotyczącej groma dzenia ścieków, a także innych materiałów, prowadze nia odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, jeżeli wy stąpi istotna potrzeba ekonomiczna lub społeczna, a zwolnienie to nie spowoduje zagrożenia dla jakości wód w przypadku wystąpienia powodzi. Art. 4

1.

1. Âcieki wprowadzane do wód lub do zie mi w ramach zwykłego albo szczególnego korzystania z wód, oczyszczone w stopniu wymaganym przepisa mi ustawy, nie mogą:

1) zawierać: a) odpadów oraz zanieczyszczeń pływających, b) dwuchloro-dwufenylo-trójchloroetanu (DDT), wielopierścieniowych chlorowanych dwufenyli (PCB) oraz wielopierścieniowych chlorowanych trójfenyli (PCT), c) chorobotwórczych drobnoustrojów pochodzą cych z obiektów, w których leczeni są chorzy na choroby zakaźne,

2) powodować w tych wodach: a) zmian w naturalnej, charakterystycznej dla nich biocenozie, b) zmian naturalnej mętności, barwy, zapachu, c) formowania się osadów lub piany.

2. Zabrania się rozcieńczania ścieków wodą w celu uzyskania ich stanu oraz składu zgodnego z przepisa mi. Art. 4

2.

1. Wprowadzający ścieki do wód lub do zie mi są obowiązani zapewnić ochronę wód przed zanie czyszczeniem, w szczególności przez budowę i eksplo atację urządzeń służących tej ochronie, a tam, gdzie jest to celowe, powtórne wykorzystanie oczyszczonych ścieków. Wybór miejsca i sposobu wykorzystania albo usuwania ścieków powinien minimalizować negatyw ne oddziaływania na środowisko.

2. Obiekt budowlany lub zespół takich obiektów, których użytkowanie jest związane z wprowadzaniem ścieków do wód lub do ziemi, nie może zostać oddany do użytkowania, jeżeli nie zostały spełnione wymaga nia, o których mowa w art. 76 ustawy — Prawo ochro ny środowiska.

3. Budowę urządzeń służących do zaopatrzenia w wodę realizuje się jednocześnie z rozwiązaniem spraw gospodarki ściekowej, w szczególności przez budowę systemów kanalizacyjnych i oczyszczalni ście ków.

4. W miejscach, gdzie budowa systemów kanaliza cyjnych nie przyniosłaby korzyści dla środowiska lub powodowałaby nadmierne koszty, należy stosować systemy indywidualne lub inne rozwiązania zapewnia jące ochronę środowiska. Art. 4

3.

1. Aglomeracje o równoważnej liczbie mieszkańców powyżej 2000 powinny być wyposażone w sieci kanalizacyjne dla ścieków komunalnych zakoń czone oczyszczalniami ścieków, zgodnie z ustaleniami krajowego programu oczyszczania ścieków komunal nych.

2. Aglomeracja oznacza teren na którym zaludnie nie lub działalność gospodarcza są wystarczająco skoncentrowane, aby ścieki komunalne były zbierane i przekazywane do oczyszczalni ścieków komunalnych, natomiast przez jednego równoważnego mieszkańca rozumie się ładunek substancji organicznych biolo gicznie rozkładalnych wyrażony jako wskaźnik pięcio dobowego biochemicznego zapotrzebowania na tlen w ilości 60 g tlenu na dobę.

3. Krajowy program oczyszczania ścieków komu nalnych, którego integralną część stanowi wykaz aglo meracji, o których mowa w ust. 1, oraz wykaz niezbęd nych przedsięwzięć w zakresie budowy i modernizacji zbiorczych sieci kanalizacyjnych i oczyszczalni ścieków komunalnych sporządza minister właściwy do spraw środowiska, a zatwierdza Rada Ministrów.

4. Minister właściwy do spraw środowiska przed kłada co dwa lata Radzie Ministrów sprawozdanie z wykonania krajowego programu oczyszczania ście ków komunalnych.

5. Przepisy ust. 1—4 nie naruszają obowiązku gmin w zakresie usuwania i oczyszczania ścieków komunal nych wynikających z przepisów o samorządzie gmin nym. Art. 4

4.

1. Âcieki bytowe oraz ścieki komunalne lub przemysłowe o składzie zbliżonym do ścieków byto wych, a także ścieki, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. f), mogą być oczyszczane przez ich rolnicze wy korzystanie.

2. Przez rolnicze wykorzystanie ścieków, o którym mowa w ust. 1, rozumie się zastosowanie ścieków do nawadniania oraz nawożenia użytków rolnych oraz sta wów wykorzystywanych do chowu lub hodowli ryb.

3. Roczne i sezonowe dawki ścieków wykorzysty wanych rolniczo nie mogą przekroczyć zapotrzebowa nia roślin na azot, potas, wodę oraz utrudniać przebie gu procesów samooczyszczania się gleby.

4. Zabrania się rolniczego wykorzystania ścieków:

1) gdy grunt jest zamarznięty do głębokości 30 cm lub przykryty śniegiem, z wyjątkiem dna stawów ziem nych wykorzystywanych do chowu i hodowli ryb, Dziennik Ustaw Nr 115 — 8808 — Poz. 1229

2) na gruntach wykorzystywanych do upraw roślin, przeznaczonych do spożycia w stanie surowym,

3) na gruntach, w których zwierciadło wód podziem nych znajduje się płycej niż 1,5 m od powierzchni ziemi lub od dna rowu rozprowadzającego ścieki,

4) na obszarach o spadku terenu większym niż: a) 10% dla gruntów ornych, b) 20% dla łąk, pastwisk oraz plantacji drzew le śnych. Art. 4

5.

1. Minister właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw go spodarki wodnej, określi, w drodze rozporządzenia:

1) substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego, powodujące zanieczyszczenie wód, któ re powinno być eliminowane (wykaz I), oraz sub stancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wod nego, powodujące zanieczyszczenie wód, które po winno być ograniczane (wykaz II),

2) metodyki referencyjne badania stopnia biodegra dacji substancji powierzchniowoczynnych zawar tych w produktach, których stosowanie może mieć wpływ na jakość wód,

3) warunki, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi oraz w celu rolnicze go wykorzystania ścieków, a także miejsce i często tliwość pobierania próbek ścieków, metodyki refe rencyjne analizy i sposób oceny, czy ścieki odpo wiadają wymaganym warunkom.

2. Minister właściwy do spraw środowiska w poro zumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodar ki może określić, w drodze rozporządzenia, dopuszczal ne masy substancji, które mogą być odprowadzane w ściekach przemysłowych, w jednym lub więcej okre sach, przypadające na jednostkę masy wykorzystywa nego surowca, materiału, paliwa lub powstającego produktu.

3. Ministrowie, wydając rozporządzenia, o których mowa w ust. 1 i 2, uwzględnią:

1) właściwości substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego, a zwłaszcza ich toksyczność, trwałość w środowisku, zdolność do bioakumulacji oraz zagrożenie, jakie mogą one powodować dla wód oraz życia lub zdrowia ludzi,

2) obecny stan wód i ich podatność na eutrofizację,

3) efektywność usuwania zanieczyszczeń ze ścieków w procesach ich oczyszczania,

4) rozwój technik umożliwiających stopniowe zmniej szanie emisji,

5) położenie, rzeźbę terenu i rodzaj gleb na obszarach, na których może być stosowane rolnicze wykorzy stanie ścieków.

4. Ministrowie, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, będą się kierować potrzebą:

1) zapobieżenia zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi powodowanego wprowadzaniem do wód substan cji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodne go,

2) zapewnienia 75% redukcji całkowitego ładunku azotu i fosforu w ściekach komunalnych pochodzą cych z całego terytorium państwa w celu ochrony wód powierzchniowych, w tym wód morskich, przed eutrofizacją,

3) minimalizacji kosztów oczyszczania ścieków komu nalnych przy osiągnięciu celów zakładanych w pkt 2,

4) spełnienia wymagań zdrowotnych dotyczących żywności i pasz na terenach rolniczego wykorzy stania ścieków.

5. Zasady postępowania z osadami ściekowymi określają przepisy ustawy o odpadach. Art. 4

6.

1. Zakłady pobierające wodę oraz przezna czające ścieki do rolniczego wykorzystania obowiąza ne są prowadzić pomiary ich ilości i jakości.

2. Obowiązki w zakresie pomiarów ilości i jakości ścieków wprowadzanych do wód lub do ziemi określa ją przepisy ustawy — Prawo ochrony środowiska.

3. Zakłady wprowadzające ścieki do wód lub do ziemi mogą zostać obowiązane do prowadzenia po miarów jakości:

1) wód powierzchniowych powyżej i poniżej miejsca zrzutu ścieków,

2) wód podziemnych.

4. Zakłady pobierające wodę w ilości większej niż 100 m3 na dobę są obowiązane do dokonywania syste matycznego pomiaru ilości pobieranej wody. Art. 4

7.

1. Produkcję rolną prowadzi się w sposób ograniczający i zapobiegający zanieczyszczaniu wód związkami azotu pochodzącymi ze źródeł rolniczych, przy czym przez związki azotu rozumie się wszelkie substancje zawierające azot, z wyjątkiem gazowego azotu cząsteczkowego.

2. Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozu mieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska, biorąc pod uwagę wymagania, o których mowa w ust. 1, opracuje zbiór zasad dobrej praktyki rolniczej i upowszechni te zasady, w szczególności w drodze or ganizowania szkoleń dla rolników.

3. Dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wod nej określi, w drodze rozporządzenia, wody powierzch niowe i podziemne wrażliwe na zanieczyszczenie związkami azotu ze źródeł rolniczych oraz obszary szczególnie narażone, z których odpływ azotu ze źródeł rolniczych do tych wód należy ograniczyć, uwzględnia jąc:

1) zawartość związków azotu w wodach powierzch niowych i podziemnych, ze szczególnym uwzględ nieniem wód pobieranych do zaopatrzenia ludno ści w wodę przeznaczoną do spożycia,

2) stopień eutrofizacji śródlądowych wód powierzch niowych, morskich wód wewnętrznych i wód przy brzeżnych, dla których czynnikiem eutrofizacji jest azot, Dziennik Ustaw Nr 115 — 8809 — Poz. 1229

3) charakterystykę terenu, ze szczególnym uwzględ nieniem: rodzaju działalności rolniczej, struktury użytków rolnych, koncentracji produkcji zwierzę cej, rodzaju gleb i klimatu.

4. Wody i obszary, o których mowa w ust. 3, podda je się co 4 lata weryfikacji w celu uwzględnienia zmian czynników nieprzewidzianych podczas ich wyznacza nia.

5. Wyznaczenia i weryfikacji wód i obszarów, o któ rych mowa w ust. 3, dokonuje się w oparciu o pomia ry dokonywane w ramach państwowego monitoringu środowiska.

6. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska do konuje, co 4 lata, oceny stopnia eutrofizacji śródlądo wych wód powierzchniowych, morskich wód we wnętrznych i wód przybrzeżnych.

7. Dla każdego z obszarów, o którym mowa w ust. 3, w ciągu 2 lat od jego wyznaczenia dyrektor regionalne go zarządu gospodarki wodnej opracuje program dzia łań mających na celu ograniczenie odpływu azotu ze źródeł rolniczych, o którym mowa w art. 84 ustawy — Prawo ochrony środowiska; program wprowadzany jest w drodze rozporządzenia dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej.

8. Minister właściwy do spraw środowiska, w poro zumieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa oraz ministrem właściwym do spraw rozwoju wsi, określi, w drodze rozporządzenia:

1) kryteria wyznaczania wód wrażliwych na zanie czyszczenie związkami azotu ze źródeł rolniczych,

2) szczegółowe wymagania, jakim powinny odpowia dać programy działań mających na celu ogranicze nie odpływu azotu ze źródeł rolniczych.

9. Minister właściwy do spraw środowiska, określa jąc:

1) kryteria wyznaczania wód wrażliwych na zanie czyszczenie związkami azotu ze źródeł rolniczych, uwzględni w szczególności dopuszczalne stężenie azotanów w wodach stanowiących źródło poboru wody przeznaczonej do spożycia oraz podatność wód na eutrofizację,

2) szczegółowe wymagania, jakim powinny odpowia dać programy działań, wskaże w szczególności: a) rodzaj i zakres działań, jakie mogą być wprowa dzone do obowiązkowego stosowania w obsza rach szczególnie narażonych, dotyczących w szczególności stosowania nawozów, przecho wywania nawozów naturalnych, sposobu go spodarowania gruntami, b) terminy wprowadzania poszczególnych działań w życie i okresy ich obowiązywania, c) wzory dokumentów stosowanych w celu kontro li i monitorowania oraz dokumentowania reali zacji działań wynikających z programu i efektów wdrażania programu,

3) tryb opracowania programów, uwzględni potrzebę wszechstronnych konsultacji projektów progra mów, w szczególności z organizacjami społecz no-zawodowymi rolników. Art. 4

8.

1. Âcieki ze statku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, usuwa się do urządzenia odbiorczego na lądzie.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do statków bez na pędu mechanicznego o iloczynie długości i szerokości nieprzekraczającym 20 m2 lub o napędzie mechanicz nym o mocy silników do 20 kW, niewyposażonych w urządzenia sanitarne, a używanych wyłącznie do ce lów sportowych oraz rekreacyjnych.

3. Warunki ochrony morskich wód wewnętrznych oraz wód morza terytorialnego przed zanieczyszcze niem ze statków i innych obiektów morskich określają przepisy ustawy z dnia 16 marca 1995 r. o zapobiega niu zanieczyszczaniu morza przez statki (Dz. U. Nr 47, poz. 243 i z 2000 r. Nr 109, poz. 1156). Art. 4

9.

1. Oceny jakości wód powierzchniowych i podziemnych dokonuje się w ramach państwowego monitoringu środowiska.

2. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska pro wadzi okresowe badania kontrolne jakości wód po wierzchniowych i podziemnych.

3. Gdy jest to uzasadnione specyfiką badań, obo wiązki dotyczące prowadzenia badania jakości wód po wierzchniowych i podziemnych wykonuje Główny In spektor Ochrony Ârodowiska.

4. Minister właściwy do spraw środowiska w poro zumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodar ki wodnej określi, w drodze rozporządzenia:

1) klasyfikację dla prezentowania stanu: a) wód powierzchniowych, biorąc w szczególności za podstawę elementy: biologiczne, hydrolo giczne, morfologiczne, chemiczne i fizyczno -chemiczne, b) wód podziemnych, biorąc za podstawę elemen ty ilościowe i chemiczne,

2) sposób prowadzenia monitoringu stanu wód po wierzchniowych i podziemnych, uwzględniający: a) kryteria wyznaczania punktów poboru próbek do badań, b) zakres i częstotliwość badań, c) wybór elementów jakości, d) dodatkowe wymogi monitoringu dla obszarów chronionych, e) metodyki referencyjne badań oraz warunki za pewnienia jakości danych, f) sposób oceny wyników badań, g) zakres badań, o których mowa w ust. 3,

3) sposób interpretacji wyników i prezentacji stanu wód powierzchniowych i podziemnych.

5. Minister, wydając rozporządzenie, o którym mo wa w ust. 4, będzie się kierować istniejącymi metody kami badań oraz oceny jakości wód, a także potrzebą zapewnienia wiarygodności prezentowanych informa cji o stanie jakości wód. Dziennik Ustaw Nr 115 — 8810 — Poz. 1229 Art. 50.

1. Minister właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw go spodarki wodnej oraz ministrem właściwym do spraw zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia, wymaga nia, jakim powinny odpowiadać wody powierzchnio we wykorzystywane do zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia, a także częstotliwość pobie rania próbek wody, metodyki referencyjne analiz i spo sób oceny, czy wody odpowiadają wymaganym wa runkom.

2. Minister właściwy do spraw środowiska, w poro zumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodar ki wodnej oraz ministrem właściwym do spraw rolnic twa, określi, w drodze rozporządzenia, wymagania, ja kim powinny odpowiadać wody śródlądowe będące środowiskiem ż ycia ryb w warunkach naturalnych oraz morskie wody wewnętrzne i wody przybrzeżne będące środowiskiem życia skorupiaków i mięczaków, a także częstotliwość pobierania próbek wody, metodyki refe rencyjne analiz i sposób oceny, czy wody odpowiada ją wymaganym warunkom.

3. Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozu mieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki wodnej oraz ministrem właściwym do spraw gospo darki morskiej, określi, w drodze rozporządzenia, wy magania, jakim powinna odpowiadać woda w kąpieli skach, a także częstotliwość pobierania próbek wody, metodyki referencyjne analiz i sposób oceny, czy wody odpowiadają wymaganym warunkom, oraz sposób in formowania ludności o jakości wody w kąpieliskach.

4. Wydając rozporządzenie, o którym mowa:

1) w ust. 1 — minister uwzględni podział wód na 3 ka tegorie w dostosowaniu do standardowych proce sów uzdatniania, jakim wody z uwagi na ich zanie czyszczenie muszą być poddane w celu uzyskania wody przeznaczonej do spożycia, a także będzie się kierował efektywnością tych procesów oraz potrze bą sukcesywnej poprawy jakości wód wykorzysty wanych do poboru wody przeznaczonej do spoży cia,

2) w ust. 2 — minister uwzględni podział wód na wo dy dla ryb łososiowatych oraz wody dla ryb karpio watych i będzie się kierował potrzebą ochrony po pulacji ryb przed szkodliwymi skutkami zanieczysz czenia wody, a ponadto będzie miał na uwadze ochronę zdrowia konsumentów ryb oraz produk tów wytwarzanych ze skorupiaków i mięczaków, a tym samym potrzebę zabezpieczenia określo nych populacji skorupiaków i mięczaków przed szkodliwymi skutkami wprowadzania zanieczysz czeń do wód morskich,

3) w ust. 3 — minister uwzględni ochronę zdrowia pu blicznego, potrzebę sukcesywnej poprawy jakości wody w kąpieliskach oraz potrzebę dostarczania społeczeństwu informacji w tym zakresie.

5. Wody powierzchniowe, które nie spełniają wy magań określonych na podstawie ust. 1, nie mogą być wykorzystywane do zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia. Mogą one być użyte do te go celu tylko w sytuacjach wyjątkowych, pod warun kiem zastosowania odpowiednich procedur, w tym mieszania z wodami innego pochodzenia, gwarantują cych spełnienie wymagań dotyczących jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi określonych na podstawie ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbioro wym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadza niu ścieków (Dz. U. Nr 72, poz. 747). Rozdział 2 Strefy oraz obszary ochronne Art. 5

1. W celu zapewnienia odpowiedniej jakości wody ujmowanej do zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia oraz zaopatrzenia zakładów wymagających wody wysokiej jakości, a także ze względu na ochronę zasobów wodnych, mogą być ustanawiane:

1) strefy ochronne ujęć wody,

2) obszary ochronne zbiorników wód śródlądowych. Art. 5

2.

1. Strefę ochronną ujęcia wody, zwaną da lej „strefą ochronną”, stanowi obszar, na którym obo wiązują zakazy, nakazy i ograniczenia w zakresie użyt kowania gruntów oraz korzystania z wody.

2. Strefę ochronną dzieli się na teren ochrony:

1) bezpośredniej,

2) pośredniej.

3. Dopuszcza się ustanowienie strefy ochronnej obejmującej wyłącznie teren ochrony bezpośredniej, jeżeli jest to uzasadnione lokalnymi warunkami hy drogeologicznymi, hydrologicznymi i geomorfolo gicznymi oraz zapewnia konieczną ochronę ujmowa nej wody. Art. 5

3.

1. Na terenie ochrony bezpośredniej ujęć wód podziemnych oraz powierzchniowych zabronione jest użytkowanie gruntów do celów niezwiązanych z eksploatacją ujęcia wody.

2. Na terenie ochrony bezpośredniej ujęć wód na leży:

1) odprowadzać wody opadowe w sposób uniemożli wiający przedostawanie się ich do urządzeń służą cych do poboru wody,

2) zagospodarować teren zielenią,

3) odprowadzać poza granicę terenu ochrony bezpo średniej ścieki z urządzeń sanitarnych, przeznaczo nych do użytku osób zatrudnionych przy obsłudze urządzeń służących do poboru wody,

4) ograniczyć do niezbędnych potrzeb przebywanie osób niezatrudnionych przy obsłudze urządzeń służących do poboru wody.

3. Teren ochrony bezpośredniej należy ogrodzić, a jego granice przebiegające przez wody powierzch niowe oznaczyć za pomocą rozmieszczonych w wi docznych miejscach stałych znaków stojących lub pły wających; na ogrodzeniu oraz znakach należy umieścić tablice zawierające informacje o ujęciu wody i zakazie wstępu osób nieupoważnionych. Dziennik Ustaw Nr 115 — 8811 — Poz. 1229 Art. 5

4.

1. Na terenach ochrony pośredniej może być zabronione lub ograniczone wykonywanie robót oraz innych czynności powodujących zmniejszenie przydatności ujmowanej wody lub wydajności ujęcia, a w szczególności:

1) wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi,

2) rolnicze wykorzystanie ścieków,

3) przechowywanie lub składowanie odpadów pro mieniotwórczych,

4) stosowanie nawozów oraz środków ochrony roślin,

5) budowa autostrad, dróg oraz torów kolejowych,

6) wykonywanie robót melioracyjnych oraz wykopów ziemnych,

7) lokalizowanie zakładów przemysłowych oraz ferm chowu lub hodowli zwierząt,

8) lokalizowanie magazynów produktów ropopo chodnych oraz innych substancji, a także rurocią gów do ich transportu,

9) lokalizowanie składowisk odpadów komunalnych lub przemysłowych,

10) mycie pojazdów mechanicznych, 1

1) urządzanie parkingów, obozowisk oraz kąpielisk, 1

2) lokalizowanie nowych ujęć wody, 1

3) lokalizowanie cmentarzy oraz grzebanie zwłok zwierzęcych.

2. Na terenach ochrony pośredniej ujęcia wody podziemnej, oprócz zakazów lub ograniczeń, o których mowa w ust. 1, może być zabronione lub ograniczone:

1) wydobywanie kopalin,

2) wykonywanie odwodnień budowlanych lub górni czych.

3. Na terenie ochrony pośredniej ujęcia wody po wierzchniowej, oprócz zakazów lub ograniczeń, o któ rych mowa w ust. 1, może być zabronione lub ograni czone:

1) lokalizowanie budownictwa mieszkalnego oraz tu rystycznego,

2) używanie samolotów do przeprowadzania zabie gów rolniczych,

3) urządzanie pryzm kiszonkowych,

4) chów lub hodowla ryb, ich dokarmianie lub zanęca nie,

5) pojenie oraz wypasanie zwierząt,

6) wydobywanie kamienia, żwiru, piasku oraz innych materiałów, a także wycinanie roślin z wód lub brzegu,

7) uprawianie sportów wodnych,

8) użytkowanie statków o napędzie spalinowym.

4. Na właścicieli gruntów położonych na terenie ochrony pośredniej może być nałożony obowiązek sto sowania odpowiednich upraw rolnych lub leśnych, a także zlikwidowania nieczynnych studni oraz, na ich koszt, ognisk zanieczyszczeń wody.

5. Przy ustalaniu zakazów, nakazów i ograniczeń dotyczących użytkowania gruntów na terenie ochrony pośredniej należy uwzględnić warunki infiltracji zanie czyszczeń do poziomu wodonośnego, z którego woda jest ujmowana. Art. 5

5.

1. Teren ochrony pośredniej ujęcia wód podziemnych obejmuje obszar zasilania ujęcia wody; jeżeli czas przepływu wody od granicy obszaru zasila nia do ujęcia jest dłuższy od 25 lat, strefa ochronna po winna obejmować obszar wyznaczony 25-letnim cza sem wymiany wody w warstwie wodonośnej.

2. Teren ochrony pośredniej ujęcia wód podziem nych wyznacza się na podstawie ustaleń zawartych w dokumentacji hydrogeologicznej tego ujęcia. Art. 5

6.

1. Strefę ochronną ujęcia wód powierzch niowych określa się tak, aby trwale zapewnić jakość wody zgodną z przepisami wydanymi na podstawie art. 50 ust. 1 oraz aby zabezpieczyć wydajność ujęcia wody.

2. Strefę ochronną wyznacza się na podstawie wy ników przeprowadzonych badań hydrologicznych, hy drograficznych i geomorfologicznych obszaru zasila nia ujęcia.

3. Strefa ochronna ujęcia wody z potoku górskiego lub z górnego biegu rzeki może obejmować całą zlew nię cieku powyżej ujęcia wody. Art. 5

7.

1. Granice terenu ochrony pośredniej uję cia wody należy oznaczyć przez umieszczenie, w punk tach przecięcia się granic ze szlakami komunikacyjny mi oraz w innych charakterystycznych punktach tere nu, tablic zawierających informacje o ustanowieniu strefy.

2. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzory tablic informacyjnych, o których mowa w ust. 1 oraz w art. 53 ust. 3, a w szcze gólności ich rozmiar, kształt, kolor, wzór i wielkość na pisu. Art. 5

8.

1. Strefę ochronną, z zastrzeżeniem ust. 5, ustanawia, w drodze rozporządzenia, dyrektor regio nalnego zarządu gospodarki wodnej, na wniosek i koszt właściciela ujęcia wody, wskazując zakazy, naka zy, ograniczenia oraz obszary, na których obowiązują, stosownie do przepisów art. 52—57.

2. Wniosek o ustanowienie strefy ochronnej ujęcia wody zawiera:

1) uzasadnienie potrzeby ustanowienia strefy ochron nej oraz propozycje granic wraz z planem sytuacyj nym,

2) charakterystykę techniczną ujęcia wody,

3) propozycje zakazów, nakazów i ograniczeń dotyczą cych użytkowania gruntów oraz korzystania z wód na terenach ochrony pośredniej.

3. Do wniosku o ustanowienie strefy ochronnej uję cia wody podziemnej dołącza się dokumentację hydro geologiczną. Dziennik Ustaw Nr 115 — 8812 — Poz. 1229

4. Obowiązek, o którym mowa w art. 53 ust. 3 i art. 57 ust. 1, należy do właściciela ujęcia wody.

5. W przypadku, o którym mowa w art. 52 ust. 3, strefę ochronną obejmującą wyłącznie teren ochrony bezpośredniej ustanawia, na wniosek i koszt właścicie la ujęcia wody, w drodze decyzji, organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego; kopię wydanej decyzji organ przekazuje właściwemu dyrektorowi re gionalnego zarządu gospodarki wodnej. Art. 5

9.

1. Obszary ochronne zbiorników wód śród lądowych, zwane dalej „obszarami ochronnymi”, sta nowią obszary, na których obowiązują zakazy, nakazy oraz ograniczenia w zakresie użytkowania gruntów lub korzystania z wody w celu ochrony zasobów tych wód przed degradacją.

2. Na obszarach ochronnych można zabronić wzno szenia obiektów budowlanych oraz wykonywania ro bót lub innych czynności, które mogą spowodować trwałe zanieczyszczenie gruntów lub wód, a w szcze gólności lokalizowania inwestycji zaliczonych do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Art. 60. Obszar ochronny ustanawia, w drodze roz porządzenia, dyrektor regionalnego zarządu gospodar ki wodnej, na podstawie planu gospodarowania woda mi na obszarze dorzecza, wskazując zakazy, nakazy lub ograniczenia oraz obszary, na których obowiązują, sto sownie do przepisów art. 59. Art. 6

1.

1. Za szkody poniesione w związku z wpro wadzeniem w strefie ochronnej zakazów, nakazów oraz ograniczeń w zakresie użytkowania gruntów lub korzy stania z wód właścicielowi nieruchomości położonej w tej strefie przysługuje odszkodowanie od właścicie la ujęcia wody na zasadach określonych w ustawie.

2. Zasady wypłaty odszkodowań w wyniku ograni czenia sposobu korzystania z nieruchomości w związ ku z ustanowieniem obszarów ochronnych zbiorników wód śródlądowych określają przepisy o ochronie śro dowiska. DZIA¸ IV Budownictwo wodne Rozdział 1 Przepisy ogólne Art. 6

2.

1. Budownictwo wodne polega na wykony waniu oraz utrzymywaniu urządzeń wodnych.

2. Przepisy art. 63—66 nie naruszają przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. — Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126, Nr 109, poz. 1157 i Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 5, poz. 42, Nr 100, poz. 1085 i Nr 110, poz. 1190). Art. 6

3.

1. Przy projektowaniu, wykonywaniu oraz utrzymywaniu urządzeń wodnych należy kierować się zasadą zrównoważonego rozwoju, a w szczególności zachowaniem dobrego stanu ekologicznego wód i cha rakterystycznych dla nich biocenoz, potrzebą zachowa nia istniejącej rzeźby terenu oraz biologicznych stosun ków w środowisku wodnym i na obszarach zalewo wych.

2. Budowle piętrzące powinny umożliwiać migrację ryb, o ile jest to uzasadnione lokalnymi warunkami śro dowiska.

3. Przepis ust. 1 nie narusza przepisów dotyczących dóbr kultury, zawartych w ustawie z dnia 15 lutego 1962 r. o ochronie dóbr kultury (Dz. U. z 1999 r. Nr 98, poz. 1150 i z 2000 r. Nr 120, poz. 1268). Art. 6

4.

1. Utrzymywanie urządzeń wodnych pole ga na ich eksploatacji, konserwacji oraz remontach w celu zachowania ich funkcji.

2. Właściciel urządzenia wodnego znajdującego się na śródlądowych wodach powierzchniowych jest obo wiązany do zapewnienia obsługi, bezpieczeństwa oraz właściwego funkcjonowania tego urządzenia, z uwzględnieniem wymagań wynikających z warun ków utrzymywania wód.

3. Właściciel budowli piętrzącej jest obowiązany za pewnić prowadzenie badań i pomiarów umożliwiają cych ocenę stanu oraz bezpieczeństwa budowli, a w szczególności:

1) stanów wód podziemnych, ich filtracji przez bu dowlę, przez podłoże oraz w otoczeniu budowli,

2) wytrzymałości budowli oraz podłoża,

3) stanu urządzeń upustowych,

4) zmian na górnym i na dolnym stanowisku budo wli.

4. W ramach realizacji obowiązku, o którym mowa w ust. 3, budowle piętrzące stanowiące własność Skar bu Państwa, zaliczone na podstawie przepisów ustawy — Prawo budowlane do I lub II klasy, poddaje się okre sowym badaniom wykonywanym przez ośrodek tech nicznej kontroli zapór Instytutu Meteorologii i Gospo darki Wodnej.

5. Zakład, który wzniósł urządzenie wodne bez wy maganego pozwolenia wodnoprawnego, jest obowią zany do jego rozebrania na własny koszt. Art. 6

5.

1. Zabrania się:

1) niszczenia lub uszkadzania urządzeń wodnych,

2) utrudniania przepływu wody w związku z wykony waniem lub utrzymywaniem urządzeń wodnych,

3) wykonywania w pobliżu urządzeń wodnych robót oraz innych czynności, które mogą powodować w szczególności: a) niedopuszczalne osiadanie urządzeń wodnych lub ich części, b) pojawienie się szczelin, rys lub pęknięć w korpu sach oraz koronach zapór, okładzinach betono wych, szybach, sztolniach oraz przepławkach dla ryb, c) nadmierną filtrację wody, d) uszkodzenie budowli regulacyjnych, Dziennik Ustaw Nr 115 — 8813 — Poz. 1229 e) unieruchomienie zamknięć budowli piętrzących lub upustowych, f) erozję gruntu powyżej oraz poniżej urządzeń wodnych, g) osuwanie się gruntu przy urządzeniach wod nych, h) zmniejszenie stateczności lub wytrzymałości urządzeń wodnych albo ich przydatności gospo darczej, i) uszkodzenie wylotów urządzeń kanalizacyjnych, służących do wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi, j) uszkodzenie urządzeń pomiarowych, k) uszkodzenie znaków usytuowanych na wodach.

2. Właściciel urządzenia wodnego jest obowiązany do oznaczenia obszaru objętego zakazami, o których mowa w ust. 1 pkt 3, tablicami zawierającymi informa cję o zakazach, stosownie do ustaleń pozwolenia wod noprawnego. Art. 6

6.

1. Rada Ministrów określi, w drodze rozpo rządzenia, śródlądowe wody powierzchniowe uznane za ż eglowne, zwane dalej śródlądowymi drogami wod nymi.

2. Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, określić śródlądowe drogi wodne lub ich odcinki wy magające modernizacji lub przebudowy według klas śródlądowych dróg wodnych ustalonych na podstawie ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądo wej (Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 43 i Nr 100, poz. 1085) oraz może wyodrębnić śródlądowe drogi wodne prze znaczone lub używane wyłącznie do sportu, rekreacji lub przewozu osób.

3. Wydając rozporządzenia, o których mowa w ust. 1 i 2, Rada Ministrów kierować się będzie potrze bami śródlądowego transportu wodnego i żeglugo wym wykorzystaniem śródlądowych dróg wodnych przez statki.

4. Inwestycje polegające na budowie lub przebudo wie urządzeń wodnych, urządzeń komunikacyjnych lub przesyłowych prowadzonych przez śródlądowe drogi wodne, a także roboty regulacyjne i inne, mogące mieć wpływ na te drogi, powinny spełniać warunki projek towe określone dla klasy ustalonej dla danej drogi wodnej lub jej odcinka. Rozdział 2 Regulacja koryt cieków naturalnych Art. 6

7.

1. Regulacja koryt cieków naturalnych, zwa na dalej „regulacją wód”, służy poprawie warunków korzystania z wód i ochronie przeciwpowodziowej.

2. Regulacja wód polega na podejmowaniu przed sięwzięć, których zakres wykracza poza działania zwią zane z utrzymywaniem wód, a w szczególności na kształtowaniu przekroju podłużnego i poprzecznego oraz układu poziomego koryta cieku naturalnego.

3. Regulacja wód powinna zapewnić dynamiczną równowagę koryta cieku naturalnego. Art. 6

8.

1. Zakład, który otrzymał pozwolenie wod noprawne na regulację wód, ponosi także koszt rozbu dowy lub przebudowy urządzeń wodnych, a właściciel tych urządzeń uczestniczy w kosztach stosownie do uzyskanych korzyści.

2. Zakład, o którym mowa w ust. 1, ponosi także koszty ograniczenia lub cofnięcia pozwolenia wodno prawnego posiadanego przez inny zakład, jeżeli jest to niezbędne do wykonania regulacji wód.

3. Ustalenia i podziału kosztów, o których mowa w ust. 1 i 2, dokonuje, w drodze decyzji, organ właści wy do wydania pozwolenia wodnoprawnego na regu lację wód. Art. 6

9. Przepisy art. 67 i 68 stosuje się odpowied nio do zabudowy potoków górskich, kształtowania no wych koryt cieków naturalnych oraz do wykonywania polderów przeciwpowodziowych. Rozdział 3 Melioracje wodne Art. 70.

1. Melioracje wodne polegają na regulacji stosunków wodnych w celu polepszenia zdolności pro dukcyjnej gleby, ułatwienia jej uprawy oraz na ochro nie użytków rolnych przed powodziami.

2. Urządzenia melioracji wodnych dzielą się na podstawowe i szczegółowe, w zależności od ich funk cji i parametrów.

3. Ewidencję wód, o których mowa w art. 11 ust. 2 pkt 2, urządzeń melioracji wodnych oraz zmeliorowa nych gruntów prowadzi marszałek województwa; ewi dencja jest udostępniana nieodpłatnie organom admi nistracji publicznej.

4. Przy planowaniu, wykonywaniu oraz utrzymywa niu urządzeń melioracji wodnych, podstawowych i szczegółowych, należy kierować się potrzebą zacho wania zróżnicowanych biocenoz polnych i łąkowych. Art. 7

1.

1. Do urządzeń melioracji wodnych podsta wowych zalicza się:

1) budowle piętrzące, budowle upustowe oraz obiek ty służące do ujmowania wód,

2) stopnie wodne, zbiorniki wodne,

3) kanały, wraz z budowlami związanymi z nimi funk cjonalnie,

4) rurociągi o średnicy co najmniej 0,6 m,

5) budowle regulacyjne oraz przeciwpowodziowe,

6) stacje pomp, z wyjątkiem stacji wykorzystywanych do nawodnień ciśnieniowych — jeżeli służą celom, o których mowa w art. 70 ust. 1.

2. Przepisy dotyczące urządzeń melioracji wodnych podstawowych stosuje się odpowiednio do budowli wstrzymujących erozję wodną oraz do dróg dojazdo wych, niezbędnych do właściwego użytkowania obsza rów zmeliorowanych. Dziennik Ustaw Nr 115 — 8814 — Poz. 1229 Art. 7

2. Urządzenia melioracji wodnych podstawo wych wykonywane są na koszt Skarbu Państwa i sta nowią jego własność. Art. 7

3.

1. Do urządzeń melioracji wodnych szcze gółowych zalicza się:

1) rowy, wraz z budowlami związanymi z nimi funkcjo nalnie, drenowania oraz deszczownie z pompami przenośnymi,

2) rurociągi o średnicy poniżej 0,6 m,

3) stacje pomp do nawodnień ciśnieniowych,

4) ziemne stawy rybne oraz groble na obszarach na wadnianych,

5) systemy nawodnień grawitacyjnych — jeżeli służą celom, o których mowa w art. 70 ust. 1.

2. Przepisy dotyczące urządzeń melioracji wodnych szczegółowych stosuje się odpowiednio do:

1) fitomelioracji oraz agromelioracji,

2) systemów przeciwerozyjnych,

3) zagospodarowania zmeliorowanych trwałych łąk lub pastwisk,

4) zagospodarowania nieużytków przeznaczonych na trwałe łąki lub pastwiska. Art. 7

4.

1. Wykonywanie urządzeń melioracji wod nych szczegółowych należy do właścicieli gruntów.

2. Urządzenia melioracji wodnych szczegółowych mogą być wykonywane na koszt Skarbu Państwa, jeże li:

1) teren cechuje duże rozdrobnienie gospodarstw rol nych,

2) urządzeniom melioracji wodnych szczegółowych grozi dekapitalizacja,

3) warunkiem restrukturyzacji rolnictwa jest regulacja stosunków wodnych w glebie — przy czym właściciele gruntów, na które urządzenia te wywierają korzystny wpływ, zwani dalej „zaintere sowanymi właścicielami gruntów”, zwracają część kosztów w formie opłaty melioracyjnej; zwrot ten sta nowi dochód budżetu państwa.

3. Rozstrzygnięcie w sprawie, o której mowa w ust. 2, podejmuje, w drodze decyzji, marszałek woje wództwa, w uzgodnieniu z wojewodą, na wniosek za interesowanych właścicieli gruntów lub spółki wodnej.

4. W decyzji, o której mowa w ust. 3, marszałek wo jewództwa ustala wysokość opłaty melioracyjnej każ demu zainteresowanemu właścicielowi gruntu, pro porcjonalnie do powierzchni gruntów, na które korzyst ny wpływ wywierają urządzenia melioracji wodnych szczegółowych. Po zakończeniu procesu inwestycyjne go i rozliczeniu wartości wykonanych robót marszałek województwa, w drodze decyzji, koryguje w czasie 9 miesięcy ustaloną wysokość opłaty melioracyjnej, od powiednio do wysokości poniesionych kosztów inwe stycji oraz zmian w projekcie technicznym, dokona nych w trakcie realizacji inwestycji.

5. Decyzję, o której mowa w ust. 3, podaje się do publicznej wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości oraz poprzez umieszczenie jej, na co najmniej 14 dni, na tablicach ogłoszeń w urzę dach gmin.

6. Właściciel gruntów, którego dotyczy decyzja, o której mowa w ust. 3, jest obowiązany umożliwić wejście na grunt oraz do obiektów budowlanych w ce lu zaprojektowania i wykonania urządzeń melioracyj nych. Art. 7

5.

1. Programowanie, planowanie, nadzoro wanie wykonywania urządzeń melioracji wodnych szczegółowych, w trybie określonym w art. 74 ust. 2, urządzeń melioracji wodnych podstawowych oraz utrzymywanie melioracji wodnych podstawowych, a także wykonywanie uprawnień, o których mowa w art. 74 ust. 3 i 4, należy do marszałka województwa.

2. Zadania, o których mowa w ust. 1, marszałek wo jewództwa realizuje jako zadania z zakresu administra cji rządowej. Art. 7

6.

1. W przypadku wykonania urządzeń melio racji wodnych szczegółowych na podstawie art. 74, właścicielowi gruntu przysługuje, z zastrzeżeniem ust. 2, odszkodowanie za szkody powstałe w trakcie ro bót związanych z wykonywaniem urządzeń melioracji wodnych szczegółowych, na zasadach określonych w ustawie, z tym że roszczenie o odszkodowanie przedawnia się z upływem trzech miesięcy od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o powstaniu szkody.

2. Właścicielowi gruntu odnoszącemu korzyści z wykonania urządzeń melioracji wodnych szczegóło wych nie przysługuje odszkodowanie za zajęcie gruntu pod te urządzenia, a także za szkody w uprawach rol nych związane z wykonywaniem tych urządzeń, jeżeli szkody te powstały przy prawidłowej organizacji i tech nologii robót. Art. 7

7.

1. Utrzymywanie urządzeń melioracji wod nych szczegółowych należy do zainteresowanych wła ścicieli gruntów, a jeżeli urządzenia te są objęte działal nością spółki wodnej — do tej spółki.

2. Organ właściwy do wydania pozwolenia wodno prawnego może ustalać, w drodze decyzji, proporcjo nalnie do korzyści odnoszonych przez właścicieli grun tu, szczegółowe zakresy i terminy wykonywania obo wiązku, o którym mowa w ust. 1, stosownie do pozwo lenia wodnoprawnego lub instrukcji utrzymania syste mu urządzeń melioracji wodnych. Art. 7

8.

1. Rada Ministrów określi, w drodze rozpo rządzenia, warunki i tryb ustalania wysokości oraz po boru opłaty melioracyjnej.

2. Rada Ministrów, realizując ustalenia ust. 1, uza leżni wysokość opłaty melioracyjnej od rodzajów urzą dzeń melioracji wodnych szczegółowych, wielkości ob szaru korzystnego oddziaływania urządzeń melioracji wodnych szczegółowych, stawek opłaty przypadają cych na 1 ha tego obszaru, kosztów budowy urządzeń, Dziennik Ustaw Nr 115 — 8815 — Poz. 1229 przynależności użytkowników zmeliorowanych użyt ków rolnych do spółki wodnej, przy czym:

1) dla urządzeń odwadniających oraz nawadniają cych, z wyjątkiem nawodnień ciśnieniowych, opła ta melioracyjna będzie zależna od wielkości obsza ru korzystnego oddziaływania urządzeń melioracji wodnych szczegółowych i stawki jednostkowej opłaty melioracyjnej określonej w formie jednost kowych zryczałtowanych stawek wyrażonych w ki logramach żyta przypadających na hektar zmelio rowanych użytków rolnych; maksymalne stawki nie mogą przekroczyć 5000 kg/ha; za cenę żyta bę dzie przyjmowana średnia cena skupu żyta stano wiąca podstawę obliczania podatku rolnego,

2) dla urządzeń do nawodnień ciśnieniowych, ziem nych stawów rybnych, odbudowy oraz moderniza cji pojedynczych urządzeń w systemach meliora cyjnych opłata melioracyjna nie będzie niższa niż 30% i nie wyższa niż 80% kosztów wykonania tych urządzeń,

3) opłata melioracyjna będzie wnoszona w rocznych równych ratach w terminie zależnym od rodzaju melioracji, jednak nie dłuższym niż 15 lat,

4) przynależność do spółki wodnej będzie stanowiła podstawę do zmniejszenia wysokości opłaty me lioracyjnej o 15%.

3. Minister właściwy do spraw rozwoju wsi określi, w drodze rozporządzenia, sposób:

1) prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 70 ust. 3,

2) ustalania obszaru, na który wywierają korzystny wpływ urządzenia melioracji wodnych szczegóło wych.

4. Minister właściwy do spraw rozwoju wsi, ustala jąc sposób prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 70 ust. 3, uwzględni potrzebę stworzenia bazy in formacyjnej do planowania odbudowy, modernizacji oraz utrzymania wód, o których mowa w art. 11 ust. 2 pkt 2, i urządzeń melioracji wodnych, zawierającej da ne dotyczące rodzajów, ilości, lokalizacji oraz parame trów technicznych wód i urządzeń melioracji wodnych lub obszarów zmeliorowanych, a także wskaże sposób jej prowadzenia.

5. Minister właściwy do spraw rozwoju wsi, okre ślając sposób ustalania obszaru, na który wywierają korzystny wpływ urządzenia melioracji wodnych szcze gółowych, będzie uwzględniał zasięg wpływu poszcze gólnych rodzajów urządzeń melioracji wodnych szcze gółowych na poprawę zdolności produkcyjnej gleby. DZIA¸ V Ochrona przed powodzią oraz suszą Art. 7

9. Ochronę przed powodzią oraz suszą prowa dzi się zgodnie z planami ochrony przeciwpowodzio wej oraz przeciwdziałania skutkom suszy na obszarze państwa. Art. 80. Ochronę ludzi i mienia przed powodzią oraz suszą realizuje się w szczególności przez:

1) zachowanie i tworzenie wszelkich systemów reten cji wód, budowę i rozbudowę zbiorników retencyj nych, suchych zbiorników przeciwpowodziowych oraz polderów przeciwpowodziowych,

2) racjonalne retencjonowanie wód oraz użytkowanie budowli przeciwpowodziowych, a także sterowa nie przepływami wód,

3) funkcjonowanie systemu ostrzegania przed niebez piecznymi zjawiskami zachodzącymi w atmosferze oraz hydrosferze,

4) kształtowanie zagospodarowania przestrzennego dolin rzecznych lub terenów zalewowych, budowa nie oraz utrzymywanie wałów przeciwpowodzio wych, a także kanałów ulgi. Art. 8

1. Ochrona przed powodzią oraz suszą jest za daniem organów administracji rządowej i samorządo wej. Art. 8

2.

1. Obszary narażone na niebezpieczeństwo powodzi obejmują:

1) obszary bezpośredniego zagrożenia powodzią, w szczególności tereny między wałem przeciwpo wodziowym a linią brzegu, strefę wybrzeża mor skiego oraz strefę przepływów wezbrań powodzio wych określoną w miejscowym planie zagospoda rowania przestrzennego na podstawie studium, o którym mowa w ust. 2,

2) obszary potencjalnego zagrożenia powodzią, obej mujące tereny narażone na zalanie w przypadku: a) przelania się wód przez koronę wału przeciwpo wodziowego, b) zniszczenia lub uszkodzenia wałów przeciwpo wodziowych, c) zniszczenia lub uszkodzenia budowli piętrzących albo budowli ochronnych pasa technicznego.

2. Dla obszarów nieobwałowanych narażonych na niebezpieczeństwo powodzi dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej sporządza studium okre ślające w szczególności granice obszarów bezpośred niego zagrożenia powodzią, uwzględniające częstotli wość występowania powodzi, ukształtowanie dolin rzecznych i tarasów zalewowych, strefę przepływu wezbrań powodziowych, tereny zagrożone osuwiska mi skarp lub zboczy, tereny depresyjne oraz bezodpły wowe.

3. Obszary, o których mowa w ust. 1 pkt 2, może określić, w drodze rozporządzenia, minister właściwy do spraw gospodarki wodnej w porozumieniu z mini strami właściwymi do spraw: administracji publicznej, spraw wewnętrznych, gospodarki morskiej oraz roz woju wsi, kierując się:

1) klasą obiektu piętrzącego lub klasą wału przeciwpo wodziowego, określonych przepisami ustawy — Prawo budowlane,

2) ukształtowaniem i budową geologiczną terenów poniżej obiektu piętrzącego lub w rejonie wału przeciwpowodziowego,

3) zagospodarowaniem terenu, a w szczególności wiążącym się z nim potencjalnym zagrożeniem ży Dziennik Ustaw Nr 115 — 8816 — Poz. 1229 cia ludzi oraz wielkością mogących powstać szkód i strat. Art. 8

3.

1. Na obszarach bezpośredniego zagroże nia powodzią zabrania się wykonywania robót oraz czynności, które mogą utrudnić ochronę przed powo dzią, a w szczególności:

1) wykonywania urządzeń wodnych oraz wznoszenia innych obiektów budowlanych,

2) sadzenia drzew lub krzewów, z wyjątkiem plantacji wiklinowych na potrzeby regulacji wód oraz roślin ności stanowiącej element zabudowy biologicznej dolin rzecznych lub służącej do wzmacniania brze gów, obwałowań lub odsypisk,

3) zmiany ukształtowania terenu, składowania mate riałów oraz wykonywania innych robót, z wyjąt kiem robót związanych z regulacją lub utrzymywa niem wód oraz brzegu morskiego.

2. Dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wod nej może, w drodze decyzji, na obszarach, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 1:

1) zwolnić od zakazów określonych w ust. 1,

2) wskazać sposób uprawy i zagospodarowania grun tów oraz rodzaje upraw wynikające z wymagań ochrony przed powodzią,

3) nakazać usunięcie drzew lub krzewów.

3. Na obszarze pasa technicznego decyzje, o któ rych mowa w ust. 2, wydaje dyrektor właściwego urzę du morskiego. Art. 8

4.

1. Obszary, o których mowa w art. 82 ust. 1 i 2, uwzględnia się przy sporządzaniu planu zagospo darowania przestrzennego województwa, studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania prze strzennego gminy, miejscowym planie zagospodaro wania przestrzennego oraz decyzji o warunkach zabu dowy i zagospodarowania terenu.

2. Dla terenów o szczególnym znaczeniu społecz nym, gospodarczym lub kulturowym, określonych w studium, o którym mowa w art. 82 ust. 2, przy spo rządzaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uwzględnia się poziom wód maksy malnych o prawdopodobieństwie występowania raz na 100 lat. Art. 8

5.

1. Dla zapewnienia szczelności i stabilności wałów przeciwpowodziowych zabrania się:

1) przejeżdżania przez wały oraz wzdłuż korony wałów pojazdami, konno lub przepędzania zwierząt, z wy jątkiem miejsc do tego przeznaczonych,

2) uprawy gruntu, sadzenia drzew lub krzewów na wa łach oraz w odległości mniejszej niż 3 m od stopy wału,

3) rozkopywania wałów, wbijania słupów, ustawiania znaków przez nieupoważnione osoby,

4) wykonywania obiektów budowlanych, kopania studni, sadzawek, dołów oraz rowów w odległości mniejszej niż 50 m od stopy wału,

5) uszkadzania darniny lub innych umocnień.

2. Zakazów, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się do robót związanych z utrzymywaniem wałów prze ciwpowodziowych.

3. Marszałek województwa może, w drodze decyzji, zwolnić od niektórych zakazów określonych w ust. 1.

4. Starosta może, w drodze decyzji, nakazać usunię cie drzew lub krzewów z wałów przeciwpowodziowych oraz terenów, o których mowa w ust. 1 pkt 2. Art. 8

6.

1. W przypadku wykonania na wale prze ciwpowodziowym lub w jego pobliżu, albo na obszarze bezpośredniego zagrożenia powodzią, robót lub in nych czynności, które mogą utrudnić ochronę przed powodzią, a nie zostały objęte decyzją, o której mowa w art. 83 ust. 2 pkt 1 lub w art. 85 ust. 3, starosta może nakazać, w drodze decyzji, przywrócenie stanu po przedniego na koszt tego, kto je wykonał.

2. Drogi, urządzenia do przepędzania zwierząt oraz przejazdy przez wały przeciwpowodziowe wykonuje na swój koszt inwestor budujący wał, a utrzymuje ten, na którym ciąży obowiązek utrzymania drogi, urządzenia lub przejazdu.

3. Przepis ust. 1 nie narusza przepisów ustawy — Prawo budowlane. Art. 8

7.

1. W przypadku ostrzeżenia o nadejściu fa li powodziowej dyrektor regionalnego zarządu gospo darki wodnej, w drodze decyzji, może nakazać zakłado wi piętrzącemu wodę obniżenie piętrzenia wody lub opróżnienie zbiornika, bez odszkodowania; decyzji na daje się rygor natychmiastowej wykonalności.

2. Decyzja, o której mowa w ust. 1, wymaga uzgod nienia z właściwymi wojewodami; brak stanowiska w ciągu 6 godzin uznaje się za dokonanie uzgodnienia. Art. 8

8.

1. W przypadku wprowadzenia stanu klęski żywiołowej w celu zapobieżenia skutkom powodzi lub suszy dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wod nej może wprowadzić, w drodze rozporządzenia, cza sowe ograniczenia w korzystaniu z wód, w szczególno ści w zakresie poboru wody lub wprowadzania ście ków do wód albo do ziemi oraz zmiany sposobu go spodarowania wodą w zbiornikach retencyjnych.

2. Wprowadzenie czasowych ograniczeń, o których mowa w ust. 1, zawiesza wykonywanie uprawnień wy nikających z pozwoleń wodnoprawnych; zakładom nie przysługuje z tego tytułu odszkodowanie. DZIA¸ VI Zarządzanie zasobami wodnymi Rozdział 1 Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej oraz dyrektorzy regionalnych zarządów gospodarki wodnej Art. 8

9.

1. Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, zwany dalej „Prezesem Krajowego Zarządu”, jest centralnym organem administracji rządowej wła Dziennik Ustaw Nr 115 — 8817 — Poz. 1229 ściwym w sprawach gospodarowania wodami, a w szczególności w sprawach zarządzania wodami oraz korzystania z wód.

2. Prezes Krajowego Zarządu jest powoływany oraz odwoływany przez Prezesa Rady Ministrów na wnio sek ministra właściwego do spraw gospodarki wodnej.

3. Zastępcy Prezesa Krajowego Zarządu są powoły wani oraz odwoływani przez ministra właściwego do spraw gospodarki wodnej na wniosek Prezesa Krajo wego Zarządu.

4. Nadzór ministra właściwego do spraw gospo darki wodnej nad działalnością Prezesa Krajowego Za rządu polega w szczególności na:

1) zatwierdzaniu programów realizacji zadań związa nych z utrzymywaniem wód lub urządzeń wodnych oraz inwestycji w gospodarce wodnej,

2) zatwierdzaniu corocznego sprawozdania, o którym mowa w art. 91,

3) zatwierdzaniu planu kontroli gospodarowania wo dami wykonywanej przez Prezesa Krajowego Za rządu,

4) polecaniu przeprowadzenia kontroli nieujętych w planie kontroli. Art. 90.

1. Prezes Krajowego Zarządu wykonuje za dania określone ustawą, a w szczególności:

1) opracowuje plany gospodarowania wodami dla obszaru państwa, z uwzględnieniem podziału na obszary dorzeczy,

2) przygotowuje projekt planu ochrony przeciwpowo dziowej oraz przeciwdziałania skutkom suszy na obszarze państwa,

3) zatwierdza projekt warunków korzystania z wód re gionu wodnego,

4) prowadzi kataster wodny dla obszaru państwa, z uwzględnieniem podziału na obszary dorzeczy,

5) sprawuje nadzór nad działalnością dyrektorów re gionalnych zarządów gospodarki wodnej, a w szczególności kontroluje ich działanie, zatwier dza plany działalności oraz sprawozdania z ich wy konania, a także poleca przeprowadzenie doraźnej kontroli gospodarowania wodami w regionie wod nym,

6) sprawuje nadzór nad funkcjonowaniem państwo wej służby hydrologiczno-meteorologicznej oraz państwowej służby hydrogeologicznej,

7) reprezentuje Skarb Państwa w stosunku do mienia związanego z gospodarką wodną określonego ustawą, a w szczególności programuje, planuje i nadzoruje realizację zadań związanych z utrzymy waniem wód lub urządzeń wodnych oraz inwesty cje w gospodarce wodnej,

8) uzgadnia, w części dotyczącej gospodarki wodnej, projekty list programów priorytetowych Narodo wego Funduszu Ochrony Ârodowiska i Gospodar ki Wodnej, o których mowa w art. 415 ust. 5 pkt 1 ustawy — Prawo ochrony środowiska.

2. Prezes Krajowego Zarządu wykonuje swoje za dania przy pomocy Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, zwanego dalej „Krajowym Zarządem”.

3. Działania w zakresie gospodarowania wodami morskich wód wewnętrznych i wodami morza teryto rialnego Prezes Krajowego Zarządu wykonuje we współpracy z właściwymi organami administracji mor skiej.

4. Organizację Krajowego Zarządu określa statut nadany, w drodze rozporządzenia, przez Prezesa Rady Ministrów na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki wodnej; przy nadawaniu statutu uwzględ nia się zakres działalności Krajowego Zarządu oraz po dział państwa na obszary dorzeczy. Art. 9

1. Prezes Krajowego Zarządu składa ministro wi właściwemu do spraw gospodarki wodnej, nie póź niej niż do dnia 15 maja następnego roku, coroczne sprawozdanie z realizacji zadań, o których mowa w art. 90 ust. 1, oraz udziela informacji w tym zakresie, a także przedstawia wnioski w sprawach dotyczących kształtowania polityki państwa w zakresie gospodaro wania zasobami wodnymi. Art. 9

2.

1. Dyrektor regionalnego zarządu gospo darki wodnej, zwany dalej „dyrektorem regionalnego zarządu”, jest organem administracji rządowej nieze spolonej właściwym w sprawach gospodarowania wo dami w regionie wodnym, w zakresie określonym w ustawie.

2. W przypadkach określonych ustawą dyrektor re gionalnego zarządu wydaje rozporządzenia mające charakter aktów prawa miejscowego.

3. Do zadań dyrektora regionalnego zarządu należy w szczególności:

1) opracowywanie analiz stanu zasobów wodnych oraz stanu ochrony przed powodzią w regionie wodnym,

2) opracowywanie warunków korzystania z wód re gionu wodnego,

3) opracowywanie projektów planów ochrony prze ciwpowodziowej w regionie wodnym,

4) opiniowanie projektów planów gospodarowania zasobami wodnymi na obszarze dorzecza,

5) opracowywanie analizy ekonomicznej gospodaro wania wodami w regionie wodnym,

6) sporządzanie wykazów: a) wód powierzchniowych i podziemnych, które są lub mogą być wykorzystywane do zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia, b) wód powierzchniowych wykorzystywanych do celów rekreacyjnych, a w szczególności do ką pieli, c) wód powierzchniowych przeznaczonych do by towania ryb, skorupiaków i mięczaków lub in nych organizmów w warunkach naturalnych oraz umożliwiających migracje ryb, d) wód wrażliwych na zanieczyszczenie związkami azotu ze źródeł rolniczych, Dziennik Ustaw Nr 115 — 8818 — Poz. 1229

7) koordynowanie działań związanych z ochroną przed powodzią oraz suszą w regionie wodnym, w szcze gólności prowadzenie ośrodków koordynacyjno-in formacyjnych ochrony przeciwpowodziowej,

8) prowadzenie katastru wodnego dla regionu wod nego,

9) występowanie na prawach strony w postępowa niach administracyjnych, prowadzonych na pod stawie przepisów ustawy, w sprawach dotyczących regionu wodnego,

10) uzgadnianie projektów miejscowych planów zago spodarowania przestrzennego, 1

1) uzgadnianie projektów decyzji o warunkach zabu dowy i zagospodarowania terenu w odniesieniu do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, 1

2) wykonywanie kontroli gospodarowania wodami, 1

3) planowanie przedsięwzięć związanych z odbudo wą ekosystemów zdegradowanych przez eksplo atację zasobów wodnych, 1

4) uzgadnianie, w zakresie przedsięwzięć dotyczą cych gospodarki wodnej na terenie regionu, pro jektów list przedsięwzięć priorytetowych przedkła danych przez wojewódzkie fundusze ochrony śro dowiska i gospodarki wodnej, o których mowa w art. 414 ust. 2 pkt 3 ustawy — Prawo ochrony śro dowiska.

4. W ramach gospodarowania mieniem Skarbu Państwa, związanym z gospodarką wodną, dyrektor re gionalnego zarządu realizuje w imieniu Prezesa Krajo wego Zarządu zadania związane z utrzymywaniem wód lub urządzeń wodnych oraz pełni funkcję inwesto ra w zakresie gospodarki wodnej w regionie wodnym.

5. Dyrektor regionalnego zarządu wykonuje swoje zadania przy pomocy regionalnego zarządu gospodar ki wodnej, zwanego dalej „regionalnym zarządem”.

6. Dyrektor regionalnego zarządu, dla realizacji za dań, o których mowa w ust. 4, może tworzyć jednostki organizacyjne, w trybie przepisów ustawy z dnia 26 li stopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 155, poz. 1014, z 1999 r. Nr 38, poz. 360, Nr 49, poz. 485, Nr 70, poz. 778 i Nr 110, poz. 1255, z 2000 r. Nr 6, poz. 69, Nr 12, poz. 136, Nr 48, poz. 550, Nr 95, poz. 1041, Nr 119, poz. 1251 i Nr 122, poz. 1315 oraz z 2001 r. Nr 45, poz. 497, Nr 46, poz. 499, Nr 88, poz. 961, Nr 98, poz. 1070, Nr 100, poz. 1082 i Nr 102, poz. 1116), ustalając szczegółowy zakres zadań, siedzibę, obszar i czas działania.

7. Organizację regionalnego zarządu określa statut nadany przez ministra właściwego do spraw gospo darki wodnej na wniosek Prezesa Krajowego Zarządu; przy nadawaniu statutu uwzględnia się zakres działal ności regionalnego zarządu oraz charakter obszaru działania. Art. 9

3.

1. Dyrektora regionalnego zarządu powołu je oraz odwołuje minister właściwy do spraw gospo darki wodnej na wniosek Prezesa Krajowego Zarządu, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Gospodarki Wod nej.

2. Zastępców dyrektora regionalnego zarządu po wołuje oraz odwołuje Prezes Krajowego Zarządu na wniosek dyrektora regionalnego zarządu, po zasięgnię ciu opinii rady gospodarki wodnej regionu wodnego. Art. 9

4. Dyrektor regionalnego zarządu składa Pre zesowi Krajowego Zarządu, nie później niż do dnia 31 marca, coroczne sprawozdanie z realizacji zadań, o których mowa w art. 92 ust. 3 i 4, uwzględniające działalność jednostek, o których mowa w art. 92 ust. 6. Art. 9

5.

1. Pracownicy regionalnych zarządów oraz podległych im jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 92 ust. 6, zatrudnieni na stanowiskach określonych na podstawie ust. 3, obowiązani są w trak cie wykonywania obowiązków służbowych do nosze nia munduru.

2. Koszty umundurowania ponosi pracodawca.

3. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej określi, w drodze rozporządzenia, wykaz stanowisk, na których pracownicy obowiązani są do noszenia mundu ru, elementy składowe i wzory mundurów oraz czas ich używania, uwzględniając rodzaj stanowisk i celowość umundurowania pracowników zatrudnionych na tych stanowiskach, a także potrzebę odróżnienia tego umun durowania od wykorzystywanego przez inne służby. Art. 9

6.

1. Tworzy się Krajową Radę Gospodarki Wodnej, zwaną dalej „Krajową Radą”, jako organ opi niodawczo-doradczy Prezesa Krajowego Zarządu.

2. Do zakresu działania Krajowej Rady należy wyra żanie opinii w sprawach gospodarowania wodami, ochrony przed powodzią oraz ochrony przed skutkami suszy, a w szczególności:

1) przedstawianie propozycji oraz wniosków dotyczą cych poprawy stanu zasobów wodnych oraz ochrony przeciwpowodziowej w państwie,

2) opiniowanie projektów planów, o których mowa w art. 113 ust. 1 pkt 1, 2 i 4,

3) opiniowanie programów inwestycyjnych w zakre sie gospodarowania wodami,

4) opiniowanie projektów aktów prawnych regulują cych sprawy gospodarowania wodami. Art. 9

7.

1. Krajowa Rada składa się z 30 członków zgłoszonych przez ogólnopolskie organizacje zrzesza jące jednostki samorządu terytorialnego, uczelnie, jed nostki naukowo-badawcze i organizacje społeczne, go spodarcze, ekologiczne związane z gospodarką wodną, powoływanych na okres 4 lat, z zastrzeżeniem ust. 3.

2. Członków Krajowej Rady powołuje minister wła ściwy do spraw gospodarki wodnej na wniosek Preze sa Krajowego Zarządu spośród osób, o których mowa w ust. 1.

3. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej może odwołać członka Krajowej Rady przed upływem jego kadencji na wniosek uczelni, jednostki naukowo -badawczej lub organizacji, która zgłosiła jego kandy daturę. Dziennik Ustaw Nr 115 — 8819 — Poz. 1229 Art. 9

8.

1. Krajowa Rada wybiera ze swego grona przewodniczącego, zastępcę i sekretarza, którzy tworzą prezydium Krajowej Rady.

2. Prezydium Krajowej Rady reprezentuje Krajową Radę na zewnątrz oraz organizuje jej prace.

3. Krajowa Rada może tworzyć stałe lub doraźne komisje albo zespoły; do pracy w komisjach albo ze społach mogą być zapraszane osoby spoza składu Kra jowej Rady.

4. Uchwały Krajowej Rady podejmowane są w gło sowaniu, zwykłą większością głosów, przy obecności co najmniej połowy liczby członków.

5. Tryb działania Krajowej Rady określa regulamin przez nią uchwalony. Art. 9

9.

1. Wydatki związane z działalnością Krajo wej Rady są pokrywane z części budżetu państwa bę dącej w dyspozycji Prezesa Krajowego Zarządu.

2. Członkom Krajowej Rady oraz zapraszanym na jej posiedzenia specjalistom zamieszkałym poza miej scowością, w której odbywa się posiedzenie, i biorą cym udział w posiedzeniu przysługuje zwrot diet, kosz tów podróży i noclegów na zasadach określonych w przepisach w sprawie zasad ustalania oraz wysoko ści należności przysługujących pracownikom z tytułu podróży służbowej na obszarze państwa.

3. Obsługę biurową Krajowej Rady zapewnia Pre zes Krajowego Zarządu. Art. 100.

1. Tworzy się rady gospodarki wodnej re gionów wodnych, zwane dalej „radami regionów”, ja ko organy opiniodawczo-doradcze dyrektorów regio nalnych zarządów.

2. Do zakresu działania rady regionu należy wyra żanie opinii w sprawach gospodarowania wodami w regionie wodnym, a w szczególności:

1) projektów warunków korzystania z wód regionu wodnego,

2) projektów planów ochrony przeciwpowodziowej regionu wodnego,

3) projektów planów gospodarowania wodami na ob szarach dorzeczy,

4) planowanych przedsięwzięć związanych z odbudo wą ekosystemów zdegradowanych przez eksplo atację zasobów wodnych,

5) projektów inwestycji związanych z gospodarowa niem wodami w regionie wodnym,

6) projektów programów, o których mowa w art. 47,

7) gminnych, powiatowych i wojewódzkich planów gospodarki odpadami.

3. Rada regionu składa się z 30 członków zgłoszo nych przez organy samorządu terytorialnego, organi zacje gospodarcze, rolnicze, rybackie oraz społeczne związane z gospodarką wodną, a także przez zakłady korzystające z wód oraz właścicieli wód nienależących do Skarbu Państwa, powoływanych na okres 4 lat, z za strzeżeniem ust. 5.

4. Członków rady regionu powołuje Prezes Krajo wego Zarządu na wniosek regionalnego dyrektora za rządu spośród osób, o których mowa w ust. 3.

5. Prezes Krajowego Zarządu może odwołać człon ka rady regionu przed upływem jego kadencji na wnio sek organizacji, która zgłosiła jego kandydaturę.

6. Do organizacji rad regionu stosuje się odpowied nio przepisy art. 98. Art. 10

1.

1. Wydatki związane z działalnością rad re gionu, konieczne dla realizacji zadań, o których mowa w art. 100 ust. 2, są pokrywane ze środków regionalne go zarządu.

2. Członkom rady regionu oraz zapraszanym na jej posiedzenia specjalistom zamieszkałym poza miejsco wością, w której odbywa się posiedzenie, i biorącym udział w posiedzeniu przysługuje zwrot diet, kosztów podróży i noclegów na zasadach określonych w prze pisach w sprawie zasad ustalania oraz wysokości na leżności przysługujących pracownikom z tytułu podró ży służbowej na obszarze państwa.

3. Obsługę biurową rady regionu zapewnia regio nalny zarząd. Rozdział 2 Państwowa służba hydrologiczno-meteorologiczna oraz państwowa służba hydrogeologiczna Art. 10

2.

1. Państwowa służba hydrologiczno-me teorologiczna wykonuje zadania państwa w zakresie osłony hydrologicznej i meteorologicznej społeczeń stwa oraz gospodarki, a także na potrzeby bilansowa nia zasobów wód powierzchniowych.

2. Państwowa służba hydrogeologiczna wykonuje zadania państwa na potrzeby rozpoznawania, bilanso wania i ochrony wód podziemnych w celu racjonalne go ich wykorzystania przez społeczeństwo oraz gospo darkę.

3. Państwową służbę hydrologiczno-meteorolo giczną pełni Instytut Meteorologii i Gospodarki Wod nej.

4. Państwową służbę hydrogeologiczną pełni Pań stwowy Instytut Geologiczny.

5. Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej oraz Państwowy Instytut Geologiczny są jednostkami ba dawczo-rozwojowymi w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 25 lipca 1985 r. o jednostkach badawczo-rozwo jowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 33, poz. 388). Art. 10

3. Do zadań państwowej służby hydrologicz no-meteorologicznej należy:

1) wykonywanie pomiarów i obserwacji hydrologicz nych oraz meteorologicznych, Dziennik Ustaw Nr 115 — 8820 — Poz. 1229

2) gromadzenie, przetwarzanie, archiwizowanie i udo stępnianie informacji hydrologicznych oraz mete orologicznych,

3) wykonywanie bieżących analiz i ocen sytuacji hy drologicznej oraz meteorologicznej,

4) opracowywanie i przekazywanie prognoz meteoro logicznych oraz hydrologicznych,

5) opracowywanie i przekazywanie organom admini stracji publicznej ostrzeżeń przed niebezpiecznymi zjawiskami zachodzącymi w atmosferze i hydrosfe rze. Art. 10

4.

1. Państwowa służba hydrologiczno-me teorologiczna posiada i utrzymuje podstawową i spe cjalną sieć obserwacyjno-pomiarową, system wymia ny danych oraz biura prognoz meteorologicznych i biu ra prognoz hydrologicznych.

2. Podstawową sieć obserwacyjno-pomiarową sta nowią:

1) stacje hydrologiczno-meteorologiczne i stacje hy drologiczne,

2) standardowe posterunki pomiarowe hydrologicz no-meteorologiczne,

3) stacje pomiarów aerologicznych,

4) stacje radarów meteorologicznych.

3. Specjalną sieć obserwacyjno-pomiarową stano wią:

1) stacje badań specjalnych,

2) lotniskowe biura meteorologiczne,

3) specjalne posterunki i sieci pomiarowe,

4) punkty pomiarowe dla Morza Bałtyckiego oraz stre fy brzegowej.

4. Biura prognoz meteorologicznych oraz biura prognoz hydrologicznych:

1) opracowują i udostępniają krótkoterminowe i śred nioterminowe ogólne i specjalistyczne prognozy hydrologiczne i meteorologiczne,

2) udzielają informacji o aktualnych warunkach hy drologicznych i meteorologicznych,

3) opracowują i udostępniają ostrzeżenia przed ż ywio łowym działaniem sił przyrody oraz przed suszą,

4) prowadzą na bieżąco osłonę hydrologiczną i mete orologiczną społeczeństwa oraz gospodarki. Art. 10

5. Do zadań państwowej służby hydrogeolo gicznej należy:

1) wykonywanie pomiarów i obserwacji hydrogeolo gicznych,

2) gromadzenie, przetwarzanie, archiwizowanie oraz udostępnianie zgromadzonych informacji, w szczególności dotyczących zasobów, stanów i ja kości wód podziemnych,

3) wykonywanie bieżących analiz i ocen sytuacji hy drogeologicznej,

4) opracowywanie oraz przekazywanie prognoz zmian zasobów, jakości oraz zagrożeń wód pod ziemnych,

5) opracowywanie i przekazywanie organom admini stracji publicznej ostrzeżeń przed niebezpiecznymi zjawiskami zachodzącymi w strefach zasilania oraz poboru wód podziemnych. Art. 10

6.

1. Państwowa służba hydrogeologiczna posiada i utrzymuje sieć stacjonarnych obserwacji wód podziemnych oraz zespoły do spraw ocen i pro gnoz hydrogeologicznych.

2. Sieć obserwacji wód podziemnych stanowią:

1) stacje hydrogeologiczne,

2) punkty obserwacyjne stanów wód podziemnych,

3) punkty monitoringu jakości wód podziemnych,

4) piezometry obserwacyjne,

5) obudowane źródła.

3. Państwowa służba hydrogeologiczna sprawuje nadzór nad funkcjonowaniem krajowej sieci monito ringu jakości wód podziemnych oraz sieci monitorin gów regionalnych. Art. 10

7.

1. Urządzenia pomiarowe służb państwo wych podlegają ochronie na warunkach określonych w ustawie.

2. Zabrania się:

1) przemieszczania urządzeń pomiarowych służb pań stwowych przez osoby nieupoważnione,

2) wykonywania w pobliżu urządzeń pomiarowych służb państwowych czynności powodujących ich zniszczenie, uszkodzenie, zakłócenie prawidłowe go funkcjonowania lub zmianę warunków obser wacji.

3. Właściciel gruntu jest obowiązany udostępnić grunt na potrzeby budowy oraz ustanowienia strefy ochronnej urządzeń pomiarowych służb państwo wych.

4. W celu zapewnienia reprezentatywności dokony wanych pomiarów lub obserwacji mogą być ustana wiane strefy ochronne urządzeń pomiarowych służb państwowych stanowiące obszary, na których obowią zują zakazy, nakazy i ograniczenia w zakresie użytkowa nia gruntów oraz korzystania z wód.

5. Na obszarach stref ochronnych urządzeń pomia rowych służb państwowych może być zabronione wznoszenie obiektów budowlanych oraz wykonywanie robót lub czynności, które mogą spowodować czaso we lub trwałe zaburzenie reprezentatywności pomia rów i obserwacji, a w szczególności:

1) w odległości 30 metrów od urządzeń pomiarowych — wznoszenie wszelkich obiektów budowlanych, sadzenie drzew lub krzewów oraz sztuczne zrasza nie upraw,

2) w odległości od 30 do 500 metrów od urządzeń pomiarowych — wznoszenie zwartej zabudowy Dziennik Ustaw Nr 115 — 8821 — Poz. 1229 piętrowej oraz sadzenie drzew w zwartych zespo łach.

6. Strefę ochronną urządzeń pomiarowych służb państwowych ustanawia, w drodze decyzji, starosta, na wniosek właściwej służby, określając zakazy, naka zy, ograniczenia oraz obszary, na których obowiązują, stosownie do przepisów ust.

5. Wniosek powinien za wierać propozycje granic strefy wraz z planem sytu acyjnym oraz propozycje dotyczące zakazów, nakazów lub ograniczeń w zakresie użytkowania gruntów lub korzystania z wód.

7. W decyzji, o której mowa w ust. 6, starosta może nakazać usunięcie drzew lub krzewów.

8. Za szkody, poniesione w związku z udostępnie niem gruntu na potrzeby budowy urządzeń pomiaro wych służb państwowych oraz w związku z wprowa dzeniem w strefie ochronnej urządzeń pomiarowych służb państwowych zakazów, nakazów lub ograniczeń w zakresie użytkowania gruntów lub korzystania z wód, właścicielowi nieruchomości położonej w tej strefie przysługuje odszkodowanie, odpowiednio od państwowej służby hydrologiczno-meteorologicznej lub państwowej służby hydrogeologicznej, na zasa dach określonych w ustawie. Art. 10

8.

1. Osoby wykonujące prace pomiarowe, kontrolne oraz prace związane z wykonywaniem, ob sługą lub utrzymaniem urządzeń pomiarowych służb państwowych mają prawo:

1) wstępu na grunt, do obiektów budowlanych, na wody powierzchniowe oraz dokonywania niezbęd nych czynności związanych z wykonywanymi pra cami,

2) umieszczania na gruntach, obiektach budowlanych oraz w wodach powierzchniowych urządzeń po miarowych służb państwowych,

3) usuwania drzew lub krzewów z obszaru strefy ochronnej oraz wykonywania niwelacji terenu.

2. Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, nie naru szają przepisów dotyczących ochrony zabytków, dróg publicznych, ochrony środowiska i prawa budowlane go.

3. Na terenach zamkniętych, o których mowa w ustawie — Prawo budowlane, prace, o których mo wa w ust. 1, mogą być wykonywane tylko za zgodą właściwego ministra.

4. Właściciel nieruchomości jest obowiązany umożliwić wykonanie prac, o których mowa w ust. 1, przez osoby upoważnione przez państwową służbę hy drologiczno-meteorologiczną lub państwową służbę hydrogeologiczną. Art. 10

9.

1. Państwowa służba hydrologiczno-me teorologiczna oraz państwowa służba hydrogeologicz na są finansowane ze środków budżetu państwa.

2. Ze środków budżetu państwa w części dotyczą cej gospodarki wodnej, będących w dyspozycji Preze sa Krajowego Zarządu, finansowane jest:

1) utrzymywanie bieżącej działalności państwowej służby hydrologiczno-meteorologicznej oraz pań stwowej służby hydrogeologicznej,

2) utrzymywanie i modernizacja podstawowej sieci obserwacyjno-pomiarowej państwowej służby hy drologiczno-meteorologicznej oraz systemu wy miany danych,

3) utrzymywanie i modernizacja hydrogeologicznych urządzeń pomiarowych państwowej służby hydro geologicznej, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 4,

4) modernizacja systemu gromadzenia i przetwarza nia informacji,

5) utrzymywanie i rozwój komórek metodycznych,

6) opracowywanie danych oraz informacji hydrolo giczno-meteorologicznych i hydrogeologicznych,

7) opracowywanie i publikowanie ostrzeżeń, prognoz oraz komunikatów hydrologicznych oraz meteoro logicznych, a także roczników hydrologicznych, meteorologicznych i hydrogeologicznych.

3. Ze środków będących w dyspozycji innych, od powiednich dysponentów części budżetu państwa, fi nansuje się:

1) osłonę meteorologiczną lotnictwa cywilnego,

2) osłonę hydrologiczno-meteorologiczną żeglugi morskiej i żeglugi śródlądowej,

3) osłonę hydrologiczno-meteorologiczną rolnictwa,

4) monitoring jakości wód podziemnych, wraz ze związanymi z nim hydrogeologicznymi urządzenia mi pomiarowymi,

5) informacje przekazywane na potrzeby obronności państwa,

6) utrzymywanie specjalnych sieci obserwacyjno-po miarowych. Art. 1

10.

1. Właścicielem informacji zbieranych i przetwarzanych na podstawie standardowych proce dur przez państwową służbę hydrologiczno-meteoro logiczną oraz przez państwową służbę hydrogeologicz ną jest Skarb Państwa.

2. W imieniu Skarbu Państwa informacją, o której mowa w ust. 1, rozporządzają, odpowiednio — Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej oraz Państwowy In stytut Geologiczny.

3. Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej jest obowiązany udostępniać nieodpłatnie informacje o stanie atmosfery i hydrosfery, przetwarzane na pod stawie standardowych procedur, organom władzy pu blicznej oraz właścicielom wód lub działającym w ich imieniu zarządcom.

4. Państwowy Instytut Geologiczny jest obowiąza ny udostępniać nieodpłatnie zebrane informacje o sta nie zasobów wód podziemnych, przetwarzane na pod stawie standardowych procedur, organom władzy pu blicznej.

5. Informacje, o których mowa w ust. 3 i 4, udostęp nia się w zakresie niezbędnym do wykonania zadań ustawowych. Dziennik Ustaw Nr 115 — 8822 — Poz. 1229

6. Udostępnione informacje, o których mowa w ust. 3 i 4, nie mogą być przekazywane.

7. Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej oraz Państwowy Instytut Geologiczny mogą sprzedawać in formacje, o których mowa w ust. 1, innym odbiorcom niż określeni w ust. 3 i 4; wpływy z tego tytułu stano wią dochód budżetu państwa.

8. Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej oraz Państwowy Instytut Geologiczny mogą sprzedawać in formacje przetworzone na podstawie procedur nie standardowych; wpływy z tego tytułu stanowią odpo wiednio przychód tych Instytutów.

9. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej określi, w drodze rozporządzenia, standardowe i nie standardowe procedury przetwarzania informacji po siadanych przez państwową służbę hydrologiczno-me teorologiczną oraz państwową służbę hydrogeologicz ną, uwzględniając w wykazie rodzaje i nazwy procedur właściwe dla każdej ze służb. Art. 11

1.

1. Informacje zebrane i przetworzone na podstawie standardowych procedur przez państwową służbę hydrologiczno-meteorologiczną oraz państwo wą służbę hydrogeologiczną publikuje się w komuni katach, biuletynach lub rocznikach.

2. Minister właściwy do spraw gospodarki wod nej określi, w drodze rozporządzenia, podmioty, któ rym państwowa służba hydrologiczno-meteorolo giczna oraz państwowa służba hydrogeologiczna są obowiązane przekazywać komunikaty, biuletyny oraz ostrzeżenia przed żywiołowym działaniem sił przyro dy oraz przed suszą, świadczyć osłonę hydrologicz no-meteorologiczną, a także sposób i częstotliwość przekazywania tych informacji, kierując się względa mi bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa lu dzi i mienia. Rozdział 3 Planowanie w gospodarowaniu wodami Art. 11

2. Planowanie w gospodarowaniu wodami służy programowaniu i koordynowaniu działań mają cych na celu:

1) osiągnięcie lub utrzymanie co najmniej dobrego stanu ekologicznego wód oraz ekosystemów od wody zależnych,

2) poprawę stanu zasobów wodnych,

3) poprawę możliwości korzystania z wód,

4) zmniejszanie ilości wprowadzanych do wód lub do ziemi substancji i energii mogących negatywnie oddziaływać na wody,

5) poprawę ochrony przeciwpowodziowej. Art. 11

3.

1. Planowanie w gospodarowaniu woda mi obejmuje:

1) plany gospodarowania wodami na obszarach do rzeczy,

2) plany ochrony przeciwpowodziowej oraz przeciw działania skutkom suszy na obszarze państwa, z uwzględnieniem podziału na obszary dorzeczy,

3) plany ochrony przeciwpowodziowej regionu wod nego,

4) warunki korzystania z wód regionu wodnego,

5) sporządzane w miarę potrzeby warunki korzystania z wód zlewni.

2. Plany, o których mowa w ust. 1 pkt 1, weryfikuje się co 6 lat. Art. 11

4.

1. Plan gospodarowania wodami na ob szarze dorzecza uwzględnia w szczególności:

1) cele i zadania w zakresie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza uwzględniające potrzeby lud ności, przemysłu, rolnictwa, rybactwa, umożliwia jące powiększenie zasobów wodnych oraz uzyska nie i utrzymanie ich dobrego stanu ekologicznego,

2) sposoby osiągnięcia celów, o których mowa w pkt 1, oraz harmonogram realizacji działań,

3) nakłady niezbędne dla osiągnięcia celów, o których mowa w pkt 1,

4) sposoby i źródła finansowania ustalonych zadań.

2. Plan, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szcze gólności:

1) analizę stanu dorzecza, uwzględniającą: a) geograficzną i geologiczną charakterystykę ob szaru dorzecza, b) hydrograficzne charakterystyki obszaru dorze cza, c) charakterystykę demograficzną obszaru dorze cza, d) charakterystykę wykorzystania powierzchni zie mi oraz działalności gospodarczej na obszarze dorzecza, e) przegląd wpływu działalności człowieka na śro dowisko na obszarze dorzecza, wskazanie ob szarów chronionych, ustanowionych na podsta wie ustawy oraz przepisów o ochronie przyrody,

2) przedsięwzięcia służące ochronie zasobów wod nych, ujęte w szczegółowe programy dotyczące za sobów wodnych: a) wykorzystywanych do zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia, b) wykorzystywanych do urządzania kąpielisk, c) przeznaczonych do bytowania ryb, skorupiaków i mięczaków oraz migracji ryb,

3) programy eliminowania zanieczyszczenia wód sub stancjami szczególnie szkodliwymi dla środowiska wodnego z wykazu I oraz pogramy zmniejszania zanieczyszczenia wód substancjami szczególnie szkodliwymi dla środowiska wodnego z wykazu II, o których mowa w art. 45 ust. 1 pkt 1,

4) wykaz zbiorników wód śródlądowych, dla których zasadna jest ochrona, o której mowa w art. 59,

5) analizę ekonomiczną gospodarowania wodami na obszarze dorzecza. Dziennik Ustaw Nr 115 — 8823 — Poz. 1229

3. Plan, o którym mowa w ust. 1, opracowuje się na podstawie sporządzonych przez dyrektorów regional nych zarządów:

1) analiz stanu zasobów wodnych w regionach wod nych,

2) analiz ekonomicznych gospodarowania wodami w regionach wodnych,

3) wykazów wód powierzchniowych i podziemnych wykorzystywanych do zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia,

4) wykazu wód powierzchniowych wykorzystywa nych do celów rekreacyjnych, a w szczególności do kąpieli,

5) wykazu wód powierzchniowych przeznaczonych do bytowania ryb, skorupiaków i mięczaków oraz umożliwiających migrację ryb,

6) wykazu wód wrażliwych na zanieczyszczenie związ kami azotu ze źródeł rolniczych.

4. Plan, o którym mowa w ust. 1, stanowi podstawę do opracowywania warunków korzystania z wód regio nu wodnego. Art. 11

5.

1. Warunki korzystania z wód regionu wodnego obejmują:

1) aktualny stan ilościowy i jakościowy zasobów wód powierzchniowych i podziemnych regionu wodne go oraz aktualny stan ekosystemów wodnych i od wody zależnych, wynikający z dotychczasowego użytkowania zasobów wodnych i gospodarki prze strzennej,

2) perspektywiczny stan ilościowy i jakościowy zaso bów wód powierzchniowych i podziemnych oraz perspektywiczny stan ekosystemów wodnych i od wody zależnych na obszarze regionu wodnego, wynikający z planu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 pkt 1,

3) wymagania dotyczące jakości wody, wynikające z ustawy,

4) ustalenia planów zagospodarowania przestrzenne go,

5) ustalenia zawarte w dokumentacji hydrogeologicz nej szczególnie dotyczącej określenia zasobów wód podziemnych oraz wyznaczenia głównych zbiorników wód podziemnych,

6) ustalenia zawarte w obowiązujących pozwoleniach wodnoprawnych — z uwzględnieniem podziału na zlewnie.

2. Warunki korzystania z wód regionu wodnego mogą określać ograniczenia w korzystaniu z wód re gionu lub jego części, niezbędne dla osiągnięcia celów ustalonych w planie, o którym mowa w art. 113 ust. 1 pkt 1, a w szczególności ograniczenia w zakresie:

1) pobierania wód powierzchniowych lub podziem nych,

2) wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi,

3) wprowadzania substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego do wód, ziemi lub urzą dzeń kanalizacyjnych,

4) lokalizowania nowych urządzeń wodnych. Art. 11

6.

1. Warunki korzystania z wód zlewni spo rządza się dla obszarów, dla których w wyniku ustaleń planu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 pkt 1 i 4, ko nieczne jest określenie szczególnych zasad ochrony za sobów wodnych, a zwłaszcza ich ilości i jakości, w ce lu osiągnięcia dobrego stanu ekologicznego.

2. Warunki korzystania z wód zlewni zawierają od powiednio dane, o których mowa w art. 115. Art. 11

7.

1. Plany ochrony przeciwpowodziowej oraz przeciwdziałania skutkom suszy na obszarze pań stwa powinny uwzględniać w szczególności:

1) powiększenie dyspozycyjnych zasobów wodnych oraz rezerw pojemności powodziowej,

2) poprawę gospodarowania rezerwami pojemności retencyjnej oraz powodziowej,

3) kształtowanie dolin rzecznych oraz wykorzystanie naturalnej retencji,

4) budowę oraz rozbudowę lub przebudowę urządzeń wodnych.

2. Plany ochrony przeciwpowodziowej regionu wodnego powinny uwzględniać ustalenia planów, o których mowa w ust. 1, oraz dokumentów, o których mowa w art. 82. Art. 11

8. Ustalenia planów, o których mowa w art. 113 ust. 1 pkt 1 i 2, uwzględnia się w strategii roz woju kraju, strategii rozwoju województwa oraz w pla nach zagospodarowania przestrzennego wojewódz twa, a ustalenia planów, o których mowa w art. 113 ust. 1 pkt 3, w miejscowych planach zagospodarowa nia przestrzennego. Art. 11

9. Plany, o których mowa w art. 113 ust. 1 pkt 1 i 2, opracowuje Prezes Krajowego Zarządu w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw go spodarki wodnej, a zatwierdza Rada Ministrów. Art. 1

20. Warunki korzystania z wód regionu wod nego oraz warunki korzystania z wód zlewni ustala, w drodze rozporządzenia, dyrektor regionalnego zarzą du, po ich uzgodnieniu z Prezesem Krajowego Zarzą du, kierując się ustaleniami planu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 pkt 1, oraz potrzebą osiągnięcia celów, o których mowa w art. 114 ust. 1 pkt 1, a także aktual nym i perspektywicznym stanem zasobów wodnych i możliwości korzystania z nich. Art. 12

1. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres i tryb opracowywania planów go spodarowania wodami na obszarach dorzeczy oraz warunków korzystania z wód regionu wodnego, uwzględniając szczegółowy zakres informacji koniecz nych do sporządzania planów, sposób ich wykorzysta nia i przetwarzania, metodykę dokonania analizy stanu Dziennik Ustaw Nr 115 — 8824 — Poz. 1229 dorzecza, tryb opracowywania dokumentacji, metody kę ustalania celów środowiskowych i przygotowywa nia programów ochrony wód, oraz częstotliwości we ryfikacji pozyskiwanych informacji i sporządzanych do kumentów, kierując się zasadami i potrzebami ochrony wód ustalonymi w ustawie. Rozdział 4 Pozwolenia wodnoprawne Art. 12

2.

1. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, po zwolenie wodnoprawne jest wymagane na:

1) szczególne korzystanie z wód,

2) regulację wód oraz zmianę ukształtowania terenu na gruntach przylegających do wód, mającą wpływ na warunki przepływu wody,

3) wykonanie urządzeń wodnych,

4) rolnicze wykorzystanie ścieków, w zakresie nieob jętym zwykłym korzystaniem z wód,

5) długotrwałe obniżenie poziomu zwierciadła wody podziemnej,

6) piętrzenie wody podziemnej,

7) gromadzenie ścieków oraz odpadów w obrębie ob szarów górniczych utworzonych dla wód leczni czych,

8) odwodnienie obiektów lub wykopów budowlanych oraz zakładów górniczych,

9) wprowadzanie do wód powierzchniowych substan cji hamujących rozwój glonów,

10) wprowadzanie do urządzeń kanalizacyjnych ście ków zawierających substancje szczególnie szkodli we dla środowiska wodnego określone na podsta wie art. 45 ust. 1 pkt 1.

2. Pozwolenie wodnoprawne jest wymagane rów nież na:

1) gromadzenie ścieków, a także innych materiałów, prowadzenie odzysku lub unieszkodliwianie odpa dów,

2) wznoszenie obiektów budowlanych oraz wykony wanie innych robót,

3) wydobywanie kamienia, żwiru, piasku, innych ma teriałów oraz ich składowanie — na obszarach bezpośredniego zagrożenia powo dzią, jeżeli wydano decyzje, o których mowa w art. 40 ust. 3 i art. 83 ust. 2 pkt 1.

3. Pozwolenie wodnoprawne na szczególne korzy stanie z wód jest jednocześnie pozwoleniem na wyko nanie urządzeń wodnych służących do tego korzysta nia.

4. Pozwolenia wodnoprawne na wprowadzanie ścieków do wód wydawane są z uwzględnieniem po stanowień rozdziałów 1—4 w dziale IV tytułu III ustawy — Prawo ochrony środowiska. Art. 12

3.

1. Jeżeli o wydanie pozwolenia wodno prawnego ubiega się kilka zakładów, których działal ność wzajemnie się wyklucza z powodu stanu zasobów wodnych, pierwszeństwo w uzyskaniu pozwolenia ma ją zakłady zaopatrujące w wodę ludność, następnie — zakłady, których korzystanie z wód przyczyni się do zwiększenia naturalnej lub sztucznej retencji wód lub poprawy stosunków biologicznych w środowisku wod nym.

2. Pozwolenie wodnoprawne nie rodzi praw do nie ruchomości i urządzeń wodnych koniecznych do jego realizacji oraz nie narusza prawa własności i upraw nień osób trzecich przysługujących wobec tych nieru chomości i urządzeń. Informację tej treści zamieszcza się w pozwoleniu wodnoprawnym.

3. Wnioskodawcy, który nie uzyskał praw do nieru chomości lub urządzeń koniecznych do realizacji po zwolenia wodnoprawnego, nie przysługuje roszczenie o zwrot nakładów poniesionych w związku z otrzyma niem pozwolenia. Art. 12

4. Pozwolenie wodnoprawne nie jest wyma gane na:

1) uprawianie ż eglugi na śródlądowych drogach wod nych,

2) holowanie oraz spław drewna,

3) wydobywanie kamienia, żwiru, piasku, innych ma teriałów oraz wycinanie roślin w związku z utrzy mywaniem wód, szlaków żeglownych oraz remon tem urządzeń wodnych,

4) wykonanie pilnych prac zabezpieczających w okre sie powodzi,

5) wykonanie studni o głębokości do 30 m na potrze by zwykłego korzystania z wód,

6) odwadnianie obiektów lub wykopów budowla nych, jeżeli zasięg leja depresji nie wykracza poza granice terenu, którego zakład jest właścicielem,

7) rybackie korzystanie ze śródlądowych wód po wierzchniowych. Art. 12

5. Pozwolenie wodnoprawne nie może naru szać:

1) ustaleń warunków korzystania z wód regionu wod nego lub warunków korzystania z wód zlewni,

2) ustaleń miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz decyzji o warunkach zabudo wy i zagospodarowania terenu,

3) wymagań ochrony zdrowia ludzi, środowiska oraz dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków, wy nikających z odrębnych przepisów. Art. 12

6. Wydania pozwolenia wodnoprawnego odmawia się, jeżeli:

1) projektowany sposób korzystania z wody narusza ustalenia dokumentów, o których mowa w art. 125 pkt 1 i 2, lub nie spełnia wymagań, o których mo wa w art. 125 pkt 3,

2) projektowany sposób korzystania z wody dla celów energetyki wodnej nie zapewni wykorzystania po tencjału hydroenergetycznego w sposób technicz nie i ekonomicznie uzasadniony. Dziennik Ustaw Nr 115 — 8825 — Poz. 1229 Art. 12

7.

1. Pozwolenie wodnoprawne wydaje się, w drodze decyzji, na czas określony.

2. Pozwolenie wodnoprawne na szczególne korzy stanie z wód wydaje się na okres nie krótszy niż 10 lat, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4, chyba że zakład ubiegający się o pozwolenie wnosi inaczej.

3. Pozwolenie wodnoprawne dotyczące wprowa dzania do wód, ziemi lub do urządzeń kanalizacyjnych ścieków zawierających substancje niebezpieczne okre ślone na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 1 wydaje się na okres nie dłuższy niż 4 lata.

4. Pozwolenie na wycinanie roślin oraz wydobywa nie kamienia, żwiru, piasku oraz innych materiałów z wód lub z obszarów bezpośredniego zagrożenia po wodzią wydaje się na okres nie dłuższy niż 5 lat.

5. Obowiązek ustalenia czasu obowiązywania nie dotyczy pozwoleń wodnoprawnych na wykonanie urządzeń wodnych.

6. Informację o wszczęciu postępowania wodno prawnego właściwy organ podaje do publicznej wia domości. Art. 12

8.

1. W pozwoleniu wodnoprawnym ustala się cel i zakres korzystania z wód, warunki wykonywa nia uprawnienia oraz obowiązki niezbędne ze względu na ochronę zasobów środowiska, interesów ludności i gospodarki, a w szczególności:

1) ilość pobieranej wody,

2) ograniczenia wynikające z konieczności zachowa nia przepływu nienaruszalnego,

3) sposób gospodarowania wodą,

4) ilość, stan i skład ścieków wykorzystywanych rolni czo oraz wprowadzanych do wód, do ziemi lub do urządzeń kanalizacyjnych, a w przypadku ścieków przemysłowych, jeżeli jest to uzasadnione, dopusz czalne ilości zanieczyszczeń, zwłaszcza ilości sub stancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego, wyrażone w jednostkach masy przypa dających na jednostkę wykorzystywanego surow ca, materiału, paliwa lub powstającego produktu,

5) terminy pobierania i odprowadzania wody oraz wprowadzania ścieków dla zakładów, których dzia łalność cechuje się sezonową zmiennością,

6) usytuowanie, warunki wykonania urządzenia wod nego, charakterystyczne rzędne piętrzenia oraz przepływy,

7) obowiązki wobec innych zakładów posiadających pozwolenie wodnoprawne, uprawnionych do ry bactwa oraz osób narażonych na szkody w związku z wykonywaniem tego pozwolenia wodnoprawne go,

8) niezbędne przedsięwzięcia ograniczające negatyw ne oddziaływanie na środowisko,

9) sposób i zakres prowadzenia pomiarów ilości i ja kości pobieranej wody, ścieków wprowadzanych do wód, do ziemi lub do urządzeń kanalizacyjnych oraz wykorzystywanych rolniczo, a także sposób postępowania w przypadku uszkodzenia urządzeń pomiarowych,

10) prowadzenie okresowych pomiarów wydajności i poziomu zwierciadła wody w studni, 1

1) sposób postępowania w przypadku rozruchu, za trzymania działalności bądź awarii urządzeń istot nych dla realizacji pozwolenia, a także rozmiar i wa runki korzystania z wód oraz urządzeń wodnych w tych sytuacjach wraz z maksymalnym, dopusz czalnym czasem trwania tych warunków, 1

2) zasięg obszaru objętego zakazem, o którym mowa w art. 65 ust. 1 pkt 3.

2. W razie potrzeby w pozwoleniu wodnoprawnym dodatkowo ustala się obowiązek:

1) prowadzenia pomiarów jakości wód podziemnych oraz wód płynących poniżej i powyżej miejsca zrzu tu ścieków, z określeniem częstotliwości i metod tych pomiarów,

2) prowadzenia badań ścieków przeznaczonych do rolniczego wykorzystania, a w uzasadnionych przy padkach także badań zawartości metali ciężkich w glebie na obszarach, na których rolniczo wyko rzystuje się ścieki,

3) wykonania robót lub uczestniczenia w kosztach utrzymania urządzeń wodnych, stosownie do od noszonych korzyści,

4) wykonania robót lub uczestniczenia w kosztach utrzymania wód, stosownie do zwiększenia tych kosztów w wyniku realizacji tego pozwolenia,

5) odtworzenia retencji przez budowę służących do te go celu urządzeń wodnych lub realizację innych przedsięwzięć, jeżeli w wyniku realizacji pozwole nia wodnoprawnego nastąpi zmniejszenie natural nej lub sztucznej retencji wód śródlądowych,

6) wykonania przedsięwzięć służących zarybianiu wód powierzchniowych lub uczestniczenia w kosz tach tych przedsięwzięć, jeżeli w wyniku realizacji pozwolenia wodnoprawnego nastąpi zmniejszenie populacji ryb lub utrudnienie ich migracji.

3. Integralną część pozwolenia wodnoprawnego na korzystanie z wód powierzchniowych za pomocą urzą dzeń do jej piętrzenia lub na zależne od siebie korzysta nie z wód przez kilka zakładów stanowi instrukcja go spodarowania wodą, zatwierdzona w tym pozwoleniu lub odrębnej decyzji przez organ wydający pozwole nie.

4. Integralną część pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń melioracji wodnych stanowi in strukcja utrzymywania systemu tych urządzeń, za twierdzona w tym pozwoleniu lub odrębnej decyzji przez organ wydający pozwolenie. Art. 12

9. Na szczególne korzystanie z wód przez za kład pobierający wodę a następnie wprowadzający ścieki do wód lub do ziemi wydaje się jedno pozwole nie wodnoprawne. Dziennik Ustaw Nr 115 — 8826 — Poz. 1229 Art. 130.

1. Na wspólne korzystanie z wód przez kil ka zakładów może być wydane jedno pozwolenie wod noprawne.

2. Zakłady, o których mowa w ust. 1, występują z wnioskiem o pozwolenie wodnoprawne, wskazując jeden z tych zakładów jako zakład główny.

3. Urządzenia wodne służące do wspólnego korzy stania z wód utrzymuje zakład główny.

4. Rozliczenie finansowe zakładu głównego z pozo stałymi zakładami, posiadającymi wspólne pozwole nie wodnoprawne, w sprawie opłat za korzystanie ze środowiska oraz administracyjnych kar pieniężnych ponoszonych na podstawie ustawy — Prawo ochrony środowiska następuje na podstawie umowy. Art. 13

1.

1. Pozwolenie wodnoprawne wydaje się na wniosek.

2. Do wniosku dołącza się:

1) operat wodnoprawny, zwany dalej „operatem”,

2) decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowa nia terenu, jeżeli na podstawie odrębnych przepi sów jest ona wymagana; jeżeli decyzja ta nie jest wymagana — wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został sporządzony,

3) opis prowadzenia zamierzonej działalności sporzą dzony w języku nietechnicznym.

3. Do wniosku o wydanie pozwolenia wodnopraw nego na wprowadzanie do urządzeń kanalizacyjnych ścieków zawierających substancje szczególnie szkodli we dla środowiska wodnego określone na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 1, oprócz odpowiednich dokumentów, o których mowa w ust. 2, dołącza się zgodę właścicie la tych urządzeń.

4. Pozwolenie wodnoprawne na wykonanie urzą dzeń wodnych może być wydane na podstawie projek tu tych urządzeń, jeżeli projekt ten odpowiada wyma ganiom operatu, o którym mowa w art. 132. Art. 13

2.

1. Operat sporządza się w formie opisowej i graficznej.

2. Część opisowa operatu zawiera:

1) oznaczenie zakładu ubiegającego się o wydanie po zwolenia, jego siedziby i adresu,

2) wyszczególnienie: a) celu i zakresu zamierzonego korzystania z wód, b) rodzaju urządzeń pomiarowych oraz znaków że glugowych, c) stanu prawnego nieruchomości usytuowanych w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzy stania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych, d) obowiązków ubiegającego się o wydanie po zwolenia w stosunku do osób trzecich,

3) charakterystykę wód objętych pozwoleniem wod noprawnym,

4) ustalenia wynikające z warunków korzystania z wód regionu wodnego,

5) określenie wpływu gospodarki wodnej zakładu na wody powierzchniowe oraz podziemne,

6) sposób postępowania w przypadku rozruchu, za trzymania działalności bądź wystąpienia awarii, jak również rozmiar i warunki korzystania z wód oraz urządzeń wodnych w tych sytuacjach.

3. Część graficzna operatu zawiera:

1) plan urządzeń wodnych, naniesiony na mapę sytu acyjno-wysokościową terenu z zaznaczonymi nie ruchomościami, usytuowanymi w zasięgu oddzia ływania zamierzonego korzystania z wód lub pla nowanych do wykonania urządzeń wodnych, z oznaczeniem powierzchni nieruchomości oraz właścicieli, ich siedzib i adresów,

2) zasadnicze przekroje podłużne i poprzeczne urzą dzeń wodnych oraz koryt wody płynącej w zasięgu oddziaływania tych urządzeń,

3) schemat rozmieszczenia urządzeń pomiarowych oraz znaków żeglugowych,

4) schemat funkcjonalny lub technologiczny urządzeń wodnych.

4. Operat, na którego podstawie wydaje się pozwo lenie wodnoprawne na pobór wód, oprócz odpowied nich danych, o których mowa w ust. 2 i 3, zawiera:

1) określenie wielkości średniego dobowego poboru wody z podaniem bilansu zapotrzebowania wody w okresie obowiązywania pozwolenia wodno prawnego,

2) opis techniczny urządzeń służących do poboru wo dy,

3) określenie rodzajów urządzeń służących do reje stracji oraz pomiaru poboru wody,

4) określenie zakresu i częstotliwości wykonywania wymaganych analiz pobieranej wody.

5. Operat, na podstawie którego wydaje się pozwo lenie wodnoprawne na wprowadzanie ścieków do wód, ziemi lub do urządzeń kanalizacyjnych, oprócz odpowiednich danych, o których mowa w ust. 2 i 3, za wiera:

1) określenie ilości, stanu i składu ścieków oraz prze widywanego sposobu i efektu ich oczyszczania,

2) opis instalacji i urządzeń służących do gromadze nia, oczyszczania oraz odprowadzania ścieków,

3) określenie zakresu i częstotliwości wykonywania wymaganych analiz odprowadzanych ścieków oraz wód podziemnych lub wód powierzchnio wych powyżej i poniżej miejsca zrzutu ścieków,

4) opis urządzeń służących do pomiaru oraz rejestra cji ilości, stanu i składu odprowadzanych ścieków,

5) opis jakości wody w miejscu zamierzonego wpro wadzania ścieków,

6) informację o sposobie zagospodarowania osadów ściekowych. Dziennik Ustaw Nr 115 — 8827 — Poz. 1229

6. Operat, na podstawie którego wydaje się pozwo lenie wodnoprawne na rolnicze wykorzystanie ście ków, oprócz odpowiednich danych, o których mowa w ust. 2 i 3, zawiera określenie:

1) ilości, składu i rodzaju ścieków,

2) jednostkowych dawek ścieków i okresów ich stoso wania,

3) powierzchni i charakterystyki gruntów przeznaczo nych do rolniczego wykorzystania ścieków.

7. Operat, na podstawie którego wydaje się pozwo lenie wodnoprawne na piętrzenie wód powierzchnio wych lub na zależne od siebie korzystanie z wód przez kilka zakładów, oprócz odpowiednich danych, o któ rych mowa w ust. 2 i 3, zawiera projekt instrukcji go spodarowania wodą, a operat, na podstawie którego wydaje się pozwolenie wodnoprawne na wykonanie urządzeń melioracji wodnych — projekt instrukcji utrzymywania systemu tych urządzeń.

8. Do operatu, na podstawie którego wydaje się po zwolenie wodnoprawne na pobór wód podziemnych oraz na odwodnienie zakładu górniczego lub obiektu budowlanego za pomocą otworów wiertniczych, dołą cza się dokumentację hydrogeologiczną.

9. Organ właściwy do wydania pozwolenia wodno prawnego może odstąpić od niektórych wymagań do tyczących operatu, z wyjątkiem wymagań, o których mowa w ust. 8.

10. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw roz woju wsi określi, w drodze rozporządzenia, zakres in strukcji gospodarowania wodą i instrukcji utrzymania systemów melioracyjnych, kierując się funkcją urzą dzeń wodnych oraz koniecznością zaspokojenia po trzeb wodnych korzystających z wód, stosownie do po siadanych przez nich uprawnień. Art. 13

3.

1. W przypadku naruszenia interesów osób trzecich, zmiany sposobu użytkowania wód w re gionie wodnym lub zmiany uprawnień innego zakładu, mających wpływ na wykonywanie pozwolenia wodno prawnego, organ wydający pozwolenie wodnoprawne może je odpowiednio zmienić, w szczególności nakła dając na zakład obowiązki, o których mowa w art. 128 ust. 2, lub obowiązek:

1) wykonania ekspertyzy,

2) wykonania i utrzymywania urządzeń zapobiegają cych szkodom,

3) opracowania lub zaktualizowania instrukcji gospo darowania wodą albo instrukcji utrzymywania sys temu urządzeń melioracji wodnych.

2. Zakład, który odnosi korzyści ze zmiany pozwo lenia wodnoprawnego na podstawie ust. 1, uczestniczy w kosztach zmiany tego pozwolenia wodnoprawnego stosownie do uzyskanych korzyści.

3. Podziału kosztów, o których mowa w ust. 2, do konuje, w drodze decyzji, organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego. Art. 13

4.

1. Następca prawny zakładu, który uzyskał pozwolenie wodnoprawne, przejmuje prawa i obo wiązki wynikające z tego pozwolenia, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Jeżeli pozwolenie wodnoprawne dotyczy eksplo atacji instalacji, przejęcie praw i obowiązków wynikają cych z pozwolenia następuje na zasadach określonych w ustawie — Prawo ochrony środowiska. Art. 13

5. Pozwolenie wodnoprawne wygasa, jeżeli:

1) upłynął okres, na który było wydane,

2) zakład zrzekł się uprawnień ustalonych w tym po zwoleniu,

3) zakład nie rozpoczął wykonywania urządzeń wod nych w terminie 2 lat od dnia, w którym pozwole nie wodnoprawne na wykonanie tych urządzeń stało się ostateczne. Art. 13

6.

1. Pozwolenie wodnoprawne można cof nąć lub ograniczyć bez odszkodowania, jeżeli:

1) zakład zmienia cel i zakres korzystania z wód lub warunki wykonywania uprawnień ustalonych w pozwoleniu,

2) urządzenia wodne wykonane zostały niezgodnie z warunkami ustalonymi w pozwoleniu wodno prawnym lub nie są należycie utrzymywane,

3) zakład nie realizuje obowiązków wobec innych za kładów posiadających pozwolenie wodnoprawne, uprawnionych do rybactwa oraz osób narażonych na szkody, albo nie realizuje przedsięwzięć ograni czających negatywne oddziaływanie na środowi sko, ustalonych w pozwoleniu,

4) zasoby wód podziemnych uległy zmniejszeniu w sposób naturalny,

5) zakład nie rozpoczął w terminie korzystania z uprawnień wynikających z pozwolenia wodno prawnego, z powodów innych niż określone w art. 135 pkt 3, lub nie korzystał z tych uprawnień przez okres co najmniej 2 lat,

6) nastąpiła zmiana przepisów, o których mowa w art. 45 ust. 1 pkt 3 i ust. 2.

2. Przeglądu ustaleń pozwoleń wodnoprawnych na pobór wody lub wprowadzanie ścieków do wód, do ziemi lub urządzeń kanalizacyjnych, a także realizacji tych pozwoleń właściwy organ dokonuje co najmniej raz na 4 lata; w przypadku zaistnienia okoliczności, o których mowa w ust. 1, właściwy organ z urzędu mo że cofnąć lub ograniczyć pozwolenie wodnoprawne bez odszkodowania. Art. 13

7.

1. Pozwolenie wodnoprawne można cof nąć lub ograniczyć za odszkodowaniem, jeżeli jest to uzasadnione interesem ludności, ochroną środowiska albo ważnymi względami gospodarczymi.

2. O odszkodowaniu orzeka, w drodze decyzji, or gan właściwy do cofnięcia lub ograniczenia pozwole nia wodnoprawnego, na warunkach określonych w ustawie. Dziennik Ustaw Nr 115 — 8828 — Poz. 1229

3. Odszkodowanie przysługuje od:

1) starosty, z budżetu powiatu — jeżeli cofnięcie lub ograniczenie pozwolenia jest uzasadnione intere sem ludności,

2) marszałka województwa, z budżetu urzędu mar szałkowskiego — jeżeli cofnięcie lub ograniczenie pozwolenia jest uzasadnione ochroną środowiska,

3) tego, który odniesie korzyści z cofnięcia lub ograni czenia pozwolenia wodnoprawnego — jeżeli cof nięcie lub ograniczenie pozwolenia wodnoprawne go jest uzasadnione ważnymi względami gospo darczymi. Art. 13

8.

1. Stwierdzenie wygaśnięcia, cofnięcie lub ograniczenie pozwolenia wodnoprawnego następuje z urzędu lub na wniosek strony, w drodze decyzji.

2. Decyzją o wygaśnięciu lub cofnięciu można na łożyć obowiązek usunięcia negatywnych skutków w środowisku wynikających z wykonywania pozwole nia wodnoprawnego lub powstałych w wyniku działal ności prowadzonej niezgodnie z warunkami określony mi w pozwoleniu wodnoprawnym oraz określić zakres i termin wykonania tego obowiązku. Art. 13

9.

1. W decyzji stwierdzającej wygaśnięcie lub cofnięcie pozwolenia wodnoprawnego można określić obowiązki zakładu niezbędne do kształtowania zasobów wodnych, a w szczególności zobowiązać za kład do usunięcia urządzeń wodnych i innych obiek tów, które zostały wykonane lub były użytkowane na podstawie tego pozwolenia.

2. W przypadku wygaśnięcia lub cofnięcia pozwo lenia wodnoprawnego urządzenia wodne lub ich czę ści, których pozostawienie jest niezbędne do kształto wania zasobów wodnych, z zastrzeżeniem ust. 3, mo gą być przejęte bez odszkodowania na własność wła ściciela wody, chyba że właściciel urządzenia wodne go, w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym decyzja o wygaśnięciu lub cofnięciu pozwolenia wodnopraw nego stała się ostateczna, rozporządzi prawem własno ści tego urządzenia.

3. Przepis ust. 2 nie dotyczy stawów oraz gruntów, na których znajdują się urządzenia wodne, o których mowa w ust. 2.

4. W decyzji stwierdzającej wygaśnięcie lub cofnię cie pozwolenia wodnoprawnego orzeka się o niezbęd ności pozostawienia urządzenia wodnego.

5. Przeniesienie prawa własności do urządzenia wodnego, o którym mowa w ust. 2, następuje w dro dze decyzji stanowiącej podstawę dokonania wpisu właściciela urządzenia wodnego w księdze wieczystej nieruchomości (zbiorze dokumentów). Art. 140.

1. Organem właściwym do wydawania pozwoleń wodnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 2, jest starosta, wykonujący to zadanie jako zadanie z zakresu administracji rządowej.

2. Wojewoda wydaje pozwolenia wodnoprawne:

1) jeżeli szczególne korzystanie z wód lub wykonywa nie urządzeń wodnych jest związane z przedsię wzięciami mogącymi znacząco oddziaływać na środowisko, dla których obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środo wisko wynika z przepisów o ochronie środowiska, oraz z eksploatacją instalacji lub urządzeń wod nych na terenach zakładów w rozumieniu ustawy — Prawo ochrony środowiska zaliczanych do tych przedsięwzięć,

2) na wykonanie urządzeń wodnych zabezpieczają cych przed powodzią,

3) na przerzuty wody,

4) na wprowadzanie do wód powierzchniowych sub stancji chemicznych hamujących rozwój glonów,

5) o których mowa w art. 122 ust. 2,

6) jeżeli szczególne korzystanie z wód lub wykonanie urządzeń wodnych odbywa się na terenach za mkniętych w rozumieniu przepisów ustawy — Pra wo ochrony środowiska.

3. Organ właściwy do wydawania pozwolenia wod noprawnego jest właściwy w sprawach stwierdzenia wygaśnięcia, cofnięcia lub ograniczenia tego pozwole nia, a także orzeczenia o przeniesieniu prawa własno ści urządzenia wodnego na własność właściciela wo dy. Art. 14

1. Przepisy art. 122—140 dotyczące wykony wania studni do poboru wód podziemnych nie naru szają przepisów ustawy — Prawo geologiczne i górni cze. Rozdział 5 Instrumenty ekonomiczne służące gospodarowaniu wodami Art. 14

2. Instrumenty ekonomiczne służące gospo darowaniu wodami stanowią:

1) należności za korzystanie ze śródlądowych dróg wodnych oraz urządzeń wodnych stanowiących własność Skarbu Państwa, usytuowanych na śród lądowych wodach powierzchniowych,

2) opłaty, o których mowa w art. 13 ust. 3,

3) opłaty, o których mowa w art. 20 ust. 10. Art. 14

3. Należności za korzystanie ze śródlądo wych dróg wodnych oraz urządzeń wodnych stanowią cych własność Skarbu Państwa, usytuowanych na śródlądowych wodach powierzchniowych, zwane da lej „należnościami”, uiszcza się za:

1) żeglugę oraz przewóz ludzi lub towarów obiektami pływającymi,

2) holowanie lub spław drewna,

3) korzystanie ze śluz lub pochylni. Art. 14

4.

1. Z uiszczania należności zwolnione są:

1) łodzie sportowo-turystyczne i inne małe statki (do 15 ton nośności); zwolnienie nie dotyczy należno ści za korzystanie ze śluz lub pochylni,

2) statki jednostek organizacyjnych właściciela wód lub urządzeń wodnych zlokalizowanych na wodach Dziennik Ustaw Nr 115 — 8829 — Poz. 1229 oraz jednostek państwowej służby hydrologiczno -meteorologicznej,

3) statki jednostek sił zbrojnych, jednostek organiza cyjnych resortu spraw wewnętrznych oraz jedno stek ratowniczych,

4) statki inspektoratów żeglugi śródlądowej,

5) statki Państwowej i Społecznej Straży Rybackiej,

6) statki urzędów morskich,

7) promy leżące w ciągach dróg publicznych.

2. Od uczniów szkół podstawowych, gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych ogólnokształcących i za wodowych oraz od studentów szkół wyższych należno ści za śluzowanie obniża się o połowę. Art. 14

5. Należności za żeglugę statków pasażer skich oraz wycieczkowych ustala się w zależności od ilości miejsc pasażerskich i długości przebytej drogi w jednym rejsie, a za żeglugę pustych statków towaro wych oraz barek — za jeden tonokilometr nośności wy mierzonej. Art. 14

6.

1. Należność za przewóz towarów ustala się dla odcinków dróg wodnych w zależności od masy przewożonych towarów i długości trasy; masę towa rów zaokrągla się do pełnych ton, a wysokość należno ści — do pełnych dziesiątek groszy.

2. Jeżeli należność za przewóz towarów byłaby niż sza od należności za ż eglugę pustego statku, należność ustala się jak za przejazd pustego statku.

3. W śluzach wielostopniowych każdą komorę uznaje się za osobną śluzę. Art. 14

7.

1. Należność za przewóz, holowanie lub spław drewna ustala się za tonokilometry.

2. Masę drewna ustala się na podstawie dokumen tu przewozowego wystawionego przez przewoźnika; jeżeli w dokumencie przewozowym nie podano ilości metrów sześciennych drewna albo przewoźnik nie wy stawił dokumentu przewozowego, przyjmuje się, że 1 m3 drewna odpowiada 3,5 m2 powierzchni tratwy, co równa się masie 0,7 t. Art. 14

8. Należność za korzystanie ze śluz lub po chylni ustala się w zależności od rodzaju i wielkości statku oraz od godzin korzystania z tych urządzeń: w godzinach od 700 do 1600 albo od 1600 do 700. Art. 14

9.

1. Wysokość należności ustala jednostka organizacyjna odpowiedzialna za utrzymanie odcin ków śródlądowych dróg wodnych lub urządzeń wod nych stanowiących własność Skarbu Państwa, zwana dalej „właściwą jednostką organizacyjną”, na podsta wie informacji składanej przez zakład obowiązany do uiszczania należności, z zastrzeżeniem ust. 5.

2. Informacja, o której mowa w ust. 1, powinna zawierać dane dotyczące przewozów towarowych wyrażonych w tonokilometrach, rejsów statków pa sażerskich lub wycieczkowych, rejsów pustych stat ków towarowych lub barek, liczby śluzowań oraz przejść przez pochylnię, uwzględniając odpowiednio art. 145—147.

3. Zakład, o którym mowa w ust. 1, jest obowiąza ny do składania informacji, o której mowa w ust. 2, właściwej jednostce organizacyjnej w terminie do 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w któ rym żegluga była wykonywana.

4. Jeżeli zakład nie złoży informacji w terminie, o którym mowa w ust. 3, właściwa jednostka organiza cyjna ustala wysokość należności na podstawie wła snych ustaleń.

5. Należności za korzystanie ze śluz lub pochylni przez statki, o których mowa w art. 144 ust. 1 pkt 1, po biera się bezpośrednio w miejscu śluzowania lub przej ścia przez pochylnię, z uwzględnieniem zasady, o któ rej mowa w art. 144 ust. 2; za pobraną należność wy stawia się potwierdzenie uiszczenia należności. Art. 150.

1. Minister właściwy do spraw gospodar ki wodnej określi, w drodze rozporządzenia:

1) odcinki dróg wodnych, o których mowa w art. 146 ust. 1, kierując się infrastrukturą oraz kosztami utrzymania tych dróg,

2) stawki należności,

3) jednostki organizacyjne, uprawnione do pobierania należności oraz sposób ustalania i pobierania na leżności,

4) wzór formularza do składania informacji, o której mowa w art. 149 ust. 2.

2. Realizując upoważnienie, o którym mowa w ust. 1, minister będzie kierował się rodzajem i wiel kością obiektów pływających, masą przewożonych to warów, ilością miejsc pasażerskich oraz nośnością wy mierzoną, rodzajem i wielkością obiektów pływających oraz porą korzystania z tych urządzeń, uwzględniając komu zostało powierzone utrzymanie poszczególnych odcinków śródlądowych dróg wodnych oraz urządzeń wodnych, potrzebą jednolitego ujęcia w składanych in formacjach danych koniecznych do ustalenia należno ści, mając na względzie, że maksymalna stawka należ ności za:

1) żeglugę pustych statków towarowych i barek nie może być wyższa niż 0,5 gr za jeden tonokilometr nośności wymierzonej, a statków pasażerskich i wycieczkowych — 2,5 gr za iloczyn jednego miej sca na statku i każdego kilometra przebytej drogi wodnej,

2) przewóz towarów oraz holowanie i spław drewna nie może być wyższa niż 2 gr za jeden tonokilometr,

3) jedno przejście przez śluzę lub pochylnię w godzi nach od 700 do 1600 nie może być wyższa niż 2% naj niższego wynagrodzenia za pracę pracowników, określonego na podstawie odrębnych przepisów dla roku poprzedniego, a w godzinach od 1600 do 700 — 4% tego wynagrodzenia. Art. 15

1.

1. Stawki należności, o których mowa w art. 150, podlegają z dniem 1 stycznia każdego roku kalendarzowego podwyższeniu w stopniu odpowiada Dziennik Ustaw Nr 115 — 8830 — Poz. 1229 jącym wskaźnikowi zmian cen towarów i usług kon sumpcyjnych planowanemu w ustawie budżetowej na ten rok.

2. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej, nie później niż do dnia 30 listopada każdego roku, w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym Rze czypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, ogłasza wyso kość stawek należności na rok następny. Art. 15

2. Należności i opłaty, o których mowa w art. 142, stanowią dochód środka specjalnego Preze sa Krajowego Zarządu, przeznaczonego na:

1) utrzymanie katastru wodnego,

2) opracowanie planów gospodarowania wodami,

3) odbudowę ekosystemów zdegradowanych przez niewłaściwą eksploatację zasobów wodnych. Rozdział 6 Kataster wodny Art. 15

3.

1. Kataster wodny jest systemem informa cyjnym o gospodarowaniu wodami, składającym się z dwóch działów (Dział I i Dział II).

2. W Dziale I katastru wodnego gromadzi się i aktu alizuje dane dotyczące:

1) sieci hydrograficznej oraz hydrologicznych i mete orologicznych posterunków obserwacyjno-pomia rowych,

2) zasobów wód podziemnych, lokalizacji głównych zbiorników wód podziemnych oraz sieci stacjonar nych obserwacji wód,

3) ilości i jakości zasobów wód powierzchniowych oraz podziemnych,

4) wielkości poboru wody powierzchniowej i pod ziemnej,

5) źródeł i charakterystyki zanieczyszczeń punkto wych oraz obszarowych,

6) stanu biologicznego środowiska wodnego oraz te renów zalewowych,

7) obwodów rybackich oraz rybackiej przydatności wód (bonitacji),

8) użytkowania wód wraz z charakterystyką korzysta nia z wód,

9) pozwoleń wodnoprawnych,

10) urządzeń wodnych, 1

1) stref i obszarów ochronnych oraz obszarów nara żonych na niebezpieczeństwo powodzi, ustano wionych na podstawie ustawy, 1

2) spółek wodnych.

3. Dział II katastru wodnego zawiera plany, o któ rych mowa w art. 113 ust. 1 pkt 1—3, oraz listy, o któ rych mowa w art. 90 ust. 1 pkt 8 i w art. 92 ust. 3 pkt 14.

4. èródłem danych katastru wodnego w zakresie nieruchomości jest ewidencja gruntów i budynków, o której mowa w art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. — Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 i Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 110, poz. 1189). Art. 15

4.

1. Kataster wodny, o którym mowa w art. 153, prowadzi się dla obszaru państwa z uwzględ nieniem podziału państwa na obszary dorzeczy i regio ny wodne.

2. Kataster wodny dla obszaru państwa prowadzo ny jest przez Prezesa Krajowego Zarządu i obejmuje dane określone w art. 153 ust. 2 pkt 1—3 i 10 oraz w ust. 3.

3. Kataster wodny dla regionu wodnego prowadzo ny jest przez dyrektora regionalnego zarządu i obejmu je dane określone w art. 153 ust. 2 i 3. Art. 15

5.

1. Organy administracji publicznej, jed nostki badawczo-rozwojowe, a także zakłady oraz wła ściciele urządzeń wodnych obowiązani są do nieod płatnego przekazywania danych niezbędnych do pro wadzenia katastru wodnego.

2. Kataster wodny jest udostępniany do wglądu nieodpłatnie.

3. Wyszukiwanie informacji, sporządzanie kopii do kumentów oraz ich przesyłanie odbywa się na podsta wie przepisów ustawy — Prawo ochrony środowiska, regulujących zasady dostępu do informacji o środowi sku i jego ochronie. Rozdział 7 Kontrola gospodarowania wodami Art. 15

6.

1. Kontrola gospodarowania wodami do tyczy:

1) stanu realizacji planów i programów dotyczących gospodarki wodnej, ustalonych na podstawie usta wy,

2) korzystania z wód,

3) ochrony wód przed zanieczyszczeniem,

4) przestrzegania warunków ustalonych w decyzjach wydanych na podstawie ustawy,

5) utrzymania wód oraz urządzeń wodnych,

6) przestrzegania nałożonych na właścicieli gruntów obowiązków oraz ograniczeń,

7) przestrzegania warunków obowiązujących w stre fach i obszarach ochronnych ustanowionych na podstawie ustawy,

8) stanu jakości wody ujmowanej do zaopatrzenia ludności oraz wody w kąpieliskach,

9) jakości wód przeznaczonych do bytowania ryb, sko rupiaków i mięczaków w warunkach naturalnych,

10) stężeń azotanów w wodach wrażliwych na zanie czyszczenie związkami azotu ze źródeł rolniczych, 1

1) przestrzegania warunków obowiązujących na wa łach przeciwpowodziowych oraz na obszarach bez pośredniego zagrożenia powodzią, Dziennik Ustaw Nr 115 — 8831 — Poz. 1229 1

2) stanu zabezpieczenia przed powodzią oraz przebie gu usuwania skutków powodzi związanych z utrzy maniem wód oraz urządzeń wodnych, 1

3) ustawiania i utrzymywania stałych urządzeń po miarowych na brzegach i w wodach, 1

4) wykonywania w pobliżu urządzeń wodnych robót lub czynności, które mogą zagrażać tym urządze niom lub spowodować ich uszkodzenie, 1

5) usuwania szkód związanych z ruchem zakładu gór niczego w zakresie gospodarki wodnej.

2. Kontrolę, o której mowa w ust. 1, wykonują od powiednio Prezes Krajowego Zarządu oraz dyrektorzy regionalnych zarządów, z wyjątkiem kontroli, o której mowa w ust. 1 pkt 8, wykonywanej przez Inspekcję Sa nitarną, oraz kontroli, o której mowa w ust. 1 pkt 3, 9 i 10, wykonywanej przez Inspekcję Ochrony Ârodowi ska.

3. Przepis ust. 2 nie narusza przepisów ustawy — Prawo budowlane oraz przepisów ustawy z dnia 20 lip ca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Ârodowiska (Dz. U. Nr 77, poz. 335, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 121, poz. 770, Nr 133, poz. 885 i Nr 141, poz. 943, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 109, poz. 1157 oraz z 2001 r. Nr 38, poz. 452, Nr 63, poz. 638 i 639, Nr 76, poz. 811, Nr 100, poz. 1085 i Nr 110, poz. 1189). Art. 15

7.

1. Kontrolę wykonują Prezes Krajowego Zarządu, dyrektorzy regionalnych zarządów oraz upo ważnieni przez nich pracownicy, odpowiednio Krajo wego Zarządu i regionalnych zarządów, zwani dalej „inspektorami”.

2. Przy wykonywaniu kontroli w zakresie gospodar ki wodnej inspektor uprawniony jest do:

1) wstępu wraz z pracownikami pomocniczymi, rze czoznawcami i niezbędnym wyposażeniem przez całą dobę na teren nieruchomości, na której znaj dują się urządzenia wodne lub prowadzona jest działalność związana z korzystaniem z wód,

2) przeprowadzania niezbędnych badań lub wykony wania innych czynności kontrolnych w celu ustale nia, na terenie kontrolowanej nieruchomości, prze strzegania warunków wynikających z ustawy, a tak że stanu urządzeń wodnych,

3) żądania pisemnych lub ustnych informacji oraz wzywania i przesłuchiwania osób w zakresie nie zbędnym do ustalenia stanu faktycznego,

4) żądania okazywania dokumentów i udostępnienia wszelkich danych mających związek z problematy ką kontroli. Art. 15

8. Kontrolowany z zachowaniem przepisów o tajemnicy państwowej i służbowej oraz o zakwatero waniu sił zbrojnych jest obowiązany umożliwić inspek torowi przeprowadzenie kontroli, a w szczególności umożliwić dokonanie czynności, o których mowa w art. 157 ust. 2. Art. 15

9.

1. Z czynności kontrolnych inspektor spo rządza protokół, którego jeden egzemplarz doręcza kontrolowanemu zakładowi.

2. Protokół podpisują inspektor i upoważniony przedstawiciel kontrolowanego, który może wnieść do protokołu umotywowane zastrzeżenia i uwagi.

3. W przypadku odmowy podpisania protokołu przez upoważnionego przedstawiciela kontrolowane go, inspektor czyni o tym wzmiankę w protokole, a od mawiający podpisu może w terminie 7 dni przedstawić swoje stanowisko na piśmie odpowiednio Prezesowi Krajowego Zarządu lub dyrektorowi regionalnego za rządu. Art. 160.

1. Na podstawie ustaleń kontroli Prezes Krajowego Zarządu lub dyrektor regionalnego zarządu może:

1) wydać kontrolowanemu zarządzenie pokontrolne,

2) wystąpić do właściwego organu o wszczęcie postę powania administracyjnego przewidzianego prze pisami ustawy.

2. Prezes Krajowego Zarządu oraz dyrektor regio nalnego zarządu może wystąpić z wnioskiem o prze prowadzenie postępowania służbowego lub innego przewidzianego prawem postępowania przeciwko osobom winnym dopuszczenia do uchybień i powia domienie, w określonym terminie, o wynikach tego po stępowania i podjętych działaniach. Art. 16

1.

1. Prezes Krajowego Zarządu oraz dyrek tor regionalnego zarządu współdziałają w wykonywa niu czynności kontrolnych z innymi organami kontroli, organami administracji publicznej, organami obrony cywilnej oraz organizacjami społecznymi.

2. Współdziałanie to obejmuje w szczególności:

1) rozpatrywanie wniosków o przeprowadzenie kon troli,

2) przekazywanie właściwym organom administracji publicznej informacji o wynikach przeprowadzo nych kontroli,

3) wymianę informacji o wynikach kontroli,

4) współpracę ze Strażą Graniczną w wykonywaniu kontroli w strefie nadgranicznej. Art. 16

2.

1. Organ właściwy do wydania pozwole nia wodnoprawnego wzywa zakład do usunięcia, w określonym terminie, zaniedbań w zakresie gospo darki wodnej, w wyniku których może powstać stan za grażający życiu lub zdrowiu ludzi albo zwierząt bądź środowisku.

2. Jeżeli zaniedbania zakładu nie zostaną usunięte w określonym terminie, organ, o którym mowa w ust. 1, może wydać decyzję o unieruchomieniu zakła du lub jego części, do czasu usunięcia zaniedbań.

3. Podjęcie wstrzymanej działalności może nastą pić za zgodą organu, o którym mowa w ust. 1, działają cego w porozumieniu z właściwym dyrektorem regio nalnego zarządu, po stwierdzeniu, że usunięto zanie dbania, o których mowa w ust. 1.

4. Przepisów ust. 1—3 nie stosuje się, jeżeli zanie dbania, o których mowa w ust. 1, dotyczą wprowadza nia ścieków do wód lub do ziemi. Dziennik Ustaw Nr 115 — 8832 — Poz. 1229 Art. 16

3.

1. W przypadku stwierdzenia w wyniku kontroli, iż woda w kąpielisku nie spełnia warunków, o których mowa w art. 50 ust. 3, organ Inspekcji Sani tarnej orzeka o zakazie kąpieli i powiadamia o tym miejscową ludność w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości.

2. Przepis ust. 1 nie narusza uprawnień Inspekcji Sanitarnej, określonych w odrębnych przepisach. DZIA¸ VII Spółki wodne i związki wałowe Rozdział 1 Tworzenie spółek wodnych i związków wałowych Art. 16

4.

1. Spółki wodne oraz związki wałowe są formami organizacyjnymi, które nie działają w celu osiągnięcia zysku, zrzeszają osoby fizyczne lub prawne i mają na celu zaspokajanie wskazanych ustawą po trzeb w dziedzinie gospodarowania wodami.

2. Spółki wodne mogą być tworzone w szczególno ści do wykonywania, utrzymywania oraz eksploatacji urządzeń służących do:

1) zapewnienia wody dla ludności,

2) ochrony wód przed zanieczyszczeniem,

3) ochrony przed powodzią,

4) melioracji wodnych oraz prowadzenia racjonalnej gospodarki na terenach zmeliorowanych,

5) wykorzystywania wody do celów przeciwpożaro wych,

6) utrzymywania wód.

3. Spółki wodne nie mogą prowadzić działalności w zakresie uregulowanym ustawą o zbiorowym zaopa trzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków.

4. Spółki wodne mogą korzystać z pomocy pań stwa oraz jednostek samorządu terytorialnego, w for mie dotacji, udzielanej zgodnie z przepisami ustawy o finansach publicznych dotyczącymi dotacji podmio towych udzielanych z budżetu państwa oraz dotacji przedmiotowych udzielanych z budżetów jednostek samorządu terytorialnego.

5. Udzielenie spółce wodnej, wykonującej urządze nia melioracji wodnych, pomocy, o której mowa w ust. 4, może nastąpić wówczas, gdy obszar przewi dziany do melioracji stanowi zwarty kompleks i został zakwalifikowany w miejscowym planie zagospodaro wania przestrzennego do rolniczego zagospodarowa nia, zasięg oraz projekt techniczny melioracji zostały uzgodnione z wojewodą, a udział własny członków spółki odpowiada co najmniej kwocie wyliczonej zgod nie z art. 74 oraz przepisami wydanymi na podstawie art. 78 ust. 1.

6. Spółki wodne mogą łączyć się w związki spółek wodnych.

7. Do związków spółek wodnych stosuje się odpo wiednio przepisy dotyczące spółek wodnych, z tym że prawa i obowiązki przysługujące wobec spółek wod nych staroście, w stosunku do związków spółek wod nych wykonuje marszałek województwa.

8. Związki wałowe mogą być tworzone do wykony wania i utrzymywania wałów przeciwpowodziowych wraz z urządzeniami wodnymi stanowiącymi ich wypo sażenie.

9. Przepisy dotyczące spółek wodnych i ich związ ków stosuje się odpowiednio do związków wałowych. Art. 16

5.

1. Utworzenie spółki wodnej następuje w drodze porozumienia co najmniej 3 osób fizycznych lub prawnych, zawartego w formie pisemnej.

2. Do utworzenia spółki wodnej wymagane jest:

1) uchwalenie statutu spółki przez osoby zaintereso wane utworzeniem spółki,

2) dokonanie wyboru organów spółki.

3. Starosta właściwy miejscowo dla siedziby spół ki wodnej zatwierdza statut spółki w drodze decyzji; w przypadku niezgodności statutu z prawem starosta wzywa do usunięcia niezgodności statutu z prawem w określonym terminie, a jeżeli niezgodności nie zosta ną usunięte — odmawia, w drodze decyzji, jego za twierdzenia.

4. Spółka wodna nabywa osobowość prawną z chwilą uprawomocnienia się decyzji starosty o za twierdzeniu statutu.

5. Osoby, które działały w imieniu spółki przed na byciem przez nią osobowości prawnej, odpowiadają solidarnie za szkody powstałe w wyniku tego działania.

6. Przepisy ust. 3 stosuje się odpowiednio do zmia ny statutu.

7. Następca prawny członka spółki wodnej wstępu je w jego prawa i obowiązki. Art. 16

6.

1. Statut spółki wodnej określa w szczegól ności:

1) nazwę i siedzibę spółki oraz teren jej działalności,

2) cel spółki oraz sposób i środki służące do osiągnię cia tego celu,

3) zasady ustalania wysokości składek i innych świad czeń na rzecz spółki, adekwatnych do celów spółki,

4) prawa i obowiązki członków spółki,

5) ograniczenia praw członków dotyczące ich gruntów i obiektów niezbędnych do wykonywania zadań spółki,

6) warunki przyjmowania nowych członków oraz wy kluczania członków ze spółki,

7) warunki następstwa prawnego członków spółki,

8) organy spółki, ich skład, zasady powoływania i od woływania oraz zakres działania,

9) zasady nawiązywania stosunku pracy w ramach spółki, Dziennik Ustaw Nr 115 — 8833 — Poz. 1229

10) przypadki wymagające zwołania walnego zgroma dzenia, 1

1) czas trwania spółki oraz sposób jej rozwiązania lub likwidacji, 1

2) warunki zaciągania zobowiązań i udzielania pełno mocnictw do reprezentowania spółki, 1

3) przeznaczenie mienia pozostałego po rozwiązaniu lub likwidacji spółki.

2. Do statutu dołącza się wykaz członków spółki, za wierający ich oznaczenie, wskazanie ich siedzib i adre sów. Art. 16

7.

1. Zarząd spółki wodnej zgłasza utworze nie spółki w celu wpisania do katastru wodnego, w ter minie 30 dni od dnia nabycia przez spółkę osobowości prawnej.

2. Wpis spółki wodnej do katastru wodnego obej muje:

1) nazwę, siedzibę, adres i przedmiot działania spółki,

2) imiona i nazwiska członków zarządu oraz sposób reprezentowania spółki,

3) czas trwania spółki,

4) dane dotyczące decyzji starosty o zatwierdzeniu statutu.

3. Wszelkie zmiany danych, o których mowa w ust. 2, zarząd niezwłocznie zgłasza do katastru wod nego. Art. 16

8. Na wniosek spółki wodnej lub zaintereso wanego zakładu starosta, w drodze decyzji, może włą czyć zakład do spółki, jeżeli jest to uzasadnione celami, dla których spółka została utworzona. Art. 16

9.

1. Spółka wodna odpowiada za swoje zo bowiązania całym majątkiem.

2. Członek spółki wodnej nie odpowiada za zobo wiązania spółki. Art. 170.

1. Członek spółki wodnej jest obowiązany do wnoszenia składek i ponoszenia na jej rzecz innych określonych w statucie świadczeń, niezbędnych do wy konywania statutowych zadań spółki.

2. Wysokość składek i innych świadczeń na rzecz spółki wodnej powinna być proporcjonalna do korzy ści odnoszonych przez członków spółki, w związku z działalnością spółki.

3. Jeżeli uchwalone przez spółkę wodną, zajmującą się utrzymaniem urządzeń melioracji wodnych szcze gółowych, składki i inne świadczenia nie wystarczają na wykonanie przewidzianych na dany rok zadań sta tutowych, starosta może organom spółki zwrócić uwa gę na konieczność podwyższenia wysokości tych skła dek lub innych świadczeń.

4. W przypadku osiągnięcia zysku netto może być on przeznaczony wyłącznie na cele statutowe.

5. Do egzekucji składek i świadczeń, o których mo wa w ust. 1, na rzecz spółki wodnej stosuje się odpo wiednio przepisy o egzekucji należności podatko wych. Art. 17

1.

1. Jeżeli osoby, które nie są członkami spółki wodnej, odnoszą korzyści z urządzeń spółki lub przyczyniają się do zanieczyszczania wody, dla której ochrony spółka została utworzona, obowiązane są do ponoszenia świadczeń na rzecz spółki.

2. Wysokość i rodzaj świadczeń, o których mowa w ust. 1, ustala, w drodze decyzji, starosta. Rozdział 2 Organy spółki Art. 17

2.

1. Organami spółki wodnej są:

1) walne zgromadzenie,

2) zarząd,

3) komisja rewizyjna, o ile spółka liczy więcej niż dzie sięciu członków.

2. Statut może określać inne organy spółki, niż wy mienione w ust. 1, oraz określać warunki, przy których walne zgromadzenie złożone z członków spółki zostaje zastąpione przez walne zgromadzenie delegatów. Art. 17

3.

1. Do walnego zgromadzenia należy:

1) uchwalanie planu prac spółki wodnej oraz jej bu dżetu, w którym można upoważnić zarząd do zacią gania pożyczek lub kredytów, w imieniu spółki, do ustalonej wysokości,

2) uchwalanie wysokości składek i innych świadczeń na rzecz spółki,

3) wybór oraz odwołanie członków zarządu i członków komisji rewizyjnej,

4) rozpatrywanie i zatwierdzanie rocznych sprawoz dań oraz udzielanie zarządowi absolutorium,

5) podejmowanie uchwał w sprawie nabycia nieru chomości albo zbycia lub obciążenia nieruchomo ści spółki wodnej,

6) uchwalanie zmian statutu spółki wodnej,

7) podejmowanie uchwał w sprawie przystąpienia spółki wodnej do związku spółek wodnych,

8) podejmowanie uchwał w sprawie połączenia spół ki wodnej z inną spółką wodną albo podziału spół ki wodnej na dwie lub więcej spółek,

9) podjęcie uchwały w sprawie rozwiązania spółki wodnej oraz powołania likwidatorów,

10) zatwierdzanie ostatecznych rachunków i sprawoz dań likwidatora spółki wodnej, 1

1) podejmowanie uchwał w sprawach przedstawio nych przez zarząd lub komisję rewizyjną.

2. Nieudzielenie absolutorium zarządowi spółki wodnej jest równoznaczne z odwołaniem zarządu. Art. 17

4. Walne zgromadzenie jest zwoływane przez zarząd co najmniej raz w roku. Dziennik Ustaw Nr 115 — 8834 — Poz. 1229 Art. 17

5.

1. Jeżeli statut spółki nie stanowi inaczej, uchwały walnego zgromadzenia zapadają zwykłą większością głosów, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Uchwały walnego zgromadzenia w sprawie zmiany statutu, rozwiązania spółki wodnej, połączenia z inną spółką lub podziału spółki zapadają większością dwóch trzecich głosów przy obecności co najmniej po łowy liczby członków spółki wodnej.

3. Członkowi spółki wodnej przysługuje jeden głos, przy czym w sprawach, o których mowa w ust. 1, sta tut może przyznać członkowi spółki wodnej taką liczbę głosów, ile razy jego świadczenia na rzecz spółki są większe od świadczeń pozostałych członków spółki; w takim przypadku statut określi sposób obliczania podwyższonej liczby głosów.

4. Do walnego zgromadzenia delegatów przepisy ust. 1—3 stosuje się odpowiednio. Art. 17

6.

1. Zarząd spółki wodnej wykonuje uchwa ły walnego zgromadzenia, kieruje działalnością spółki, zarządza jej majątkiem, prowadzi gospodarkę finanso wą i reprezentuje ją na zewnątrz.

2. Zarząd może być jednoosobowy lub wieloosobo wy; liczbę członków zarządu określa statut spółki.

3. Zarząd wybierany jest na 5 lat, jeżeli statut spół ki wodnej nie stanowi inaczej.

4. Do właściwości zarządu należą sprawy nieza strzeżone dla innych organów spółki.

5. Do składania oświadczeń w imieniu spółki wod nej, jeżeli statut nie stanowi inaczej, uprawniony jest:

1) 1 członek zarządu — gdy w skład zarządu wchodzą nie więcej niż 2 osoby,

2) 2 członków zarządu — w pozostałych przypadkach.

6. Zarząd spółki wodnej ma prawo obciążania członków spółki kosztami świadczeń lub prac niewyko nanych w terminie. Art. 17

7.

1. Komisja rewizyjna kontroluje działal ność spółki wodnej.

2. Komisja rewizyjna jest obowiązana do przepro wadzenia kontroli gospodarki finansowej spółki wod nej co najmniej raz w roku, przed walnym zgromadze niem, i przedstawienia wyników tej kontroli walnemu zgromadzeniu w formie sprawozdania.

3. Komisja rewizyjna składa się co najmniej z 3 członków; liczbę członków komisji rewizyjnej określa statut spółki wodnej.

4. Komisja rewizyjna wybierana jest na okres 5 lat, jeżeli statut spółki wodnej nie stanowi inaczej.

5. Członek komisji rewizyjnej nie może wchodzić w skład zarządu. Rozdział 3 Nadzór i kontrola nad działalnością spółek Art. 17

8. Nadzór i kontrolę nad działalnością spó łek wodnych sprawuje starosta. Art. 17

9.

1. Zarząd spółki wodnej obowiązany jest do przedłożenia staroście uchwał organów spółki w terminie 7 dni od dnia ich podjęcia.

2. Uchwały organów spółki wodnej sprzeczne z prawem lub statutem są nieważne; o nieważności uchwał w całości lub w części orzeka, w drodze decy zji, starosta w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały.

3. Starosta, wszczynając postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały, może wstrzymać jej wykonanie.

4. Decyzja, o której mowa w ust. 2, jest ostateczna; spółka wodna, której uchwała została uchylona, może zwrócić się do starosty z wnioskiem o ponowne rozpa trzenie sprawy, a po wyczerpaniu tego trybu spółce wodnej przysługuje skarga do sądu administracyjne go. Art. 180.

1. W przypadku powtarzającego się naru szania przez zarząd prawa lub statutu starosta może, w drodze decyzji, rozwiązać zarząd, wyznaczając osobę pełniącą jego obowiązki.

2. W terminie 3 miesięcy od dnia, w którym decy zja, o której mowa w ust. 1, stała się ostateczna, osoba wyznaczona do pełnienia obowiązków zarządu jest obowiązana zwołać walne zgromadzenie w celu wy brania nowego zarządu.

3. Jeżeli walne zgromadzenie nie dokona wyboru nowego zarządu, starosta może ustanowić, w drodze decyzji, zarząd komisaryczny spółki wodnej na czas oznaczony, nie dłuższy niż rok. Rozdział 4 Rozwiązanie spółki wodnej Art. 18

1.

1. Spółka wodna może być rozwiązana uchwałą walnego zgromadzenia.

2. Spółka wodna może być rozwiązana przez staro stę, w drodze decyzji, jeżeli:

1) działalność spółki narusza prawo lub statut albo

2) upłynął termin, na jaki został ustanowiony zarząd komisaryczny, o którym mowa w art. 180 ust. 3, a walne zgromadzenie nie dokonało wyboru nowe go zarządu,

3) liczba członków jest mniejsza niż określona w art. 165 ust. 1. Art. 18

2.

1. Rozwiązanie spółki wodnej następuje po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego. W okresie tego postępowania spółka działa pod do tychczasową nazwą z dodaniem wyrazów „w likwida cji” oraz zachowuje osobowość prawną. Dziennik Ustaw Nr 115 — 8835 — Poz. 1229

2. Likwidatorem spółki może być członek zarządu lub inna osoba powołana uchwałą walnego zgroma dzenia.

3. W przypadku rozwiązania spółki na podstawie decyzji, o której mowa w art. 181 ust. 2, likwidatora wy znacza starosta.

4. Likwidator wstępuje w prawa i obowiązki zarzą du spółki i podejmuje w imieniu spółki czynności nie zbędne do zakończenia jej działalności.

5. Likwidator wynagradzany jest na koszt spółki; wysokość wynagrodzenia ustala starosta.

6. Likwidator odpowiada za szkody powstałe wsku tek przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego z naruszeniem zasad określonych w ustawie lub statu cie spółki wodnej; w przypadku powołania więcej niż jednego likwidatora — odpowiadają oni solidarnie. Art. 18

3. Zobowiązania przypadające od spółki wodnej będącej w likwidacji pokrywane są w następu jącej kolejności:

1) zobowiązania ze stosunku pracy,

2) zobowiązania w zakresie danin publicznych,

3) koszty prowadzenia likwidacji,

4) inne zobowiązania. Art. 18

4. Starosta po otrzymaniu uchwały walnego zgromadzenia spółki wodnej w likwidacji o zatwierdze niu ostatecznych rachunków i sprawozdań likwidatora występuje z wnioskiem o wykreślenie spółki wodnej z katastru wodnego. DZIA¸ VIII Odpowiedzialność za szkody Art. 18

5. Do naprawienia szkód, o których mowa w ustawie, z wyłączeniem przepisów art. 82—88, sto suje się przepisy art. 186—188. Art. 18

6.

1. W sprawie naprawienia szkód innych niż określone w art. 16 ust. 3 i art. 17 ust. 1 droga sądo wa przysługuje po wyczerpaniu trybu, o którym mowa w ust. 3.

2. Naprawienie szkody, o której mowa w ust. 1, obejmuje pokrycie strat poniesionych przez poszkodo wanego.

3. Na ż ądanie poszkodowanego organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego, a jeżeli szkoda nie jest następstwem pozwolenia wodnoprawnego — właściwy wojewoda, ustala wysokość odszkodowania w drodze decyzji; decyzja jest niezaskarżalna.

4. Stronie niezadowolonej z ustalonego odszkodo wania przysługuje droga sądowa; droga sądowa przy sługuje również w przypadku niewydania decyzji przez właściwy organ w ciągu trzech miesięcy od zgłoszenia żądania przez poszkodowanego.

5. Wystąpienie na drogę sądową nie wstrzymuje wykonania decyzji, o której mowa w ust. 3. Art. 18

7.

1. Jeżeli w związku z przyjęciem rozporzą dzenia, wydanego na podstawie ustawy, korzystanie z nieruchomości lub jej część w dotychczasowy sposób lub zgodny z dotychczasowym przeznaczeniem stało się niemożliwe bądź istotnie ograniczone, właściciel może żądać:

1) odszkodowania za poniesioną szkodę albo

2) wykupu nieruchomości lub jej części.

2. Do wypłacenia odszkodowania albo wykupu nie ruchomości obowiązany jest organ, który wydał rozpo rządzenie, a w przypadku ustanowienia strefy ochron nej — właściciel ujęcia wody.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do gruntów, na których znajdują się urządzenia wodne, przejęte na podstawie art. 139 ust. 2 na własność wła ściciela wody. Art. 18

8.

1. Do naprawienia szkody, o której mowa w art. 16 ust. 3 i art. 17 ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego, z tym że odszkodowanie obejmuje koszty sporządzenia projektu, o którym mo wa w art. 15 ust. 3.

2. Roszczenie o naprawienie szkody przedawnia się z upływem 2 lat od dnia, w którym poszkodowany do wiedział się o zalaniu gruntu podczas powodzi albo o trwałym, naturalnym zajęciu gruntu przez wodę. DZIA¸ IX Przepisy karne Art. 18

9.

1. Kto wbrew postanowieniu art. 33 unie możliwia lub utrudnia korzystanie z wody do zwalcza nia poważnych awarii, klęsk żywiołowych, pożarów al bo innych miejscowych zagrożeń lub do zapobieżenia poważnemu niebezpieczeństwu grożącemu życiu, zdrowiu osób lub mieniu znacznej wartości — podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawie nia wolności do roku.

2. Jeżeli następstwem czynu określonego w ust. 1 jest śmierć lub ciężki uszczerbek na zdrowiu człowieka lub znaczna szkoda w mieniu — sprawca podlega grzywnie i karze pozbawienia wolności do lat 5. Art. 190.

1. Kto wbrew postanowieniom art. 65 ust. 1 pkt 3, art. 85 ust. 1 oraz art. 107 ust. 2 pkt 2 wyko nuje w pobliżu urządzeń wodnych roboty lub czynno ści zagrażające tym urządzeniom — podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolno ści do roku.

2. Jeżeli następstwem czynu określonego w ust. 1 jest znaczna szkoda — sprawca podlega grzywnie i ka rze pozbawienia wolności do lat 2. Art. 19

1. Kto niszczy lub uszkadza brzegi śródlądo wych wód powierzchniowych, tworzące brzeg wody budowle lub mury niebędące urządzeniami wodnymi oraz grunty pod śródlądowymi wodami powierzchnio wymi albo utrudnia przepływ wody w związku z wyko nywaniem lub utrzymywaniem urządzeń wodnych — Dziennik Ustaw Nr 115 — 8836 — Poz. 1229 podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. Art. 19

2.

1. Kto bez wymaganego pozwolenia wod noprawnego albo z przekroczeniem warunków okre ślonych w pozwoleniu wodnoprawnym korzysta z wo dy lub wykonuje urządzenia wodne albo inne czynno ści wymagające pozwolenia wodnoprawnego — pod lega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzyw ny.

2. Tej samej karze podlega ten, kto nie wykonuje obowiązków określonych w decyzji stwierdzającej wy gaśnięcie lub cofnięcie pozwolenia wodnoprawnego.

3. Przepisów ust. 1 nie stosuje się, jeżeli korzysta nie z wód dotyczy wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi. Art. 19

3. Kto wbrew obowiązkowi:

1) nie utrzymuje w należytym stanie wód lub urządzeń wodnych,

2) uniemożliwia dostęp do wód, o którym mowa w art. 28 ust. 1 i 2,

3) nie prowadzi pomiarów, o których mowa w art. 46,

4) nie wykonuje lub nie utrzymuje w należytym stanie urządzeń zapobiegających szkodom, o których mo wa w art. 133 ust. 1 pkt 2 — podlega karze grzywny. Art. 19

4. Kto:

1) zmienia stan wody na gruncie,

2) grodzi nieruchomości przyległe do powierzchnio wych wód publicznych w odległości mniejszej niż 1,5 m od linii brzegu,

3) nie przekazuje danych niezbędnych do prowadze nia katastru wodnego,

4) nie stosuje się do zakazów, o których mowa w art. 39 i art. 40 ust. 1,

5) rozcieńcza ścieki wodą w celu uzyskania ich stanu i składu zgodnego z przepisami,

6) wykorzystuje ścieki w sposób niezgodny z ustawą,

7) nie zapewnia ochrony wód przed zanieczyszcze niem zgodnie z wymaganiami, o których mowa w art. 42,

8) nie usuwa ścieków ze statku do urządzenia odbior czego na lądzie,

9) nie stosuje koniecznego sposobu lub rodzaju upraw rolnych oraz leśnych w pasie gruntu przyle gającym do linii brzegu,

10) nie oznacza granic terenu ochrony bezpośredniej i ochrony pośredniej ujęcia wody, 1

1) nie stosuje się do zakazów, nakazów i ograniczeń obowiązujących w strefie ochronnej ujęcia wody albo w strefie ochronnej urządzeń pomiarowych, 1

2) niszczy, uszkadza, przemieszcza oznakowanie stref ochronnych ujęć wód albo stref ochronnych urzą dzeń pomiarowych służb państwowych, 1

3) wykonuje na obszarach bezpośredniego zagroże nia powodzią roboty oraz czynności, które mogą utrudnić ochronę przed powodzią, 1

4) przemieszcza bez upoważnienia urządzenia pomia rowe służb państwowych — podlega karze grzywny. Art. 19

5. Postępowanie w sprawach, o których mo wa w art. 192—194, prowadzi się na podstawie przepi sów Kodeksu postępowania w sprawach o wykrocze nia. DZIA¸ X Zmiany w przepisach obowiązujących, prze pisy przejściowe i końcowe Rozdział 1 Zmiany w przepisach obowiązujących Art. 19

6. W ustawie z dnia 18 kwietnia 1985 r. o ry bactwie śródlądowym (Dz. U. z 1999 r. Nr 66, poz. 750, z 2000 r. Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 81, poz. 875 i Nr 110, poz. 118

9) wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 4 otrzymuje brzmienie: „Art.

4.

1. Do chowu, hodowli lub połowu ryb jest uprawniony właściciel, posiadacz samo istny lub zależny gruntów pod wodami stojącymi lub stawami oraz władający obwodem rybackim na podstawie umo wy zawartej z właścicielem wody, zwany dalej «uprawnionym do rybactwa».

2. Uprawniony do rybactwa jest obowiąza ny udokumentować działania związane z prowadzoną gospodarką rybacką.”;

2) w art. 6: a) ust. 2 otrzymuje brzmienie: „

2. Racjonalna gospodarka rybacka polega na wykorzystywaniu produkcyjnych możliwości wód, zgodnie z operatem rybackim, w spo sób nienaruszający interesów uprawnionych do rybactwa w tym samym dorzeczu, z za chowaniem zasobów ryb w równowadze biologicznej i na poziomie umożliwiającym gospodarcze korzystanie z nich przyszłym uprawnionym do rybactwa.”, b) po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu: „2a. Właściwy wojewoda, co najmniej raz na trzy lata, dokonuje na podstawie operatu rybackiego i dokumentacji, o której mowa w ust. 4, oceny wypełnienia przez upraw nionego do rybactwa obowiązku prowadze nia racjonalnej gospodarki rybackiej. 2b. O wynikach oceny, o której mowa w ust. 2a, wojewoda powiadamia właściciela wody.”, c) ust. 4 otrzymuje brzmienie: „

4. Minister właściwy do spraw rolnictwa okre śli, w drodze rozporządzenia, wzory doku mentacji i zasady jej prowadzenia przez uprawnionego do rybactwa, a także zasady i zakres dokonywanej oceny wypełniania przez uprawnionego do rybactwa obowiązku Dziennik Ustaw Nr 115 — 8837 — Poz. 1229 prowadzenia racjonalnej gospodarki rybac kiej.”, d) dodaje się ust. 5 w brzmieniu: „

5. Minister realizując upoważnienie, o którym mowa w ust. 4, kierować się będzie potrzebą uzyskania informacji dotyczących stanu go spodarki rybackiej oraz koniecznością za pewnienia ichtiologicznej oceny gospodarki rybackiej prowadzonej przez uprawnionego do rybactwa.”;

3) po art. 6 dodaje art. 6a w brzmieniu: „Art. 6a.

1. Operat rybacki określający zasady pro wadzenia racjonalnej gospodarki ry backiej w obwodzie rybackim sporzą dza uprawniony do rybactwa.

2. Operat rybacki sporządza się raz na 10 lat w formie opisowej i graficznej.

3. Część opisowa operatu rybackiego po winna zawierać w szczególności:

1) dane dotyczące uprawnionego do rybactwa,

2) dane i informacje dotyczące obwodu rybackiego,

3) zasady prowadzenia gospodarki ry backiej, opracowane z uwzględnie niem zróżnicowania obwodu rybac kiego na zasadniczy i uzupełniający obwód rybacki.

4. Uprawniony do rybactwa może doko nać zmian w operacie rybackim przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 2, o ile warunki korzystania z wód regionu uległy istotnej zmianie.

5. Operat rybacki oraz jego zmiany wyma gają uzyskania pozytywnej opinii uprawnionej jednostki.

6. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w drodze rozporządzenia, określi spo soby sporządzania i opiniowania ope ratu rybackiego, szczegółowe wymaga nia, jakim powinien odpowiadać operat rybacki, a także wskaże jednostki uprawnione do opiniowania operatów rybackich.

7. Minister, określając sposoby sporzą dzania i opiniowania operatu rybackie go oraz wymagania, jakim powinien odpowiadać operat rybacki, wskaże niezbędne elementy, które powinny być zawarte w operacie rybackim i za opiniowane przez uprawnioną jednost kę. Minister uwzględni potrzebę opra cowania i zaopiniowania szczegółowej charakterystyki obwodu rybackiego oraz planu gospodarki rybackiej obej mującego w szczególności informacje o nakładach rzeczowo-finansowych, zasadach i warunkach odtwarzania za sobów ryb z gatunków wędrownych lub zagrożonych pogarszającymi się warunkami rozrodu naturalnego w wo dach obwodu rybackiego.”;

4) art. 12 otrzymuje brzmienie: „Art. 1

2.

1. Publiczne śródlądowe wody po wierzchniowe płynące dzieli się na ob wody rybackie.

2. Obwód rybacki składa się z:

1) zasadniczego obwodu rybackiego oraz

2) uzupełniającego obwodu rybackie go.

3. Zasadniczy obwód rybacki obejmuje wody jezior, zbiorników wodnych, rzek, kanałów lub cieków naturalnych nie zbędnych do prowadzenia przez uprawnionego do rybactwa racjonalnej gospodarki rybackiej.

4. Uzupełniający obwód rybacki obejmu je wody płynące dopływów zasadnicze go obwodu rybackiego, na których uprawniony do rybactwa okresowo wykonuje czynności związane z prowa dzeniem racjonalnej gospodarki rybac kiej, określone w operacie rybackim, a w szczególności połowy tarlaków, za rybiania oraz zabiegi ochronne.

5. W obwodzie rybackim uprawnioną do rybactwa może być tylko jedna osoba fizyczna albo prawna albo jednostka or ganizacyjna nieposiadająca osobowo ści prawnej.”;

5) art. 15 otrzymuje brzmienie: „Art. 1

5.

1. Dyrektor regionalnego zarządu gospo darki wodnej, w drodze rozporządzenia, ustanawia i znosi obwody rybackie.

2. Wojewoda ustanawia lub znosi:

1) obręby ochronne, w drodze rozpo rządzenia,

2) obręby hodowlane, w drodze decy zji, na wniosek uprawnionego do ry bactwa.

3. Ustanowienie obrębu hodowlanego w ramach obwodu rybackiego wymaga zawarcia umowy pomiędzy uprawnio nymi do rybactwa.”;

6) art. 18 otrzymuje brzmienie: „Art. 1

8. W obwodach rybackich, przez które prze biega granica województw lub powiatów, w sprawach dotyczących rybactwa wła ściwy jest wojewoda lub starosta tego województwa lub powiatu, na terenie któ rego znajduje się większa część po wierzchni obwodu rybackiego. W innych przypadkach właściwość miejscową w sprawach dotyczących rybactwa ustala ją, w drodze porozumienia, zainteresowa ni wojewodowie lub starostowie.”;

7) po art. 27a dodaje się art. 27b w brzmieniu: „Art. 27b.

1. Uprawniony do rybactwa, który:

1) nie wykonuje obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 2, Dziennik Ustaw Nr 115 — 8838 — Poz. 1229

2) korzysta z wód obwodu rybackiego bez wymaganego operatu rybac kiego albo wbrew jego założeniom — podlega karze grzywny.

2. Orzekanie w sprawach określonych w ust. 1 następuje w trybie przewi dzianym przepisami Kodeksu postę powania w sprawach o wykroczenia, na podstawie wniosku o ukaranie zło żonego przez właściwego wojewo dę.” Art. 19

7. W ustawie z dnia 17 maja 1989 r. — Pra wo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 i Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 110, poz. 118

9) dodaje się art. 40a w brzmieniu: „Art. 40a. Przepisy ustawy dotyczące państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego nie naruszają przepisów ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. — Prawo wodne (Dz. U. Nr 115, poz. 1229).” Art. 19

8. W ustawie z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. z 2001 r. Nr 57, poz. 60

3) art. 34 otrzy muje brzmienie: „Art. 3

4.

1. Nieruchomości wchodzące w skład Zaso bu mogą być przekazane państwowym jednostkom organizacyjnym nieposiada jącym osobowości prawnej w trwały za rząd, zwany dalej «zarządem».

2. Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio do jednostek organizacyjnych samorządu województwa, realizujących zadania zwią zane z melioracjami wodnymi, jako zada nia z zakresu administracji rządowej, w za kresie niezbędnym do wykonywania tych zadań.” Art. 19

9. W ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. — Pra wo geologiczne i górnicze (Dz. U. Nr 27, poz. 96, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 88, poz. 554, Nr 111, poz. 726 i Nr 133, poz. 885, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 2000 r. Nr 109, poz. 1157 i Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 110, poz. 1190) wprowadza się nastę pujące zmiany:

1) w art. 6 dodaje się pkt 12 w brzmieniu: „1

2) wtłaczanie wód do górotworu jest to wprowa dzanie wód z odwodnień zakładów górniczych oraz wykorzystanych solanek, wód leczni czych oraz termalnych polegające na ich wtła czaniu otworami wiertniczymi do formacji geologicznych, izolowanych od użytkowych poziomów wodonośnych lub w uzasadnio nych przypadkach również do użytkowych po ziomów wodonośnych.”;

2) w art. 20 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu: „2a. Jeżeli w związku z wydobywaniem kopaliny ze złoża przewiduje się wtłaczanie do górotworu wód pochodzących z odwodnienia zakładu górniczego lub wykorzystanych solanek, wód leczniczych oraz termalnych, do wniosku, o którym mowa w ust. 1, należy dołączyć do kumentację hydrogeologiczną określającą warunki w związku z wtłaczaniem wód do gó rotworu.”;

3) w art. 25 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: „1a. W razie gdy koncesja na wydobywanie kopa liny ze złoża przewiduje wtłaczanie do góro tworu wód pochodzących z odwodnienia za kładu górniczego lub wykorzystanych sola nek, wód leczniczych oraz termalnych, powin na ponadto określać warunki wtłaczania wód do górotworu.”;

4) w art. 54 w ust. 2 po wyrazach „w zakresie ochrony środowiska,” dodaje się wyrazy „w tym dotyczący mi wtłaczania wód do górotworu,”. Art. 200. W ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospo darowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139, Nr 41, poz. 412 i Nr 111, poz. 1279, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 109, poz. 1157 i Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 5, poz. 42, Nr 14, poz. 124 i Nr 100, poz. 108

5) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 10 w ust. 1 w pkt 8 po wyrazie „kulturowego” dodaje się przecinek oraz wyrazy „zasobów wod nych”;

2) w art. 40 w ust. 4 w pkt 6 kropkę zastępuje się prze cinkiem oraz dodaje się pkt 7 w brzmieniu: „

7) dyrektorem regionalnego zarządu gospodarki wodnej, w odniesieniu do przedsięwzięć, które wymagają pozwolenia wodnoprawnego.” Art. 20

1. W ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. — Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126, Nr 109, poz. 1157 i Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 5, poz. 42, Nr 100, poz. 1085 i Nr 110, poz. 1190) w art. 2 w ust. 2 w pkt 2 wyrazy „budowli hydrotechnicznych” zastępu je się wyrazami „urządzeń wodnych”. Art. 20

2. W ustawie z dnia 4 września 1997 r. o dzia łach administracji rządowej (Dz. U. z 1999 r. Nr 82, poz. 928, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 43, poz. 489, Nr 48, poz. 550, Nr 62, poz. 718, Nr 70, poz. 816, Nr 73, poz. 852, Nr 109, poz. 1158 i Nr 122, poz. 1314 i 1321 oraz z 2001 r. Nr 3, poz. 18, Nr 5, poz. 43 i 44, Nr 42, poz. 475, Nr 63, poz. 634, Nr 73, poz. 761, Nr 76, poz. 811, Nr 87, poz. 954, Nr 102, poz. 1116 i Nr 113, poz. 120

7) art. 11 otrzymuje brzmienie: „Art. 1

1.

1. Dział gospodarka wodna obejmuje sprawy:

1) kształtowania, ochrony i racjonalnego wykorzystywania zasobów wodnych,

2) utrzymania śródlądowych wód po wierzchniowych, stanowiących wła sność Skarbu Państwa wraz z infra strukturą techniczną związaną z tymi wodami, obejmującą budowle oraz urządzenia wodne,

3) budowy, modernizacji oraz utrzymania śródlądowych dróg wodnych,

4) ochrony przeciwpowodziowej, w tym budowy, modernizacji oraz utrzymania urządzeń wodnych zabezpieczających przed powodzią oraz koordynacji przed sięwzięć służących osłonie i ochronie przeciwpowodziowej państwa, Dziennik Ustaw Nr 115 — 8839 — Poz. 1229

5) funkcjonowania państwowej służby hy drologiczno-meteorologicznej i pań stwowej służby hydrogeologicznej, z wyłączeniem zagadnień monitoringu jakości wód podziemnych,

6) współpracy międzynarodowej na wo dach granicznych w zakresie zadań na leżących do działu.

2. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej sprawuje nadzór nad działalno ścią Prezesa Krajowego Zarządu Gospo darki Wodnej oraz Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej.” Art. 20

3. W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 4 w ust. 1 w pkt 2 wyrazy „z dnia 24 paździer nika 1974 r. — Prawo wodne (Dz. U. Nr 38, poz. 230, z 1980 r. Nr 3, poz. 6, z 1983 r. Nr 44, poz. 201, z 1989 r. Nr 26, poz. 139 i Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 i Nr 39, poz. 222, z 1991 r. Nr 32, poz. 131 i Nr 77, poz. 335, z 1993 r. Nr 40, poz. 183, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, z 1995 r. Nr 47, poz. 243, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 47, poz. 299, Nr 88, poz. 554 i Nr 133, poz. 885, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 89, poz. 991, Nr 109, poz. 1157 i Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 5, poz. 43)” zastępuje się wyrazami „z dnia 18 lipca 2001 r. — Prawo wodne (Dz. U. Nr 115, poz. 1229)”;

2) w art. 73 w ust. 1 w pkt 3 wyraz „dorzecza” zastę puje się wyrazami „regionu wodnego i zlewni”, a wyraz „podziemnych” zastępuje się wyrazem „śródlądowych”;

3) w art. 98 w ust. 2 wyraz „podziemnych” zastępuje się wyrazem „śródlądowych”;

4) w art. 99 skreśla się ust. 2 i 3 oraz oznaczenie ust. 1;

5) w art. 130 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie: „

2) ustalenie warunków korzystania z wód regionu wodnego lub zlewni oraz ustanowienie obsza rów ochronnych zbiorników wód śródlądo wych na podstawie przepisów ustawy — Prawo wodne.”;

6) w art. 134 w pkt 2 kropkę zastępuje się przecinkiem oraz dodaje się pkt 3 w brzmieniu: „

3) reprezentowany przez dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej Skarb Państwa — jeżeli ograniczenie sposobu korzystania z nie ruchomości nastąpiło w wyniku wydania przez niego rozporządzenia.”;

7) w art. 181: a) w ust. 2 po wyrazie „wydawania,” dodaje się wy raz „wygasania,” b) w ust. 3 wyrazy „187 i 198” zastępuje się wyra zami „187, 188 ust. 3 pkt 2 i ust. 4, art. 190, 191, 193 ust. 2 i art. 198”;

8) w art. 190 w ust. 1 po wyrazie „nabyciem” dodaje się wyrazy „tytułu prawnego do”. Rozdział 2 Przepisy przejściowe i końcowe Art. 20

4.

1. Sprawy wszczęte, a niezakończone wy daniem decyzji ostatecznej przed dniem wejścia w ży cie ustawy, podlegają rozpoznaniu w trybie określo nym w ustawie, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

2. W sprawach wszczętych, a niezakończonych wy daniem decyzji ostatecznej przed dniem wejścia w ży cie ustawy, w zakresie opłat:

1) za szczególne korzystanie z wód, z wyłączeniem opłat za pobór wody i odprowadzanie ścieków,

2) za korzystanie ze stanowiących własność Skarbu Państwa urządzeń wodnych — stosuje się przepisy dotychczasowe.

3. W sprawach opłat należnych za okres sprzed wej ścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczaso we.

4. Jeżeli decyzje ostateczne w sprawach, o których mowa w ust. 2, zostały uchylone, zmienione lub stwier dzono ich nieważność, w trybie przepisów działu II roz działu 12 i 13 Kodeksu postępowania administracyjne go, do postępowań w tych sprawach stosuje się prze pisy dotychczasowe. Art. 20

5.

1. Pozwolenia wodnoprawne na szczegól ne korzystanie z wód do celów rybackich, wydane na podstawie ustawy z dnia 24 października 1974 r. — Pra wo wodne (Dz. U. Nr 38, poz. 230, z 1980 r. Nr 3, poz. 6, z 1983 r. Nr 44, poz. 201, z 1989 r. Nr 26, poz. 139 i Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 i Nr 39, poz. 222, z 1991 r. Nr 32, poz. 131 i Nr 77, poz. 335, z 1993 r. Nr 40, poz. 183, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, z 1995 r. Nr 47, poz. 243, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 47, poz. 299, Nr 88, poz. 554 i Nr 133, poz. 885, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 89, poz. 991, Nr 109, poz. 1157 i Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 5, poz. 43, Nr 72, poz. 747 i Nr 100, poz. 108

5) wygasają w terminie trzech lat od dnia wej ścia w życie ustawy; wygaśnięcie pozwolenia wodno prawnego stwierdza, w drodze decyzji, wojewoda.

2. Zakłady posiadające pozwolenie wodnoprawne na pobór wody oraz pozwolenie wodnoprawne na wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi są obo wiązane wystąpić z wnioskiem o wydanie pozwolenia wodnoprawnego, o którym mowa w art. 129, w termi nie do trzech miesięcy przed upływem okresu obowią zywania pozwolenia o najkrótszym terminie obowiązy wania.

3. Organ właściwy do wydania pozwolenia wodno prawnego, w decyzji, wydanej zgodnie z art. 129 zakła dowi, o którym mowa w ust. 2, orzeka o wygaśnięciu pozostałych pozwoleń wodnoprawnych na pobór wo dy lub na wprowadzanie ścieków do wód albo do zie mi.

4. Zakłady wprowadzające do urządzeń kanaliza cyjnych ścieki zawierające substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego określone na pod Dziennik Ustaw Nr 115 — 8840 — Poz. 1229 stawie art. 45 ust. 1 pkt 1 obowiązane są do uzyskania pozwoleń wodnoprawnych, o których mowa w art. 122 ust. 1 pkt 10, w okresie 3 lat od dnia wejścia w życie ustawy. Art. 20

6.

1. Organ właściwy do wydania pozwole nia wodnoprawnego może, w terminie do 3 lat od dnia wejścia w życie ustawy, w drodze decyzji, nałożyć na zakład posiadający urządzenia wodne wykonane przed dniem wejścia w życie ustawy, na podstawie decyzji lub dokumentów odpowiednich organów, innych niż pozwolenie wodnoprawne na wykonanie urządzenia wodnego, obowiązek dostosowania tych urządzeń do przepisów ustawy, ustalając rozmiar, sposób i termin wykonania obowiązku.

2. Jeżeli urządzenia wodne nie zostaną dostosowa ne do przepisów ustawy w ustalonym terminie, o któ rym mowa w ust. 1, lub w przypadku braku technicz nych możliwości takiego dostosowania, zostaną roze brane na koszt właściciela.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się do istniejących w dniu wejścia w życie ustawy obiektów, o których mo wa w art. 9 ust. 2 pkt 1 lit. d) i e).

4. Zakład, który użytkuje system urządzeń meliora cji wodnych szczegółowych, wykonany przed dniem wejścia w życie ustawy, jest obowiązany opracować in strukcję utrzymywania systemu tych urządzeń, o której mowa w art. 128 ust. 4, i, w terminie do 5 lat od dnia wejścia w życie ustawy, przedłożyć ją do zatwierdzenia organowi właściwemu do wydania pozwolenia wod noprawnego.

5. Dla zakładu, o którym mowa w ust. 4, do czasu zatwierdzenia instrukcji utrzymania systemu urządzeń melioracji wodnych szczegółowych, obowiązki, o któ rych mowa w art. 77, ustala się na podstawie doku mentacji powykonawczej tego systemu. Art. 20

7. Zakaz, o którym mowa w art. 39 pkt 4, do tyczy obiektów wybudowanych po dniu wejścia w ży cie ustawy. Art. 20

8.

1. Obowiązek, o którym mowa w art. 43, aglomeracje zrealizują:

1) do dnia 31 grudnia 2015 r., w przypadku aglomera cji o równoważnej liczbie mieszkańców od 2 000 do 15 000,

2) do dnia 31 grudnia 2010 r., w przypadku aglomera cji o równoważnej liczbie mieszkańców powyżej 15 000.

2. Rada Ministrów zatwierdzi krajowy program oczyszczania ścieków komunalnych, o którym mowa w art. 43, w terminie 2 lat od dnia wejścia w życie usta wy. Art. 20

9. Statki, o których mowa w art. 48, nieposia dające urządzeń zabezpieczających wody przed zanie czyszczeniem, zostaną dostosowane do wymagań określonych w ustawie w terminie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy. Art. 2

10. Wymagania dotyczące jakości wody w ką pieliskach określone w przepisach wydanych na pod stawie art. 50 ust. 3 muszą być, w odniesieniu do kąpie lisk specjalnie wyposażonych w tym celu, spełnione w okresie 2 lat od dnia wejścia w życie ustawy. Art. 21

1.

1. Projekty planów, o których mowa w art. 113 ust. 1 pkt 1 i 2, Prezes Krajowego Zarządu opracuje w terminie do 5 lat od dnia wejścia w życie ustawy.

2. W terminie 2 lat od dnia wejścia w życie ustawy dyrektorzy regionalnych zarządów gospodarki wodnej sporządzą wykazy:

1) wód powierzchniowych i podziemnych, które są lub mogą być w przyszłości wykorzystywane do za opatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spo życia,

2) wód powierzchniowych wykorzystywanych do ce lów rekreacyjnych, a w szczególności do kąpieli,

3) wód powierzchniowych przeznaczonych do byto wania ryb, skorupiaków i mięczaków lub innych or ganizmów w warunkach naturalnych oraz umożli wiających migracje ryb,

4) wód wrażliwych na zanieczyszczenie związkami azotu ze źródeł rolniczych oraz obszarów szczegól nie narażonych, z których odpływ azotu ze źródeł rolniczych do tych wód należy ograniczyć.

3. W terminie 3 lat od dnia wejścia w życie ustawy dyrektorzy regionalnych zarządów sporządzą:

1) analizy stanów zasobów wodnych w regionach wodnych,

2) analizy ekonomiczne gospodarowania wodami w regionach wodnych.

4. W terminie 3 lat od dnia wejścia w życie ustawy utworzony zostanie kataster wodny uwzględniający treść istniejącego w dniu wejścia w życie ustawy kata stru gospodarki wodnej oraz treść ksiąg wodnych.

5. Wojewodowie, niezwłocznie po wejściu w życie ustawy, przekażą księgi wodne właściwym terytorial nie dyrektorom regionalnych zarządów gospodarki wodnej. Art. 21

2. Spółki wodne, które w dniu wejścia w ży cie ustawy wykonywały działalność, o której mowa w art. 164 ust. 3, mogą prowadzić tę działalność nie dłużej niż 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. Art. 21

3.

1. Z dniem wejścia w życie ustawy pra cownicy zatrudnieni w dotychczasowym Biurze Go spodarki Wodnej stają się pracownikami Krajowego Zarządu. Do pracowników tych z dniem wejścia w ży cie ustawy stosuje się przepisy ustawy z dnia 18 grud nia 1998 r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 1999 r. Nr 49, poz. 483, Nr 70, poz. 778 i Nr 110, poz. 1255 oraz z 2001 r. Nr 102, poz. 1116 i Nr 111, poz. 1194).

2. Wynagrodzenia pracowników, o których mowa w ust. 1, z dniem wejścia w życie ustawy ustalone zo staną przez zastosowanie mnożników kwoty bazowej służącej do ustalenia wysokości wynagrodzenia zasad Dziennik Ustaw Nr 115 — 8841 — Poz. 1229 niczego członków korpusu służby cywilnej, określo nych w przepisach wydanych na podstawie ustawy, o której mowa w ust. 1.

3. Z dniem wejścia w życie ustawy z pracownikami świadczącymi dotychczas pracę na innej podstawie niż umowa o pracę stosunek pracy nawiązany zostanie na podstawie umowy o pracę.

4. Z dniem wejścia w życie ustawy mienie znajdu jące się w użytkowaniu Biura Gospodarki Wodnej sta je się mieniem Krajowego Zarządu. Art. 21

4.

1. Do dnia wejścia w życie rozporządzenia wydanego na podstawie art. 3 ust. 3 zadania dyrekto rów regionalnych zarządów określone w ustawie wy konują dyrektorzy dotychczasowych regionalnych za rządów gospodarki wodnej.

2. Z dniem wejścia w życie rozporządzenia, o któ rym mowa w ust. 1, mienie, o którym mowa w ustawie, stanowiące własność Skarbu Państwa, związane z go spodarką wodną, pozostające w trwałym zarządzie ist niejących w dniu wejścia w życie ustawy regionalnych zarządów gospodarki wodnej, staje się mieniem będą cym w trwałym zarządzie właściwych terytorialnie re gionalnych zarządów utworzonych na podstawie tego rozporządzenia.

3. Mienie, wykorzystywane w dniu wejścia w życie rozporządzenia, o którym mowa w ust. 1, przez istnie jące w dniu wejścia w życie ustawy regionalne zarządy gospodarki wodnej, staje się z tym dniem mieniem wy korzystywanym przez regionalne zarządy utworzone na podstawie tego rozporządzenia.

4. Podziału mienia, o którym mowa w ust. 2 i 3, po między utworzone regionalne zarządy dokona Prezes Krajowego Zarządu, stosownie do art. 3 ust. 3.

5. Przejęcie mienia, o którym mowa w ust. 2 i 3, na stępuje na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego. Art. 21

5.

1. Zobowiązania i wierzytelności dotych czasowych regionalnych zarządów gospodarki wodnej stają się z dniem wejścia w życie rozporządzenia, o któ rym mowa w art. 3 ust. 3, zobowiązaniami i wierzytel nościami regionalnych zarządów utworzonych na pod stawie tego rozporządzenia.

2. W toczących się postępowaniach administracyj nych i sądowych, których stroną jest dyrektor istnieją cego w dniu wejścia w życie ustawy regionalnego za rządu gospodarki wodnej, stroną staje się dyrektor re gionalnego zarządu utworzonego na podstawie rozpo rządzenia, o którym mowa w art. 3 ust. 3. Art. 21

6. Pracownicy dotychczasowych regional nych zarządów gospodarki wodnej stają się, z dniem wejścia w życie rozporządzenia, o którym mowa w art. 3 ust. 3, pracownikami utworzonych regionalnych zarządów na zasadach określonych w art. 231 Kodeksu pracy. Art. 21

7.

1. Z dniem wejścia w życie ustawy stano wiące własność Skarbu Państwa wody oraz grunty po kryte tymi wodami przechodzą w trwały zarząd odpo wiednio — urzędów morskich, regionalnych zarządów gospodarki wodnej, parków narodowych, stosownie do art. 11 ust. 1 pkt 1—3.

2. Przejście mienia, o którym mowa w ust. 1, stwier dza, na wniosek zainteresowanego, właściwy starosta wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej.

3. Przepisy ust. 1 i 2 nie dotyczą mienia, w stosun ku do którego zostało ustanowione prawo użytkowa nia wieczystego.

4. Jeżeli mienie, o którym mowa w ust. 1, zostało przed dniem wejścia w życie ustawy oddane w użytko wanie, wydzierżawione lub wynajęte, z dniem wejścia w życie ustawy w prawa i obowiązki oddającego w użytkowanie, wydzierżawiającego lub wynajmujące go, wstępują odpowiednio organy, o których mowa w art. 11 ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6.

5. W terminie 10 lat od dnia wejścia w życie ustawy w stosunku do jezior zaliczonych do wód, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 2 i 4, uprawnienia Skarbu Państwa w zakresie rybactwa śródlądowego, oraz wy nikające z art. 14 ust. 5, wykonuje Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa, na warunkach określonych przepisami ustawy z dnia 19 października 1991 r. o go spodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Pań stwa (Dz. U. z 2001 r. Nr 57, poz. 603).

6. Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 5, or gany, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 2 i 4, wstępu ją z mocy prawa w miejsce Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa w umowy dzierżawy i inne, dotyczące wykonywania rybactwa śródlądowego.

7. Posiadacze gruntów służących do przedsięwzięć, o których mowa w art. 20 ust. 1, nieposiadający do dnia wejścia w życie ustawy umów, o których mowa w ust. 4, są obowiązani, w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, wystąpić do właściwego orga nu o zawarcie umowy użytkowania. Art. 21

8. Do czasu wydania przepisów wykonaw czych przewidzianych w ustawie, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, sto suje się dotychczasowe przepisy wykonawcze, o ile nie są z nią sprzeczne. Art. 21

9. Traci moc ustawa z dnia 24 października 1974 r. — Prawo wodne (Dz. U. Nr 38, poz. 230, z 1980 r. Nr 3, poz. 6, z 1983 r. Nr 44, poz. 201, z 1989 r. Nr 26, poz. 139 i Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 i Nr 39, poz. 222, z 1991 r. Nr 32, poz. 131 i Nr 77, poz. 335, z 1993 r. Nr 40, poz. 183, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, z 1995 r. Nr 47, poz. 243, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 47, poz. 299, Nr 88, poz. 554 i Nr 133, poz. 885, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 89, poz. 991, Nr 109, poz. 1157 i Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 5, poz. 43, Nr 72, poz. 747 i Nr 100, poz. 1085). Art. 2

20. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycz nia 2002 r., z wyjątkiem art. 2 ust. 3, który wchodzi w ży cie z dniem 1 stycznia 2003 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. Kwaśniewski

Status prawny: akt posiada tekst jednolity
Data wydania: 2001-07-18
Data wejścia w życie: 2002-01-01
Data obowiązywania: 2002-01-01
Uwagi: Art. 2 ust. 3 wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.
Organ wydający: SEJM
Organ uprawniony: RADA MIN.
Organ zobowiązany: DYR. REGIONALNEGO ZARZĄDU GOSPODARKI WODNEJ
MIN. WŁAŚCIWY DS GOSPODARKI WODNEJ
MIN. WŁAŚCIWY DS ROLNICTWA
MIN. WŁAŚCIWY DS ROZWOJU WSI
MIN. WŁAŚCIWY DS ŚRODOWISKA
MIN. WŁAŚCIWY DS ZDROWIA
Dziennik Ustaw: Dz.U. 2001 nr 115 poz. 1229