Dz.U. 2001 nr 75 poz. 802

802 OBWIESZCZENIE MARSZA¸KA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ z dnia 29 czerwca 2001 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy — Kodeks celny.

1. Na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. Nr 62, poz. 718 i z 2001 r. Nr 46, poz. 49

9) i art. 5 ustawy z dnia 22 grudnia 2000 r. o zmianie ustawy — Kodeks celny i ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 12, poz. 9

2) ogłasza się w załączniku do ni niejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. — Kodeks celny (Dz. U. Nr 23, poz. 117), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:

1) ustawą z dnia 8 maja 1997 r. o zmianie ustawy — Kodeks celny oraz o zmianie ustawy — Prawo cel ne (Dz. U. Nr 64, poz. 407 i Nr 157, poz. 1026),

2) ustawą z dnia 20 sierpnia 1997 r. — Przepisy wpro wadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądo wym (Dz. U. Nr 121, poz. 770),

3) ustawą z dnia 11 grudnia 1997 r. o administrowaniu obrotem z zagranicą towarami i usługami (Dz. U. Nr 157, poz. 1026 i z 2000 r. Nr 119, poz. 1250),

4) ustawą z dnia 12 grudnia 1997 r. o zmianie ustawy — Kodeks celny (Dz. U. Nr 160, poz. 1084),

5) ustawą z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów admi nistracji publicznej — w związku z reformą ustrojo wą państwa (Dz. U. Nr 106, poz. 668),

6) ustawą z dnia 18 grudnia 1998 r. — Prawo dewizo we (Dz. U. Nr 160, poz. 1063),

7) ustawą z dnia 10 kwietnia 1999 r. o zmianie ustawy — Kodeks celny (Dz. U. Nr 40, poz. 402),

8) ustawą z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 72, poz. 802), Dziennik Ustaw Nr 75 — 5606 — Poz. 802

9) ustawą z dnia 2 marca 2000 r. o zmianie ustawy — Kodeks celny oraz ustawy — Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 22, poz. 269),

10) ustawą z dnia 29 listopada 2000 r. o obrocie z za granicą towarami, technologiami i usługami o zna czeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 119, poz. 1250), 1

1) ustawą z dnia 22 grudnia 2000 r. o zmianie niektó rych upoważnień ustawowych do wydawania ak tów normatywnych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 120, poz. 1268), 1

2) ustawą z dnia 22 grudnia 2000 r. o zmianie ustawy — Kodeks celny i ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 12, poz. 92), 1

3) ustawą z dnia 16 lutego 2001 r. o zmianie ustawy o Inspekcji Sanitarnej, ustawy o utworzeniu Agen cji Rynku Rolnego, ustawy o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, ustawy — Kodeks celny, ustawy o zwalczaniu chorób za kaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mię sa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej i ustawy o admi nistrowaniu obrotem z zagranicą towarami i usłu gami (Dz. U. Nr 29, poz. 3

20) , 1

4) ustawą z dnia 25 maja 2001 r. o skutkach wprowa dzenia w niektórych państwach członkowskich Unii Europejskiej wspólnej waluty euro (Dz. U. Nr 63, poz. 640) i zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania jednolitego tekstu.

2. Podany w załączniku do niniejszego obwieszcze nia jednolity tekst ustawy nie obejmuje:

1) art. 294—296 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. — Ko deks celny (Dz. U. Nr 23, poz. 117), które stanowią: „Art. 29

4. W ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. — Prawo przewozowe (Dz. U. z 1995 r. Nr 119, poz. 57

5) po art. 11 dodaje się art. 11a w brzmieniu: «Art. 11a.

1. Przewoźnik wykonujący re gularne przewozy między narodowe w transporcie kolejowym lub drogowym jest obowiązany do uzgad niania z właściwym miej scowo organem celnym rozkładów jazdy środków przewozowych, a zwłaszcza czasu i miejsca przekrocze nia przez te środki granicy państwowej oraz czasu ich postoju w przejściach gra nicznych.

2. W międzynarodowym tran sporcie lotniczym i między narodowej żegludze śródlą dowej obowiązek, o którym mowa w ust. 1, ciąży na pod miotach zarządzających por tami lotniczymi lub granicz nymi przejściami rzecznymi.

3. W międzynarodowym tran sporcie lotniczym, między narodowej żegludze śródlą dowej oraz międzynarodo wym transporcie kolejo wym podmioty wymienio ne w ust. 1 i 2 obowiązane są do niezwłocznego po wiadomienia właściwych miejscowo organów cel nych o wszystkich wypad kach przekraczania granicy przez środki przewozowe poza rozkładem jazdy.» Art. 29

5. W ustawie z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 41, poz. 324, z 1990 r. Nr 26, poz. 149, Nr 34, poz.198 i Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 31, poz. 128, Nr 41, poz. 179, Nr 73, poz. 321, Nr 105, poz. 452, Nr 106, poz. 457, Nr 107, poz. 460 i Nr 141, poz. 700, z 1993 r. Nr 28, poz. 127, Nr 47, poz. 212 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 27, poz. 96 i Nr 127, poz. 627, z 1995 r. Nr 60, poz. 310, Nr 85, poz. 426, Nr 90, poz. 446, Nr 141, poz. 700 i Nr 147, poz. 713, z 1996 r. Nr 41, poz. 177 i Nr 45, poz. 199 oraz z 1997 r. Nr 9, poz. 4

4) w art. 11 wprowadza się następujące zmiany:

1) w ust. 1 w pkt 15 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 16 w brzmieniu: «1

6) prowadzenia agencji celnej.»;

2) po ust. 7 dodaje się ust. 8 w brzmie niu: «

8. Zasady udzielania koncesji, o któ rej mowa w ust. 1 pkt 16, określają przepisy prawa celnego.» Art. 29

6. W ustawie z dnia 31 maja 1996 r. o zmia nie ustawy o zobowiązaniach podatko wych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 75, poz. 35

7) w art. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie: «

2) po art. 48 dodaje się art. 481 w brzmieniu: „Art. 48

1. Zakres oraz zasady udziela nia informacji przez banki organom podatkowym, or ganom kontroli skarbowej lub organom celnym regu lują odrębne przepisy.”»”;

2) art. 3 ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o zmianie usta wy — Kodeks celny oraz o zmianie ustawy — Pra wo celne (Dz. U. Nr 64, poz. 407 i Nr 157, poz. 1026), który stanowi: „Art.

3. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłosze nia.”;

3) art. 99 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. — Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Są dowym (Dz. U. Nr 121, poz. 770), który stanowi: „Art. 9

9. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycz nia 2001 r., z tym że przepisy art. 12—98 Dziennik Ustaw Nr 75 — 5607 — Poz. 802 wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.”;

4) art. 57 ustawy z dnia 11 grudnia 1997 r. o admini strowaniu obrotem z zagranicą towarami i usługa mi (Dz. U. Nr 157, poz. 1026 i z 2000 r. Nr 119, poz. 1250), który stanowi: „Art. 5

7. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycz nia 1998 r. ”;

5) art. 2 ustawy z dnia 12 grudnia 1997 r. o zmianie ustawy — Kodeks celny (Dz. U. Nr 160, poz. 1084), który stanowi: „Art.

2. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.”;

6) art. 150 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie nie których ustaw określających kompetencje orga nów administracji publicznej — w związku z refor mą ustrojową państwa (Dz. U. Nr 106, poz. 668), który stanowi: „Art. 150. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycz nia 1999 r., z wyjątkiem art. 26, art. 128 pkt 2, art. 139 pkt 1 i 10, art. 145 ust. 2 i 4, art. 146 ust. 2 i 4 oraz art. 147 ust. 2 i 3, któ re wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, i art. 34 pkt 1, art. 36 pkt 23, art. 48 pkt 1 i 3, art. 84, art. 97 pkt 1—3, 5—10 i 12—36 oraz art. 139 pkt 9 lit. a), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.”;

7) art. 32 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. — Prawo de wizowe (Dz. U. Nr 160, poz. 1063), który stanowi: „Art. 3

2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 30, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.”;

8) art. 2—4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1999 r. o zmia nie ustawy — Kodeks celny (Dz. U. Nr 40, poz. 402), które stanowią: „Art.

2.

1. Osoby, które w dniu wejścia w życie Ko deksu celnego posiadały uprawnienia do wykonywania czynności agenta cel nego, mogą wystąpić do Prezesa Głów nego Urzędu Ceł z wnioskiem o wpis na listę agentów celnych, jeżeli:

1) spełniają warunki określone w art. 257 § 1 pkt 1—3 i pkt 5—7 Kodeksu celnego,

2) w okresie ostatnich 2 lat przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przez co najmniej 6 miesięcy wykony wały czynności agenta celnego.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powi nien być złożony najpóźniej w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ni niejszej ustawy.

3. W wypadku niezłożenia wniosku o wpis na listę agentów celnych w terminie, o którym mowa w ust. 2, lub wydania de cyzji odmownej w sprawie wpisu na tę li stę z powodu niespełnienia warunków określonych w ust. 1 osoba, o której mo wa w ust. 1, traci uprawnienia do wyko nywania czynności agenta celnego. Art.

3. Akty wykonawcze wydane na podstawie dotychczasowych upoważnień zawartych w przepisach, o których mowa w art. 1, za chowują moc do czasu wydania nowych aktów wykonawczych. Art.

4. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.”;

9) art. 97 ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Cel nej (Dz. U. Nr 72, poz. 802), który stanowi: „Art. 9

7. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 44 ust. 2 i art. 49 ust. 2 i 3, które wcho dzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.”;

10) art. 3 i 4 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o zmianie ustawy — Kodeks celny oraz ustawy — Kodeks po stępowania cywilnego (Dz. U. Nr 22, poz. 269), któ re stanowią: „Art.

3. W sprawach dotyczących przepadku towa rów, wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną, stosuje się przepisy niniejszej ustawy. Art.

4. Ustawa wchodzi w życie po upływie 2 mie sięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt 4, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.”; 1

1) art. 52 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. o obrocie z zagranicą towarami, technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także dla utrzymania międzynarodowe go pokoju i bezpieczeństwa oraz o zmianie niektó rych ustaw (Dz. U. Nr 119, poz. 1250), który stano wi: „Art. 5

2. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycz nia 2001 r., z wyjątkiem:

1) art. 8 ust. 2, który wchodzi w życie po upływie 3 lat od dnia ogłoszenia,

2) art. 9 ust. 4 pkt 1 i 4 i art. 10 ust. 1, któ re wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.”; 1

2) art. 79 ustawy z dnia 22 grudnia 2000 r. o zmianie niektórych upoważnień ustawowych do wydawa nia aktów normatywnych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 120, poz. 1268), który stanowi: „Art.7

9. Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 mie sięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów:

1) art. 74, który wchodzi w życie z dniem 30 grudnia 2000 r.,

2) art. 27 pkt 5 lit. b) i c), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.,

3) art. 61, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.”; 1

3) art. 3, 4 i 6 ustawy z dnia 22 grudnia 2000 r. o zmia nie ustawy — Kodeks celny i ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 12, poz. 92), które stanowią: „Art.

3. Postępowania wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy podlegają rozpatrzeniu według przepisów dotychczasowych. Art.

4. Pozostają w mocy, do czasu wydania no wych przepisów, jednakże nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy od dnia ogłoszenia Dziennik Ustaw Nr 75 — 5608 — Poz. 802 ustawy, przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 57 § 3, art. 78, art. 105 § 9 i art. 136 Kodeksu celnego.” „Art.

6. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt 57 i art. 2 pkt 1, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2002 r., oraz art. 1 pkt 65 i art. 2 pkt 2, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.”; 1

4) art. 9 ustawy z dnia 16 lutego 2001 r. o zmianie ustawy o Inspekcji Sanitarnej, ustawy o utworze niu Agencji Rynku Rolnego, ustawy o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, ustawy — Kodeks celny, ustawy o zwalczaniu cho rób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeź nych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej i ustawy o administrowaniu obrotem z zagranicą towarami i usługami (Dz. U. Nr 29, poz. 3

20) , któ ry stanowi: „Art.

9. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.”; 1

5) art. 9 ustawy z dnia 25 maja 2001 r. o skutkach wprowadzenia w niektórych państwach członkow skich Unii Europejskiej wspólnej waluty euro (Dz. U. Nr 63, poz. 640), który stanowi: „Art.

9. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r., z wyjątkiem art. 8, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.” Marszałek Sejmu: M. Płażyński Załącznik do obwieszczenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 29 czerwca 2001 r. (poz. 802) USTAWA z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny. TYTU¸ I PRZEPISY OGÓLNE Art.

1. Ustawa reguluje zasady i tryb przywozu to warów na polski obszar celny oraz wywozu towarów z polskiego obszaru celnego, związane z tym prawa i obowiązki osób oraz uprawnienia i obowiązki orga nów celnych. Art.

2.

§1. Wprowadzenie towaru na polski obszar celny lub jego wyprowadzenie z polskiego obszaru cel nego następuje w chwili faktycznego przywozu towaru na polski obszar celny lub jego faktycznego wywozu z tego obszaru.

§2. Wprowadzenie towaru na polski obszar celny lub jego wyprowadzenie z polskiego obszaru celnego powoduje z mocy prawa powstanie obowiązków i uprawnień przewidzianych w przepisach prawa celne go, jeżeli przepisy prawa, w tym umowy międzynaro dowe, nie stanowią inaczej. § 3.

1) Do wprowadzania na polski obszar celny lub wyprowadzania z polskiego obszaru celnego przed miotów, objętych z mocy odrębnych przepisów ochro ną własności intelektualnej, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące towaru wprowadzanego lub wy prowadzanego z polskiego obszaru celnego.

§4. Zasady powstawania i wykonywania oraz wy gasania zobowiązań podatkowych, związanych z wpro wadzeniem towaru na polski obszar celny lub z jego wyprowadzeniem z polskiego obszaru celnego, oraz zakres praw i obowiązków organów celnych w tych sprawach regulują odrębne przepisy. Art.

3.

§1. Użyte w niniejszej ustawie określenia oznaczają:

1) dozór celny — wszelkie działania podejmowane przez organ celny w celu zapewnienia przestrzega nia przepisów prawa celnego oraz innych przepisów mających zastosowanie do towarów przywożonych na polski obszar celny lub z niego wywożonych,

2) dług celny — powstałe z mocy prawa zobowiązanie do uiszczenia należności celnych przywozowych (dług celny w przywozie) lub należności celnych wywozowych (dług celny w wywozie) odnoszące się do towarów,

3) dłużnik — każdą osobę zobowiązaną do zapłacenia kwoty wynikającej z długu celnego,

4) elementy kalkulacyjne — elementy służące do nali czania należności celnych przywozowych i należ ności celnych wywozowych odnoszących się do to waru,

5) kontrola celna — wykonywanie czynności w ramach dozoru celnego, w szczególności takich jak: rewizja celna towarów, nakładanie i sprawdzanie zamknięć celnych, przeszukiwanie osób i pomieszczeń, kon wój celny, strzeżenie towarów, kontrola wymaga nych dokumentów i ich autentyczności, kontrola in nych dokumentów i kontrola księgowości osób, za trzymywanie i kontrola środków transportu, kontro la bagaży i innych towarów przewożonych przez osoby oraz innych podobnych czynności,

6) kontyngent taryfowy — wymagającą uzyskania po zwolenia określoną ilość lub wartość towarów, dla których Rada Ministrów ustaliła obniżone stawki celne,

7) miejsce wyznaczone lub uznane przez organ celny — inne niż urząd celny miejsce, w którym mogą być dokonywane czynności przewidziane w przepi sach prawa celnego,

8) należności celne przywozowe — cła i inne opłaty związane z przywozem towarów, ——————

1) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 22 grudnia 2000 r. o zmianie ustawy — Kodeks celny i usta wy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzo wym (Dz. U. z 2001 r. Nr 12, poz. 92), która weszła w życie z dniem 19 marca 2001 r. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5609 — Poz. 802

9) należności celne wywozowe — cła i inne opłaty związane z wywozem towarów,

10) osoba: a) osobę fizyczną, b) osobę prawną, c) jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej, 1

1) osoba krajowa: a) osobę fizyczną mającą miejsce zamieszkania w kraju, b) osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nie mającą osobowości prawnej, mającą siedzibę główną w kraju, c)

2) inna niż określona w lit. a) i b) osoba, która na podstawie odrębnych przepisów jest uprawnio na do prowadzenia działalności gospodarczej w kraju i posiada siedzibę w kraju, 1

2) plafon taryfowy — określoną ilość lub wartość to warów w przywozie na polski obszar celny lub w ich wywozie poza polski obszar celny, dla któ rych Rada Ministrów ustaliła obniżone stawki cel ne; określona ilość lub wartość towarów może być realizowana, a nawet przekroczona przed termi nem zamknięcia (zamknięcie plafonu), 12a)

3) podróżny — każdą osobę fizyczną: a) mającą miejsce zamieszkania na polskim obsza rze celnym, opuszczającą ten obszar czasowo al bo powracającą na ten obszar po czasowym po bycie za granicą, b) niemającą miejsca zamieszkania na polskim ob szarze celnym, przybywającą czasowo na polski obszar celny lub opuszczającą polski obszar cel ny po czasowym pobycie, 1

3) polski obszar celny — terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, 1

4) przedstawienie towarów organowi celnemu — za wiadomienie organu celnego przez osobę, dokona ne w wymaganej formie, o dostarczeniu towarów do urzędu celnego albo miejsca wyznaczonego lub uznanego przez organ celny, 1

5) rewizja celna — ustalenie rodzaju, ilości, stanu to waru oraz, w razie potrzeby, ocena wartości celnej towaru, 1

6) status celny — określenie towaru jako towaru kra jowego lub niekrajowego, 1

7) środki polityki handlowej — ustanowione w ra mach polityki gospodarczej państwa pozataryfowe środki, takie jak ograniczenia ilościowe i zakazy do tyczące przywozu i wywozu oraz środki ochrony rynku określone w odrębnych ustawach, 1

8) towary krajowe: a) towary całkowicie uzyskane lub wyprodukowa ne na polskim obszarze celnym, zgodnie z wa runkami określonymi w art. 16, bez udziału to warów przywiezionych spoza polskiego obszaru celnego, b) towary przywiezione spoza polskiego obszaru celnego i dopuszczone do obrotu, c) towary uzyskane lub wyprodukowane na pol skim obszarze celnym z towarów określonych w lit. b) lub z towarów określonych w lit. a) i b); towary krajowe tracą swój status celny z chwilą opuszczenia polskiego obszaru celnego, z zastrze żeniem przepisu art. 88, 1

9) towary niekrajowe — inne niż określone w pkt 18,

20) uprawniony do korzystania z procedury celnej — osobę, na rzecz której zostało dokonane zgłoszenie celne, albo osobę, na którą zostały przeniesione prawa i obowiązki związane z procedurą celną, o ile jest to zgodne z przepisami prawa, 2

1) urząd celny — jednostkę organizacyjną administra cji celnej, w której mogą zostać dokonane czynno ści przewidziane w przepisach prawa celnego, 2

2) zamknięcia celne — plomby, pieczęcie lub inne zna ki urzędowe nakładane przez polski organ celny lub inne upoważnione do tego polskie jednostki orga nizacyjne na towary, pomieszczenia, składy celne, magazyny celne, środki przewozowe lub ich części, a także nakładane przez organy celne państw ob cych lub przez osoby upoważnione przez te organy na towary, środki przewozowe lub ich części, 2

3) zgłaszający — osobę, która dokonuje zgłoszenia celnego we własnym imieniu na swoją rzecz, we własnym imieniu na cudzą rzecz, albo osobę, w której imieniu dokonuje się zgłoszenia celnego, 2

4) zgłoszenie celne — czynność, poprzez którą osoba wyraża, w wymaganej formie i w określony sposób, zamiar objęcia towaru określoną procedurą celną, 2

5) zwolnienie towarów — czynność organu celnego umożliwiającą użycie towarów w celach określo nych przez procedurę celną, jaką zostały objęte.

§2. Przeznaczenie celne to:

1) objęcie towaru procedurą celną,

2) wprowadzenie towaru do wolnego obszaru celne go lub do składu wolnocłowego,

3) powrotny wywóz towaru poza polski obszar celny,

4) zniszczenie towaru,

5) zrzeczenie się towaru na rzecz Skarbu Państwa.

§3. Procedura celna to sposób postępowania obej mujący:

1) dopuszczenie do obrotu,

2) tranzyt,

3) skład celny,

4) uszlachetnianie czynne,

5) przetwarzanie pod kontrolą celną,

6) odprawę czasową,

7) uszlachetnianie bierne,

8) wywóz. ——————

2) W brzmieniu ustalonym przez art. 26 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. — Prawo dewizowe (Dz. U. Nr 160, poz. 1063), która weszła w życie z dniem 12 stycznia 1999 r.

3) Dodany przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w przypi sie 1. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5610 — Poz. 802 Art.

4. § 1.

4) Każda osoba zamierzająca faktycznie dokonać przywozu lub wywozu może uzyskać od orga nu celnego informację o stosowaniu przepisów prawa celnego. § 2.

5) Informacje udzielane są bezpłatnie, jednakże koszty poniesione przez organ celny, związane z anali zami lub ekspertyzami, opiniami biegłych, a także prze chowywaniem, dozorowaniem, ubezpieczeniem, zniszczeniem oraz z odesłaniem towarów do wniosko dawcy podlegają zwrotowi przez wnioskodawcę. § 3.

5) W odniesieniu do kosztów, o których mowa w § 2, organ celny będzie brał pod uwagę celowość i zasadność ich poniesienia, a w szczególności zapew ni, aby nie odbiegały one rażąco od średnich kosztów występujących z tytułu dokonywania takich czynności na polskim obszarze celnym. Art. 41.

6)

§1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych dąży do zapewnienia jednolitego stoso wania prawa celnego przez organy celne, dokonując w szczególności jego urzędowej interpretacji, przy uwzględnieniu orzecznictwa sądów oraz Trybunału Konstytucyjnego.

§2. W razie stwierdzenia rozbieżności w orzecznic twie minister właściwy do spraw finansów publicz nych zawiadamia o tym właściwy sąd lub organ mogą cy zastosować środki służące usunięciu rozbieżności.

§3. Interpretacje, o których mowa w § 1, są za mieszczane w Biuletynie Skarbowym Ministerstwa Fi nansów.

§4. Zastosowanie się przez osobę do urzędowej in terpretacji prawa celnego, o której mowa w § 1, nie mo że jej szkodzić. Art.

5.

§1. Prezes Głównego Urzędu Ceł wydaje w formie decyzji, na pisemny wniosek osoby, wiążącą informację taryfową dotyczącą klasyfikacji towaru we dług kodu taryfy celnej.

§2. Decyzja, o której mowa w § 1, wiąże organy cel ne oraz osobę, której udzielono tej informacji. Wiążącą informację taryfową stosuje się do towarów, wobec których formalności celne zostały dokonane po dniu, w którym informacja ta została udzielona.

§3. Przedmiotem wiążącej informacji taryfowej jest klasyfikacja towarów według nomenklatury towarowej taryfy celnej.

§4. Osoba, której udzielono informacji, o której mowa w § 1, powinna udowodnić, że towar zgłoszony jest takim samym towarem jak opisany w informacji.

§5. Wiążąca informacja taryfowa jest ważna przez 6 lat od daty wydania.

§6. Wiążąca informacja taryfowa jest nieważna, je żeli została wydana na podstawie nieprawdziwych do kumentów lub nieprawidłowych bądź niekompletnych danych przedstawionych przez wnioskodawcę.

§7. Wiążąca informacja taryfowa traci ważność, gdy:

1) w wyniku zmiany przepisów staje się sprzeczna z prawem; datą, z którą wiążąca informacja taryfo wa traci ważność, jest dzień wejścia w życie tych przepisów,

2) staje się niezgodna z interpretacją przepisów taryfy celnej przez zmiany wyjaśnień do nomenklatury to warowej taryfy celnej bądź przez wydanie opinii dotyczących klasyfikacji przez Âwiatową Organiza cję Celną lub przez zmianę Not wyjaśniających do nomenklatury Zharmonizowanego systemu ozna czania i kodowania towarów, przyjętego przez Âwiatową Organizację Celną, bądź przez zmianę Not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Unii Europejskiej; datą, z którą wiążąca informacja taryfowa traci ważność, jest data publikacji wymie nionych zmian i opinii,

3) wydana została wskutek błędu lub jest sprzeczna z prawem; datą, z którą informacja taryfowa traci ważność, jest data powiadomienia osoby, której tej informacji udzielono.

§8. W wypadku gdy wiążąca informacja taryfowa utraciła ważność na podstawie § 7 pkt 2 lub pkt 3, oso ba, której udzielono tej informacji, może korzystać z niej dalej przez okres 6 miesięcy od publikacji lub po wiadomienia, jeżeli zawarła na podstawie wiążącej in formacji taryfowej, przed datą publikacji lub powiado mienia, wiążące umowy kupna lub sprzedaży towarów.

§9. Osoba, której udzielono wiążącej informacji ta ryfowej, może ją wykorzystać w okolicznościach okre ślonych w § 8 jedynie do celów:

1) określania należności celnych przywozowych lub celnych wywozowych,

2) obliczania zwrotów należności celnych przywozo wych przy wywozie,

3) uwzględnienia świadectwa potwierdzającego po chodzenie towaru, o ile świadectwo to zostało wy dane na podstawie wymienionej informacji. § 10.

7) Minister właściwy do spraw finansów pu blicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegóło we warunki wydawania wiążącej informacji taryfowej, wzór wniosku o udzielenie wiążącej informacji taryfo wej i niezbędne dokumenty, które należy do niego do łączyć, a także wzór formularza wiążącej informacji ta ryfowej. Określając warunki wydawania wiążącej infor macji taryfowej minister właściwy do spraw finansów publicznych określi także termin rozpatrzenia wniosku, sposób postępowania z informacjami poufnymi i prób kami towarów oraz sposób rozliczenia kosztów badań——————

4) Oznaczenie § 1 wprowadzone przez art. 1 pkt 3 lit. a) usta wy, o której mowa w przypisie 1.

5) Dodany przez art. 1 pkt 3 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 1.

6) Dodany przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w przypi sie 1. ——————

7) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1999 r. o zmianie ustawy — Kodeks celny (Dz. U. Nr 40, poz. 402), która weszła w życie z dniem 21 maja 1999 r. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5611 — Poz. 802 i analiz przeprowadzanych w celu wydania wiążącej in formacji taryfowej. Art. 5

1.

8)

§1. Prezes Głównego Urzędu Ceł wydaje w formie decyzji, na pisemny wniosek osoby, wiążącą informację o pochodzeniu towaru.

§2. Wiążąca informacja o pochodzeniu towaru do tyczy towaru klasyfikowanego według jednego kodu taryfy celnej i jednego kraju pochodzenia.

§3. Decyzja, o której mowa w § 1, wiąże organy cel ne wobec osoby, której udzielono informacji w zakre sie określenia pochodzenia towaru.

§4. Wiążąca informacja o pochodzeniu towaru nie zastępuje dokumentów potwierdzających pochodze nie towarów.

§5. Wiążącą informację o pochodzeniu towaru sto suje się do towarów, wobec których formalności celne zostały dokonane po dniu, w którym informacja zosta ła udzielona.

§6. Organ celny może zażądać, aby osoba, której udzielono wiążącej informacji o pochodzeniu, wykaza ła, że towar i okoliczności istotne dla uzyskania pocho dzenia są takie same, jak opisane w informacji.

§7. Wiążąca informacja o pochodzeniu towaru jest ważna przez okres 3 lat od daty jej wydania.

§8. Wiążąca informacja o pochodzeniu towaru jest nieważna, jeżeli została wydana na podstawie nie prawdziwych dokumentów lub nieprawidłowych bądź niekompletnych danych przedstawionych przez wnio skodawcę.

§9. Wiążąca informacja o pochodzeniu towaru tra ci ważność, gdy:

1) w wyniku zmiany przepisów staje się sprzeczna z prawem; datą, z którą wiążąca informacja o po chodzeniu towaru traci ważność, jest dzień wejścia w życie tych przepisów,

2) staje się niezgodna z interpretacją reguł pochodze nia towarów poprzez zmiany wyjaśnień do reguł pochodzenia towarów, wynikających w szczegól ności z postanowień Porozumienia w sprawie re guł pochodzenia, stanowiącego załącznik do Poro zumienia ustanawiającego Âwiatową Organizację Handlu (WTO) oraz interpretacji tego Porozumie nia; datą, z którą wiążąca informacja o pochodze niu towaru traci ważność, jest data wejścia w życie zmian wyjaśnień do reguł pochodzenia towarów,

3) wydana została wskutek błędu lub jest sprzeczna z prawem; datą, z którą wiążąca informacja o po chodzeniu towaru traci ważność, jest data powia domienia osoby, której tej informacji udzielono.

§10. W wypadku gdy wiążąca informacja o pocho dzeniu towaru utraciła ważność na podstawie § 9 pkt 2 lub 3, osoba, której udzielono tej informacji, może ko rzystać z niej dalej przez okres sześciu miesięcy od da ty, o której mowa w § 9 pkt 2 lub 3, jeżeli zawarła na podstawie informacji o pochodzeniu towaru, przed tą datą, umowę dotyczącą kupna lub sprzedaży towarów. § 1

1. Osoba, której udzielono wiążącej informacji o pochodzeniu towaru, może ją wykorzystać, w sytu acjach określonych w § 10, jedynie do celów:

1) określania należności celnych przywozowych lub celnych wywozowych,

2) obliczania kwoty należności celnych przywozo wych podlegających zwrotowi,

3) uwzględnienia świadectwa potwierdzającego po chodzenie towaru, o ile świadectwo to zostało wy dane na podstawie tej informacji. § 1

2. Minister właściwy do spraw finansów publicz nych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki wydawania wiążącej informacji o pochodze niu towaru, wzór wniosku o udzielenie wiążącej infor macji o pochodzeniu towaru i niezbędne dokumenty, które należy do niego dołączyć, a także wzór formula rza wiążącej informacji o pochodzeniu towaru. Okre ślając warunki wydania wiążącej informacji o pocho dzeniu towaru, minister właściwy do spraw finansów publicznych określi także termin rozpatrzenia wniosku oraz sposób postępowania z informacjami poufnymi. Art.

6.

§1. Organ celny może wykonywać wszelkie czynności kontroli celnej, które uzna za stosowne we dług przepisów prawa celnego, w każdym miejscu znajdującym się na polskim obszarze celnym lub — je żeli umowy międzynarodowe tak stanowią — poza pol skim obszarem celnym.

§2. Organ celny może w każdym czasie podejmo wać czynności z zakresu kontroli celnej wobec towaru znajdującego się na polskim obszarze celnym w celu ustalenia, czy towar został wprowadzony na polski ob szar celny zgodnie z przepisami prawa.

§3. Rewizji celnej nie podlegają:

1) na zasadzie wzajemności: a) towary przeznaczone dla obcych przedstawi cielstw dyplomatycznych, urzędów konsular nych oraz misji specjalnych w Rzeczypospolitej Polskiej, a także organizacji międzynarodowych mających siedziby lub placówki w Rzeczypospo litej Polskiej, b) towary przeznaczone dla osób korzystających z przywilejów i immunitetów dyplomatycznych, c) opatrzone pieczęcią przesyłki urzędowe przesy łane do obcych przedstawicielstw dyplomatycz nych, urzędów konsularnych i misji specjalnych w Rzeczypospolitej Polskiej oraz opatrzone pie częcią przesyłki przez nie wysyłane,

2) opatrzone pieczęcią przesyłki urzędowe przesyłane między Ministerstwem Spraw Zagranicznych Rze czypospolitej Polskiej a polskimi przedstawiciel stwami dyplomatycznymi, urzędami konsularnymi i misjami specjalnymi za granicą.

§4. (skreślony).9) ——————

8) Dodany przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w przypi sie 1. ——————

9) Przez art. 1 pkt 2 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie 7. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5612 — Poz. 802 § 5.

10) Minister właściwy do spraw finansów pu blicznych w porozumieniu z Ministrem Obrony Naro dowej i ministrem właściwym do spraw wewnętrz nych, określi, w drodze rozporządzenia, sposób i wa runki wykonywania kontroli celnej oraz nadawania przeznaczenia celnego okrętom wojennym i wojsko wym statkom powietrznym oraz wyposażeniu i sprzę towi jednostek wojskowych, a także wyposażeniu i sprzętowi jednostek organizacyjnych resortu spraw wewnętrznych i administracji. § 6.1

1) Prezes Głównego Urzędu Ceł może określić, w drodze zarządzenia, wzory pieczęci, zamknięć cel nych, stempli i innych znaków stosowanych przy wy konywaniu kontroli celnej. § 7.1

2) Minister właściwy do spraw finansów pu blicznych może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób prowadzenia kontroli celnej ba gażu przewożonego drogą morską lub powietrzną, z uwzględnieniem rodzaju bagażu kontrolowanego oraz wskazania miejsc właściwych do prowadzenia kontroli. Art.

7.

§1. Każda osoba pośrednio lub bezpośred nio uczestnicząca w czynnościach związanych z wy mianą towarową jest zobowiązana do dostarczenia or ganowi celnemu, na jego żądanie, w ustalonych termi nach, dokumentów i informacji mających znaczenie dla kontroli celnej, w jakiejkolwiek formie, jak również do udzielenia niezbędnej pomocy.

§2. Na ż ądanie Prezesa Głównego Urzędu Ceł ban ki są zobowiązane udzielać informacji o obrotach i sta nach na rachunkach bankowych w związku z toczącym się postępowaniem w sprawie o przestępstwo skarbo we:13)

1) przeciwko posiadaczowi rachunku będącemu oso bą fizyczną lub

2) o przestępstwo popełnione w zakresie działalności osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niema jącej osobowości prawnej, która to osoba lub jed nostka jest posiadaczem rachunku.

§3. ˚ ądanie, o którym mowa w § 2, powinno zawie rać oznaczenie posiadacza rachunku oraz okresu obję tego informacją. § 4.1

4) Organy celne w zakresie niezbędnym do wy konywania ich zadań zbierają i przetwarzają informacje uzyskane w trybie określonym w § 1 oraz dane osobo we wynikające ze zgłoszeń celnych i wydawanych orzeczeń. Art.

8. Każda informacja o charakterze poufnym jest chroniona tajemnicą służbową i nie może być roz powszechniana przez organ celny bez wyraźnego po zwolenia osoby lub urzędu, który jej udzielił; przekazy wanie informacji jest dozwolone w wypadku, gdy or gan celny jest do tego zobowiązany lub upoważniony zgodnie z obowiązującymi ustawami. Art.

9.

§1. Nielegalnym wprowadzeniem towaru jest wprowadzenie dokonane z naruszeniem przepi sów art. 35 § 2, art. 36, art. 37, art. 39 i art. 180 § 2.

§2. Jeżeli w trakcie kontroli celnej nie można usta lić, ż e wprowadzonym na polski obszar celny towarom, których rodzaj i ilość wskazują na przeznaczenie do działalności gospodarczej, zostało nadane przeznacze nie celne zgodnie z przepisami prawa celnego, uważa się, że towary te zostały nielegalnie wprowadzone na polski obszar celny. Art.

10. Osoby posiadające dokumenty mające zna czenie dla kontroli celnej powinny je przechowywać przez 5 lat i udostępniać na każde żądanie organu cel nego. Termin ten rozpoczyna swój bieg z upływem ostatniego dnia roku kalendarzowego, w którym:

1) zostało przyjęte zgłoszenie celne o dopuszczenie do obrotu, jeżeli chodzi o towary dopuszczone do ob rotu w innych wypadkach niż określone w pkt 2, lub zostało przyjęte zgłoszenie celne do wywozu,

2) przestają być pod dozorem celnym towary dopusz czone do obrotu w związku z zastosowaniem zero wej lub obniżonej stawki ze względu na przezna czenie albo podlegające zwolnieniu od należności celnych przywozowych ze względu na przeznacze nie,

3) zostaje zakończona odpowiednia procedura celna, jeżeli chodzi o towary objęte inną procedurą celną niż określone w pkt 1 i 2,

4) towary zostały wyprowadzone z wolnego obszaru celnego. Art. 1

1. Terminy określone w przepisach prawa cel nego nie podlegają przedłużeniu, odroczeniu lub przy wróceniu poza wypadkami ustanowionymi w przepi sach tego prawa. Art. 1

2.

§1. W uzasadnionych wypadkach organy celne prowadzą ewidencję towarów, którym nadano przeznaczenie celne.

§2. Prezes Głównego Urzędu Ceł określi, w drodze zarządzenia:

1) wypadki, sposób i tryb prowadzenia przez urzędy celne ewidencji towarów, którym nadano przezna czenie celne,

2) wzory rejestrów, ksiąg, innych dokumentów ewi dencyjnych oraz wzory formularzy używanych w toku sprawowania dozoru celnego i kontroli cel nej.

3) (skreślony).15) ——————

10) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 6 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 1. 1

1) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 7. 1

2) Dodany przez art. 1 pkt 2 lit. c) ustawy, o której mowa w przypisie 7. 1

3) Zdanie wstępne ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 7 ustawy, o której mowa w przypisie 1. 1

4) Dodany przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w przypi sie 7. —————— 1

5) Przez art. 1 pkt 4 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie 7. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5613 — Poz. 802 § 3.1

6) Minister właściwy do spraw finansów pu blicznych określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje do kumentów mających znaczenie dla kontroli celnej, a także osoby zobowiązane do ich przechowywania. TYTU¸ II ELEMENTY KALKULACYJNE DZIA¸ I Taryfa celna, inne środki taryfowe i klasyfi kacja towarów Art. 1

3.

§1. Cła określane są na podstawie taryfy celnej lub innych środków taryfowych.

§2. Ârodki polityki handlowej oraz środki, o których mowa w art. 14, stosuje się zgodnie z klasyfikacją no menklatury towarowej taryfy celnej.

§3. Taryfa celna obejmuje:

1) Polską Scaloną Nomenklaturę Towarową Handlu Zagranicznego PCN (nomenklatura towarowa),

2) stawki celne, sposób, warunki i zakres ich stosowa nia,

3) jednostki miar,

4) obniżone stawki celne określone w umowach za wartych przez Rzeczpospolitą Polską z niektórymi krajami lub grupami krajów,

5) preferencyjne stawki celne przyjęte jednostronnie przez Rzeczpospolitą Polską w odniesieniu do nie których krajów, grup krajów lub regionów, 6)1

7) opłaty rolne i inne należności przywozowe usta nowione w ramach polityki rolnej lub na podstawie odrębnych przepisów mających zastosowanie do niektórych towarów uzyskiwanych w drodze prze twórstwa produktów rolnych. § 4.1

8) Stawki celne, o których mowa w § 3 pkt 4 i pkt 5, są stosowane na wniosek zgłaszającego, o ile to wary, do których się to odnosi, spełniają warunki do ich zastosowania. Zastosowanie tych stawek oraz stawek, o których mowa w § 3 pkt 2, może nastąpić retrospek tywnie, o ile zostaną spełnione warunki określone prze pisami prawa, w tym umowami międzynarodowymi.

§5. Klasyfikację towarów w taryfie celnej określa kod taryfy celnej.

§6. Rada Ministrów ustanawia, w drodze rozporzą dzenia, taryfę celną. § 7.1

9) Minister właściwy do spraw finansów pu blicznych ogłasza, w drodze rozporządzenia, wyjaśnie nia do taryfy celnej, zapewniające jednolitą i właściwą interpretację Zharmonizowanego Systemu Oznacza nia i Kodowania Towarów, Scalonej Nomenklatury oraz Polskiej Scalonej Nomenklatury Towarowej Han dlu Zagranicznego. Art. 1

4.

§1. Towary mogą podlegać innym środ kom taryfowym ze względu na ich właściwości, prze znaczenie lub w związku z zawartymi przez Rzeczpo spolitą Polską preferencyjnymi umowami międzynaro dowymi.

§2. Ârodkami taryfowymi, o których mowa w § 1, są: zawieszenie w całości lub w części poboru ceł, kon tyngenty taryfowe i plafony taryfowe.

§3. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, ze względu na właściwości towarów, ze względu na ich przeznaczenie lub w związku z zawartymi przez Rzecz pospolitą Polską preferencyjnymi umowami między narodowymi z niektórymi krajami lub grupami krajów, może:

1) zawiesić w całości lub w części pobór ceł, 2)

20) ustanowić kontyngent taryfowy, określając spo sób jego rozdysponowania, zgodnie z § 3a—3e,

3) ustanowić plafon taryfowy. § 3a.2

1) Rozdysponowanie kontyngentu taryfowe go dokonywane jest, z zastrzeżeniem § 4, w następują cy sposób:

1) w proporcji do liczby osób składających wnioski,

2) proporcjonalnie do wartości obrotów zrealizowa nych przez osobę wnioskującą,

3) według kolejności złożenia kompletnych wnio sków. § 3b.2

1) Rozdysponowanie kontyngentu taryfowe go zgodnie z § 3a pkt 1 polega na wydaniu pozwolenia, przy zachowaniu następujących zasad:

1) rozpatruje się wnioski złożone w okresie 21 dni od dnia wejścia w życie rozporządzenia o ustanowie niu kontyngentu taryfowego,

2) kontyngent taryfowy rozdysponowywany jest, po upływie terminu określonego w pkt 1, proporcjo nalnie do liczby osób składających wnioski,

3) wydane pozwolenie nie może przekraczać wielko ści wnioskowanych przez osobę,

4) okres ważności pozwolenia wynosi 3 miesiące, chy ba że w pozwoleniu ustalono inny termin ważno ści. § 3c.2

1) Rozdysponowanie kontyngentu taryfowego zgodnie z § 3a pkt 2 polega na wydaniu pozwolenia, przy zachowaniu następujących zasad:

1) rozpatruje się wnioski złożone w okresie 21 dni od dnia wejścia w życie rozporządzenia o ustanowie niu kontyngentu taryfowego, —————— 1

6) Dodany przez art. 1 pkt 4 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 7. 1

7) Dodany przez art. 1 pkt 8 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 1

8) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 8 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 1

9) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w przypisie 7. ——————

20) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 2

1) Dodany przez art. 1 pkt 9 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 1. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5614 — Poz. 802

2) kontyngent taryfowy rozdysponowywany jest, po upływie terminu określonego w pkt 1, proporcjo nalnie do sumy wartości obrotów, za okres 12 mie sięcy poprzedzających złożenie wniosku, towarem objętym kontyngentem taryfowym, na jaką opie wają wszystkie złożone wnioski,

3) wydane pozwolenie nie może przekraczać wielko ści wnioskowanych przez osobę,

4) jeżeli osoby składające wniosek, przed jego złoże niem, nie dokonywały obrotu z zagranicą towarem objętym kontyngentem taryfowym, kontyngent może być rozdysponowany na rzecz tych osób, proporcjonalnie do ich liczby, łącznie do wysokości 15% wielkości ustanowionego kontyngentu taryfo wego,

5) okres ważności pozwolenia wynosi 3 miesiące, chy ba że w pozwoleniu ustalono inny termin ważno ści. § 3d.2

1) Ponowne rozdysponowanie kontyngentu, o którym mowa w § 3b i § 3c, następuje co 3 miesiące od daty jego wejścia w życie, chyba że ze względu na okres obowiązywania kontyngentu taryfowego lub in teres gospodarczy Rada Ministrów, ustanawiając kon tyngent taryfowy, określi inny termin. § 3e.2

1) Rozdysponowanie kontyngentu taryfowe go zgodnie z § 3a pkt 3 polega na wydaniu pozwolenia na podstawie kompletnych wniosków, rozpatrywa nych zgodnie z kolejnością ich złożenia, i może nastą pić wyłącznie, jeżeli:

1) obowiązek wprowadzenia kontyngentu taryfowego wynika z zawartych przez Rzeczpospolitą Polską preferencyjnych umów międzynarodowych z nie którymi krajami lub grupami krajów,

2) przewidywane zapotrzebowanie osób wnioskują cych o pozwolenie w ramach ustanowionego kon tyngentu taryfowego będzie niższe niż wielkość kontyngentu. § 4.2

2) Rada Ministrów w szczególnie uzasadnio nych wypadkach może określić inny, niż wymienione w § 3a, sposób rozdysponowania kontyngentu taryfo wego. Inny sposób rozdysponowania może być usta nowiony, jeżeli:

1) jest stosowany w Unii Europejskiej przy rozdziale kontyngentów,

2) wynika z umowy międzynarodowej. § 4a.2

3) Rada Ministrów, ustanawiając kontyngent taryfowy, o którym mowa w § 3 i 4, może określić mak symalną ilość bądź wartość towaru, na jaką może być udzielone pozwolenie, zwaną „transzą”.

§5. Ârodki, o których mowa w § 2 i § 3, są stosowa ne na wniosek zgłaszającego, o ile towary, do których się to odnosi, spełniają warunki do ich stosowania. Za stosowanie tych środków może nastąpić retrospektyw nie, o ile zostaną spełnione warunki określone przepi sami prawa. § 6.2

4) W razie ustanowienia kontyngentu taryfowe go, o którym mowa w § 3 pkt 2, do objęcia towaru pro cedurą celną z zastosowaniem obniżonych stawek wy magane jest pozwolenie ministra właściwego do spraw gospodarki, z zastrzeżeniem § 6m. § 6a.2

5) Pozwolenie na przywóz towarów w ramach kontyngentu taryfowego udzielane jest osobom, które spełniają następujące warunki:

1) są osobami krajowymi w rozumieniu art. 3 § 1 pkt 11 lit. a) lub lit. b),

2) są podatnikami podatku od towarów i usług,

3) są podmiotami, których działalnością kierują oso by, które nie zostały skazane prawomocnym wyro kiem za przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów, mieniu, obrotowi pieniędzmi i papie rami wartościowymi, przestępstwo gospodarcze lub za przestępstwo skarbowe,

4) nie zalegają z cłem, podatkami stanowiącymi do chód budżetu państwa ani składkami na ubezpie czenia społeczne, a także nie jest wobec nich pro wadzone postępowanie egzekucyjne lub upadło ściowe. § 6b.2

6) Do pozwoleń, o których mowa w § 6, stosu je się odpowiednio art. 2651 § 1. § 6c.2

6) Minister właściwy do spraw gospodarki, w drodze decyzji, wydaje i odmawia wydania pozwole nia, zmienia oraz cofa wydane pozwolenia. § 6d.2

6) Odmowa wydania pozwolenia następuje, jeżeli wnioskodawca:

1) nie spełnił wymogów określonych w § 6a i § 6j,

2) naruszył w ciągu 24 miesięcy poprzedzających zło żenie wniosku warunki uprzednio wydanego po zwolenia. § 6e.2

6) Odmowa wydania pozwolenia następuje w wypadku wcześniejszego rozdysponowania kontyn gentu. —————— 2

2) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 lit. c) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 2

3) Dodany przez art. 1 pkt 9 lit. d) ustawy, o której mowa w przypisie 1. —————— 2

4) Ze zmianami wprowadzonymi przez art. 1 pkt 9 lit. e) usta wy, o której mowa w przypisie 1, i przez art. 4 lit. a) usta wy z dnia 16 lutego 2001 r. o zmianie ustawy o Inspekcji Sanitarnej, ustawy o utworzeniu Agencji Rynku Rolnego, ustawy o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Moderni zacji Rolnictwa, ustawy — Kodeks celny, ustawy o zwal czaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeź nych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej i ustawy o administrowaniu obrotem z zagranicą towarami i usłu gami (Dz. U. Nr 29, poz. 3

20) , która weszła w życie z dniem 21 kwietnia 2001 r. 2

5) Dodany przez art. 53 ustawy z dnia 11 grudnia 1997 r. o ad ministrowaniu obrotem z zagranicą towarami i usługami (Dz. U. Nr 157, poz. 1026 i z 2000 r. Nr 119, poz. 1250), któ ra weszła w życie z dniem 1 stycznia 1998 r., i w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 lit. f) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 2

6) Dodany przez art. 1 pkt 9 lit. g) ustawy, o której mowa w przypisie 1. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5615 — Poz. 802 § 6f.2

6) Cofnięcie pozwolenia następuje, jeżeli na stąpiło naruszenie warunków, o których mowa w § 6a. § 6g.2

6) Pozwolenie wydaje się na czas określony. § 6h.2

6) Pozwolenie wydaje się na określoną ilość lub wartość towaru. § 6i.2

6) Wnioskodawcy może być wydane jedno po zwolenie na dany towar, ważne do czasu jego wykorzy stania lub upływu terminu jego ważności. § 6j.2

6) Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia:

1) wzór wniosku o wydanie pozwolenia na przywóz towarów w ramach kontyngentu taryfowego,

2) wykaz dokumentów, które należy dołączyć do wnio sku,

3) warunki wydania i wykorzystania pozwolenia, w tym tryb składania sprawozdań z wykorzystania pozwoleń,

4) wzór tego pozwolenia,

5) sposób i tryb ewidencjonowania pozwoleń. § 6k.2

7) Rada Ministrów, ustanawiając kontyngent taryfowy, może uzależnić wydanie pozwolenia, o któ rym mowa w § 6, od złożenia przez wnioskodawcę kau cji w określonej wysokości, z tym ż e nie może ona prze kraczać 100% wartości celnej towaru. § 6l.2

7) W razie wykorzystania udzielonego pozwo lenia w wysokości mniejszej niż 95% ogólnej ilości lub wartości towaru objętego pozwoleniem kaucja ulega przepadkowi na rzecz Skarbu Państwa. § 6ł.2

7) Minister właściwy do spraw gospodarki, z zastrzeżeniem § 8a, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb pobierania kaucji, mając na względzie obowiązujące w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej. § 6m.2

7) W zakresie towarów rolno-spożywczych, w rozumieniu przepisów o administrowaniu obrotem z zagranicą towarami i usługami oraz o obrocie spe cjalnym, pozwolenie, o którym mowa w § 6, wydaje Prezes Agencji Rynku Rolnego. § 6n.2

7) Od decyzji, o której mowa w § 6m, przysłu guje odwołanie do ministra właściwego do spraw ryn ków rolnych. § 7.2

8) Minister właściwy do spraw gospodarki mo że ustalić, w drodze rozporządzenia, tryb realizacji ustanowionych plafonów taryfowych, z zastrzeżeniem § 8a. § 8.2

8) Minister właściwy do spraw gospodarki mo że określić, w drodze rozporządzenia, zamknięcie pla fonu taryfowego, z zastrzeżeniem § 8a. § 8a.2

9) W zakresie towarów rolno-spożywczych, w rozumieniu przepisów o administrowaniu obrotem z zagranicą towarami i usługami oraz o obrocie spe cjalnym, rozporządzenia, o których mowa w § 6ł, 7 i 8, minister właściwy do spraw gospodarki wydaje w po rozumieniu z ministrem właściwym do spraw rynków rolnych.

§9. Od dnia wejścia w życie rozporządzenia, o któ rym mowa w § 8, cła są pobierane w wysokości okre ślonej w taryfie celnej. DZIA¸ II Pochodzenie towarów Art. 1

5.

§1. Niepreferencyjne pochodzenie towa rów określa się w celu:

1) stosowania taryfy celnej, z wyjątkiem środków wy mienionych w art. 13 § 3 pkt 4 i pkt 5,

2) stosowania środków polityki handlowej ustano wionych w odrębnych przepisach,

3) sporządzania i wydawania świadectw potwierdza jących pochodzenie towarów.

§2. Reguły ustalania niepreferencyjnego pocho dzenia towarów określają art. 16—19. Art. 1

6.

§1. Towarami pochodzącymi z danego kra ju są towary całkowicie tam uzyskane lub wyproduko wane.

§2. Towarami całkowicie uzyskanymi lub wyprodu kowanymi w danym kraju są:

1) produkty mineralne tam wydobyte,

2) rośliny lub produkty roślinne tam zebrane,

3) żywe zwierzęta tam urodzone i wyhodowane,

4) produkty uzyskane od żywych zwierząt tam wyho dowanych,

5) produkty uzyskane przez polowanie lub rybołów stwo na jego terytorium,

6) produkty rybołówstwa morskiego i inne produkty wy dobyte z mórz znajdujących się poza morzami teryto rialnymi danego kraju, dokonywanego przez statki w nim zarejestrowane i pływające pod jego banderą,

7) towary wytworzone na pokładach statków prze twórni z produktów, o których mowa w pkt 6, po chodzących z tego kraju, o ile statki przetwórnie zo stały zarejestrowane w danym kraju i pływają pod jego banderą,

8) produkty wydobyte z dna morskiego i z wnętrza zie mi pod nim, znajdującym się poza morzami teryto rialnymi, o ile dany kraj ma prawa wyłączności do eksploatacji dna lub wnętrza ziemi pod nim,

9) odpady i pozostałości powstałe w danym kraju w wyniku procesów produkcyjnych i towary zuży te, jeśli nadają się wyłącznie do odzyskiwania su rowców, —————— 2

7) Dodany przez art. 4 lit. b) ustawy wymienionej w przypi sie 24 jako druga. 2

8) Ze zmianami wprowadzonymi przez art. 1 pkt 9 lit. h) usta wy, o której mowa w przypisie 1, i przez art. 4 lit. c) usta wy wymienionej w przypisie 24 jako druga. —————— 2

9) Dodany przez art. 4 lit. d) ustawy wymienionej w przypisie 24 jako druga. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5616 — Poz. 802

10) towary wytworzone w danym kraju wyłącznie z to warów, o których mowa w pkt 1—9, lub z ich po chodnych na dowolnym etapie przetworzenia.

§3. Określenie „kraj” w rozumieniu § 2 obejmuje również morza terytorialne kraju. Art. 1

7. Towar, w którego produkcję zaangażowany jest więcej niż jeden kraj, jest uznawany za pochodzą cy z kraju, w którym podlegał ostatniej istotnej, ekono micznie uzasadnionej obróbce lub przetworzeniu, któ re spowodowały wytworzenie nowego produktu lub stanowiły istotny etap wytwarzania w przedsiębior stwie przystosowanym do tego celu. Art. 1

8. Nie uznaje się towarów za pochodzące z kraju, w którym podlegały obróbce lub przetworzeniu w rozumieniu art. 17, jeżeli z ustalonych faktów wyni ka, że jedynym celem obróbki lub przetworzenia było obejście przepisów dotyczących pochodzenia towa rów. Art. 1

9.

§1. Ustalenie pochodzenia towarów, o któ rych mowa w art. 16 i art. 17, dokonywane jest przez or gan celny na podstawie dowodu pochodzenia towa rów.

§2. W wypadku wątpliwości co do pochodzenia to warów, organ celny może zażądać dodatkowych dowo dów potwierdzających pochodzenie towarów.

§3. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządze nia:

1) szczegółowe zasady i tryb ustalania pochodzenia towarów, o których mowa w art. 17,

2) sposób dokumentowania pochodzenia towarów, o których mowa w § 1 i § 2,

3) listę towarów, których pochodzenie musi być udo kumentowane świadectwem pochodzenia. Art.

20.

§1. Warunki uzyskiwania pochodzenia, ja kie powinny spełniać towary, aby korzystać ze środków wymienionych w art. 13 § 3 pkt 4 lub pkt 5, oraz sposo by jego dokumentowania określane są według reguł preferencyjnego pochodzenia towarów.

§2. W wypadku towarów objętych umowami, o których mowa w art. 13 § 3 pkt 4, reguły, o których mowa w § 1, określone są w tych umowach.

§3. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządze nia, reguły ustalania pochodzenia towarów, wobec których będą stosowane stawki określane na podsta wie art. 13 § 3 pkt 5, oraz sposób jego dokumentowa nia. Art. 201.30)

§1. Organ celny może udzielić pozwole nia na stosowanie uproszczonego sposobu dokumen towania pochodzenia towarów osobom, które spełnia ją następujące warunki:

1) są osobami krajowymi w rozumieniu art. 3 § 1 pkt 11 lit. a) lub lit. b), 2)3

1) dokonują wywozu towarów od co najmniej 1 ro ku,

3) są podatnikami podatku od towarów i usług, 4)3

2) są podmiotami, których działalnością kierują osoby, które nie zostały skazane prawomocnym wyrokiem za przestępstwo przeciwko wiarygodno ści dokumentów, mieniu, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, przestępstwo gospo darcze lub za przestępstwo skarbowe,

5) nie zalegają z cłem, podatkami stanowiącymi do chód budżetu państwa oraz składkami na ubezpie czenie społeczne, a także nie jest wobec nich pro wadzone postępowanie egzekucyjne, upadłościo we, likwidacyjne lub układowe,

6) nie zostało im cofnięte pozwolenie na stosowanie uproszczonego sposobu dokumentowania pocho dzenia towarów, ze względu na naruszenie przez nich przepisów prawa, w okresie ostatnich 33

3) lat.

§2. W uzasadnionych gospodarczo wypadkach or gan celny może udzielić pozwolenia, o którym mowa w § 1, osobom niespełniającym warunku, o którym mowa w § 1 pkt 5.

§3. Minister właściwy do spraw finansów publicz nych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki może określić, w drodze rozporzą dzenia, szczegółowe zasady i tryb stosowania uprosz czonego sposobu dokumentowania pochodzenia to warów. Art. 202.3

4) Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza, w drodze rozporządzenia, wyja śnienia do reguł pochodzenia towarów, opierając się w szczególności na wyjaśnieniach wynikających z po stanowień Porozumienia w sprawie reguł pochodzenia towarów, stanowiącego załącznik do Porozumienia ustanawiającego Âwiatową Organizację Handlu. DZIA¸ III Wartość celna towarów Art. 2

1. Wartość celna towarów określana jest w ce lu ustalenia kwoty wynikającej z długu celnego oraz in nych należności pobieranych przez organ celny, jak również stosowania środków polityki handlowej. Art. 2

2.

§1. Użyte w niniejszym dziale określenia oznaczają:

1) wytworzenie — wyhodowanie, wyprodukowanie, wydobycie,

2) towary identyczne — towary wytworzone w tym sa mym kraju, będące takimi samymi pod każdym —————— 30) Dodany przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w przypi sie 7. —————— 3

1) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 10 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 3

2) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 10 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 3

3) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 11 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 1. 3

4) Dodany przez art. 1 pkt 12 ustawy, o której mowa w przy pisie 1. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5617 — Poz. 802 względem, włączając cechy fizyczne i renomę, jaką posiadają; nieznaczne różnice w wyglądzie ze wnętrznym nie są przeszkodą do uznania towarów za identyczne, jeśli odpowiadają one pod innym względem niniejszej definicji,

3) towary podobne — towary wytworzone w tym sa mym kraju, które, nie będąc podobnymi pod każ dym względem, posiadają podobne cechy i skład materiałowy, co pozwala im pełnić te same funkcje i być towarami handlowo zamiennymi; jakość to warów, znak towarowy i renoma, jaką posiadają, są czynnikami, które należy uwzględniać przy ustala niu podobieństwa towarów,

4) towary tego samego gatunku i rodzaju — towary zawierające się w grupie lub zakresie towarów wy twarzanych przez jedną gałąź przemysłu lub bran żę przemysłową i obejmujące towary identyczne lub podobne,

5) prowizja od zakupu — opłatę poniesioną przez ku pującego na rzecz jego agenta za usługę polegają cą na reprezentowaniu go przy zakupie towarów, dla których ustalana jest wartość celna.

§2. Za osoby powiązane ze sobą uznaje się osoby, jeżeli:

1) jedna z osób jest urzędnikiem, dyrektorem lub członkiem organu zarządzającego bądź kontrolne go drugiej lub

2) są prawnie uznanymi wspólnikami w działalności gospodarczej, lub

3) jedna z osób jest pracodawcą drugiej, lub

4) jedna z osób bezpośrednio lub pośrednio dysponu je prawami głosu lub udziałem w kapitale zakłado wym albo akcyjnym wynoszącym co najmniej 5% wszystkich praw głosu lub co najmniej 5% kapitału zakładowego albo akcyjnego drugiej osoby, lub

5) jedna z osób bezpośrednio lub pośrednio kontrolu je drugą, lub

6) znajdują się pod bezpośrednią lub pośrednią kon trolą trzeciej osoby, lub

7) wspólnie kontrolują, bezpośrednio lub pośrednio, trzecią osobę, lub

8) są małżonkami, są spokrewnione lub spowinowa cone do drugiego stopnia albo są związane stosun kiem przysposobienia, lub

9) jedna z nich w działalności gospodarczej jest wy łącznym dystrybutorem lub wyłącznym koncesjo nariuszem drugiej osoby, jeśli odpowiadają kryte riom, o których mowa w pkt 1—8.

§3. Za towary identyczne lub towary podobne nie uznaje się towarów wytworzonych w oparciu o wyko nane na polskim obszarze celnym prace techniczno-in żynieryjne, rozwojowe, artystyczne, projektowe oraz plany i szkice, w stosunku do których nie można doko nać korekty zgodnie z art. 30 § 1 pkt 2 lit. d).

§4. Jeżeli brak jest identycznych lub podobnych to warów wytwarzanych przez tę samą osobę, która wy tworzyła towary, dla których ustalana jest wartość cel na, mogą być brane pod uwagę towary wytwarzane przez inną osobę. Art. 2

3.

§1. Wartością celną towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny, ustalana, o ile jest to konieczne, z uwzględnieniem art. 30 i art. 31.

§2. Wartość transakcyjna nie może być przyjęta za wartość celną towaru w wypadku, gdy:

1) istnieją ograniczenia w dysponowaniu lub użytko waniu towarów przez kupującego inne niż ograni czenia, które: a) są nakładane lub wymagane przez prawo, b) ograniczają obszar geograficzny, na którym to war może być odsprzedany, c) nie mają istotnego wpływu na wartość towaru, lub

2) sprzedaż lub cena towaru są uzależnione od warun ków lub spełnienia świadczeń, których wartości nie można ustalić, lub

3) jakakolwiek część dochodu z dalszej odsprzedaży, dyspozycji lub późniejszego użytkowania towarów przez nabywcę przypada bezpośrednio lub pośred nio sprzedawcy, chyba ż e zgodnie z art. 30 może zo stać dokonana odpowiednia korekta, lub

4) kupujący i sprzedawca są ze sobą powiązani, chy ba ż e wartość transakcyjna może być zaakceptowa na w celu ustalenia wartości celnej, zgodnie z § 3.

§3. Przy ustalaniu, czy wartość transakcyjna jest do zaakceptowania do celów stosowania § 1, powiązanie ze sobą kupującego i sprzedawcy nie stanowi samo w sobie wystarczającej podstawy do niezaakceptowa nia wartości transakcyjnej. Gdy okaże się to konieczne, okoliczności dotyczące sprzedaży powinny zostać zba dane, a wartość transakcyjna powinna być zaakcepto wana, pod warunkiem że powiązanie nie wpłynęło na cenę. Jeżeli na podstawie informacji uzyskanych od zgłaszającego lub powziętych w inny sposób organ celny ma powody, aby uznać, że powiązanie wpłynęło na cenę, powody takie powinny być podane zgłaszają cemu i należy zapewnić mu możliwość ustosunkowa nia się do nich. Na żądanie zgłaszającego informacja o takich powodach powinna być przedstawiona w for mie pisemnej.

§4. W wypadku transakcji między osobami powią zanymi wartość transakcyjna jest akceptowana, a war tość celna towarów ustalana zgodnie z § 1, o ile zgła szający udowodni, ż e taka wartość jest zbliżona do jed nej z występujących w tym samym lub zbliżonym cza sie:

1) wartości transakcyjnej przy sprzedaży kupującemu, w żadnym konkretnym wypadku niepowiązanemu ze sprzedawcą, identycznych lub podobnych towa rów wprowadzonych na polski obszar celny,

2) wartości celnej identycznych lub podobnych towa rów, ustalonej zgodnie z art. 27,

3) wartości celnej identycznych lub podobnych towa rów, ustalonej zgodnie z art. 28. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5618 — Poz. 802

§5. Przy zastosowaniu kryteriów, o których mowa w § 4, należy uwzględnić różnice w poziomach handlu (hurt, detal), różnice ilościowe, koszty wymienione w art. 30 oraz koszty ponoszone przez sprzedawcę przy transakcjach, w których kupującym jest osoba z nim niepowiązana, a koszty te nie występują przy transak cji między sprzedawcą a osobą z nim powiązaną.

§6. Kryteria określone w § 4 mogą być stosowane tylko do celów porównawczych. Wartość celna towaru nie może być ustalona w sposób zastępczy na podsta wie § 4.

§7. Wartość transakcyjna nie może być przyjęta za wartość celną, o której mowa w § 1, w wypadku gdy or gan celny z uzasadnionych przyczyn zakwestionował wiarygodność i dokładność informacji lub dokumen tów służących do określenia wartości celnej, które na leży dołączyć do zgłoszenia celnego, albo gdy nie zo staną one przedstawione przez zgłaszającego.

§8. Przed ustaleniem wartości celnej na podstawie art. 25—29 organ celny wyjaśnia zgłaszającemu, na je go pisemny wniosek, przyczyny zastosowania § 7, wy znaczając termin na złożenie wyjaśnień.

§9. Ceną faktycznie zapłaconą lub należną jest cał kowita kwota płatności dokonanej lub mającej zostać dokonaną przez kupującego wobec lub na korzyść sprzedawcy za przywożone towary i obejmująca wszystkie płatności dokonane lub mające być dokona ne jako warunek sprzedaży towarów kupującemu albo płatności dokonane lub mające być dokonane przez ku pującego osobie trzeciej celem spełnienia zobowiązań sprzedawcy. Płatność może zostać dokonana w formie przelewu pieniężnego lub za pomocą innych form za płaty bezpośrednio lub pośrednio.

§10. Podjęte przez kupującego udokumentowane działania dokonane na jego własny rachunek, inne niż te, których doliczenie przewidziane jest w art. 30, nie są uznawane za pośrednią płatność na rzecz sprzedawcy, nawet jeśli mogłyby być uznane za korzystne dla sprze dawcy lub zostały podjęte na podstawie porozumienia ze sprzedawcą, a ich koszt nie będzie doliczony do ce ny faktycznie zapłaconej lub należnej przy ustalaniu wartości celnej przywiezionych towarów. Art. 2

4.

§1. Jeżeli wartość celna nie może zostać ustalona na podstawie art. 23, ustala się ją stosując w kolejności art. 25—28.

§2. Kolejność stosowania art. 27 i art. 28 zostanie zmieniona na wniosek zgłaszającego. Art. 2

5.

§1. Jeżeli wartość celna przywiezionych to warów nie może być ustalona na podstawie przepisów art. 23, za wartość celną przyjmuje się wartość transak cyjną identycznych towarów sprzedanych i wprowa dzonych na polski obszar celny w tym samym lub zbli żonym czasie co towary, dla których ustalana jest war tość celna.

§2. Dla ustalenia wartości, o której mowa w § 1, na leży stosować wartość transakcyjną identycznych to warów sprzedawanych na tym samym poziomie han dlu i w zasadzie w tych samych ilościach co towary, dla których ustalana jest wartość celna. W wypadku gdy nie stwierdzono tego rodzaju sprzedaży, należy przyj mować wartość transakcyjną identycznych towarów sprzedawanych na innych poziomach handlu lub w in nych ilościach, z niezbędnymi poprawkami mającymi na celu uwzględnienie różnicy w poziomach handlu lub ilości, pod warunkiem że tego rodzaju korekta mo że być dokonana na podstawie przedstawionych do wodów określających zasadność i prawidłowość ko rekty, niezależnie od tego, czy taka korekta prowadzi do zwiększenia, czy też zmniejszenia wartości.

§3. Jeżeli koszty, o których mowa w art. 30 § 1 pkt 5, są włączone do wartości transakcyjnej, należy uwzględnić istotne różnice w takich kosztach między towarami, dla których ustalana jest wartość celna, a to warami identycznymi, wynikające z różnic w odległo ściach i rodzaju transportu.

§4. Jeżeli stosując niniejszy artykuł stwierdzono więcej niż jedną wartość transakcyjną towarów iden tycznych, do ustalenia wartości celnej towarów przy wożonych należy przyjmować wartość najniższą. Art. 2

6.

§1. Jeżeli wartość celna przywożonych to warów nie może być ustalona na podstawie przepisów art. 23 i art. 25, za wartość celną przyjmuje się wartość transakcyjną podobnych towarów sprzedanych i wpro wadzonych na polski obszar celny w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna.

§2. Przepisy art. 25 § 2—4 stosuje się odpowiednio. Art. 2

7.

§1. Jeżeli wartość celna przywożonych to warów nie może być ustalona na podstawie przepisów art. 23, art. 25 i art. 26, za wartość celną przyjmuje się cenę jednostkową towarów przywożonych bądź iden tycznych lub podobnych sprzedanych na polskim ob szarze celnym w największych zbiorczych ilościach i stanie, w jakim są towary, dla których ustalana jest wartość celna, w transakcjach sprzedaży między niepo wiązanymi ze sobą osobami, w tym samym lub zbliżo nym czasie, nieprzekraczającym 90 dni od dnia przy wozu towaru, dla którego ustalana jest wartość celna, pomniejszoną o:

1) marżę zazwyczaj płaconą lub uzgodnioną do zapła cenia albo też narzut, jaki jest zazwyczaj stosowany na polskim obszarze celnym, obejmujący zyski i wydatki związane ze sprzedażą przywiezionych to warów tego samego gatunku i rodzaju,

2) koszty transportu i ubezpieczenia oraz opłaty zała dunkowe i manipulacyjne związane z transportem, po przywozie towarów na polski obszar celny, 3)3

5) należności celne przywozowe i inne opłaty po bierane na polskim obszarze celnym z tytułu przy wozu lub sprzedaży towarów.

§2. Jeżeli towary przywożone bądź identyczne lub podobne nie są przedmiotem sprzedaży na polskim —————— 3

5) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 13 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 1. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5619 — Poz. 802 obszarze celnym w takim samym stanie i w tym sa mym lub zbliżonym czasie co towary, dla których usta lana jest wartość celna, to na wniosek zgłaszającego wartość celną ustala się na podstawie ceny jednostko wej przywiezionych towarów, po której są one sprzeda wane po dokonaniu ich przetworzenia, w największych zbiorczych ilościach, w transakcjach sprzedaży między niepowiązanymi osobami, pomniejszonej o koszty przetworzenia i koszty, o których mowa w § 1 pkt 1—3. Art. 2

8. Jeżeli wartość celna przywożonych towa rów nie może być ustalona na podstawie przepisów art. 23 i art. 25—27, za wartość celną przyjmuje się war tość kalkulowaną, która jest sumą:

1) kosztów lub wartości materiałów i produkcji bądź innych procesów zastosowanych przy wytworze niu przywożonych towarów,

2) kwoty zysku i kosztów ogólnych równych kwocie zwyczajowo wliczonej w cenę sprzedaży towarów tego samego gatunku lub rodzaju, jak te, dla któ rych ustalana jest wartość celna, wytworzonych przez producentów w kraju wywozu w celu przy wozu takich towarów na polski obszar celny,

3) kosztów lub wartości, o których mowa w art. 30 § 1 pkt 5. Art. 2

9.

§1. Jeżeli wartość celna nie może być usta lona na podstawie przepisów art. 23 i art. 25—28, jest ona ustalana na podstawie danych dostępnych na pol skim obszarze celnym, z zastosowaniem odpowied nich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepi sami:

1) artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Cel nych i Handlu z 1994 r.,

2) Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Han dlu z 1994 r.,

3) przepisów niniejszego działu.

§2. Wartość celna ustalana z zastosowaniem § 1 nie może być określana na podstawie:

1) ceny sprzedaży na polskim obszarze celnym towa rów wytworzonych na tym obszarze,

2) systemu polegającego na przyjmowaniu do ustala nia wartości celnej wyższej z dwóch alternatyw nych wartości,

3) ceny towarów na rynku wewnętrznym kraju wywo zu,

4) kosztów produkcji innych niż wartość kalkulowana, która została ustalona dla identycznych lub podob nych towarów na podstawie art. 28,

5) cen, po których towary są sprzedawane w kraju wy wozu z przeznaczeniem poza polski obszar celny,

6) minimalnych wartości celnych,

7) arbitralnych bądź nieprawdziwych wartości. Art. 30.

§1. W celu określania wartości celnej z za stosowaniem przepisów art. 23, do ceny faktycznie za płaconej lub należnej za przywożone towary dodaje się:

1) poniesione przez kupującego, lecz nieujęte w cenie faktycznie zapłaconej lub należnej za towary, kosz ty: a) prowizji i pośrednictwa, z wyjątkiem prowizji od zakupu, b) pojemników, o ile na potrzeby celne są traktowa ne łącznie z towarem, którego wartość celna jest ustalana, c) pakowania, zarówno w sensie materiałów, jak i robocizny,

2) określoną w odpowiedniej proporcji wartość wy mienionych poniżej towarów i usług, dostarczo nych bezpośrednio lub pośrednio przez kupujące go, bezpłatnie lub po obniżonej cenie, do użytku związanego z produkcją i sprzedażą przywożonych towarów, w zakresie, w jakim taka wartość nie zo stała ujęta w cenie faktycznie zapłaconej lub należ nej: a) materiałów, komponentów, części i podobnych elementów, które stanowią część składową lub przynależność przywiezionych towarów, b) narzędzi, matryc, form i podobnych elementów użytych przy produkcji przywiezionych towarów, c) materiałów zużytych przy produkcji przywiezio nych towarów, d) prac techniczno-inżynieryjnych, rozwojowych, artystycznych i projektowych oraz planów i szki ców wykonanych poza polskim obszarem cel nym i niezbędnych do produkcji przywiezionych towarów,

3) honoraria, tantiemy autorskie i opłaty licencyjne, dotyczące towarów, dla których ustalana jest war tość celna, które musi opłacić kupujący, zarówno bezpośrednio jak i pośrednio, jako warunek sprze daży tych towarów, o ile koszty te nie są ujęte w ce nie faktycznie zapłaconej lub należnej,

4) wartość jakiejkolwiek części dochodu z tytułu dal szej odsprzedaży, dyspozycji lub wykorzystania przywiezionych towarów, która przypada bezpo średnio lub pośrednio sprzedawcy,

5) koszty transportu i ubezpieczenia przywiezionych towarów oraz opłaty załadunkowe i manipulacyjne związane z ich transportem, poniesione do granicy państwa lub portu polskiego.

§2. Koszty dodane do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej powinny być doliczane, z zastosowaniem przepisów niniejszego artykułu, jedynie na podstawie obiektywnych i wymiernych danych.

§3. Nie naruszając przepisów § 1 pkt 3:

1) opłaty za prawo do kopiowania przywiezionych to warów na polskim obszarze celnym nie są dolicza ne do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za te towary, przy ustalaniu ich wartości celnej,

2) płatności za prawo do dystrybucji lub odsprzedaży przywiezionych towarów, poniesione przez kupują cego, nie są doliczane do ceny faktycznie zapłaco nej lub należnej za przywiezione towary, jeżeli takie płatności nie stanowią warunku sprzedaży towa rów. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5620 — Poz. 802 Art. 3

1. Nie wlicza się do wartości celnej następu jących kosztów, o ile można je wyodrębnić z ceny fak tycznie zapłaconej lub należnej:

1) kosztów transportu przywożonych towarów, które to koszty zostały poniesione po przekroczeniu gra nicy państwa lub po przybyciu do portu polskiego,

2) należności za prace budowlane, instalacyjne, mon tażowe, obsługę lub pomoc techniczną, wykonane po przywozie towarów, takich jak: zakłady przemy słowe, maszyny lub wyposażenie, 3)3

6) odsetek wynikających z umowy o finansowaniu zakupu przywiezionych towarów, zawartej przez kupującego, niezależnie od tego, czy finansowanie zapewnione jest przez sprzedawcę, czy też przez in ną osobę, o ile umowa ta została zawarta w formie pisemnej, a kupujący, o ile będzie to konieczne — udowodni, że: a) towary zostały sprzedane po cenie zadeklarowa nej jako faktycznie zapłaconej lub należnej, b) żądane oprocentowanie nie przekracza normal nie stosowanego oprocentowania dla tego typu transakcji dokonywanych w tym czasie, w kraju, w którym dokonano operacji finansowej,

4) opłat za prawo do kopiowania na polskim obszarze celnym towarów przywiezionych,

5) prowizji od zakupu,

6) należności celnych przywozowych lub innych opłat pobieranych na polskim obszarze celnym z tytułu przywozu lub sprzedaży towarów. Art. 311.3

7) Przepisy niniejszego działu nie narusza ją przepisów szczególnych dotyczących ustalania war tości celnej towarów dopuszczanych do obrotu, które uprzednio otrzymały inne przeznaczenie celne. Art. 312.3

7) Na wniosek osoby uprawnionej do ko rzystania z procedury celnej wartość celna towarów ła two psujących się może być ustalona w inny sposób niż określony w art. 23—31, w trybie określonym zgod nie z art. 32. Art. 32.3

8) Rada Ministrów określi, w drodze rozpo rządzenia, szczegółowy tryb ustalania wartości celnej towarów. Wydając rozporządzenia, Rada Ministrów określi w szczególności uproszczony tryb ustalania wartości celnej towarów łatwo psujących się. Art. 33.3

9) Minister właściwy do spraw finansów publicznych może ogłosić, w drodze rozporządzenia, wyjaśnienia dotyczące wartości celnej wydawane przez właściwe organy. Art. 34.3

9) W celu ustalania wartości celnej minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w dro dze rozporządzenia, sposób stosowania kursów walut obcych, ogłaszanych przez Narodowy Bank Polski. TYTU¸ III TOWARY WPROWADZANE NA POLSKI OBSZAR CELNY DZIA¸ I Wprowadzenie towarów Art. 3

5.

§1. Towary wprowadzone na polski obszar celny podlegają, od chwili ich wprowadzenia, dozoro wi celnemu. Towary te mogą podlegać kontroli celnej zgodnie z obowiązującymi przepisami.

§2. Towary mogą być wprowadzone lub wyprowa dzone z polskiego obszaru celnego przez otwarte przej ścia graniczne, a przez inne przejścia — tylko po wyda niu pozwolenia przez organ celny.

§3. Towary, o których mowa w § 1, pozostają pod dozorem celnym tak długo, jak jest to niezbędne do określenia ich statusu celnego, a w wypadku towarów niekrajowych — aż do czasu, kiedy ich status celny zo stanie zmieniony bądź gdy zostaną wprowadzone do wolnego obszaru celnego albo zostaną powrotnie wy wiezione bądź zniszczone zgodnie z art. 186. Art. 3

6.

§1. Osoba wprowadzająca towary na pol ski obszar celny jest zobowiązana do niezwłocznego ich dostarczenia trasą określoną przez organ celny i zgodnie z jego instrukcjami (droga celna) do:

1) granicznego urzędu celnego albo miejsca wyzna czonego lub uznanego przez organ celny lub

2) wolnego obszaru celnego, jeżeli towary mają być wprowadzone bezpośrednio do niego: a) drogą morską lub powietrzną, b) drogą lądową bez przejazdu przez inną część polskiego obszaru celnego, o ile wolny obszar celny przylega do granicy lądowej państwa.

§2. Każda osoba przejmująca odpowiedzialność za przewóz towarów po ich wprowadzeniu na polski ob szar celny, także w wyniku przeładunku, jest odpowie dzialna za wykonanie obowiązków, o których mowa w § 1.

§3. Przepis § 1 pkt 1 nie wyłącza stosowania prze pisów dotyczących ruchu turystycznego, ruchu przy granicznego, obrotu pocztowego lub ruchu o mało istotnym znaczeniu ekonomicznym, pod warunkiem ż e możliwości dozoru i kontroli celnej nie będą ograniczo ne.

§4. Przepisów § 1—3 i art. 37, art. 39—50 oraz art. 52 i art. 53 nie stosuje się do towarów, które czasowo opu ściły polski obszar celny podczas transportu drogą mor ską lub powietrzną pomiędzy dwoma miejscami znaj dującymi się na tym obszarze, pod warunkiem że prze wóz został dokonany drogą bezpośrednią, rejsowym samolotem lub statkiem linii lotniczych albo linii żeglu gowych, bez postoju poza polskim obszarem celnym. Niniejszego przepisu nie stosuje się do towarów wcze —————— 3

6) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 14 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 1. 3

7) Dodany przez art. 1 pkt 15 ustawy, o której mowa w przy pisie 1. 3

8) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 16 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 1. 3

9) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 ustawy, o której mowa w przypisie 7. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5621 — Poz. 802 śniej załadowanych w portach lub na lotniskach znajdu jących się poza polskim obszarem celnym.

§5. Przepisów § 1 nie stosuje się do towarów prze wożonych przez polskie morza terytorialne lub prze strzeń powietrzną na pokładzie statków wodnych lub powietrznych, których miejscem przeznaczenia nie jest port lub lotnisko usytuowane na polskim obszarze cel nym. § 6.40) Minister właściwy do spraw finansów publicz nych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu, w drodze rozporządzenia, może wyznaczyć drogi celne oraz określić zasady poruszania się i prze mieszczania towarów po tych drogach, zabezpieczające przed usunięciem towarów spod dozoru celnego. Art. 3

7.

§1. Jeżeli na skutek nieprzewidzianych oko liczności lub działania siły wyższej obowiązek, o któ rym mowa w art. 36 § 1, nie może zostać wykonany, osoba zobowiązana do jego wykonania lub inna osoba działająca w jej imieniu powinna bezzwłocznie poinfor mować organ celny o tej sytuacji. Jeżeli nieprzewidzia ne okoliczności lub działanie siły wyższej nie spowodo wały całkowitej utraty towarów, organ celny powinien zostać dokładnie poinformowany o miejscu, gdzie się one znajdują.

§2. Jeżeli na skutek nieprzewidzianych okoliczno ści lub działania siły wyższej statek, o którym mowa w art. 36 § 5, zmuszony jest do tymczasowego zawinię cia do portu lub lądowania na polskim obszarze cel nym, a obowiązek, o którym mowa w art. 36 § 1, nie może zostać wykonany, osoba wprowadzająca statek na polski obszar celny lub osoba działająca w jej imie niu powinna bezzwłocznie poinformować organ celny o tej sytuacji.

§3. Organ celny określa środki, jakie należy podjąć, aby towary, o których mowa w § 1, jak również towary znajdujące się na pokładzie statku w sytuacjach okre ślonych w § 2 zostały dostarczone do urzędu celnego albo miejsca wyznaczonego lub uznanego przez ten or gan. Art. 3

8. Jeżeli towary zostały nielegalnie wprowa dzone na polski obszar celny lub zostały usunięte spod dozoru celnego, organ celny podejmuje wszelkie nie zbędne działania w celu uregulowania ich sytuacji łącz nie ze sprzedażą towarów. DZIA¸ II Przedstawienie towarów i deklaracja skrócona Art. 3

9. Towary, które zgodnie z art. 36 § 1 pkt 1 zo stały dostarczone do granicznego urzędu celnego bądź miejsca wyznaczonego lub uznanego przez organ cel ny, powinny zostać przedstawione organowi celnemu przez osobę, która wprowadziła je na polski obszar cel ny, lub przez osobę, która przejęła odpowiedzialność za te towary po ich wprowadzeniu, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Art. 40.

§1. Po przedstawieniu towarów, a przed nadaniem tym towarom właściwego przeznaczenia celnego, mogą one, za zgodą organu celnego, zostać zbadane.

§2. Ryzyko i koszty badania, o którym mowa w § 1, nie obciążają organów celnych. § 3.4

1) Minister właściwy do spraw finansów pu blicznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób, tryb i warunki badania towarów. Sposób i warunki ba dania towarów powinny umożliwić zgłaszającemu wstępne zbadanie towaru w celu nadania właściwego przeznaczenia celnego. Art. 4

1.

§1. Z zastrzeżeniem przepisu art. 43, towa ry przedstawione organowi celnemu powinny być uję te w deklaracji skróconej.

§2. Deklaracja skrócona powinna zostać złożona wraz z przedstawieniem towarów. Organ celny może wyrazić zgodę na późniejsze złożenie deklaracji, jednak nie później niż w pierwszym dniu roboczym następują cym po dniu przedstawienia towarów. Art. 4

2.

§1. Deklaracja skrócona powinna być zło żona na formularzu odpowiadającym wzorowi, o któ rym mowa w

§3. Jednakże organ celny może zezwolić na wykorzystanie, w charakterze deklaracji skróconej, każdego dokumentu urzędowego lub handlowego za wierającego dane niezbędne do ustalenia tożsamości towarów.

§2. Deklaracja skrócona powinna zostać złożona przez:

1) osobę, która wprowadziła towary na polski obszar celny, lub przez osobę, która przejęła odpowie dzialność za towary po ich wprowadzeniu,

2) osobę, w której imieniu działały osoby, o których mowa w pkt 1. § 3.4

2) Minister właściwy do spraw finansów pu blicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór de klaracji skróconej oraz dokumenty, które mogą być wy korzystane w charakterze deklaracji skróconej. Art. 4

3. Organ celny może odstąpić od wymogu składania deklaracji skróconej pod warunkiem, że nie ogranicza to możliwości sprawowania dozoru celnego, jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w art. 41 § 2, zostały spełnione formalności niezbędne do nadania towarom przeznaczenia celnego. DZIA¸ III Rozładunek towarów i nadanie im przezna czenia celnego Art. 4

4.

§1. Towary mogą być rozładowane lub przeładowane ze środków transportu wyłącznie za zgo dą organu celnego, w miejscach wyznaczonych lub —————— 40) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 8 ustawy, o której mowa w przypisie 7. —————— 4

1) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w przypisie 7. 4

2) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 10 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 7. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5622 — Poz. 802 uznanych przez ten organ. Jednakże w wypadku bezpo średniego zagrożenia wymagającego natychmiastowe go wyładunku wszystkich towarów lub ich części, uzy skanie takiej zgody nie jest wymagane. O takim zdarze niu należy niezwłocznie poinformować organ celny.

§2. Organ celny może w każdym czasie zażądać rozładowania i rozpakowania towarów w celu ich zba dania, przeprowadzenia rewizji celnej, jak również zba dania środków transportu, którymi są one przewożone. Art. 4

5. Każda osoba, która po rozładunku posiada towary i zapewnia ich transport lub składowanie, staje się odpowiedzialna za wykonanie obowiązku przedsta wienia towarów w całości na każde ż ądanie organu cel nego. Art. 4

6. Towary nie mogą zostać podjęte z miejsca ich złożenia bez zgody organu celnego. Art. 4

7. Towary przedstawione organowi celnemu powinny otrzymać przeznaczenie celne dopuszczalne dla tych towarów. Art. 4

8.

§1. Każda osoba jest zobowiązana do do konania czynności oraz dostarczenia organowi celne mu dokumentów niezbędnych do nadania przeznacze nia celnego towarom objętym deklaracją skróconą w terminie:

1) 90 dni od daty złożenia deklaracji skróconej w wy padku towarów przewożonych drogą morską,

2) 20 dni od daty złożenia deklaracji skróconej w wy padku towarów przewożonych drogą inną niż mor ska.

§2. W szczególnie uzasadnionych okolicznościach organ celny może przedłużyć terminy określone w § 1, jednak nie więcej niż o:

1) 30 dni w wypadku terminu, o którym mowa w § 1 pkt 1,

2) 7 dni w wypadku terminu, o którym mowa w § 1 pkt 2, 3)4

3) okres niezbędny do przeprowadzenia badań, w szczególności wynikających z przepisów doty czących ochrony zdrowia i życia ludzi lub zwierząt oraz ochrony roślin. Wniosek w tej sprawie musi zostać złożony przed upływem terminów określonych w § 1. § 3.4

4) W wypadku zatrzymania towaru, o którym mowa w art. 57 § 2a, termin, o którym mowa w § 1, przedłuża się o okres zatrzymania. DZIA¸ IV Czasowe składowanie towarów Art. 4

9. Towary przedstawione organowi celnemu nabywają status towarów składowanych czasowo, aż do chwili nadania im przeznaczenia celnego (towary składowane czasowo). Art. 50. § 1.4

5) Towary składowane czasowo mogą znajdować się jedynie w magazynie celnym lub w in nych miejscach za zgodą organu celnego i na warun kach określonych przez ten organ.

§2. Przewoźnicy, spedytorzy, zarządzający portami lub osoby prowadzące agencje celne są obowiązani na żądanie organu celnego do prowadzenia magazynów celnych. § 3.4

6) W wypadkach innych, niż określone w § 2, magazyn celny może być prowadzony przez osoby kra jowe, po uzyskaniu przez nie pozwolenia organu celne go, z wyłączeniem jednak osób, o których mowa w art. 3 § 1 pkt 11 lit. c). § 3a.4

7) Pozwolenie, o którym mowa w § 3, jest wy dawane:

1) osobom, które spełniają następujące warunki: a) są podmiotami, których działalnością kierują osoby, które nie zostały skazane prawomocnym wyrokiem za przestępstwo przeciwko wiarygod ności dokumentów, mieniu, obrotowi pieniędz mi i papierami wartościowymi, przestępstwo gospodarcze lub za przestępstwo skarbowe, b) nie zalegają z cłem, podatkami stanowiącymi dochód budżetu państwa ani składkami na ubez pieczenia społeczne, a także nie jest wobec nich prowadzone postępowanie egzekucyjne lub upadłościowe, oraz

2) gdy organ celny może zapewnić właściwy dozór i kontrolę magazynu celnego bez konieczności sto sowania środków i nakładów niewspółmiernych do zakresu wnioskowanej działalności.

§4. W wypadku gdy nie można zapewnić prowa dzenia magazynu celnego przez osoby określone w § 2 i § 3, magazyn celny prowadzi organ celny.

§5. Z wyłączeniem wypadków, o których mowa w art. 51, organ celny może zażądać od osoby będącej w posiadaniu towarów złożenia zabezpieczenia w celu zapewnienia uiszczenia kwoty wynikającej z długu cel nego, który może powstać w wypadkach określonych w art. 211 lub art. 212.

§6. Prowadzący magazyn celny jest obowiązany uzgodnić z właściwym organem celnym regulamin prowadzenia magazynu celnego oraz zapewnić utrzy mywanie magazynu w stanie umożliwiającym prowa dzenie kontroli celnej. § 7.4

8) Organ celny może cofnąć pozwolenie, o któ rym mowa w § 3, jeżeli: —————— 4

3) Dodany przez art. 1 pkt 17 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 4

4) Dodany przez art. 1 pkt 17 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 1. —————— 4

5) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 18 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 4

6) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 18 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 4

7) Dodany przez art. 1 pkt 18 lit. c) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 4

8) Dodany przez art. 1 pkt 18 lit. d) ustawy, o której mowa w przypisie 1. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5623 — Poz. 802

1) prowadzący magazyn celny prowadzi działalność niezgodnie z przepisami prawa celnego, otrzyma nym pozwoleniem lub regulaminem funkcjonowa nia magazynu celnego,

2) rozmiar prowadzonej działalności nie uzasadnia dalszego jego prowadzenia,

3) po uzyskaniu pozwolenia w terminie 3 miesięcy nie podjęto działalności lub ją przerwano na czas dłuż szy niż 3 miesiące, bez powiadomienia organu cel nego,

4) został naruszony którykolwiek warunek określony w § 3a,

5) osoba, która otrzymała pozwolenie, w istotny spo sób naruszyła przepisy prawa. § 8.4

8) Organ celny cofa pozwolenie, o którym mo wa w § 3, jeżeli z wnioskiem o cofnięcie występuje oso ba, która uzyskała pozwolenie. Art. 5

1. Prowadzący magazyn celny jest obowiąza ny, na żądanie organu celnego, przyjąć do magazynu towary podlegające kontroli celnej do czasu nadania im przeznaczenia celnego. Art. 5

2. Towary składowane czasowo mogą podle gać jedynie takim czynnościom, jakie są niezbędne do zapewnienia ich przechowania w niezmienionym sta nie, bez zmiany ich wyglądu czy parametrów technicz nych. Art. 40 stosuje się odpowiednio. Art. 5

3.

§1. Organ celny podejmuje niezwłocznie wszelkie niezbędne działania w celu uregulowania sy tuacji towarów składowanych czasowo, nie wyłączając ich sprzedaży, w wypadku gdy osoba nie dokonała czynności lub nie dostarczyła organowi celnemu doku mentów niezbędnych do nadania przeznaczenia celne go w terminie, o którym mowa w art. 48.

§2. Organ celny może, na ryzyko i koszt osoby bę dącej w posiadaniu towarów, zarządzić ich przeniesie nie w miejsce znajdujące się pod jego dozorem, do cza su, kiedy sytuacja towarów zostanie uregulowana. Art. 54.4

9) Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb i warunki czasowego składowania towarów oraz two rzenia i prowadzenia magazynów celnych. DZIA¸ V Towary niekrajowe przewożone w ramach procedury tranzytu50) Art. 5

5. Do towarów, które w chwili wprowadzania na polski obszar celny są już objęte procedurą tranzy tu, nie stosuje się przepisów art. 36, 37 oraz art. 39—53, z wyjątkiem art. 36 § 1 pkt 1. Art. 5

6. Jeżeli towary niekrajowe objęte procedurą tranzytu osiągnęły miejsce przeznaczenia na polskim obszarze celnym i zostały przedstawione organom cel nym zgodnie z przepisami regulującymi tranzyt, stosu je się przepisy art. 41—53. TYTU¸ IV PRZEZNACZENIE CELNE DZIA¸ I Przepisy ogólne Art. 5

7.

§1. Towary, niezależnie od ich rodzaju, ilo ści, pochodzenia, miejsca wysyłki lub miejsca przezna czenia, mogą w każdym czasie, z zachowaniem okre ślonych warunków, otrzymać przeznaczenie celne do puszczalne dla tych towarów. § 2.5

1) Przepis § 1 nie wyłącza stosowania umów międzynarodowych oraz zakazów lub ograniczeń wy nikających z odrębnych przepisów, a w szczególności dotyczących obyczajności, bezpieczeństwa powszech nego, porządku publicznego, ochrony zdrowia i życia ludzi lub zwierząt, ochrony środowiska i zasobów na turalnych, ochrony roślin, ochrony dóbr kultury oraz ochrony własności intelektualnej, a także zakazów i ograniczeń ustanowionych ze względów polityki han dlowej lub interesu gospodarczego albo narodowego kraju. § 2a.5

2) Organ celny może z urzędu lub na wniosek osoby uprawnionej zatrzymać towary w wypadku po dejrzenia naruszenia przepisów dotyczących ochrony własności intelektualnej. Osobą uprawnioną w rozu mieniu niniejszego paragrafu jest właściciel praw z za kresu własności intelektualnej lub osoba upoważniona do korzystania z tych praw. §2b.5

3) Organ celny może uzależnić zatrzymanie to warów od złożenia zabezpieczenia na pokrycie kosztów związanych z dozorem celnym tych towarów oraz na zabezpieczenie roszczeń osób, których prawa zostały naruszone na skutek zatrzymania towarów. § 3.5

4) Rada Ministrów może określić, w drodze roz porządzenia, sposób i tryb postępowania organów cel nych przy zatrzymywaniu towarów w wypadku podej rzenia naruszenia przepisów dotyczących ochrony wła sności intelektualnej. Art. 5

8. § 1.5

5) Jeżeli umowy międzynarodowe lub przepisy odrębne zakazują posiadania, rozpowszech —————— 4

9) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 11 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 7. 50) Tytuł działu V w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 19 ustawy, o której mowa w przypisie 1. —————— 5

1) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 20 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 5

2) Dodany przez art. 1 pkt 12 ustawy, o której mowa w przy pisie 7, i ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 20 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 5

3) Dodany przez art. 1 pkt 12 ustawy, o której mowa w przy pisie 7. 5

4) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 20 lit. c) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 5

5) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o zmianie ustawy — Kodeks celny oraz ustawy — Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 22, poz. 269), która weszła w życie z dniem 1 czerwca 2000 r. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5624 — Poz. 802 niania lub obrotu towarami, organ celny cofa natych miast towar za granicę lub na polski obszar celny, chy ba że umowy międzynarodowe lub przepisy odrębne przewidują jego przepadek albo inny sposób postępo wania. § 1a.5

6) Jeżeli cofnięcie towaru, o którym mowa w § 1, jest niemożliwe lub niedopuszczalne, organ cel ny może nakazać zniszczenie towaru. § 1b.5

6) Jeżeli:

1) umowy międzynarodowe lub przepisy odrębne, o których mowa w § 1, przewidują przepadek towa ru lub

2) nakaz zniszczenia, o którym mowa w § 1a, nie mo że być wydany z powodu braku osoby zobowiąza nej w rozumieniu art. 36, lub

3) zniszczenie towaru jest nieuzasadnione — sąd, na wniosek organu celnego, orzeka o przepad ku towaru na rzecz Skarbu Państwa.

§2. Koszty cofnięcia towaru, sprzedaży, zniszczenia lub likwidacji w inny sposób ponoszą solidarnie: oso ba, która wprowadziła bądź wyprowadza towary, o któ rych mowa w § 1, osoba, która przejęła odpowiedzial ność za przewóz tych towarów, bądź każda inna osoba, w której posiadaniu towar się znajduje. Art. 59.5

7)

§1. Jeżeli umowy międzynarodowe lub przepisy odrębne uzależniają posiadanie, obrót lub rozpowszechnianie towarów od spełnienia określo nych wymogów, to przywóz lub wywóz tych towarów może być dokonany pod warunkiem ich spełnienia. W wypadku niespełnienia tych wymogów organ celny cofa towar za granicę lub na polski obszar celny, chyba że umowy międzynarodowe lub przepisy odrębne przewidują jego przepadek albo inny sposób postępo wania.

§2. Jeżeli cofnięcie towaru, o którym mowa w § 1, jest niemożliwe lub niedopuszczalne, organ celny mo że:

1) dokonać sprzedaży towaru osobie, która zapewnia spełnienie wymogów określonych w § 1 w termi nie wyznaczonym przez organ celny albo gdy oso ba ta zobowiąże się do dokonania powrotnego wy wozu towaru, albo

2) nakazać zniszczenie towaru, w wypadku gdy doko nanie sprzedaży towaru będzie niemożliwe lub znacznie utrudnione.

§3. Jeżeli:

1) umowy międzynarodowe lub przepisy odrębne, o których mowa w § 1, przewidują przepadek towa ru lub

2) dokonanie sprzedaży towaru jest niemożliwe lub znacznie utrudnione, lub

3) nakaz zniszczenia, o którym mowa w § 2 pkt 2, nie może być wydany z powodu braku osoby zobowią zanej w rozumieniu art. 36, lub

4) zniszczenie towaru jest nieuzasadnione — sąd, na wniosek organu celnego, orzeka o przepad ku towaru na rzecz Skarbu Państwa.

§4. W wypadkach, o których mowa w § 1—3, sto suje się przepis art. 58 § 2.

§5. Przepisów § 1—3 nie stosuje się do towarów niebezpiecznych, szkodliwych dla zdrowia lub środo wiska naturalnego oraz łatwo psujących się. W takich wypadkach przepisy art. 58 stosuje się odpowiednio. DZIA¸ II Procedury celne Rozdział 1 Objęcie towarów procedurą celną Oddział 1 Przepisy ogólne Art. 60.

§1. Każdy towar, który ma być objęty pro cedurą celną, powinien zostać zgłoszony do tej proce dury.

§2. Towary krajowe zgłoszone do procedury wy wozu, do procedury uszlachetniania biernego, proce dury tranzytu lub procedury składu celnego, od chwili przyjęcia zgłoszenia celnego, aż do ich wyprowadzenia z polskiego obszaru celnego, ich zniszczenia lub do cza su unieważnienia zgłoszenia celnego, podlegają dozo rowi celnemu. Art. 61.5

8)

§1. Minister właściwy do spraw finan sów publicznych może określić, w drodze rozporządze nia, urzędy celne, w których są dokonywane czynności przewidziane przepisami prawa celnego w zależności od rodzaju towarów lub procedur celnych, którymi mo gą być obejmowane towary.

§2. Wraz ze sprawozdaniem z wykonania budżetu minister właściwy do spraw finansów publicznych bę dzie zawiadamiał Sejm o wykonywaniu upoważnienia, o którym mowa w § 1. Art. 6

2.

§1. Zgłoszenie celne dokonywane jest:

1) w formie pisemnej,

2) z zastosowaniem technik elektronicznego przetwa rzania danych, jeżeli przewidują to przepisy szcze gólne,

3) w formie zgłoszenia ustnego lub innej czynności, jeżeli przewidują to przepisy szczególne i o ile w sposób dostateczny została wyrażona wola ob jęcia towarów procedurą celną. —————— 5

6) Dodany przez art. 1 pkt 1 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 55. 5

7) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w przypisie 55. —————— 5

8) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 13 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 7. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5625 — Poz. 802 § 2.5

9) Minister właściwy do spraw finansów pu blicznych określi, w drodze rozporządzenia, wypadki, w których zgłoszenie celne może być dokonane w in nej formie niż pisemna. Art. 6

3.

§1. Zgłoszenie celne dotyczące towaru bę dącego przedmiotem przywozu lub wywozu niestano wiącego działalności gospodarczej, dokonywane przez podróżnych, powinno być złożone najpóźniej w chwili przystąpienia organu celnego do kontroli celnej.

§2. Jeżeli żywe zwierzęta, owoce, rośliny w stanie świeżym lub materiały niebezpieczne przywożone są z zamiarem objęcia ich procedurą celną, to zgłoszenie celne do tej procedury powinno być dokonane w dniu dostarczenia towaru do miejsca, o którym mowa w art. 36 § 1 pkt 1. Oddział 2 Zgłoszenia w formie pisemnej Art. 6

4.

§1. Zgłoszenie celne w formie pisemnej po winno zostać dokonane przez zgłaszającego na właści wym formularzu, zgodnym ze wzorem przewidzianym do objęcia towaru określoną procedurą celną. Zgłosze nie to powinno być podpisane i zawierać wszystkie ele menty niezbędne do objęcia towaru procedurą celną, do której jest zgłaszany.

§2. Do zgłoszenia celnego zgłaszający powinien dołączyć dokumenty, których przedstawienie jest wy magane do objęcia towaru procedurą celną, do której jest zgłaszany. § 2a.60) Złożenie zgłoszenia celnego podpisanego przez zgłaszającego lub jego przedstawiciela jest rów noznaczne ze złożeniem przez zgłaszającego oświad czenia o prawdziwości danych zawartych w zgłoszeniu celnym oraz autentyczności załączonych do niego do kumentów.

§3. Jeżeli składane zgłoszenie celne nie odpowia da wymogom formalnym określonym w § 1 i § 2, or gan celny odmawia jego przyjęcia, wskazując przyczy ny odmowy w formie pisemnej. § 4.6

1) Minister właściwy do spraw finansów pu blicznych określi, w drodze rozporządzenia, wymogi, jakie powinno spełniać zgłoszenie celne, wzory formu larzy oraz dokumenty, jakie należy do niego dołączyć. Rozporządzenie powinno precyzować wymogi dla róż nych form dokonywania zgłoszenia. Art. 6

5.

§1. Organ celny przyjmuje niezwłocznie zgłoszenie celne, jeżeli:62)

1) zgłoszenie celne odpowiada wymogom określo nym w art. 64,

2) wraz ze zgłoszeniem celnym przedstawiono towar nim objęty, z zastrzeżeniem art. 80 § 2.

§2. Podstawę do zastosowania procedury celnej do towaru objętego zgłoszeniem celnym stanowią da ne zawarte w zgłoszeniu celnym przyjętym przez organ celny, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

§3. Przyjęcie zgłoszenia celnego powoduje z mocy prawa:

1) objęcie towaru procedurą celną,

2) określenie kwoty wynikającej z długu celnego, — chyba że w sprawie zostanie wydana decyzja roz strzygająca inaczej o przeznaczeniu celnym towaru lub o kwocie wynikającej z długu celnego. § 4.6

3) Po przyjęciu zgłoszenia celnego organ celny, na wniosek strony, wydaje decyzję lub może z urzędu wydać decyzję, w której:

1) uznaje zgłoszenie celne za prawidłowe,

2) uznając zgłoszenie celne za nieprawidłowe w cało ści lub w części: a) rozstrzyga o nadaniu towarowi właściwego przeznaczenia celnego, b) określa kwotę wynikającą z długu celnego zgod nie z przepisami prawa celnego lub c) zmienia elementy zawarte w zgłoszeniu celnym inne niż określone w lit. a) i b). § 4a.6

4) Wniosek, o którym mowa w § 4, powinien wskazywać, które elementy zawarte w zgłoszeniu cel nym są nieprawidłowe, zakres żądania wnioskodawcy oraz dowody uzasadniające to żądanie.

§5. Decyzja, o której mowa w § 4, nie może zostać wydana, jeżeli upłynęły 3 lata od dnia przyjęcia zgło szenia celnego.

§6. Organ celny wydaje nakaz zapłaty długu celne go, który nie został uiszczony w całości lub części po przyjęciu zgłoszenia celnego. Nakaz zapłaty stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego w ro zumieniu przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. § 7.6

5) W wypadku, o którym mowa w § 4, organ cel ny nie wydaje postanowienia o wszczęciu postępowa nia. Za datę wszczęcia postępowania przyjmuje się da tę przyjęcia zgłoszenia celnego. Art. 6

6.

§1. Zgłoszenia celnego może dokonać oso ba mogąca przedstawić organom celnym, bezpośred nio lub przez przedstawiciela, towar, którego dotyczy zgłoszenie, jak również wszystkie dokumenty, których przedstawienie jest niezbędne do objęcia towaru pro cedurą celną, do której jest zgłaszany. —————— 5

9) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 7. 60) Dodany przez art. 1 pkt 21 ustawy, o której mowa w przy pisie 1. 6

1) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 15 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 7. 6

2) Zdanie wstępne ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 22 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie 1. —————— 6

3) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 22 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 6

4) Dodany przez art. 1 pkt 22 lit. c) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 6

5) Dodany przez art. 1 pkt 22 lit. d) ustawy, o której mowa w przypisie 1. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5626 — Poz. 802

§2. Jeżeli przyjęcie zgłoszenia celnego nakłada na osobę szczególne obowiązki, zgłoszenie to powinno zostać dokonane przez tę osobę lub w jej imieniu.

§3. Zgłaszającym może być jedynie osoba krajowa, chyba ż e zgłoszenie dotyczy procedury tranzytu lub od prawy czasowej albo dokonywane jest sporadycznie, w sytuacjach uznanych przez organ celny za uzasad nione.

§4. Przepis § 3 nie stanowi przeszkody do stosowa nia, z zastrzeżeniem wzajemności, przepisów umów międzynarodowych zawartych z innymi krajami. Art. 6

7.

§1. Po przyjęciu zgłoszenia celnego przez organ celny zgłaszający może dokonać jego sprosto wania.

§2. Sprostowanie nie może spowodować objęcia zgłoszeniem celnym innej ilości, rodzaju lub wartości celnej towarów niż pierwotnie zgłoszone.

§3. Sprostowanie zgłoszenia celnego nie może być dokonane, jeżeli organ celny:

1) poinformował zgłaszającego o zamiarze przepro wadzenia rewizji celnej towarów,

2) stwierdził nieprawidłowość danych zawartych w zgłoszeniu celnym,

3) zwolnił towary. Art. 6

8.

§1. Jeżeli zgłaszający dostarczy dowód, że towar został zgłoszony omyłkowo do procedury celnej określonej w zgłoszeniu lub że w wyniku zaistnienia szczególnych okoliczności objęcie towaru procedurą celną nie jest już uzasadnione, organ celny, na wniosek zgłaszającego, unieważni przyjęte zgłoszenie celne.

§2. W wypadku gdy organ celny poinformował zgłaszającego o zamiarze przeprowadzenia rewizji cel nej, wniosek o unieważnienie zgłoszenia celnego mo że zostać uwzględniony jedynie po dokonaniu tej rewi zji. § 3.6

6) Po zwolnieniu towarów zgłoszenie celne nie może zostać unieważnione, chyba że przepis szczegól ny stanowi inaczej. § 4.6

7) Unieważnienie zgłoszenia celnego nie stano wi przeszkody do prowadzenia postępowania karnego lub postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe. Art. 6

9. Datą właściwą do stosowania przepisów regulujących procedurę celną, do której dokonano zgłoszenia towarów, jest data przyjęcia zgłoszenia cel nego przez organ celny, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Art. 70.

§1. Po przyjęciu zgłoszenia celnego organ celny może przystąpić do jego weryfikacji, polegającej w szczególności na:

1) kontroli zgłoszenia celnego i dołączonych do niego dokumentów; organ celny może zażądać od zgła szającego przedstawienia innych dokumentów w celu sprawdzenia prawidłowości danych zawar tych w zgłoszeniu,

2) rewizji celnej towarów z możliwością pobrania pró bek w celu przeprowadzenia ich dalszej analizy lub dokładniejszej kontroli.

§2. Jeżeli organ celny po weryfikacji uzna zgłosze nie celne za nieprawidłowe, stosuje się art. 65 § 4 pkt 2. Art. 7

1. § 1.6

8) Dostarczenie towarów do miejsc, gdzie mają być poddane rewizji celnej oraz gdzie mo gą zostać pobrane próbki i gdzie dokonane zostaną in ne czynności wymagane do przeprowadzenia rewizji lub pobrania próbek, dokonywane jest przez zgłaszają cego lub na jego odpowiedzialność. Koszty związane z dostarczeniem towarów, w tym rozładunku i załadun ku, ponosi zgłaszający.

§2. Zgłaszający ma prawo do obecności przy rewi zji celnej towarów, jak również przy pobieraniu próbek. Organy celne mogą zażądać obecności zgłaszającego albo jego przedstawiciela przy rewizji celnej lub przy pobieraniu próbek, w szczególności w celu udzielenia pomocy tym organom przy przeprowadzaniu rewizji czy też przy pobieraniu próbek.

§3. Pobranie próbek przez organ celny, dokonane zgodnie z obowiązującymi przepisami, nie pociąga za sobą odszkodowania ze strony organu celnego.

§4. Jeżeli w wyniku wykonanych analiz i badań stwierdzono, że towar został zgłoszony nieprawidło wo, koszty związane z przeprowadzeniem badań i ana liz ponosi zgłaszający. Art. 7

2.

§1. Jeżeli rewizji celnej poddano jedynie część towarów objętych zgłoszeniem celnym, wyniki tej rewizji odnoszą się do całości towarów objętych zgłoszeniem. Jeżeli zgłaszający uzna, że wyniki czę ściowej rewizji celnej towarów nie są reprezentatywne dla pozostałej części zgłaszanych towarów, może do czasu zwolnienia towarów zwrócić się z wnioskiem o przeprowadzenie dodatkowej rewizji. Art. 71 § 4 sto suje się odpowiednio.

§2. Jeżeli zgłoszenie celne obejmuje kilka pozycji towarowych, zgłoszeniem w rozumieniu § 1 jest każda odrębna pozycja klasyfikowana według kodu taryfy celnej tego zgłoszenia. Art. 7

3.

§1. Wyniki przeprowadzonej weryfikacji zgłoszenia celnego stanowią podstawę do zastosowa nia procedury celnej, którą mają być objęte towary.

§2. W wypadku nieprzeprowadzenia weryfikacji zgłoszenia celnego, podstawą do zastosowania proce dury celnej są dane zawarte w zgłoszeniu. Art. 7

4.

§1. Organ celny może podejmować czyn ności pozwalające na ustalenie lub zapewnienie tożsa-—————— 6

6) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 23 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 6

7) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 23 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 1. —————— 6

8) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 24 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 1. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5627 — Poz. 802 mości towaru, jeżeli jest to niezbędne do przestrzega nia warunków procedury celnej, do której towar został zgłoszony. W szczególności może nakładać zamknięcia celne, ż ądać od zgłaszającego opisów, rysunków, zdjęć fotograficznych lub dokonania innych niezbędnych czynności.

§2. Zamknięcia celne umieszczone na towarach oraz na środkach transportu mogą zostać usunięte lub zniszczone tylko przez organ celny albo za jego zgodą, chyba że w następstwie niedających się przewidzieć okoliczności ich usunięcie lub zniszczenie okaże się niezbędne do zapewnienia ochrony towarów lub środ ków transportu. Art. 7

5.

§1. Z zastrzeżeniem art. 76, organ celny zwalnia towary z chwilą dokonania weryfikacji zgłosze nia celnego lub jego przyjęcia bez weryfikacji, jeżeli spełnione zostaną warunki objęcia towarów wskazaną procedurą i o ile towary te nie są przedmiotem ograni czeń lub zakazów. Dotyczy to również sytuacji, gdy do przeprowadzenia weryfikacji dalsza obecność towa rów nie jest niezbędna.

§2. Zwolnienie udzielane jest jednorazowo dla ca łości towarów objętych tym samym zgłoszeniem cel nym. Art. 72 § 2 stosuje się odpowiednio. Art. 7

6.

§1. Jeżeli przyjęcie zgłoszenia celnego po woduje powstanie długu celnego, towary, których do tyczy to zgłoszenie, mogą zostać zwolnione jedynie w wypadku, gdy kwota wynikająca z długu celnego zo stała zapłacona lub zabezpieczona.

§2. Z zastrzeżeniem § 3, przepisu § 1 nie stosuje się do procedury odprawy czasowej z częściowym zwol nieniem od cła.

§3. Jeżeli stosując przepisy właściwe dla procedu ry celnej, do której zostały zgłoszone towary, organ cel ny zażąda złożenia zabezpieczenia, zwolnienie towa rów może zostać udzielone jedynie po złożeniu zabez pieczenia. Art. 77.6

9)

§1. Organ celny podejmuje, z zastrzeże niem art. 59, niezbędne działania, włącznie ze sprzeda żą towarów, w celu uregulowania sytuacji towarów, które:

1) nie mogły zostać zwolnione ze względu na to, że: a) ich kontrola nie mogła zostać podjęta lub prowa dzona w terminach ustalonych przez organ cel ny z przyczyn zależnych od zgłaszającego, b) nie przedstawiono dokumentów, od których jest uzależnione objęcie towarów procedurą celną, c) należności celne przywozowe lub celne wywozo we nie zostały uiszczone albo zabezpieczone w wymaganych terminach, d) są przedmiotem zakazów i ograniczeń wynikają cych ze środków polityki handlowej,

2) nie zostały podjęte w terminie 30 dni od dnia ich zwolnienia przez organ celny.

§2. Jeżeli postępowanie, o którym mowa w § 1, nie doprowadziło do uregulowania sytuacji towarów, sąd, na wniosek organu celnego, orzeka o przepadku towa rów na rzecz Skarbu Państwa. Art. 78.70) Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wypad ki, w których zgłoszenie celne może być unieważnione po zwolnieniu towarów, szczegółowy tryb postępowa nia organu celnego przy przeprowadzaniu rewizji cel nej, pobieraniu próbek towarów, weryfikacji lub przy unieważnianiu zgłoszeń celnych oraz zwalnianiu towa rów. Rozporządzenie powinno uwzględniać w szcze gólności:

1) sposób powiadomienia zgłaszającego o zamiarze przeprowadzenia rewizji celnej towarów, wypadki, w których czynności rewizji celnej można ograni czyć do niektórych czynności, oraz wypadki, kiedy powinna być przeprowadzona rewizja celna cało ści towarów,

2) wypadki, w których organ celny pobiera próbki to warów, oraz sposób ich pobierania. Art. 7

9.

§1. Organ celny może udzielić pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej (upraszczanie czynności niezbędnych do objęcia towarów procedurą celną) osobom, które spełniają następujące warunki:

1) są osobami krajowymi w rozumieniu art. 3 § 1 pkt 11 lit. a) lub lit. b), 2)7

1) prowadzą działalność gospodarczą co najmniej od roku,

3) są podatnikami podatku od towarów i usług, 4)7

2) są podmiotami, których działalnością kierują osoby, które nie zostały skazane prawomocnym wyrokiem za przestępstwo przeciwko wiarygodno ści dokumentów, mieniu, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, przestępstwo gospo darcze lub za przestępstwo skarbowe,

5) nie zalegają z cłem, podatkami stanowiącymi do chód budżetu państwa oraz składkami na ubezpie czenie społeczne, a także nie jest wobec nich pro wadzone postępowanie egzekucyjne, upadłościo we, likwidacyjne lub układowe, 6)7

3) złożą w formie, o której mowa w art. 199 § 1 pkt 1 lub 2, zabezpieczenie generalne należności celnych przywozowych lub celnych wywozowych, w związku ze stosowaniem procedury celnej, w wysokości od powiadającej zakresowi przewidywanej działalności,

7) nie zostało im cofnięte pozwolenie na stosowanie procedury uproszczonej, ze względu na naruszenie przez nich przepisów prawa, w okresie ostatnich 33

3) lat, —————— 6

9) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w przypisie 55. —————— 70) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 16 ustawy, o której mowa w przypisie 7, i ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 25 ustawy, o której mowa w przypisie 1. 7

1) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 26 lit. a) tiret pierw sze ustawy, o której mowa w przypisie 1. 7

2) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 26 lit. a) tiret dru gie ustawy, o której mowa w przypisie 1. 7

3) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 26 lit. a) tiret trze cie ustawy, o której mowa w przypisie 1. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5628 — Poz. 802

8) przedłożą pozytywną opinię o sytuacji finansowej, wydaną przez bank prowadzący rachunek rozlicze niowy. § 1a.7

4) Pozwolenie na stosowanie procedury uproszczonej może zostać udzielone agencji celnej, je żeli występuje jako przedstawiciel pośredni w danej procedurze celnej. § 1b.7

4) Pozwolenie na stosowanie procedury uproszczonej może zostać udzielone agencji celnej, je żeli występuje jako przedstawiciel bezpośredni w danej procedurze celnej w wypadkach określonych w rozpo rządzeniu, o którym mowa w § 4.

§2. Organ celny cofa pozwolenie na stosowanie procedury uproszczonej w wypadku naruszenia której kolwiek z przesłanek wymienionych w § 1.

§3. Organ celny może cofnąć pozwolenie na stoso wanie procedury uproszczonej, jeżeli osoba, która otrzymała pozwolenie, w sposób istotny naruszyła przepisy prawa związane z przywozem lub wywozem towarów. § 4.7

5) Minister właściwy do spraw finansów pu blicznych może określić, w drodze rozporządzenia, wy padki, w których może zostać wydane pozwolenie na stosowanie procedur uproszczonych przez agencję cel ną, występującą jako przedstawiciel bezpośredni w da nej procedurze. Rozporządzenie powinno określać w szczególności warunki, jakie powinna spełniać agen cja celna, rodzaje towarów oraz procedury celne, w których agencja celna występuje jako przedstawiciel bezpośredni. Art. 80.

§1. Upraszczanie czynności niezbędnych do objęcia towarów procedurą celną następuje po przez:

1) zgłoszenie celne uproszczone,

2) złożenie dokumentów handlowych lub urzędowych z wnioskiem o objęcie towarów procedurą celną, 3)7

6) wpisanie towarów do rejestrów prowadzonych przez osobę posiadającą pozwolenie na stosowa nie procedury uproszczonej.

§2. W wypadku, o którym mowa w § 1 pkt 3, organ celny może zwolnić zgłaszającego z obowiązku przed stawienia towarów w urzędzie celnym.

§3. Zgłoszenie celne uproszczone, dokument han dlowy lub urzędowy bądź wpis do rejestrów powinny zawierać elementy niezbędne do identyfikacji towa rów. Wpis do rejestrów powinien wskazywać datę jego dokonania.

§4. Zgłaszający zobowiązany jest do przedstawie nia zgłoszenia celnego uzupełniającego, mogącego mieć charakter całościowy, okresowy lub podsumowu jący.

§5. Zgłoszenie celne uzupełniające stanowi jeden niepodzielny akt ze zgłoszeniami celnymi uproszczo nymi, określonymi w § 1 pkt 1, 2 lub pkt

3. Nabiera ono mocy prawnej z dniem przyjęcia zgłoszeń celnych uproszczonych. W wypadkach określonych w § 1 pkt 3 wpisanie do rejestrów ma tę samą moc prawną co przyjęcie zgłoszenia celnego, o którym mowa w art. 64.

§6. Minister właściwy do spraw finansów publicz nych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia:77)

1) szczegółowe warunki i tryb postępowania przy upraszczaniu czynności niezbędnych do objęcia to warów procedurą celną,

2) rodzaje procedur celnych, w których stosuje się procedurę uproszczoną,

3) rodzaje towarów, okresy rozliczeniowe oraz tryb składania zabezpieczenia przy stosowaniu proce dury uproszczonej.

4) (skreślony).78) Oddział 3 Inne formy zgłoszenia Art. 8

1.

§1. Jeżeli zgłoszenia celnego dokonano w sposób określony w art. 62 § 1 pkt 2 lub pkt 3, prze pisy art. 64—80 stosuje się odpowiednio. § 2.7

9) Minister właściwy do spraw finansów pu blicznych określi, w drodze rozporządzenia, wymogi, jakie powinno spełniać zgłoszenie celne, o którym mo wa w § 1, oraz dokumenty, jakie należy do niego dołą czyć. Art. 8

2. § 1.80) Wprowadzenie na polski obszar cel ny lub wyprowadzenie z polskiego obszaru celnego to warów niepodlegających należnościom celnym przy wozowym albo celnym wywozowym oraz ogranicze niom przewidzianym w przepisach prawa, dokonane przez podróżnego przez przejście odpowiednio ozna czone jako przeznaczone dla osób posiadających wy łącznie te towary, traktuje się jako zgłoszenie celne tych towarów.

§2. W wypadkach gdy towary, o których mowa w § 1, nie zostały poddane kontroli celnej, uważa się, że towary te zostały dopuszczone do obrotu albo do wywozu poza polski obszar celny. —————— 7

4) Dodany przez art. 1 pkt 26 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 7

5) Dodany przez art. 1 pkt 26 lit. c) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 7

6) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 27 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie 1. —————— 7

7) Zdanie wstępne ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 27 lit. b) tiret pierwsze ustawy, o której mowa w przy pisie 1. 7

8) Przez art. 1 pkt 27 lit. b) tiret drugie ustawy, o której mowa w przypisie 1. 7

9) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 7. 80) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 28 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 1. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5629 — Poz. 802 Oddział 4 Kontrola zgłoszeń celnych po zwolnieniu towaru Art. 8

3.

§1. Organ celny po zwolnieniu towarów może z urzędu lub na wniosek zgłaszającego dokonać kontroli zgłoszenia celnego.

§2. Po zwolnieniu towarów organ celny, w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu celnym, może w szczególności kontrolo wać dokumenty i dane handlowe dotyczące operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem, jak również późniejszych operacji handlowych doty czących tych towarów. Kontrole te mogą zostać prze prowadzone u zgłaszającego bądź u każdej innej oso by bezpośrednio lub pośrednio związanej z tymi ope racjami, jak również u każdej innej osoby posiadającej takie dokumenty i dane. Organ celny może również przystąpić do kontroli towarów, jeżeli istnieje jeszcze możliwość ich okazania.

§3. Jeżeli z kontroli zgłoszenia celnego po zwolnie niu towaru wynika, że przepisy regulujące procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawdziwe, nieprawidłowe lub niekompletne dane lub dokumenty, organ celny podejmuje niezbędne działania w celu właściwego zastosowania przepisów prawa celnego, biorąc pod uwagę nowe dane. Rozdział 2 Dopuszczenie do obrotu Art. 8

4. Dopuszczenie do obrotu nadaje towarowi niekrajowemu status celny towaru krajowego i nastę puje po spełnieniu wszystkich wymogów określonych prawem, w szczególności po zastosowaniu przepisów dotyczących należności celnych przywozowych. Art. 8

5.

§1. Należności celne przywozowe są wy magalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących.

§2. Jeżeli po dniu przyjęcia zgłoszenia celnego o dopuszczenie do obrotu, lecz przed dniem zwolnienia towaru, nastąpiło obniżenie stawki celnej, na wniosek zgłaszającego, złożony najpóźniej do dnia zwolnienia towaru, stosuje się niższą stawkę.

§3. Przepisu § 2 nie stosuje się, jeżeli towary nie mogły zostać zwolnione z przyczyn leżących po stronie zgłaszającego. Art. 8

6. Jeżeli przesyłka zawiera towary klasyfiko wane do różnych kodów taryfy celnej i klasyfikacja każ dego z tych towarów zgodnie z ich kodem do celów do konania zgłoszenia celnego pociągałaby za sobą środ ki i nakłady niewspółmiernie wysokie w stosunku do wysokości należności celnych przywozowych, organ celny może, na wniosek zgłaszającego, wyrazić zgodę, aby należności celne przywozowe zostały pobrane od całej przesyłki, według kodu taryfy celnej właściwego towarowi, który podlega najwyższym należnościom celnym przywozowym. Art. 8

7.

§1. Towary dopuszczone do obrotu z zasto sowaniem zerowej lub obniżonej stawki celnej ze względu na ich przeznaczenie albo podlegające zwol nieniu z należności celnych przywozowych ze względu na przeznaczenie pozostają pod dozorem celnym. § 2.8

1) Dozór celny, o którym mowa w § 1, z zastrze żeniem § 2a, trwa 2 lata od dnia dopuszczenia do obro tu. § 2a.8

2) Dozór celny, o którym mowa w § 1, trwa do dnia, w którym:

1) towar zostanie wywieziony, zniszczony lub zużyty,

2) upłynie termin wynikający z przepisu szczególne go, w którym miał być spełniony warunek określo nego przeznaczenia towaru,

3) w związku ze zmianą przeznaczenia towaru zostały uiszczone wymagane należności celne przywozo we.

§3. Przepisy art. 93 i art. 96, wobec towarów okre ślonych w § 1, stosuje się odpowiednio. Art. 8

8. Towary dopuszczone do obrotu tracą status celny towarów krajowych, gdy cło za te towary jest zwracane lub umarzane:

1) w wypadku, o którym mowa w art. 121 § 1 pkt 2,

2) w wypadku, o którym mowa w art. 248,

3) jeżeli zwrot lub umorzenie uwarunkowane jest wy wozem towarów, powrotnym wywozem lub otrzy maniem innego równoważnego przeznaczenia cel nego,

4) w wypadku, gdy zgłoszenie o dopuszczeniu do ob rotu zostanie unieważnione. Rozdział 3 Procedury zawieszające i gospodarcze procedury celne Oddział 1 Przepisy ogólne Art. 8

9.

§1. Określenie „procedura zawieszająca” odnosi się, w wypadku towarów niekrajowych, do na stępujących procedur:

1) tranzytu,

2) składu celnego,

3) uszlachetniania czynnego podlegającego systemo wi zawieszeń,

4) przetwarzania pod kontrolą celną,

5) odprawy czasowej.

§2. Określenie „gospodarcza procedura celna” od nosi się do następujących procedur: —————— 8

1) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 29 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 8

2) Dodany przez art. 1 pkt 29 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 1. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5630 — Poz. 802

1) składu celnego,

2) uszlachetniania czynnego,

3) przetwarzania pod kontrolą celną,

4) odprawy czasowej,

5) uszlachetniania biernego.

§3. Użyte w niniejszym rozdziale określenia ozna czają:

1) towary przywożone — towary objęte procedurą za wieszającą, jak również towary, dla których, w ra mach uszlachetniania czynnego podlegającego systemowi ceł zwrotnych, zostały spełnione for malności dopuszczenia do obrotu oraz formalności określone w art. 131,

2) towary w stanie niezmienionym — towary przywo żone, które w ramach procedury uszlachetniania czynnego lub przetwarzania pod kontrolą celną nie zostały poddane żadnym formom uszlachetniania bądź przetwarzania. Art. 90.

§1. Korzystanie z gospodarczej procedury celnej uzależnione jest od uzyskania pozwolenia orga nu celnego.

§2. Pozwolenie, o którym mowa w § 1, wydaje i co fa organ celny. § 3.8

3) Minister właściwy do spraw finansów pu blicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wzory wniosków i formularzy stosowanych przy wyda waniu pozwoleń, dokumenty, które należy dołączyć do wniosku, terminy składania wniosków oraz inne szcze gółowe warunki udzielania pozwoleń. Art. 9

1.

§1. Pozwolenie, o którym mowa w art. 90, wydawane jest z zachowaniem warunków dotyczących określonej procedury celnej:

1) osobom, które udzielą gwarancji niezbędnych do prawidłowego przebiegu procedury celnej, oraz

2) gdy organ celny może zapewnić właściwy dozór i kontrolę procedury bez konieczności stosowania środków i nakładów niewspółmiernych do zakresu wnioskowanej działalności.

§2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do pozwo leń, o których mowa w art. 105. Art. 9

2.

§1. Organ celny określa w pozwoleniu wa runki oraz terminy stosowania danej procedury celnej.

§2. Osoba posiadająca pozwolenie ma obowiązek informować organ celny o każdej zmianie, która nastą piła po wydaniu pozwolenia i mogła mieć wpływ na korzystanie z tego pozwolenia. Art. 9

3.

§1. Objęcie towarów procedurą zawiesza jącą wymaga złożenia zabezpieczenia w celu zapew nienia pokrycia kwoty wynikającej z długu celnego, mogącego powstać w stosunku do tych towarów, chy ba że przepis szczególny stanowi inaczej.

§2. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządze nia, wypadki, w których organ celny może odstąpić od pobrania zabezpieczenia. Art. 9

4. Procedura zawieszająca, z wyłączeniem procedury tranzytu, zostaje zakończona, gdy towary objęte tą procedurą bądź produkty kompensacyjne lub przetworzone pod kontrolą celną otrzymają inne prze znaczenie celne. Art. 9

5. Organy celne podejmują wszelkie działania sprawdzające i wyjaśniające w celu uregulowania sy tuacji towarów, wobec których procedura nie została zakończona zgodnie z określonymi warunkami i termi nami. Art. 9

6. Prawa i obowiązki osoby uprawnionej do korzystania z gospodarczej procedury celnej mogą, zgodnie z warunkami określonymi przez organ celny i za zgodą tego organu, zostać przeniesione na inne osoby spełniające warunki wymagane do korzystania z tej procedury. Oddział 2 Tranzyt Art. 9

7.

§1. Procedura tranzytu pozwala na prze mieszczanie z jednego do drugiego miejsca znajdują cego się na polskim obszarze celnym:

1) towarów niekrajowych, niepodlegających w tym czasie należnościom celnym przywozowym i środ kom polityki handlowej, jeśli przemieszczanie to warów ma się zakończyć poza polskim obszarem celnym, lub

2) towarów niekrajowych, jeśli przemieszczanie towa rów ma się zakończyć na polskim obszarze celnym; art. 57 § 2 stosuje się odpowiednio, lub

3) towarów krajowych w wypadkach określonych w przepisach szczególnych.

§2. Towary, o których mowa w § 1, mogą być ob jęte procedurą tranzytu nie dłużej niż 14 dni, niezależ nie od tego, ile razy towar był objęty tą procedurą, chy ba że umowy międzynarodowe stanowią inaczej.

§3. Przemieszczanie, o którym mowa w § 1, odby wa się w szczególności z zastosowaniem:

1) dokumentów określonych przepisami prawa celne go,

2) karnetu TIR, jeżeli: a) rozpoczęło się lub ma się zakończyć poza pol skim obszarem celnym lub b) dotyczy przesyłek towarów, które mają zostać wyładowane na polskim obszarze celnym i któ re są przewożone wraz z towarami przeznaczo nymi do wyładowania poza polskim obszarem celnym,

3) karnetu ATA używanego jako dokument tranzyto wy. —————— 8

3) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 30 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 1. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5631 — Poz. 802

§4. W wypadku wprowadzenia na polski obszar celny towarów, o których mowa w § 1 pkt 2, organ cel ny może z urzędu, w szczególnie uzasadnionych wy padkach, uwzględniając interes osoby zobowiązanej, objąć towar procedurą tranzytu. § 5.8

4) Minister właściwy do spraw finansów pu blicznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb i wa runki procedury tranzytu, wzory wniosków o objęcie towaru procedurą tranzytu oraz dokumenty, na podsta wie których może nastąpić objęcie towaru tą procedu rą. Art. 9

8. Procedura tranzytu zostaje zakończona, gdy towary i odpowiednie dokumenty zostaną przed stawione w urzędzie celnym przeznaczenia, zgodnie z przepisami tej procedury. Art. 9

9.

§1. Główny zobowiązany to osoba, która sama lub za pośrednictwem upoważnionego przedsta wiciela, przez zgłoszenie celne, wyraziła wolę wykona nia obowiązków przewidzianych procedurą tranzytu.

§2. Główny zobowiązany powinien złożyć zabez pieczenie w celu zagwarantowania pokrycia kwoty wy nikającej z długu celnego i innych należności mogą cych powstać w związku z przywozem lub wywozem towaru, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

§3. Organ celny może odstąpić od pobrania zabez pieczenia w wypadku:

1) przewozów morskich, rzecznych i powietrznych,

2) przesyłania towarów rurociągami i innymi stałymi liniami przesyłowymi,

3) przewozów dokonywanych przez przedsiębiorstwa kolejowe. Art. 100.

§1. Organ celny może, z zastrzeżeniem § 3, zwolnić z obowiązku złożenia zabezpieczenia, przy przewozie towarów w ramach procedury tranzytu, oso by spełniające warunki określone w § 2.

§2. Zwolnienie określone w § 1 wydawane jest w formie pozwolenia jedynie osobom spełniającym następujące wymogi:

1) mają swoją siedzibę lub miejsce zamieszkania w kraju, 2)8

5) korzystają z procedury tranzytu co najmniej od roku,

3) znajdują się w sytuacji finansowej zapewniającej wywiązanie się z zobowiązań mogących powstać wobec organu celnego,

4) nie popełniły ż adnego naruszenia przepisów prawa celnego ani przepisów podatkowych,

5) podpisały, na odpowiednim formularzu, zobowią zanie do zapłacenia, na pierwsze pisemne żądanie organu celnego, kwoty należnej z tytułu dokony wania przewozów towarów objętych procedurą tranzytu.

§3. Zwolnienia od złożenia zabezpieczenia nie udziela się, jeżeli procedurą tranzytu objęte są towary, których:

1) całkowita wartość przekracza określoną kwotę lub

2) przywóz związany jest ze zwiększonym ryzykiem, przy uwzględnieniu wysokości należności celnych przywozowych i innych obciążeń, którym towary te mogą podlegać. § 4.8

3) Minister właściwy do spraw finansów pu blicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, tryb i warunki wydawania i cofania pozwoleń, o któ rych mowa w § 2, szczegółowe wymogi, które powin na spełniać osoba ubiegająca się o wydanie pozwole nia, wysokość kwoty oraz wykaz towarów, o których mowa w § 3. Art. 10

1.

§1. Osobą uprawnioną do korzystania z procedury tranzytu jest główny zobowiązany. § 1a.8

6) Głównym zobowiązanym może być także agencja celna.

§2. Główny zobowiązany powinien:

1) przedstawić w wyznaczonym terminie i we wskaza nym przez organ celny urzędzie celnym towary w nienaruszonym stanie i z zachowaniem środków zastosowanych przez organ celny w celu zapew nienia tożsamości towaru,

2) przestrzegać przepisów procedury tranzytu. § 3.8

7) Niezależnie od obowiązków głównego zobo wiązanego, każda osoba przewożąca towar lub przyj mująca go, jeśli wie o tym, że jest on objęty procedurą tranzytu, jest również zobowiązana do przedstawienia tego towaru w urzędzie celnym przeznaczenia, z zacho waniem wymogów, o których mowa w § 2.

§4. (skreślony).88) Oddział 3 Skład celny Art. 10

2.

§1. Procedura składu celnego pozwala na składowanie w składzie celnym:

1) towarów niekrajowych, które w czasie tego składo wania nie podlegają cłu ani ograniczeniom i zaka zom określonym w przepisach odrębnych, z wyjąt kiem ograniczeń i zakazów stosowanych do ochro ny porządku lub bezpieczeństwa publicznego, oby czajności, higieny lub zdrowia ludzi, zwierząt i ro ślin oraz ochrony środowiska, —————— 8

4) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 18 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 7. 8

5) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 31 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 1. —————— 8

6) Dodany przez art. 1 pkt 32 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 8

7) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 32 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 8

8) Przez art. 1 pkt 32 lit. c) ustawy, o której mowa w przypi sie 1. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5632 — Poz. 802 2)8

9) towarów krajowych, w wypadkach określonych w przepisach szczególnych.

§2. Składem celnym jest miejsce określone w po zwoleniu wydanym przez organ celny, podlegające dozorowi celnemu i kontroli celnej, w którym towary mogą być składowane zgodnie z ustalonymi warunka mi. § 3.8

3) Minister właściwy do spraw finansów pu blicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządze nia, wypadki, w których towary mogą być objęte pro cedurą składu celnego bez ich złożenia w składzie cel nym. Art. 10

3.

§1. Skład celny może być składem celnym publicznym lub składem celnym prywatnym.

§2. Składem celnym publicznym jest skład celny, z którego może korzystać każda osoba krajowa w celu składowania towarów.

§3. Składem celnym prywatnym jest skład celny przeznaczony do składowania przez prowadzącego skład celny towarów przeznaczonych wyłącznie na po trzeby prowadzonej przez niego działalności gospodar czej. Art. 10

4.

§1. Prowadzącym skład celny może być wyłącznie osoba posiadająca pozwolenie na prowa dzenie składu celnego.

§2. Korzystającym ze składu celnego jest osoba, na której rzecz dokonano zgłoszenia do procedury składu celnego, lub osoba, na którą przeniesiono prawa i obo wiązki korzystającego ze składu celnego. Art. 10

5.

§1. Prowadzenie składu celnego uzależ nione jest od uzyskania pozwolenia organu celnego.

§2. Pozwolenie, o którym mowa w § 1, wydaje i co fa Prezes Głównego Urzędu Ceł.

§3. Osoba, która zamierza prowadzić skład celny, składa pisemny wniosek.

§4. Pozwolenie określa warunki prowadzenia skła du celnego.

§5. Pozwolenie na prowadzenie składu celnego udzielane jest tylko osobom, które spełniają następują ce warunki:90)

1) są osobami krajowymi w rozumieniu art. 3 § 1 pkt 11 lit. a) i lit. b), 2)9

1) prowadzą działalność gospodarczą co najmniej od roku,

3) są podatnikami podatku od towarów i usług, 4)9

2) są podmiotami, których działalnością kierują osoby, które nie zostały skazane prawomocnym wyrokiem za przestępstwo przeciwko wiarygodno ści dokumentów, mieniu, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, przestępstwo gospo darcze lub za przestępstwo skarbowe,

5) nie zalegają z cłem, podatkami stanowiącymi do chód budżetu państwa ani składkami na ubezpie czenie społeczne, a także nie jest wobec nich pro wadzone postępowanie egzekucyjne, upadłościo we, likwidacyjne lub układowe, 6)9

3) złożą w formie, o której mowa w art. 199 § 1 pkt 1 lub 2, zabezpieczenie generalne należności cel nych przywozowych lub celnych wywozowych, w związku ze stosowaniem procedury, w wysoko ści odpowiadającej zakresowi przewidywanej działalności,

7) nie zostało im cofnięte pozwolenie na prowadzenie składu celnego, ze względu na naruszenie przepi sów prawa, w okresie ostatnich 33

3) lat,

8) przedłożą pozytywną opinię o sytuacji finansowej, wydaną przez bank prowadzący rachunek rozlicze niowy.

§6. (skreślony).94)

§7. Rozpoczęcie działalności składu celnego wy maga uprzedniego zatwierdzenia przez właściwy or gan celny regulaminu funkcjonowania tego składu, sporządzonego przez prowadzącego skład celny.

§8. 8

3) Minister właściwy do spraw finansów pu blicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowy tryb i warunki udzielania oraz cofania pozwoleń na prowadzenie składu celnego,

2) warunki tworzenia i funkcjonowania składów cel nych oraz szczegółowe warunki stosowania proce dury składu celnego. § 9.9

5) Minister właściwy do spraw finansów pu blicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku o wydanie pozwolenia na prowadzenie składu celnego, dokumenty, które należy do niego do łączyć, oraz wzór pozwolenia na prowadzenie składu celnego. Art. 10

6.

§1. Prezes Głównego Urzędu Ceł9

6) nie wydaje pozwolenia na prowadzenie składu celnego lub ogranicza zakres wnioskowanej działalności w wy padku, gdy udzielenie pozwolenia może powodować zagrożenie interesu gospodarki narodowej, obronno —————— 8

9) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 33 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 1. 90) Zdanie wstępne ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 34 lit. a) tiret pierwsze ustawy, o której mowa w przy pisie 1. 9

1) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 34 lit. a) tiret dru gie ustawy, o której mowa w przypisie 1. —————— 9

2) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 34 lit. a) tiret trze cie ustawy, o której mowa w przypisie 1. 9

3) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 34 lit. a) tiret czwarte ustawy, o której mowa w przypisie 1. 9

4) Przez art. 1 pkt 34 lit. b) ustawy, o której mowa w przypi sie 1. 9

5) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 34 lit. c) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 9

6) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 35 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie 1. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5633 — Poz. 802 ści lub bezpieczeństwa państwa albo zagrożenie bez pieczeństwa bądź dóbr osobistych obywateli, a także gdy proponowana lokalizacja składu celnego, stan lub wielkość pomieszczeń, w których ma być prowadzony skład celny, albo stan ich wyposażenia lub też ilość składów celnych uniemożliwi lub znacznie utrudni or ganowi celnemu sprawowanie dozoru celnego lub kontroli celnej.

§2. Prezes Głównego Urzędu Ceł9

6) cofa pozwole nie na prowadzenie składu celnego, jeżeli:

1) z wnioskiem o cofnięcie występuje prowadzący skład celny,

2) po uzyskaniu pozwolenia w terminie 3 miesięcy nie podjęto działalności lub ją przerwano na czas dłuż szy niż 3 miesiące, bez powiadomienia organu cel nego,

3) prowadzący skład celny prowadzi działalność nie zgodnie z przepisami prawa celnego, otrzymanym pozwoleniem lub regulaminem funkcjonowania składu celnego, 4)9

7) zostaje naruszony którykolwiek warunek określo ny w art. 105 § 5.

§3. Prezes Głównego Urzędu Ceł9

6) może cofnąć pozwolenie na prowadzenie składu celnego, gdy roz miar prowadzonej działalności nie uzasadnia dalszego jej prowadzenia lub gdy osoba, która otrzymała po zwolenie, w istotny sposób naruszyła przepisy prawa lub nie gwarantuje należytego stosowania tego prawa. Art. 10

7. Z zastrzeżeniem art. 108, prowadzący skład celny odpowiedzialny jest za:

1) zapewnienie, aby towary złożone w składzie cel nym nie zostały usunięte spod dozoru celnego,

2) wykonywanie obowiązków wynikających ze skła dowania towarów objętych procedurą składu cel nego,

3) przestrzeganie warunków określonych w pozwole niu i regulaminie funkcjonowania składu celnego. Art. 10

8. Pozwolenie na prowadzenie składu celne go publicznego może określać, że odpowiedzialność, o której mowa w art. 107 pkt 1 i 2, ponosi jedynie ko rzystający ze składu. Art. 10

9. § 1.9

8) Korzystający ze składu celnego jest odpowiedzialny za wykonywanie obowiązków wynika jących z objęcia towarów procedurą składu celnego oraz jest zobowiązany do złożenia zabezpieczenia w ce lu zagwarantowania pokrycia długu celnego mogące go powstać w związku z objęciem towaru procedurą składu celnego. § 2.9

9) Za zgodą organu celnego zabezpieczenie ge neralne złożone jako warunek wydania pozwolenia na prowadzenie składu celnego może być wykorzystywa ne jako zabezpieczenie, o którym mowa w § 1. Art. 110.100) Prezes Głównego Urzędu Ceł może wy dać pozwolenie na przeniesienie na inną osobę praw i obowiązków prowadzącego skład celny, jeżeli osoba ta spełnia warunki do uzyskania pozwolenia. Art. 11

1. Organ celny może zażądać od prowadzą cego skład celny złożenia zabezpieczenia dotyczącego odpowiedzialności określonej w art. 107. Art. 11

2. Osoba wyznaczona lub zaakceptowana przez organ celny jest zobowiązana do prowadzenia, w sposób określony przez ten organ, ewidencji towa rowej dotyczącej wszystkich towarów objętych proce durą składu celnego. Art. 11

3. Towary objęte procedurą składu celnego, z chwilą ich wprowadzenia do składu celnego, powin ny zostać ujęte w ewidencji towarowej, o której mowa w art. 112. Art. 11

4.

§1. W uzasadnionych gospodarczo wy padkach i o ile nie ogranicza to możliwości sprawowa nia dozoru celnego, organ celny może wydać pozwole nie, by: 1)10

1) towary krajowe inne niż określone w art. 102 § 1 pkt 2 były wprowadzone do składu celnego,

2) towary niekrajowe zostały poddane w pomieszcze niach składu celnego procesom uszlachetniania, w ramach procedury uszlachetniania czynnego, zgodnie z warunkami tej procedury,

3) towary niekrajowe zostały poddane w pomieszcze niach składu celnego procesom przetworzenia pod kontrolą celną, zgodnie z warunkami tej procedury.

§2. W wypadkach określonych w § 1 towary nie są objęte procedurą składu celnego.

§3. Organ celny może zażądać, aby towary określo ne w § 1 zostały ujęte w ewidencji towarowej, o której mowa w art. 112. Art. 11

5. Składowanie towarów objętych procedu rą składu celnego nie jest ograniczone w czasie. W wy jątkowych wypadkach organ celny może wyznaczyć termin, przed którego upływem korzystający ze składu celnego powinien nadać towarom inne przeznaczenie celne. Art. 11

6.

§1. Towary przywożone mogą być podda ne zwyczajowym czynnościom mającym na celu za pewnienie ich utrzymania w niezmienionym stanie, poprawienie ich wyglądu, jakości handlowej lub przy gotowanie ich do dystrybucji bądź odsprzedaży.

§2. Dokonanie czynności, o których mowa w § 1, jest uzależnione od uprzedniego uzyskania pozwolenia organu celnego.—————— 9

7) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 35 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 9

8) Oznaczenie § 1 wprowadzone przez art. 1 pkt 36 lit. a) usta wy, o której mowa w przypisie 1. 9

9) Dodany przez art. 1 pkt 36 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 1. —————— 100) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 37 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 1. 10

1) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 38 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 1. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5634 — Poz. 802

§3. Pozwolenie ustala warunki dokonania tych czynności. § 4.10

2) Minister właściwy do spraw finansów pu blicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki może określić, w drodze rozporzą dzenia, czynności, o których mowa w § 1, uwzględnia jąc w szczególności rodzaj towarów oraz cel i warunki ich składowania. Art. 11

7.

§1. W uzasadnionych gospodarczo wy padkach towary objęte procedurą składu celnego mo gą zostać czasowo wyprowadzone ze składu celnego.

§2. Wyprowadzenie, o którym mowa w § 1, może nastąpić jedynie po uprzednim uzyskaniu od organu celnego pozwolenia określającego warunki, na jakich to wyprowadzenie może nastąpić.

§3. Towary czasowo wyprowadzone ze składu cel nego mogą zostać poddane czynnościom, o których mowa w art. 116

§1. Przepis art. 116 § 2 i § 3 stosuje się odpowiednio. Art. 11

8. Organ celny może wydać pozwolenie na przemieszczenie towarów objętych procedurą składu celnego do innego składu celnego. Art. 11

9.

§1. Jeżeli w stosunku do towarów przy wożonych, objętych procedurą składu celnego, po wstanie dług celny, a wartość celna tych towarów zo stała ustalona w oparciu o cenę faktycznie zapłaconą lub należną wraz z zawartymi w niej kosztami składo wania i utrzymania w stanie niezmienionym towarów, gdy były objęte procedurą składu celnego, to koszty te odlicza się od wartości celnej, o ile są oddzielnie wyod rębnione z ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za towar.

§2. Jeżeli towary przywożone objęte procedurą składu celnego zostały poddane zwyczajowym czyn nościom, o których mowa w art. 116 § 1, to na wniosek zgłaszającego przy ustalaniu kwoty cła uwzględnia się rodzaj, wartość celną oraz ilość towaru, jak gdyby to wary te nie były poddane tym czynnościom.

§3. Jeżeli towary przywożone objęte procedurą składu celnego są, na podstawie art. 80, dopuszczone do obrotu bez przedstawiania ich organom celnym i przed złożeniem odpowiedniego zgłoszenia, a ele menty kalkulacyjne dotyczące tych towarów zostały określone lub przyjęte w chwili objęcia towarów proce durą składu celnego, uznaje się, że elementy te należy uwzględnić przy stosowaniu art. 22

2. Towary te podle gają kontroli, o której mowa w art. 83. Art. 1

20. Wartość celna towaru zgłaszanego do pro cedury dopuszczenia do obrotu, który to towar wcze śniej był objęty procedurą składu celnego, może zostać obniżona w stosunku do wartości tego towaru z dnia objęcia procedurą składu celnego jedynie w szczegól nie uzasadnionych wypadkach. Oddział 4 Uszlachetnianie czynne Art. 12

1.

§1. Z zastrzeżeniem art. 122, procedura uszlachetniania czynnego pozwala na poddanie na pol skim obszarze celnym jednemu lub większej liczbie procesów uszlachetniania:

1) towarów niekrajowych przeznaczonych do powrot nego wywozu poza polski obszar celny w postaci produktów kompensacyjnych, bez obciążania tych towarów cłem lub stosowania wobec nich środ ków polityki handlowej, lub

2) towarów dopuszczonych do obrotu ze zwrotem lub umorzeniem cła należnego do zapłacenia za takie to wary, jeżeli zostaną one wywiezione poza polski ob szar celny w postaci produktów kompensacyjnych.

§2. W procedurze uszlachetniania czynnego wy mienione określenia oznaczają:

1) system zawieszeń — procedurę uszlachetniania czynnego w formie przewidzianej w § 1 pkt 1,

2) system ceł zwrotnych — procedurę uszlachetniania czynnego w formie przewidzianej w § 1 pkt 2,

3) procesy uszlachetniania: a) obróbkę towarów, w tym składanie, montaż lub instalowanie ich w innych towarach, b) przetwarzanie towarów, c) naprawę towarów, w tym ich odnawianie i po rządkowanie, d) wykorzystywanie niektórych towarów niewcho dzących w skład produktów kompensacyjnych, ale umożliwiających lub ułatwiających ich pro dukcję, jeżeli towary te są całkowicie lub częścio wo zużyte w tym procesie, z wyłączeniem narzę dzi, urządzeń i wyposażenia,

4) produkty kompensacyjne — wszelkie produkty po wstałe w wyniku procesów uszlachetniania, w tym resztki i odpady,

5) towary ekwiwalentne — towary krajowe, które są wykorzystywane w miejsce towarów przywożonych do wytwarzania produktów kompensacyjnych, 6)10

3) współczynnik produktywności — ilość lub pro cent produktów kompensacyjnych uzyskanych w wyniku uszlachetnienia w stosunku do określo nej ilości towarów przywożonych. Art. 12

2.

§1. Organ celny może wydać pozwolenie na:

1) wytwarzanie produktów kompensacyjnych z towa rów ekwiwalentnych,

2) wywóz poza polski obszar celny produktów kom pensacyjnych wytwarzanych z towarów ekwiwa lentnych, przed przywozem towarów przeznaczo nych do uszlachetnienia, — pod warunkiem, że towary ekwiwalentne są tej sa mej jakości i mają te same cechy charakterystyczne co towary przywożone do uszlachetnienia. —————— 10

2) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 20 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 7. —————— 10

3) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 39 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 1. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5635 — Poz. 802

§2. W szczególnych wypadkach i za zgodą organu celnego mogą zostać dopuszczone towary ekwiwalent ne o wyższym stopniu przetworzenia niż towary przy wożone.

§3. W wypadkach, o których mowa w § 1 i § 2, to wary przywożone są traktowane jako towary ekwiwa lentne, a te ostatnie są traktowane jako towary przywo żone.

§4. Jeżeli produkty kompensacyjne, w wypadku, o którym mowa w § 1 pkt 2, podlegają należnościom celnym wywozowym, a nie zostały wywiezione lub po wrotnie wywiezione w ramach procedury uszlachet niania czynnego, osoba posiadająca pozwolenie po winna złożyć zabezpieczenie w celu zagwarantowania uiszczenia tych należności w razie nieprzywiezienia w terminie towarów do uszlachetnienia. Art. 12

3. Pozwolenie na uszlachetnianie czynne może być wydane na wniosek osoby, która dokonuje procesu uszlachetniania lub która organizuje ten pro ces. Art. 12

4. § 1.10

4) Pozwolenie na uszlachetnianie czynne udzielane jest jedynie:

1) osobom krajowym; pozwolenie na dokonanie przy wozu niemającego charakteru zarobkowego może być udzielone również osobom mającym miejsce zamieszkania za granicą,

2) gdy można będzie stwierdzić, że towary przywożo ne wejdą w skład produktów kompensacyjnych, nie naruszając przepisów dotyczących wykorzysty wania towarów określonych w art. 121 § 2 pkt 3 lit. d) lub art. 122, o ile możliwe będzie stwierdze nie, że warunki wymagane wobec towarów ekwi walentnych będą spełnione. § 2.10

5) Organ celny może odmówić udzielenia po zwolenia, jeżeli procedura nie przyczynia się do stwo rzenia korzystnych warunków dla wywozu lub powrot nego wywozu produktów kompensacyjnych oraz jeże li udzielenie pozwolenia narusza w sposób istotny in teresy producentów krajowych (warunki ekonomicz ne). Art. 12

5.

§1. Organ celny wyznacza termin, w któ rym produkty kompensacyjne powinny zostać wywie zione lub powrotnie wywiezione bądź otrzymać inne przeznaczenie celne. Termin wyznaczany jest przy uwzględnieniu czasu niezbędnego na przeprowadze nie czynności związanych z uszlachetnieniem i zbytem produktów kompensacyjnych.

§2. Termin, o którym mowa w § 1, biegnie od dnia, w którym towary niekrajowe zostały objęte procedurą uszlachetniania czynnego. Organ celny może wydać pozwolenie na przedłużenie terminu na podstawie od powiednio umotywowanego wniosku osoby posiada jącej pozwolenie. § 2a.10

6) Organ celny może wydać pozwolenie, aby termin, o którym mowa w § 1, rozpoczynający swój bieg w danym:

1) miesiącu kalendarzowym — upływał ostatniego dnia miesiąca kalendarzowego, w którym upływa termin odnoszący się do ostatniego objęcia proce durą uszlachetniania czynnego dokonanego w da nym miesiącu (zestawienie miesięczne),

2) kwartale — upływał ostatniego dnia kwartału, w którym upływa termin odnoszący się do ostat niego objęcia procedurą uszlachetniania czynnego dokonanego w danym kwartale (zestawienie kwar talne).

§3. W wypadku zastosowania art. 122 § 1 pkt 2 or gan celny wyznacza termin, w ciągu którego towary niekrajowe powinny zostać zgłoszone do procedury uszlachetniania czynnego. Termin ten biegnie od dnia przyjęcia zgłoszenia do wywozu produktów kompen sacyjnych uzyskanych z odpowiednich towarów ekwi walentnych. Towary, które zostaną przywiezione po upływie terminu, nie są traktowane jako towary ekwi walentne w rozumieniu art. 122 § 3.

§4. (skreślony).107) Art. 12

6. Organ celny zatwierdza współczynnik pro duktywności; może również określić sposób jego wy znaczania. Współczynnik produktywności określa się, uwzględniając okoliczności, w jakich proces uszlachet niania jest lub ma być prowadzony. Art. 1261.10

8)

§1. Organ celny może, z zastrzeże niem § 3, zwolnić z obowiązku złożenia zabezpieczenia przy korzystaniu z procedury uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń.

§2. Zwolnienie określone w § 1 wydawane jest w formie pozwolenia osobom spełniającym następują ce wymogi:

1) mają swoją siedzibę lub miejsce zamieszkania w kraju,

2) korzystają z procedury uszlachetniania czynnego od co najmniej roku,

3) ich sytuacja finansowa i posiadany majątek zapew niają wywiązanie się z zobowiązań mogących po wstać wobec organu celnego,

4) nie naruszyły w sposób istotny przepisów prawa celnego lub przepisów podatkowych,

5) podpisały, na odpowiednim formularzu, zobowią zanie do zapłacenia, na pierwsze pisemne żądanie organu celnego, kwoty należnej z tytułu przywozu towarów objętych procedurą uszlachetniania czyn nego w systemie zawieszeń.

§3. Zwolnienia z obowiązku złożenia zabezpiecze nia nie udziela się, jeżeli procedurą uszlachetniania —————— 10

4) Oznaczenie § 1 wprowadzone przez art. 1 pkt 40 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 10

5) Dodany przez art.1 pkt 40 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 1. —————— 10

6) Dodany przez art. 1 pkt 41 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 10

7) Przez art. 1 pkt 41 lit. b) ustawy, o której mowa w przypi sie 1. 10

8) Dodany przez art. 1 pkt 21 ustawy, o której mowa w przy pisie 7. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5636 — Poz. 802 czynnego w systemie zawieszeń objęte są towary, któ rych przywóz związany jest ze zwiększonym ryzykiem, przy uwzględnieniu wysokości należności celnych przywozowych i innych obciążeń, którym towary te mogą podlegać.

§4. Minister właściwy do spraw finansów publicz nych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, tryb i warunki wydawania i cofania pozwoleń, o któ rych mowa w § 2, szczegółowe wymogi, które powin na spełniać osoba ubiegająca się o wydanie pozwole nia, oraz wykaz towarów, o których mowa w § 3. Art. 12

7.

§1. W razie powstania długu celnego, je go wysokość określa się na podstawie elementów kal kulacyjnych właściwych dla towarów przywożonych w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego tych towarów do procedury uszlachetniania czynnego, z zastrzeżeniem art. 128.

§2. Jeżeli w chwili, o której mowa w § 1, towary przywożone spełniają warunki do korzystania z prefe rencyjnych, obniżonych lub zawieszonych stawek cel nych bądź stawek obniżonych w ramach kontyngen tów taryfowych lub plafonów taryfowych, będą one mogły korzystać z takich stawek tylko wówczas, gdy stawki te obowiązują w dniu przyjęcia zgłoszenia o dopuszczenie do obrotu wobec identycznych towa rów. Art. 12

8.

§1. Produkty kompensacyjne znajdujące się w wykazie, o którym mowa w § 6, podlegają właści wym dla nich należnościom celnym przywozowym, gdy zostaną dopuszczone do obrotu w ilościach pro porcjonalnych do wywiezionej części produktów kom pensacyjnych nieznajdujących się w tym wykazie; oso ba posiadająca pozwolenie może wnioskować o nali czenie należności za te produkty zgodnie z warunkami określonymi w art. 127.

§2. Produkty kompensacyjne, które zostały objęte procedurą zawieszającą lub wprowadzone do wolnego obszaru celnego, podlegają należnościom celnym przywozowym, obliczanym zgodnie z przepisami doty czącymi właściwej procedury zawieszającej lub wolne go obszaru celnego, przy czym kwota należności cel nych przywozowych nie może być niższa od kwoty na liczonej zgodnie z art. 127, chyba że produkty kompen sacyjne objęte zostały procedurą przetwarzania pod kontrolą celną; osoba zainteresowana może wniosko wać o naliczenie należności zgodnie z warunkami okre ślonymi w art. 127.

§3. Produkty kompensacyjne mogą podlegać prze pisom dotyczącym sposobu obliczania należności cel nych przywozowych w ramach procedury przetwarza nia pod kontrolą celną, o ile towary przywożone mogą być objęte tą procedurą.

§4. Produkty kompensacyjne będą korzystać z pre ferencji taryfowych ze względu na ich przeznaczenie, o ile w chwili przyjęcia zgłoszenia o dopuszczenie do obrotu obowiązują przepisy przewidujące preferencyj ne traktowanie identycznych towarów.

§5. Produkty kompensacyjne będą zwolnione od cła, o ile w chwili przyjęcia zgłoszenia o dopuszczenie do obrotu obowiązują przepisy przewidujące zwolnie nie od cła identycznych towarów.

§6. 8

3) Minister właściwy do spraw finansów pu blicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządze nia, wykaz produktów kompensacyjnych oraz wykaz procesów uszlachetniania, do obliczania należności celnych przywozowych właściwych dla tych produk tów. Art. 12

9.

§1. Po uzyskaniu pozwolenia wydanego zgodnie z warunkami określonymi w przepisach doty czących uszlachetniania biernego, niektóre lub wszyst kie produkty kompensacyjne lub towary w stanie niezmienionym mogą zostać wywiezione poza polski obszar celny w celu poddania ich uzupełniającym pro cesom uszlachetniania.

§2. W wypadku powstania długu celnego w sto sunku do towarów powrotnie przywożonych, nałożone zostaną:

1) należności celne przywozowe na produkty kompen sacyjne lub towary w stanie niezmienionym, o któ rych mowa w § 1, obliczone zgodnie z art. 127 lub art. 128, oraz

2) należności celne przywozowe na produkty powrot nie przywożone po ich uszlachetnieniu poza pol skim obszarem celnym, których kwota zostanie ob liczona na podstawie przepisów dotyczących pro cedury uszlachetniania biernego, na tych samych warunkach, jakie miałyby zastosowanie, gdyby to wary wywożone w ramach procedury uszlachet niania biernego zostały dopuszczone do obrotu przed dokonaniem tego wywozu. Art. 130. System ceł zwrotnych może być stosowa ny wobec wszystkich towarów, z wyjątkiem tych, które w chwili przyjęcia zgłoszenia o dopuszczenie do obro tu:

1) podlegają ograniczeniom ilościowym w przywozie, lub

2) korzystają z zawieszonych stawek celnych albo, w ramach plafonów taryfowych lub kontyngentów taryfowych, z obniżonych stawek celnych. Art. 13

1.

§1. W zgłoszeniu o dopuszczenie towaru do obrotu należy wskazać, ż e przywóz towaru następu je w systemie ceł zwrotnych, oraz podać dane dotyczą ce udzielonego pozwolenia.

§2. Na ż ądanie organu celnego do zgłoszenia o do puszczenie do obrotu należy dołączyć pozwolenie na uszlachetnianie czynne. Art. 13

2. Do systemu ceł zwrotnych nie mają zasto sowania art. 122 § 1 pkt 2, § 3 i § 4, art. 127, art. 128 § 3 i art. 135. Art. 13

3.

§1. Osoba posiadająca pozwolenie może zwrócić się o zwrot lub umorzenie cła, o ile udowodni organowi celnemu, że produkty kompensacyjne uzy skane z towarów przywiezionych i dopuszczonych do Dziennik Ustaw Nr 75 — 5637 — Poz. 802 obrotu w systemie ceł zwrotnych lub towary w stanie niezmienionym zostały:109)

1) wywiezione lub

2) objęte, w celu późniejszego powrotnego ich wywo zu, procedurą tranzytu, procedurą składu celnego, procedurą odprawy czasowej, procedurą uszla chetniania czynnego z zastosowaniem systemu za wieszeń, lub wprowadzone do wolnego obszaru celnego, — jeżeli zostały spełnione wszystkie pozostałe warun ki procedury uszlachetniania czynnego. § 2.1

10) W wypadku otrzymania przeznaczenia cel nego, jednego z określonych w § 1 pkt 2, produkty kom pensacyjne lub towary w stanie niezmienionym trak towane są jak towary niekrajowe.

§3. (skreślony).111) § 4.11

2) W szczególnie uzasadnionych wypadkach organ celny może zezwolić, aby produkty kompensa cyjne lub towary w stanie niezmienionym, które zgod nie z § 1 zostały objęte procedurą celną bądź umiesz czone w wolnym obszarze celnym, zostały dopuszczo ne do obrotu. W takim wypadku, z zastrzeżeniem art. 128 § 2, uznaje się, że kwota zwróconego lub umo rzonego cła staje się kwotą wynikającą z długu celnego.

§5. W celu określenia kwoty cła, które ma zostać zwrócone lub umorzone, art. 128 § 1 stosuje się odpo wiednio. Art. 13

4. Czasowy wywóz produktów kompensa cyjnych, dokonywany w sposób określony w art. 129 § 1, nie będzie uważany za wywóz ze zwrotem należno ści określonym w art. 133, z wyjątkiem wypadków, gdy takie produkty nie zostały powrotnie przywiezione do kraju w wyznaczonym terminie. Art. 13

5. Nie pobiera się należności celnych wywo zowych od produktów kompensacyjnych powstałych w trakcie procedury uszlachetniania czynnego z zasto sowaniem systemu zawieszeń. Art. 136.11

3) Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki udzielania i cofania pozwoleń, szczegółowe warunki stosowania procedury uszla chetniania czynnego oraz termin złożenia wniosku o zwrot lub umorzenie cła i może określić:

1) warunki ekonomiczne dla udzielania pozwolenia na korzystanie z procedury oraz towary, których te wa runki dotyczą,

2) organy odpowiedzialne za stwierdzenie spełnienia warunków ekonomicznych,

3) tryb stwierdzenia spełnienia warunków ekonomicz nych. Oddział 5 Przetwarzanie pod kontrolą celną Art. 13

7. Procedura przetwarzania pod kontrolą cel ną umożliwia użycie towarów niekrajowych na polskim obszarze celnym w procesach zmieniających ich rodzaj lub stan, bez stosowania wobec nich cła i środków po lityki handlowej, oraz umożliwia dopuszczenie produk tów powstających w takich procesach (produkty prze tworzone) do obrotu, z zastosowaniem właściwych dla nich należności celnych przywozowych. Art. 138.8

3) Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wykaz towarów oraz rodzaje procesów przetwarzania, wobec których stosuje się procedurę przetwarzania pod kontrolą celną. Art. 13

9. Pozwolenie na przetwarzanie pod kontro lą celną udzielane jest na wniosek osoby, która ma do konać przetwarzania lub organizować to przetwarza nie. Art. 140. § 1.11

4) Pozwolenie na przetwarzanie pod kontrolą celną może być udzielone osobom krajowym, gdy zostaną spełnione następujące warunki:

1) będzie możliwe ustalenie, że towary przywożone wejdą w skład produktów przetworzonych,

2) przywiezione towary po ich przetworzeniu nie mo gą być, bez ponoszenia nadmiernych kosztów, przywrócone do rodzaju lub stanu, w jakim znajdo wały się w chwili, gdy zostały objęte procedurą,

3) zastosowanie procedury przetwarzania pod kontro lą celną nie będzie stanowić obejścia przepisów dotyczących pochodzenia towarów i ograniczeń ilościowych mających zastosowanie wobec towa rów dopuszczanych do obrotu. § 2.11

5) Organ celny może odmówić udzielenia po zwolenia, jeżeli procedura nie przyczynia się do stwo rzenia lub utrzymania działalności przetwórczej w kra ju lub jeżeli udzielenie pozwolenia narusza w sposób istotny interesy producentów krajowych (warunki eko nomiczne). Art. 14

1. Do procedury przetwarzania pod kontrolą celną stosuje się odpowiednio art. 125 § 1 i § 2 oraz art. 126. Art. 14

2. W wypadku powstania długu celnego od noszącego się do towarów w stanie niezmienionym lub produktów, które znajdują się na pośrednim etapie przetworzenia w stosunku do stopnia przetworzenia —————— 10

9) Zdanie wstępne ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 42 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 1

10) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 42 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 11

1) Przez art. 1 pkt 42 lit. c) ustawy, o której mowa w przypi sie 1. 11

2) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 42 lit. d) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 11

3) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 43 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 1. —————— 11

4) Oznaczenie § 1 wprowadzone przez art. 1 pkt 44 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 11

5) Dodany przez art. 1 pkt 44 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 1. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5638 — Poz. 802 określonego w pozwoleniu, kwota długu jest obliczana na podstawie elementów kalkulacyjnych z dnia przyję cia zgłoszenia towarów do procedury przetwarzania pod kontrolą celną. Art. 14

3.

§1. Jeżeli towary przywożone spełniają warunki do zastosowania preferencyjnych, obniżo nych lub zawieszonych stawek celnych w chwili ich ob jęcia procedurą przetwarzania pod kontrolą celną, a za stosowanie w tym czasie tego rodzaju stawek jest moż liwe wobec produktów dopuszczanych do obrotu, identycznych jak produkty przetworzone, to należno ści, którym podlegają produkty przetworzone, oblicza się z zastosowaniem takich stawek.

§2. Jeżeli obniżone stawki celne wobec towarów przywożonych stosowane są w ramach kontyngentów taryfowych lub plafonów taryfowych, to zastosowanie takich stawek wobec produktów przetworzonych uza leżnione jest również od ich obowiązywania wobec to warów przywożonych w dniu dopuszczenia do obrotu produktów przetworzonych.

§3. W wypadku, o którym mowa w § 2, ilość towa rów przywożonych, która została faktycznie zużyta przy wytworzeniu dopuszczonych do obrotu produktów przetworzonych, jest wliczana do kontyngentów tary fowych lub plafonów taryfowych obowiązujących dla towarów przywożonych w dniu dopuszczenia do obro tu produktów przetworzonych. Dopuszczone do obro tu produkty przetworzone nie obciążają kontyngentów taryfowych ani plafonów taryfowych ustanowionych dla towarów identycznych jak produkty przetworzone. Art. 144.11

6) Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki udzielania i cofania pozwoleń oraz szczegółowe warunki stosowania procedury prze twarzania pod kontrolą celną oraz może określić:

1) warunki ekonomiczne dla udzielania pozwolenia na korzystanie z procedury oraz towary, których te wa runki dotyczą,

2) organy odpowiedzialne za stwierdzenie spełnienia warunków ekonomicznych,

3) tryb stwierdzenia spełnienia warunków ekonomicz nych. Oddział 6 Odprawa czasowa Art. 14

5.

§1. Procedura odprawy czasowej pozwala na wykorzystywanie na polskim obszarze celnym towa rów niekrajowych przeznaczonych do powrotnego wy wozu bez dokonywania ż adnych zmian, z wyjątkiem zwy kłego zużycia wynikającego z używania tych towarów, z całkowitym lub częściowym zwolnieniem od cła i bez stosowania wobec nich środków polityki handlowej.

§2. Pozwolenie na dokonanie odprawy czasowej udzielane jest na wniosek osoby, która ma użytkować towary lub organizować ich użytkowanie.

§3. Procedurą odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od cła mogą być objęte wyłącznie towa ry, o których mowa w art. 148 pkt 2.

§4. Procedurą odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od cła mogą być objęte towary, które spełniają następujące warunki:

1) są własnością osoby mającej siedzibę lub miejsce zamieszkania za granicą,

2) nie są towarami podlegającymi odprawie czasowej z całkowitym zwolnieniem od cła. Art. 14

6.

§1. Z zastrzeżeniem § 2, w wypadku bra ku możliwości ustalenia tożsamości towarów przywo żonych, organ celny nie wydaje pozwolenia na zasto sowanie procedury odprawy czasowej.

§2. Organ celny może wyrazić zgodę na zastoso wanie procedury odprawy czasowej w wypadku, gdy brak możliwości ustalenia tożsamości towaru nie spo woduje nadużycia tej procedury. Art. 14

7.

§1. Organ celny wyznacza termin, w któ rym towary przywożone powinny zostać powrotnie wywiezione lub otrzymać nowe przeznaczenie celne. § 2.11

7) Przy wyznaczaniu terminu, o którym mowa w § 1, należy uwzględnić cel przywozu, jednakże termin ten nie może przekroczyć 2 lat, licząc od dnia przyjęcia zgłoszenia celnego, chyba że przepis szczególny prze widuje skrócenie tego terminu. § 3.11

8) Organ celny może, w szczególnie uzasad nionych okolicznościach, na wniosek osoby zaintere sowanej i we właściwych granicach, przedłużyć termi ny, o których mowa w § 1 i § 2, w celu umożliwienia wy korzystania towaru zgodnie z warunkami określonymi w pozwoleniu na stosowanie procedury. Wniosek po winien być złożony nie później niż 30 dni po upływie terminu, o którym mowa w § 1 lub § 2. Art. 148.8

3) Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowy tryb i warunki stosowania procedury odprawy czasowej,

2) towary, które mogą być przedmiotem odprawy cza sowej z całkowitym zwolnieniem od cła,

3) towary, które nie mogą być przedmiotem odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od cła. Art. 14

9.

§1. Kwota cła za towary objęte procedurą odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od cła wynosi za każdy rozpoczęty miesiąc stosowania tej procedury 3% kwoty cła, które miałoby być uiszczone za te towary, gdyby zostały dopuszczone do obrotu w dniu, w którym zostały objęte procedurą odprawy czasowej. —————— 11

6) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 45 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 1. —————— 11

7) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 46 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 11

8) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 46 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 1. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5639 — Poz. 802

§2. Należność obliczana jest za cały okres objęcia towaru procedurą i pobierana w ratach miesięcznych płatnych z góry za każdy miesiąc.

§3. Przeniesienie, zgodnie z art. 96, praw i obowiąz ków wynikających z procedury odprawy czasowej nie oznacza, że taki sam system zwolnień musi być zasto sowany wobec osoby, na którą przeniesiono prawa i obowiązki wynikające z tej procedury.

§4. Jeżeli przeniesienie, o którym mowa w § 3, do konywane jest z częściowym zwolnieniem dla obu osób uprawnionych do korzystania z tej procedury w tym samym miesiącu, posiadacz pierwotnego po zwolenia będzie zobowiązany do zapłacenia kwoty cła za cały ten miesiąc. Art. 150.

§1. W razie powstania długu celnego w stosunku do towarów przywożonych, kwota takiego długu będzie obliczana według elementów kalkulacyj nych z dnia przyjęcia zgłoszenia o objęcie ich procedu rą odprawy czasowej.

§2. Jeżeli z powodu innego niż objęcie towarów procedurą odprawy czasowej z częściowym zwolnie niem od cła powstanie dług celny w stosunku do towa rów objętych procedurą odprawy czasowej, kwota ta kiego długu będzie równa różnicy między kwotą należ ności określoną z zastosowaniem § 1 a kwotą pobraną na podstawie art. 149. Oddział 7 Uszlachetnianie bierne Art. 15

1.

§1. Procedura uszlachetniania biernego pozwala — z zastrzeżeniem art. 129 oraz przepisów ma jących zastosowanie do systemu wymiany towarów określonego w art. 159—164 — dokonać czasowego wywozu towarów krajowych poza polski obszar celny w celu poddania ich procesom uszlachetniania oraz dopuszczenia produktów powstałych w wyniku tych procesów do obrotu, z całkowitym lub częściowym zwolnieniem od cła.

§2. Wobec towarów krajowych wywożonych cza sowo stosuje się należności celne wywozowe, środki polityki handlowej oraz inne określone w przepisach wymagania do wyprowadzenia towaru krajowego po za polski obszar celny.

§3. W procedurze uszlachetniania biernego wy mienione określenia oznaczają:

1) towary wywożone czasowo — towary objęte proce durą uszlachetniania biernego,

2) procesy uszlachetniania — procesy wymienione w art. 121 § 2 pkt 3 lit. a)—c),

3) produkty kompensacyjne — wszelkie produkty po wstałe w wyniku procesów uszlachetniania, 4)11

9) współczynnik produktywności — ilość lub pro cent produktów kompensacyjnych uzyskanych w wyniku uszlachetnienia w stosunku do określo nej ilości towarów wywożonych czasowo. Art. 15

2. Nie mogą zostać objęte procedurą uszla chetniania biernego towary krajowe:

1) których wywóz wiąże się ze zwrotem lub umorze niem cła lub

2) które przed ich wywozem zostały dopuszczone do obrotu z całkowitym zwolnieniem od cła ze wzglę du na ich przeznaczenie, tak długo, jak obowiązują warunki ustalone do udzielenia takiego zwolnienia. Art. 15

3. Pozwolenie na korzystanie z procedury uszlachetniania biernego wydaje się na wniosek oso by, która zleca dokonanie procesu uszlachetniania. Art. 15

4. § 1.1

20) Pozwolenie na korzystanie z proce dury uszlachetniania biernego jest udzielane jedynie:

1) osobom krajowym,

2) jeżeli możliwe będzie ustalenie, ż e towary wywożo ne czasowo wejdą w skład produktów kompensa cyjnych. § 2.12

1) Organ celny może odmówić udzielenia po zwolenia, jeżeli udzielenie pozwolenia narusza w spo sób istotny interesy producentów krajowych (warunki ekonomiczne). Art. 15

5.

§1. Organ celny wyznacza termin, w któ rym produkty kompensacyjne powinny zostać powrot nie przywiezione na polski obszar celny. Organ celny może termin ten przedłużyć na podstawie odpowied nio uzasadnionego wniosku osoby posiadającej po zwolenie. § 2.12

2) Wniosek powinien być złożony nie później niż 30 dni po upływie terminu, o którym mowa w § 1.

§3. Organ celny zatwierdza współczynnik produk tywności; może również określić sposób jego wyzna czania. Art. 15

6.

§1. Całkowite lub częściowe zwolnienie od cła, o którym mowa w art. 157 § 1, może być udzie lone jedynie w wypadku, gdy zgłoszenie celne o do puszczenie do obrotu produktów kompensacyjnych zostało złożone w imieniu lub na rzecz:

1) osoby posiadającej pozwolenie określone w art. 154,

2) innej osoby krajowej, pod warunkiem że uzyskała ona zgodę osoby posiadającej pozwolenie, — jeżeli spełnione są warunki pozwolenia.

§2. Całkowitego lub częściowego zwolnienia od cła, o którym mowa w art. 157 § 1, nie udziela się, jeże li jeden z warunków lub obowiązków wynikających z procedury uszlachetniania biernego nie został wyko —————— 11

9) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 47 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 1. —————— 1

20) Oznaczenie § 1 wprowadzone przez art. 1 pkt 48 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 12

1) Dodany przez art. 1 pkt 48 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 12

2) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 49 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 1. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5640 — Poz. 802 nany, chyba że wykazano, iż uchybienia te nie miały rzeczywistego wpływu na prawidłowy przebieg tej pro cedury. Art. 15

7.

§1. Całkowite lub częściowe zwolnienie od cła polega na odliczeniu od kwoty cła za produkty kompensacyjne dopuszczone do obrotu kwoty cła, któ re miałoby zastosowanie w tym samym dniu do towa rów wywiezionych czasowo, jak gdyby były one przy wożone na polski obszar celny z kraju, gdzie zostały poddane procesowi uszlachetniania.

§2. Kwota, którą należy odliczyć zgodnie z § 1, jest obliczana w oparciu o ilość, rodzaj i wartość towarów z dnia przyjęcia zgłoszenia o objęcie ich procedurą uszlachetniania biernego oraz na podstawie innych ele mentów kalkulacyjnych z dnia przyjęcia zgłoszenia o do puszczenie do obrotu produktów kompensacyjnych. § 3.8

3) Minister właściwy do spraw finansów pu blicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, sposób dokonywania obliczeń, o których mowa w § 1 i § 2. Art. 15

8.

§1. Jeżeli proces uszlachetniania ma na celu naprawę towarów wywożonych czasowo i jeżeli naprawa jest dokonywana odpłatnie, to częściowe zwolnienie od cła polega na obliczeniu kwoty należno ści, jaka byłaby zastosowana na podstawie elementów kalkulacyjnych dotyczących produktów kompensacyj nych w dniu przyjęcia zgłoszenia o dopuszczenie do obrotu tych produktów.

§2. Podstawą do obliczenia cła od towarów, o któ rych mowa w § 1, jest wartość celna równa kwocie kosztów naprawy, pod warunkiem że koszty te stano wią jedyne świadczenie osoby posiadającej pozwole nie oraz ż e na wysokość kosztów nie miały wpływu po wiązania tej osoby z osobą dokonującą naprawy. § 3.12

3) Jeżeli proces uszlachetniania ma na celu na prawę towarów wywożonych czasowo, to w wypadku ich dopuszczenia do obrotu podlegają one całkowite mu zwolnieniu od cła, o ile naprawa jest wykonaniem umowy gwarancyjnej i została dokonana nieodpłatnie. Art. 15

9.

§1. Zastosowanie systemu wymiany to warów w ramach uszlachetniania biernego jest możli we jedynie wówczas, gdy proces uszlachetniania pole ga na naprawie towarów krajowych.

§2. System wymiany towarów polega na zastąpie niu towaru, który ma być naprawiony, innym towarem już naprawionym, zwanym dalej „produktem zamien nym”, który jest przywożony zamiast produktu kom pensacyjnego.

§3. Przepisy mające zastosowanie do produktów kompensacyjnych stosuje się wobec produktów za miennych.

§4. Organ celny może wydać pozwolenie na to, aby produkty zamienne zostały przywiezione przed wywo zem towarów będących przedmiotem czasowego wy wozu (uprzedni przywóz).

§5. Uprzedni przywóz produktu zamiennego może być dokonany po złożeniu zabezpieczenia w wysokości nie niższej niż kwota wynikająca z długu celnego, jaki powstałby przy dopuszczeniu tego towaru do obrotu. Art. 160.

§1. Produkty zamienne powinny mieć ta ką samą klasyfikację towarową w taryfie celnej, tę sa mą jakość handlową i te same parametry techniczne, jak naprawione towary wywożone czasowo.

§2. Jeżeli towary wywożone czasowo były używane przed wywozem, to produkty zamienne, z zastrzeżeniem § 3, powinny również być produktami używanymi.

§3. Organ celny uznaje towar nowy za produkt za mienny, jeżeli został on wydany nieodpłatnie ze wzglę du na zobowiązania gwarancyjne. Art. 16

1. Zastosowanie systemu wymiany towa rów jest dopuszczalne jedynie wówczas, gdy istnieje możliwość sprawdzenia, czy warunki określone w art. 160 zostały spełnione. Art. 16

2.

§1. W wypadku uprzedniego przywozu to wary będące przedmiotem czasowego wywozu powin ny być wywiezione w terminie dwóch miesięcy, licząc od dnia przyjęcia przez organ celny zgłoszenia o do puszczenie do obrotu produktów zamiennych.

§2. Na wniosek osoby zainteresowanej organ cel ny może w szczególnie uzasadnionych wypadkach przedłużyć termin, o którym mowa w § 1.

§3. Wniosek o przedłużenie terminu powinien zo stać złożony nie później niż przed upływem uprzednio wyznaczonego terminu. Art. 16

3. W wypadku gdy do towaru uprzednio przywiezionego stosuje się art. 157, kwota do odlicze nia jest ustalana w zależności od elementów kalkula cyjnych mających zastosowanie do towarów będących przedmiotem czasowego wywozu w dniu przyjęcia zgłoszenia o objęcie ich tą procedurą. Art. 16

4. Przepisu art. 154 pkt 2 nie stosuje się do systemu wymiany towaru. Art. 165.12

4) Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, warunki udzielania i cofania pozwoleń oraz szczegóło we warunki stosowania procedury uszlachetniania biernego oraz może określić:

1) warunki ekonomiczne dla udzielania pozwolenia na korzystanie z procedury oraz towary, których te wa runki dotyczą,

2) organy odpowiedzialne za stwierdzenie spełnienia warunków ekonomicznych,

3) tryb stwierdzenia spełnienia warunków ekonomicz nych. —————— 12

3) Dodany przez art. 1 pkt 50 ustawy, o której mowa w przy pisie 1. —————— 12

4) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 51 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 1. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5641 — Poz. 802 Rozdział 4 Wywóz Art. 16

6.

§1. Procedura wywozu pozwala na wy prowadzenie towaru krajowego poza polski obszar cel ny.

§2. Dopuszczenie towaru do wywozu jest możliwe po spełnieniu wymogów określonych w przepisach prawa, z uwzględnieniem w szczególności środków polityki handlowej oraz przepisów dotyczących należ ności celnych wywozowych.

§3. Każdy towar krajowy przeznaczony do wywo zu, z wyjątkiem towarów objętych procedurą uszla chetniania biernego, powinien zostać objęty procedu rą wywozu, chyba że przepis szczególny stanowi ina czej.

§4. Zgłoszenie do procedury wywozu składane jest w urzędzie celnym właściwym ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania zgłaszającego lub w urzędzie celnym właściwym ze względu na miejsce, w którym towary zostały zapakowane lub załadowane do trans portu wywozowego. § 5.12

5) Minister właściwy do spraw finansów pu blicznych może określić, w drodze rozporządzenia, tryb stosowania procedury wywozu oraz wypadki, w któ rych zgłoszenie do procedury wywozu może zostać dokonane w innym urzędzie celnym niż określony w § 4, uwzględniając formę dokonywania zgłoszenia celnego i rodzaj towaru. Art. 16

7. Towar zostaje dopuszczony do wywozu pod warunkiem, że opuści polski obszar celny w tym samym stanie, w jakim znajdował się w chwili przyję cia zgłoszenia wywozowego. DZIA¸ III Inne przeznaczenia celne Rozdział 1 Wolne obszary celne i składy wolnocłowe Oddział 1 Przepisy ogólne Art. 16

8.

§1. Wolne obszary celne i składy wolno cłowe są to wydzielone części polskiego obszaru celne go, w których:

1) przy stosowaniu należności celnych przywozowych i środków polityki handlowej dotyczących przywo zu towary niekrajowe traktowane są jako znajdują ce się poza polskim obszarem celnym, chyba ż e zo stały objęte dopuszczalną procedurą celną lub zo stały wykorzystane niezgodnie z warunkami okre ślonymi w przepisach prawa celnego,

2) wprowadzenie towarów krajowych powoduje skut ki takie same, jak w wypadku ich wywozu, o ile przewidują to przepisy szczególne. § 2.12

6) Rada Ministrów określi, w drodze rozporzą dzenia, warunki i kryteria tworzenia i znoszenia wol nych obszarów celnych i składów wolnocłowych. W rozporządzeniu zostaną wskazane w szczególności warunki dotyczące lokalizacji wolnego obszaru celne go, a także zostaną określone dokumenty niezbędne do rozpatrzenia wniosku o ustanowienie wolnego obsza ru celnego. Rada Ministrów określi przesłanki i tryb li kwidacji wolnych obszarów celnych. § 3.12

7) Minister właściwy do spraw finansów pu blicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki, w drodze rozporządzenia, ustana wia i znosi wolne obszary celne oraz składy wolnocło we, określa ich obszar i wyznacza osobę zarządzające go.

§4. Wszelkie postanowienia niniejszej ustawy od noszące się do wolnych obszarów celnych stosuje się odpowiednio do składów wolnocłowych. Art. 169.12

8) Zarządzającym wolnym obszarem cel nym może być jedynie osoba krajowa, z wyłączeniem osób, o których mowa w art. 3 § 1 pkt 11 lit. c), posiada jąca prawo własności lub wieczystego użytkowania grun tu, na którym ma być ustanowiony wolny obszar celny. Art. 170.

§1. Organ celny ustala sposób odgrani czenia wolnego obszaru celnego oraz miejsca wejścia i wyjścia w wolnym obszarze celnym. Do wykonania odgraniczenia wolnego obszaru celnego od pozostałe go polskiego obszaru celnego zobowiązany jest zarzą dzający.

§2. Wszelkie prace budowlane na terenie wolnego obszaru celnego mogą być wykonywane tylko po uprzednim otrzymaniu pozwolenia odpowiedniego or ganu, zgodnie z prawem budowlanym, wydanego po uzgodnieniu z organem celnym. Art. 17

1.

§1. Granice i miejsca wejścia i wyjścia z wol nego obszaru celnego podlegają dozorowi celnemu.

§2. Wstęp do wolnego obszaru celnego oraz prze mieszczanie się w nim odbywa się według zasad i na warunkach ustalonych z organem celnym.

§3. Organ celny może przeprowadzać kontrolę cel ną towarów wprowadzanych do wolnego obszaru cel nego, znajdujących się w nim lub z niego wyprowadza nych. Osoby oraz środki transportu przemieszczające się przez granicę wolnego obszaru celnego mogą rów nież zostać poddane kontroli celnej.

§4. W celu umożliwienia kontroli celnej towaru, o której mowa w § 3, kopia dokumentu przewozowego —————— 12

5) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 22 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 7. —————— 12

6) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 52 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 12

7) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 52 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 12

8) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 53 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 1. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5642 — Poz. 802 powinna zostać dostarczona organowi celnemu lub przechowywana do jego dyspozycji przez osobę wy znaczoną w tym celu przez ten organ. W wypadku prze prowadzania kontroli towary powinny zostać udostęp nione organowi celnemu. Art. 172.12

9) Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegó łowe warunki prowadzenia działalności w wolnych ob szarach celnych i składach wolnocłowych. W rozporzą dzeniu zostaną określone w szczególności czynności, których powinien dokonać przedsiębiorca działający w wolnym obszarze celnym w wypadku rozpoczęcia lub zakończenia działalności. Oddział 2 Wprowadzanie towarów do wolnych obszarów celnych Art. 17

3.

§1. Do wolnego obszaru celnego mogą zostać wprowadzone towary niekrajowe i towary kra jowe.

§2. Organ celny może zażądać złożenia towarów stanowiących zagrożenie lub mogących uszkodzić inne towary, albo które z innych względów wymagają spe cjalnych urządzeń, w pomieszczeniach do tego celu przystosowanych. Art. 17

4.

§1. Z zastrzeżeniem art. 171 § 3 i 4, wpro wadzenie towaru do wolnego obszaru celnego nie wy maga przedstawienia go organowi celnemu ani doko nania zgłoszenia celnego.

§2. Organowi celnemu przedstawiane są i podle gają formalnościom celnym jedynie towary:

1) które są objęte procedurą celną i których wprowa dzenie do wolnego obszaru celnego powoduje za kończenie tej procedury lub

2) w stosunku do których zapadła decyzja o zwrocie lub umorzeniu cła, zezwalająca na umieszczenie tych towarów w wolnym obszarze celnym, lub

3) których wprowadzenie do wolnego obszaru celne go powoduje skutki, o których mowa w art. 168 § 1 pkt 2.

§3. Organ celny może zażądać informacji o towa rach, które podlegają należnościom celnym wywozo wym lub innym przepisom dotyczącym wywozu.

§4. Na wniosek osoby zainteresowanej organ cel ny poświadcza status celny towaru znajdującego się w wolnym obszarze celnym. Oddział 3 Zasady prowadzenia działalności w wolnych obszarach celnych Art. 17

5.

§1. Okres pozostawania towarów w wol nych obszarach celnych jest nieograniczony.

§2. Organ celny może wyznaczyć dla towarów, o których mowa w art. 168 § 1 pkt 2, termin ich pozo stawania w wolnym obszarze celnym. Art. 17

6.

§1. Na warunkach przewidzianych w ni niejszej ustawie w wolnym obszarze celnym dozwolo na jest każda działalność przemysłowa, usługowa lub handlowa, z wyłączeniem handlu detalicznego. O za miarze prowadzenia działalności należy uprzednio po wiadomić właściwy organ celny.

§2. Wyłączenie, o którym mowa w § 1, nie dotyczy handlu detalicznego, dokonywanego w wolnym ob szarze celnym ustanowionym na terenie lotniczego, morskiego lub rzecznego przejścia granicznego. § 2a.130) Na terenie wolnego obszaru celnego usta nowionego na terenie lotniczego, morskiego lub rzecz nego przejścia granicznego mogą dokonywać zakupu wyłącznie podróżni opuszczający polski obszar celny.

§3. Organ celny może zakazać lub ograniczyć pro wadzenie działalności, o której mowa w § 1, ze wzglę du na rodzaj towarów lub możliwości sprawowania dozoru celnego.

§4. Organ celny może zakazać prowadzenia działal ności w wolnym obszarze celnym w wypadku, gdy osoby: 1)13

1) kierujące działalnością podmiotu zostały skazane prawomocnym wyrokiem za przestępstwo przeciw ko wiarygodności dokumentów, mieniu, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, przestęp stwo gospodarcze lub za przestępstwo skarbowe,

2) zalegają z cłem, podatkami stanowiącymi dochód budżetu państwa lub składkami na ubezpieczenie społeczne albo jest wobec nich prowadzone postę powanie egzekucyjne, upadłościowe, likwidacyjne lub układowe,

3) prowadzą działalność niezgodnie z przepisami pra wa celnego, a w szczególności prowadzą ewiden cję niezgodnie z art. 179. § 5.13

2) Minister właściwy do spraw finansów pu blicznych może określić, w drodze rozporządzenia, wy padki, w których organ celny może wprowadzić zakazy lub ograniczenia dotyczące prowadzenia działalności w wolnym obszarze celnym lub składzie wolnocło wym. W rozporządzeniu minister właściwy do spraw fi nansów publicznych wskaże, że prowadzenie działal ności w wolnym obszarze celnym może być zakazane lub ograniczone w szczególności w wypadku narusze nia przez prowadzącego działalność w wolnym obsza rze celnym przepisów regulujących prowadzenie dzia łalności gospodarczej, zaprzestania prowadzenia dzia łalności w wolnym obszarze celnym na czas dłuższy niż 6 miesięcy bez powiadomienia organu celnego, utraty —————— 12

9) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 23 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 7, i ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 54 ustawy, o której mowa w przypisie 1. —————— 130) Dodany przez art. 1 pkt 55 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 13

1) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 55 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 13

2) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 24 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 7, i ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 55 lit. c) ustawy, o której mowa w przypisie 1. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5643 — Poz. 802 przez wnioskodawcę tytułu prawnego do korzystania z pomieszczeń lub terenu, gdzie wnioskodawca prowa dzi działalność. Art. 17

7.

§1. Towary niekrajowe podczas ich pozo stawania w wolnym obszarze celnym mogą być:

1) dopuszczone do obrotu, na warunkach przewidzia nych przez tę procedurę i art. 181,

2) przedmiotem zwyczajowych czynności, o których mowa w art. 116, bez pozwolenia,

3) objęte procedurą uszlachetniania czynnego na wa runkach określonych przez tę procedurę,

4) objęte procedurą przetwarzania pod kontrolą celną na warunkach określonych przez tę procedurę,

5) objęte procedurą odprawy czasowej na warunkach określonych przez tę procedurę,

6) przedmiotem zrzeczenia, zgodnie z przepisem art. 187,

7) zniszczone za zgodą organu celnego, po dostarcze niu temu organowi przez osobę zainteresowaną niezbędnych informacji, w szczególności o przy czynach, sposobach i skutkach zniszczenia towaru.

§2. Jeżeli towary objęte jedną z procedur, o których mowa w § 1 pkt 3—5, są zużywane lub używane na te renie wolnego obszaru celnego, nie pobiera się zabez pieczenia, o którym mowa w art. 93 § 1.

§3. Jeżeli towary objęte są jedną z procedur, o któ rych mowa w § 1 pkt 3—5, organ celny może podejmo wać odpowiednie czynności kontroli celnej w takim za kresie, jaki jest niezbędny do zapewnienia dozoru cel nego wolnych obszarów celnych. Art. 17

8. Towary niekrajowe, do których nie ma za stosowania art. 177, oraz towary krajowe, o których mowa w art. 168 § 1 pkt 2, nie mogą być użyte ani zu żyte w wolnych obszarach celnych. Art. 17

9.

§1. Osoba wykonująca w wolnym obsza rze celnym działalność polegającą na składowaniu, ob róbce, przerobie, sprzedaży lub kupnie towarów jest zobowiązana do prowadzenia ewidencji towarowej w sposób zatwierdzony przez organ celny.

§2. Towary powinny zostać ujęte w ewidencji to warowej niezwłocznie po ich złożeniu w magazynach, na placach lub w innych miejscach prowadzenia dzia łalności, o której mowa w

§1. Ewidencję towarów na leży prowadzić w sposób umożliwiający organom cel nym identyfikację towarów oraz w sposób wykazujący ich przemieszczanie.

§3. W wypadku przeładunku towarów w wolnym obszarze celnym dokumenty dotyczące tego przeładun ku należy przechowywać do dyspozycji organów cel nych. Krótkotrwałe składowanie towarów związane z ta kim przeładunkiem uważane jest za część przeładunku. § 4.13

3) Minister właściwy do spraw finansów pu blicznych określi, w drodze rozporządzenia, ogólne wa runki i wzory ewidencji prowadzonej w wolnym obsza rze celnym lub składzie wolnocłowym. Oddział 4 Wyprowadzanie towarów z wolnych obszarów celnych Art. 180.

§1. Towary wyprowadzane z wolnego ob szaru celnego mogą zostać:

1) wywiezione lub powrotnie wywiezione poza polski obszar celny,

2) wprowadzone do pozostałej części polskiego ob szaru celnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

§2. Wobec towarów wyprowadzanych z wolnego obszaru celnego na pozostały polski obszar celny sto suje się przepisy tytułu III niniejszej ustawy, jednakże do towarów krajowych nie stosuje się art. 47—53. Art. 18

1.

§1. Jeżeli dług celny powstaje wobec to waru niekrajowego, a wartość celna tego towaru zosta ła ustalona w oparciu o cenę faktycznie zapłaconą lub należną, wraz z zawartymi w niej kosztami składowa nia i utrzymania w stanie niezmienionym towarów w czasie ich złożenia w wolnym obszarze celnym, to koszty te odlicza się od wartości celnej, o ile są wyod rębnione z ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za towar.

§2. Jeżeli towar, o którym mowa w § 1, został pod dany w wolnym obszarze celnym zwyczajowym czyn nościom, o których mowa w art. 116, to na wniosek zgłaszającego, przy ustalaniu kwoty należności cel nych przywozowych, uwzględnia się rodzaj, wartość celną oraz ilość towaru, jak gdyby towary te nie były poddane tym czynnościom. Art. 18

2. W wypadku wywozu lub powrotnego wy wozu towarów z wolnego obszaru celnego organ cel ny powinien dokonać sprawdzenia, czy nie zostały na ruszone przepisy, które stosuje się do wywozu lub po wrotnego wywozu. Art. 18

3.

§1. W wypadku wprowadzenia lub po wrotnego wprowadzenia towarów do pozostałej części polskiego obszaru celnego lub ich objęcia procedurą celną, poświadczenie określone w art. 174 § 4 może zo stać wykorzystane w celu udowodnienia krajowego lub niekrajowego statusu celnego tych towarów.

§2. W wypadku gdy przez poświadczenie, o którym mowa w § 1, lub w inny sposób osoba zainteresowana nie udowodniła statusu celnego towarów, towary te uważane są za:

1) towary krajowe — przy stosowaniu przepisów do tyczących należności celnych wywozowych, po zwoleń wywozowych oraz środków polityki han dlowej dotyczących ich wywozu,

2) towary niekrajowe — w innych wypadkach. Rozdział 2 Powrotny wywóz, zniszczenie i zrzeczenie się towarów Art. 18

4. Towary niekrajowe mogą: —————— 13

3) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 25 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 7. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5644 — Poz. 802

1) zostać powrotnie wywiezione poza polski obszar celny,

2) zostać zniszczone,

3) stać się przedmiotem zrzeczenia na rzecz Skarbu Państwa. Art. 18

5.

§1. Powrotny wywóz wymaga odpowied niego zastosowania przepisów dotyczących wyprowa dzania towarów poza polski obszar celny łącznie ze środkami polityki handlowej.

§2. O zamiarze powrotnego wywozu towaru nale ży powiadomić organ celny.

§3. Organ celny nie wyraża zgody na dokonanie powrotnego wywozu, jeżeli przepisy, o których mowa w § 1, tak stanowią. § 4.13

4) W wypadku powrotnego wywozu towarów objętych gospodarczą procedurą celną przepisy art. 64—80 i art. 83 stosuje się odpowiednio. Art. 18

6.

§1. Zniszczenie towaru może nastąpić po uprzednim wydaniu pozwolenia przez organ celny.

§2. Zawiadomienie o zamiarze zniszczenia towa rów powinno zostać sporządzone na piśmie.

§3. Zawiadomienie, o którym mowa w § 2, należy przedstawić w urzędzie celnym w takim terminie, aby organ celny mógł nadzorować zniszczenie towaru.

§4. Organ celny może nakazać zniszczenie towaru, jeżeli przepisy to przewidują. Nakaz zniszczenia towaru może być poprzedzony nakazem dokonania powrotne go wywozu towaru.

§5. Odpady i pozostałości pochodzące ze zniszczenia powinny uzyskać jedno z przeznaczeń celnych przewi dzianych dla towarów niekrajowych. Pozostają one pod dozorem celnym aż do chwili określonej w art. 35 § 3.

§6. Zniszczenie towaru nie powinno pociągać za sobą żadnych kosztów i obciążeń dla organu celnego. Art. 18

7.

§1. Organ celny może wyrazić zgodę na zrzeczenie się towaru na rzecz Skarbu Państwa bez in nych obciążeń niż należności celne przywozowe.

§2. Organ celny może odstąpić od warunku, o któ rym mowa w § 1, jeżeli z okoliczności sprawy wynika, że przyjęcie zrzeczonego towaru nie narazi Skarbu Pań stwa na straty. Art. 188.13

5) Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegó łowy tryb postępowania przy zniszczeniu towaru, zrze czeniu na rzecz Skarbu Państwa oraz powrotnym wy wozie, z uwzględnieniem:

1) wzoru wniosku bądź określenia wymogów, jakim powinien odpowiadać wniosek o nadanie przezna czenia celnego w tym zakresie,

2) trybu i warunków udzielania pozwoleń na zniszcze nie towaru,

3) wypadków i warunków, w których towary mogą zo stać powrotnie wywiezione poza polski obszar celny. TYTU¸ V DEPOZYTY Art. 18

9.

§1. W depozycie urzędu celnego przecho wuje się czasowo:

1) towary niekrajowe przed uzyskaniem przez nie przeznaczenia celnego bądź towary krajowe niedo puszczone do wywozu, jeżeli cofnięcie towaru od powiednio za granicę lub na polski obszar celny al bo ich złożenie w magazynie celnym jest niemożli we lub utrudnione,

2) towary zatrzymane lub zajęte w celu zabezpieczenia należności celnych przywozowych lub celnych wy wozowych,

3) inne towary, w wypadkach przewidzianych w od rębnych przepisach.

§2. Towary przyjęte do przechowania w depozycie urzędu celnego mogą być przekazane przez organ cel ny innej osobie do przechowania pod dozorem cel nym.

§3. Przechowaniu w depozycie nie podlegają towa ry niebezpieczne, szkodliwe dla zdrowia lub środowi ska naturalnego oraz łatwo psujące się. § 4.13

6) Minister właściwy do spraw finansów pu blicznych określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowe warunki oraz sposoby przechowywa nia towarów w depozycie,

2) terminy przechowania towarów w depozycie. TYTU¸ VI OPERACJE UPRZYWILEJOWANE Art. 190.13

7)

§1. Przywóz towarów z zagranicy w ra mach ustanowionych norm zwolniony jest od cła, jeże li przedmiotem przywozu są:

1) rzeczy osobistego użytku, potrzebne podróżnemu w czasie podróży i pobytu w kraju, przywożone ze sobą albo w bagażu przywożonym odrębnie,

2) środki spożywcze, przywożone przez podróżnego ze sobą, potrzebne do spożycia w czasie podróży do miejsca przeznaczenia,

3) wyroby spirytusowe lub winiarskie, piwo oraz inne napoje alkoholowe i wyroby tytoniowe przywożo ne ze sobą przez podróżnego, który ukończył 18 lat,

4) rzeczy zwyczajowo traktowane jako upominki, któ rych ilość i rodzaj nie wskazują na przeznaczenie handlowe, —————— 13

4) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 56 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 1. 13

5) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 26 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 7. —————— 13

6) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 27 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 7. 13

7) Artykuł ten traci moc z dniem 1 stycznia 2002 r. na pod stawie art. 1 pkt 57 lit. a) ustawy, o której mowa w przypi sie 1, zgodnie z art. 6 tej ustawy. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5645 — Poz. 802

5) zwierzęta zwyczajowo hodowane w mieszkaniach, przywożone ze sobą przez podróżnych,

6) rzeczy stanowiące mienie: a) osoby fizycznej, będącej w rozumieniu przepi sów prawa dewizowego osobą krajową, przeby wającej czasowo za granicą za zgodą władz kra ju pobytu przez co najmniej 1 rok, które służyły tej osobie do użytku osobistego lub domowego, b) osoby fizycznej, będącej w rozumieniu przepi sów prawa dewizowego osobą zagraniczną przez co najmniej 1 rok, przybywającej do kraju na pobyt stały, które służyły tej osobie do użytku osobistego lub domowego, — z zastrzeżeniem ich nieodstępowania przez okres 2 lat, licząc od dnia dopuszczenia do obrotu,

7) rzeczy pochodzące ze spadku po osobie zmarłej, przypadające na podstawie prawa spadkowego bezpośrednio spadkobiercy zamieszkałemu w kraju,

8) mienie rewindykowane,

9) towary przyłączone za granicą do rzeczy wywiezio nych z kraju, przy naprawie w ramach umowy gwa rancyjnej,

10) rzeczy potrzebne do użytku urzędowego międzyna rodowym przedsiębiorstwom mającym siedzibę lub placówkę w Rzeczypospolitej Polskiej oraz za granicznym instytucjom, organizacjom i przedsię biorstwom mającym placówkę w Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem ich nieodstępowania przez okres 3 lat od dnia dopuszczenia do obrotu i pod warunkiem wzajemności, 1

1) rzeczy przywożone w ramach bezzwrotnej pomocy udzielonej przez rządy państw obcych oraz między narodowe organizacje międzyrządowe, 1

2) urządzenia, sprzęt medyczny, ratunkowy i rehabili tacyjny, leki, krew, odzież i środki spożywcze, środ ki sanitarno-czyszczące i inne rzeczy służące zacho waniu lub ochronie zdrowia oraz inne artykuły o przeznaczeniu medycznym, stanowiące pomoc humanitarną, otrzymywane bezpłatnie przez jed nostki organizacyjne statutowo powołane do reali zacji takiej pomocy lub nabyte ze zbiórek publicz nych i wykorzystywane do takiej pomocy, 1

3) środki farmaceutyczne i artykuły sanitarne prze znaczone do badań naukowych i rejestracyjnych, 1

4) wzory, modele, próbki i materiały niemające war tości handlowej, służące do reklamy lub akwizycji, przywożone w niewielkich ilościach przez podmio ty prowadzące działalność gospodarczą, 1

5) przywożone przez organizatorów lub uczestników międzynarodowych wystaw, targów, zawodów, konkursów — w związku z tymi imprezami: a) materiały reklamowe i nagrody przeznaczone do rozdania, b) środki spożywcze, wyroby spirytusowe i winiar skie, piwo oraz inne napoje alkoholowe i wyro by tytoniowe, przeznaczone na przyjęcia i spo tkania o charakterze reprezentacyjnym, c) towary przeznaczone do budowy, wyposażenia i dekoracji stoisk uczestników imprez, 1

6) przywożone przez organizatorów międzynarodo wych loterii fantowych towary określone w pkt 15 lit. a), 1

7) rzeczy otrzymane przez uczestników imprez mię dzynarodowych określonych w pkt 15 i pkt 16 tytu łem nagrody w związku z uczestnictwem w takiej imprezie, z wyjątkiem towarów podlegających po datkowi akcyzowemu, 1

8) wyposażenie oraz zapasy niezbędne do eksploata cji środka przewozowego, w tym materiały pędne w zbiorniku paliwa wbudowanym fabrycznie na stałe do środka przewozowego oraz oleje i smary, 1

9) rzeczy nabyte za granicą przez polskich przewoźni ków lub spedytorów, niezbędne do kontynuowania eksploatacji środka przewozowego za granicą,

20) środki spożywcze przeznaczone do spożycia w środku przewozowym przez członków obsługi i pasażerów w przewozach międzynarodowych, 2

1) środek przewozowy uzyskany tytułem odszkodo wania w zamian za dopuszczony do czasowego wywozu taki środek zniszczony w wypadku, a tak że środek przewozowy nabyty za pieniądze otrzy mane za granicą z tytułu odszkodowania, 2

2) trumny i urny ze zwłokami i szczątkami zwłok, 2

3) tablice i emblematy nagrobkowe oraz inne przed mioty służące do utrzymania lub ozdoby grobów i pomników, jeżeli nie są przeznaczone do działal ności gospodarczej, 2

4) rzeczy otrzymane bezpłatnie przez jednostki budże towe, przeznaczone do ich działalności, z wyłącze niem działalności gospodarczej, 2

5) rzeczy przywożone w małych przesyłkach poczto wych, jeżeli odprawa celna przesyłek w kraju nada nia odbywa się na podstawie umowy międzynaro dowej, 2

6) towary, które przed dopuszczeniem ich do obrotu zostały przekazane na rzecz Skarbu Państwa i zo stały przyjęte przez organ celny nieodpłatnie bez obciążeń innych niż należności celne przywozowe, 2

7) towary, których odbiorcy nie można ustalić lub któ rych odbiorca nie podejmuje, a ich wartość jest niż sza niż łączne koszty sprzedaży, przewozu, przecho wania i składowania, 2

8) towary objęte procedurą tranzytu, które na skutek działania siły wyższej uległy zniszczeniu w stopniu uniemożliwiającym używanie, 2

9) zwracane towary stanowiące resztki powstałe przy uszlachetnieniu, naprawie, wyładunku, przeładun ku, rozbiórce lub innych podobnych czynnościach, nadające się jedynie na surowce wtórne, 30) katalizatory przeznaczone do uszlachetnienia, prze robu lub przetworzenia towarów objętych proce durą uszlachetniania czynnego, 3

1) opakowania przywożone w jednostkowych egzem plarzach, spełniające funkcje reklamowo-akwizy cyjne, etykiety, szablony, wykroje, znaki firmowe, instrukcje obsługi przeznaczone do wykorzystania w toku produkcji towarów przeznaczonych do wy wozu za granicę, 3

2) pomoce naukowe, w tym sprzęt sportowy i apara tura badawczo-pomiarowa oraz elementy i części zamienne do tej aparatury, służące wyłącznie do celów dydaktycznych lub badawczych, przywożo ne dla przedszkoli, szkół, instytucji i placówek na ukowych oraz jednostek badawczo-rozwojowych, Dziennik Ustaw Nr 75 — 5646 — Poz. 802 z wyłączeniem przywożonych do działalności go spodarczej, 3

3) towary, które przed ich dopuszczeniem do obrotu uległy zniszczeniu lub przepadkowi na rzecz Skar bu Państwa, 3

4) środki trwałe stanowiące przedmiot wkładu niepie niężnego podmiotu zagranicznego, z zastrzeże niem nieodstępowania przez okres 3 lat, licząc od dnia dopuszczenia do obrotu, 3

5) sprzęt i urządzenia sportowe oraz aparatura i środ ki do odnowy biologicznej oraz rehabilitacji rucho wej przeznaczone dla reprezentacji narodowych i olimpijskich oraz do celów ratownictwa, przywo żone przez organizacje i stowarzyszenia kultury fi zycznej o zasięgu ogólnopolskim, za uprzednią zgo dą Prezesa Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki138), przeznaczone do niegospodarczej działalności sta tutowej — z zastrzeżeniem nieodstępowania przez okres 2 lat, licząc od dnia dopuszczenia do obrotu, 3

6) techniczne materiały wojskowe, przywożone przez zagranicznych uczestników ćwiczeń wojskowych or ganizowanych na terytorium Rzeczypospolitej Pol skiej, przeznaczone do zużycia w trakcie tych ćwiczeń, 3

7) pomoce naukowe, aparatura badawcza oraz wzor ce przywożone dla jednostek administracji miar i probierczych, 3

8) samoloty używane w lotnictwie cywilnym o masie własnej przekraczającej 12 ton oraz części zamien ne do nich i wyposażenie pokładowe przywożone przez ich użytkownika docelowego posiadającego świadectwo kwalifikacyjne wydane przez polski or gan nadzoru lotniczego, 3

9) urządzenia do kierowania, kontroli, nadzoru i zabez pieczania obsługi ruchu lotniczego, przywożone przez jednostki zabezpieczające ruch lotniczy w kraju, 40) sprzęt ratowniczo-gaśniczy, z wyłączeniem takiego samego sprzętu produkowanego w kraju, przezna czony dla jednostek ochrony przeciwpożarowej do ich niegospodarczej działalności statutowej, z za strzeżeniem nieodstępowania tego sprzętu przez okres 3 lat, licząc od dnia dopuszczenia do obrotu.

§2. Na zasadzie wzajemności i z zastrzeżeniem nie odstępowania towarów przez okres 3 lat od dnia do puszczenia do obrotu osobom innym niż wymienione w tym paragrafie, zwolniony od cła jest przywóz i wy wóz towarów przeznaczonych do użytku:

1) urzędowego obcych przedstawicielstw dyploma tycznych, urzędów konsularnych oraz misji specjal nych w Rzeczypospolitej Polskiej, a także organiza cji międzynarodowych mających siedzibę lub pla cówkę w Rzeczypospolitej Polskiej,

2) osobistego uwierzytelnionych w Rzeczypospolitej Polskiej szefów przedstawicielstw dyplomatycznych państw obcych, osób należących do personelu dy plomatycznego tych przedstawicielstw i misji spe cjalnych, osób należących do personelu organizacji międzynarodowych oraz innych osób korzystają cych z przywilejów i immunitetów na podstawie ustaw, umów lub powszechnie uznanych zwyczajów międzynarodowych, jak również pozostających z ni mi we wspólnocie domowej członków ich rodzin,

3) osobistego urzędników konsularnych państw ob cych oraz pozostających z nimi we wspólnocie do mowej członków ich rodzin,

4) osobistego osób niekorzystających z immunitetów, a należących do cudzoziemskiego personelu przed stawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsular nych oraz misji specjalnych w Rzeczypospolitej Polskiej. § 3.138a) Zwolniony od cła jest przywóz z zagranicy i wywóz za granicę:

1) wartości dewizowych,

2) znaków pieniężnych (banknotów i monet) — doko nywany przez Narodowy Bank Polski i banki — przed wprowadzeniem ich do obiegu i po wycofa niu ich z obiegu.

§4. Minister Finansów139), w drodze rozporządze nia:

1) ustanowi normy ilościowe lub wartościowe towa rów określonych w § 1 pkt 2—5,

2) określi, w porozumieniu z Ministrem Spraw Zagra nicznych139a), tryb, warunki, okres zwolnienia od cła, normy ilościowe lub wartościowe oraz doku menty wymagane do stwierdzenia podstawy sto sowania zwolnienia, o którym mowa w § 1 pkt 6.

§5. Minister Finansów139), w drodze rozporządze nia: 1)140) może ustanowić normy ilościowe towarów określonych w § 1 pkt 1, pkt 15, pkt 16, pkt 18 i pkt 20 oraz może określić dokumenty wymagane do stwierdzenia podstawy stosowania zwolnień,

2) może wyłączać lub ograniczać uprawnienia okre ślone w § 1 pkt 3 i pkt 4 w odniesieniu do osób prze kraczających wielokrotnie w ciągu 1 roku kalenda rzowego granicę państwową.

§6. Minister Finansów139), w drodze rozporządze nia, na wniosek Prezesa Urzędu Kultury Fizycznej i Tu —————— 13

8) Obecnie: Urząd Kultury Fizycznej i Sportu, zgodnie z usta wą z dnia 20 stycznia 2000 r. o zmianie ustawy o utworze niu Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki (Dz. U. Nr 9, poz. 116), która weszła w życie z mocą od dnia 1 stycznia 2000 r. —————— 138a) W brzmieniu ustalonym przez art. 8 ustawy z dnia 25 maja 2001 r. o skutkach wprowadzenia w niektórych państwach członkowskich Unii Europejskiej wspólnej waluty euro (Dz. U. Nr 63, poz. 640), który wszedł w ż ycie z dniem 7 lipca 2001 r. 13

9) Obecnie: minister właściwy do spraw finansów publicz nych, zgodnie z art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 3 i art. 8 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządo wej (Dz. U. z 1999 r. Nr 82, poz. 928, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 43, poz. 489, Nr 48, poz. 550, Nr 62, poz. 718, Nr 70, poz. 816, Nr 73, poz. 852, Nr 109, poz. 1158 i Nr 122, poz. 1314 i 1321 oraz z 2001 r. Nr 3, poz. 18, Nr 5, poz. 43 i 44, Nr 42, poz. 475, Nr 63, poz. 634 i Nr 73, poz. 761), która weszła w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r. 139a) Obecnie: ministrem właściwym do spraw zagranicz nych, zgodnie z art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 27 i art. 32 ustawy, o której mowa w przypisie 139. 140) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 4 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 55, która w tej części weszła w ży cie z dniem 15 kwietnia 2000 r. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5647 — Poz. 802 rystyki13

8) oraz w porozumieniu z Ministrem Gospodar ki140a) ustali wykaz towarów, o których mowa w § 1 pkt 35.

§7. W uzasadnionych wypadkach, w ramach limi tu zwolnień od cła określanego corocznie w ustawie budżetowej, Rada Ministrów, w drodze rozporządze nia, może ustalić szczegółową listę określającą ilość i wartość towarów zwolnionych od cła, związanych z realizacją określonych programów celowych, a zwłaszcza dotyczących podniesienia poziomu bezpie czeństwa publicznego, obronności państwa, zapobie gania i likwidacji skutków klęsk żywiołowych, krajowe go systemu ratowniczego oraz utrzymywania rezerw państwowych. DZIA¸ I141) Zwolnienia Rozdział 1 Przepisy ogólne Art. 190

1.

§1. Zwolnienia od cła przewidziane w ni niejszym dziale stosuje się do towarów obejmowanych procedurą dopuszczenia do obrotu lub procedurą wy wozu.

§2. Zwolnienia od cła przewidziane w niniejszym dziale stosuje się jedynie na wniosek zgłaszającego przedstawiony organom celnym najpóźniej w chwili składania zgłoszenia celnego. Art. 190

2. Do celów stosowania niniejszego działu:

1) za środek transportu przeznaczony do działalności gospodarczej — uważa się, wykorzystywany w działalności gospodarczej, każdy mechaniczny pojazd drogowy, który ze względu na rodzaj, budo wę lub wyposażenie jest przeznaczony do przewo zu towarów lub osób, a także specjalistyczny me chaniczny pojazd drogowy,

2) za prywatny środek transportu — uważa się mecha niczny pojazd drogowy oraz przyczepę do niego, kempingową przyczepę mieszkalną, łódź, samolot i rower, służący do użytku osobistego i nieprzezna czony do odpłatnego przewozu osób lub do odpłat nego bądź nieodpłatnego transportu towarów w celach handlowych lub do działalności gospo darczej,

3) za rzeczy osobistego użytku — uważa się towary bezpośrednio używane przez osobę fizyczną lub wykorzystywane w jej gospodarstwie domowym, jeżeli ich ilość lub rodzaj nie wskazują na przezna czenie handlowe lub do działalności gospodarczej, a także przenośny sprzęt niezbędny do wykonywa nia przez tę osobę zawodu,

4) za środki trwałe — uważa się sprowadzone z zagrani cy towary kompletne lub w częściach (mające cechy kompletności) i zdatne do użytku w momencie przy wozu oraz o trwałości pozwalającej na ich używanie przynajmniej przez 3 lata, ujęte w jednej fakturze,

5) za próbkę — uważa się najmniejszą ilość towaru, pobraną z dużej partii, która zachowuje skład oraz wszystkie właściwości fizyczne, fizykochemiczne i chemiczne lub biologiczne towaru; w wypadku próbki reklamowej jest to najmniejsza ilość towaru załączona do oferty, wysłana w celach reklamo wych lub akwizycyjnych, umożliwiająca zoriento wanie ewentualnego klienta o jakości towaru lub, w wypadku zawarcia kontraktu na podstawie pró bek, zobowiązująca do dostarczenia towarów zgodnie z próbkami,

6) za procedury księgowe — uważa się procedury wy nikające z dokumentacji, o której mowa w art. 10 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. Nr 121, poz. 591, z 1997 r. Nr 32, poz. 183, Nr 43, poz. 272, Nr 88, poz. 554, Nr 118, poz. 754, Nr 139, poz. 933 i 934, Nr 140, poz. 939 i Nr 141, poz. 945, z 1998 r. Nr 60, poz. 382, Nr 106, poz. 668, Nr 107, poz. 669 i Nr 155, poz. 1014, z 1999 r. Nr 9, poz. 75 i Nr 83, poz. 931 oraz z 2000 r. Nr 60, poz. 703, Nr 94, poz. 1037 i Nr 113, poz. 1186), opi sującej przyjęte przez jednostkę zasady rachunko wości, a w szczególności zasady prowadzenia od powiednich kont ksiąg pomocniczych, przeznaczo nych do ewidencji zwolnionych od cła składników majątku trwałego i obrotowego. Rozdział 2 Zwolnienia od cła w przywozie Art. 190

3. Towary, o których mowa w niniejszym rozdziale, zwolnione są od cła zarówno w wypadku bezpośredniego przywozu z zagranicy, jak i wcześniej szego objęcia inną procedurą celną, która nie zmieniła ich statusu celnego. Art. 190

4.

§1. Zwolnione od cła, z zastrzeżeniem § 2, są rzeczy osobistego użytku osoby fizycznej, przy bywającej na polski obszar celny na pobyt stały lub po wracającej z czasowego pobytu za granicą, jeżeli łącz nie spełnione są następujące warunki:

1) rzeczy służyły osobistemu użytkowi tej osoby w miejscu poprzedniego pobytu za granicą, z tym że prywatne środki transportu musiały służyć takie mu użytkowi przez okres co najmniej 6 miesięcy przed datą zakończenia pobytu za granicą, chyba ż e prawo kraju poprzedniego pobytu ogranicza moż liwość rejestracji prywatnych środków transportu bądź wprowadza warunki konstrukcyjne lub tech niczne znacząco różniące się od obowiązujących w kraju,

2) rzeczy będą przeznaczone w kraju do takiego same go celu, w jakim były używane za granicą,

3) osoba fizyczna przebywała poza polskim obszarem celnym za zgodą władz kraju pobytu przez co naj mniej kolejnych 12 miesięcy poprzedzających zmianę miejsca pobytu,

4) od daty ostatniego zgłoszenia celnego zwalniające go od cła towary na podstawie niniejszego artyku łu minęło co najmniej 36 miesięcy. —————— 140a) Obecnie: ministrem właściwym do spraw gospodarki, zgodnie z art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 4 i art. 9 ustawy, o której mowa w przypisie 139. 14

1) Dział I w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 57 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 1, która w tej części wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2002 r., zgodnie z art. 6 tej ustawy. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5648 — Poz. 802

§2. Zwolnienia od cła, o którym mowa w § 1, nie stosuje się do:

1) napojów alkoholowych,

2) tytoniu i wyrobów tytoniowych,

3) środków transportu przeznaczonych do działalno ści gospodarczej.

§3. Rzeczy osobistego użytku zwolnione są od cła, jeżeli zostały zgłoszone do procedury dopuszczenia do obrotu przed upływem 12 miesięcy od dnia zakończe nia pobytu za granicą.

§4. Dopuszczenie do obrotu rzeczy osobistego użytku może zostać dokonane partiami, w terminie, o którym mowa w § 3.

§5. Zwolnienie od cła rzeczy, o których mowa w § 1, stosuje się pod warunkiem ich nieodstępowania przez okres 12 miesięcy, licząc od dnia objęcia procedurą do puszczenia do obrotu.

§6. Sprzedaż lub dobrowolne przeniesienie prawa własności w inny sposób, wynajem, użyczenie, wy dzierżawienie lub inne odpłatne bądź nieodpłatne od stąpienie rzeczy, dokonane przed upływem terminu, o którym mowa w § 5, wymaga uprzedniego pisemne go poinformowania o tym organu celnego i powoduje powstanie długu celnego według stanu i wartości cel nej towaru w dniu odstąpienia oraz według stawek cel nych obowiązujących w tym dniu. Jeżeli nie można ustalić daty odstąpienia towaru, art. 222 stosuje się od powiednio.

§7. W wypadku mienia cudzoziemców, którym nadano status uchodźcy lub udzielono azylu, oraz osób krajowych zmuszonych do przybycia na polski obszar celny ze względu na wyjątkowe okoliczności polityczne w kraju poprzedniego pobytu, organ celny może ze zwolić na niestosowanie warunków określonych w § 1 pkt 1 i 2, § 3 i § 5 oraz ograniczeń, o których mowa w § 2 pkt 3.

§8. Zwolnienie od cła, o którym mowa w § 1, sto suje się także w odniesieniu do rzeczy stanowiących mienie osoby fizycznej, zgłoszonych do procedury do puszczenia do obrotu przed dniem zakończenia poby tu za granicą, jeżeli osoba ta zobowiąże się do przesie dlenia się do kraju przed upływem 6 miesięcy od dnia przedstawienia organowi celnemu takiego zobowiąza nia i jeżeli złożone zostanie zabezpieczenie w celu za gwarantowania pokrycia kwoty wynikającej z długu celnego. W wypadku osób przybywających do kraju na pobyt stały zobowiązanie uważa się za wypełnione z dniem okazania organowi celnemu dokumentów po twierdzających osiedlenie się na polskim obszarze cel nym. Terminy określone w § 1 pkt 1 i § 3 liczy się od dnia objęcia towaru procedurą dopuszczenia do obro tu, natomiast termin określony w § 5 liczy się od dnia wykonania zobowiązania.

§9. Zwolnienie od cła, o którym mowa w § 1, sto suje się także:

1) w odniesieniu do rzeczy osobistego użytku osoby fizycznej, która miała miejsce pobytu za granicą przez okres krótszy niż 12 miesięcy, nie krócej jed nak niż 6 miesięcy, jeżeli osoba ta udowodni, ż e nie miała wpływu na skrócenie pobytu,

2) w wypadku gdy osoba fizyczna nie zachowa termi nu określonego w § 3, jeżeli udowodni, iż uchybie nie nastąpiło bez jej winy.

§10. Minister właściwy do spraw finansów publicz nych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zagranicznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb, warunki, normy ilościowe lub wartościowe oraz dokumenty wymagane do stwierdzenia podstawy sto sowania zwolnienia od cła, o którym mowa w § 1, oraz może określić, w porozumieniu z ministrem właści wym do spraw wewnętrznych, które z warunków okre ślonych w § 1—§ 6 nie będą miały zastosowania wo bec osób fizycznych przyjeżdżających na polski obszar celny na pobyt stały na podstawie wizy repatriacyjnej. Art. 190

5.

§1. Zwolnione od cła, z zastrzeżeniem § 6, są rzeczy osobistego użytku oraz rzeczy nowe, na leżące do osoby fizycznej niemającej miejsca zamiesz kania w kraju, przybywającej do kraju na pobyt stały w związku z zawarciem związku małżeńskiego, jeżeli osoba ta miała miejsce pobytu za granicą przez okres co najmniej 12 miesięcy poprzedzających zmianę miej sca pobytu.

§2. Zwolnienie od cła stosuje się także w odniesie niu do prezentów zwyczajowo ofiarowywanych w związku z zawarciem związku małżeńskiego oso bom, o których mowa w § 1, pod warunkiem, że zosta ły one ofiarowane przez osoby mające miejsce za mieszkania za granicą i wartość poszczególnych pre zentów nie jest wyższa niż równowartość 1 000 EURO.

§3. Zwolnienia od cła, o którym mowa w § 1 i § 2, nie stosuje się, jeżeli osoba fizyczna przybywająca na polski obszar celny na pobyt stały korzysta ze zwolnie nia od cła, o którym mowa w art. 1904.

§4. Zwolnienie od cła rzeczy, o których mowa w § 1 i § 2, stosuje się pod warunkiem ich nieodstępowania przez okres 12 miesięcy, licząc od dnia objęcia proce durą dopuszczenia do obrotu.

§5. Sprzedaż lub dobrowolne przeniesienie prawa własności w inny sposób, wynajem, użyczenie, wy dzierżawienie lub inne odpłatne bądź nieodpłatne od stąpienie rzeczy dokonane przed upływem terminu, o którym mowa w § 4, wymaga uprzedniego pisemne go poinformowania o tym organu celnego i powoduje powstanie długu celnego według stanu i wartości cel nej towaru w dniu odstąpienia oraz według stawek cel nych obowiązujących w tym dniu. Jeżeli nie można ustalić daty odstąpienia towaru, art. 222 stosuje się od powiednio.

§6. Zwolnienia od cła, o którym mowa w § 1 i § 2, nie stosuje się do:

1) napojów alkoholowych,

2) tytoniu i wyrobów tytoniowych.

§7. Towary, o których mowa w § 1 i § 2, podlegają zwolnieniu od cła, jeżeli zostały zgłoszone do procedu ry dopuszczenia do obrotu przed upływem 4 miesięcy od dnia zawarcia związku małżeńskiego przez osobę Dziennik Ustaw Nr 75 — 5649 — Poz. 802 uprawnioną do zwolnienia od cła i pod warunkiem przedstawienia przez tę osobę dokumentu potwierdza jącego zawarcie związku małżeńskiego.

§8. Dopuszczenie do obrotu towarów, o których mowa w § 1 i w § 2, może zostać dokonane partiami, w terminie określonym w § 7.

§9. Zwolnienie od cła stosuje się także, w odniesie niu do towarów zgłoszonych do procedury dopuszcze nia do obrotu, przed ustalonym dniem zawarcia związ ku małżeńskiego, nie wcześniej jednak niż 2 miesiące przed tym dniem, jeżeli złożone zostanie zabezpiecze nie w celu zagwarantowania pokrycia kwoty wynikają cej z długu celnego.

§10. Organ celny może, w szczególnie uzasadnio nych wypadkach, zezwolić na zastosowanie zwolnienia od cła przewidzianego w niniejszym artykule:

1) osobie, która przebywała za granicą przez okres krótszy niż określony w § 1, jeżeli osoba ta udowod ni, że jej zamiarem było przebywanie za granicą przez co najmniej 12 miesięcy,

2) osobie, która przed podjęciem decyzji o zawarciu związku małżeńskiego czasowo przebywała na pol skim obszarze celnym, pod warunkiem że bezpo średnio przed rozpoczęciem czasowego pobytu osoba ta przez okres co najmniej 12 miesięcy mia ła miejsce stałego pobytu za granicą,

3) gdy osoba nie zachowa terminu określonego w § 7, jeżeli udowodni, że uchybienie to nastąpiło bez jej winy. § 1

1. Minister właściwy do spraw finansów publicz nych określi, w drodze rozporządzenia, dokumenty wy magane do stwierdzenia podstawy stosowania zwol nienia od cła, o którym mowa w § 1, oraz może okre ślić tryb, warunki, normy ilościowe lub wartościowe. Art. 190

6.

§1. Zwolnione od cła są rzeczy osobiste go użytku pochodzące ze spadku otrzymane przez:

1) osobę fizyczną mającą miejsce zamieszkania w kra ju albo

2) osobę prawną mającą siedzibę w kraju, której sta tut nie dopuszcza prowadzenia działalności gospo darczej.

§2. Zwolnienia od cła, o którym mowa w § 1, nie stosuje się do:

1) napojów alkoholowych,

2) tytoniu i wyrobów tytoniowych,

3) środków transportu przeznaczonych do działalno ści gospodarczej,

4) nieprzenośnego sprzętu, który służył osobie zmar łej do prowadzenia działalności gospodarczej lub do wykonywania zawodu,

5) zapasów surowców, półproduktów lub wyrobów gotowych, wykorzystywanych do produkcji,

6) żywego inwentarza,

7) zapasów produktów rolnych, których ilość jest większa niż przeznaczona na niezbędne potrzeby domowe rodziny.

§3. Rzeczy, o których mowa w § 1, podlegają zwol nieniu od cła, jeżeli zostały zgłoszone do procedury do puszczenia do obrotu przed upływem 2 lat, licząc od dnia nabycia przez osobę uprawnioną praw do spadku na mocy prawomocnego postanowienia o stwierdze niu nabycia spadku.

§4. Dopuszczenie do obrotu rzeczy, o których mo wa w § 1, może zostać dokonane partiami, w terminie określonym w § 3.

§5. Organ celny może, w szczególnie uzasadnio nych wypadkach, zezwolić na zastosowanie zwolnienia od cła rzeczy, o których mowa w niniejszym artykule, pomimo niespełnienia warunku określonego w § 3, je żeli osoba udowodni, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy.

§6. Minister właściwy do spraw finansów publicz nych określi, w drodze rozporządzenia, tryb, warunki i dokumenty wymagane do stwierdzenia podstawy stosowania zwolnienia od cła rzeczy, o których mowa w § 1. Art. 190

7.

§1. Zwolnione od cła są rzeczy osobiste go użytku służące osobie fizycznej niemającej miejsca zamieszkania w kraju do wyposażenia jej mieszkania lub domu w kraju, jeżeli łącznie zostaną spełnione na stępujące warunki:

1) osoba ta udowodni, iż ma miejsce zamieszkania za granicą przez okres co najmniej 12 miesięcy po przedzających przyjazd do kraju,

2) rzeczy służyły osobistemu użytkowi tej osoby przez okres co najmniej 6 miesięcy przed dniem przywo zu na polski obszar celny,

3) rodzaj i ilość rzeczy wskazuje na przeznaczenie do zwykłego wyposażenia mieszkania lub domu,

4) mieszkanie lub dom stanowią własność osoby ko rzystającej ze zwolnienia od cła lub zostały przez nią wynajęte na okres co najmniej 2 lat,

5) osoba ta zobowiąże się, iż nie będzie wynajmowa ła mieszkania lub domu osobom trzecim w okresie nieobecności jej lub rodziny.

§2. Udzielenie zwolnienia może zostać uzależnione od złożenia zabezpieczenia na okres 2 lat w celu zagwa rantowania pokrycia kwoty wynikającej z długu celnego, który mógłby powstać w wypadku określonym w § 5.

§3. Zwolnienie może zostać zastosowane tylko je den raz w odniesieniu do wyposażenia każdego kolej nego mieszkania lub domu osoby uprawnionej do ko rzystania ze zwolnienia.

§4. Zwolnienie od cła rzeczy, o których mowa w § 1, stosuje się pod warunkiem ich nieodstępowania przez okres 2 lat, licząc od dnia objęcia procedurą dopuszcze nia do obrotu.

§5. W wypadku wynajęcia lub odstąpienia miesz kania lub domu osobom trzecim przed upływem 2 lat, licząc od dnia dopuszczenia do obrotu rzeczy, o których mowa w § 1, wysokość długu celnego określa się we dług stanu i wartości celnej towaru w dniu tego wyna Dziennik Ustaw Nr 75 — 5650 — Poz. 802 jęcia lub odstąpienia i według stawek celnych obowią zujących w tym dniu, z zastrzeżeniem § 7.

§6. W wypadku odpłatnego lub nieodpłatnego wy pożyczenia, oddania w zastaw, wynajęcia lub odstąpie nia rzeczy, o których mowa w § 1, przed upływem 2 lat, licząc od dnia objęcia ich procedurą dopuszczenia do obrotu, § 5 stosuje się odpowiednio.

§7. Dług celny nie powstaje, gdy rzeczy, o których mowa w § 1, zostały użyte do wyposażenia kolejnego mieszkania lub domu, jeżeli zostaną zachowane wa runki określone w § 1 pkt 4 i 5.

§8. Minister właściwy do spraw finansów publicz nych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej okre śli, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb, warun ki, a także rodzaj i ilość rzeczy przeznaczonych do zwy kłego wyposażenia mieszkania lub domu oraz doku menty wymagane do stwierdzenia podstawy stosowa nia zwolnienia od cła, o którym mowa w § 1. Art. 190

8.

§1. Zwolnione od cła są rzeczy potrzeb ne do nauki studenta lub ucznia, rzeczy przeznaczone do zwyczajowego wyposażenia jego pokoju oraz nale żąca do niego odzież, jeżeli przybywa on na polski ob szar celny z zamiarem nauki i rzeczy te są wykorzysty wane na jego osobiste potrzeby podczas pobytu zwią zanego z nauką.

§2. Zwolnienie od cła, o którym mowa w § 1, sto suje się do rzeczy należących do osób przyjętych w po czet studentów dziennych albo wieczorowych studiów o pełnym wymiarze godzinowym lub wpisanych na li stę uczniów szkoły podstawowej, gimnazjum lub szko ły ponadgimnazjalnej, lub szkoły ponadpodstawowej.

§3. Zwolnienie od cła rzeczy potrzebnych do nauki oraz rzeczy przeznaczonych do zwyczajowego wyposa żenia pokoju studenta lub ucznia stosuje się raz w roku szkolnym.

§4. Minister właściwy do spraw finansów publicz nych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego oraz ministrem właści wym do spraw oświaty i wychowania określi, w drodze rozporządzenia, normy ilościowe lub wartościowe oraz dokumenty wymagane do stwierdzenia podstawy sto sowania zwolnienia od cła, o którym mowa w § 1. Art. 190

9.

§1. Zwolnione od cła, z zastrzeżeniem § 2, są towary umieszczone w przesyłkach wysyłanych z zagranicy bezpośrednio do osoby znajdującej się na polskim obszarze celnym, pod warunkiem że łączna wartość towarów w przesyłce nie przekracza równo wartości 22 EURO.

§2. Zwolnienia od cła, o którym mowa w § 1, nie stosuje się do:

1) napojów alkoholowych,

2) tytoniu i wyrobów tytoniowych,

3) perfum i wód toaletowych. Art. 190

10.

§1. Zwolnione od cła, w ramach ustano wionych norm, są towary umieszczone w przesyłce wysyłanej z zagranicy przez osobę fizyczną i przezna czonej dla osoby fizycznej znajdującej się na polskim obszarze celnym, jeżeli łącznie spełnione są następują ce warunki:

1) przesyłka ma charakter okazjonalny,

2) przesyłka zawiera towary wyłącznie osobistego użytku, których ilość i rodzaj nie wskazują na ich przeznaczenie handlowe,

3) odbiorca nie jest obowiązany do uiszczenia jakich kolwiek opłat na rzecz nadawcy w związku z otrzy maniem przesyłki.

§2. Zwolnienie od cła, o którym mowa w § 1, sto suje się do kwoty 45 EURO na przesyłkę. W wypadku gdy łączna wartość towarów w przesyłce przekracza tę kwotę, zwolnienie od cła stosuje się do wysokości tej kwoty w stosunku do towarów, które, przywożone od dzielnie, mogłyby korzystać z takiego zwolnienia.

§3. Minister właściwy do spraw finansów publicz nych określi, w drodze rozporządzenia, tryb, warunki, normy ilościowe oraz dokumenty wymagane do stwierdzenia podstawy stosowania zwolnienia od cła, o którym mowa w § 1. Art. 1901

1.

§1. Zwolnione od cła, z zastrzeżeniem § 3 i § 4, są środki trwałe należące do przedsiębiorcy wykonującego działalność wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, wydobywczą lub rolniczą, który zaprzestał prowadzenia tej działalności za granicą i za mierza wykonywać podobną działalność na polskim obszarze celnym, jeżeli łącznie spełnione są następują ce warunki:

1) środki trwałe były używane przez przedsiębiorcę w miejscu poprzedniego wykonywania działalno ści przez okres co najmniej 12 miesięcy przed datą zaprzestania działalności przedsiębiorstwa za gra nicą,

2) środki trwałe są przeznaczone na polskim obszarze celnym do takiego samego celu, w jakim były uży wane za granicą,

3) rodzaj i ilość przywożonych rzeczy odpowiadają ro dzajowi i skali dotychczasowej działalności prowa dzonej przez przedsiębiorcę.

§2. W wypadku korzystania ze zwolnienia od cła, o którym mowa w § 1, przez właściciela gospodarstwa rolnego, zwolniony od cła jest także żywy inwentarz.

§3. Jeżeli powoduje to rozpoczęcie prowadzenia nowej działalności, zwolnienie od cła, o którym mowa w § 1, stosuje się także w wypadku zaprzestania dzia łalności związanej z połączeniem się przedsiębiorców lub nabyciem albo przejęciem w posiadanie przez przedsiębiorcę krajowego zorganizowanej części mie nia przedsiębiorcy zagranicznego.

§4. Zwolnienia od cła nie stosuje się również do:

1) środków transportu, które nie służą do wykonywa nia działalności gospodarczej,

2) zapasów przeznaczonych do spożycia przez ludzi lub zwierzęta, Dziennik Ustaw Nr 75 — 5651 — Poz. 802

3) materiałów pędnych,

4) zapasów surowców, półproduktów i wyrobów go towych, wykorzystywanych do produkcji,

5) inwentarza żywego stanowiącego własność przed siębiorcy, który prowadzi działalność gospodarczą w zakresie obrotu zwierzętami hodowlanymi.

§5. Ârodki trwałe podlegają zwolnieniu od cła, je żeli zostały zgłoszone do procedury dopuszczenia do obrotu przed upływem 12 miesięcy od dnia zaprzesta nia działalności przedsiębiorstwa za granicą.

§6. Zwolnienie od cła rzeczy, o których mowa w § 1, stosuje się pod warunkiem ich nieodstępowania przez okres 12 miesięcy, licząc od dnia objęcia procedurą do puszczenia do obrotu.

§7. W wypadku istnienia ryzyka nadużycia odstą pienia rzeczy termin, o którym mowa w § 6, może zo stać przedłużony do 36 miesięcy.

§8. Sprzedaż lub dobrowolne przeniesienie prawa własności w inny sposób, wynajem, użyczenie, wy dzierżawienie lub inne odpłatne bądź nieodpłatne od stąpienie rzeczy dokonane przed upływem okresu, o którym mowa w § 6 i § 7, wymaga uprzedniego pi semnego poinformowania o tym organu celnego i po woduje powstanie długu celnego według stanu i war tości celnej towaru w dniu tego odstąpienia oraz we dług stawek celnych obowiązujących w tym dniu. Je żeli nie można ustalić daty odstąpienia towaru, art. 222 stosuje się odpowiednio.

§9. Organ celny może w szczególnie uzasadnio nych wypadkach zezwolić na zastosowanie zwolnienia od cła przewidzianego w niniejszym artykule w wypad ku, gdy:

1) przedsiębiorca nie spełnia warunku określonego w § 1 pkt 1,

2) przedsiębiorca nie zachowa terminu określonego w § 5, jeżeli udowodni, iż uchybienie nastąpiło bez jego winy.

§10. Zwolnione od cła są również środki trwałe na leżące do osób wykonujących wolne zawody, w rozu mieniu ustawy z dnia 15 września 2000 r. — Kodeks spółek handlowych (Dz.U. Nr 94, poz. 1037), które uzy skały prawo do wykonywania takich zawodów na pol skim obszarze celnym, oraz osób prawnych nieprowa dzących działalności gospodarczej, które przenoszą swoją działalność z zagranicy na polski obszar celny; § 1—§ 9 stosuje się odpowiednio. Art.1901

2.

§1. Zwolnione od cła są produkty rolne oraz produkty hodowli, pszczelarstwa, ogrodnictwa i leśnictwa, uzyskane na nieruchomościach znajdują cych się za granicą państwa i przylegających do pol skiego obszaru celnego, użytkowanych przez osoby krajowe, prowadzące gospodarstwo rolne lub działal ność przetwórczą na polskim obszarze celnym, na gruntach przylegających do granicy państwowej, jeże li łącznie spełnione są następujące warunki:

1) produkty te zostały poddane jedynie zabiegom, któ re zwykle są dokonywane po ich zebraniu lub wy produkowaniu,

2) w wypadku produktów hodowli — produkty takie uzyskano od zwierząt wyhodowanych na polskim obszarze celnym lub dopuszczonych do obrotu na polskim obszarze celnym,

3) zgłoszenie celne produktów jest dokonywane przez osobę prowadzącą gospodarstwo rolne lub na jej rzecz.

§2. Do produktów rybołówstwa i gospodarki rybnej prowadzonej przez polskich rybaków w wodach płyną cych i jeziorach stanowiących granicę polskiego obsza ru celnego oraz do produktów łowiectwa prowadzone go przez polskich myśliwych na tych jeziorach i wodach płynących przepis § 1 stosuje się odpowiednio. Art. 1901

3. Zwolnione od cła, na zasadzie wzajem ności, są nasiona, nawozy i inne produkty służące do uprawy ziemi i roślin, przeznaczone do wykorzystania na nieruchomościach znajdujących się w kraju i przyle gających do granicy państwowej, użytkowanych przez osoby prowadzące gospodarstwo rolne lub przetwór cze za granicą, na gruntach przylegających do granicy państwowej, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1) ilość przywożonych produktów nie przekracza ilo ści niezbędnej do uprawy lub prowadzenia gospo darstwa,

2) zgłoszenie celne produktów jest dokonywane przez osobę prowadzącą gospodarstwo rolne lub na jej rzecz. Art. 1901

4.

§1. Zwolnione od cła, w ramach ustano wionych norm, są towary przywożone w bagażu oso bistym podróżnego przybywającego na polski obszar celny, jeżeli ilość i rodzaj tych towarów nie wskazuje na przeznaczenie handlowe.

§2. Dla celów stosowania niniejszego artykułu:

1) za bagaż osobisty — uważa się bagaż podręczny lub bagaż nadany (bagaż, który po przyjęciu i zareje strowaniu go przez przewoźnika w miejscu wyjaz du lub wylotu nie jest dostępny dla podróżnego w czasie odbywania podróży, w tym także podczas przerw w podróży i zmiany środka transportu na in ny),

2) za strefę nadgraniczną — uważa się strefę nadgra niczną w rozumieniu ustawy o ochronie granicy państwowej.

§3. Zwolnione od cła, w ramach ustanowionych norm, są również towary przywożone w bagażu osobi stym przez osobę, która:

1) ma miejsce zamieszkania w strefie nadgranicznej, z zastrzeżeniem § 4, lub

2) przekracza granicę w związku z wykonywaną pracą w strefie nadgranicznej, lub

3) przekracza granicę w związku z wykonywaną pracą w zakresie obsługi środka transportu wykorzysty wanego w ruchu międzynarodowym.

§4. Podróżny mający miejsce zamieszkania w pol skiej części strefy nadgranicznej może korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w § 1, pod warunkiem że Dziennik Ustaw Nr 75 — 5652 — Poz. 802 udowodni, iż nie przyjeżdża ze strefy nadgranicznej w kraju sąsiadującym z Rzecząpospolitą Polską, i jeżeli nie przekracza granicy w związku z wykonywaną pracą w zakresie obsługi środka transportu wykorzystywane go w ruchu międzynarodowym.

§5. Minister właściwy do spraw finansów publicz nych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb, warunki, normy ilościowe lub wartościowe oraz dokumenty wymagane do stwierdzenia podstawy sto sowania zwolnienia od cła, o którym mowa w § 1 i w § 3. Art. 1901

5.

§1. Zwolnione od cła są towary o cha rakterze edukacyjnym, naukowym lub kulturowym, umieszczone w wykazie, o którym mowa w § 11, bez względu na osobę i cel, dla których są przywożone.

§2. Zwolnione od cła są towary o charakterze edu kacyjnym, naukowym lub kulturowym, umieszczone w wykazie, o którym mowa w § 12, przywożone dla:

1) jednostek budżetowych prowadzących działalność o charakterze edukacyjnym lub naukowym albo

2) jednostek lub organizacji prowadzących działal ność o charakterze edukacyjnym, naukowym lub kulturowym.

§3. Zwolniona od cła jest także aparatura naukowa i przyrządy przeznaczone wyłącznie do celów niehan dlowych, wymienione w wykazie, o którym mowa w § 13, jeżeli przywożone są dla:

1) instytucji publicznych lub użyteczności publicznej, których podstawową działalnością jest prowadze nie badań naukowych lub nauczanie, albo

2) prywatnych instytucji lub organizacji, których wy łączną działalnością jest prowadzenie badań na ukowych lub nauczanie.

§4. Dla celów stosowania niniejszego artykułu:

1) za przyrządy lub aparaturę naukową uważa się to wary, które ze względu na swoje parametry tech niczne i wyniki pomiarów, jakie za ich pomocą można uzyskać, mogą być przeznaczone głównie do prowadzenia działalności naukowej lub naucza nia,

2) za przeznaczone do celów niehandlowych uważa się przyrządy lub aparaturę przeznaczoną do pro wadzenia badań naukowych lub nauczania niepro wadzonych z zamiarem osiągnięcia zysku.

§5. Zwolnione od cła są również elementy, części zamienne i akcesoria do aparatury badawczo-pomia rowej zwolnionej od cła oraz narzędzia służące do utrzymania, kontroli lub naprawy tej aparatury, pod warunkiem że są przywożone jednocześnie z tą apara turą.

§6. Jeżeli elementy, części zamienne, akcesoria i narzędzia są przywożone później niż aparatura, to mo gą być one zwolnione od cła pod warunkiem, ż e jedno znacznie można stwierdzić, iż są one przeznaczone do aparatury, która była przywieziona na polski obszar cel ny z zastosowaniem zwolnienia od cła.

§7. Sprzedaż lub dobrowolne przeniesienie prawa własności w inny sposób, wynajem, użyczenie, wy dzierżawienie lub inne odpłatne bądź nieodpłatne od stąpienie rzeczy zwolnionych od cła na podstawie § 2 i § 3 wymaga uprzedniego poinformowania o tym or ganu celnego i powoduje powstanie długu celnego. Wysokość długu celnego określa się według stanu i wartości celnej towaru w dniu odstąpienia oraz we dług stawek celnych obowiązujących w tym dniu. Je żeli nie można ustalić daty odstąpienia towaru, art. 222 stosuje się odpowiednio.

§8. Dług celny nie powstaje, jeżeli zostaną spełnio ne łącznie następujące warunki:

1) towary zostaną odstąpione osobie, która spełnia warunki do skorzystania ze zwolnienia od cła prze widzianego w niniejszym artykule,

2) towary będą używane w celu, który uprawniałby do skorzystania ze zwolnienia od cła na podstawie ni niejszego artykułu,

3) organ celny, który przyjął zgłoszenie celne dotyczą ce dopuszczenia do obrotu towaru zwolnionego od cła, zostanie uprzednio poinformowany o zamiarze odstąpienia.

§9. Jeżeli towar zostanie użyty do celu innego niż uprawniający do skorzystania ze zwolnienia od cła na podstawie niniejszego artykułu lub jeżeli osoba posia dająca towar zwolniony od cła przestaje spełniać wa runki uprawniające do korzystania ze zwolnienia od cła, wysokość długu celnego określa się według stanu i wartości celnej towaru w dniu zmiany sposobu wyko rzystania towaru lub w dniu, w którym warunki upraw niające osobę do korzystania ze zwolnienia od cła prze stały być spełniane, oraz według stawek celnych obo wiązujących w tym dniu. Jeżeli nie można ustalić daty naruszenia wyżej wymienionych warunków, art. 222 stosuje się odpowiednio.

§10. Osoba, o której mowa w § 8 pkt 1, której od stąpiono towar zwolniony od cła, przejmuje prawa i obowiązki osoby, która odstąpiła ten towar; przepisy § 7—§ 9 stosuje się odpowiednio. § 1

1. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyż szego w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw nauki, ministrem właściwym do spraw oświaty i wychowania, ministrem właściwym do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego oraz ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wykaz towarów, o których mowa w § 1. § 1

2. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyż szego w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw nauki, ministrem właściwym do spraw oświaty i wychowania, ministrem właściwym do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego oraz ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wykaz towarów oraz wykaz kategorii jednostek i organizacji uprawnionych do ko rzystania ze zwolnienia od cła, o którym mowa w § 2. W wykazie mogą być umieszczone wyłącznie towary, których odpowiedniki nie są produkowane w kraju. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5653 — Poz. 802 W wykazie mogą być umieszczone tylko te jednostki, których procedury księgowe umożliwiają kontrolę wy korzystania zwolnionych od cła towarów. § 1

3. Minister właściwy do spraw nauki w porozu mieniu z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego, ministrem właściwym do spraw oświaty i wychowania oraz ministrem właściwym do spraw fi nansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wykaz prywatnych instytucji lub organizacji, o których mowa w § 3, oraz aparatury i przyrządów naukowych przywożonych dla tych instytucji. W wykazie mogą być umieszczone wyłącznie aparatura lub przyrządy na ukowe, których odpowiedniki nie są produkowane w kraju. W wykazie mogą być zamieszczone tylko te jednostki i organizacje, których procedury księgowe umożliwiają kontrolę wykorzystania towarów zwolnio nych od cła. § 1

4. Minister właściwy do spraw finansów publicz nych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady, tryb i dokumenty wymagane do stwierdzenia podstawy stosowania zwolnienia od cła, o którym mowa w § 1—§ 3. Art. 1901

6.

§1. Zwolnione od cła są:

1) zwierzęta przeznaczone do badań laboratoryjnych,

2) nieprodukowane na terenie Rzeczypospolitej Pol skiej substancje biologiczne lub chemiczne nadają ce się głównie do celów naukowych, przywożone w ilościach, które nie wskazują na przeznaczenie handlowe.

§2. Zwolnienie od cła, o którym mowa w § 1, sto suje się pod warunkiem, ż e towary są przeznaczone dla instytucji publicznych, których podstawową działalno ścią jest nauczanie lub prowadzenie badań nauko wych, albo dla wydzielonych jednostek tych instytucji, jeżeli podstawową działalnością tych jednostek jest prowadzenie badań naukowych lub nauczanie.

§3. Minister właściwy do spraw nauki w porozu mieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa, ministrem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego oraz ministrem właściwym do spraw finansów publicz nych określi, w drodze rozporządzenia, wykaz substan cji, o których mowa w § 1 pkt

2. W wykazie mogą być umieszczone wyłącznie substancje biologiczne lub chemiczne, których odpowiedniki nie są produkowane w kraju i których specyfika lub stopień czystości czyni z nich substancje nadające się głównie do celów na ukowych. Art. 1901

7.

§1. Zwolnione od cła są:

1) substancje lecznicze pochodzenia ludzkiego, a w szczególności krew i jej pochodne, wysuszone osocze krwi, surowica i utrwalone roztwory oso cza, immunoglobiny i fibrynogen,

2) odczynniki służące do określania grupy krwi i wy krywania niezgodności grup krwi, bez względu na źródło i sposób ich wytworzenia,

3) odczynniki służące do określania grup zgodności tkankowej u ludzi, bez względu na źródło i sposób ich wytworzenia,

4) opakowania specjalnie przystosowane do przewo zu towarów określonych w pkt 1—3 oraz rozpusz czalniki i dodatki potrzebne do ich użycia, jeżeli są przywożone jednocześnie z tymi towarami.

§2. Zwolnienie od cła, o którym mowa w § 1, sto suje się, jeżeli łącznie spełnione są następujące warun ki:

1) towary są przeznaczone dla instytucji lub laborato riów prowadzących działalność medyczną lub na ukową niemającą charakteru handlowego, ujętych w wykazie instytucji i laboratoriów uprawnionych do korzystania ze zwolnienia od cła,

2) towarom towarzyszy świadectwo zgodności wyda ne przez odpowiednie władze kraju wysyłki,

3) towary są przewożone w pojemniku opatrzonym etykietą identyfikacyjną.

§3. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozu mieniu z ministrem właściwym do spraw nauki, mini strem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego oraz ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:

1) wykaz instytucji i laboratoriów prowadzących dzia łalność medyczną lub naukową, niemającą charak teru handlowego, wykorzystujących towary, o któ rych mowa w § 1,

2) dokumenty wymagane do stwierdzenia podstawy stosowania zwolnienia od cła — uwzględniając w szczególności zakres i rodzaj dzia łalności instytucji lub laboratorium. W wykazie umieszczone mogą być instytucje i labora toria, w których procedury księgowe umożliwiają kon trolę wykorzystania zwolnionych od cła towarów. Art. 1901

8.

§1. Zwolnione od cła są:

1) przyrządy i aparatura przeznaczone do prowadze nia badań naukowych, diagnozowania lub lecze nia,

2) części zamienne, elementy i specjalne wyposażenie przeznaczone do przyrządów i aparatury, o których mowa w pkt 1, jeżeli zostały one przywiezione jed nocześnie z nimi lub zostały przywiezione później, ale uznano je za przeznaczone do przyrządów lub aparatury, które zostały wcześniej zwolnione od cła,

3) narzędzia używane do utrzymania, kontroli lub na prawy przyrządów i aparatury, o których mowa w pkt 1, jeżeli zostały przywiezione jednocześnie z nimi lub zostały przywiezione później i jedno znacznie można stwierdzić, iż są przeznaczone do przyrządów i aparatury, które były wcześniej zwol nione od cła.

§2. Zwolnienie od cła, o którym mowa w § 1, sto suje się, jeżeli łącznie spełnione są następujące warun ki:

1) towary przekazane są nieodpłatnie przez organiza cje charytatywne lub osoby fizyczne jako dary szpi talom, innym jednostkom służby zdrowia lub me dycznym instytutom badawczym ujętym w wyka Dziennik Ustaw Nr 75 — 5654 — Poz. 802 zie, o którym mowa w § 7, lub zakupione przez ta kie jednostki w całości z funduszy przekazanych przez organizacje charytatywne lub uzyskanych w drodze zbiórki publicznej,

2) przekazanie towarów nie jest związane z działalno ścią gospodarczą,

3) ofiarodawca nie jest w żaden sposób powiązany z producentem towarów, które mają być zwolnione od cła.

§3. Sprzedaż lub dobrowolne przeniesienie prawa własności w inny sposób, wynajem, użyczenie, wy dzierżawienie lub inne odpłatne bądź nieodpłatne od stąpienie rzeczy, o których mowa w § 1, wymaga uprzedniego poinformowania o tym organu celnego i powoduje powstanie długu celnego. Wysokość długu celnego określa się według stanu i wartości celnej to waru w dniu tego odstąpienia oraz według stawek cel nych obowiązujących w tym dniu. Jeżeli nie można ustalić daty odstąpienia towaru, art. 222 stosuje się od powiednio.

§4. W wypadku, o którym mowa w § 3, dług celny nie powstaje, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1) towary zostaną odstąpione osobie, która spełnia warunki do korzystania ze zwolnienia od cła prze widzianego w niniejszym artykule,

2) towary będą używane w celu, który uprawniałby do korzystania ze zwolnienia od cła na podstawie ni niejszego artykułu,

3) organ celny, który przyjął zgłoszenie celne do pro cedury dopuszczenia do obrotu, zostanie uprzed nio poinformowany o zamiarze odstąpienia.

§5. Jeżeli towar zostanie użyty niezgodnie z prze znaczeniem, o którym mowa w § 1, lub jeżeli osoba po siadająca towar zwolniony od cła przestaje spełniać warunki uprawniające do korzystania ze zwolnienia określonego w niniejszym artykule, wysokość długu celnego określa się według stanu i wartości celnej to waru w dniu zmiany sposobu wykorzystania towaru lub w dniu, w którym warunki uprawniające osobę do korzystania ze zwolnienia przestały być spełniane, oraz według stawek celnych obowiązujących w tym dniu. Jeżeli nie można ustalić daty naruszenia wyżej wymie nionych warunków, art. 222 stosuje się odpowiednio.

§6. Osoba, której odstąpiono towar zwolniony od cła, przejmuje prawa i obowiązki osoby, która odstąpi ła ten towar; przepisy § 3—§ 5 stosuje się odpowied nio.

§7. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozu mieniu z ministrem właściwym do spraw nauki, mini strem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego oraz ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wykaz szpitali i in nych jednostek służby zdrowia oraz medycznych insty tutów badawczych, o których mowa w § 2 pkt

1. W wy kazie mogą być umieszczone szpitale i inne jednostki służby zdrowia oraz medyczne instytuty badawcze, których procedury księgowe umożliwiają kontrolę wy korzystania zwolnionych od cła towarów.

§8. Minister właściwy do spraw finansów publicz nych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, zasady i tryb oraz dokumenty niezbędne do stwierdze nia podstawy stosowania zwolnienia od cła, o którym mowa w § 1. Art. 1901

9.

§1. Zwolnione od cła są przesyłki zawie rające próbki substancji posiadających atest Âwiato wej Organizacji Zdrowia i przeznaczone do kontroli ja kości surowców używanych do produkcji środków far maceutycznych i leków, przywożone dla instytucji po wołanych do tego celu.

§2. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozu mieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki oraz ministrem właściwym do spraw finansów publicz nych określi, w drodze rozporządzenia, wykaz instytu cji powołanych do kontroli jakości surowców używa nych do produkcji środków farmaceutycznych i leków. W wykazie umieszczone mogą być wyłącznie instytu cje, które wykorzystują substancje posiadające atest Âwiatowej Organizacji Zdrowia w celu kontroli jakości surowców używanych do produkcji środków farma ceutycznych i leków bez jakiegokolwiek przeznaczenia handlowego. W wykazie mogą być umieszczone tylko te instytucje, których procedury księgowe umożliwiają kontrolę wykorzystania zwolnionych od cła towarów. Art. 190

20. Zwolnione od cła są środki farmaceu tyczne i leki przeznaczone do leczenia ludzi lub zwierząt przybyłych z zagranicy, uczestniczących w międzyna rodowych imprezach sportowych organizowanych na terenie kraju, jeżeli ich ilość i rodzaj są odpowiednie do celu, w jakim są przywożone, i do czasu trwania impre zy sportowej. Art. 1902

1.

§1. Zwolnione od cła są:

1) towary będące artykułami pierwszej potrzeby, przy wożone przez organizacje społeczne lub jednostki organizacyjne statutowo powołane do prowadze nia działalności charytatywnej lub do realizacji po mocy humanitarnej, przeznaczone do nieodpłatnej dystrybucji wśród osób potrzebujących,

2) towary przekazywane nieodpłatnie przez osoby mające swoje miejsce zamieszkania lub siedzibę za granicą, bez zamiaru wykorzystania ich przez obda rowanego do celów handlowych, przeznaczone dla organizacji społecznych lub jednostek organizacyj nych statutowo powołanych do prowadzenia dzia łalności charytatywnej lub do realizacji pomocy humanitarnej, wykorzystywane do zebrania fundu szy w trakcie zbiórek publicznych organizowanych na rzecz osób potrzebujących,

3) wyposażenie i materiały biurowe przekazywane nieodpłatnie przez osoby mające swoje miejsce za mieszkania lub siedzibę za granicą i bez zamiaru wykorzystania ich przez obdarowanego do celów handlowych, przeznaczone dla organizacji społecz nych lub jednostek organizacyjnych statutowo po wołanych do prowadzenia działalności charyta tywnej lub do realizacji pomocy humanitarnej, wy korzystywanych jedynie dla potrzeb ich funkcjono wania i realizacji celów działalności charytatywnej lub do realizacji pomocy humanitarnej. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5655 — Poz. 802

§2. Organizacje społeczne lub jednostki organiza cyjne, o których mowa w § 1, mogą korzystać ze zwol nienia od cła, jeżeli statuty tych organizacji nie dopusz czają prowadzenia działalności gospodarczej.

§3. Dla celów stosowania niniejszego artykułu za artykuły pierwszej potrzeby uważa się towary niezbęd ne do zaspokojenia najważniejszych potrzeb osób, ta kie jak: artykuły żywnościowe, lekarstwa, odzież.

§4. Zwolnienia od cła, o których mowa w § 1, udzie la się tym organizacjom lub jednostkom organizacyj nym, których procedury księgowe umożliwiają kontro lę wykorzystania zwolnionych od cła towarów.

§5. Zwolnienia od cła, o których mowa w § 1, nie stosuje się do:

1) napojów alkoholowych,

2) tytoniu i wyrobów tytoniowych,

3) kawy i herbaty,

4) środków transportu, z wyjątkiem ambulansów.

§6. Sprzedaż lub dobrowolne przeniesienie prawa własności w inny sposób, wynajem, użyczenie, wydzier żawienie lub inne odpłatne bądź nieodpłatne odstąpie nie rzeczy, o których mowa w § 1, wymaga uprzedniego poinformowania o tym organu celnego i powoduje po wstanie długu celnego. Wysokość długu celnego okre śla się według stanu i wartości celnej towaru w dniu od stąpienia oraz według stawek celnych obowiązujących w tym dniu. Jeżeli nie można ustalić daty odstąpienia to waru, art. 222 stosuje się odpowiednio.

§7. W wypadku, o którym mowa w § 6, dług celny nie powstaje, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1) towary zostaną odstąpione osobie, która spełnia warunki do korzystania ze zwolnienia od cła prze widzianego w niniejszym artykule,

2) towary będą używane w celu, który uprawniałby do korzystania ze zwolnienia od cła na podstawie ni niejszego artykułu,

3) organ celny, który przyjął zgłoszenie celne do pro cedury dopuszczenia do obrotu, zostanie uprzed nio poinformowany o zamiarze odstąpienia.

§8. Jeżeli towar zostanie użyty do celu innego niż uprawniający do korzystania ze zwolnienia od cła lub jeżeli osoba posiadająca towar zwolniony od cła prze staje spełniać warunki uprawniające do korzystania ze zwolnienia określonego w niniejszym artykule, wyso kość długu celnego określa się według stanu i warto ści celnej towaru w dniu zmiany sposobu wykorzysta nia towaru lub w dniu, w którym warunki uprawniają ce osobę do korzystania ze zwolnienia przestały być spełniane, oraz według stawek celnych obowiązują cych w tym dniu. Jeżeli nie można ustalić daty narusze nia wyżej wymienionych warunków, art. 222 stosuje się odpowiednio.

§9. Osoba, której odstąpiono towar zwolniony od cła, przejmuje prawa i obowiązki osoby, która odstąpi ła ten towar; przepisy § 6—§ 8 stosuje się odpowiednio.

§10. Minister właściwy do spraw finansów publicz nych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki może określić, w drodze rozporzą dzenia, rodzaj dokumentów i zakres informacji wyma ganych do stwierdzenia podstawy stosowania zwol nienia od cła, a także wykaz towarów, do których nie stosuje się zwolnienia od cła, o którym mowa w § 1. Wykaz może obejmować wyłącznie towary, w stosun ku do których stosowanie zwolnienia od cła mogłoby naruszyć interesy przemysłu krajowego. Art. 1902

2.

§1. Zwolnione od cła, z zastrzeżeniem § 3, są sprzęt i urządzenia rehabilitacyjne ułatwiające lub umożliwiające proces rehabilitacji leczniczej i za wodowej osób niepełnosprawnych oraz towary spe cjalnie przystosowane do celów pomocy naukowej, kulturalnej i podnoszenia kwalifikacji zawodowych tych osób, jeżeli towary te są przywożone przez:

1) osoby niepełnosprawne na ich własny użytek, pod warunkiem przedłożenia organom celnym orzecze nia ustalającego stopień niepełnosprawności,

2) organizacje społeczne, których statut nie dopuszcza prowadzenia działalności gospodarczej oraz pod stawowym celem statutowym jest rehabilitacja i pomoc osobom niepełnosprawnym.

§2. Zwolnienia od cła stosuje się także do:

1) części zamiennych, elementów i specjalnego wypo sażenia przeznaczonych do towarów, o których mowa w § 1,

2) narzędzi używanych do utrzymania, kontroli, kali browania lub naprawy towarów, o których mowa w § 1, — pod warunkiem że te części zamienne, elementy, wyposażenie lub narzędzia zostały przywiezione jed nocześnie z towarami, o których mowa w § 1, lub zo stały przywiezione później, ale można jednoznacznie stwierdzić, iż są przeznaczone do takich towarów, któ re wcześniej zostały zwolnione od cła.

§3. Zwolnienia od cła, o którym mowa w § 1, nie stosuje się do środków transportu.

§4. Sprzedaż lub dobrowolne przeniesienie prawa własności w inny sposób, wynajem, użyczenie, wy dzierżawienie lub inne odpłatne bądź nieodpłatne od stąpienie rzeczy, o których mowa w § 1, wymaga uprzedniego poinformowania o tym organu celnego i powoduje powstanie długu celnego. Wysokość długu celnego określa się według stanu i wartości celnej to waru w dniu odstąpienia oraz według stawek celnych obowiązujących w tym dniu. Jeżeli nie można ustalić daty odstąpienia towaru, art. 222 stosuje się odpo wiednio.

§5. Dług celny nie powstaje, jeżeli łącznie zostaną spełnione następujące warunki:

1) towary zostaną odstąpione osobie, o której mowa w § 1, spełniającej warunki do skorzystania ze zwolnienia od cła przewidzianego w niniejszym ar tykule,

2) towary będą używane w celu, który uprawniałby do skorzystania ze zwolnienia od cła na podstawie ni niejszego artykułu, Dziennik Ustaw Nr 75 — 5656 — Poz. 802

3) organ celny, który przyjął zgłoszenie celne dotyczą ce dopuszczenia do obrotu towaru zwolnionego od cła, zostanie uprzednio poinformowany o zamiarze odstąpienia.

§6. Jeżeli towar zostanie użyty do celu innego niż uprawniający do skorzystania ze zwolnienia od cła na podstawie niniejszego artykułu lub jeżeli osoba posia dająca towar zwolniony od cła przestaje spełniać wa runki uprawniające do korzystania ze zwolnienia od cła, wysokość długu celnego określa się według stanu i wartości celnej towaru w dniu zmiany sposobu wyko rzystania towaru lub w dniu, w którym warunki upraw niające osobę do korzystania ze zwolnienia od cła prze stały być spełniane, oraz według stawek celnych obo wiązujących w tym dniu. Jeżeli nie można ustalić daty naruszenia wyżej wymienionych warunków, art. 222 stosuje się odpowiednio.

§7. Osoba, o której mowa w § 5 pkt 1, której odstą piono towar zwolniony od cła, przejmuje prawa i obo wiązki osoby, która odstąpiła ten towar; przepisy § 4—§ 6 stosuje się odpowiednio.

§8. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozu mieniu z ministrem właściwym do spraw zabezpiecze nia społecznego, ministrem właściwym do spraw fi nansów publicznych oraz ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wykaz towarów, o których mowa w

§1. Wykaz może za wierać wyłącznie towary, których zwolnienie od cła nie naruszy interesów przemysłu krajowego.

§9. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, ministrem właściwym do spraw go spodarki oraz ministrem właściwym do spraw finan sów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, do kumenty wymagane do stwierdzenia podstawy stoso wania zwolnienia od cła oraz warunki, jakie muszą spełniać organizacje społeczne, o których mowa w § 1 pkt 2, przy czym jednym z warunków jest, że organiza cje te mają procedury księgowe umożliwiające kontro lę wykorzystania zwolnionych od cła towarów. Art. 1902

3.

§1. Zwolnione od cła, z zastrzeżeniem § 3, są towary:

1) przywożone przez państwowe jednostki organiza cyjne, gminy, organizacje społeczne lub jednostki organizacyjne statutowo powołane do prowadze nia działalności charytatywnej lub do realizacji po mocy humanitarnej, których statut nie dopuszcza prowadzenia działalności gospodarczej, jeżeli są przeznaczone do bezpłatnego: a) rozdania ofiarom klęski żywiołowej lub katastro fy lub b) oddania do dyspozycji ofiarom klęski żywioło wej lub katastrofy i pozostają własnością tych jednostek,

2) przywożone przez jednostki ratownictwa, przezna czone na ich potrzeby, w związku z prowadzonymi przez nie działaniami ratowniczymi.

§2. Zwolnienie od cła, o którym mowa w § 1, bę dzie udzielone tym organizacjom, których procedury księgowe umożliwiają kontrolę wykorzystania zwol nionych od cła towarów.

§3. Zwolnienia od cła nie stosuje się do materiałów i sprzętu przeznaczonych do odbudowy terenów do tkniętych klęską żywiołową lub katastrofą.

§4. Sprzedaż lub dobrowolne przeniesienie prawa własności w inny sposób, wynajem, użyczenie, wy dzierżawienie lub inne odpłatne bądź nieodpłatne od stąpienie rzeczy, o których mowa w § 1, wymaga uprzedniego poinformowania o tym organu celnego i powoduje powstanie długu celnego. Wysokość długu celnego określa się według stanu i wartości celnej to waru w dniu odstąpienia oraz według stawek celnych obowiązujących w tym dniu. Jeżeli nie można ustalić daty odstąpienia towaru, art. 222 stosuje się odpo wiednio.

§5. Dług celny nie powstaje, jeżeli łącznie zostaną spełnione następujące warunki:

1) towary zostaną odstąpione osobie, o której mowa w § 1, spełniającej warunki do skorzystania ze zwolnienia od cła przewidzianego w niniejszym ar tykule,

2) towary będą używane w celu, który uprawniałby do skorzystania ze zwolnienia od cła na podstawie ni niejszego artykułu,

3) organ celny, który przyjął zgłoszenie celne dotyczą ce dopuszczenia do obrotu towaru zwolnionego od cła, zostanie uprzednio poinformowany o zamiarze odstąpienia.

§6. Jeżeli towar zostanie użyty do celu innego niż uprawniający do skorzystania ze zwolnienia od cła na podstawie niniejszego artykułu lub jeżeli osoba posia dająca towar zwolniony od cła przestaje spełniać wa runki uprawniające do korzystania ze zwolnienia od cła, wysokość długu celnego określa się według stanu i wartości celnej towaru w dniu zmiany sposobu wyko rzystania towaru lub w dniu, w którym warunki upraw niające osobę do korzystania ze zwolnienia od cła prze stały być spełniane, oraz według stawek celnych obo wiązujących w tym dniu. Jeżeli nie można ustalić daty naruszenia wyżej wymienionych warunków, art. 222 stosuje się odpowiednio.

§7. Osoba, o której mowa w § 5 pkt 1, której odstą piono towar zwolniony od cła, przejmuje prawa i obo wiązki osoby, która odstąpiła ten towar; przepisy § 4—§ 6 stosuje się odpowiednio. Art. 1902

4.

§1. Zwolnione od cła, z zastrzeżeniem § 2, są:

1) odznaczenia przyznane przez rządy państw obcych osobom mającym miejsce zamieszkania w kraju,

2) puchary, medale i podobne przedmioty o charakte rze symbolicznym, które zostały przyznane za gra nicą osobom mającym miejsce zamieszkania w kraju, w uznaniu zasług za działalność w dowol nej dziedzinie lub zasług związanych ze szczególny mi wydarzeniami lub osiągnięciami w danej dzie dzinie, jeżeli są przywożone na polski obszar celny przez osobę nagrodzoną, Dziennik Ustaw Nr 75 — 5657 — Poz. 802

3) puchary, medale i podobne przedmioty o charakte rze symbolicznym ofiarowane nieodpłatnie przez władze państw obcych lub osoby mające siedzibę za granicą przywożone w celu przyznania ich w kra ju za zasługi określone w pkt 2,

4) nagrody, trofea i pamiątki o charakterze symbolicz nym i o niewielkiej wartości przeznaczone do bez płatnego rozdania osobom mającym miejsce za mieszkania za granicą podczas kongresów lub po dobnych imprez o charakterze międzynarodowym odbywających się w kraju, jeżeli ich ilość nie wska zuje na przeznaczenie handlowe.

§2. Zwolnienie od cła stosuje się, jeżeli osoba przy wożąca rzeczy, o których mowa w § 1, udowodni, iż spełnia warunki określone w niniejszym artykule oraz przywóz nie ma charakteru handlowego. Art. 1902

5.

§1. Zwolnione od cła są towary:

1) przywożone do kraju przez osoby, które składały oficjalną wizytę za granicą, i otrzymane jako poda runki od przyjmujących je przedstawicieli władz,

2) przywożone przez osoby przybywające do kraju z oficjalną wizytą z zamiarem wręczenia ich w cha rakterze podarunków przedstawicielom władz pol skich,

3) przesyłane jako podarunki, w dowód przyjaźni lub życzliwości, przez przedstawicieli władz lub przed stawicieli państw obcych oraz zagraniczne organi zacje prowadzące działalność o charakterze pu blicznym polskim przedstawicielom władz lub or ganizacji prowadzących działalność o takim sa mym charakterze.

§2. Zwolnienie od cła, o którym mowa w § 1, sto suje się, jeżeli łącznie spełnione są następujące warun ki:

1) towar stanowi podarunek o charakterze okazjonal nym,

2) ilość lub rodzaj towaru nie wskazuje na przeznacze nie do prowadzenia działalności gospodarczej.

§3. Zwolnienia od cła, o którym mowa w § 1, nie stosuje się do:

1) napojów alkoholowych,

2) tytoniu i wyrobów tytoniowych. Art. 1902

6. Zwolnione od cła, na zasadzie wzajem ności, są:

1) dary ofiarowane panującym głowom państw oraz osobom, które zgodnie z przepisami międzynaro dowymi korzystają z takich samych przywilejów,

2) towary przeznaczone do wykorzystania lub użycia przez panujące głowy państw obcych oraz ich ofi cjalnych przedstawicieli w okresie ich oficjalnego pobytu na polskim obszarze celnym. Art. 1902

7.

§1. Zwolnione od cła są próbki towarów mające nieznaczną wartość i mogące służyć jedynie w celu uzyskania zamówień na towary tego samego ro dzaju, które mają być przywiezione na polski obszar celny.

§2. Organ celny, przyjmując zgłoszenie celne obej mujące próbki, o których mowa w § 1, może uzależnić zwolnienie od cła tych próbek od pozbawienia ich war tości handlowej poprzez przedarcie, przedziurkowanie, naniesienie nieusuwalnych i widocznych znaków lub w każdy inny sposób pozwalający na zachowanie przez ten towar charakteru próbek. Art. 1902

8. Zwolnione od cła są materiały o charak terze reklamowym, w szczególności katalogi, cenniki, instrukcje obsługi lub ulotki handlowe dotyczące towa rów przeznaczonych do sprzedaży lub wynajmu albo związane ze świadczeniem usług przewozowych, han dlowych, bankowych lub ubezpieczeniowych, przywo żone przez osobę mającą siedzibę za granicą, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1) na materiałach jest w sposób widoczny umieszczo na nazwa przedsiębiorstwa, które produkuje, sprzedaje bądź wynajmuje towary albo które ofe ruje usługi,

2) przesyłka zawiera jeden dokument albo jeden eg zemplarz każdego dokumentu, jeżeli składa się z wielu dokumentów; w wypadku gdy przesyłka za wiera więcej niż jeden egzemplarz tego samego dokumentu, ciężar brutto przesyłki nie może prze kroczyć 1 kg,

3) przesyłka nie jest w serii przesyłek przekazywanych przez nadawcę temu samemu odbiorcy. Art. 1902

9. Zwolnione od cła są towary spełniające wyłącznie funkcje reklamowe, przesyłane nieodpłatnie przez dostawcę swoim odbiorcom, jeżeli poza ich funk cją reklamową nie będą przeznaczone do jakichkolwiek innych celów. Art. 19030.

§1. Zwolnione od cła są:

1) próbki towarów wytwarzanych za granicą, jeżeli łącznie spełniają następujące warunki: a) są bezpłatnie otrzymane z zagranicy lub są uzy skiwane na imprezach, o których mowa w § 2, z towarów przywiezionych z zagranicy, b) są przeznaczone wyłącznie do bezpłatnego roz dania publiczności podczas imprezy, c) mogą być używane wyłącznie w celu reklamy i mają niewielką wartość jednostkową, d) ich wartość i ilość, biorąc pod uwagę liczbę zwie dzających i liczbę wystawców, pozostaje w od powiednich proporcjach do charakteru imprezy, e) nie mogą zostać przeznaczone do obrotu han dlowego i, jeżeli ich charakter na to pozwala, są w opakowaniach zawierających mniejszą ilość towaru niż najmniejsze opakowania takiego to waru znajdujące się w obrocie handlowym, f) produkty żywnościowe oraz napoje niekonfek cjonowane w sposób określony w lit. e), prze znaczone do konsumpcji na imprezach określo nych w § 2,

2) towary przywożone wyłącznie w celu demonstracji maszyn i urządzeń wytwarzanych za granicą, jeżeli łącznie spełniają następujące warunki: a) są przeznaczone do zużycia lub ulegają zniszcze niu w trakcie trwania imprezy, Dziennik Ustaw Nr 75 — 5658 — Poz. 802 b) ich wartość i ilość, biorąc pod uwagę liczbę zwie dzających i liczbę wystawców, pozostaje w od powiednich proporcjach do charakteru imprezy,

3) materiały o niewielkiej wartości przeznaczone do budowy, wyposażenia i dekoracji stoisk wystaw ców zagranicznych, w szczególności farby, lakiery, tapety i inne materiały, jeżeli zostaną zużyte lub zniszczone,

4) materiały, katalogi, prospekty, cenniki, plakaty re klamowe, ilustrowane i nieilustrowane kalendarze, nieoprawione fotografie i inne towary dostarczone bezpłatnie w celu wykorzystania ich do reklamy to warów wytwarzanych za granicą, jeżeli łącznie spełniają następujące warunki: a) są przeznaczone do bezpłatnego rozdania, b) ich wartość i ilość, biorąc pod uwagę liczbę zwie dzających i ilość wystawców, pozostaje w odpo wiednich proporcjach do charakteru imprezy.

§2. Zwolnienie od cła, o którym mowa w § 1, sto suje się pod warunkiem, ż e towary przeznaczone są na:

1) wystawy, targi, salony i podobne imprezy o charak terze handlowym, przemysłowym, rolnym lub rze mieślniczym,

2) wystawy lub imprezy organizowane w celach cha rytatywnych,

3) wystawy lub imprezy organizowane w celach na ukowych, technicznych, rzemieślniczych, arty stycznych, edukacyjnych, kulturalnych, sporto wych, religijnych, związanych z działalnością związków zawodowych, turystycznych lub w celu promowania współpracy międzynarodowej,

4) spotkania przedstawicieli organizacji międzynaro dowych,

5) uroczystości i spotkania o charakterze oficjalnym lub upamiętniającym określone zdarzenia.

§3. Zwolnienia od cła, o którym mowa w § 1, nie stosuje się do towarów wyprodukowanych za granicą, przywożonych na polski obszar celny na wystawy or ganizowane prywatnie w lokalach handlowych w celu promowania dalszej ich sprzedaży za granicę.

§4. Zwolnienia od cła, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, nie stosuje się do:

1) napojów alkoholowych,

2) tytoniu i wyrobów tytoniowych,

3) materiałów pędnych. Art. 1903

1.

§1. Zwolnione od cła są towary przezna czone do badań, analiz lub prób mających na celu okre ślenie ich składu, jakości lub innych parametrów tech nicznych, przeprowadzanych dla uzyskania informacji lub w ramach testów o charakterze przemysłowym lub handlowym, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

1) towary poddawane badaniom, analizom lub pró bom zostaną w całości zużyte lub zniszczone w trakcie ich wykonywania,

2) badania, analizy lub próby nie stanowią promocji handlowej,

3) organom celnym zostanie przedłożone pisemne uzasadnienie dotyczące: a) celu przeprowadzania badań, analiz lub prób, b) ilości przywożonego towaru niezbędnej do reali zacji celu, dla którego jest przywożony,

4) ilości towarów ściśle odpowiadają celowi, dla któ rego realizacji są przywożone.

§2. Organ celny wyznacza termin do dokonania ba dań, analiz lub prób oraz związanych z nimi formalno ści administracyjnych.

§3. Zwolnienie od cła, o którym mowa w § 1, sto suje się również do towarów, które nie uległy zniszcze niu lub zużyciu w trakcie badań, analiz lub prób, pod warunkiem że produkty powstałe po ich przeprowa dzeniu za zgodą organu celnego:

1) zostaną całkowicie zniszczone lub pozbawione war tości handlowej albo

2) staną się przedmiotem zrzeczenia, bez obciążania kosztami Skarbu Państwa, albo

3) zostaną wywiezione z polskiego obszaru celnego.

§4. Z wyjątkiem wypadków określonych w § 3, pro dukty pozostałe po dokonaniu badań, analiz lub prób podlegają należnościom celnym przywozowym. Wy sokość długu celnego określa się według stanu i war tości celnej towaru w dniu zakończenia tych badań, analiz lub prób oraz według stawek celnych obowiązu jących w tym dniu.

§5. Produkty, o których mowa w § 4, podlegają ograniczeniom i zakazom określonym w przepisach odrębnych, w szczególności w przepisach o odpadach. Art.1903

2. Zwolnione od cła są znaki, wzory, szkice lub projekty oraz towarzysząca im dokumentacja i wnioski patentowe przeznaczone dla instytucji właści wych w dziedzinie ochrony praw własności intelektual nej. Art. 1903

3. Zwolnione od cła są:

1) foldery, broszury, książki, czasopisma, przewodniki, oprawione lub nieoprawione plakaty, nieoprawio ne fotografie i powiększenia fotograficzne, ilustro wane lub nieilustrowane mapy geograficzne, ilu strowane kalendarze, zapisane taśmy lub płyty przeznaczone do odtworzenia obrazu lub dźwięku, których głównym celem jest zachęcanie do wyjaz dów zagranicznych, w szczególności do uczestnic twa w spotkaniach lub imprezach o charakterze kulturalnym, turystycznym, sportowym, religij nym, handlowym lub zawodowym, pod warun kiem że towary te: a) są przeznaczone do bezpłatnego rozdania oraz b) nie zawierają więcej niż 25% prywatnych ogło szeń handlowych, chyba że dotyczą one przed siębiorców będących osobami krajowymi, oraz c) mają charakter materiałów promocyjnych,

2) wykazy i spisy hoteli zagranicznych wydawane przez urzędowe instytucje turystyczne lub pod ich patronatem oraz rozkłady jazdy środków transpor tu działających za granicą, jeżeli dokumenty te nie Dziennik Ustaw Nr 75 — 5659 — Poz. 802 zawierają więcej niż 25% prywatnych ogłoszeń handlowych, chyba że dotyczą one przedsiębior ców będących osobami krajowymi,

3) materiały wysyłane akredytowanym przedstawi cielom lub korespondentom oficjalnych narodo wych organizacji turystycznych i nieprzeznaczone do rozdania, a w szczególności roczniki, spisy abo nentów telefonicznych, spisy hoteli, katalogi targo we, próbki wyrobów rzemieślniczych o nieznacznej wartości, dokumentacja na temat muzeów, uniwer sytetów, uzdrowisk lub innych podobnych instytu cji. Art. 1903

4.

§1. Zwolnione od cła są:

1) dokumenty przysyłane bezpłatnie organom admi nistracji publicznej,

2) publikacje rządów państw obcych oraz publikacje organizacji międzynarodowych przeznaczone do bezpłatnego rozdania,

3) dokumenty wyborcze, w szczególności karty do głosowania, listy wyborcze w wyborach organizo wanych przez organy mające swoje siedziby za granicą,

4) przedmioty mające służyć jako dowody lub do po dobnych celów przed sądami bądź organami admi nistracji publicznej,

5) wzory podpisów i materiały zawierające podpisy, które przesyłane są w ramach zwyczajowej wymia ny informacji między służbami publicznymi lub or ganami bankowymi,

6) urzędowe wydawnictwa przeznaczone dla Narodo wego Banku Polskiego,

7) raporty, sprawozdania z działalności, ulotki infor macyjne, prospekty, blankiety przedpłat i inne do kumenty przedsiębiorstw mających swoją siedzibę za granicą i przeznaczone dla posiadaczy lub sub skrybentów papierów wartościowych emitowa nych przez te przedsiębiorstwa,

8) zapisane nośniki, w szczególności w formie zapi sów dźwiękowych i mikrofilmów, wykorzystywane do przekazywania informacji, przesyłane bezpłat nie odbiorcy,

9) akta, dokumentacja archiwalna, formularze i inne dokumenty mające być wykorzystane w trakcie międzynarodowych spotkań, konferencji lub kon gresów oraz sprawozdania z tych imprez,

10) plany, rysunki techniczne, odbitki, opisy i inne po dobne dokumenty przywożone w celu uzyskania lub realizacji zamówień za granicą, lub w celu uczestnictwa w konkursach organizowanych na polskim obszarze celnym, 1

1) dokumenty przeznaczone do wykorzystania w trak cie egzaminów organizowanych w kraju przez in stytucje mające swoją siedzibę za granicą, 1

2) formularze przeznaczone do wykorzystania jako urzędowe dokumenty w międzynarodowym ruchu pojazdów lub w transporcie towarów, odbywają cych się na podstawie umów międzynarodowych, 1

3) formularze, etykiety, bilety i podobne dokumenty wysyłane przez przedsiębiorstwa przewozowe lub przedsiębiorstwa hotelarskie mające swoją siedzi bę za granicą biurom podróży mającym swoją sie dzibę w kraju, 1

4) formularze, bilety, konosamenty, listy przewozowe lub inne dokumenty handlowe lub urzędowe, któ re zostały użyte w obrocie gospodarczym, 1

5) urzędowe druki dokumentów wydawanych przez władze krajów trzecich lub organy międzynarodo we oraz druki odpowiadające międzynarodowym wzorom w celu ich dystrybucji przesyłane przez stowarzyszenia mające siedzibę za granicą odpo wiednim stowarzyszeniom mającym siedzibę w kraju, 1

6) fotografie, diapozytywy oraz matryce fotograficz ne, w tym zawierające opisy, przesyłane dla agen cji prasowych lub wydawców gazet bądź czaso pism, 1

7) znaczki skarbowe i podobne druki potwierdzające uiszczenie opłat za granicą.

§2. Zwolnienie od cła stosuje się, jeżeli dokumen ty określone w § 1 nie mają wartości handlowej. Art. 1903

5. Zwolnione od cła są materiały wykorzy stywane do mocowania i zabezpieczania towarów w trakcie ich transportu z zagranicy do kraju, w szcze gólności sznury, słoma, płótno, papier, karton, drewno, tworzywa sztuczne, które ze swej natury nie służą do powtórnego użytku. Art. 1903

6. Zwolnione od cła są: ściółka i pasze przy wożone w środkach transportu wykorzystywanych do przewozu zwierząt z zagranicy do kraju, przeznaczone dla zwierząt w trakcie ich transportu. Art. 1903

7.

§1. Zwolnione od cła są:

1) paliwa przewożone w standardowych zbiornikach prywatnych pojazdów samochodowych, z zastrze żeniem § 2 i § 3,

2) paliwa w przenośnych zbiornikach przewożonych przez prywatne pojazdy samochodowe, przezna czone do zużycia w tych pojazdach, nie więcej jed nak niż 10 litrów,

3) niezbędne do eksploatacji smary znajdujące się w środkach transportu.

§2. Zwolnione od cła są paliwa przewożone w stan dardowych zbiornikach pojazdów samochodowych przeznaczonych do działalności gospodarczej — nie więcej niż 200 litrów na pojazd.

§3. Zwolnione od cła są, na zasadzie wzajemności, paliwa w standardowych zbiornikach autobusów wy korzystywanych w międzynarodowym transporcie drogowym pasażerów — nie więcej niż 600 litrów na autobus.

§4. Dla celów stosowania niniejszego artykułu za standardowy zbiornik uważa się zbiornik paliwa, który jest: Dziennik Ustaw Nr 75 — 5660 — Poz. 802

1) montowany na stałe przez producenta we wszyst kich pojazdach samochodowych, który pozwala na bezpośrednie wykorzystanie paliwa do napędu po jazdu samochodowego lub funkcjonowania syste mu chłodzenia i innych systemów działających w tym pojeździe, lub

2) przystosowany do pojazdów samochodowych, po zwalających na bezpośrednie wykorzystanie gazu jako paliwa lub do działania innych systemów, w które może być wyposażony ten pojazd.

§5. Towary, o których mowa w § 1, zwolnione są od cła, jeżeli są wykorzystywane wyłącznie przez pojazd samochodowy, w którym zostały przywiezione. Towa ry te nie mogą zostać usunięte z tego pojazdu ani być składowane, chyba że jest to konieczne w wypadku je go naprawy, oraz nie mogą zostać odpłatnie lub nieod płatnie odstąpione przez osobę korzystającą ze zwol nienia.

§6. W wypadku naruszenia przepisu § 5 wysokość długu celnego określa się według stanu i wartości cel nej towaru w dniu naruszenia tego warunku oraz we dług stawek celnych obowiązujących w tym dniu. Je żeli nie można ustalić daty naruszenia § 5, art. 222 sto suje się odpowiednio. Art. 1903

8. Zwolnione od cła są towary przeznaczo ne do budowy, utrzymania lub ozdoby cmentarzy, gro bów i pomników upamiętniających ofiary wojny kra jów trzecich pochowane na terytorium Rzeczypospoli tej Polskiej, które są przywożone przez osoby prawne lub jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, upoważnione przez te kraje. Art. 1903

9. Zwolnione od cła są:

1) trumny zawierające zwłoki i urny z prochami zmar łych, jak również kwiaty, wieńce i inne przedmioty ozdobne zwykle im towarzyszące,

2) kwiaty, wieńce i inne przedmioty ozdobne przywo żone przez osoby mające miejsce zamieszkania za granicą, udające się na pogrzeby lub przybywające w celu udekorowania grobów znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli ich ro dzaj i ilość nie wskazują na przeznaczenie handlo we. Art. 19040. Zwolnione od cła są techniczne materia ły wojskowe, przywożone przez zagranicznych uczest ników ćwiczeń wojskowych organizowanych na teryto rium Rzeczypospolitej Polskiej, przeznaczone do zuży cia w trakcie tych ćwiczeń. Art. 1904

1. Na zasadzie wzajemności i z zastrzeże niem nieodstępowania towarów przez okres 3 lat od dnia dopuszczenia do obrotu osobom innym niż wy mienione w tym artykule, zwolnione od cła są towary przeznaczone do użytku:

1) urzędowego obcych przedstawicielstw dyploma tycznych, urzędów konsularnych oraz misji specjal nych w Rzeczypospolitej Polskiej, a także organiza cji międzynarodowych mających siedzibę lub pla cówkę w Rzeczypospolitej Polskiej,

2) osobistego uwierzytelnionych w Rzeczypospolitej Polskiej szefów przedstawicielstw dyplomatycz nych państw obcych, osób należących do persone lu dyplomatycznego tych przedstawicielstw i misji specjalnych, osób należących do personelu organi zacji międzynarodowych oraz innych osób korzy stających z przywilejów i immunitetów na podsta wie ustaw, umów lub powszechnie uznanych zwy czajów międzynarodowych, jak również pozostają cych z nimi we wspólnocie domowej członków ich rodzin,

3) osobistego urzędników konsularnych państw ob cych oraz pozostających z nimi we wspólnocie do mowej członków ich rodzin,

4) osobistego osób niekorzystających z immunitetów, a należących do cudzoziemskiego personelu przed stawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsular nych oraz misji specjalnych w Rzeczypospolitej Polskiej. Art. 1904

2. Warunkiem korzystania ze zwolnienia od cła, o którym mowa w art. 19015 § 2 i 3, art. 19017, art. 19018 § 1, art. 19019 § 1 oraz art. 19022 § 1, jest sto sowanie przez jednostkę procedur księgowych, umoż liwiających kontrolę wykorzystania zwolnionych od cła towarów. Art. 1904

3.

§1. W wypadkach uzasadnionych:

1) ważnymi potrzebami społecznymi, interesem pu blicznym lub ekonomicznym kraju, w tym zwłasz cza koniecznością realizacji określonych progra mów celowych, dotyczących w szczególności pod niesienia poziomu bezpieczeństwa publicznego, obronności państwa, zapobiegania i likwidacji skutków klęsk żywiołowych, krajowego systemu ratowniczego oraz utrzymania rezerw państwo wych,

2) koniecznością ochrony praw nabytych na podsta wie art. 190 § 1—3 Kodeksu celnego, w brzmieniu ustalonym przed dniem 1 stycznia 2002 r.,

3) koniecznością wykonywania umów międzynarodo wych Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządze nia, zwolnienia od cła inne niż określone w art.1901—19041 Kodeksu celnego, a także tryb, wa runki, normy ilościowe lub wartościowe, okres zwol nienia od cła oraz dokumenty wymagane do stwier dzenia podstawy stosowania tych zwolnień.

§2. Zwolnienia, o których mowa w ust. 1, mogą być wprowadzone na okres nie dłuższy niż do czasu przy stąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europej skiej. Rozdział 3 Zwolnienia od cła w wywozie Art. 1904

4. Zwolnione od cła są przesyłki przesyła ne do odbiorcy pocztą i zawierające towary, których wartość nie przekracza równowartości 10 EURO. Art. 1904

5. Zwolnione od cła są zwierzęta stanowią ce inwentarz żywy gospodarstwa rolnego, które po za przestaniu działalności na polskim obszarze celnym Dziennik Ustaw Nr 75 — 5661 — Poz. 802 przenosi działalność za granicę, jeżeli ilość zwierząt od powiada charakterowi i wielkości tego gospodarstwa. Art. 1904

6. Zwolnione od cła są produkty rolne oraz produkty hodowli, pszczelarstwa, ogrodnictwa i leśnic twa, uzyskane na nieruchomościach znajdujących się na polskim obszarze celnym, przylegających do grani cy państwowej, należących lub dzierżawionych przez osoby prowadzące gospodarstwo rolne lub działal ność przetwórczą za granicą, jeżeli:

1) produkty te zostały uzyskane od zwierząt pochodzą cych z kraju sąsiadującego z polskim obszarem cel nym lub dopuszczonych do obrotu w tym kraju oraz

2) produkty te zostały poddane jedynie zabiegom, któ re zwykle są dokonywane po ich zebraniu lub wy tworzeniu, oraz

3) zgłoszenie celne produktów jest dokonywane przez producenta rolnego lub na jego rzecz. Art. 1904

7. Zwolnione od cła są nasiona przezna czone do wykorzystania na nieruchomościach znajdu jących się w bezpośrednim sąsiedztwie granicy pań stwowej, użytkowanych przez osoby prowadzące go spodarstwo rolne lub działalność przetwórczą na pol skim obszarze celnym, na obszarze znajdującym się w bezpośrednim sąsiedztwie granicy państwowej, je żeli łącznie są spełnione następujące warunki:

1) ilość wywożonych nasion nie przekracza ilości nie zbędnej do uprawy oraz

2) zgłoszenie celne produktów jest dokonywane przez producenta rolnego lub na jego rzecz. Art. 1904

8. Zwolnione od cła są: ściółka i pasze prze wożone w środkach transportu wykorzystywanych do wywozu zwierząt za granicę, przeznaczone dla zwierząt w trakcie ich transportu. DZIA¸ II Towary powracające Art. 19

1.

§1. Towary powracające są to towary, któ re przed wyprowadzeniem poza polski obszar celny by ły towarami krajowymi i w terminie 3 lat od dnia ich wyprowadzenia są powrotnie wprowadzane i dopusz czane do obrotu na polskim obszarze celnym. Towary powracające zwalnia się od cła na wniosek osoby zain teresowanej.

§2. W szczególnie uzasadnionych okolicznościach organ celny może wyrazić zgodę na przedłużenie ter minu określonego w § 1 na wniosek osoby zaintereso wanej, zgłoszony przed upływem terminu określonego w § 1.

§3. Jeżeli towary powracające zostały, przed ich wywozem z polskiego obszaru celnego, dopuszczone do obrotu z zastosowaniem obniżonej lub zerowej stawki celnej ze względu na ich przeznaczenie, zwolnie nie określone w § 1 może być zastosowane pod warun kiem, że zostaną one przeznaczone ponownie do tego samego celu.

§4. Jeżeli towary, o których mowa w § 3, nie zosta ną przeznaczone do tego samego celu, kwota cła, któ remu podlegają, zostanie pomniejszona o kwotę po braną przy pierwotnym dopuszczeniu do obrotu. Jeże li pierwotna kwota jest wyższa od kwoty należnej przy dopuszczeniu do obrotu towarów powracających, róż nica należności nie podlega zwrotowi.

§5. Nie stosuje się zwolnień od cła przewidzianych w § 1 wobec towarów wywiezionych poza polski ob szar celny w ramach procedury uszlachetniania bierne go, chyba ż e towary te pozostają nadal w stanie, w któ rym zostały wywiezione. § 6.14

2) Nie stosuje się zwolnień przewidzianych w § 1 wobec towarów, których wywóz połączony był ze stosowaniem preferencyjnych środków przewidzia nych dla wywozu towaru poza polski obszar celny. § 7.14

2) Zakaz stosowania zwolnień od cła, o którym mowa w § 6, nie ma zastosowania, jeśli udzielone pre ferencje zostały cofnięte lub wypłacone kwoty wynika jące z preferencji zostały zwrócone. § 8.14

2) Minister właściwy do spraw finansów pu blicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, pre ferencyjne środki związane z wywozem towarów, do których stosuje się zakaz zwolnienia od cła określony w

§6. Określając wypadki, w których przepis § 6 nie ma zastosowania, należy uwzględnić w szczególności sy tuację, w której ta sama osoba dokonuje powrotnego przywozu towaru. Art. 19

2.

§1. Zwolnienie od cła, o którym mowa w art. 191, jest udzielane, gdy towary są powrotnie przywożone w tym samym stanie, w jakim były wywie zione, oraz gdy osoba zgłaszająca towar przedstawi zgłoszenie wywozowe oraz dokumenty świadczące, w sposób niebudzący wątpliwości, o tożsamości towa ru wywiezionego z przywożonym.

§2. Wymóg przedstawienia dokumentów wywozo wych nie odnosi się do wypadków, w których towar zo stał wyprowadzony poza polski obszar celny bez jego zgłoszenia w formie pisemnej, o ile przepis szczególny dopuszczał taką możliwość. § 3.14

3) Minister właściwy do spraw finansów pu blicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegóło we warunki i tryb powrotnego przywozu towarów, w tym wzór formularza i objaśnienie co do sposobu je go wypełniania, oraz określi dokumenty, które powin ny być dołączone do wniosku, o którym mowa w art. 191 § 2. Art. 19

3.

§1. Do produktów kompensacyjnych pier wotnie wywiezionych lub powrotnie wywiezionych w związku z procedurą uszlachetniania czynnego prze pisy art. 191 i art. 192 stosuje się odpowiednio. —————— 14

2) Dodany przez art. 1 pkt 58 ustawy, o której mowa w przy pisie 1. 14

3) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 28 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 7. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5662 — Poz. 802

§2. Kwota cła jest określana zgodnie z przepisami mającymi zastosowanie w ramach procedury uszla chetniania czynnego. Data powrotnego wywozu pro duktów kompensacyjnych uważana jest wtedy za datę dopuszczenia do obrotu. DZIA¸ III Przywóz produktów rybołówstwa morskiego oraz innych produktów wydobytych z morza Art. 19

4. Z zastrzeżeniem art. 16 § 2 pkt 6, zwolnio ne są od cła, w razie dopuszczenia do obrotu:

1) produkty rybołówstwa morskiego oraz inne pro dukty wydobyte z mórz terytorialnych kraju obce go przez statki zarejestrowane w Rzeczypospolitej Polskiej i pływające pod polską banderą,

2) produkty otrzymane z produktów, o których mowa w pkt 1, na pokładzie statków przetwórni zareje strowanych w Rzeczypospolitej Polskiej i pływają cych pod polską banderą. TYTU¸ VII D¸UG CELNY DZIA¸ I Zabezpieczenie kwoty wynikającej z długu celnego Art. 19

5.

§1. Jeżeli zgodnie z przepisami prawa cel nego organ celny zażąda złożenia zabezpieczenia w ce lu zagwarantowania pokrycia kwoty wynikającej z dłu gu celnego, dłużnik lub osoba mogąca się nim stać jest zobowiązana do złożenia tego zabezpieczenia.

§2. W odniesieniu do tego samego długu celnego organ celny może zażądać złożenia tylko jednego za bezpieczenia.

§3. Organ celny może wyrazić zgodę, aby zabezpie czenie zostało złożone przez osobę trzecią zamiast oso by, od której wymagane jest złożenie tego zabezpiecze nia.

§4. W wypadku gdy dłużnik bądź osoba mogąca się nim stać jest państwową jednostką budżetową, zło żenie zabezpieczenia nie jest wymagane.

§5. Organ celny może odstąpić od wymogu złoże nia zabezpieczenia, jeżeli jego wysokość nie przekracza równowartości 500 EURO144). Art. 19

6.

§1. Organ celny może odstąpić od pobra nia zabezpieczenia, o ile przepis szczególny to przewi duje. Jednakże organ celny może zażądać złożenia za bezpieczenia w każdym czasie, jeżeli stwierdzi, że ist nieje ryzyko, iż kwota powstałego lub mogącego po wstać długu celnego nie zostanie zapłacona w termi nie.

§2. Minister właściwy do spraw finansów publicz nych14

5) może określić, w drodze rozporządzenia, wy padki, w których organ celny pobiera zabezpieczenie, o którym mowa w § 1. Art. 19

7. § 1.14

6) Na wniosek osoby określonej w art. 195 § 1 lub § 3 organ celny może wydać pozwo lenie na stosowanie zabezpieczenia generalnego lub ryczałtowego w celu zagwarantowania pokrycia po wstałych lub mogących powstać długów celnych.

§2. Pozwolenie na stosowanie zabezpieczenia ry czałtowego mogą otrzymać osoby, które spełniają na stępujące wymogi:147)

1) są osobami krajowymi w rozumieniu art. 3 § 1 pkt 11 lit. a) i lit. b), 2)14

8) dokonują przywozu lub wywozu towarów co najmniej od 1 roku,

3) są podatnikami podatku od towarów i usług, 4)14

9) są podmiotami, których działalnością kierują osoby, które nie zostały skazane prawomocnym wyrokiem za przestępstwo przeciwko wiarygodno ści dokumentów, mieniu, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, przestępstwo gospo darcze lub za przestępstwo skarbowe, 5)150) nie zalegają z cłem, podatkami stanowiącymi dochód budżetu państwa ani składkami na ubez pieczenie społeczne, a także nie jest wobec nich prowadzone postępowanie egzekucyjne lub upa dłościowe, 6)15

1) nie zostało im cofnięte pozwolenie na stosowa nie zabezpieczenia generalnego lub ryczałtowego, ze względu na naruszenie przez nie przepisów pra wa, w okresie ostatnich 33

3) lat,

7) przedłożą pozytywną opinię o sytuacji finansowej, wydaną przez bank prowadzący rachunek rozlicze niowy. § 2a.15

2) Pozwolenie na stosowanie zabezpieczenia generalnego mogą otrzymać osoby, które spełniają na stępujące wymogi:

1) są osobami krajowymi w rozumieniu art. 3 § 1 pkt 11 lit. a) lub lit. b),

2) są podatnikami podatku od towarów i usług, —————— 14

4) Stosownie do art. 30 ustawy, o której mowa w przypi sie 2, który wszedł w życie z dniem 1 stycznia 1999 r. —————— 14

5) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 59 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 1. 14

6) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 60 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 14

7) Zdanie wstępne ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 60 lit. b) tiret pierwsze ustawy, o której mowa w przy pisie 1. 14

8) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 60 lit. b) tiret dru gie ustawy, o której mowa w przypisie 1. 14

9) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 60 lit. b) tiret trze cie ustawy, o której mowa w przypisie 1. 150) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 60 lit. b) tiret czwarte ustawy, o której mowa w przypisie 1. 15

1) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 60 lit. b) tiret pią te ustawy, o której mowa w przypisie 1. 15

2) Dodany przez art. 1 pkt 60 lit. c) ustawy, o której mowa w przypisie 1. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5663 — Poz. 802

3) są podmiotami, których działalnością kierują oso by, które nie zostały skazane prawomocnym wyro kiem za przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów, mieniu, obrotowi pieniędzmi i papie rami wartościowymi, przestępstwo gospodarcze lub za przestępstwo skarbowe,

4) nie zalegają z cłem, podatkami stanowiącymi do chód budżetu państwa oraz składkami na ubezpie czenia społeczne, a także nie jest wobec nich pro wadzone postępowanie egzekucyjne lub upadło ściowe,

5) nie zostało im cofnięte pozwolenie na stosowanie zabezpieczenia generalnego, ze względu na naru szenie przez nie przepisów prawa, w okresie ostat nich 3 lat.

§3. Pozwolenie, o którym mowa w § 1, mogą rów nież otrzymać agencje celne, które spełniają wymogi określone w § 2 pkt 1 oraz pkt 3—7. § 3a.15

3) W uzasadnionych gospodarczo wypad kach organ celny może wydać pozwolenie na stosowa nie zabezpieczenia ryczałtowego pomimo niespełnie nia warunków, o których mowa w § 2 pkt 2, albo zabez pieczenia generalnego pomimo niespełnienia warun ku, o którym mowa w § 2a pkt 4. § 4.15

4) Minister właściwy do spraw finansów pu blicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, tryb i warunki wydawania i cofania pozwolenia na sto sowanie zabezpieczenia generalnego i zabezpieczenia ryczałtowego oraz wypadki, w których zabezpieczenia te można stosować, a także sposób określania wysoko ści zabezpieczenia ryczałtowego. Rozporządzenie po winno w szczególności określać:

1) procedury celne, w których może być stosowane zabezpieczenie generalne i zabezpieczenie ryczał towe,

2) informacje, jakie należy zamieścić we wniosku o wydanie pozwolenia, rodzaje dokumentów, które powinny być dołączone do wniosku. Art. 19

8.

§1. Organ celny ustala wysokość zabez pieczenia na poziomie równym:

1) wysokości długu celnego lub długów celnych, gdy kwota ta może zostać dokładnie obliczona przy przyjmowaniu zabezpieczenia,

2) szacunkowej kwocie maksymalnej wynikającej z powstałego lub mogącego powstać długu celne go. § 2.15

5) W wypadku gdy przyjmowane jest zabezpie czenie generalne długów celnych, których wysokość może ulec zmianie z upływem czasu, osoba, o której mowa w art. 195 § 1 lub § 3, jest zobowiązana do osza cowania wysokości takiego zabezpieczenia na pozio mie pozwalającym na pokrycie w każdym czasie jej długów celnych.

§3. Do zabezpieczenia ryczałtowego nie mają za stosowania przepisy § 1 i § 2. Art. 19

9.

§1. Zabezpieczenie może zostać złożone:

1) w formie depozytu w gotówce,

2) w formie gwarancji,

3) w postaci dokumentów gwarancyjnych przewidzia nych w umowach międzynarodowych, o ile przepis szczególny na to zezwala.

§2. Rada Ministrów może określić, w drodze rozpo rządzenia, inne formy zabezpieczenia niż te, o których mowa w § 1. Art. 200.

§1. Depozyt w gotówce powinien zostać złożony w walucie polskiej, chyba że przepis szczegól ny stanowi inaczej.

§2. Za równoważne z depozytem w gotówce uwa ża się:

1) złożenie czeku potwierdzonego przez krajowy bank wystawcy czeku,

2) złożenie innego dokumentu mającego wartość płatniczą. § 3.15

6) Minister właściwy do spraw finansów pu blicznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób złożenia zabezpieczenia, o którym mowa w § 1, oraz dokumenty, o których mowa w § 2 pkt 2, które mogą być przyjmowane przez organ celny. Art. 20

1.

§1. Gwarant powinien zobowiązać się na piśmie do zapłacenia solidarnie z dłużnikiem, bezwa runkowo i nieodwołalnie na każde wezwanie organu celnego, zabezpieczonej kwoty wynikającej z długu cel nego, jeżeli jej zapłacenie stanie się wymagalne.

§2. Gwarantem może być tylko osoba trzecia, ma jąca swoją siedzibę w kraju, lub działający w kraju od dział banku zagranicznego — ujęte w wykazie gwaran tów. § 3.15

7) Minister właściwy do spraw finansów pu blicznych ustala i ogłasza, w drodze rozporządzenia, wykaz gwarantów, o którym mowa w

§2. Rozporządze nie powinno określać wyłącznie podmioty, które ze względu na swoją sytuację finansową zagwarantują re alizację zobowiązań wynikających z zabezpieczenia kwoty długu celnego. Art. 20

2.

§1. Osoba zobowiązana do złożenia za bezpieczenia może wybrać formę zabezpieczenia spo śród form przewidzianych w art. 199, chyba że umowy międzynarodowe lub przepisy szczególne nie pozwala ją na stosowanie danego zabezpieczenia. —————— 15

3) Dodany przez art. 1 pkt 29 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie 7, i w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 60 lit. d) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 15

4) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 29 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 7. 15

5) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 61 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 1. —————— 15

6) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 30 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 7. 15

7) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 31 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 7. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5664 — Poz. 802

§2. Organ celny może określić termin, w którym proponowana forma zabezpieczenia ma zostać utrzy mana. Art. 20

3. Organ celny może wyrazić zgodę na złoże nie depozytu w gotówce w walutach wymienialnych. Art. 20

4.

§1. Organ celny odmawia przyjęcia zabez pieczenia, jeżeli stwierdzi, że nie zapewni ono pokrycia w całości kwoty wynikającej z długu celnego.

§2. Organ celny może odmówić przyjęcia gwaran cji z określonym terminem ważności, jeżeli nie zabez piecza ona w sposób pewny pokrycia w terminie kwo ty wynikającej z długu celnego. Art. 20

5. Jeżeli organ celny stwierdzi, ż e złożone za bezpieczenie nie zapewnia pokrycia w całości lub w terminie kwoty wynikającej z długu celnego, może zażądać od osoby określonej w art. 195 § 1 złożenia do datkowego lub nowego zabezpieczenia. Art. 20

6. § 1.15

8) Z zastrzeżeniem § 1a zabezpiecze nie nie może zostać zwrócone, dopóki dług celny nie wygaśnie lub nie będzie mógł powstać. § 1a.15

9) W wypadku procedur zawieszających za bezpieczenie zostaje zwrócone z chwilą rozliczenia pro cedury.

§2. Jeżeli dług celny wygaśnie lub nie może już po wstać, zabezpieczenie zostaje niezwłocznie zwrócone.

§3. Jeżeli dług celny wygaśnie częściowo lub nie będzie mógł już powstać do części zabezpieczonej kwoty, złożone zabezpieczenie może zostać częściowo zwrócone osobie zainteresowanej na jej wniosek. Art. 20

7. Od kwoty zwracanego zabezpieczenia nie płaci się odsetek. DZIA¸ II Powstanie długu celnego Art. 20

8. Dług celny powstaje w wypadkach okre ślonych w niniejszym dziale. Art. 20

9.

§1. Dług celny w przywozie powstaje w wypadku:

1) dopuszczenia do obrotu towaru podlegającego na leżnościom celnym przywozowym,

2) objęcia towaru podlegającego należnościom cel nym przywozowym procedurą odprawy czasowej, z częściowym zwolnieniem od cła.

§2. Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłosze nia celnego.

§3. Dłużnikiem jest zgłaszający. W wypadku przed stawicielstwa pośredniego, o którym mowa w art. 253 § 1 pkt 2, dłużnikiem jest również osoba, na rzecz któ rej składane jest zgłoszenie celne. Jeżeli zgłoszenie cel ne o objęcie towaru procedurą, o której mowa w § 1, zostało sporządzone na podstawie nieprawdziwych danych, co spowodowało, że należności celne przywo zowe nie zostały pobrane lub zostały pobrane w kwo cie niższej niż prawnie należna, osoby, które dostarczy ły danych wymaganych do sporządzenia zgłoszenia i które wiedziały lub przy zachowaniu należytej staran ności mogły się dowiedzieć, że dane te są nieprawdzi we, zostają uznane za dłużników. Art. 2

10.

§1. Dług celny w przywozie powstaje w wypadku:

1) nielegalnego wprowadzenia na polski obszar celny towaru podlegającego należnościom celnym przy wozowym,

2) nielegalnego wprowadzenia towaru podlegającego należnościom celnym przywozowym z wolnego obszaru celnego na pozostałą część polskiego ob szaru celnego.

§2. Dług celny powstaje z chwilą nielegalnego wprowadzenia towaru.

§3. Dłużnikami są:

1) osoba, która dokonała nielegalnego wprowadze nia,

2) osoby, które uczestniczyły we wprowadzeniu i któ re wiedziały lub przy zachowaniu należytej staran ności mogły się dowiedzieć, że wprowadzenie to było nielegalne,

3) osoby, które nabyły, posiadały lub posiadają to war, o którym mowa w § 1, i które wiedziały lub przy zachowaniu należytej staranności mogły się dowiedzieć, że w chwili jego nabycia lub wejścia w jego posiadanie był to towar wprowadzony nie legalnie. Art. 21

1.

§1. Dług celny w przywozie powstaje w wypadku usunięcia spod dozoru celnego towaru podlegającego należnościom celnym przywozowym.

§2. Dług celny powstaje z chwilą usunięcia towaru spod dozoru celnego.

§3. Dłużnikami są:

1) osoba, która usunęła towar spod dozoru celnego,

2) osoby, które uczestniczyły w usunięciu towaru i któ re wiedziały lub przy zachowaniu należytej staran ności mogły się dowiedzieć, że towar został usu nięty spod dozoru celnego,

3) osoby, które nabyły, posiadały lub są w posiadaniu towaru i które wiedziały lub przy zachowaniu nale żytej staranności mogły się dowiedzieć, że był to towar usunięty spod dozoru celnego,

4) osoby zobowiązane do wykonania obowiązków wynikających z czasowego składowania towarów lub wynikających ze stosowania procedury celnej, którą towar został objęty. Art. 21

2.

§1. Z zastrzeżeniem art. 211, dług celny w przywozie powstaje w wypadku: —————— 15

8) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 32 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie 7. 15

9) Dodany przez art. 1 pkt 32 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 7. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5665 — Poz. 802

1) niewykonania obowiązku wynikającego z czasowe go składowania towaru podlegającego należno ściom celnym przywozowym lub ze stosowania procedury celnej, którą towar ten został objęty,

2) niedopełnienia warunku wymaganego do objęcia towaru procedurą celną lub do zastosowania obni żonych lub zerowych stawek należności celnych przywozowych, ze względu na przeznaczenie towa ru, albo do zwolnienia towaru z należności celnych przywozowych ze względu na przeznaczenie.

§2. Dług celny powstaje w chwili niewykonania obowiązku bądź w chwili objęcia towaru odpowiednią procedurą celną, jeżeli stwierdzono, że nie został speł niony lub został naruszony jeden z warunków wyma ganych do objęcia towaru tą procedurą lub do udziele nia częściowego lub całkowitego zwolnienia z należno ści celnych przywozowych ze względu na jego przezna czenie.

§3. Dłużnikiem jest osoba zobowiązana do wyko nania obowiązków wynikających z czasowego składo wania towaru podlegającego należnościom celnym przywozowym lub wynikających ze stosowania proce dury celnej, którą towar został objęty, bądź osoba zo bowiązana do przestrzegania warunków wymaganych do objęcia towaru tą procedurą lub do udzielenia czę ściowego lub całkowitego zwolnienia z należności cel nych przywozowych ze względu na jego przeznaczenie.

§4. Dług celny nie powstaje, jeżeli uchybienia, o których mowa w § 1, nie miały istotnego znaczenia dla czasowego składowania towarów lub odpowied niej procedury celnej. Art. 21

3.

§1. Dług celny w przywozie powstaje, w wypadku zużycia lub użycia w wolnym obszarze cel nym towaru podlegającego należnościom celnym przywozowym, na warunkach innych niż przewidziane w przepisach prawa celnego.

§2. W wypadku stwierdzenia braku towarów, któ rego nie można wyjaśnić w sposób wystarczający, or gan celny uznaje, że towary zostały zużyte lub użyte w wolnym obszarze celnym.

§3. Dług celny powstaje w chwili, gdy towar zosta je zużyty, lub w chwili, kiedy zostaje użyty po raz pierw szy na warunkach innych niż te, które zostały przewi dziane w przepisach prawa celnego.

§4. Dłużnikiem jest osoba, która zużyła towar lub użyła go, jak również osoby, które w tym uczestniczyły i które wiedziały lub przy zachowaniu należytej staran ności mogły się dowiedzieć, że zużycia lub użycia do konano na warunkach innych niż te, które zostały prze widziane w przepisach prawa celnego.

§5. Jeżeli stwierdzono brak towarów w okoliczno ściach, o których mowa w § 2, i nie jest możliwe usta lenie dłużnika na podstawie § 4, osobą zobowiązaną do zapłacenia kwoty wynikającej z długu celnego jest ostatnia znana tym organom osoba będąca w posiada niu towarów. Art. 21

4.

§1. W wypadkach, o których mowa w art. 210 i art. 212 § 1 pkt 1, uważa się, że dług celny w przywozie nie powstaje, gdy osoba, której to doty czy, udowodni, że niewykonanie obowiązków, o któ rych mowa w art. 36, art. 37, art. 39 i art. 180 § 2 lub wy nikających z czasowego składowania towarów bądź z zastosowania procedury celnej, którą został objęty ten towar, spowodowane było całkowitym zniszcze niem lub ostateczną utratą tego towaru ze względu na jego charakter, wypadek losowy lub działanie siły wyż szej albo że towar został zniszczony za zgodą organu celnego.

§2. Za ostatecznie utracony uważa się towar, który nie może już zostać przez nikogo wykorzystany. Utraty towaru w wyniku kradzieży nie traktuje się jako jego całkowitego zniszczenia lub ostatecznej utraty.

§3. Jeżeli towar, dopuszczony do obrotu z zastoso waniem obniżonych lub zerowych stawek należności celnych przywozowych ze względu na przeznaczenie lub zwolniony z należności celnych przywozowych ze względu na przeznaczenie, został wywieziony lub po wrotnie wywieziony za zgodą organu celnego, uważa się, że wobec tego towaru nie powstaje dług celny. Art. 21

5. Jeżeli wobec towaru, dopuszczonego do obrotu z zastosowaniem obniżonych lub zerowych sta wek należności celnych przywozowych ze względu na przeznaczenie lub zwolnionego od należności celnych przywozowych ze względu na przeznaczenie, nie po wstaje dług celny z przyczyn, o których mowa w art. 214 § 1, to odpady i pozostałości powstające w wyniku zniszczenia towaru uważa się za towary nie krajowe. Art. 21

6.

§1. Jeżeli z przyczyn, o których mowa w art. 211 i art. 212, powstaje dług celny wobec towa ru dopuszczonego do obrotu z zastosowaniem obniżo nej stawki należności celnych przywozowych ze wzglę du na przeznaczenie, kwota zapłacona przy dopuszcze niu do obrotu zostanie odliczona od kwoty wynikającej z powstałego długu celnego.

§2. Jeżeli dług celny powstaje wobec odpadów i pozostałości powstających przy zniszczeniu towaru, § 1 stosuje się odpowiednio. Art. 21

7.

§1. Dług celny w wywozie powstaje przy wyprowadzaniu poza polski obszar celny towaru obję tego zgłoszeniem celnym i podlegającego należno ściom celnym wywozowym.

§2. Dług celny powstaje z chwilą przyjęcia zgłosze nia celnego.

§3. Dłużnikiem jest zgłaszający. W wypadku przed stawicielstwa pośredniego, o którym mowa w art. 253 § 1 pkt 2, dłużnikiem jest również osoba, na rzecz któ rej składane jest zgłoszenie celne. Art. 21

8.

§1. Dług celny w wywozie powstaje przy wyprowadzaniu poza polski obszar celny towaru nie objętego zgłoszeniem celnym i podlegającego należ nościom celnym wywozowym.

§2. Dług celny powstaje w chwili, kiedy towar fak tycznie opuszcza polski obszar celny. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5666 — Poz. 802

§3. Dłużnikiem jest:

1) osoba, która dokonała wyprowadzenia towaru,

2) osoby, które uczestniczyły w wyprowadzeniu towa ru i wiedziały lub przy zachowaniu należytej staran ności mogły się dowiedzieć, ż e zgłoszenie celne nie zostało, a powinno być złożone. Art. 21

9.

§1. Dług celny w wywozie powstaje w wy niku niedopełnienia warunków, od których uzależnione było całkowite lub częściowe zwolnienie z należności celnych wywozowych.

§2. Dług celny powstaje w chwili, kiedy towar otrzyma inne przeznaczenie niż to, które zostało okre ślone przy jego wywozie z polskiego obszaru celnego z zastosowaniem całkowitego lub częściowego zwol nienia z należności celnych wywozowych. Jeżeli nie jest możliwe określenie tej chwili, dług celny powstaje w dniu, w którym upływa ustalony termin przedstawie nia dowodu potwierdzającego dopełnienie ustalonych warunków uprawniających do tego zwolnienia.

§3. Dłużnikiem jest zgłaszający. W wypadku przed stawicielstwa pośredniego, o którym mowa w art. 253 § 1 pkt 2, dłużnikiem jest również osoba, na rzecz któ rej składane jest zgłoszenie celne. Art. 2

20.

§1. Dług celny, o którym mowa w art. 209—213 i art. 217—219, powstaje również wów czas, gdy towary są przedmiotem zakazów lub ograni czeń wywozowych albo przywozowych, niezależnie od ich rodzaju.

§2. Dług celny nie powstaje w wypadku nielegal nego przywozu na polski obszar celny:

1) fałszywych pieniędzy,

2) środków odurzających i substancji psychotropo wych, które nie są przedmiotem obrotu handlowe go ściśle nadzorowanego przez właściwe władze w celu ich przeznaczenia na potrzeby lecznicze i na ukowe. Art. 22

1. Jeżeli w odniesieniu do tego samego dłu gu celnego występuje kilku dłużników, o których mowa w art. 209 § 3, art. 210 § 3, art. 211 § 3, art. 212 § 3, art. 213 § 4 i 5, art. 217 § 3, art. 218 § 3, art. 219 § 3, art. 224 § 3, są oni solidarnie zobowiązani do zapłace nia kwoty wynikającej z tego długu. Art. 22

2.

§1. Kwota należności celnych przywozo wych lub wywozowych jest obliczana na podstawie elementów kalkulacyjnych właściwych dla towaru w chwili powstania długu celnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

§2. Jeżeli nie jest możliwe określenie chwili po wstania długu celnego, kwota należności celnych przy wozowych lub wywozowych jest obliczana na podsta wie elementów kalkulacyjnych właściwych dla towaru w chwili ustalenia, że towar znajduje się w sytuacji po wodującej powstanie długu celnego.

§3. Jeżeli można ustalić, że dług celny powstał przed stwierdzeniem jego istnienia przez organ celny, kwota należności celnych przywozowych lub wywozo wych za ten towar ustalana jest na podstawie elemen tów kalkulacyjnych właściwych dla towaru w chwili naj wcześniejszej, w jakiej istnienie długu celnego mogło zostać ustalone na podstawie zebranych dowodów.

§4. Jeżeli przesunięcie daty powstania długu cel nego lub zarejestrowania kwoty wynikającej z tego dłu gu powoduje uzyskanie korzyści finansowej, organ cel ny pobiera odsetki wyrównawcze.

§5. Minister właściwy do spraw finansów publicz nych14

5) określi, w drodze rozporządzenia, wypadki i warunki pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposób ich naliczania. Art. 22

3.

§1. Dług celny powstaje w miejscu, w któ rym nastąpiło zdarzenie powodujące jego powstanie. § 2.160) Jeżeli nie można ustalić miejsca, o którym mowa w § 1, uważa się, że dług celny powstał w miej scu, w którym, z zastrzeżeniem § 3, organ celny ustalił, że towar znajduje się w sytuacji powodującej powsta nie długu celnego.

§3. Jeżeli procedura celna nie jest zakończona, dług celny powstaje w miejscu, w którym towar został:

1) objęty procedurą celną lub

2) wprowadzony na polski obszar celny pod odpo wiednią procedurą celną.

§4. Jeżeli dane, którymi dysponuje organ celny, pozwalają na ustalenie, że dług celny powstał już wte dy, gdy towar znajdował się wcześniej w innym miej scu, uważa się, że dług celny powstał w miejscu, co do którego można stwierdzić, że towar znajdował się tam najwcześniej i można było stwierdzić istnienie długu celnego. Art. 22

4.

§1. Jeżeli:

1) umowa międzynarodowa przewiduje zastosowanie preferencyjnych środków taryfowych dla towarów polskiego pochodzenia przywożonych do innego kraju oraz

2) towary, o których mowa w pkt 1, wywożone są z kraju w postaci produktów kompensacyjnych uzyskanych pod procedurą uszlachetniania czyn nego, oraz

3) towary przywiezione do kraju były poddane proce sowi uszlachetniania, o którym mowa w pkt 2, i podlegały wcześniej należnościom celnym przy wozowym, to w wypadku wystawienia dokumentów niezbęd nych do zastosowania w innym kraju preferencyjnych środków powstaje dług celny w przywozie wobec tych towarów przywiezionych.

§2. Dług celny powstaje w chwili przyjęcia przez or gan celny zgłoszenia celnego towarów do wywozu.

§3. Dłużnikiem jest zgłaszający. W wypadku przed stawicielstwa pośredniego, o którym mowa w art. 253 —————— 160) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 62 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 1. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5667 — Poz. 802 § 1 pkt 2, dłużnikiem jest również osoba, na rzecz któ rej składane jest zgłoszenie celne.

§4. Kwota wynikająca z długu celnego, o którym mowa w § 1, jest obliczana na takich zasadach, jak gdy by w dniu zgłoszenia towarów do wywozu nastąpiło przyjęcie zgłoszenia celnego o dopuszczenie do obro tu towarów przywiezionych w celu zakończenia proce dury uszlachetniania czynnego. Art. 225.16

1) Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, wypadki, w których nie powstaje dług celny mimo wy stąpienia okoliczności, o których mowa w art. 211 § 1, art. 212 § 1, art. 213 § 1, art. 219 § 1 i art. 22

4. Rozpo rządzenie powinno uwzględniać wypadki, w których niewykonanie obowiązków lub niedopełnienie warun ków przewidzianych w przepisach prawa celnego na stąpiło bez winy osoby zobowiązanej. DZIA¸ III Pokrycie kwoty wynikającej z długu celnego Rozdział 1 Zarejestrowanie i podanie do wiadomości dłużnika kwoty należności Art. 22

6.

§1. Każda kwota należności wynikających z długu celnego, zwana dalej „kwotą należności”, jest obliczana przez organ celny z chwilą uzyskania nie zbędnych danych i zostaje zarejestrowana.

§2. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli na podstawie przepisów odrębnych ustanowione zostało tymczaso we cło antydumpingowe lub wyrównawcze.

§3. Jeżeli kwota należności prawnie należnych jest wyższa od tej, która została ustalona na podstawie wią żącej informacji taryfowej, organ celny rejestruje kwo tę ustaloną na podstawie wiążącej informacji taryfo wej.

§4. Organ celny anuluje zarejestrowaną kwotę na leżności, o której dłużnik nie został powiadomiony przed upływem terminu, o którym mowa w art. 230 § 4.

§5. Prezes Głównego Urzędu Ceł określi, w drodze zarządzenia, szczegółowe warunki i tryb rejestrowania kwot należności oraz ustali wzory rejestrów i sposób ich prowadzenia. Art. 22

7.

§1. Kwota należności powinna zostać za rejestrowana niezwłocznie po jej obliczeniu i nie póź niej niż w ciągu 7 dni, licząc od dnia, w którym towar został zwolniony, jeżeli dług celny powstaje w wyniku:

1) objęcia towaru inną procedurą celną niż odprawa czasowa z częściowym zwolnieniem od cła,

2) innych czynności mających ten sam skutek prawny, co objęcie towaru procedurami celnymi określony mi w pkt 1.

§2. Jeżeli za zgodą organu celnego stosowana jest procedura uproszczona, ogólna kwota należności za wszystkie towary, które zostały zwolnione na rzecz tej samej osoby w terminie wyznaczonym przez organ cel ny, może zostać całościowo zarejestrowana za cały okres rozliczeniowy, pod warunkiem że zostało złożo ne zabezpieczenie generalne. Zarejestrowania dokonu je się w ciągu 5 dni, licząc od daty upływu okresu roz liczeniowego. § 3.16

2) Jeżeli powstaje dług celny w wypadkach in nych niż te, o których mowa w § 1 i § 2, zarejestrowa nie kwoty należności następuje w ciągu 7 dni licząc od dnia, w którym organ celny miał możliwość obliczyć kwotę tych należności oraz określić dłużnika. Art. 22

8. Terminy zarejestrowania określone w art. 227 mogą zostać przekroczone, jeżeli szczególne okoliczności uniemożliwiają organowi celnemu dotrzy manie tych terminów oraz w razie zaistnienia wypad ków losowych lub działania siły wyższej. Art. 22

9.

§1. Jeżeli kwota należności nie została za rejestrowana w terminie określonym w art. 227 i art. 228 lub jeżeli została zarejestrowana kwota niższa od prawnie należnej, to zarejestrowanie kwoty należ ności lub kwoty uzupełniającej zostanie dokonane w terminie nie dłuższym niż 5 dni (zarejestrowanie re trospektywne).

§2. Termin, o którym mowa w § 1, liczy się od dnia, w którym organ celny obliczył należności lub kwotę uzupełniającą i określił dłużnika. Art. 228 stosuje się odpowiednio.

§3. Zarejestrowania retrospektywnego nie doko nuje się w wypadkach, o których mowa w art. 226 § 2—4, albo gdy kwota podlegająca zarejestrowaniu nie przekracza równowartości 10 EURO144). Art. 230.

§1. Po zarejestrowaniu kwoty należności organ celny powiadamia o tym dłużnika.

§2. Jeżeli kwota należności została zarejestrowana, organ celny może na zgłoszeniu celnym umieścić ad notację, ż e dłużnik nie zostanie powiadomiony zgodnie z przepisem § 1, zanim kwota należności nie osiągnie wysokości określonej przez ten organ.

§3. W wypadku, o którym mowa w § 2, zwolnienie towarów przez organ celny jest równoznaczne z powia domieniem dłużnika o kwocie zarejestrowanych należ ności. Dotyczy to również towarów zwolnionych w try bie art. 227 § 2.

§4. Powiadomienie dłużnika nie może nastąpić po upływie 3 lat, licząc od dnia powstania długu celnego. § 4a.16

3) Jeżeli nie jest możliwe określenie daty po wstania długu celnego, powiadomienie dłużnika nie może nastąpić po upływie 3 lat, licząc od dnia określo nego w art. 222 § 2 i § 3. —————— 16

1) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 33 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 7. —————— 16

2) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 63 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 1. 16

3) Dodany przez art. 1 pkt 64 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie 1. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5668 — Poz. 802

§5. Bieg terminu, o którym mowa w § 4, ulega za wieszeniu z dniem: 1)16

4) wszczęcia postępowania karnego, postępowa nia w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykro czenie skarbowe lub wniesienia skargi do sądu ad ministracyjnego,

2) zawieszenia postępowania w sprawie celnej. § 6.16

4) Termin ten biegnie dalej z dniem prawo mocnego zakończenia postępowania karnego, postę powania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wy kroczenie skarbowe albo doręczenia organowi celne mu orzeczenia sądu administracyjnego wraz z jego uzasadnieniem bądź z dniem podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie celnej. Rozdział 2 Terminy i sposoby uiszczania należności Art. 23

1.

§1. Kwota należności, o której zarejestro waniu dłużnik został powiadomiony zgodnie z art. 230, powinna zostać przez niego uiszczona w następują cych terminach: 1)16

5) jeżeli dłużnik nie korzysta z żadnego z ułatwień płatniczych przewidzianych w art. 233—237, płat ność powinna zostać dokonana w terminie 7 dni, li cząc od dnia powiadomienia dłużnika o wysokości należności, 1)16

6) jeżeli dłużnik nie korzysta z żadnego z ułatwień płat niczych przewidzianych w art. 233—237, płatność po winna zostać dokonana nie później niż w terminie 10 dni, licząc od dnia powiadomienia dłużnika o wyso kości należności,

2) jeżeli dłużnik korzysta z ułatwień płatniczych prze widzianych w art. 233—237, płatność powinna zo stać dokonana przed upływem terminu lub termi nów ustalonych w ramach tych ułatwień.

§2. Organ celny może, na wniosek dłużnika, prze dłużyć termin zapłaty w wypadkach, o których mowa w art. 22

9. Przedłużenie terminu nie może przekroczyć czasu potrzebnego dłużnikowi na podjęcie działań nie zbędnych do wywiązania się z obowiązku; art. 237 § 2 pkt 1 stosuje się odpowiednio.

§3. Jeżeli wniosek o umorzenie należności zostanie przedstawiony zgodnie z art. 248 lub gdy towar został zajęty z zamiarem późniejszego orzeczenia przepadku zgodnie z art. 244 pkt 4 lit. b), obowiązek uiszczenia kwoty należności przez dłużnika zostaje zawieszony. Art. 23

2.

§1. Wpłata kwoty należności powinna zo stać dokonana w gotówce lub w każdy inny sposób mający takie same skutki płatnicze, zgodnie z obowią zującymi przepisami. Może ona zostać również doko nana przez zaliczenie nadpłat powstałych z tytułu wcześniej dokonanych wpłat należności. § 2.16

7) Minister właściwy do spraw finansów pu blicznych określi, w drodze rozporządzenia, wyrażoną w EURO równowartość kwoty, powyżej której należno ści uiszcza się w formie bezgotówkowej. Art. 23

3.

§1. Jeżeli kwota należności dotyczy towa rów zgłoszonych do procedury celnej nakładającej obowiązek uiszczenia należności, organ celny może odroczyć na wniosek osoby zobowiązanej termin płat ności tej kwoty, o ile osoba ta złożyła zabezpieczenie i spełnia warunki określone w art. 234. § 2.16

8) W wypadku, o którym mowa w § 1, organ celny pobiera opłatę prolongacyjną od odroczonej kwoty należności. Stawka opłaty prolongacyjnej wyno si 50% stawki odsetek za zwłokę od zaległości podatko wych w wysokości określonej w przepisach odręb nych. Opłatę prolongacyjną pobiera się za okres od dnia następującego po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 231 § 1 pkt 1, do chwili spłaty od roczonej kwoty. W innych wypadkach opłatę prolonga cyjną pobiera się od dnia odroczenia płatności do chwili jej spłaty.

§3. Minister właściwy do spraw finansów publicz nych14

5) określi, w drodze rozporządzenia:

1) wzór wniosku o odroczenie płatności oraz doku menty, które należy do niego dołączyć,

2) szczegółowe warunki i tryb postępowania przy od raczaniu płatności należności. Art. 234.16

9) Zgodę na odroczenie płatności mogą otrzymać osoby, które spełniają wymogi określone w art. 197 § 2a pkt 1—4. Art. 23

5. Organ celny może odroczyć płatność na leżności:

1) oddzielnie dla każdej kwoty należności zarejestro wanej na warunkach określonych w art. 227 § 1 lub w art. 229,

2) łącznie dla wszystkich zarejestrowanych należności na warunkach określonych w art. 227 § 1, w okre sie wyznaczonym przez organ celny, nie dłuższym niż 31 dni,

3) łącznie dla wszystkich należności, które podlegają jednemu zarejestrowaniu, zgodnie z art. 227 § 2. Art. 23

6.

§1. Termin odroczenia płatności wynosi 30 dni.

§2. Termin, o którym mowa w § 1, oblicza się w na stępujący sposób:

1) jeżeli odroczenie płatności dokonywane jest zgod nie z art. 235 pkt 1, termin ten liczy się od dnia na —————— 16

4) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 64 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 16

5) W tym brzmieniu obowiązuje do czasu wejścia w życie zmiany, o której mowa w przypisie 166. 16

6) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 65 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 1, która w tej części wejdzie w ży cie z dniem 1 stycznia 2003 r., zgodnie z art. 6 tej ustawy. —————— 16

7) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 34 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 7. 16

8) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 66 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 1. 16

9) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 67 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 1. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5669 — Poz. 802 stępującego po dniu, w którym kwota należności została zarejestrowana przez organ celny; w wy padku zastosowania art. 228 termin 30 dni zostaje skrócony o liczbę dni odpowiadającą okresowi przekraczającemu 7 dni przeznaczonych na zareje strowanie kwoty należności,

2) jeżeli odroczenie płatności dokonywane jest zgod nie z art. 235 pkt 2, termin ten liczy się od dnia na stępującego po dniu, w którym upływa okres rozli czeniowy przyjmowania zgłoszeń celnych; zostaje on skrócony o liczbę dni odpowiadającą połowie liczby dni obejmujących okres rozliczeniowy,

3) jeżeli odroczenie płatności dokonywane jest zgod nie z art. 235 pkt 3, termin ten liczy się od dnia na stępującego po dniu, w którym upływa okres, pod czas którego towary były zwalniane; zostaje on skrócony o liczbę dni odpowiadającą połowie licz by dni tego okresu.

§3. Jeżeli liczba dni określonych w § 2 pkt 2 i pkt 3 jest nieparzysta, to liczba dni, którą należy odjąć od 30 dni, jest równa połowie liczby parzystej, mniejszej o jeden od tej liczby nieparzystej. Art. 23

7.

§1. Organ celny może udzielić dłużnikowi ułatwień płatniczych innych niż odroczenie płatności.

§2. Udzielenie ułatwień, o których mowa w § 1:

1) uzależnione jest od złożenia zabezpieczenia; jed nakże, gdy złożenie zabezpieczenia mogłoby spo wodować, ze względu na sytuację dłużnika, poważ ne trudności natury gospodarczej lub społecznej, można odstąpić od wymogu jego złożenia,

2) uprawnia do poboru odsetek od kwot należności; jeżeli spłata odsetek może spowodować, ze wzglę du na sytuację dłużnika, poważne trudności natury gospodarczej lub społecznej, organ celny może od stąpić od żądania ich spłaty.

§3. Minister właściwy do spraw finansów publicz nych14

5) określi, w drodze rozporządzenia, szczegóło we warunki i tryb udzielania ułatwień płatniczych, o których mowa w § 1. Art. 23

8. Niezależnie od tego, jakiego rodzaju uła twienie płatnicze jest udzielone dłużnikowi, może on spłacić całość lub część kwoty długu przed upływem wyznaczonego terminu. Art. 23

9. Każda kwota należności może zostać w imieniu dłużnika, za jego zgodą, spłacona przez oso bę trzecią. Art. 240.

§1. Jeżeli nie zostało złożone zabezpiecze nie albo gdyby kwota złożonego zabezpieczenia nie po kryła długu celnego, kwota należności może być zabez pieczona na majątku dłużnika przed terminem płatno ści, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że nie zostanie ona uiszczona.

§2. Zabezpieczenia, o którym mowa w § 1, można dokonać również przed zarejestrowaniem kwoty należ ności, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa uchylania się dłużnika od uiszczenia tych należności.

§3. Jeżeli zabezpieczenie, o którym mowa w § 1, następuje przed zarejestrowaniem kwoty należności, organ celny określa w decyzji o zabezpieczeniu przybli żoną kwotę w oparciu o dane dotyczące podstawy ustalenia wysokości tej kwoty. Art. 24

1.

§1. Jeżeli nie zostało złożone zabezpiecze nie albo gdyby kwota złożonego zabezpieczenia nie po kryła długu celnego, towar, na którym ciążą należności, może być przez organ celny zatrzymany lub zajęty w celu zabezpieczenia kwoty należności, do czasu ich uiszczenia. Zatrzymanie lub zajęcie takiego towaru mo że być dokonane bez względu na prawa osób trzecich i z pierwszeństwem przed wszystkimi obciążeniami i przywilejami.

§2. Jeżeli nie zostanie uiszczona kwota należności za towar, o którym mowa w § 1, może on zostać sprze dany przez organ celny w celu pokrycia ciążącej na nim kwoty należności.

§3. Z kwoty uzyskanej ze sprzedaży pokrywa się, w następującej kolejności:

1) koszty sprzedaży,

2) koszty przewozu, przeładunku i składowania — po niesione przez Skarb Państwa,

3) kwotę należności,

4) należności obciążające towar na podstawie przepi sów odrębnych.

§4. Nadwyżkę pozostałą po pokryciu kosztów i na leżności, o których mowa w § 3, zwraca się osobie uprawnionej. Nadwyżka przechodzi na rzecz Skarbu Państwa, jeżeli osoba uprawniona nie zgłosi się po jej odbiór w ciągu 12 miesięcy od dnia jej zawiadomienia lub od dnia, kiedy stwierdzono brak możliwości dorę czenia zawiadomienia. Art. 24

2.

§1. Jeżeli kwota należności nie została uiszczona w terminie, organ celny pokrywa ją ze złożo nego zabezpieczenia.

§2. Od kwot należności nieuiszczonych w terminie pobiera się odsetki według zasad i w wysokości okre ślonej w odrębnych przepisach dotyczących pobiera nia odsetek za zwłokę od należności podatkowych.

§3. W wypadkach powstania długu celnego, o któ rych mowa w art. 210—213 oraz art. 218 i art. 219, po biera się odsetki liczone od dnia powstania długu, we dług zasad i wysokości określonych w przepisach do tyczących pobierania odsetek za zwłokę od należności podatkowych.

§4. Kwot należności można dochodzić w ciągu 5 lat, licząc od dnia, w którym zostały zarejestrowane.

§5. Bieg przedawnienia terminu, o którym mowa w § 4, przerywa:

1) wszczęcie egzekucji, 2)170) wszczęcie postępowania karnego, postępowa nia w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykro —————— 170) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 68 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie 1. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5670 — Poz. 802 czenie skarbowe lub postępowania przed sądem administracyjnym.

§6. Po każdym przerwaniu przedawnienie biegnie na nowo, począwszy od dnia:

1) wniesienia wpłaty,

2) ściągnięcia ostatniej wpłaty w trybie egzekucji ad ministracyjnej lub stwierdzenia przez organ egze kucyjny, że egzekucja stała się bezskuteczna, 3)17

1) uprawomocnienia się orzeczenia sądu wydane go w postępowaniu w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, albo wyroku lub postanowienia sądu administracyjnego.

§7. Przedawnienie uwzględnia się z urzędu. Art. 2421.17

2) Jeżeli w odniesieniu do danego towa ru wydana została decyzja stwierdzająca powstanie długu celnego na podstawie art. 210—214 i należności celne przywozowe zostały uiszczone, towar ten uważa się za krajowy bez obowiązku zgłoszenia do procedury dopuszczenia do obrotu, pod warunkiem spełnienia wszystkich wymogów przewidzianych w przepisach odrębnych. Art. 24

3. W postępowaniu przed organami celnymi stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej. DZIA¸ IV Wygaśnięcie długu celnego Art. 24

4. Dług celny wygasa:

1) przez uiszczenie kwoty należności,

2) przez umorzenie kwoty należności,

3) przez przedawnienie,

4) jeżeli wobec towarów zgłoszonych do procedury celnej, która określa obowiązek uiszczenia kwoty należności: a) zgłoszenie celne zostało unieważnione zgodnie z art. 68, b)17

3) towary, przed ich zwolnieniem, zostały zajęte i orzeczono ich przepadek, zniszczono je na po lecenie organu celnego lub zgodnie z art. 186, stały się przedmiotem zrzeczenia na rzecz Skar bu Państwa, zostały zniszczone lub zostały osta tecznie utracone ze względu na ich charakter, wypadek losowy lub działanie siły wyższej,

5) w wypadkach, o których mowa w art. 210, jeżeli to wary, wobec których powstał dług celny, zostały zajęte przy nielegalnym wprowadzaniu i równocze śnie lub w późniejszym terminie orzeczono ich przepadek. Art. 24

5. Dług celny, o którym mowa w art. 224, wy gasa również w wypadku unieważnienia dokumentów wymaganych do uzyskania preferencji taryfowych określonych w tym przepisie. DZIA¸ V Zwrot i umorzenie należności celnych Art. 24

6.

§1. Należności celne są umarzane, jeżeli w chwili zarejestrowania kwota należności nie wynika ła z obowiązujących przepisów lub gdy kwota ta zosta ła zarejestrowana niezgodnie z art. 229 § 3.

§2. Należności celne są zwracane, jeżeli w chwili uiszczenia kwota tych należności nie wynikała z obo wiązujących przepisów lub gdy kwota ta została zare jestrowana niezgodnie z art. 229 § 3.

§3. Należności celne nie podlegają zwrotowi ani umorzeniu, jeżeli okoliczności, które doprowadziły do zapłacenia lub zarejestrowania kwoty niewynikającej z obowiązujących przepisów, są wynikiem świadome go działania osoby zainteresowanej.

§4. Należności celne są zwracane lub umarzane na wniosek dłużnika złożony przed upływem 3 lat, licząc od dnia jego powiadomienia o tych należnościach. Wniosek należy złożyć we właściwym urzędzie celnym.

§5. Organ celny dokona zwrotu lub umorzenia z urzędu, gdy stwierdzi przed upływem 3 lat od powia domienia dłużnika, że zachodzą okoliczności uzasad niające zwrot lub umorzenie. Art. 24

7. Cło podlega zwrotowi, jeżeli po jego uisz czeniu na wniosek osoby zainteresowanej unieważnio no zgłoszenie celne. Art. 24

8.

§1. Zwrot lub umorzenie cła może nastą pić również po ustaleniu, że zarejestrowana kwota cła dotyczy towarów objętych procedurą celną i nieprzyję tych przez osobę wprowadzającą, ze względu na to, iż w chwili, o której mowa w art. 69, towary były wadliwe lub niezgodne z warunkami kontraktu, w wyniku które go dokonano przywozu tych towarów. Nie uznaje się za towary wadliwe towarów uszkodzonych po ich zwol nieniu.

§2. Zwrot lub umorzenie cła, o którym mowa w § 1, jest dopuszczalne, gdy:

1) towary nie zostały użyte, chyba ż e wstępne ich uży cie okazało się konieczne do stwierdzenia ich wa dliwości lub niezgodności z warunkami kontraktu, oraz

2) towary zostały wywiezione poza polski obszar cel ny.

§3. Na wniosek osoby zainteresowanej organ cel ny może zezwolić na zniszczenie towarów, objęcie ich w celu powrotnego wywozu procedurą tranzytu, obję cie procedurą składu celnego lub umieszczenie ich w wolnym obszarze celnym, zamiast ich wywozu. W celu otrzymania jednego z przewidzianych wyżej przeznaczeń celnych towary są uważane za towary nie krajowe. —————— 17

1) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 68 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 17

2) Dodany przez art. 1 pkt 69 ustawy, o której mowa w przy pisie 1. 17

3) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 70 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 1. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5671 — Poz. 802

§4. Cło nie jest zwracane lub umarzane w odniesie niu do towarów, które przed ich zgłoszeniem o dopusz czenie ich do obrotu zostały objęte procedurą odprawy czasowej w celu przeprowadzenia prób, chyba że wy kazano, iż fakt ich wadliwości lub niezgodności z wa runkami kontraktu nie mógł zostać ujawniony podczas tych prób.

§5. Cło jest zwracane lub umarzane, w wypadkach określonych w § 1, na pisemny wniosek dłużnika złożo ny przed upływem 1 roku, licząc od dnia powiadomie nia dłużnika o tym cle. Art. 24

9. Nie podlegają zwrotowi odsetki, które zo stały pobrane z tytułu nieterminowego uiszczenia na leżności celnych, chyba że niewłaściwe ustalenie kwo ty należności było wynikiem błędu organu celnego, a dłużnik w żaden sposób nie przyczynił się do powsta nia tego błędu. Art. 250.

§1. Kwota należności celnych podlegają cych zwrotowi zaliczana jest z urzędu na zaległe lub bieżące zadłużenie z tytułu innych należności celnych.

§2. W razie braku zadłużenia, o którym mowa w § 1, należności celne podlegają zwrotowi w terminie 30 dni, licząc od dnia wydania decyzji orzekającej ich zwrot.

§3. Od zwracanych należności celnych przywozo wych lub wywozowych nie płaci się odsetek, chyba że niewłaściwe ustalenie kwoty należności było wyni kiem błędu organu celnego, a dłużnik w żaden sposób nie przyczynił się do powstania tego błędu. W takim wypadku odsetki oblicza się od dnia uiszczenia należ ności podlegających zwrotowi.

§4. Od należności niezwróconych w terminie okre ślonym w § 2 płaci się odsetki liczone od daty wydania decyzji orzekającej ich zwrot.

§5. Odsetki, o których mowa w § 3 i 4, oblicza się według zasad i w wysokości określonych w przepisach dotyczących pobierania odsetek za zwłokę od zaległo ści podatkowych. Art. 25

1. Jeżeli umorzone lub zwrócone należności celne stają się ponownie należne, odsetki wypłacone przez organ celny zgodnie z art. 250 § 3—5 podlegają zwrotowi. Art. 25

2.

§1. Rada Ministrów może określić, w dro dze rozporządzenia, inne wypadki, w których należno ści celne przywozowe lub wywozowe są zwracane lub umarzane, oraz tryb i warunki dokonywania zwrotu lub umorzenia. § 2.17

4) Minister właściwy do spraw finansów pu blicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku o dokonanie zwrotu lub umorzenia należno ści celnych oraz dokumenty, które należy do niego do łączyć. TYTU¸ VIII PRZEDSTAWICIELSTWO W SPRAWACH CELNYCH DZIA¸ I Przedstawicielstwo Art. 25

3.

§1. Przedstawicielstwo może być:

1) bezpośrednie — jeżeli przedstawiciel działa w imie niu i na rzecz innej osoby,

2) pośrednie — jeżeli przedstawiciel działa we wła snym imieniu, lecz na rzecz innej osoby.

§2. Jeżeli postępowanie przed dyrektorem urzędu celnego dotyczy towaru, którego rodzaj lub ilość wska zuje na przeznaczenie do działalności gospodarczej, to: 1)17

5) przedstawicielem bezpośrednim osoby może być wyłącznie pracownik tej osoby, agencja celna, adwokat lub radca prawny,

2) przedstawicielem pośrednim osoby może być wy łącznie agencja celna.

§3. W wypadkach innych niż te, o których mowa w § 2, przedstawicielem osoby może być:

1) agencja celna jako przedstawiciel bezpośredni lub pośredni,

2) osoba fizyczna posiadająca pełną zdolność do czyn ności prawnych jako przedstawiciel bezpośredni. Art. 25

4. § 1.17

6) Organ celny może zażądać od przed stawiciela przedstawienia pisemnego upoważnienia, określającego rodzaj udzielonego przedstawicielstwa oraz zakres czynności, do których jest upoważniony. § 2.17

7) Przedstawiciel dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis upoważnienia. Adwo kat lub radca prawny może sam uwierzytelnić odpis udzielonego mu upoważnienia. Osoba prowadząca agencję celną może uwierzytelnić odpis upoważnienia udzielonego agencji celnej.

§3. Przedstawicielem osoby fizycznej, w wypad kach gdy rodzaj lub ilość towaru nie wskazują na prze znaczenie do działalności gospodarczej, może być czło nek najbliższej rodziny tej osoby, który złoży wiarygod ne oświadczenie o istnieniu upoważnienia do działania w jej imieniu.

§4. Czynności dokonane przez przedstawiciela w granicach upoważnienia pociągają za sobą skutki bez pośrednio dla osoby, która ustanowiła przedstawiciela.

§5. Przedstawicielem może być jedynie osoba kra jowa, z wyłączeniem osób, o których mowa w art. 3 § 1 pkt 11 lit. c). —————— 17

4) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 35 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 7. —————— 17

5) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 71 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 1. 17

6) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 72 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 17

7) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 72 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 1. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5672 — Poz. 802

§6. Agencja celna może udzielić dalszego upoważ nienia innej agencji celnej do wykonania określonych czynności za zgodą osoby udzielającej upoważnienia. Art. 25

5. Osobę, która dokonuje czynności bez upo ważnienia do działania w imieniu lub na rzecz innej osoby, albo osobę, która dokonuje czynności w imie niu lub na rzecz innej osoby bez upoważnienia do jej reprezentowania, uważa się za działającą we własnym imieniu i na swoją rzecz. DZIA¸ II Agencja celna Art. 25

6.

§1. Agencja celna może dokonywać przed organami celnymi wszelkich czynności przewidzianych w przepisach prawa celnego, w szczególności:

1) badać towary i pobierać ich próbki przed dokona niem zgłoszenia celnego,

2) przygotowywać niezbędne dokumenty i dokony wać zgłoszenia celnego,

3) uiszczać należności celne przywozowe lub celne wywozowe oraz inne opłaty,

4) podejmować towary po ich zwolnieniu,

5) składać zabezpieczenie kwoty wynikającej z długu celnego,

6) wnosić odwołania i inne wnioski podlegające roz patrzeniu przez organy celne. § 2.17

8) Czynności przed organami celnymi w imie niu agencji celnej mogą dokonywać:

1) upoważniony pracownik agencji celnej lub

2) osoba fizyczna prowadząca agencję celną — wpisani na listę agentów celnych. Art. 25

7.

§1. Na listę agentów celnych wpisuje się osobę fizyczną, jeżeli spełnia następujące warunki:

1) posiada obywatelstwo polskie,

2) ma pełną zdolność do czynności prawnych,

3) korzysta z pełni praw publicznych,

4) posiada co najmniej średnie wykształcenie, 5)17

9) nie jest skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumen tów, mieniu, obrotowi pieniędzmi i papierami war tościowymi, przestępstwo gospodarcze lub za przestępstwo skarbowe,

6) swoim postępowaniem daje rękojmię prawidłowe go wykonywania czynności agenta celnego,

7) złożyła z wynikiem pozytywnym egzamin na agen ta celnego przed komisją egzaminacyjną, powoły waną przez Prezesa Głównego Urzędu Ceł,

8) wystąpiła z wnioskiem o wpis na listę agentów cel nych, nie później niż w okresie 2 lat od spełnienia warunku określonego w pkt 7.

§2. Listę agentów celnych prowadzi Prezes Głów nego Urzędu Ceł. § 2a.180) Prezes Głównego Urzędu Ceł ogłasza listę agentów celnych w Dzienniku Urzędowym Minister stwa Finansów.

§3. Prezes Głównego Urzędu Ceł skreśla z listy agentów celnych osobę w wypadku:

1) gdy został naruszony jeden z warunków, o których mowa w § 1,

2) niewykonywania czynności agenta celnego przez okres co najmniej dwóch lat,

3) jej śmierci.

§4. Prezes Głównego Urzędu Ceł może zawiesić działalność agenta celnego na czas toczącego się prze ciwko osobie agenta postępowania karnego o prze stępstwo wymienione w § 1 pkt 5. Art. 25

8. § 1.18

1) Osoba prowadząca agencję celną ponosi pełną odpowiedzialność majątkową wobec or ganów celnych za pokrycie kwot długów celnych lub innych opłat, jakie powstały na skutek nieprawidłowe go lub nieterminowego dokonania albo niewykonania czynności, do których została upoważniona agencja celna.

§2. W wypadku udzielenia dalszego upoważnienia, o którym mowa w art. 254 § 6, odpowiedzialność ma jątkową, o której mowa w § 1, ponoszą solidarnie agen cje celne upoważnione do działania. § 3.18

1) Osoba prowadząca agencję celną jest zobo wiązana do złożenia kaucji gwarancyjnej w formie, o której mowa w art. 199 § 1 pkt 1 lub pkt 2, na zabez pieczenie pokrycia roszczeń organów celnych z tytułu odpowiedzialności, o której mowa w

§1. Kaucja gwa rancyjna może stanowić część zabezpieczenia general nego w wypadkach, o których mowa w art. 197 § 3. § 4.18

2) W wypadku niezłożenia kaucji, o której mo wa w § 3, agencja celna nie może dokonywać przed or ganami celnymi żadnych czynności przewidzianych w przepisach prawa celnego. Art. 259.18

3) Działalność w formie agencji celnej może prowadzić osoba krajowa w rozumieniu art. 3 § 1 pkt 11 lit. a) i lit. b), która nie prowadzi innej działalno ści gospodarczej poza działalnością przewozową, spe dycyjną lub polegającą na prowadzeniu publicznego składu celnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Art. 260. (skreślony).184) —————— 17

8) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 73 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 1. 17

9) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 74 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie 1. —————— 180) Dodany przez art. 1 pkt 74 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 18

1) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 75 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 18

2) Dodany przez art. 1 pkt 75 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 18

3) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 76 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 1. 18

4) Przez art. 1 pkt 77 ustawy, o której mowa w przypisie 1. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5673 — Poz. 802 Art. 26

1. Minister właściwy do spraw finansów pu blicznych14

5) określi, w drodze rozporządzenia:

1) (skreślony),185)

2) tryb przeprowadzania egzaminu kwalifikacyjnego osób ubiegających się o uprawnienie do wykony wania czynności agenta celnego oraz sposób po woływania komisji egzaminacyjnej, kwalifikacje członków komisji, zakres i sposób przeprowadza nia egzaminu, a także wysokość opłat egzamina cyjnych przeznaczonych na pokrycie działalności i wynagrodzenia jej członków,

3) sposób prowadzenia i tryb dokonywania wpisu na listę agentów celnych,

4) tryb przyjmowania oraz wysokość kaucji gwaran cyjnej, o której mowa w art. 258 § 3,

5) sposób prowadzenia ewidencji i rejestracji doku mentów podlegających kontroli celnej, 6)18

6) inne rodzaje działalności, które może wykony wać osoba prowadząca agencję celną. TYTU¸ IX POST¢POWANIE W SPRAWACH CELNYCH DZIA¸ I Przepisy ogólne Art. 262.18

7) Do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. — Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 i Nr 160, poz. 1083, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 11, poz. 95 i Nr 92, poz. 1062, z 2000 r. Nr 94, poz. 1037, Nr 116, poz. 1216, Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz. 1315 oraz z 2001 r. Nr 16, poz. 166, Nr 39, poz. 459 i Nr 42, poz. 475), z uwzględnie niem zmian wynikających z przepisów prawa celnego. Art. 26

3. Minister właściwy do spraw finansów pu blicznych14

5) określi, w drodze rozporządzenia, właści wość rzeczową i miejscową organów celnych. Art. 26

4.

§1. Jeżeli przepisy odrębne nie stanowią inaczej, osoba prawna, która powstała w wyniku:

1) przekształcenia innej osoby prawnej,

2) połączenia osób prawnych, — jest następcą prawnym przewidzianych przepisami prawa celnego praw i obowiązków przekształconej osoby prawnej albo każdej z łączących się osób praw nych.

§2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do jedno stek organizacyjnych niemających osobowości praw nej. Art. 26

5. § 1.18

8) Organ celny wszczyna postępowa nie z urzędu w celu rozstrzygnięcia w drodze decyzji w sprawie sytuacji prawnej towaru przywożonego na polski obszar celny lub z niego wywożonego przez nie znaną osobę, bez konieczności ustanawiania dla niej kuratora lub przedstawiciela. § 2.18

9) W wypadku, o którym mowa w § 1, decyzja wydawana jest w sprawie bez oznaczania strony. Art. 2651.190)

§1. Decyzja ostateczna, na mocy któ rej strona nabyła prawo, może być na jej wniosek lub za jej zgodą uchylona lub zmieniona przez organ celny, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeci wiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przema wia za tym interes publiczny lub ważny interes strony.

§2. W przypadku, o którym mowa w § 1, organ cel ny wydaje decyzję w sprawie uchylenia lub zmiany do tychczasowej decyzji. Art. 2652.190) Jeżeli upłynęły 3 lata od dnia powsta nia długu celnego, organ celny:

1) nie wszczyna bądź odmawia wszczęcia postępowa nia w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji,

2) nie wznawia postępowania. Art. 26

6. § 1.19

1) Organ celny może połączyć toczą ce się przed nim oddzielne sprawy, w celu ich łączne go rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli dotyczą tej samej osoby i są ze sobą w związku. § 2.19

2) W wypadku, o którym mowa w § 1, organ celny wydaje postanowienie o połączeniu spraw. Na postanowienie to nie przysługuje zażalenie. Art. 267.19

3) Pisma skierowane do osób nieznanych z miejsca pobytu lub adresu oraz decyzję, o której mo wa w art. 265, wywiesza się na okres 14 dni w urzędzie celnym, w którym prowadzone jest postępowanie. Pi smo oraz decyzję uważa się za doręczone po upływie tego terminu. Art. 268.19

4)

§1. Osoby zamieszkałe lub przebywa jące za granicą, niemające adresu w Polsce, jeżeli nie ustanowiły pełnomocnika w Polsce, mają obowiązek wskazania w Polsce pełnomocnika do doręczeń, przy pierwszej czynności dokonanej przed organem cel nym. Ustanowienie pełnomocnika lub wskazanie peł nomocnika do doręczeń jest skuteczne także w postę powaniu, o którym mowa w art. 2742. —————— 18

5) Przez art. 1 pkt 78 lit. a) ustawy, o której mowa w przypi sie 1. 18

6) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 78 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 18

7) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 1997 r. o zmianie ustawy — Kodeks celny (Dz. U. Nr 160, poz. 1084), która weszła w życie z dniem 1 stycz nia 1998 r. —————— 18

8) Oznaczenie § 1 wprowadzone przez art. 1 pkt 79 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 18

9) Dodany przez art. 1 pkt 79 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 190) Dodany przez art. 1 pkt 36 ustawy, o której mowa w przy pisie 7. 19

1) Oznaczenie § 1 wprowadzone przez art. 1 pkt 80 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 19

2) Dodany przez art. 1 pkt 80 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 19

3) Ze zmianami wprowadzonymi przez art. 1 pkt 81 lit. a) i b) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 19

4) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w przypisie 55. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5674 — Poz. 802

§2. W razie zaniedbania obowiązku, o którym mo wa w § 1, stosuje się odpowiednio art. 267.

§3. W wypadku zatrzymania towaru organ celny poucza osobę, której towar zatrzymano, o obowiązku wskazania w Polsce pełnomocnika do doręczeń oraz o skutkach niedopełnienia tego obowiązku, co potwier dza się pisemnym protokołem. Art. 26

9. Organ celny wszczyna postępowanie z urzędu w sprawach dotyczących towaru przywożone go na polski obszar celny lub wywożonego z polskiego obszaru celnego w obrocie pocztowym. Art. 270.

§1. Organ celny może przyjąć jako dowód w postępowaniu dokumenty sporządzone przez orga ny celne państwa obcego lub inne uprawnione pod mioty państwa obcego.

§2. Organ celny może żądać od stron postępowa nia:

1) urzędowego tłumaczenia na język polski dokumen tów sporządzonych w języku obcym,

2) przedłożenia dokumentów zagranicznych zalegali zowanych przez właściwe organy polskie działają ce w kraju albo polskie przedstawicielstwa dyplo matyczne lub urzędy konsularne. Art. 27

1. Organ celny może na wniosek strony wstrzymać wykonanie decyzji w sprawie długu celne go, od której wniesiono odwołanie, po złożeniu przez stronę zabezpieczenia określonego przez ten organ. Art. 272.19

5) Organ celny nie podejmuje czynności postępowania, jeżeli strona, która z mocy przepisów prawa ma obowiązek wpłacenia z góry należności tytu łem opłat lub kosztów postępowania, tego obowiązku mimo pisemnego wezwania nie dopełni w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Art. 273.19

6) Prowadzenie postępowania karnego skarbowego lub postępowania karnego nie stanowi przeszkody do prowadzenia postępowania na podsta wie przepisów niniejszej ustawy, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Art. 27

4. Skarga do sądu administracyjnego w sprawie dotyczącej zgłoszenia celnego może zostać wniesiona dopiero po wyczerpaniu toku instancji w po stępowaniu przed organami celnymi. Art. 2741.19

7)

§1. W wypadkach, o których mowa w art. 38, art. 53 § 1, art. 59 § 2 pkt 1 i art. 77 § 1, sprze daż towaru następuje w trybie i na zasadach określo nych w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

§2. Sprzedaż towaru, z zastrzeżeniem § 3, jest rów noznaczna z dopuszczeniem towaru do obrotu, chyba że towar został sprzedany pod warunkiem dokonania powrotnego wywozu.

§3. Jeżeli sprzedaż jest dokonywana pod warun kiem nadania przeznaczenia celnego określonego przez organ celny, to obowiązki związane z nadaniem przeznaczenia celnego, wynikające z przepisów prawa celnego, powstają z chwilą wydania towarów nabyw cy. Art. 2742.19

7) Do postępowania w sprawie przepad ku towaru stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego. DZIA¸ II Opłaty w sprawach celnych Art. 27

5. § 1.19

8) Organ celny pobiera opłatę za wy danie pozwolenia, chyba że przepis szczególny stano wi inaczej.

§2. Organ celny pobiera opłatę za przechowanie towarów w depozycie lub w magazynie celnym prowa dzonym przez organ celny.

§3. Organ celny pobiera opłaty manipulacyjne za:

1) wykonywanie czynności kontroli celnej,

2) (skreślony),199)

3) potwierdzenie pochodzenia lub statusu celnego to waru,

4) zatwierdzenie współczynnika produktywności lub określenie sposobu jego obliczenia,

5) unieważnienie zgłoszenia celnego,

6) objęcie towaru procedurą tranzytu,

7) czynności podejmowane w celu pokrycia z zabez pieczenia kwoty wynikającej z długu celnego,

8) wpis na listę agentów celnych, 9)200) rozpatrzenie wniosku dotyczącego ochrony wła sności intelektualnej.

§4. Organ celny pobiera opłaty manipulacyjne do datkowe za czynności podejmowane w wyniku: 1)20

1) naruszenia przez osobę terminu do dokonania czynności lub dostarczenia dokumentów niezbęd nych do nadania przeznaczenia celnego towaru,

2) usunięcia towaru spod dozoru celnego,

3) naruszenia przez osobę warunków lub terminów ustalonych przy objęciu towaru procedurą zawie szającą lub gospodarczą procedurą celną,

4) naruszenia warunków zwolnienia towaru od należ ności celnych przywozowych lub wywozowych, —————— 19

5) Ze zmianami wprowadzonymi przez art. 1 pkt 82 ustawy, o której mowa w przypisie 1. 19

6) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 83 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 1. 19

7) Dodany przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w przy pisie 55. —————— 19

8) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 84 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie 1. 19

9) Przez art. 1 pkt 84 lit. b) tiret pierwsze ustawy, o której mo wa w przypisie 1. 200) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 84 lit. b) tiret dru gie ustawy, o której mowa w przypisie 1. 20

1) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 84 lit. c) tiret pierwsze ustawy, o której mowa w przypisie 1. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5675 — Poz. 802 5)20

2) wykonywania na wniosek osoby zainteresowa nej czynności przewidzianych w przepisach prawa celnego w miejscu innym niż urząd celny lub poza czasem pracy urzędu celnego. Art. 27

6.

§1. Z zastrzeżeniem § 2, opłaty manipula cyjne dodatkowe powinny być określone w kwocie od powiadającej podejmowanym czynnościom i nie mo gą być wymierzone w kwocie wyższej niż 40% wartości celnej towaru.

§2. Jeżeli po przedstawieniu towaru organ celny wykaże różnicę między towarem przedstawionym a ujawnionym w wyniku rewizji celnej, to od osoby, o której mowa w art. 39, pobiera się opłatę manipula cyjną dodatkową w wysokości wartości towaru odpo wiadającej różnicy. § 3.20

3) Ârodki finansowe z opłat, o których mowa w § 2 oraz w art. 275, przeznacza się na usprawnienie funkcjonowania organów celnych oraz na premie dla funkcjonariuszy celnych i pracowników podległych Prezesowi Głównego Urzędu Ceł, w szczególności dla tych, którzy przyczynili się bezpośrednio do wykrycia przestępstw lub wykroczeń celnych i dewizowych.

§4. Prezes Głównego Urzędu Ceł określi sposób rozdysponowania środków, o których mowa w § 3, oraz zasady przyznawania premii.

§5. Minister właściwy do spraw finansów publicz nych14

5) określi, w drodze rozporządzenia: 1)20

4) stawki opłat za wydanie pozwolenia oraz wy padki, w których opłat tych się nie pobiera,

2) stawki opłat manipulacyjnych, manipulacyjnych dodatkowych oraz opłat za przechowywanie towa rów,

3) czynności kontroli celnej, za które pobierana jest opłata manipulacyjna. Art. 27

7. Opłaty są pobierane na zasadach i w try bie ustalonych dla należności celnych przywozowych i wywozowych. TYTU¸ IXa205) KONTROLA CELNA DZIA¸ I Przepisy ogólne Art. 277

1. W celu ustalenia zgodności z przepisami prawa, przywozu towaru na polski obszar celny lub wy wozu z tego obszaru, organ celny może w szczególności:

1) kontrolować dokumenty i dane handlowe, w tym także sporządzone z zastosowaniem technik elek tronicznego przetwarzania danych,

2) ustalać tożsamość osób,

3) dokonywać oględzin towarów,

4) kontrolować księgowość,

5) badać towary i pobierać ich próbki,

6) przeprowadzać rewizję celną,

7) zatrzymywać i kontrolować środki transportu,

8) przeszukiwać osoby i pomieszczenia. Art. 277

2.

§1. Jeżeli nie można w inny sposób stwierdzić, czy osoba przewozi towary nieprzedstawio ne lub niezgłoszone, organ celny może przeszukać tę osobę.

§2. Przeszukanie nie powinno naruszać godności osobistej osoby przeszukiwanej oraz powinno być przeprowadzone przez osobę tej samej płci, w warun kach wykluczających obecność osób postronnych.

§3. W wypadku uzasadnionego podejrzenia, że osoba ukrywa towary w swoim organizmie, można skierować tę osobę na specjalistyczne badania lekar skie.

§4. Z przeprowadzonego przeszukania osoby spo rządza się protokół, a w wypadku wykonywania badań, o których mowa w § 3, na wniosek osoby, która zosta ła poddana tym badaniom, organ celny wydaje za świadczenie o terminie i miejscu ich przeprowadzania. Art. 277

3.

§1. Czynności kontroli celnej mogą być prowadzone w siedzibie kontrolowanego oraz w in nych miejscach związanych z prowadzoną przez niego działalnością bądź w miejscach, w których mogą się znajdować towary wprowadzone na polski obszar cel ny z zagranicy lub dokumenty dotyczące tych towarów.

§2. Przepis § 1 stosuje się również w wypadku, gdy kontrolowany prowadzi działalność bądź przechowuje towary lub dokumenty w lokalu mieszkalnym.

§3. Organ celny może wchodzić do lokalu miesz kalnego w wypadku uzasadnionego podejrzenia, że znajduje się w nim towar lub dokumenty dotyczące to waru, którego rodzaj lub ilość wskazują na przeznacze nie do działalności gospodarczej i który został wprowa dzony na polski obszar celny z naruszeniem przepisów prawa. Przepisy Kodeksu postępowania karnego o przeszukaniu stosuje się odpowiednio.

§4. Jeżeli kontrolowany posiada oddziały lub za kłady na terenie właściwości innego organu celnego niż właściwy dla siedziby kontrolowanego, do przepro wadzenia czynności kontroli celnej w tym oddziale lub zakładzie upoważniony jest również organ celny wła ściwy ze względu na siedzibę kontrolowanego. Art. 277

4. Osoba posiadająca towary jest zobowią zana na jej koszt do wykonywania czynności umożli wiających przeprowadzenie kontroli celnej, a w szcze gólności do rozładowania, okazania oraz załadowania towaru po zakończeniu czynności kontroli celnej. —————— 20

2) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 84 lit. c) tiret dru gie ustawy, o której mowa w przypisie 1. 20

3) W brzmieniu ustalonym przez art. 86 pkt 1 ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 72, poz. 802), która weszła w życie z dniem 15 września 1999 r. 20

4) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 85 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 1. 20

5) Tytuł IXa dodany przez art. 1 pkt 37 ustawy, o której mo wa w przypisie 7. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5676 — Poz. 802 Art. 277

5. Każda osoba będąca w posiadaniu towa ru, środka transportu lub osoba odpowiedzialna za wy konanie obowiązków wynikających z przepisów prawa celnego zobowiązana jest do niezwłocznego zawiado mienia organu celnego o stwierdzeniu naruszenia, usunięcia lub zniszczenia zamknięć celnych bez zgody organu celnego. Art. 277

6. Minister właściwy do spraw finansów pu blicznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki wykonywania czynności kontroli celnej, ze szczegól nym uwzględnieniem rodzajów procedur celnych oraz kontrolowanych towarów. DZIA¸ II Kontrola celna towarów wprowadzanych na polski obszar celny lub wyprowadzanych z polskiego obszaru celnego Art. 277

7. Jeżeli organ celny stwierdzi, że deklara cja skrócona obejmująca przedstawione towary nie spełnia wymogów określonych w przepisach wyda nych na podstawie art. 42 § 3, lub gdy wraz z przedsta wieniem towaru nie została złożona deklaracja skróco na albo dokumenty, które mogą być wykorzystane w charakterze tej deklaracji, a organ celny nie odstąpił od wymogu złożenia deklaracji skróconej, towar skła da się w magazynie celnym, w depozycie urzędu celne go lub w innym miejscu wskazanym przez organ celny. Art. 277

8.

§1. W wypadku podejmowania czynno ści kontroli celnej dotyczących wprowadzanych na pol ski obszar celny lub wyprowadzanych z polskiego ob szaru celnego przesyłek pocztowych, organ celny mo że w szczególności kontrolować dokumenty pocztowe, w tym wykazy i deklaracje, oraz sprawdzać liczbę przy wożonych lub wywożonych paczek z liczbą wskazaną w wykazie zdawczym.

§2. Rewizję celną przesyłek pocztowych i pobiera nie próbek towarów w nich przesyłanych przeprowa dza się w obecności zgłaszającego lub pracownika urzędu pocztowego. Art. 277

9. W wypadku towarów wprowadzanych na polski obszar celny lub wyprowadzanych z polskiego obszaru celnego przez podróżnych, organ celny może w szczególności:

1) ustalać tożsamość osoby, w tym kontrolować doku menty uprawniające do przekraczania granicy pań stwowej,

2) przeprowadzać rewizję celną bagażu,

3) przeprowadzać graniczną kontrolę dewizową, na zasadach określonych w odrębnych przepisach,

4) przeszukiwać osoby. Art. 277

10.

§1. W celu ustalenia, czy towary zosta ły wprowadzone na polski obszar celny lub wyprowa dzone z tego obszaru zgodnie z przepisami prawa cel nego, organ celny może zatrzymywać środki transpor tu i podejmować inne czynności kontroli celnej.

§2. Do zatrzymywania środków transportu prze mieszczających się po drodze, w celu podjęcia czynno ści kontroli celnej, uprawnieni są umundurowani funk cjonariusze celni. Przepisy prawa o ruchu drogowym stosuje się odpowiednio.

§3. Zatrzymywanie środków transportu, innych niż środki transportu przemieszczające się po drodze, od bywa się przy udziale innych służb lub instytucji, a w szczególności:

1) policji,

2) Straży Granicznej,

3) służb lotniczych i morskich,

4) służb administracji kolei państwowych.

§4. Po zatrzymaniu środka transportu organ celny może w szczególności:

1) kontrolować dokumenty i dane dotyczące środka transportu oraz osoby kierującej pojazdem, z wyłą czeniem dokumentów uprawniających do kierowa nia środkiem transportu, z zastrzeżeniem § 5,

2) kontrolować dokumenty dotyczące przewożonych towarów,

3) sprawdzać zamknięcia celne, jeżeli z dokumentów wynika, że zostały one nałożone,

4) przeprowadzać rewizję środków transportu i towa rów.

§5. Organ celny może kontrolować dokumenty uprawniające do kierowania środkiem transportu, jeże li osoba kontrolowana nie posiada innych dokumentów pozwalających określić jej tożsamość albo występuje uzasadniona wątpliwość co do ich autentyczności. Art. 2771

1.

§1. Organ celny, w drodze decyzji, mo że zarządzić konwój celny, w wypadku gdy:

1) niemożliwe jest nałożenie zamknięć celnych, a za chowanie tożsamości towaru jest niezbędne do przestrzegania warunków procedury celnej lub ist nieje uzasadnione podejrzenie, że towar może zo stać usunięty spod dozoru celnego,

2) istnieje uzasadnione podejrzenie, że towary nie zo staną dostarczone do urzędu celnego albo miejsca uznanego lub wyznaczonego przez organ celny,

3) kwota długu celnego mogącego powstać w związ ku z przewozem towarów w ramach procedury tranzytu jest wyższa niż kwota zabezpieczenia,

4) procedurą tranzytu objęte są towary niekrajowe, których przemieszczanie ma się zakończyć poza polskim obszarem celnym,

5) w ramach procedury tranzytu przewożone są towa ry, których przewóz jest związany ze zwiększonym ryzykiem.

§2. Organ celny może zobowiązać osobę odpowie dzialną za wykonywanie czynności przewidzianych przepisami prawa celnego, aby określone czynności w ramach konwoju celnego wykonywały wyspecjalizo wane jednostki działające w zakresie ochrony osób lub mienia.

§3. Koszty konwoju celnego ponosi osoba odpo wiedzialna za wykonywanie obowiązków przewidzia nych przepisami prawa celnego. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5677 — Poz. 802 Art. 2771

2.

§1. Organ celny, w drodze decyzji, mo że zarządzić strzeżenie przez funkcjonariuszy celnych towarów w wypadku, gdy:

1) towar wprowadzony na polski obszar celny na sku tek nieprzewidzianych okoliczności lub działania si ły wyższej nie zostanie dostarczony do urzędu cel nego albo miejsca wyznaczonego lub uznanego przez organ celny,

2) towar wprowadzony na polski obszar celny wyma ga przeładunku,

3) towar czasowo składowany nie może zostać prze kazany do depozytu lub do magazynu celnego.

§2. W wypadku, o którym mowa w art. 27711 § 1 pkt 1, organ celny zamiast konwoju może zarządzić strzeżenie towaru.

§3. Przepis art. 27711 § 3 stosuje się odpowiednio. DZIA¸ III Kontrola celna wykonywana poza urzędem celnym Art. 2771

3.

§1. Czynności kontroli celnej, wykony wane poza urzędem celnym albo miejscem wyznaczo nym lub uznanym przez organ celny, są prowadzone po uzyskaniu upoważnienia dyrektora urzędu celnego. Upoważnienie powinno określać zakres kontroli celnej.

§2. Minister właściwy do spraw finansów publicz nych określi, w drodze rozporządzenia, wzór upoważ nienia, o którym mowa w § 1. Art. 2771

4.

§1. Organ celny dokonujący czynności kontroli celnej obowiązany jest okazać kontrolowane mu upoważnienie do jej przeprowadzenia oraz legity mację służbową.

§2. Jeżeli kontrolowanym jest osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości praw nej, upoważnienie oraz legitymacja służbowa okazy wane są członkom zarządu, wspólnikowi lub innej oso bie upoważnionej do reprezentowania lub prowadze nia spraw kontrolowanego.

§3. W razie nieobecności osób, o których mowa w § 1 i 2, upoważnienie oraz legitymacja służbowa oka zywane są pracownikowi lub osobie czynnej w miejscu wszczęcia kontroli celnej.

§4. Okazanie upoważnienia osobom, o których mo wa w § 1—3, jest równoznaczne z zawiadomieniem o rozpoczęciu kontroli celnej.

§5. Kopię upoważnienia pozostawia się kontrolo wanemu.

§6. Organ celny dokonujący czynności kontroli cel nej może wchodzić na grunt oraz do budynków, lokalu lub innych pomieszczeń. Art. 2771

5.

§1. Czynności kontroli celnej dokonuje się w obecności kontrolowanego lub osoby przez nie go wskazanej, chyba ż e kontrolowany zrezygnuje z pra wa uczestniczenia w czynnościach kontroli celnej. Je żeli kontrolowanym jest osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, czynności kontroli celnej dokonuje się w obecności osób upoważnionych.

§2. Oświadczenie o rezygnacji z prawa uczestnic twa w czynnościach kontroli celnej składane jest na pi śmie. W razie odmowy złożenia oświadczenia organ celny wykonujący czynności kontroli celnej dokonuje odpowiedniej adnotacji, dołączając ją do akt sprawy.

§3. W wypadku nieobecności kontrolowanego lub osób wymienionych w art. 27714 § 2 czynności kontro li celnej dokonywane są w obecności przywołanego świadka, chyba że spełnienie tego warunku uniemożli wiałoby lub znacznie utrudniało wykonywanie czynno ści kontroli celnej. Âwiadek nie musi być obecny przy czynnościach kontroli celnej dotyczących przeprowa dzenia dowodu z ksiąg, ewidencji, zapisków lub innych dokumentów.

§4. Z czynności kontroli celnej, dokonywanych podczas nieobecności kontrolowanego lub osób wy mienionych w art. 27714 § 2, sporządza się protokół, który niezwłocznie doręcza się kontrolowanemu. Art. 2771

6.

§1. Kontrolowany, osoba upoważniona do reprezentowania lub prowadzenia spraw kontrolo wanego, pracownik oraz osoba współdziałająca z kon trolowanym są obowiązani umożliwić wykonywanie czynności kontroli celnej, a w szczególności:

1) udostępnić towary, dokumenty lub środki transpor tu oraz zapewnić dostęp do pomieszczeń oraz in nych miejsc będących przedmiotem kontroli,

2) umożliwić pobranie próbek towarów,

3) zapewnić wgląd w dokumenty i ewidencje objęte zakresem kontroli, także sporządzone z zastosowa niem technik elektronicznego przetwarzania da nych, a zwłaszcza dokumenty handlowe, księgowe i finansowe, nawet jeżeli mają one charakter pouf ny,

4) umożliwić sporządzenie kopii dokumentów,

5) umożliwić sporządzenie szkiców, filmowanie i foto grafowanie oraz dokonywanie nagrań dźwięko wych,

6) przeprowadzić na ż ądanie organu celnego inwenta ryzację w zakresie niezbędnym na potrzeby kontro li,

7) wydać za pokwitowaniem towary lub dokumenty, jeżeli organ celny uzna za niezbędne przeprowa dzenie ich dalszej analizy lub dokładniejszej kon troli,

8) udostępnić w niezbędnym zakresie środki łączno ści, a także inne urządzenia techniczne, jeżeli są one niezbędne do wykonania kontroli,

9) udzielić niezbędnej pomocy technicznej, jeżeli do kumenty lub ewidencje będące przedmiotem kon troli zostały sporządzone z zastosowaniem technik elektronicznego przetwarzania danych.

§2. Kontrolowany jest obowiązany udzielać wszel kich wyjaśnień w sprawach objętych zakresem kontro li celnej. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5678 — Poz. 802

§3. Osoby upoważnione do reprezentowania lub prowadzenia spraw kontrolowanego, pracownicy oraz osoby współdziałające z kontrolowanym są obowiąza ni udzielać wyjaśnień dotyczących przedmiotu kontro li celnej, wynikających z zakresu wykonywanych czyn ności lub zadań.

§4. Organ celny dokonujący czynności kontroli cel nej może przesłuchiwać świadków. Art. 2771

7.

§1. W trakcie przeprowadzania czynno ści kontroli celnej organ celny sporządza protokoły w szczególności z:

1) kontroli dokumentów i ewidencji,

2) zabezpieczenia dokumentów i dowodów rzeczo wych,

3) rewizji celnej,

4) przesłuchania świadków,

5) pobierania próbek towarów i ich badania.

§2. Organ celny obowiązany jest zapoznać osobę obecną przy czynnościach kontrolnych z treścią proto kołów.

§3. Protokoły, o których mowa w § 1, podpisują or gan celny i osoby obecne przy czynnościach kontroli celnej. Jeżeli osoba obecna przy czynnościach kontro li celnej odmówi podpisania protokołów, organ celny obowiązany jest umieścić w protokołach odpowiednią adnotację.

§4. Osoba obecna przy czynnościach kontroli cel nej może, w terminie 7 dni od zapoznania jej z treścią protokołów, zgłosić zastrzeżenia. Art. 2771

8.

§1. Z przeprowadzonych czynności kon troli celnej sporządza się protokół pokontrolny.

§2. Protokół pokontrolny powinien zawierać:

1) wskazanie kontrolowanego,

2) wskazanie osób kontrolujących,

3) określenie przedmiotu i zakresu kontroli celnej,

4) określenie miejsca i czasu przeprowadzenia czyn ności kontroli celnej,

5) opis dokonanych ustaleń,

6) przedstawienie dowodów,

7) pouczenie o prawie złożenia zastrzeżeń lub wyja śnień.

§3. Organ celny obowiązany jest zapoznać kontro lowanego z treścią protokołu pokontrolnego.

§4. Protokół pokontrolny podpisuje organ celny wykonujący czynności kontroli celnej oraz kontrolowa ny.

§5. Jeżeli kontrolowany odmówi podpisania proto kołu pokontrolnego, organ celny obowiązany jest umieścić w protokole pokontrolnym odpowiednią ad notację.

§6. Jeżeli kontrolowany nie był obecny przy wyko nywaniu czynności kontroli celnej, organ celny obo wiązany jest umieścić w protokole pokontrolnym od powiednią adnotację.

§7. Protokół pokontrolny sporządza się w trzech egzemplarzach, z których jeden doręcza się kontrolo wanemu.

§8. Kontrolowany w terminie 14 dni od dnia dorę czenia protokołu pokontrolnego może zgłosić zastrze żenia lub wyjaśnienia.

§9. Organ celny jest obowiązany rozpatrzyć za strzeżenia, o których mowa w § 8, i w terminie 14 dni zawiadomić kontrolowanego o sposobie ich załatwie nia.

§10. W razie niezłożenia zastrzeżeń w terminie określonym w § 8, przyjmuje się, że kontrolowany nie kwestionuje ustaleń kontroli celnej. § 1

1. Zastrzeżenia, o których mowa w § 8, oraz usto sunkowanie się organu celnego do tych zastrzeżeń sta nowią integralną część protokołu. TYTU¸ X ORGANY CELNE Art. 27

8.

§1. Centralnym organem administracji państwowej w sprawach celnych jest Prezes Główne go Urzędu Ceł, nadzorowany przez ministra właściwe go do spraw finansów publicznych206).

§2. Organem administracji państwowej w spra wach celnych jest dyrektor urzędu celnego. W rozu mieniu niniejszego tytułu urzędem celnym jest urząd, o którym mowa w art. 284 § 2. Art. 27

9.

§1. Prezesa Głównego Urzędu Ceł, na wniosek ministra właściwego do spraw finansów pu blicznych206), powołuje i odwołuje Prezes Rady Mini strów. § 2.20

7) Wiceprezesów Głównego Urzędu Ceł, nie więcej niż dwóch, na wniosek Prezesa Głównego Urzę du Ceł, powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów. Art. 280. Do zadań Prezesa Głównego Urzędu Ceł należy:

1) realizacja polityki celnej państwa,

2) współudział w kształtowaniu polityki celnej pań stwa,

3) realizacja budżetu państwa w zakresie ustalonym dla organów celnych,

4) sprawowanie nadzoru nad organami celnymi,

5) kształtowanie i realizacja polityki kadrowej w orga nach celnych, 5a)20

8) szkolenie kadr dla potrzeb Służby Celnej, —————— 20

6) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 86 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 1. 20

7) W brzmieniu ustalonym przez art. 86 pkt 2 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 203. 20

8) Dodany przez art. 86 pkt 3 ustawy, o której mowa w przy pisie 203. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5679 — Poz. 802

6) współpraca z organami celnymi innych państw oraz organizacjami międzynarodowymi,

7) wykonywanie innych zadań określonych w ustawie oraz w przepisach odrębnych. Art. 28

1. Zadania określone w art. 280 Prezes Głów nego Urzędu Ceł realizuje przy pomocy podległego urzędu oraz za pośrednictwem dyrektorów urzędów celnych. Art. 282.20

9) Dyrektora Głównego Urzędu Ceł, dy rektora urzędu celnego i jego zastępcę oraz dyrektora departamentu (komórki równorzędnej) i jego zastępcę w Głównym Urzędzie Ceł powołuje i odwołuje Prezes Głównego Urzędu Ceł. Art. 28

3. Do zadań dyrektora urzędu celnego nale ży:

1) dokonywanie wymiaru i poboru należności cel nych,

2) nadawanie towarom przeznaczenia celnego oraz wykonywanie innych czynności przewidzianych przepisami prawa celnego,

3) sprawowanie dozoru celnego i wykonywanie kon troli celnej,

4) zwalczanie i ściganie przestępstw i wykroczeń w za kresie ustalonym ustawą karną skarbową,

5) wykonywanie innych zadań zleconych w przepi sach odrębnych. Art. 28

4.

§1. Organizację Głównego Urzędu Ceł określa statut nadany przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych206).

§2. Dyrektorzy urzędów celnych wykonują powie rzone im przez Prezesa Głównego Urzędu Ceł zadania przy pomocy podległych urzędów.

§3. Minister właściwy do spraw finansów publicz nych145), w drodze rozporządzenia, w porozumieniu z zainteresowanymi ministrami, tworzy i znosi urzędy, o których mowa w § 2, oraz określa ich siedziby.

§4. Organizację urzędów celnych określa statut nadany przez Prezesa Głównego Urzędu Ceł. § 5.2

10) Prezes Głównego Urzędu Ceł tworzy ośrod ki szkoleniowe oraz określa ich organizację i zakres działania. Art. 28

5. (skreślony).211) Art. 28

6. § 1.21

2) Organy administracji publicznej oraz inne państwowe i gminne, powiatowe oraz woje wódzkie samorządowe jednostki organizacyjne są obowiązane współdziałać i nieodpłatnie udzielać orga nom celnym pomocy technicznej przy wykonywaniu zadań określonych w ustawie.

§2. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określi zasady współdziałania organów celnych z orga nami i jednostkami, o których mowa w § 1, oraz zakres ich świadczeń na rzecz organów celnych. Art. 28

7. § 1.21

3) Minister właściwy do spraw finan sów publicznych w porozumieniu z właściwym mini strem może upoważnić, w drodze rozporządzenia, inne organy administracji państwowej do wykonywania niektórych zadań organów celnych. Rozporządzenie powinno szczegółowo określać zakres upoważnienia tych organów oraz miejsca, w których wykonują one zadania organów celnych. § 2.21

4) Organom administracji publicznej przy wy konywaniu zadań, o których mowa w § 1, przysługują prawa i obowiązki organów celnych. Art. 288.21

5) Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, warunki, jakie musi spełniać miejsce wyznaczone lub uznane przez organ celny, oraz wypadki, w których czynności przewidziane przepisami prawa celnego mogą być dokonywane w tym miejscu. TYTU¸ XI PRZEPISY PRZEJÂCIOWE I KO¡COWE Art. 28

9. Postępowania wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy podle gają rozpatrzeniu według przepisów dotychczaso wych, z wyjątkiem postępowań dotyczących wydawa nia koncesji na prowadzenie agencji celnych i pozwo leń na prowadzenie składów celnych. Art. 290.

§1. Zezwolenia na prowadzenie składów celnych wydane przez Prezesa Głównego Urzędu Ceł na podstawie przepisów dotychczasowych zachowują ważność na okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, pod warunkiem dostosowania pro wadzonej działalności do przepisów prawa celnego w terminie 3 miesięcy od tego dnia.

§2. Składy celne prowadzone na podstawie zezwo leń, o których mowa w § 1, traktowane są jako składy celne publiczne w rozumieniu niniejszej ustawy, przy czym odpowiedzialność określoną w art. 107 ponosi prowadzący skład celny.

§3. Do cofania zezwoleń, o których mowa w § 1, stosuje się odpowiednio przepisy niniejszej ustawy do tyczące cofania pozwoleń na prowadzenie składu cel nego. —————— 20

9) W brzmieniu ustalonym przez art. 86 pkt 4 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 203. 2

10) Dodany przez art. 86 pkt 5 ustawy, o której mowa w przy pisie 203. 21

1) Przez art. 86 pkt 6 ustawy, o której mowa w przypisie 203. 21

2) W brzmieniu ustalonym przez art. 119 pkt 1 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej — w związku z reformą ustrojową państwa (Dz. U. Nr 106, poz. 668), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1999 r. —————— 21

3) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 38 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 7. 21

4) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 119 pkt 2 ustawy, o której mowa w przypisie 212. 21

5) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 39 ustawy, o któ rej mowa w przypisie 7. Dziennik Ustaw Nr 75 — 5680 — Poz. 802 Art. 29

1.

§1. Z dniem wejścia w życie ustawy do tychczasowe zezwolenia na prowadzenie agencji cel nych stają się koncesjami w rozumieniu niniejszej usta wy; jednak prowadzenie dalszej działalności uzależnio ne jest od złożenia kaucji gwarancyjnej, przewidzianej w niniejszej ustawie, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

§2. W wypadku niezłożenia kaucji gwarancyjnej, organ celny wyznacza odpowiedni termin zakończenia działalności agencji celnej. Art. 29

2. (skreślony).216) Art. 29

3.

§1. Zarządzający wolnym obszarem cel nym na podstawie dotychczasowych przepisów, w okresie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, dostosuje dotychczasową działalność w wolnym ob szarze celnym oraz funkcjonowanie wolnego obszaru celnego do wymogów prawa celnego.

§2. (skreślony).217) § 3.21

8) Przedsiębiorcy posiadający w dniu ogłosze nia niniejszej ustawy prawo do dodatkowych zwolnień celnych, które mogą być realizowane w okresie 3 lat od dnia rozpoczęcia przez nie działalności gospodarczej na terenie wolnego obszaru celnego w obrocie towa rowym pomiędzy wolnym obszarem celnym a pozo stałym polskim obszarem celnym, korzystają z tych zwolnień na dotychczasowych zasadach do dnia upły wu tego terminu. Art. 294—29

6. (pominięte).219) Art. 297.2

20) Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy traci moc ustawa z dnia 28 grudnia 1989 r. — Prawo celne (Dz. U. z 1994 r. Nr 71, poz. 312, z 1995 r. Nr 85, poz. 427 i Nr 87, poz. 434, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 oraz z 1997 r. Nr 6, poz. 31), z wyjątkiem art. 106f. Art. 298.22

1) Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r., z wyjątkiem przepisów art. 5 § 10, art. 6 § 4 i § 5, art. 12 § 2, art. 19 § 3, art. 20 § 3, art. 40 § 3, art. 42 § 3, art. 54, art. 62 § 2, art. 64 § 4, art. 78, art. 80 § 6, art. 81 § 2, art. 90 § 3, art. 93 § 2, art. 97 § 5, art. 100 § 4, art. 102 § 3, art. 105 § 8 i § 9, art. 128 § 6, art. 136, art. 148, art. 157 § 3, art. 165, art. 168 § 2, art. 172, art. 179 § 4, art. 188, art. 189 § 4, art. 190 § 4, art. 192 § 3, art. 197 § 4, art. 200 § 3, art. 222 § 5, art. 226 § 5, art. 232 § 2, art. 233 § 3, art. 237 § 3, art. 252 § 2, art. 261, art. 263, art. 276 § 4 i § 5, art. 285 § 2 i art. 286 § 2, które wchodzą w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.222) —————— 21

6) Przez art. 1 pkt 40 ustawy, o której mowa w przypisie 7. 21

7) Przez art. 67 ustawy z dnia 22 grudnia 2000 r. o zmianie niektórych upoważnień ustawowych do wydawania ak tów normatywnych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 120, poz. 1268), która weszła w życie z dniem 30 marca 2001 r. 21

8) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 98 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. — Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. Nr 121, poz. 770), który wszedł w życie z dniem 22 października 1997 r. —————— 21

9) Zamieszczone w obwieszczeniu. 2

20) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o zmianie ustawy — Kodeks celny oraz o zmianie ustawy — Prawo celne (Dz. U. Nr 64, poz. 407), która weszła w życie z dniem 24 czerwca 1997 r., zmienio nej przez art. 56 ustawy wymienionej w przypisie 25 jako pierwsza. 22

1) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 2 ustawy wymie nionej w przypisie 220 jako pierwsza. 22

2) Ustawa została ogłoszona dnia 12 marca 1997 r.

Status prawny: uchylony
Data wydania: 2001-06-29
Data uchylenia: 2004-05-01
Uwagi: Tekst jednolity nie obejmuje art. 294-296 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. – Kodeks celny (Dz. U. Nr 23, poz. 117).
Organ wydający: MARSZAŁEK SEJMU
Dziennik Ustaw: Dz.U. 2001 nr 75 poz. 802