Dz.U. 2002 nr 125 poz. 1063

1063 USTAWA z dnia 21 czerwca 2002 r. o ochronie przed przywozem na polski obszar celny towarów subsydiowanych. DZIA¸ I Przepisy ogólne Art.

1.

1. Ustawa określa środki ochronne przed przywozem na polski obszar celny towarów subsydio wanych, wyrządzającym szkodę przemysłowi krajowe mu, zwane dalej „środkami wyrównawczymi”, oraz za sady i tryb postępowania w sprawie stosowania tych środków, zwanego dalej „postępowaniem antysubsy dyjnym”.

2. Jeżeli krajem pochodzenia lub krajem eksportu towaru będącego przedmiotem postępowania anty subsydyjnego jest kraj będący członkiem Âwiatowej Organizacji Handlu (WTO), środki wyrównawcze i po stępowania antysubsydyjne będą stosowane z zacho waniem wymogów określonych w Porozumieniu w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych oraz w Porozumieniu w sprawie rolnictwa (Dz. U. z 1996 r. Nr 9, poz. 54), stanowiących załączniki do Porozumie nia ustanawiającego Âwiatową Organizację Handlu (WTO) (Dz. U. z 1995 r. Nr 98, poz. 483).

3. Do postępowania antysubsydyjnego, z wyjąt kiem postępowania dotyczącego złożenia i zwrotu za bezpieczenia oraz zwrotu cła wyrównawczego, nie sto suje się przepisów Kodeksu postępowania administra cyjnego. Art.

2.

1. Postanowienia i rozporządzenia wprowa dzające tymczasowe i ostateczne cła wyrównawcze określone w ustawie, z wyłączeniem postanowień, o których mowa w art. 25 ust. 3 i art. 45 ust. 2, przed ich wydaniem są opiniowane przez Prezesa Urzędu Ochro ny Konkurencji i Konsumentów.

2. Postanowienia określone w ustawie, z wyjątkiem postanowień, o których mowa w art. 19 ust. 1, art. 25 ust. 3, art. 36 ust. 1, art. 38 ust. 1 i art. 40 ust. 1, są ogła Dziennik Ustaw Nr 125 — 8034 — Poz. 1063 szane w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Pol skiej „Monitor Polski”.

3. Postanowienia ogłaszane w Dzienniku Urzędo wym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” oraz rozporządzenia wprowadzające tymczasowe i osta teczne cła wyrównawcze wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

4. Minister właściwy do spraw gospodarki doręcza niezwłocznie ogłoszone rozporządzenia wprowadzają ce tymczasowe i ostateczne cła wyrównawcze orga nom kraju pochodzenia lub kraju eksportu, natomiast postanowienia doręcza stronom uczestniczącym w po stępowaniu, których one dotyczą.

5. W przypadku gdy liczba stron uczestniczących w postępowaniu jest większa niż 50, minister właściwy do spraw gospodarki nie doręcza postanowień stro nom postępowania antysubsydyjnego, a obwieszcza je w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim.

6. Postanowienia określone w ustawie, z wyjątkiem postanowienia o dokonaniu ostatecznych ustaleń, nie podlegają zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Admini stracyjnego. Art.

3. Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) środki wyrównawcze — tymczasowe i ostateczne cła wyrównawcze oraz zobowiązania; tymczasowe i ostateczne cła wyrównawcze stanowią należności celne przywozowe w rozumieniu przepisów prawa celnego,

2) towar podobny — towar, który jest jednakowy pod każdym względem w stosunku do towaru objętego postępowaniem antysubsydyjnym, lub, w razie braku takiego towaru — inny towar, który, pomimo że nie jest jednakowy pod każdym względem, ma cechy ściśle odpowiadające cechom towaru obję tego postępowaniem antysubsydyjnym,

3) szkoda — istotną szkodę wyrządzoną przemysłowi krajowemu; za szkodę uważa się również groźbę wyrządzenia istotnej szkody, jak też istotne opóź nienie w powstaniu przemysłu krajowego,

4) przemysł krajowy — ogół producentów wytwarza jących towar podobny na terytorium Rzeczypospo litej Polskiej lub tych spośród producentów, któ rych łączna produkcja stanowi znaczącą część pro dukcji krajowej tego towaru; w przypadku gdy pro ducenci są powiązani z zagranicznymi eksportera mi lub krajowymi importerami albo sami są impor terami towaru będącego przedmiotem postępowa nia antysubsydyjnego — przez przemysł krajowy można rozumieć pozostałych producentów krajo wych wytwarzających towar podobny,

5) producenci powiązani — producentów powiąza nych z zagranicznymi eksporterami lub krajowymi importerami w jeden z następujących sposobów: a) jeden z nich bezpośrednio lub pośrednio kontro luje drugiego, b) obaj są bezpośrednio lub pośrednio kontrolowa ni przez osobę trzecią, c) obaj bezpośrednio lub pośrednio kontrolują oso bę trzecią — pod warunkiem, ż e istnieje uzasadnione przeko nanie lub podejrzenie, ż e na skutek powiązań dany producent postępuje odmiennie od producentów niemających powiązań,

6) osoba kontrolująca drugą osobę — przedsiębiorcę uczestniczącego w obrocie, który prawnie lub fak tycznie może ukierunkować lub ograniczyć postę powanie drugiego przedsiębiorcy,

7) strony: a) zagranicznych producentów lub eksporterów to waru objętego postępowaniem antysubsydyj nym, krajowych importerów tego towaru lub or ganizacje oraz zrzeszenia przedsiębiorców, jeże li większość ich członków jest zagranicznymi producentami lub eksporterami albo krajowymi importerami danego towaru, b) organy kraju pochodzenia lub kraju eksportu, c) krajowych producentów lub organizacje oraz zrzeszenia producentów, jeżeli większość ich członków jest producentami towaru podobne go, d) producentów wykorzystujących w procesie pro dukcji towar objęty postępowaniem antysubsy dyjnym lub ich organizacje, lub organizacje kon sumenckie, e) inne krajowe lub zagraniczne osoby fizyczne lub prawne, które wykażą swój bezpośredni interes materialny lub inny prawem chroniony interes w badanej sprawie,

8) zagraniczne podmioty subsydiujące: a) organy państwowe, b) organy jednostek samorządu terytorialnego, c) inne organy lub instytucje wykonujące funkcje przekazane im przez organy państwowe lub or gany jednostek samorządu terytorialnego, w tym inne podmioty, na które organy państwo we lub samorządowe wywierają wpływ w sferze działań mających charakter subsydiowania,

9) kraj eksportu — kraj, z którego towar jest przywo żony na polski obszar celny,

10) kraj pochodzenia — kraj pochodzenia towaru w ro zumieniu przepisów prawa celnego, 1

1) okres badany — okres, w odniesieniu do którego bada się, czy towar przywożony na polski obszar celny był subsydiowany i czy przywóz ten wyrzą dził szkodę; okres ten dla ustalenia: a) subsydiowania — powinien obejmować rok ob rachunkowy beneficjenta subsydium; w uzasad nionych przypadkach okres ten może być krót szy, nie może jednak wynosić mniej niż 6 miesię cy, b) szkody — wynosi nie mniej niż 3 lata — bezpośrednio poprzedzające wszczęcie postę powania antysubsydyjnego, Dziennik Ustaw Nr 125 — 8035 — Poz. 1063 1

2) GATT 1994 — Układ ogólny w sprawie taryf cel nych i handlu, stanowiący załącznik do Porozumie nia ustanawiającego Âwiatową Organizację Han dlu (WTO) (Dz. U. z 1995 r. Nr 98, poz. 483). Art.

4.

1. Ârodki wyrównawcze mogą być zastoso wane wobec towaru, jeżeli w wyniku postępowania an tysubsydyjnego zostanie stwierdzone, ż e towar ten jest subsydiowany oraz że przywóz towaru subsydiowane go, dopuszczonego do obrotu na polskim obszarze cel nym, wyrządza szkodę przemysłowi krajowemu.

2. Towar uważa się za subsydiowany w rozumieniu ustawy, jeśli w kraju pochodzenia lub w kraju eksportu jego produkcja, transport lub eksport bezpośrednio lub pośrednio korzystają z subsydium określonego w art. 6, które jest specyficzne w rozumieniu art. 7.

3. Ârodki wyrównawcze ustala się w wysokości wy starczającej do przeciwdziałania skutkom przywozu na polski obszar celny towaru subsydiowanego, ale nie wyższej niż kwota subsydium obliczona zgodnie z art. 8 i 9.

4. Tymczasowe i ostateczne cło wyrównawcze sto suje się w odniesieniu do towarów dopuszczanych do obrotu na polskim obszarze celnym od daty określonej w rozporządzeniu je ustanawiającym, chyba że przepi sy odrębne stanowią inaczej. Art.

5. Zastosowanie środków wyrównawczych wymaga rozważenia interesu publicznego, którego ocena obejmuje w szczególności interes przemysłu krajowego, na rzecz którego toczy się postępowanie, interes użytkowników oraz konsumentów towaru obję tego postępowaniem, jak również skutki nałożenia środków wyrównawczych w sferze konkurencji. Art.

6.

1. Za subsydium uważa się:

1) finansowy wkład zagranicznych podmiotów subsy diujących w kraju pochodzenia lub kraju eksportu lub

2) jakąkolwiek inną formę wspierania dochodu lub ce ny w rozumieniu art. XVI GATT 1994 — przysparzające korzyść producentowi lub ekspor terowi.

2. Finansowy wkład zagranicznych podmiotów subsydiujących występuje w szczególności, gdy:

1) działalność zagranicznych podmiotów subsydiują cych obejmuje bezpośredni przepływ środków pu blicznych, w tym darowizny, pożyczki, wkłady kapi tałowe, lub potencjalny przepływ środków, lub przejęcie zobowiązań, w tym gwarancje kredyto we,

2) należne od przedsiębiorców świadczenia pieniężne stanowiące środki publiczne są pomniejszane, w szczególności w drodze odstąpienia od ich usta lenia, zaniechania poboru lub umorzenia, z zastrze żeniem ust. 3,

3) zagraniczne podmioty subsydiujące dostarczają to wary lub usługi inne niż służące tworzeniu lub roz budowie ogólnej infrastruktury zapewniającej pra widłowe funkcjonowanie przedsiębiorstw, lub też dokonują zakupów, a warunki tych zakupów czy dostaw odbiegają od normalnych warunków ryn kowych,

4) zagraniczne podmioty subsydiujące powierzają lub zlecają przedsiębiorcom wykonywanie swoich funkcji w zakresie, o którym mowa w pkt 1—3, nor malnie należących do tych podmiotów i nieróżnią cych się faktycznie od funkcji zwyczajowo należą cych do nich,

5) zagraniczne podmioty subsydiujące przekazują środki publiczne organizacjom lub instytucjom, w tym prywatnym, pośredniczącym w przekazy waniu tych środków przedsiębiorcom.

3. Nie uważa się za subsydium, pomimo przyspo rzenia korzyści w rozumieniu ust. 2 pkt 2, zwolnienia to waru eksportowanego z cła lub podatku obciążającego taki towar, jeśli jest przeznaczony do konsumpcji krajo wej, lub zwrotu takiego cła albo podatku w kwocie nie przekraczającej rzeczywistych obciążeń, o ile zwolnie nie to zostaje udzielone zgodnie z postanowieniami za wartymi w załącznikach I, II i III do Porozumienia w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych. Art.

7.

1. Subsydium jest specyficzne, jeżeli spełnia co najmniej jedno z poniższych kryteriów:

1) zagraniczny podmiot subsydiujący lub przepisy, na podstawie których działa ten podmiot, znacząco ograniczają dostęp do subsydiów tylko niektórym podmiotom,

2) zagraniczny podmiot subsydiujący lub przepisy, na podstawie których działa ten podmiot, ustalają obiektywne kryteria lub warunki określające do stępność subsydium i jego wysokość, ale kwalifi kowanie przedsiębiorców nie jest automatyczne lub warunki i kryteria nie są ściśle przestrzegane; obiektywne kryteria i warunki oznaczają takie wa runki, które nie uprzywilejowują niektórych przed siębiorców oraz mają charakter ekonomiczny, w szczególności odnoszą się do liczby zatrudnio nych lub wielkości przedsiębiorstwa,

3) jest ograniczone do niektórych tylko przedsiębior ców prowadzących działalność w regionie geogra ficznym objętym właściwością zagranicznego pod miotu subsydiującego, z wyjątkiem sytuacji, gdy następuje ustalenie lub zmiana powszechnie sto sowanych stawek podatku przez wszystkie właści we organy uprawnione do takiego działania.

2. Minister właściwy do spraw gospodarki może stwierdzić, że subsydium, niezależnie od regulacji przez przepisy prawne, jest faktycznie specyficzne, w szczególności ze względu na to, że:

1) z programu subsydiowania korzysta ograniczona liczba przedsiębiorców,

2) niektórzy przedsiębiorcy mają dominujący udział w przyznawanych subsydiach,

3) niektórym przedsiębiorcom są przyznawane nie proporcjonalnie wysokie kwoty subsydiów,

4) zagraniczny podmiot subsydiujący różnie traktuje przedsiębiorców; podstawowymi informacjami w tym zakresie jest częstotliwość odrzucania lub Dziennik Ustaw Nr 125 — 8036 — Poz. 1063 akceptacji wniosków o subsydia oraz uzasadnienia tych decyzji.

3. Niezależnie od warunków i okoliczności, o któ rych mowa w ust. 1 i 2, za specyficzne uznaje się sub sydia, których udzielenie jest uzależnione:

1) prawnie lub faktycznie od wyników osiąganych w eksporcie, niezależnie od tego, czy jest to wyłącz ny czynnik, czy też występuje łącznie z innymi; przykładową listę subsydiów eksportowych zawie ra załącznik I do Porozumienia w sprawie subsy diów i środków wyrównawczych, lub

2) od używania towarów krajowych zamiast towarów importowanych, niezależnie od tego, czy jest to wy łączny czynnik, czy też występuje łącznie z innymi.

4. Subsydium, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, bę dzie traktowane jako uzależnione faktycznie od wyni ków osiąganych w eksporcie, gdy ustalono, że udziele nie subsydium, nie będąc prawnie uzależnione od wy ników osiąganych w eksporcie, jest w rzeczywistości związane z faktycznym lub przewidywanym eksportem lub przychodami z eksportu. Udzielenie subsydium przedsiębiorcy, który jest eksporterem, samo w sobie nie jest wystarczające do uznania tego subsydium za subsydium specyficzne.

5. Element subsydiowania, który może występo wać w środku wsparcia krajowego, wymienionym w załączniku nr 2 do Porozumienia w sprawie rolnic twa, nie stanowi subsydium specyficznego, pod wa runkiem że środek ten odpowiada warunkom określo nym w załączniku do tego Porozumienia. DZIA¸ II Kwota subsydium i szkoda Rozdział 1 Kwota subsydium Art.

8.

1. Kwota subsydium jest obliczana na pod stawie wysokości korzyści przysporzonej beneficjento wi subsydium w okresie badanym.

2. Korzyść, o której mowa w ust. 1, nie obejmuje:

1) dokapitalizowania przez zagraniczne podmioty subsydiujące, pod warunkiem że jest ono zgodne z powszechną praktyką inwestycyjną stosowaną przez inwestorów prywatnych na terytorium kraju pochodzenia lub kraju eksportu,

2) udzielania przez zagraniczne podmioty subsydiują ce pożyczek, chyba że występuje różnica między kwotą, którą przedsiębiorca płaci od otrzymanej pożyczki, i kwotą, którą przedsiębiorca zapłaciłby od porównywalnej pożyczki udzielonej mu na wa runkach rynkowych; różnica między tymi dwoma kwotami jest korzyścią rzeczywistą,

3) udzielania przez zagraniczne podmioty subsydiują ce gwarancji dla pożyczki, chyba że istnieje różnica między kosztem, który przedsiębiorca ponosi z ty tułu otrzymanej gwarancji, i kosztem, który przed siębiorca poniósłby w przypadku porównywalnej pożyczki udzielonej na warunkach rynkowych, przy braku takiej gwarancji; różnica kosztów jest korzy ścią rzeczywistą,

4) dostarczania lub zakupu towarów lub usług przez zagraniczne podmioty subsydiujące, chyba że: a) ceny dostarczanych przez zagraniczne podmioty subsydiujące towarów i usług są niższe od cen realizowanych na warunkach rynkowych lub b) ceny kupowanych przez zagraniczne podmioty subsydiujące towarów i usług są wyższe od cen uzyskiwanych na warunkach rynkowych. Art.

9.

1. Kwota subsydium jest obliczana dla jed nostki towaru subsydiowanego.

2. Przy obliczaniu kwoty subsydium łączną kwotę subsydium można pomniejszyć, jeżeli strona zaintere sowana takim pomniejszeniem wykaże, że jest to uza sadnione. Pomniejszenia te mogą obejmować:

1) opłaty i inne koszty poniesione w związku z uzyska niem subsydium,

2) cła, podatki lub inne opłaty eksportowe nałożone na towary dopuszczone do obrotu na polskim ob szarze celnym, których celem była likwidacja korzy ści przysporzonej przez udzielenie subsydium.

3. Jeżeli subsydium nie było przyznane proporcjo nalnie do wielkości produkcji, eksportu lub kosztów transportu, kwotę subsydium oblicza się jako iloraz wartości całego subsydium do ilości produkcji, sprze daży lub eksportu towaru w okresie badanym.

4. Jeżeli subsydium jest związane z nabyciem środ ków trwałych, kwota subsydium jest obliczana z uwzględnieniem okresu amortyzacji obowiązującej dla tych środków wykorzystywanych przy produkcji to waru objętego postępowaniem, w kraju pochodzenia lub kraju eksportu. Jeśli środki trwałe nie są amortyzo wane, kwota subsydium będzie wyceniona jako nie oprocentowana pożyczka, do której stosuje się art. 8 ust. 2 pkt 2.

5. Jeśli subsydium nie jest powiązane z nabyciem środków trwałych, kwota korzyści uzyskanej z tytułu subsydium w okresie badanym jest przypisywana do tego okresu, chyba że istnieje uzasadnienie przypisa nia jej również do innego okresu. Rozdział 2 Ustalenie szkody Art.

10.

1. Szkodę ustala się na podstawie zebrane go materiału dowodowego po dokonaniu oceny:

1) wielkości przywozu na polski obszar celny towarów subsydiowanych oraz jego wpływu na poziom cen towarów podobnych na rynku krajowym oraz

2) wpływu tego przywozu na sytuację przemysłu kra jowego.

2. Ocena wielkości przywozu na polski obszar cel ny towarów subsydiowanych powinna uwzględniać, czy przywóz ten wzrósł w stopniu znaczącym w wielko ściach bezwzględnych lub w stosunku do wielkości Dziennik Ustaw Nr 125 — 8037 — Poz. 1063 krajowej produkcji lub konsumpcji krajowego towaru podobnego.

3. W celu ustalenia wpływu przywozu na polski ob szar celny towarów subsydiowanych na ceny towarów podobnych na rynku krajowym należy zbadać, czy:

1) ceny towarów subsydiowanych są znacznie niższe od cen krajowych towarów podobnych oraz

2) przywóz towarów subsydiowanych nie powoduje znacznego spadku cen krajowych towarów podob nych albo czy nie hamuje wzrostu tych cen, który w przypadku niewystępowania przywozu towarów subsydiowanych mógłby być znaczący.

4. ˚aden pojedynczy czynnik, o którym mowa w ust. 2 i 3, bądź kilka z nich, nie musi stanowić koniecz nej ani wystarczającej przesłanki dla stwierdzenia wy rządzenia szkody przemysłowi krajowemu. Art. 1

1. W przypadku gdy przedmiotem postępo wania antysubsydyjnego jest przywóz na polski obszar celny towarów z więcej niż jednego kraju, skutki tego przywozu można oceniać łącznie, pod warunkiem że zostaną spełnione następujące kryteria:

1) kwota subsydium w przywozie z każdego kraju przekracza minimalny poziom określony zgodnie z art. 47 ust. 2 i 3 i z uwzględnieniem art. 77,

2) wielkość przywozu towaru subsydiowanego z po szczególnych krajów nie jest nieznaczna w rozu mieniu art. 19 ust. 2 oraz art. 47 ust. 1 pkt 2,

3) dokonanie łącznej oceny skutków przywozu jest za sadne po uwzględnieniu warunków konkurencji pomiędzy towarami przywożonymi na polski ob szar celny oraz warunków konkurencji między to warami przywożonymi a podobnymi towarami krajowymi. Art. 1

2.

1. Wpływ przywozu na polski obszar celny towarów subsydiowanych na sytuację przemysłu kra jowego bada się z uwzględnieniem wszystkich istot nych wskaźników i czynników ekonomicznych oddzia łujących na stan tego przemysłu, a w szczególności:

1) procesu przezwyciężania przez przemysł krajowy trudności spowodowanych w przeszłości przez przywóz na polski obszar celny towarów subsydio wanych lub towarów po cenach dumpingowych,

2) wielkości subsydium,

3) rzeczywistego bądź potencjalnego spadku wielko ści: a) sprzedaży, b) zysków, c) produkcji, d) udziału w rynku, e) wydajności, f) stopy zwrotu inwestycji, g) poziomu wykorzystania zdolności produkcyj nych,

4) czynników wpływających na ceny krajowe,

5) rzeczywistych bądź potencjalnych skutków w zakre sie przepływów pieniężnych,

6) stanu zapasów,

7) stanu zatrudnienia,

8) poziomu wynagrodzeń,

9) rozwoju przemysłu,

10) zdolności do pozyskania kapitału i inwestycji.

2. W przypadku gdy przedmiotem postępowania jest towar rolny, badanie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje także analizę, czy przywóz spowodował zwiększenie obciążenia polskich rządowych progra mów wspierających.

3. ˚aden pojedynczy czynnik, o którym mowa w ust. 1 i 2, bądź kilka z nich, nie musi stanowić koniecz nej ani wystarczającej przesłanki dla stwierdzenia wy stąpienia wpływu, o którym mowa w ust. 1.

4. Wpływ przywozu na polski obszar celny towaru subsydiowanego ocenia się dla produkcji krajowego towaru podobnego, wydzielonej w oparciu o:

1) proces produkcyjny,

2) obroty producenta,

3) zyski producenta.

5. W przypadku gdy dostępne dane nie pozwalają na wydzielenie, o którym mowa w ust. 4, szkodę oce nia się na podstawie badania najwęższej grupy lub ka tegorii towaru, obejmującej towar podobny, dla której można uzyskać niezbędne informacje. Art. 1

3.

1. W przypadku gdy w tym samym czasie oprócz przywozu na polski obszar celny towarów sub sydiowanych również inne czynniki mogły wyrządzać szkodę przemysłowi krajowemu, bada się je w celu wy kluczenia możliwości, że szkoda wyrządzona przez te czynniki została uznana za wyrządzoną przez przywóz towarów subsydiowanych.

2. Badanie, o którym mowa w ust. 1, powinno obej mować w szczególności:

1) wielkość przywozu i ceny towaru, który nie jest sub sydiowany,

2) spadek popytu na krajowy towar podobny,

3) zmiany w poziomie i strukturze konsumpcji krajo wej,

4) restrykcyjnie stosowane praktyki handlowe,

5) konkurencję między producentami zagranicznymi i krajowymi,

6) rozwój techniki i technologii,

7) zmiany w eksporcie,

8) zmiany wydajności przemysłu krajowego.

3. Przepisy art. 12 ust. 4 i 5 stosuje się odpowied nio. Art. 1

4.

1. Groźbę wyrządzenia istotnej szkody prze mysłowi krajowemu stwierdza się, w szczególności na podstawie ustalonych faktów lub przewidywań, w sy tuacji gdy wystąpienie szkody jest wysoce prawdopo dobne oraz bliskie w czasie. Dziennik Ustaw Nr 125 — 8038 — Poz. 1063

2. Dla stwierdzenia groźby wyrządzenia szkody przemysłowi krajowemu należy zbadać w szczególno ści:

1) charakter stosowanego subsydium i jego wpływ na przemysł krajowy,

2) czy stopa wzrostu przywozu na polski obszar celny towarów subsydiowanych wskazuje na prawdopo dobieństwo dalszego znacznego wzrostu przywo zu,

3) dysponowanie przez eksportera rezerwami mocy produkcyjnych lub możliwość bliskiego w czasie znacznego zwiększenia przez niego mocy produk cyjnych, uprawdopodobniające znaczący wzrost przywozu na polski obszar celny towarów subsy diowanych, z uwzględnieniem dostępności innych rynków eksportowych, które mogłyby przyjąć do datkowy przywóz,

4) możliwości przywozu na polski obszar celny towa rów po cenach mogących spowodować znaczne obniżenie cen na rynku krajowym bądź zapobiec ich wzrostowi, który miałby miejsce w przypadku niewystępowania przywozu tych towarów, zwięk szając tym samym prawdopodobieństwo dalszego wzrostu popytu na przywóz tych towarów,

5) stan zapasów towaru objętego postępowaniem an tysubsydyjnym,

6) ograniczenie sprzedaży towaru objętego postępo waniem antysubsydyjnym w wyniku zastosowania ograniczeń przywozu towaru objętego postępowa niem przez kraje trzecie.

3. ˚aden pojedynczy czynnik, o którym mowa w ust. 2, bądź kilka z nich, nie musi stanowić koniecz nej przesłanki dla stwierdzenia wystąpienia groźby wy rządzenia szkody przemysłowi krajowemu. Dla jej stwierdzenia należy uwzględnić wszystkie czynniki. Art. 1

5. Jeżeli na podstawie okoliczności, o których mowa w art. 14 ust. 2, ustalono, że dalszy przywóz to waru objętego postępowaniem antysubsydyjnym jest wysoce prawdopodobny oraz bliski w czasie i w razie niezastosowania środków wyrównawczych wyrządzi on istotną szkodę przemysłowi krajowemu, to takie ustalenie stanowi wystarczającą podstawę do stwier dzenia groźby wyrządzenia istotnej szkody. DZIA¸ III Postępowanie antysubsydyjne Rozdział 1 Wszczęcie postępowania antysubsydyjnego Art. 1

6.

1. Minister właściwy do spraw gospodarki wszczyna postępowanie antysubsydyjne:

1) na pisemny wniosek osoby fizycznej, osoby praw nej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, złożony w imieniu lub na rzecz przemysłu krajowego, zwanej dalej „wnio skodawcą”,

2) z urzędu — gdy zachodzą szczególne okoliczności, a posiadane dane i informacje wskazują na znacz ne prawdopodobieństwo występowania przywozu towaru subsydiowanego, szkody i związku przyczy nowego między nimi.

2. Wniosek uważa się za złożony zgodnie z ust. 1 pkt 1, jeżeli popierają go producenci krajowi produku jący nie mniej niż 25% całej produkcji krajowego towa ru podobnego, przy czym ich produkcja stanowi ponad 50% produkcji krajowych producentów wyrażających pisemnie swoje stanowisko wobec wniosku, niezależ nie od tego, czy stanowisko to wyraża poparcie czy sprzeciw.

3. Wniosek o wszczęcie postępowania antysubsy dyjnego powinien zawierać wystarczające dowody na to, że w okresie badanym towar przywożony na polski obszar celny był subsydiowany i że przywóz ten wyrzą dza szkodę przemysłowi krajowemu.

4. Wniosek, o którym mowa w ust. 3, powinien w szczególności zawierać informacje i dane dotyczące:

1) wnioskodawcy,

2) towaru, wobec którego jest wnioskowane wszczę cie postępowania antysubsydyjnego,

3) zagranicznych producentów i eksporterów oraz kra jowych importerów towaru,

4) produkcji i sprzedaży krajowego towaru podobne go, w ujęciu ilościowym i wartościowym,

5) przywozu na polski obszar celny towaru subsydio wanego, w ujęciu ilościowym i wartościowym,

6) subsydium, w tym jego wysokości,

7) wpływu przywozu na polski obszar celny towaru subsydiowanego na ceny towarów podobnych na rynku krajowym,

8) szkody wyrządzonej przemysłowi krajowemu,

9) związku przyczynowego między przywozem towa rów subsydiowanych a szkodą — w stopniu, w jakim uzyskanie takich informacji i da nych było możliwe dla wnioskodawcy.

5. W przypadku gdy wniosek nie spełnia wymogów określonych w ust. 2 lub w ust. 3 i 4, lub przedstawio ne dane okażą się niewystarczające do wszczęcia po stępowania antysubsydyjnego, minister właściwy do spraw gospodarki, nie później niż w terminie 45 dni od dnia wpłynięcia wniosku, zawiadomi o tym wniosko dawcę i wezwie go do usunięcia braków w wyznaczo nym terminie, nie krótszym niż 30 dni od dnia wezwa nia.

6. W przypadku nieusunięcia braków w terminie, o którym mowa w ust. 5, minister właściwy do spraw gospodarki może, gdy uzasadniają to okoliczności sprawy, wyznaczyć dodatkowy termin do usunięcia braków.

7. W przypadku nieusunięcia braków w terminach określonych w ust. 5 i 6 minister właściwy do spraw gospodarki pozostawia wniosek bez rozpoznania. Dziennik Ustaw Nr 125 — 8039 — Poz. 1063

8. Za dzień wpłynięcia wniosku uznaje się dzień wpłynięcia uzupełnionego wniosku. Art. 1

7.

1. Jeżeli wnioskodawca wycofa wniosek przed wydaniem postanowienia o wszczęciu postępo wania antysubsydyjnego, postępowania nie wszczyna się.

2. Jeżeli wnioskodawca wycofa wniosek po wszczęciu postępowania antysubsydyjnego, minister właściwy do spraw gospodarki, w drodze postanowienia, umorzy po stępowanie, chyba ż e ze względu na interes publiczny po winno być kontynuowane. W takim przypadku minister właściwy do spraw gospodarki wydaje postanowienie o kontynuacji postępowania. Art. 1

8.

1. Przed wydaniem postanowienia o wszczę ciu postępowania antysubsydyjnego informacje w spra wie nie będą podawane do wiadomości publicznej.

2. Jeżeli z umów międzynarodowych wynika obo wiązek zawiadomienia organów kraju pochodzenia lub kraju eksportu o zamiarze wszczęcia postępowania an tysubsydyjnego, minister właściwy do spraw gospo darki powiadomi o tym właściwe organy tych krajów. Art. 1

9.

1. Minister właściwy do spraw gospodarki, w terminie 90 dni od dnia wpłynięcia wniosku, wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania antysubsydyjnego, gdy:

1) dane oraz inne informacje przedstawione przez wnioskodawcę: a) nie uprawdopodobniają w sposób wystarczają cy, ż e miał miejsce przywóz na polski obszar cel ny towaru subsydiowanego oraz że przywóz ten wyrządził szkodę przemysłowi krajowemu, lub b) świadczą, że przywóz na polski obszar celny to waru subsydiowanego jest nieznaczny, lub

2) wymaga tego interes publiczny.

2. Przywóz towaru objętego postępowaniem anty subsydyjnym uważa się za nieznaczny, jeżeli wielkość przywozu towaru objętego postępowaniem z jednego kraju stanowi mniej niż 1% konsumpcji krajowej tego towaru, chyba ż e wielkość przywozu z krajów, z których przywóz wynosi mniej niż 1% konsumpcji, łącznie prze kracza 3% konsumpcji.

3. Postanowienie o odmowie wszczęcia postępo wania antysubsydyjnego doręcza się wyłącznie wnio skodawcy tego postępowania. Art.

20.

1. Minister właściwy do spraw gospodarki, po stwierdzeniu, że zgromadzone dane i informacje uprawdopodobniają, że towary przywożone na polski obszar celny są subsydiowane i że przywóz ten wyrzą dza szkodę przemysłowi krajowemu, wydaje postano wienie o wszczęciu postępowania antysubsydyjnego.

2. W przypadku gdy postępowanie jest wszczynane na wniosek, postanowienie o wszczęciu postępowania antysubsydyjnego wydaje się w terminie 60 dni od dnia wpłynięcia kompletnego wniosku.

3. Datą wszczęcia postępowania antysubsydyjnego jest data publikacji postanowienia o jego wszczęciu.

4. Postanowienie o wszczęciu postępowania anty subsydyjnego zawiera informacje, które uzasadniają wszczęcie tego postępowania, a w szczególności okre śla:

1) wnioskodawcę,

2) nazwę towaru, którego dotyczy postępowanie, jego opis i sposoby wykorzystania oraz kod taryfy cel nej,

3) kraj pochodzenia lub kraj eksportu towaru objętego postępowaniem antysubsydyjnym,

4) nazwy ustalonych producentów oraz eksporterów towaru objętego postępowaniem antysubsydyj nym,

5) opis subsydium będącego przedmiotem postępo wania,

6) okres badany dla potrzeb ustalenia subsydiowania oraz okres badany dla ustalenia szkody,

7) czynniki, które stanowią podstawę ustaleń dotyczą cych szkody oraz związku przyczynowego pomię dzy subsydiowanym przywozem a szkodą,

8) harmonogram postępowania, a w szczególności: a) termin, w którym strony mogą zgłosić swój udział w postępowaniu antysubsydyjnym, z uwzględnieniem ust. 7, b) przewidywane terminy, do których powinno na stąpić dokonanie wstępnych i ostatecznych ustaleń dotyczących stanu faktycznego oraz prawnego, c) termin, w którym strony mogą wnioskować o przeprowadzenie dodatkowego posiedzenia wyjaśniającego przed dokonaniem wstępnych ustaleń.

5. Minister właściwy do spraw gospodarki przeka zuje znanym mu zagranicznym producentom i ekspor terom oraz organom kraju pochodzenia lub kraju eks portu wniosek, na podstawie którego wszczęto postę powanie antysubsydyjne, z wyjątkiem danych stano wiących tajemnicę przedsiębiorstwa lub inną tajemni cę prawnie chronioną. W przypadku gdy liczba zagra nicznych eksporterów jest szczególnie duża, wniosek przekazuje się wyłącznie organom kraju pochodzenia lub kraju eksportu bądź właściwej organizacji lub zrze szeniu eksporterów, a innym stronom — na ich wnio sek.

6. Strony mające siedzibę za granicą, nieposiadają ce adresu do doręczeń w Rzeczypospolitej Polskiej, je żeli nie ustanowiły pełnomocnika w Rzeczypospolitej Polskiej, są obowiązane wskazać adres lub pełnomoc nika w Rzeczypospolitej Polskiej do doręczeń dla celów postępowania antysubsydyjnego. W uzasadnionych przypadkach minister właściwy do spraw gospodarki może zwolnić stronę z tego obowiązku, jeżeli nie prze dłuży to postępowania.

7. Minister właściwy do spraw gospodarki dopusz cza do udziału w postępowaniu antysubsydyjnym stro nę, która uprawdopodobni, ż e niedotrzymanie terminu Dziennik Ustaw Nr 125 — 8040 — Poz. 1063 określonego w ust. 4 pkt 8 lit. a) nastąpiło z przyczyn od niej niezależnych. Rozdział 2 Przebieg postępowania antysubsydyjnego Art. 2

1.

1. Minister właściwy do spraw gospodarki zapewnia stronom czynny udział w postępowaniu an tysubsydyjnym, a przed zakończeniem postępowania umożliwia stronom wypowiedzenie się co do zebra nych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

2. Stronie przysługuje, na pisemny wniosek, prawo przeglądania akt sprawy, z wyłączeniem dokumentów zawierających informacje niejawne lub chronione w rozumieniu art. 72 ust. 1.

3. Wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów, o których mowa w ust. 1, może nastąpić także w formie ustnej, o ile zostanie potwierdzone przez stronę w formie pisemnej, pod rygorem ich po minięcia przy dokonywaniu ustaleń. Art. 2

2. W trakcie postępowania antysubsydyjnego przedstawiciele krajowych organizacji konsumenckich lub przemysłu przetwarzającego towar objęty postępo waniem mogą przedstawiać informacje oraz opinie w sprawach istotnych dla toczącego się postępowania. Art. 2

3.

1. Minister właściwy do spraw gospodarki, w przypadku gdy jest to niezbędne dla prowadzonego postępowania antysubsydyjnego, może zwrócić się do stron o dostarczenie informacji i opinii mających zna czenie dla toczącego się postępowania.

2. Jeżeli strona nie udzieli informacji lub w inny sposób będzie utrudniać prowadzenie postępowania antysubsydyjnego, ustaleń dokonuje się na podstawie danych i informacji dostępnych ministrowi właściwe mu do spraw gospodarki.

3. Jeżeli strona przedstawi wprowadzające w błąd lub nieprawdziwe informacje, minister właściwy do spraw gospodarki pomija je przy ustalaniu stanu fak tycznego sprawy.

4. Stronę informuje się o skutkach działań określo nych w ust. 2 i 3. Art. 2

4.

1. Stronom, które w opinii ministra właści wego do spraw gospodarki mogą posiadać informacje istotne dla toczącego się postępowania, przekazuje się kwestionariusz postępowania antysubsydyjnego.

2. Udzielenie przez strony odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu postępowania antysubsy dyjnego powinno nastąpić w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 30 dni. Dla zagranicznych producen tów oraz eksporterów termin ten rozpoczyna bieg po upływie 7 dni od dnia wysłania im kwestionariusza lub od dnia przekazania tego kwestionariusza przedstawi cielstwu dyplomatycznemu kraju pochodzenia lub kra ju eksportu.

3. Termin, o którym mowa w ust. 2, może być prze dłużony, nie więcej jednak niż o 30 dni, o ile strona przedstawi argumenty mające dla niej istotne znacze nie, uzasadniające przedłużenie terminu.

4. Minister właściwy do spraw gospodarki informu je stronę, że niezachowanie przez nią terminów okre ślonych w ust. 2 lub 3, jak również przedstawienie wprowadzających w błąd lub nieprawdziwych infor macji spowoduje skutki określone w art. 23 ust. 2 lub ust. 3.

5. Kwestionariusz postępowania antysubsydyjne go wysyłany stronom tego postępowania powinien za wierać dane niezbędne dla ustalenia istnienia i charak teru subsydium oraz w szczególności:

1) dane o przedsiębiorstwie i jego działalności,

2) opis towaru,

3) dane dotyczące sprzedaży w celu przywozu na pol ski obszar celny towaru będącego przedmiotem postępowania antysubsydyjnego,

4) dane dotyczące kosztów produkcji.

6. W przypadku gdy ustalenia, zwłaszcza dotyczące wielkości subsydium, zostały dokonane na podstawie danych i informacji zawartych w kwestionariuszu po stępowania antysubsydyjnego, podlegają one łączne mu sprawdzeniu z innymi danymi i informacjami do starczonymi przez wnioskodawcę lub inne strony po stępowania antysubsydyjnego, lub pochodzącymi z in nych niezależnych źródeł, takich jak publikowane cen niki czy urzędowe statystyki dotyczące przywozu towa rów na polski obszar celny. Art. 2

5.

1. Minister właściwy do spraw gospodarki, w celu weryfikacji danych i informacji przedłożonych przez strony, może przeprowadzić niezbędną kontrolę w ich siedzibie lub miejscu prowadzenia działalności.

2. W przypadku zagranicznych producentów i eks porterów kontrola, o której mowa w ust. 1, może zostać przeprowadzona, o ile zainteresowane zagraniczne strony wyrażą zgodę, a władze danego kraju zostaną o tym oficjalnie powiadomione i nie zgłoszą sprzeciwu.

3. W przypadku dużej liczby wnioskodawców, za granicznych producentów, eksporterów, krajowych im porterów, transakcji lub typów towaru objętego postę powaniem antysubsydyjnym minister właściwy do spraw gospodarki może wydać postanowienie o ogra niczeniu badania do reprezentantów wybranych w ra mach próby statystycznej lub do reprezentanta mają cego największy udział w produkcji, sprzedaży lub eks porcie (kontrola wyrywkowa).

4. W przypadku gdy po wydaniu postanowienia o kontroli wyrywkowej wybrane podmioty nie dostar czą niezbędnych danych i informacji, wybiera się no wych reprezentantów, chyba że nie miałoby to istotne go wpływu na wynik kontroli.

5. W przypadku zastosowania kontroli wyrywko wej, dla każdego zagranicznego eksportera lub produ centa, który w terminie udzielił odpowiedzi na pytania kwestionariusza postępowania antysubsydyjnego, lecz nie został wybrany na reprezentanta, ustala się in dywidualnie kwotę subsydium, chyba że liczba zagra Dziennik Ustaw Nr 125 — 8041 — Poz. 1063 nicznych eksporterów lub producentów jest tak duża, że uniemożliwiłoby to terminowe zakończenie postę powania. Art. 2

6. Nie później niż na 15 dni przed wyznaczo ną datą dokonania wstępnych ustaleń strony mogą zgłaszać na piśmie wyjaśnienia, informacje oraz opi nie, pod rygorem pominięcia przy dokonywaniu usta leń. Art. 2

7.

1. Na podstawie materiałów dowodowych zgromadzonych w toku postępowania antysubsydyj nego minister właściwy do spraw gospodarki dokona, nie wcześniej niż 2 miesiące i nie później niż 6 miesię cy od dnia wszczęcia postępowania, w drodze posta nowienia, wstępnych ustaleń co do występowania subsydium, szkody oraz związku przyczynowego po między nimi.

2. Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, zawie ra wstępne ustalenia dotyczące stanu faktycznego oraz prawnego, istotne dla prowadzonego postępowania antysubsydyjnego, a w szczególności określa:

1) towar objęty postępowaniem antysubsydyjnym, w sposób wystarczający dla potrzeb tego postępo wania przed organami celnymi, w tym nazwę to waru i kod taryfy celnej,

2) kraj pochodzenia lub kraj eksportu towaru objętego postępowaniem antysubsydyjnym,

3) nazwy ustalonych producentów oraz eksporterów towaru objętego postępowaniem antysubsydyj nym,

4) kwotę subsydium, o ile jego istnienie ustalono,

5) w przypadku odmowy ustalenia indywidualnych kwot subsydium w sytuacji, o której mowa w art. 25 ust. 5 — przyczyny odmowy,

6) okoliczności, na których oparto ustalenia co do wy stępowania szkody spowodowanej przywozem to warów subsydiowanych oraz innych okoliczności, które wzięto pod uwagę w toku postępowania an tysubsydyjnego,

7) przewidywaną wysokość tymczasowego cła wy równawczego, jeśli jego ustanowienie jest koniecz ne, oraz przesłanki uzasadniające jego ustanowie nie.

3. Przed wydaniem postanowienia o dokonaniu wstępnych ustaleń minister właściwy do spraw gospo darki zasięga opinii ministra właściwego ze względu na rodzaj towaru objętego postępowaniem antysubsydyj nym.

4. Postanowienie o dokonaniu wstępnych ustaleń doręcza się stronom biorącym udział w postępowaniu.

5. Stronom, które zgłosiły swój udział w postępo waniu antysubsydyjnym, przysługuje prawo do wnie sienia zastrzeżeń co do wstępnych ustaleń w terminie 15 dni od dnia doręczenia postanowienia. Zastrzeżenia powinny zawierać uzasadnienie wraz z danymi i infor macjami na ich poparcie. Art. 2

8.

1. Na wniosek strony, złożony nie później niż w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowie nia o dokonaniu wstępnych ustaleń, minister właściwy do spraw gospodarki wyznacza datę posiedzenia wyja śniającego, na którym strony mogą przedstawiać infor macje, wyjaśnienia oraz opinie, w szczególności doty czące wstępnych ustaleń. Posiedzenie wyjaśniające powinno odbyć się nie później niż na 60 dni przed wy znaczoną datą ustaleń ostatecznych.

2. Strona nie ma obowiązku uczestniczenia w po siedzeniu, o którym mowa w ust. 1, a nieobecność w trakcie posiedzenia nie może powodować dla niej niekorzystnych skutków z tego powodu.

3. Termin posiedzenia powinien być tak wyznaczo ny, aby informacja o jego zwołaniu umożliwiła stro nom przygotowanie się do udziału w posiedzeniu, o którym mowa w ust. 1.

4. Posiedzeniu, o którym mowa w ust. 1, przewod niczy wyznaczony przez ministra właściwego do spraw gospodarki pracownik ministerstwa obsługującego ministra właściwego do spraw gospodarki. Ustala on porządek posiedzenia, kieruje jego przebiegiem oraz utrwala na piśmie przebieg posiedzenia, a w szczegól ności przedmiot posiedzenia, wykaz osób, które brały w nim udział, i treść zgłoszonych przez nie uwag. Art. 2

9.

1. W przypadku gdy nie złożono wniosku o zwołanie posiedzenia wyjaśniającego, strony mogą składać na piśmie wyjaśnienia, informacje oraz opinie, nie później niż w terminie 90 dni od dnia doręczenia po stanowienia o dokonaniu wstępnych ustaleń, pod ry gorem ich pominięcia przy dokonywaniu ustaleń osta tecznych.

2. Termin, o którym mowa w ust. 1, może zostać przedłużony, nie więcej jednak niż o 90 dni, o ile strona przedstawi argumenty uzasadniające przedłużenie ter minu mające dla niej istotne znaczenie w toczącym się postępowaniu. Art. 30.

1. Na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania minister właści wy do spraw gospodarki, w drodze postanowienia, nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia przyjęcia wstępnych ustaleń, dokonuje ostatecznych ustaleń co do występowania subsydium, szkody oraz związku przyczynowego pomiędzy nimi.

2. Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, zawie ra ostateczne ustalenia dotyczące stanu faktycznego oraz prawnego, istotne dla prowadzonego postępowa nia, oraz powody dla ich przyjęcia, a w szczególności:

1) informacje, o których mowa w art. 27 ust. 2 pkt 1—6,

2) powody, dla których odrzucono lub zaakceptowano argumenty, wnioski lub żądania stron biorących udział w postępowaniu antysubsydyjnym,

3) wysokość proponowanego cła wyrównawczego oraz uzasadnienie ustalenia cła w takiej wysokości.

3. Przed wydaniem postanowienia o dokonaniu ostatecznych ustaleń minister właściwy do spraw go Dziennik Ustaw Nr 125 — 8042 — Poz. 1063 spodarki zasięga opinii właściwego ministra ze wzglę du na rodzaj towaru objętego postępowaniem anty subsydyjnym.

4. Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, doręcza się stronom biorącym udział w postępowaniu antysub sydyjnym.

5. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 1, przy sługuje stronie skarga do Naczelnego Sądu Admini stracyjnego w przypadku jego niezgodności z ustawą. Przepisu art. 34 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 i Nr 104, poz. 515, z 1997 r. Nr 75, poz. 471, Nr 106, poz. 679, Nr 114, poz. 739 i Nr 144, poz. 971, z 1998 r. Nr 162, poz. 1126, z 1999 r. Nr 75, poz. 853, z 2000 r. Nr 2, poz. 5, Nr 48, poz. 552, Nr 60, poz. 704 i Nr 91, poz. 1008, z 2001 r. Nr 49, poz. 508 i 509, Nr 98, poz. 1070 i Nr 101, poz. 1113 oraz z 2002 r. Nr 113, poz. 98

4) nie stosuje się. Wniesienie skargi nie wstrzy muje wykonania zaskarżonego postanowienia. Art. 3

1.

1. Po wszczęciu postępowania antysubsy dyjnego minister właściwy do spraw gospodarki może wystąpić z wnioskiem do ministra właściwego do spraw finansów publicznych o zobowiązanie organów celnych do prowadzenia ewidencji przywożonych na polski obszar celny towarów objętych postępowaniem antysubsydyjnym.

2. Ewidencję, o której mowa w ust. 1, prowadzi się przez okres nie dłuższy niż 9 miesięcy, a dla towarów rolnych — przez okres nie dłuższy niż 12 miesięcy.

3. Minister właściwy do spraw finansów publicz nych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki, określi, w drodze rozporządzenia:

1) sposób prowadzenia przez organy celne ewidencji na potrzeby postępowania antysubsydyjnego,

2) dane, które umieszcza się w ewidencji prowadzonej na potrzeby postępowania antysubsydyjnego,

3) sposób powiadamiania przez organy celne zgłasza jącego o dokonaniu wpisu do ewidencji prowadzo nej na potrzeby postępowania antysubsydyjnego,

4) rodzaje dokumentów, na podstawie których doko nuje się wpisów do ewidencji prowadzonej na po trzeby postępowania antysubsydyjnego — mając na względzie potrzeby postępowania anty subsydyjnego. Rozdział 3 Tymczasowe cła wyrównawcze Art. 3

2.

1. Jeżeli w postanowieniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, wstępnie ustalono, że towary będące przedmiotem postępowania są subsydiowane i że przywóz tych towarów na polski obszar celny wyrządza szkodę przemysłowi krajowemu, może zostać ustano wione tymczasowe cło wyrównawcze w celu zapobie żenia powstaniu dalszej szkody w czasie toczącego się postępowania.

2. Minister właściwy do spraw gospodarki ustana wia, w drodze rozporządzenia, tymczasowe cło wyrów nawcze, określając w szczególności jego wysokość, jak również towar, na który nakłada się cło, a także sposób, warunki i okres jego stosowania, z uwzględnieniem przesłanek określonych w ust. 1. Art. 3

3.

1. Tymczasowe cło wyrównawcze ustana wia się nie wcześniej niż przed upływem 60 dni od dnia wszczęcia postępowania antysubsydyjnego, ale nie później niż w terminie 9 miesięcy od tej daty.

2. Tymczasowe cło wyrównawcze ustanawia się na możliwie najkrótszy okres, nie dłuższy niż 4 miesiące. Art. 3

4.

1. Warunkiem dopuszczenia do obrotu to waru, wobec którego ustanowiono tymczasowe cło wyrównawcze, jest złożenie zabezpieczenia w wysoko ści równej wysokości należności z tytułu tego cła.

2. Do postępowania dotyczącego zabezpieczeń sto suje się przepisy prawa celnego. Rozdział 4 Zobowiązania Art. 3

5.

1. W toku postępowania antysubsydyjne go, po dokonaniu wstępnych ustaleń, o których mowa w art. 27 ust. 1, ale nie później niż na 60 dni przed upły wem wyznaczonego terminu dla dokonania ustaleń ostatecznych:

1) zagraniczny eksporter może wystąpić do ministra właściwego do spraw gospodarki z inicjatywą zło żenia zobowiązania do zmiany cen lub do zaprze stania przywozu na polski obszar celny towaru sub sydiowanego,

2) organy kraju pochodzenia lub kraju eksportu mogą zobowiązać się do wyeliminowania lub ogranicze nia subsydium, lub do podjęcia innych środków dotyczących jego skutków.

2. W przypadku gdy w kraju pochodzenia lub kraju eksportu sektor państwowy ma dominujący udział w handlu albo w ustalaniu ceny towaru, którego postę powanie antysubsydyjne dotyczy, organy kraju pocho dzenia lub kraju eksportu mogą złożyć zobowiązanie w imieniu wszystkich zagranicznych eksporterów z te go kraju.

3. Niezależnie od wystąpienia zagranicznego eks portera z inicjatywą złożenia zobowiązania do zmiany ceny lub zaprzestania przywozu na polski obszar celny towarów subsydiowanych, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, minister właściwy do spraw gospodarki może również zaproponować zagranicznemu eksporterowi złożenie zobowiązania do zmiany ceny, a zagraniczny eksporter może propozycję przyjąć albo odrzucić.

4. W zobowiązaniu do zmiany ceny wzrost ceny po winien być ustalony w wysokości wystarczającej do usunięcia szkody wyrządzonej przez przywóz towaru subsydiowanego, ale nie wyższej niż ustalona kwota subsydium. Dziennik Ustaw Nr 125 — 8043 — Poz. 1063

5. Strona składająca zobowiązanie sporządza także wersję zobowiązania zawierającą wyłącznie informa cje jawne, która może być udostępniona innym stro nom biorącym udział w postępowaniu, na ich żądanie. Art. 3

6.

1. Minister właściwy do spraw gospodarki może wyrazić, w drodze postanowienia, zgodę na przy jęcie zobowiązania, jeżeli jest ono wystarczające do usunięcia skutków przywozu na polski obszar celny to waru subsydiowanego.

2. Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, określa w szczególności:

1) nazwę towaru i kod taryfy celnej,

2) zagranicznego eksportera lub kraj pochodzenia lub kraj eksportu, których zobowiązanie wiąże,

3) sposób, warunki, zakres i okres stosowania zobo wiązania, w tym terminy składania informacji nie zbędnych do oceny wywiązywania się przez stronę z przyjętego zobowiązania.

3. Postanowienie o przyjęciu zobowiązania doręcza się wyłącznie stronie, która złożyła to zobowiązanie.

4. Strona, która złożyła zobowiązanie, ma obowią zek przekazywania ministrowi właściwemu do spraw gospodarki, w terminach określonych w postanowie niu, o którym mowa w ust. 1, wszystkich niezbędnych informacji do oceny wywiązywania się przez tę stronę z przyjętego zobowiązania. Niedopełnienie tego obo wiązku stanowi naruszenie zobowiązania. Art. 3

7.

1. Po przyjęciu zobowiązania minister wła ściwy do spraw gospodarki kontynuuje postępowanie w celu ostatecznego ustalenia, czy miał miejsce przy wóz na polski obszar celny towaru subsydiowanego oraz czy przywóz ten wyrządził szkodę przemysłowi krajowemu.

2. Ustalenia ostateczne zostaną dokonane nie póź niej niż w terminie 6 miesięcy od dnia wydania posta nowienia w sprawie przyjęcia zobowiązania.

3. Jednocześnie z przyjęciem zobowiązania mini ster właściwy do spraw gospodarki występuje z wnio skiem do ministra właściwego do spraw finansów pu blicznych o zobowiązanie organów celnych do prowa dzenia ewidencji przywożonych na polski obszar celny towarów objętych tym postępowaniem.

4. Ewidencję, o której mowa w ust. 3, prowadzi się przez czas określony w art. 31 ust. 2 i zgodnie z zasada mi określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 31 ust. 3. Art. 3

8.

1. Minister właściwy do spraw gospodarki może, w drodze postanowienia, odmówić przyjęcia zo bowiązania złożonego przez zagranicznego eksportera lub organy kraju pochodzenia lub kraju eksportu, jeże li wymaga tego interes publiczny lub jeżeli uzna, że nie może zapewnić kontroli przestrzegania zobowiązania.

2. Zagranicznego eksportera lub organy kraju po chodzenia lub kraju eksportu, których inicjatywa zobo wiązania nie została przyjęta, powiadamia się na pi śmie o powodach odmowy oraz o możliwości wyraże nia opinii w tej sprawie. Art. 3

9. W trakcie obowiązywania zobowiązania, tymczasowe i ostateczne cła wyrównawcze nie będą stosowane wobec towaru objętego tym zobowiąza niem. Art. 40.

1. W przypadku gdy minister właściwy do spraw gospodarki stwierdzi naruszenie zobowiązania, wydaje w tym zakresie postanowienie.

2. Postanowienie stwierdzające naruszenie zobo wiązania doręcza się wyłącznie stronie, której ono do tyczy.

3. W przypadku stwierdzenia naruszenia zobowią zania ustanawia się:

1) tymczasowe cło wyrównawcze — zgodnie z doko nanymi ustaleniami wstępnymi, albo

2) ostateczne cło wyrównawcze — zgodnie z dokona nymi ustaleniami ostatecznymi, o ile zostały one dokonane w momencie stwierdzenia naruszenia zobowiązania.

4. Minister właściwy do spraw gospodarki ustana wia, w drodze rozporządzenia, tymczasowe cło wyrów nawcze, określając w szczególności jego wysokość, jak również towar, na który nakłada się cło, a także sposób, warunki i okres jego stosowania, z uwzględnieniem przesłanek, o których mowa w ust. 3 pkt 1, oraz zasad określonych w rozdziale 3.

5. Minister właściwy do spraw gospodarki ustana wia, w drodze rozporządzenia, ostateczne cło wyrów nawcze, określając w szczególności:

1) nazwę towaru i kod taryfy celnej,

2) zagranicznych producentów lub eksporterów oraz kraje pochodzenia lub kraje eksportu, dla których ustalono indywidualne ostateczne cło wyrównaw cze,

3) kwoty subsydiów ustalone dla poszczególnych lub wszystkich producentów lub eksporterów z dane go kraju oraz podstawę, na jakiej stwierdzono ist nienie subsydium,

4) wysokość ostatecznych ceł wyrównawczych dla poszczególnych lub wszystkich producentów lub eksporterów z danego kraju, a także sposób, wa runki, zakres i okres stosowania tych ceł — z uwzględnieniem przesłanek, o których mowa w ust. 3 pkt 2, oraz zasad określonych w rozdziale 5.

6. W przypadku stwierdzenia naruszenia zobowią zania minister właściwy do spraw gospodarki może ustanowić ostateczne cło wyrównawcze z mocą wsteczną na towary, które dopuszczono do obrotu na polskim obszarze celnym nie wcześniej niż w okresie 90 dni przed datą ustanowienia tymczasowego cła wy równawczego.

7. Ostateczne cło wyrównawcze, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, nie może zostać ustanowione na towary Dziennik Ustaw Nr 125 — 8044 — Poz. 1063 dopuszczone do obrotu przed naruszeniem zobowiąza nia. Rozdział 5 Ostateczne cło wyrównawcze Art. 4

1.

1. Ostateczne cła wyrównawcze stosuje się tak długo i w takim zakresie, jak to jest niezbędne dla przeciwdziałania wyrządzającemu szkodę przywozowi na polski obszar celny towarów subsydiowanych, nie dłużej jednak niż przez 5 lat od dnia ich ustanowienia, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Okres stosowania ustanowionych ostatecznych ceł wyrównawczych może być przedłużony, jeżeli mini ster właściwy do spraw gospodarki, po przeprowadze niu postępowania przeglądowego, stwierdzi, że za przestanie stosowania ustanowionych ceł wyrównaw czych doprowadzi do utrzymania bądź ponownego po wstania szkody. Art. 4

2. Ostateczne cło wyrównawcze powinno być ustanowione indywidualnie dla każdego znanego pro ducenta lub eksportera towaru subsydiowanego przy wożonego na polski obszar celny, z zastrzeżeniem art. 43 ust. 1. Art. 4

3.

1. W przypadku stosowania kontroli wy rywkowej, ostateczne cło wyrównawcze nałożone na towary sprzedawane lub produkowane przez zagra nicznych eksporterów lub producentów nieobjętych kontrolą wyrywkową nie może przekraczać średniej ważonej kwoty subsydium ustalonej dla zagranicznych producentów lub eksporterów objętych kontrolą wy rywkową.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, dla usta lenia średniej ważonej kwoty subsydium pomija się minimalne i zerowe kwoty subsydium oraz kwoty sub sydium ustalone dla przedsiębiorców, którzy nie udzie lili informacji, przedstawili informacje wprowadzające w błąd lub nieprawdziwe lub w inny sposób utrudnia li prowadzenie postępowania antysubsydyjnego, zwa nych dalej „przedsiębiorcami niewspółpracującymi”.

3. Ostateczne cło wyrównawcze dla przedsiębior ców niewspółpracujących albo niebiorących udziału w postępowaniu antysubsydyjnym ustala się na pozio mie najwyższego cła ustalonego dla producenta lub eksportera w tym samym kraju. Art. 4

4. W przypadku gdy towar jest przywożony na polski obszar celny z wielu źródeł, ostateczne cło wy równawcze nakłada się w każdym przypadku, w spo sób niedyskryminacyjny, w przywozie ze wszystkich źródeł, wobec których stwierdzono stosowanie subsy dium i wyrządzenie szkody przemysłowi krajowemu, z wyjątkiem przywozu objętego zobowiązaniami. Rozdział 6 Zakończenie postępowania antysubsydyjnego Art. 4

5.

1. Minister właściwy do spraw gospodarki zakończy postępowanie antysubsydyjne w terminie 12 miesięcy.

2. W szczególnie uzasadnionych przypadkach ter min zakończenia postępowania antysubsydyjnego może być, w drodze postanowienia, przedłużony do 18 miesięcy. Art. 4

6.

1. W przypadku gdy ostateczne ustalenia, o których mowa w art. 30 ust. 1, wykazały, że towar przywożony na polski obszar celny jest subsydiowany i przywóz ten wyrządza szkodę przemysłowi krajowe mu, minister właściwy do spraw gospodarki zakończy, w drodze rozporządzenia, postępowanie antysubsy dyjne przez ustanowienie ostatecznego cła wyrów nawczego.

2. Minister właściwy do spraw gospodarki w rozpo rządzeniu ustanawiającym ostateczne cło wyrównaw cze określa w szczególności:

1) nazwę towaru i kod taryfy celnej,

2) zagranicznych producentów lub eksporterów oraz kraje pochodzenia lub kraje eksportu, dla których ustalono indywidualne ostateczne cło wyrównaw cze,

3) kwoty subsydiów ustalone dla poszczególnych lub wszystkich producentów lub eksporterów z dane go kraju oraz podstawę, na jakiej stwierdzono ist nienie subsydium,

4) wysokość ostatecznych ceł wyrównawczych dla poszczególnych lub wszystkich producentów lub eksporterów z danego kraju, a także sposób, wa runki, zakres i okres stosowania tych ceł,

5) zagranicznych eksporterów bądź organy kraju po chodzenia lub kraju eksportu, które złożyły zobo wiązania — z uwzględnieniem przesłanek, o których mowa w ust. 1, oraz zasad określonych w rozdziale 5. Art. 4

7.

1. Minister właściwy do spraw gospodarki niezwłocznie zakończy, w drodze postanowienia, po stępowanie antysubsydyjne bez ustanowienia osta tecznego cła wyrównawczego:

1) w stosunku do kraju, z którego przywóz na polski obszar celny towaru objętego postępowaniem an tysubsydyjnym uznano, na podstawie zgromadzo nego materiału dowodowego, za nieznaczny w ro zumieniu art. 19 ust. 2, lub

2) w stosunku do kraju rozwijającego się, jeśli stwier dzono, że przywóz towaru subsydiowanego z tego kraju stanowi mniej niż 4% całego przywozu towa ru podobnego na polski obszar celny, chyba że łączny przywóz towaru subsydiowanego z krajów rozwijających się objętych postępowaniem, z któ rych każdy reprezentuje mniej niż 4% całego przy wozu, stanowi więcej niż 9% całego przywozu to waru podobnego, lub

3) jeśli stwierdzono, że towar objęty postępowaniem antysubsydyjnym nie korzystał z subsydium lub przywóz tego towaru nie wyrządził szkody prze mysłowi krajowemu lub szkoda jest nieznaczna, lub Dziennik Ustaw Nr 125 — 8045 — Poz. 1063

4) w stosunku do eksportera, w odniesieniu do które go stwierdzono, że kwota subsydium jest minimal na w rozumieniu ust. 2 i ust. 3, lub

5) jeżeli wymaga tego interes publiczny.

2. Kwota subsydium jest uznawana za minimalną, jeżeli jest mniejsza niż 1% jednostkowej wartości towa ru.

3. W przypadku towarów przywożonych z krajów rozwijających się kwota subsydium jest uznawana za minimalną, jeżeli nie przekracza 2% jednostkowej war tości towaru, z zastrzeżeniem art. 77. Art. 4

8. Minister właściwy do spraw gospodarki wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania an tysubsydyjnego, gdy postępowanie stało się bezprzed miotowe. Art. 4

9.

1. W przypadku zakończenia postępowania antysubsydyjnego z przyczyn, o których mowa w art. 47 ust. 1 pkt 3 i art. 48, organ celny zwraca zabez pieczenie, o którym mowa w art. 34 ust. 1, na pisemny wniosek osoby zainteresowanej.

2. Od kwoty zwracanego zabezpieczenia organ cel ny nie płaci odsetek. Art. 50.

1. W przypadku gdy ostateczne ustalenia wykażą, że przyjęte zobowiązanie nie jest wystarczają ce dla usunięcia szkody wyrządzonej przez przywóz to waru subsydiowanego, minister właściwy do spraw gospodarki może zaproponować zagranicznemu eks porterowi przyjęcie nowego zobowiązania.

2. W przypadku odrzucenia przez zagranicznego eksportera propozycji nowego zobowiązania, ustana wia się ostateczne cło wyrównawcze. Z chwilą ustano wienia ostatecznego cła wyrównawczego postanowie nie, o którym mowa w art. 36 ust. 1, wygasa.

3. Minister właściwy do spraw gospodarki, w dro dze rozporządzenia, ustanawia ostateczne cło wyrów nawcze, określając w szczególności:

1) nazwę towaru i kod taryfy celnej,

2) zagranicznych producentów lub eksporterów oraz kraje pochodzenia lub kraje eksportu, dla których ustalono indywidualne ostateczne cło wyrównaw cze,

3) kwoty subsydiów ustalone dla poszczególnych lub wszystkich producentów lub eksporterów z dane go kraju oraz podstawę, na jakiej stwierdzono ist nienie subsydium,

4) wysokość ostatecznych ceł wyrównawczych dla poszczególnych lub wszystkich producentów lub eksporterów z danego kraju, a także sposób, wa runki, zakres i okres stosowania tych ceł — z uwzględnieniem przesłanek, o których mowa w ust. 2, oraz zasad określonych w rozdziale 5.

4. W przypadku gdy ostateczne ustalenia wykażą, że przyjęte zobowiązanie przewyższa ustaloną kwotę subsydium, minister właściwy do spraw gospodarki zmienia postanowienie, o którym mowa w art. 36 ust. 1, w zakresie sposobu, warunków, zakresu lub okresu stosowania zobowiązania.

5. Postanowienie o zmianie zobowiązania doręcza się wyłącznie stronie, której ono dotyczy.

6. W przypadku gdy ostateczne ustalenia wykażą, że towar przywożony na polski obszar celny nie był subsydiowany lub że przywóz taki nie wyrządza szko dy, minister właściwy do spraw gospodarki stwierdza w postanowieniu, w którym dokonuje ostatecznych ustaleń, wygaśnięcie zobowiązania. Art. 5

1.

1. W przypadku okresowej zmiany warun ków rynkowych, które były podstawą ustanowienia ostatecznego cła wyrównawczego, może być zawie szone stosowanie cła wyrównawczego na okres 9 mie sięcy. Zawieszenie może zostać przedłużone na dalsze 3 miesiące.

2. Minister właściwy do spraw gospodarki, na wniosek strony lub z urzędu, w drodze rozporządzenia, zawiesza stosowanie ceł wyrównawczych, biorąc pod uwagę przesłanki określone w ust. 1.

3. Przed wydaniem rozporządzenia, o którym mo wa w ust. 2, minister właściwy do spraw gospodarki umożliwi wypowiedzenie się wnioskodawcy, przemy słowi krajowemu oraz przedstawicielom krajowych or ganizacji konsumenckich co do zamierzonego zawie szenia stosowania ceł wyrównawczych.

4. Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, może zostać uchylone, jeżeli ustała przyczyna zawieszenia. Rozdział 7 Pobór ceł wyrównawczych i zwrot zabezpieczenia Art. 5

2. Wymiaru i poboru ceł wyrównawczych oraz zwrotu złożonego zabezpieczenia dokonuje organ celny zgodnie z przepisami prawa celnego. Art. 5

3.

1. Jeżeli zostanie ustanowione tymczasowe lub ostateczne cło wyrównawcze, warunkiem dopusz czenia do obrotu towaru klasyfikowanego według ta kiego kodu taryfy celnej, jak towar objęty cłem wyrów nawczym, jest udokumentowanie pochodzenia towaru na zasadach określonych w przepisach prawa celnego. Jeżeli warunek ten nie zostanie spełniony, stosuje się cło wyrównawcze.

2. W przypadku gdy po pobraniu cła wyrównaw czego zostanie przedstawiony dowód pochodzenia to waru, a organ celny stwierdzi, ż e towar nie podlega cłu wyrównawczemu, cło pobrane zgodnie z ust. 1 zosta nie zwrócone na zasadach określonych w przepisach prawa celnego.

3. Od zwracanego cła organ celny nie płaci odsetek. Art. 5

4.

1. Minister właściwy do spraw gospodarki, w drodze rozporządzenia, określi, w jakim zakresie tymczasowe cło wyrównawcze ma zostać pobrane Dziennik Ustaw Nr 125 — 8046 — Poz. 1063 w przypadku, gdy w trakcie postępowania antysubsy dyjnego było ustanowione tymczasowe cło wyrów nawcze, a ostatecznie ustalono, że towar przywożony na polski obszar celny był subsydiowany i przywóz ten wyrządził szkodę, niezależnie od tego, czy zostanie ustalone ostateczne cło wyrównawcze.

2. Tymczasowe cło wyrównawcze nie może zostać pobrane, jeżeli ostateczne ustalenia stwierdzają tylko groźbę wyrządzenia istotnej szkody lub opóźnienia w powstaniu przemysłu krajowego, chyba ż e ta szkoda powstałaby, gdyby nie ustanowiono tymczasowego cła wyrównawczego.

3. W przypadku gdy nie ustanowiono ostatecznego cła wyrównawczego i nie pobrano tymczasowego cła wyrównawczego, organy celne zwracają zabezpiecze nie pobrane zgodnie z art. 34 ust. 1.

4. Jeżeli minister właściwy do spraw gospodarki ustanowi ostateczne cło wyrównawcze, a jego wyso kość jest wyższa niż wysokość tymczasowego cła wy równawczego, organ celny pobiera tymczasowe cło w wysokości, jaka została ustalona w przepisach wyda nych na podstawie art. 32 ust.

2. W przypadku gdy ostateczne cło wyrównawcze jest niższe niż tymczaso we cło wyrównawcze, organ celny pobiera cło tymcza sowe w wysokości ostatecznego cła wyrównawczego.

5. Od kwoty zabezpieczenia zwracanego zgodnie z ust. 3 organ celny nie płaci odsetek. Art. 5

5.

1. Organ celny, na pisemny wniosek osoby zainteresowanej, zwraca zabezpieczenie pobrane zgodnie z art. 34 ust. 1:

1) po uiszczeniu kwoty wynikającej z ustalenia osta tecznego cła wyrównawczego albo

2) jeżeli ostateczne ustalenia nie stwierdzają istnienia subsydium lub będącej jego wynikiem szkody.

2. Od kwoty zabezpieczenia zwracanego zgodnie z ust. 1 organ celny nie płaci odsetek. Art. 5

6. Ostateczne cło wyrównawcze może być ustanowione z mocą wsteczną na towary, które zosta ły dopuszczone do obrotu na polskim obszarze celnym nie wcześniej niż w okresie 90 dni przed datą ustano wienia tymczasowego cła wyrównawczego, pod wa runkiem, że stronom umożliwiono wypowiedzenie się w tej sprawie oraz gdy zachodzą łącznie następujące warunki:

1) przywóz tych towarów podlegał ewidencjonowa niu, o którym mowa w art. 31 ust. 1,

2) w toku postępowania antysubsydyjnego stwier dzono, że nastąpił przywóz towaru subsydiowane go na polski obszar celny w znacznych ilościach i w stosunkowo krótkim okresie czasu, wyrządzają cy szkodę trudną do naprawienia,

3) w toku postępowania antysubsydyjnego stwier dzono, że ustanowienie cła z mocą wsteczną jest konieczne w celu zapobieżenia ponownemu wystą pieniu trudnej do naprawienia szkody. Rozdział 8 Postępowanie w sprawie obejścia ceł wyrównawczych Art. 5

7.

1. W przypadku wystąpienia okoliczności wskazujących na przywóz na polski obszar celny towa rów podobnych lub ich części w celu obejścia ustano wionych ceł wyrównawczych, minister właściwy do spraw gospodarki może wszcząć postępowanie w sprawie obejścia ceł wyrównawczych.

2. Do postępowania w sprawie obejścia ceł wyrów nawczych stosuje się odpowiednio art. 16—31 oraz art. 41—52, z zastrzeżeniem ust. 3.

3. Postępowanie w sprawie obejścia ceł wyrów nawczych powinno być zakończone w terminie 9 mie sięcy od daty jego wszczęcia. Art. 5

8. Obejście, o którym mowa w art. 57, ozna cza zmianę kierunku przywozu lub zastąpienie przywo zu towaru objętego cłem wyrównawczym przywozem towaru podobnego lub jego części korzystających z subsydium, które nie mają uzasadnionych podstaw ekonomicznych, w celu uniknięcia następstw ceł wy równawczych, w wyniku których nastąpiło:

1) osłabienie skutków nałożonego cła wyrównawcze go lub

2) rekompensowanie w jakikolwiek sposób przez za granicznego eksportera nałożonego cła wyrów nawczego. Art. 5

9. Po wszczęciu postępowania w sprawie obejścia ceł wyrównawczych minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek ministra wła ściwego do spraw gospodarki, zobowiąże organy cel ne do prowadzenia ewidencji przywożonych na polski obszar celny towarów objętych tym postępowaniem. Art. 60.

1. W przypadku stwierdzenia w wyniku po stępowania, ż e objęty nim przywóz ma na celu obejście ustanowionych ceł wyrównawczych, może być nałożo ne ostateczne cło wyrównawcze na objęte postępowa niem towary podobne lub ich części od dnia wprowa dzenia obowiązku ewidencjonowania przywozu tych towarów.

2. Minister właściwy do spraw gospodarki, w dro dze rozporządzenia, ustanawia ostateczne cło wyrów nawcze, określając w szczególności:

1) nazwę towaru i kod taryfy celnej,

2) zagranicznych producentów lub eksporterów oraz kraje pochodzenia lub kraje eksportu, dla których ustalono indywidualne ostateczne cło wyrównaw cze,

3) kwoty subsydiów ustalone dla poszczególnych lub wszystkich producentów lub eksporterów z dane go kraju oraz podstawę, na jakiej stwierdzono ist nienie subsydium,

4) wysokość ostatecznych ceł wyrównawczych dla poszczególnych lub wszystkich producentów lub Dziennik Ustaw Nr 125 — 8047 — Poz. 1063 eksporterów z danego kraju, a także sposób, wa runki, zakres i okres stosowania tych ceł — z uwzględnieniem przesłanek, o których mowa w ust. 1, oraz zasad określonych w rozdziale 5. Rozdział 9 Postępowanie przeglądowe, weryfikacyjne i rewizyj ne oraz zasady zwrotu ceł wyrównawczych Art. 6

1.

1. Minister właściwy do spraw gospodarki, w celu przedłużenia okresu stosowania środka wyrów nawczego, może wszcząć, w drodze postanowienia, postępowanie przeglądowe:

1) na pisemny wniosek złożony w imieniu lub na rzecz przemysłu krajowego, lub

2) z urzędu.

2. Przemysł krajowy może wystąpić, nie później niż na 90 dni przed końcem okresu, na który ustanowiono cło, z wnioskiem o wszczęcie postępowania przeglądo wego w celu poddania przeglądowi dotychczasowych rezultatów stosowania ustanowionego cła wyrównaw czego i w celu ustalenia, czy zaprzestanie jego stoso wania jest zasadne.

3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, powi nien zawierać dowody, że zaprzestanie stosowania ceł wyrównawczych doprowadzi do kontynuowania lub ponownego wystąpienia subsydiowania i szkody.

4. Nałożone cło wyrównawcze stosuje się do czasu zakończenia postępowania przeglądowego. Art. 6

2.

1. Po upływie co najmniej 12 miesięcy od dnia ustanowienia ostatecznego cła wyrównawczego, minister właściwy do spraw gospodarki, na uzasadnio ny i udokumentowany wniosek zainteresowanego za granicznego producenta, zagranicznego eksportera, krajowego importera lub krajowego producenta, może dokonać weryfikacji celowości stosowania cła wyrów nawczego.

2. Postępowanie weryfikacyjne może być w każ dym czasie wszczęte z urzędu.

3. Postępowanie weryfikacyjne wszczyna się nie częściej niż raz na 12 miesięcy.

4. W trakcie postępowania weryfikacyjnego należy w szczególności ustalić, czy:

1) nałożone cło wyrównawcze jest nadal niezbędne dla przeciwdziałania efektom subsydium,

2) prawdopodobne jest dalsze lub ponowne wystą pienie szkody w przypadku zaprzestania lub zmia ny wysokości cła wyrównawczego,

3) stosowane cło wyrównawcze przynosi zamierzone efekty w przeciwdziałaniu subsydium, które wyrzą dza szkodę.

5. Minister właściwy do spraw gospodarki, w dro dze rozporządzenia, uchyli cło wyrównawcze, jeżeli w wyniku postępowania weryfikacyjnego stwierdzi, że dalsze stosowanie cła wyrównawczego nie jest ko nieczne dla przeciwdziałania wyrządzającemu szkodę subsydium lub że nie jest prawdopodobne dalsze ist nienie szkody lub jej powtórne powstanie w przypadku uchylenia cła wyrównawczego.

6. Minister właściwy do spraw gospodarki, w dro dze rozporządzenia, zmniejszy lub zwiększy wysokość cła wyrównawczego, jeżeli w wyniku postępowania weryfikacyjnego stwierdzi, że jego zmiana jest uzasad niona w świetle poczynionych ustaleń, dotyczących wysokości subsydium oraz szkody.

7. Minister właściwy do spraw gospodarki, w dro dze postanowienia, umarza postępowanie weryfikacyj ne, jeżeli stwierdzi, ż e nie ma podstaw do wydania roz porządzeń, o których mowa w ust. 5 i 6. Art. 6

3.

1. Minister właściwy do spraw gospodarki, na wniosek zagranicznego producenta lub eksportera towaru objętego postępowaniem antysubsydyjnym, może, w drodze postanowienia, wszcząć postępowa nie rewizyjne w celu ustalenia indywidualnych kwot subsydiów dla wnioskodawców, jeżeli nie byli oni do stawcami tego towaru w badanym okresie, pod warun kiem wykazania, że:

1) nie są oni powiązani z zagranicznymi eksporterami ani producentami z kraju, z którego towar jest ob jęty środkami wyrównawczymi,

2) nowy zagraniczny eksporter lub producent dokonał przywozu na polski obszar celny po zakończeniu postępowania antysubsydyjnego lub wykaże, że zaciągnął wymagalne zobowiązania kontraktowe dotyczące przywozu znacznej ilości towaru na pol ski obszar celny.

2. Minister właściwy do spraw gospodarki wszczy na postępowanie rewizyjne po umożliwieniu produ centom krajowym wyrażenia opinii w sprawie wnio sku.

3. Po wszczęciu postępowania rewizyjnego mini ster właściwy do spraw gospodarki, w drodze rozpo rządzenia, uchyla cło wyrównawcze ustanowione w wyniku postępowania antysubsydyjnego, wobec nowych zagranicznych producentów lub eksporterów, o których mowa w ust. 1.

4. Po wszczęciu postępowania rewizyjnego mini ster właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki, zobowiąże organy celne do prowadzenia ewidencji przywożonych na polski obszar celny towarów obję tych tym postępowaniem.

5. Cło wyrównawcze ustanowione w wyniku postę powania rewizyjnego może być nałożone z mocą wsteczną, poczynając od daty rozpoczęcia ewidencjo nowania, jeśli w toku postępowania rewizyjnego stwierdzone zostanie, że towary przywożone przez przedsiębiorców, o których mowa w ust. 1, są subsy diowane, a przywóz ten wyrządza szkodę przemysłowi krajowemu. Art. 6

4. W przypadku gdy w wyniku postępowania przeglądowego lub weryfikacyjnego cło wyrównawcze będzie stosowane tylko wobec niektórych zagranicz nych producentów lub eksporterów z danego kraju, Dziennik Ustaw Nr 125 — 8048 — Poz. 1063 a zostanie uchylone wobec innych producentów lub eksporterów z tego samego kraju, to producenci i eks porterzy ci są nadal stronami, które mogą być w każ dym czasie poddane postępowaniu przeglądowemu lub weryfikacyjnemu. Art. 6

5. W przypadku przyjęcia zobowiązania ceno wego przepisy dotyczące postępowania przeglądowe go, weryfikacyjnego i rewizyjnego stosuje się odpo wiednio. Art. 6

6.

1. Do prowadzenia postępowań przeglądo wych, weryfikacyjnych i rewizyjnych stosuje się odpo wiednio przepisy art. 16—31 i art. 35—51, z zastrzeże niem ust. 2.

2. Postępowania przeglądowe, weryfikacyjne i re wizyjne powinny być zakończone w terminie 12 mie sięcy. Art. 6

7.

1. Minister właściwy do spraw gospodarki może wszcząć z urzędu postępowanie w celu zmiany lub uchylenia rozporządzenia ustanawiającego środki wyrównawcze po uprzednim przeprowadzeniu konsul tacji z zagranicznymi producentami lub eksporterami i krajowymi importerami towaru, w przypadku gdy przemysł krajowy przedstawi wystarczające dane i in formacje świadczące o tym, ż e zastosowane środki wy równawcze nie doprowadziły do oczekiwanych zmian cen.

2. Minister właściwy do spraw gospodarki, w dro dze rozporządzenia, podwyższy ustanowione cło wy równawcze, w przypadku stwierdzenia, ż e spełnione są przesłanki wymienione w ust. 1, przy uwzględnieniu zasady określonej w art. 4 ust. 3.

3. Minister właściwy do spraw gospodarki, w dro dze postanowienia, umarza postępowanie, o którym mowa w ust. 1, jeżeli stwierdzi, że nie są spełnione przesłanki wymienione w ust. 1.

4. Do prowadzenia postępowania, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 16—31 i art. 35—51, z zastrzeżeniem ust. 5.

5. Postępowanie, o którym mowa w ust. 1, powin no być zakończone bez nieuzasadnionej zwłoki, nie później niż w terminie 6 miesięcy od daty jego wszczę cia. Art. 6

8.

1. Uiszczone cło wyrównawcze jest zwraca ne krajowemu importerowi w całości lub w części na podstawie decyzji ministra właściwego do spraw go spodarki, stwierdzającej zasadność zwrotu cła wyrów nawczego.

2. Minister właściwy do spraw gospodarki wydaje decyzję o zasadności zwrotu cła wyrównawczego na pisemny wniosek krajowego importera, zawierający dokładne informacje na temat wnioskowanej kwoty zwrotu cła wyrównawczego, złożony wraz z pełną do kumentacją dotyczącą jego obliczenia i uiszczenia. Wniosek powinien ponadto wykazać zasadność zwro tu cła wyrównawczego, a w szczególności to, ż e subsy dium w chwili poboru cła wyrównawczego nie istniało lub jego wysokość była mniejsza niż stawka cła wyrów nawczego.

3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, składa się przed upływem 6 miesięcy od dnia powiadomienia osoby zobowiązanej do zapłacenia ostatecznego cła wyrównawczego.

4. Decyzja o zasadności zwrotu cła wyrównawcze go w szczególności określa dane dotyczące zgłoszeń celnych towarów, w odniesieniu do których cło wyrów nawcze ma być zwrócone, oraz wysokość kwot podle gających zwrotowi. Decyzję wydaje się w terminie 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust.

2. W szczególnie uzasadnionych przypadkach termin ten może zostać przedłużony do 18 miesięcy.

5. Na pisemny wniosek krajowego importera, zło żony wraz z decyzją ministra właściwego do spraw go spodarki o zasadności zwrotu cła wyrównawczego, oryginałem dowodu uiszczenia cła wyrównawczego i dokumentami, których przedstawienie było niezbęd ne do nadania towarowi przeznaczenia celnego, organ celny, który pobrał cło wyrównawcze, wydaje decyzję o zwrocie cła wyrównawczego w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku przez krajowego importera.

6. Kwota cła wyrównawczego podlegającego zwro towi jest zaliczana z urzędu na zaległe lub bieżące za dłużenie z tytułu innych należności celnych.

7. W razie braku zadłużenia, o którym mowa w ust. 6, cło wyrównawcze zwraca się w terminie 30 dni, licząc od dnia wydania decyzji orzekającej jego zwrot.

8. Od zwracanego cła wyrównawczego nie płaci się odsetek. Art. 6

9. We wszystkich badaniach dotyczących przeglądów, weryfikacji, rewizji i zwrotów stosuje się metodę wykorzystaną w trakcie postępowania, które doprowadziło do nałożenia ceł wyrównawczych. Art. 70. Jeżeli z zobowiązań międzynarodowych wynika konieczność zmiany lub uchylenia ustanowio nego środka wyrównawczego, minister właściwy do spraw gospodarki może uchylić lub zmienić, w drodze rozporządzenia, ustanowiony środek wyrównawczy. Rozdział 10 Ochrona danych Art. 7

1. Jeżeli zachodzi potrzeba ujawnienia infor macji oraz dowodów uzyskanych w postępowaniach prowadzonych na podstawie przepisów ustawy, mini ster właściwy do spraw gospodarki ujawni je w zakre sie niezbędnym do wyjaśnienia podjętych w postępo waniu rozstrzygnięć, z zastrzeżeniem art. 72. Art. 7

2.

1. Wszystkie informacje, które mają charak ter prawnie chroniony, a w szczególności których ujaw nienie stanowiłoby znaczną korzyść dla konkurencyj nych przedsiębiorców lub miałoby zdecydowanie negatywne skutki dla osoby przekazującej informacje lub osoby, od której osoba przekazująca informacje te Dziennik Ustaw Nr 125 — 8049 — Poz. 1063 otrzymała, nie podlegają ujawnieniu innym stronom postępowania, pod warunkiem że osoba przekazująca informacje wskaże przyczynę, dla której wnioskuje o takie traktowanie tych informacji.

2. Zainteresowane strony, które przekazały infor macje, o których mowa w ust. 1, są obowiązane dostar czyć jawne streszczenie tych informacji. Streszczenie powinno umożliwić zrozumienie istoty informacji. W uzasadnionych przypadkach zainteresowane strony mogą zawiadomić ministra właściwego do spraw go spodarki, że streszczenie tych informacji nie jest możli we. W takim przypadku są one obowiązane umotywo wać swoje stanowisko.

3. W przypadku gdy osoba przekazująca informacje odmawia dostarczenia ich streszczenia i ujawnienia ich w formie uogólnionej, informacje te mogą zostać po minięte, chyba że inne wiarygodne źródła potwierdza ją te informacje. Art. 7

3.

1. Informacje uzyskane na podstawie prze pisów ustawy jako informacje chronione, w rozumie niu art. 72 ust. 1, nie mogą być ujawnione bez pisem nego zezwolenia osoby, która je dostarczyła.

2. Informacje dotyczące konsultacji urzędowych związanych z postępowaniami prowadzonymi na pod stawie przepisów ustawy i inne dokumenty opracowa ne przez organy w związku z tymi postępowaniami mo gą być ujawnione jedynie za zgodą tych organów.

3. Informacje uzyskane na podstawie przepisów ustawy mogą być wykorzystywane wyłącznie do ce lów, dla których zostały zgromadzone. DZIA¸ IV Zmiany w przepisach obowiązujących oraz przepisy przejściowe i końcowe Rozdział 1 Zmiany w przepisach obowiązujących Art. 7

4. W ustawie z dnia 11 kwietnia 2001 r. o ochronie przed nadmiernym przywozem towarów na polski obszar celny (Dz. U. Nr 43, poz. 477 i Nr 123, poz. 135

2) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 1 ust. 4 otrzymuje brzmienie: „

4. Do postępowania ochronnego, z wyjątkiem po stępowania dotyczącego złożenia i zwrotu za bezpieczenia, nie stosuje się przepisów Kodek su postępowania administracyjnego.”;

2) art. 2 otrzymuje brzmienie: „Art.

2.

1. Postanowienia i rozporządzenia wpro wadzające tymczasowe i ostateczne środki ochronne określone w ustawie, przed ich wydaniem, są opiniowane przez Prezesa Urzędu Ochrony Konku rencji i Konsumentów.

2. Postanowienia określone w ustawie, z wyjątkiem postanowienia, o którym mowa w art. 12 ust. 1, są ogłaszane w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospoli tej Polskiej «Monitor Polski».

3. Postanowienia ogłaszane w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej «Monitor Polski» oraz rozporządzenia wprowadzające tymczasowe i ostatecz ne środki ochronne wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

4. Minister właściwy do spraw gospodarki doręcza niezwłocznie ogłoszone rozpo rządzenia wprowadzające tymczasowe i ostateczne środki ochronne organom kraju eksportu.

5. Postanowienia określone w ustawie, z wyjątkiem postanowienia stwierdzają cego fakt nadmiernego przywozu towa ru objętego postępowaniem, nie podle gają zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego.”;

3) w art. 11 skreśla się ust. 8;

4) w art. 12 skreśla się ust. 2;

5) w art. 14 skreśla się ust. 5;

6) po art. 17 dodaje się art. 17a w brzmieniu: „Art. 17a.

1. Jeżeli zachodzi potrzeba ujawnienia informacji oraz dowodów uzyskanych w postępowaniach prowadzonych na podstawie przepisów ustawy, mini ster właściwy do spraw gospodarki ujawni je w zakresie niezbędnym do wyjaśnienia podjętych w postępowa niu rozstrzygnięć, z zastrzeżeniem ust. 2—4.

2. Wszystkie informacje, które mają cha rakter prawnie chroniony, a w szcze gólności te, których ujawnienie stano wiłoby znaczną korzyść dla konkuren cyjnych przedsiębiorców lub miałoby zdecydowanie negatywne skutki dla osoby przekazującej informacje lub osoby, od której osoba przekazująca informacje te otrzymała, nie podlega ją ujawnieniu innym stronom postę powania, pod warunkiem że osoba przekazująca informacje wskaże przy czynę, dla której wnioskuje o takie traktowanie tych informacji.

3. Zainteresowane strony, które przeka zały informacje, o których mowa w ust. 2, są obowiązane dostarczyć jawne streszczenie tych informacji. Streszczenie powinno umożliwić zro zumienie istoty informacji. W uzasad nionych przypadkach zainteresowane strony mogą zawiadomić ministra właściwego do spraw gospodarki, że streszczenie tych informacji nie jest możliwe. W takim przypadku są one obowiązane umotywować swoje sta nowisko.

4. W przypadku gdy osoba przekazująca informacje odmawia dostarczenia ich streszczenia i ujawnienia ich w formie Dziennik Ustaw Nr 125 — 8050 — Poz. 1063 uogólnionej, informacje te mogą zo stać pominięte, chyba że inne wiary godne źródła potwierdzają te informa cje.

5. Informacje uzyskane na podstawie przepisów ustawy jako informacje chronione, w rozumieniu ust. 2, nie mogą być ujawnione bez pisemnego zezwolenia osoby, która je dostarczy ła.

6. Informacje dotyczące konsultacji urzę dowych związanych z postępowania mi prowadzonymi na podstawie prze pisów ustawy i inne dokumenty opra cowane przez organy w związku z tymi postępowaniami mogą być ujawnio ne jedynie za zgodą tych organów.

7. Informacje uzyskane na podstawie przepisów ustawy mogą być wykorzy stywane wyłącznie do celów, dla któ rych zostały zgromadzone.”;

7) w art. 18 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „

2. Posiedzeniu wyjaśniającemu przewodniczy wyznaczony przez ministra właściwego do spraw gospodarki pracownik ministerstwa ob sługującego ministra właściwego do spraw go spodarki. Ustala on porządek posiedzenia, kie ruje jego przebiegiem oraz utrwala na piśmie przebieg posiedzenia, a w szczególności przed miot posiedzenia, wykaz osób, które brały w nim udział, i treść zgłoszonych przez nie uwag.”;

8) skreśla się art. 19;

9) w art. 25 wyraz „decyzję” zastępuje się wyrazem „postanowienie”;

10) w art. 27 ust. 3 otrzymuje brzmienie: „

3. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje stronie skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego w przypadku jego niezgod ności z ustawą. Przepisu art. 34 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Admi nistracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 i Nr 104, poz. 515, z 1997 r. Nr 75, poz. 471, Nr 106, poz. 679, Nr 114, poz. 739 i Nr 144, poz. 971, z 1998 r. Nr 162, poz. 1126, z 1999 r. Nr 75, poz. 853, z 2000 r. Nr 2, poz. 5, Nr 48, poz. 552, Nr 60, poz. 704 i Nr 91, poz. 1008, z 2001 r. Nr 49, poz. 508 i 509, Nr 98, poz. 1070 i Nr 101, poz. 1113 oraz z 2002 r. Nr 113, poz. 98

4) nie stosuje się. Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego postanowienia.”; 1

1) po art. 35 dodaje się art. 35a w brzmieniu: „Art. 35a. Jeżeli z zobowiązań międzynarodowych wynika konieczność zmiany lub uchyle nia ustanowionego środka ochronnego, minister właściwy do spraw gospo darki może uchylić lub zmienić, w drodze rozporządzenia, ustanowiony środek ochronny.”; 1

2) skreśla się rozdział 5; 1

3) w art. 37: a) dotychczasowa treść otrzymuje oznaczenie ust. 1, b) dodaje się ust. 2 w brzmieniu: „

2. W przypadku środka ochronnego ustano wionego decyzją wydaną na podstawie usta wy z dnia 11 grudnia 1997 r. o ochronie przed nadmiernym przywozem towarów na polski obszar celny (Dz. U. Nr 157, poz. 102

7) mini ster właściwy do spraw gospodarki, po prze prowadzeniu zgodnie z przepisami niniejszej ustawy postępowania weryfikacyjnego lub przeglądowego, może, w drodze rozporzą dzenia, zmienić tę decyzję.” Art. 7

5. W ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie przed nadmiernym przywozem na polski obszar celny niektórych towarów tekstylnych i odzieżo wych (Dz. U. Nr 110, poz. 118

8) wprowadza się nastę pujące zmiany:

1) w art. 1 ust. 5 otrzymuje brzmienie: „

5. Do postępowania ochronnego nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administra cyjnego.”;

2) art. 2 otrzymuje brzmienie: „Art.

2.

1. Postanowienia i rozporządzenia wpro wadzające środki ochronne określone w ustawie, przed ich wydaniem, są opi niowane przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

2. Postanowienia określone w ustawie, z wyjątkiem postanowienia, o którym mowa w art. 9 ust. 1, są ogłaszane w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospoli tej Polskiej «Monitor Polski».

3. Postanowienia ogłaszane w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej «Monitor Polski» oraz rozporządzenia wprowadzające środki ochronne wcho dzą w życie z dniem ogłoszenia.

4. Minister właściwy do spraw gospodarki doręcza niezwłocznie ogłoszone rozpo rządzenia wprowadzające środki ochron ne organom kraju eksportu.

5. Postanowienia określone w ustawie nie podlegają zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego.”;

3) w art. 8 skreśla się ust. 8;

4) w art. 9 skreśla się ust. 2;

5) w art. 11 skreśla się ust. 5;

6) po art. 14 dodaje się art. 14a w brzmieniu: „Art. 14a.

1. Jeżeli zachodzi potrzeba ujawnienia informacji oraz dowodów uzyskanych w postępowaniach prowadzonych na podstawie przepisów ustawy, minister właściwy do spraw gospodarki ujawni je w zakresie niezbędnym do wyjaśnie nia podjętych w postępowaniu roz strzygnięć, z zastrzeżeniem ust. 2—4.

2. Wszystkie informacje, które mają cha rakter prawnie chroniony, a w szcze Dziennik Ustaw Nr 125 — 8051 — Poz. 1063 gólności te, których ujawnienie stano wiłoby znaczną korzyść dla konkuren cyjnych przedsiębiorców lub miałoby zdecydowanie negatywne skutki dla osoby przekazującej informacje lub osoby, od której osoba przekazująca informacje te otrzymała, nie podlegają ujawnieniu innym stronom postępo wania, pod warunkiem że osoba prze kazująca informacje wskaże przyczynę, dla której wnioskuje o takie traktowa nie tych informacji.

3. Zainteresowane strony, które przekaza ły informacje, o których mowa w ust. 2, są obowiązane dostarczyć jawne streszczenie tych informacji. Streszcze nie powinno umożliwić zrozumienie istoty informacji. W uzasadnionych przypadkach zainteresowane strony mogą zawiadomić ministra właściwe go do spraw gospodarki, że streszcze nie tych informacji nie jest możliwe. W takim przypadku są one obowiązane umotywować swoje stanowisko.

4. W przypadku gdy osoba przekazująca informacje odmawia dostarczenia ich streszczenia i ujawnienia ich w formie uogólnionej, informacje te mogą zo stać pominięte, chyba że inne wiary godne źródła potwierdzają te informa cje.

5. Informacje uzyskane na podstawie przepisów ustawy jako informacje chronione, w rozumieniu ust. 2, nie mogą być ujawnione bez pisemnego zezwolenia osoby, która je dostarczyła.

6. Informacje dotyczące konsultacji urzę dowych związanych z postępowania mi prowadzonymi na podstawie prze pisów ustawy i inne dokumenty opra cowane przez organy w związku z tymi postępowaniami mogą być ujawnione jedynie za zgodą tych organów.

7. Informacje uzyskane na podstawie przepisów ustawy mogą być wykorzy stywane wyłącznie do celów, dla któ rych zostały zgromadzone.”;

7) w art. 17 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „

2. Posiedzeniu wyjaśniającemu przewodniczy wyznaczony przez ministra właściwego do spraw gospodarki pracownik ministerstwa ob sługującego ministra właściwego do spraw go spodarki. Ustala on porządek posiedzenia, kie ruje jego przebiegiem oraz utrwala na piśmie przebieg posiedzenia, a w szczególności przed miot posiedzenia, wykaz osób, które brały w nim udział, i treść zgłoszonych przez nie uwag.”;

8) skreśla się art. 18;

9) w art. 21 wyraz „decyzję” zastępuje się wyrazem „postanowienie”;

10) po art. 22 dodaje się art. 22a w brzmieniu: „Art. 22a. Jeżeli z zobowiązań międzynarodowych wynika konieczność zmiany lub uchy lenia ustanowionego środka ochronne go, minister właściwy do spraw gospo darki może uchylić lub zmienić, w drodze rozporządzenia, ustanowiony środek ochronny.”; 1

1) skreśla się rozdział 5; 1

2) w art. 27: a) dotychczasowa treść otrzymuje oznaczenie ust. 1, b) dodaje się ust. 2 w brzmieniu: „

2. W przypadku środka ochronnego ustanowio nego decyzją wydaną na podstawie ustawy z dnia 11 grudnia 1997 r. o ochronie przed nadmiernym przywozem na polski obszar cel ny niektórych towarów tekstylnych i odzieżo wych (Dz. U. Nr 157, poz.102

9) minister wła ściwy do spraw gospodarki może, w drodze rozporządzenia, zmienić tę decyzję.” Art. 7

6. W ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ochronie przed przywozem na polski obszar celny to warów po cenach dumpingowych (Dz. U. Nr 123, poz. 1352 i z 2002 r. Nr 41, poz. 36

5) wprowadza się na stępujące zmiany:

1) w art. 1 ust. 3 otrzymuje brzmienie: „

3. Do postępowania antydumpingowego, z wyjąt kiem postępowania dotyczącego złożenia i zwrotu zabezpieczenia oraz zwrotu cła anty dumpingowego, nie stosuje się przepisów Ko deksu postępowania administracyjnego.”;

2) art. 2 otrzymuje brzmienie: „Art.

2.

1. Postanowienia i rozporządzenia wpro wadzające tymczasowe i ostateczne cła antydumpingowe określone w ustawie, z wyjątkiem postanowienia, o którym mowa w art. 30 ust. 3, i postanowienia o przedłużeniu terminu zakończenia po stępowania, przed ich wydaniem są opi niowane przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

2. Postanowienia określone w ustawie, z wyjątkiem postanowień, o których mo wa w art. 25 ust. 1, art. 30 ust. 3, art. 42 ust. 1, art. 44 ust. 1 i art. 46 ust. 1, są ogła szane w Dzienniku Urzędowym Rzeczy pospolitej Polskiej «Monitor Polski».

3. Postanowienia ogłaszane w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej «Monitor Polski» oraz rozporządzenia wprowadzające tymczasowe i ostatecz ne cła antydumpingowe wchodzą w ży cie z dniem ogłoszenia.

4. Minister właściwy do spraw gospodarki doręcza niezwłocznie ogłoszone rozpo rządzenia organom kraju eksportu, nato miast postanowienia doręcza stronom uczestniczącym w postępowaniu, któ rych one dotyczą. Dziennik Ustaw Nr 125 — 8052 — Poz. 1063

5. W przypadku gdy liczba stron uczestni czących w postępowaniu jest większa niż 50, minister właściwy do spraw go spodarki nie doręcza postanowień stro nom postępowania, a obwieszcza je w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim.

6. Postanowienia określone w ustawie, z wyjątkiem postanowienia o dokonaniu ostatecznych ustaleń, nie podlegają za skarżeniu do Naczelnego Sądu Admini stracyjnego.”;

3) w art. 24: a) skreśla się ust. 9, b) ust. 10 otrzymuje brzmienie: „

10. Minister właściwy do spraw gospodarki, uwzględniając zakres danych niezbędnych do wszczęcia i prowadzenia postępowania antydumpingowego oraz przepisy dotyczą ce danych prawnie chronionych, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe da ne, jakie powinien zawierać wniosek o wszczęcie postępowania antydumpingo wego, minimalny okres, z jakiego powinny pochodzić dane zawarte we wniosku, a tak że sposób przekazywania przez wniosko dawcę danych prawnie chronionych.”;

4) w art. 25 skreśla się ust. 2;

5) w art. 27 skreśla się ust. 5;

6) w art. 32 skreśla się ust. 6;

7) w art. 33: a) ust. 4 otrzymuje brzmienie: „

4. Posiedzeniu wyjaśniającemu przewodniczy wyznaczony przez ministra właściwego do spraw gospodarki pracownik ministerstwa obsługującego ministra właściwego do spraw gospodarki. Ustala on porządek po siedzenia, kieruje jego przebiegiem oraz utrwala na piśmie przebieg posiedzenia, a w szczególności przedmiot posiedzenia, wykaz osób, które brały w nim udział, i treść zgłoszonych przez nie uwag.”, b) skreśla się ust. 5—7;

8) w art. 36 ust. 5 otrzymuje brzmienie: „

5. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje stronie skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego w przypadku jego niezgod ności z ustawą. Przepisu art. 34 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Admi nistracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 i Nr 104, poz. 515, z 1997 r. Nr 75, poz. 471, Nr 106, poz. 679, Nr 114, poz. 739 i Nr 144, poz. 971, z 1998 r. Nr 162, poz. 1126, z 1999 r. Nr 75, poz. 853, z 2000 r. Nr 2, poz. 5, Nr 48, poz. 552, Nr 60, poz. 704 i Nr 91, poz. 1008 oraz z 2001 r. Nr 49, poz. 508 i 509, Nr 98, poz. 1070 i Nr 101, poz. 1113 oraz z 2002 r. Nr 113, poz. 98

4) nie stosuje się. Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego postanowienia.”;

9) art. 37 otrzymuje brzmienie: „Art. 3

7.

1. Po wszczęciu postępowania antydum pingowego minister właściwy do spraw gospodarki może wystąpić z wnioskiem do ministra właściwego do spraw finansów publicznych o zobo wiązanie organów celnych do prowa dzenia ewidencji przywożonych na pol ski obszar celny towarów objętych po stępowaniem antydumpingowym.

2. Ewidencję, o której mowa w ust. 1, pro wadzi się przez okres nie dłuższy niż 9 miesięcy, a dla towarów rolnych — przez okres nie dłuższy niż 12 miesięcy.

3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z mini strem właściwym do spraw gospodar ki, określi, w drodze rozporządzenia:

1) sposób prowadzenia przez organy celne ewidencji na potrzeby postę powania antydumpingowego,

2) dane, które umieszcza się w ewiden cji prowadzonej na potrzeby postę powania antydumpingowego,

3) sposób powiadamiania przez organy celne zgłaszającego o dokonaniu wpisu do ewidencji prowadzonej na potrzeby postępowania antydum pingowego,

4) rodzaje dokumentów, na podstawie których dokonuje się wpisów do ewi dencji prowadzonej na potrzeby po stępowania antydumpingowego — mając na względzie potrzeby postę powania antydumpingowego.”;

10) art. 40 otrzymuje brzmienie: „Art. 40.

1. Warunkiem dopuszczenia do obrotu to waru, wobec którego ustanowiono tymczasowe cło antydumpingowe lub uchylono cło antydumpingowe zgod nie z art. 70 ust. 3, jest złożenie zabez pieczenia w wysokości równej wysoko ści należności z tytułu tego cła.

2. Do postępowania dotyczącego zabez pieczeń stosuje się przepisy prawa cel nego.”; 1

1) w art. 41 ust. 5 otrzymuje brzmienie: „

5. Strona składająca zobowiązanie cenowe spo rządza także wersję zobowiązania zawierającą wyłącznie informacje jawne, która może być udostępniona innym stronom biorącym udział w postępowaniu, na ich żądanie.”; 1

2) w art. 42: a) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu: „2a. Postanowienie o przyjęciu zobowiązania cenowego doręcza się wyłącznie stronie, która złożyła to zobowiązanie.”, b) ust. 3 otrzymuje brzmienie: „

3. Strona, która złożyła zobowiązanie cenowe, ma obowiązek przekazywania ministrowi Dziennik Ustaw Nr 125 — 8053 — Poz. 1063 właściwemu do spraw gospodarki, w termi nach określonych w postanowieniu, o któ rym mowa w ust. 1, wszystkich informacji niezbędnych do oceny wywiązywania się przez tę stronę z przyjętego zobowiązania. Niedopełnienie tego obowiązku stanowi na ruszenie zobowiązania cenowego.”; 1

3) w art. 43 dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu: „

3. Jednocześnie z przyjęciem zobowiązania mini ster właściwy do spraw gospodarki występuje z wnioskiem do ministra właściwego do spraw finansów publicznych o zobowiązanie organów celnych do prowadzenia ewidencji przywożo nych na polski obszar celny towarów objętych tym postępowaniem.

4. Ewidencję, o której mowa w ust. 3, prowadzi się przez czas określony w art. 37 ust. 2 i zgodnie z zasadami określonymi w przepisach wyda nych na podstawie art. 37 ust. 3.”; 1

4) w art. 44 w ust. 1 kropkę na końcu zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyrazy „jeżeli wymaga te go interes publiczny lub jeżeli uzna, ż e nie może za pewnić kontroli przestrzegania zobowiązania.”; 1

5) art. 46 otrzymuje brzmienie: „Art. 4

6.

1. W przypadku gdy minister właściwy do spraw gospodarki stwierdzi naruszenie zobowiązania, wydaje w tym zakresie postanowienie.

2. Postanowienie stwierdzające narusze nie zobowiązania doręcza się wyłącznie stronie, której ono dotyczy.

3. W przypadku stwierdzenia naruszenia zobowiązania cenowego ustanawia się:

1) tymczasowe cło antydumpingowe — zgodnie z dokonanymi ustalenia mi wstępnymi, albo

2) ostateczne cło antydumpingowe — zgodnie z dokonanymi ustaleniami ostatecznymi, o ile zostały one doko nane w momencie stwierdzenia na ruszenia zobowiązania cenowego.

4. Minister właściwy do spraw gospodar ki ustanawia, w drodze rozporządzenia, tymczasowe cło antydumpingowe, określając w szczególności jego wyso kość, jak również towar, na który nakła da się cło, a także sposób, warunki i okres jego stosowania, z uwzględnie niem przesłanek, o których mowa w ust. 3 pkt 1, oraz zasad określonych w rozdziale 2.

5. Minister właściwy do spraw gospodar ki ustanawia, w drodze rozporządzenia, ostateczne cło antydumpingowe, okre ślając w szczególności:

1) nazwę towaru i kod taryfy celnej,

2) zagranicznych producentów lub eks porterów oraz kraje pochodzenia lub kraje eksportu, dla których ustalono indywidualne ostateczne cło anty dumpingowe,

3) marginesy dumpingu ustalone dla poszczególnych lub wszystkich pro ducentów lub eksporterów z danego kraju oraz podstawę, na jakiej stwier dzono istnienie dumpingu,

4) wysokość ostatecznych ceł anty dumpingowych dla poszczególnych lub wszystkich producentów lub eks porterów z danego kraju, a także sposób, warunki, zakres i okres sto sowania tych ceł — z uwzględnieniem przesłanek, o któ rych mowa w ust. 3 pkt 2, oraz zasad określonych w art. 53 i art. 54.

6. W przypadku stwierdzenia naruszenia zobowiązania cenowego minister wła ściwy do spraw gospodarki może usta nowić ostateczne cło antydumpingo we z mocą wsteczną na towary, które dopuszczono do obrotu na polskim ob szarze celnym nie wcześniej niż w okresie 90 dni przed datą ustanowie nia tymczasowego cła antydumpingo wego.

7. Ostateczne cło antydumpingowe, o któ rym mowa w ust. 3 pkt 2, nie może zo stać ustanowione na towary dopusz czone do obrotu przed naruszeniem zobowiązania.”; 1

6) w art. 50: a) w zdaniu wstępnym: — wyraz „decyzji” zastępuje się wyrazem „po stanowienia”, — po wyrazie „gospodarki” dodaje się wyraz „niezwłocznie”, b) w pkt 2 na końcu dodaje się wyrazy „lub wyrzą dzona szkoda jest nieznaczna,”; 1

7) w art. 51 wyraz „decyzji” zastępuje się wyrazem „postanowienia”; 1

8) w tytule działu V skreśla się wyrazy „oraz podat ków”; 1

9) art. 67 otrzymuje brzmienie: „Art. 6

7.

1. Cła antydumpingowe stosuje się tak długo i w takim zakresie, jak to jest nie zbędne dla przeciwdziałania wyrządza jącemu szkodę przywozowi na polski obszar celny towarów po cenach dum pingowych, nie dłużej jednak niż przez 5 lat od dnia ich ustanowienia, z za strzeżeniem ust. 2.

2. Okres stosowania ceł antydumpingo wych może być przedłużony, jeżeli mi nister właściwy do spraw gospodarki, po przeprowadzeniu postępowania przeglądowego, stwierdzi, że zaprze stanie stosowania ustanowionych środków doprowadzi do utrzymania bądź ponownego powstania szkody.”; Dziennik Ustaw Nr 125 — 8054 — Poz. 1063

20) w art. 68: a) w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie: „

2) z urzędu.”, b) ust. 2 otrzymuje brzmienie: „

2. Przemysł krajowy może wystąpić, nie póź niej niż na 90 dni przed końcem okresu, na który ustanowiono środek antydumpingo wy, z wnioskiem o wszczęcie postępowania przeglądowego w celu poddania przeglądo wi dotychczasowych rezultatów stosowania ustanowionego środka antydumpingowego i w celu ustalenia, czy zaprzestanie jego sto sowania jest zasadne.”; 2

1) w art. 69: a) w ust. 8 wyraz „decyzji” zastępuje się wyrazem „postanowienia”, b) dodaje się ust. 9 w brzmieniu: „

9. Minister właściwy do spraw gospodarki, w drodze rozporządzenia, zmniejszy albo zwiększy wysokość środka antydumpingo wego, jeżeli w wyniku postępowania weryfi kacyjnego stwierdzi, że jego zmiana jest uza sadniona w świetle poczynionych ustaleń dotyczących marginesu dumpingu oraz szkody.”; 2

2) po art. 74 dodaje się art. 74a w brzmieniu: „Art. 74a. Jeżeli z zobowiązań międzynarodowych wynika konieczność zmiany lub uchyle nia ustanowionego środka antydumpin gowego, minister właściwy do spraw gospodarki może uchylić albo zmienić, w drodze rozporządzenia, ustanowiony środek antydumpingowy.”; 2

3) w art. 75: a) w ust. 1 wyrazy „i podatki są” zastępuje się wy razem „jest”, b) w ust. 2 skreśla się wyrazy „i podatku” oraz wy raz „ich” zastępuje się wyrazem „jego”, c) w ust. 4 skreśla się wyrazy „i podatków”, d) w ust. 5 wyrazy „organ podatkowy i organ cel ny, który pobrał cło antydumpingowe, wydaje decyzje o zwrocie podatków i cła” zastępuje się wyrazami „organ celny, który pobrał cło anty dumpingowe, wydaje decyzję o zwrocie cła”, e) ust. 6 otrzymuje brzmienie: „

6. Kwota cła antydumpingowego podlegające go zwrotowi zaliczana jest z urzędu na zale głe lub bieżące zadłużenie z tytułu innych na leżności celnych.”, f) w ust. 7 skreśla się wyrazy „ i podatki” oraz wy raz „ich” zastępuje się wyrazem „jego”, g) w ust. 8 skreśla się wyrazy „i podatku”; 2

4) art. 77—79 otrzymują brzmienie: „Art. 7

7. Jeżeli zachodzi potrzeba ujawnienia infor macji oraz dowodów uzyskanych w po stępowaniach prowadzonych na podsta wie przepisów ustawy, minister właściwy do spraw gospodarki ujawni je w zakresie niezbędnym do wyjaśnienia podjętych w postępowaniu rozstrzygnięć, z zastrze żeniem art. 78. Art. 7

8.

1. Wszystkie informacje, które mają cha rakter prawnie chroniony, a w szczegól ności te, których ujawnienie stanowiło by znaczną korzyść dla konkurencyj nych przedsiębiorców lub miałoby zde cydowanie negatywne skutki dla osoby przekazującej informacje lub osoby, od której osoba przekazująca informacje te otrzymała, nie podlegają ujawnieniu in nym stronom postępowania, pod wa runkiem że osoba przekazująca infor macje wskaże przyczynę, dla której wnioskuje o takie traktowanie tych in formacji.

2. Zainteresowane strony, które przekaza ły informacje, o których mowa w ust. 1, są obowiązane dostarczyć jawne streszczenie tych informacji. Streszcze nie powinno umożliwić zrozumienie istoty informacji. W uzasadnionych przypadkach zainteresowane strony mogą zawiadomić ministra właściwe go do spraw gospodarki, że streszcze nie tych informacji nie jest możliwe. W takim przypadku są one obowiązane umotywować swoje stanowisko.

3. W przypadku gdy osoba przekazująca informacje odmawia dostarczenia ich streszczenia i ujawnienia ich w formie uogólnionej, informacje te mogą zo stać pominięte, chyba że inne wiary godne źródła potwierdzają te informa cje. Art. 7

9.

1. Informacje uzyskane na podstawie przepisów ustawy jako informacje chronione, w rozumieniu art. 78 ust. 1, nie mogą być ujawnione bez pisemne go zezwolenia osoby, która je dostar czyła.

2. Informacje dotyczące konsultacji urzę dowych związanych z postępowaniami prowadzonymi na podstawie przepi sów ustawy i inne dokumenty, opraco wane przez organy w związku z tymi postępowaniami, mogą być ujawnione jedynie za zgodą tych organów.

3. Informacje uzyskane na podstawie przepisów ustawy mogą być wykorzy stywane wyłącznie do celów, dla któ rych zostały zgromadzone.”; 2

5) skreśla się dział VI; 2

6) w art. 81: a) dotychczasowa treść otrzymuje oznaczenie ust. 1, b) dodaje się ust. 2 w brzmieniu: „

2. W przypadku środka antydumpingowego ustanowionego decyzją wydaną na podsta wie ustawy z dnia 11 grudnia 1997 r. o ochro nie przed przywozem na polski obszar celny towarów po cenach dumpingowych (Dz. U. Dziennik Ustaw Nr 125 — 8055 — Poz. 1063 Nr 157, poz. 1028), minister właściwy do spraw gospodarki, po przeprowadzeniu zgodnie z przepisami niniejszej ustawy po stępowania przeglądowego, weryfikacyjne go lub rewizyjnego, może, w drodze rozpo rządzenia, zmienić tę decyzję.” Rozdział 2 Przepisy przejściowe i końcowe Art. 7

7. Do dnia 31 grudnia 2002 r. kwota subsy dium jest uznawana za minimalną, jeżeli nie przekracza 3% wartości towaru określonej na podstawie jednost kowej wartości towaru, jeżeli towar pochodzi z kraju:

1) rozwijającego się, wymienionego w Załączniku VII Porozumienia w sprawie subsydiów i środków wy równawczych, lub

2) rozwijającego się, który całkowicie zniósł subsydia, o których mowa w art. 7 ust. 2 pkt 1; zasadę tę sto suje się od dnia powiadomienia przez dany kraj Ko mitetu subsydiów i środków wyrównawczych o zniesieniu tych subsydiów, przez okres, w jakim nie są one udzielane. Art. 7

8. Traci moc art. 106f ustawy z dnia 28 grud nia 1989 r. — Prawo celne (Dz. U. z 1994 r. Nr 71, poz. 312, z 1995 r. Nr 85, poz. 427 i Nr 87, poz. 434, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 6, poz. 31, Nr 64, poz. 407 i Nr 80, poz. 498 oraz z 2000 r. Nr 30, poz. 380). Art. 7

9. Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 mie sięcy od dnia ogłoszenia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. Kwaśniewski

Status prawny: uchylony
Data ogłoszenia: 2002-08-06
Data wydania: 2002-06-21
Data wejścia w życie: 2002-11-07
Data obowiązywania: 2002-11-07
Data uchylenia: 2004-04-30
Organ wydający: SEJM
Organ uprawniony: MIN. WŁAŚCIWY DS GOSPODARKI
Organ zobowiązany: MIN. WŁAŚCIWY DS FINANSÓW
MIN. WŁAŚCIWY DS GOSPODARKI
Dziennik Ustaw: Dz.U. 2002 nr 125 poz. 1063