Dz.U. 2002 nr 239 poz. 2029

Dziennik Ustaw Nr 239 — 15536 — Poz. 2029 Na podstawie art. 45 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. — Prawo atomowe (Dz. U. z 2001 r. Nr 3, poz. 18, Nr 100, poz. 1085 i Nr 154, poz. 1800 oraz z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 135, poz. 114

5) zarządza się, co na stępuje: Rozdział 1 Przepisy ogólne

§1. Rozporządzenie określa:

1) wymagania techniczne i wymagania ochrony ra diologicznej dotyczące pracowni stosujących źró dła promieniotwórcze lub urządzenia zawierające takie źródła oraz wymagania dotyczące urządzeń wytwarzających promieniowanie jonizujące i pra cowni stosujących takie urządzenia;

2) zasady pracy ze źródłami promieniotwórczymi, urządzeniami zawierającymi takie źródła oraz urzą dzeniami wytwarzającymi promieniowanie jonizu jące, stosowanymi poza pracowniami, o których mowa w pkt 1;

3) sposób prowadzenia kontroli źródeł promieniowa nia jonizującego oraz ewidencji źródeł promienio twórczych;

4) wzór karty ewidencyjnej do prowadzenia ewidencji źródeł promieniotwórczych.

§2. Rozporządzenie nie dotyczy aparatów rentge nowskich o energii promieniowania do 300 keV stoso wanych w celach medycznych i pracowni stosujących te aparaty.

§3. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:

1) „akceleratorze” — rozumie się przez to urządzenie wytwarzające promieniowanie jonizujące w wyni ku przyspieszania cząstek naładowanych, w szcze gólności: przyspieszacz liniowy, betatron, cyklo tron, generator neutronów;

2) „aparacie rentgenowskim” — rozumie się przez to aparat lub zestaw składający się z urządzeń prze znaczonych do wytwarzania i wykorzystywania promieniowania rentgenowskiego, w którym źró dłem promieniowania jonizującego jest lampa rentgenowska;

3) „grupach izotopów” — rozumie się przez to grupy, na które dzieli się izotopy promieniotwórcze w za leżności od wartości skutecznej dawki obciążającej przy jednostkowym wniknięciu izotopu do organi zmu;

4) „otwartym źródle promieniotwórczym” — rozumie się przez to źródło promieniotwórcze niebędące za mkniętym źródłem promieniotwórczym;

5) „pomieszczeniu do napromieniania” — rozumie się przez to pomieszczenie, w którym w celu napromie niania jest wyprowadzana wiązka promieniowania z zainstalowanego akceleratora, aparatu rentge nowskiego lub urządzenia zawierającego zamknię te źródło promieniotwórcze, oraz pomieszczenie, w którym w celu napromieniania jest wyprowadza ne źródło promieniotwórcze z urządzenia zawiera jącego zamknięte źródło promieniotwórcze;

6) „pomieszczeniu terapeutycznym” — rozumie się przez to pomieszczenie do napromieniania, w któ rym wyprowadzana wiązka promieniowania lub wyprowadzane źródło promieniotwórcze są wyko rzystywane do prowadzenia leczenia promienio waniem jonizującym;

7) „pracowni” — rozumie się przez to pracownię rent genowską, pracownię akceleratorową i pracownię izotopową;

8) „pracowni akceleratorowej” — rozumie się przez to zespół pomieszczeń z zainstalowanym akcelerato rem, w skład których wchodzi co najmniej jedno pomieszczenie do napromieniania;

9) „pracowni izotopowej” — rozumie się przez to po mieszczenie lub zespół pomieszczeń przeznaczo nych do pracy z otwartymi lub zamkniętymi źródła mi promieniotwórczymi oraz urządzeniami zawie rającymi zamknięte źródła promieniotwórcze;

10) „pracowni rentgenowskiej” — rozumie się przez to pomieszczenie do pracy z aparatem rentgenow skim lub zespół pomieszczeń składających się przy najmniej z jednego pomieszczenia do pracy z apa ratem rentgenowskim lub pomieszczenia do na promieniania; 1

1) „sterowni” — rozumie się przez to pomieszczenie, z którego kieruje się zdalnie pracą akceleratora, aparatu rentgenowskiego lub urządzenia zawiera jącego zamknięte źródło promieniotwórcze; 1

2) „śluzie sanitarno-dozymetrycznej” — rozumie się przez to wydzielony teren pracowni izotopowej z otwartymi źródłami promieniotwórczymi, wypo sażony w stacjonarny przyrząd dozymetryczny i urządzenia sanitarne (umywalkę, a jeżeli wyma gają tego prowadzone prace, również natrysk), przystosowany do usuwania zewnętrznych skażeń promieniotwórczych z powierzchni ciała ludzkiego, ze środków ochrony indywidualnej oraz do zmiany odzieży i obuwia roboczego; 1

3) „świadectwie źródła” — rozumie się przez to doku mentację źródła promieniotwórczego, sporządzo ną przez producenta tego źródła; 1

4) „świadectwie wyjściowego materiału promienio twórczego” — rozumie się przez to dokumentację wyjściowego materiału promieniotwórczego, spo rządzoną przez producenta tego materiału; 2029 ROZPORZÑDZENIE RADY MINISTRÓW z dnia 17 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych warunków bezpiecznej pracy ze źródłami promieniowania jonizującego. Dziennik Ustaw Nr 239 — 15537 — Poz. 2029 1

5) „typie zamkniętego źródła promieniotwórczego” — rozumie się przez to zespół cech konstrukcyj nych i parametrów fizycznych charakteryzujących punktowe, powierzchniowe oraz liniowe źródło promieniotwórcze, w tym rodzaj wykorzystywane go promieniowania jonizującego; 1

6) „wyjściowym materiale promieniotwórczym” — rozumie się przez to materiał tarczowy otrzymany z reaktora jądrowego lub inny materiał wykorzysty wany do produkcji źródeł promieniotwórczych; 1

7) „zamkniętym źródle promieniotwórczym” — rozu mie się przez to źródło promieniotwórcze o takiej budowie, która w warunkach określonych dla jego stosowania uniemożliwia przedostanie się do śro dowiska zawartej w nim substancji promieniotwór czej; 1

8) „zezwoleniu” — rozumie się przez to zezwolenia na wykonywanie działalności związanej z narażeniem na promieniowanie jonizujące.

§4. Bezpieczeństwo pracy ze źródłami promienio wania jonizującego wymaga przestrzegania zasady ograniczenia narażenia, przez skracanie czasu naraże nia, zwiększanie odległości od źródła promieniowania jonizującego, ograniczanie pola tego promieniowania i eliminowanie skażeń promieniotwórczych, w szcze gólności przez:

1) stosowanie wyposażenia i sprzętu zgodnie z ich przeznaczeniem i zaleceniami producenta;

2) stosowanie środków ochrony indywidualnej;

3) dopuszczanie do pracy na poszczególnych stanowi skach pracy osób przeszkolonych i posiadających kwalifikacje wymagane do pracy na tych stanowi skach;

4) stałą kontrolę parametrów stosowanych procedur oraz bieżącą kontrolę i konserwację eksploatowa nych urządzeń. Rozdział 2 Wymagania techniczne i wymagania ochrony radio logicznej dotyczące pracowni stosujących źródła pro mieniotwórcze lub urządzenia zawierające takie źró dła oraz wymagania dotyczące urządzeń wytwarza jących promieniowanie jonizujące i pracowni stosują cych takie urządzenia

§5.

1. Pracownie akceleratorowe, izotopowe i pra cownie rentgenowskie stosujące aparaty rentgenow skie o energii promieniowania powyżej 300 keV lokali zuje się w:

1) niemieszkalnych obiektach budowlanych lub

2) niemieszkalnej części budynku, o ile pomieszczenia pracowni nie przylegają do pomieszczeń mieszkal nych lub przeznaczonych do stałego pobytu osób, z zastrzeżeniem § 16.

2. Pracownie izotopowe lokalizuje się w miejscach zabezpieczonych przed zalaniem wodą w budynkach zaliczonych, zgodnie z przepisami prawa budowlane go, co najmniej do klasy D odporności pożarowej, przy czym pomieszczenia, w których są przechowywane źródła i odpady promieniotwórcze — co najmniej do klasy B odporności pożarowej.

3. Wejście do pracowni oznacza się tablicami infor macyjnymi, których wzory są określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

4. Stopień osłabienia promieniowania jonizujące go przez ściany zewnętrzne i stropy pracowni zapobie ga otrzymaniu przez osoby z ogółu ludności w ciągu kolejnych 12 miesięcy dawki skutecznej (efektywnej) promieniowania jonizującego, związanej z prowadze niem działalności z promieniowaniem jonizującym w pracowni, nieprzekraczającej 0,1 milisiwerta (mSv), z uwzględnieniem czasu narażenia tych osób, rodzaju prowadzonych w pracowni prac i rodzaju stosowanych osłon.

5. Pracownię wyposaża się, zależnie od rodzaju prowadzonych prac, w:

1) sprzęt dozymetryczny dostosowany do używanych źródeł promieniowania jonizującego;

2) stałe lub ruchome osłony przed promieniowaniem jonizującym;

3) pojemniki do przechowywania źródeł i odpadów promieniotwórczych;

4) środki ochrony indywidualnej przed skażeniami promieniotwórczymi i napromienieniem;

5) wentylację grawitacyjną, chyba że dla danego ro dzaju lub klasy pracowni jest wymagana wentyla cja mechaniczna, a jeżeli producent urządzeń zain stalowanych w pracowni tego wymaga, także w kli matyzację;

6) instalację wodną i kanalizacyjną.

6. èródła i odpady promieniotwórcze przechowuje się w sposób uniemożliwiający rozprzestrzenianie się skażeń promieniotwórczych.

7. Miejsce przechowywania źródeł promieniotwór czych oznacza się tablicą informacyjną, której wzór jest określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

8. W pomieszczeniu, w którym są przechowywane źródła lub odpady promieniotwórcze, nie przechowuje się substancji łatwopalnych, wybuchowych, wydziela jących opary żrące i powodujących korozję, a także ga zów sprężonych.

9. Dokumentacja pracowni zawiera:

1) zezwolenie;

2) regulamin pracy;

3) instrukcje pracy ze źródłami promieniowania joni zującego, ustalające szczegółowe postępowanie w zakresie ochrony radiologicznej dla każdego ro dzaju wykonywanych prac;

4) zakładowy plan postępowania awaryjnego;

5) rejestr wyników pomiarów dozymetrycznych w środowisku pracy;

6) wykaz pracowników wykonujących pracę w pra cowni, z podziałem na kategorie A i B; Dziennik Ustaw Nr 239 — 15538 — Poz. 2029 a. w zależności od rodzaju prac prowadzonych w pracowni, także:

7) opisy techniczne i instrukcje obsługi akceleratorów, aparatów rentgenowskich lub urządzeń zawierają cych źródła promieniotwórcze;

8) instrukcję postępowania przeznaczoną dla pacjen tów, którym podano substancję promieniotwórczą w celu medycznej diagnostyki lub leczenia;

9) instrukcje obsługi i świadectwa wzorcowania sprzętu dozymetrycznego;

10) ewidencję źródeł i odpadów promieniotwórczych; 1

1) rejestr dawek indywidualnych promieniowania jo nizującego otrzymanych przez pracowników.

§6. W przypadku pracowni izotopowej z zamknię tymi źródłami promieniotwórczymi oraz pracowni izo topowej z urządzeniami zawierającymi źródła promie niotwórcze (pracownie klasy Z):

1) powierzchnia pomieszczenia, w którym są prowa dzone prace ze źródłami promieniotwórczymi, nie może być mniejsza niż 10 m2, przy czym w pracow ni klasy Z przeznaczonej do celów medycznych po wierzchnia pomieszczenia terapeutycznego nie może być mniejsza niż 20 m2;

2) wielkość wolnej powierzchni w pomieszczeniach przeznaczonych do prac ze źródłami promienio twórczymi nie może być mniejsza niż 5 m2 na jed nego pracownika wykonującego pracę w pracow ni.

§7.

1. Powierzchnia pomieszczenia, w którym jest zainstalowany aparat rentgenowski defektoskopowy lub inny aparat rentgenowski o energii promieniowa nia powyżej 300 keV w pracowni rentgenowskiej, nie może być mniejsza niż 20 m2.

2. Powierzchnia pomieszczenia pracowni rentge nowskiej, w której jest zainstalowany aparat rentge nowski o energii promieniowania do 300 keV, nie mo że być, z zastrzeżeniem § 8, mniejsza niż 10 m2, chyba że w zezwoleniu określono inaczej.

3. Wysokość pomieszczenia weterynaryjnej pra cowni rentgenowskiej, w którym jest zainstalowany aparat rentgenowski, nie może być mniejsza niż 2,5 m, a jeżeli łączny czas przebywania w nim pracownika nie przekracza czterech godzin na dobę, nie może być mniejsza niż 2,2 m.

4. Powierzchnia pomieszczenia do napromieniania w pracowni akceleratorowej nie może być mniejsza niż 20 m2, chyba że w zezwoleniu określono inaczej.

5. W pracowniach akceleratorowych, rentgenow skich z wyjątkiem weterynaryjnych pracowni rentge nowskich, oraz w pracowniach klasy Z z wydzieloną sterownią:

1) wejście do takiej pracowni wyposaża się w sygna lizację świetlną informującą o włączeniu zasilania aparatu lub akceleratora wysokim napięciem lub umieszczeniu źródła promieniotwórczego w pozy cji roboczej;

2) geometria ustawienia osłon stałych wyklucza moż liwość padania pierwotnej wiązki promieniowania jonizującego na drzwi do pomieszczenia do napro mieniania;

3) w pomieszczeniach terapeutycznych instaluje się wentylację mechaniczną nawiewno-wyciągową zapewniającą co najmniej 6-krotną wymianę po wietrza na godzinę, chyba że producent zainstalo wanego źródła promieniowania jonizującego wy maga częstszej wymiany powietrza;

4) konstrukcja drzwi umożliwia ich otwarcie od we wnątrz i od zewnątrz pomieszczenia do napromie niania.

6. Poza wymaganiami określonymi w ust. 5:

1) w pracowniach akceleratorowych, rentgenowskich z wyjątkiem weterynaryjnych pracowni rentge nowskich, oraz w pracowniach klasy Z, z wydzielo nymi sterowniami zapewnia się łączność głosową i wizualną między sterownią a pomieszczeniem te rapeutycznym;

2) w pracowniach akceleratorowych i rentgenowskich z wyjątkiem weterynaryjnych pracowni rentge nowskich, z wydzielonymi sterowniami stosuje się system uniemożliwiający włączenie zasilania apa ratu rentgenowskiego lub akceleratora wysokim napięciem przy otwartych drzwiach do pomiesz czenia do napromieniania;

3) w pracowniach klasy Z z wydzieloną sterownią sto suje się system powodujący umieszczenie źródeł w pozycji ochronnej, przy otwieraniu drzwi do po mieszczenia do napromieniania.

§8.

1. Powierzchnia pomieszczenia weterynaryjnej pracowni rentgenowskiej wykonującej badania ma łych zwierząt, w którym jest zainstalowany aparat rent genowski, ma zapewnić, żeby przy typowym badaniu diagnostycznym — w przypadku aparatu przenośnego lub przy zawieszonej głowicy i wiązce skierowanej w dół — źródło promieniowania znajdowało się co naj mniej 1 m od najbliższej ściany.

2. Powierzchnia pomieszczenia weterynaryjnej pra cowni rentgenowskiej dla zwierząt większych, w któ rym jest zainstalowany aparat rentgenowski, ma za pewnić, żeby źródło promieniowania znajdowało się co najmniej 1,5 m od najbliższej ściany.

§9. W urządzeniach wytwarzających promieniowa nie jonizujące, niewykorzystywane do celów diagno stycznych, terapeutycznych lub zastosowań nauko wych i technicznych, emitowane przez lampy próżnio we wzbudzane przez napięcie przekraczające 5 kV, moc dawki tego promieniowania w odległości 0,05 m od dowolnej dostępnej powierzchni urządzenia nie może przekraczać 5 mikrogrejów na godzinę (5 µGy/h). § 10.

1. Aparaty rentgenowskie oraz akceleratory:

1) użytkuje się zgodnie z wymaganiami środowisko wymi i warunkami zasilania elektrycznego określo nymi w opisie technicznym oraz zgodnie z instruk cją eksploatacyjną;

2) konserwuje się zgodnie z zaleceniami określonymi w instrukcji eksploatacyjnej; Dziennik Ustaw Nr 239 — 15539 — Poz. 2029

3) poddaje się regularnej kontroli zgodnie z progra mem zapewnienia jakości i kontroli kalibracji.

2. Budowa aparatów rentgenowskich oraz akcele ratorów zapewnia bezpieczeństwo elektryczne i me chaniczne przez:

1) ochronę przed niebezpieczeństwem urazu, mogą cego powstać w wyniku dotknięcia aparatu rentge nowskiego lub akceleratora;

2) ochronę przed powstaniem temperatury lub łuku elektrycznego, mogących spowodować niebezpie czeństwo. § 1

1.

1. Budowa aparatów rentgenowskich zapew nia:

1) możliwość zamontowania ograniczników promie niowania odpowiadających przeznaczeniu aparatu rentgenowskiego;

2) ograniczenie mocy dawki promieniowania przy za mkniętym okienku wiązki promieniowania i przy najwyższych parametrach eksploatacji podanych przez producenta do wartości, która nie przekra cza: a) 25 µGy/h w odległości 0,5 m od ogniska lampy — dla aparatów rentgenowskich stosowanych do dyfrakcji promieni rentgenowskich, mikrora diografii i rentgenowskiej analizy spektralnej, b) 2,5 mGy/h, dla napięcia do 200 kV włącznie, lub 10 mGy/h, dla napięcia powyżej 200 kV, w odle głości 1 m od ogniska lampy — dla pozostałych rodzajów aparatów rentgenowskich;

3) dla aparatów rentgenowskich, w których obudowa ochronna osłania lampę rentgenowską oraz napro mieniany obiekt, ograniczenie mocy dawki w odle głości 0,1 m od dostępnej powierzchni obudowy do wartości, która nie przekracza: a) 7,5 µGy/h (aparaty rentgenowskie w pełni ochronne), b) 25 µGy/h (aparaty rentgenowskie o wysokiej ochronności).

2. Aparaty rentgenowskie w pełni ochronne i apa raty rentgenowskie o wysokiej ochronności wyposaża się w dwa niezależne zabezpieczenia, uniemożliwiają ce ich eksploatację przy otwarciu obudowy.

3. Aparatów rentgenowskich w pełni ochronnych nie wyposaża się w zabezpieczenia, o których mowa w ust. 2, jeżeli stosowanie aparatu rentgenowskiego nie pozwala na zamknięcie jego obudowy, a moc daw ki w dostępnym miejscu otwartej obudowy nie prze kracza 7,5 µGy/h.

4. Aparatów rentgenowskich o wysokiej ochronno ści nie wyposaża się w zabezpieczenia, o których mo wa w ust. 2, jeżeli moc dawki w przestrzeni wewnętrz nej aparatu rentgenowskiego, przy maksymalnych pa rametrach, w żadnym punkcie nie przekracza 0,25 mGy/h albo stosowanie aparatu rentgenowskiego nie pozwala na zamknięcie jego obudowy, a moc daw ki w dostępnym miejscu otwartej obudowy nie prze kracza 25 µGy/h.

5. Aparaty rentgenowskie diagnostyczne do celów weterynaryjnych wyposaża się w:

1) filtry umożliwiające filtrację nie mniejszą niż war tość równoważna 1,5 mm aluminium (Al);

2) przycisk do zdalnego wyzwalania ekspozycji za pewniający operatorowi zachowanie odległości co najmniej 2 m od ogniska lampy;

3) urządzenie sygnalizujące w sposób akustyczny lub optyczny wykonanie ekspozycji; sygnalizacja ma być widoczna i słyszalna z miejsca uruchomienia wyzwalacza;

4) wskaźniki natężenia prądu i napięcia na lampie rentgenowskiej;

5) świetlny wskaźnik napromienianego pola, zapew niający średnie natężenie oświetlenia pola nie mniejsze niż 100 lx (luksów) w płaszczyźnie prosto padłej do osi wiązki w odległości 1 m od ogniska, jeżeli odległość ta w normalnych warunkach pracy jest mniejsza niż 1 m. § 1

2.

1. Akcelerator terapeutyczny zapewnia:

1) bezpieczeństwo pacjenta podczas leczenia;

2) sygnalizację obecności wiązki promieniowania w pomieszczeniu terapeutycznym oraz w sterowni;

3) kontrolę dawki promieniowania i mocy dawki pro mieniowania z użyciem dwóch niezależnych od siebie torów dozymetrycznych;

4) zachowanie zapisu wskazań dotyczących dawki promieniowania po zakończeniu napromieniania.

2. Budowa akceleratora zapewnia zakończenie lub przerwanie napromieniania, w przypadku gdy:

1) w sytuacji prawidłowego przebiegu terapii promie niowaniem jonizującym, system pomiaru dawki promieniowania wskazał osiągnięcie wartości dawki promieniowania ustalonej przed rozpoczę ciem napromieniania;

2) występuje różnica między wskazaniami niezależ nych torów dozymetrycznych przekraczająca 5% tych wskazań;

3) pomiar czasu napromieniania osiągnął wartość ustaloną przed rozpoczęciem napromieniania. § 13.

1. W zależności od aktywności stosowanych jednocześnie izotopów promieniotwórczych i ich przy należności do grupy izotopów promieniotwórczych pracownie izotopowe z otwartymi źródłami promienio twórczymi zalicza się do klasy III, II i I, zgodnie z załącz nikiem nr 3 do rozporządzenia.

2. Grupy izotopów, o których mowa w ust. 1, są określone w załączniku nr 4 do rozporządzenia.

3. Zamknięte źródła promieniotwórcze mogą być stosowane w pracowniach izotopowych z otwartymi źródłami promieniotwórczymi. § 14.

1. W pracowni izotopowej klasy III, poza wy maganiami określonymi w § 6:

1) stanowiska pracy wyposaża się w wyciągi radio chemiczne, a jeżeli jest to potrzebne, także w komo Dziennik Ustaw Nr 239 — 15540 — Poz. 2029 ry rękawicowe lub inne urządzenia uniemożliwiają ce rozprzestrzenianie się skażeń promieniotwór czych;

2) powierzchnie robocze wykonuje się w sposób unie możliwiający rozprzestrzenianie się skażeń pro mieniotwórczych oraz umożliwiający ich usuwa nie;

3) podłogi, ściany i instalacje przygotowuje się w spo sób umożliwiający usunięcie powstałych na ich po wierzchniach skażeń promieniotwórczych;

4) zapewnia się wentylowanie mechaniczne pomiesz czeń odrębnym systemem wentylacyjnym umożli wiającym co najmniej 3-krotną wymianę powietrza w ciągu godziny;

5) w zależności od rodzaju prowadzonych prac z otwartymi źródłami promieniotwórczymi zapew nia się: a) pomiar zawartości substancji promieniotwór czych w powietrzu i ściekach usuwanych z tej pracowni, b) zbieranie i przechowywanie stałych i ciekłych odpadów promieniotwórczych w specjalnych pojemnikach lub zbiornikach, c) oczyszczanie usuwanego z tej pracowni powie trza, d) podciśnienie w szczelnych komorach roboczych, wynoszące co najmniej 200 paskali (Pa) w sto sunku do otoczenia.

2. W pracowni izotopowej klasy III nie jest dopusz czalne wykonywanie czynności, które mogłyby ułatwić wprowadzenie substancji promieniotwórczych do wnętrza organizmu, w szczególności spożywanie po siłków i palenie tytoniu.

3. Organizacja pracy w pracowni izotopowej klasy III zapewnia komunikację między pomieszczeniami, z wyłączeniem magazynu źródeł i odpadów promie niotwórczych, bez konieczności wychodzenia na ze wnątrz pracowni, jeżeli pracownia izotopowa klasy III jest wyposażona w magazyn zewnętrzny. § 1

5. W pracowni izotopowej klasy II, poza wyma ganiami określonymi dla pracowni izotopowej klasy III, zapewnia się:

1) powierzchnię, z wyłączeniem śluzy sanitarno-dozy metrycznej i pomieszczenia do przechowywania źródeł i odpadów promieniotwórczych, nie mniej szą niż 15 m2;

2) wejście i wyjście przez śluzę sanitarno-dozyme tryczną;

3) wentylację mechaniczną nawiewno-wyciągową gwarantującą: a) przepływ powietrza w kierunku pomieszczeń, w których istnieje większe prawdopodobień stwo powstawania skażeń promieniotwórczych, b) ruch powietrza lub układ ciśnień, który zapobie ga rozprzestrzenianiu się skażeń promieniotwór czych powstających na stanowiskach pracy, c) wyrzut powietrza na wysokości co najmniej 1 m ponad kalenicą budynku pracowni izotopo wej klasy II i budynku sąsiadującego;

4) oznaczenie w sposób trwały i widoczny środków ochrony indywidualnej oraz odzieży i obuwia robo czego;

5) przechowywanie źródeł i odpadów promieniotwór czych w wydzielonym magazynie, o wentylacji me chanicznej nawiewno-wyciągowej zapewniającej w czasie przebywania tam pracowników co naj mniej 6-krotną wymianę powietrza w ciągu godzi ny, przy czym włączenie wentylacji następuje co najmniej 10 minut przed wejściem pracowników do magazynu. § 1

6. W przypadku pracowni izotopowej klasy I, po za wymaganiami określonymi dla pracowni izotopo wej klasy II, zapewnia się jej lokalizację w niemieszkal nym obiekcie budowlanym oraz przechowywanie źró deł i odpadów promieniotwórczych oddzielnie i w wy dzielonych magazynach, o wentylacji mechanicznej nawiewno-wyciągowej zapewniającej w czasie przeby wania tam pracowników co najmniej 6-krotną wymia nę powietrza w ciągu godziny, przy czym włączenie wentylacji następuje co najmniej 10 minut przed wej ściem pracowników do magazynu. § 1

7. W przypadku pracowni, w których są stosowa ne źródła promieniowania jonizującego w celach me dycznych, wymaga się dodatkowo spełniania odpo wiednich wymagań ogólnych, określonych w przepi sach dotyczących pomieszczeń i urządzeń zakładów opieki zdrowotnej. Rozdział 3 Zasady pracy ze źródłami promieniotwórczymi, urzą dzeniami zawierającymi takie źródła oraz urządzenia mi wytwarzającymi promieniowanie jonizujące, sto sowanymi poza pracowniami stosującymi źródła pro mieniotwórcze, urządzenia zawierające takie źródła lub urządzenia wytwarzające promieniowanie jonizujące § 1

8.

1. èródła promieniotwórcze, urządzenia za wierające takie źródła oraz urządzenia wytwarzające promieniowanie jonizujące mogą być stosowane poza pracownią, jeżeli:

1) źródła promieniowania jonizującego są zainstalo wane na terenie jednostki organizacyjnej w sposób uniemożliwiający niekontrolowane narażenie osób i środowiska lub

2) zachodzi konieczność prowadzenia prac w terenie, a ochrona radiologiczna nie wymaga zastosowania stałych osłon przed promieniowaniem jonizują cym i izolowania miejsc stosowania źródeł promie niowania jonizującego od otoczenia.

2. W warunkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2:

1) w przypadku prac wymagających stosowania otwartych źródeł promieniotwórczych, przed roz poczęciem prac uzyskuje się zgodę właściciela lub administratora terenu, na którym prace mają być prowadzone oraz zawiadamia się o nich właściwe go inspektora sanitarnego;

2) w razie możliwości przekroczenia limitu użytkowego dawki ustalonego w zezwoleniu, osoby biorące Dziennik Ustaw Nr 239 — 15541 — Poz. 2029 udział w pracach wyposaża się w akustyczne indywi dualne sygnalizatory promieniowania jonizującego;

3) wszystkie czynności związane ze stosowaniem otwartych źródeł promieniotwórczych wykonuje się pod nadzorem inspektora ochrony radiologicznej;

4) w razie konieczności magazynowania źródeł i odpa dów promieniotwórczych poza pracownią — prze chowuje się je na terenie nadzorowanym w miej scu zabezpieczonym przed pożarem, zalaniem wo dą i dostępem osób postronnych, stosując wyma gania, o których mowa w § 5 ust. 6—8. Rozdział 4 Sposób prowadzenia kontroli źródeł promieniowania jonizującego oraz ewidencji źródeł promieniotwórczych § 19.

1. Kontrola źródeł promieniotwórczych obej muje sprawdzenie, nie rzadziej niż raz na rok kalenda rzowy:

1) zgodności stanu źródeł z dokumentami ewidencji źródeł promieniotwórczych;

2) szczelności zamkniętych źródeł promieniotwór czych.

2. Wyniki kontroli szczelności zamkniętych źródeł promieniotwórczych rejestruje się w protokole kontro li, który zawiera w szczególności:

1) datę kontroli;

2) typ i numer zamkniętego źródła promieniotwórcze go lub urządzenia zawierającego takie źródło;

3) rodzaj izotopu promieniotwórczego, jego aktyw ność oraz datę określenia aktywności;

4) typ i numer przyrządu, którym wykonano pomiary;

5) wynik pomiaru;

6) wyniki kontroli;

7) nazwę i adres instytucji oraz imię i nazwisko osoby, która przeprowadziła kontrolę.

3. W jednostkach organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie wytwarzania, przetwarzania i in stalowania źródeł promieniotwórczych lub urządzeń zawierających takie źródła oraz obrotu nimi kontrolę, o której mowa w ust. 1, wykonuje się na bieżąco. § 20.

1. Kontrola urządzeń zawierających źródła pro mieniotwórcze lub wytwarzających promieniowanie jonizujące przed wprowadzeniem ich do eksploatacji obejmuje sprawdzenie zgodności parametrów urzą dzenia z dokumentacją techniczną, w szczególności określenie mocy dawki promieniowania jonizującego w odległości 0,1 m i 1 m od obudowy urządzenia w kie runku innym niż kierunek wiązki promieniowania wy prowadzonego z urządzenia.

2. Wyniki kontroli, o której mowa w ust. 1, odnoto wuje się w protokole zdawczo-odbiorczym urządzenia.

3. Kopię protokołu zdawczo-odbiorczego, o którym mowa w ust. 2, kierownik jednostki organizacyjnej pro wadzący kontrolę przekazuje organowi wydającemu zezwolenie. § 21.

1. W jednostkach organizacyjnych wykonują cych działalność polegającą na wytwarzaniu i przetwa rzaniu źródeł promieniotwórczych ewidencja obejmu je wyjściowe materiały promieniotwórcze oraz wypro dukowane źródła promieniotwórcze i jest prowadzona na karcie ewidencyjnej, której wzór jest określony w za łączniku nr 5 do rozporządzenia.

2. W jednostkach organizacyjnych wykonujących działalność polegającą na obrocie źródłami promienio twórczymi, produkcji, obrocie lub instalowaniu urzą dzeń zawierających źródła promieniotwórcze ewiden cja obejmuje przychód i rozchód źródeł promienio twórczych i jest prowadzona na karcie ewidencyjnej, której wzór jest określony w załączniku nr 6 do rozpo rządzenia.

3. W jednostkach organizacyjnych wykonujących działalność polegającą na stosowaniu lub przechowy waniu źródeł promieniotwórczych lub urządzeń zawie rających takie źródła ewidencja obejmuje odpowied nio stosowane lub przechowywane źródła promienio twórcze i jest prowadzona na kartach ewidencyjnych, których wzory są określone w załącznikach nr 7—10 do rozporządzenia.

4. W jednostkach organizacyjnych wykonujących działalność polegającą na transporcie źródeł promie niotwórczych lub urządzeń zawierających takie źródła, z wyłączeniem transportu wewnątrz jednostki, ewiden cja obejmuje dokumenty przewozowe określone w przepisach dotyczących przewozu towarów niebez piecznych. § 22.

1. Karty ewidencyjne, o których mowa w § 21 ust. 1—3, kierownik jednostki organizacyjnej przecho wuje przez okres 5 lat od chwili zakończenia działalno ści ze źródłem promieniotwórczym.

2. Dokumenty przewozowe, o których mowa w § 21 ust. 4, kierownik jednostki organizacyjnej przechowuje przez okres 3 lat od dnia zakończenia transportu źródeł promieniotwórczych.

3. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność, o której mowa w § 21 ust. 3, na której wy konywanie jest wymagane zezwolenie, sporządza ewi dencję posiadanych zamkniętych źródeł promienio twórczych według stanu na dzień 31 grudnia danego roku, na karcie ewidencyjnej, której wzór jest określo ny w załączniku nr 11 do rozporządzenia, oraz przesyła tę kartę Prezesowi Państwowej Agencji Atomistyki w terminie do dnia 31 stycznia roku następnego.

4. Prezes Państwowej Agencji Atomistyki przecho wuje karty ewidencyjne, o których mowa w ust. 3, przez okres 30 lat od dnia ich otrzymania. § 2

3. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r. Prezes Rady Ministrów: L. Miller Dziennik Ustaw Nr 239 — 15542 — Poz. 2029 Załączniki do rozporządzenia Rady Mini strów z dnia 17 grudnia 2002 r. (poz. 2029) Załącznik nr 1 WZORY TABLIC INFORMACYJNYCH DO OZNAKOWANIA WEJÂCIA DO PRACOWNI Dziennik Ustaw Nr 239 — 15543 — Poz. 2029 Dziennik Ustaw Nr 239 — 15544 — Poz. 2029 Załącznik nr 2 WZÓR TABLICY INFORMACYJNEJ DO OZNAKOWANIA MIEJSCA PRZECHOWYWANIA èRÓDE¸ PROMIENIOTWÓRCZYCH* Dziennik Ustaw Nr 239 — 15545 — Poz. 2029 Załącznik nr 3 KLASY PRACOWNI IZOTOPOWYCH Z OTWARTYMI èRÓD¸AMI PROMIENIOTWÓRCZYMI W ZALE˚NOÂCI OD AKTYWNOÂCI STOSOWANYCH JEDNOCZEÂNIE W PRACOWNI IZOTOPÓW PROMIENIOTWÓRCZYCH I ICH PRZYNALE˚NOÂCI DO GRUPY IZOTOPÓW PROMIENIOTWÓRCZYCH Dziennik Ustaw Nr 239 — 15546 — Poz. 2029 Załącznik nr 4 GRUPY IZOTOPÓW PROMIENIOTWÓRCZYCH Dziennik Ustaw Nr 239 — 15547 — Poz. 2029 Dziennik Ustaw Nr 239 — 15548 — Poz. 2029 Z ał ąc zn ik n r 5 W Z Ó R Dziennik Ustaw Nr 239 — 15549 — Poz. 2029 Z ał ąc zn ik n r 6 W Z Ó R Dziennik Ustaw Nr 239 — 15550 — Poz. 2029 Załącznik nr 7 WZÓR Załącznik nr 8 WZÓR Dziennik Ustaw Nr 239 — 15551 — Poz. 2029 Załącznik nr 9 WZÓR Dziennik Ustaw Nr 239 — 15552 — Poz. 2029 Załącznik nr 10 WZÓR Dziennik Ustaw Nr 239 — 15553 — Poz. 2029 Załącznik nr 11 WZÓR

Status prawny: uchylony
Data ogłoszenia: 2002-12-31
Data wydania: 2002-12-17
Data wejścia w życie: 2003-01-01
Data obowiązywania: 2003-01-01
Data uchylenia: 2006-08-22
Organ wydający: RADA MIN.
Dziennik Ustaw: Dz.U. 2002 nr 239 poz. 2029