Dz.U. 2004 nr 43 poz. 394

Na podstawie art. 9 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. — Prawo o miarach (Dz. U. Nr 63, poz. 636, z późn. zm.3)) zarządza się, co następuje: Rozdział 1 Przepis ogólny

§1. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:

1) waga — wagę automatyczną przenośnikową, przy rząd pomiarowy wbudowany w przenośnik taś mowy i stosowany do wyznaczania, bez udziału operatora, masy przenoszonego materiału przez ciągłe sumowanie tej masy w czasie ruchu taśmy;

2) obciążenie maksymalne (Max) — maksymalne ob ciążenie chwilowe materiału znajdującego się na pomoście, jakie może być zważone przez zespół wagowy;

3) błędy graniczne dopuszczalne wagi — określone skrajne wartości błędu; 394 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI, PRACY I POLITYKI SPO¸ECZNEJ1) z dnia 24 lutego 2004 r. w sprawie wymagań metrologicznych, którym powinny odpowiadać wagi automatyczne przenośnikowe2) ———————

1) Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej kieruje działem administracji rządowej — gospodarka, na podsta wie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Mini strów z dnia 7 stycznia 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej (Dz. U. Nr 1, poz. 5).

2) Rozporządzenie wdraża przepisy dyrektywy 75/410/EWG z dnia 24 czerwca 1975 r. w sprawie zbliżenia ustawo dawstwa państw członkowskich dotyczącego wag przeno śnikowych, która dotyczy wag klasy dokładności 1 i 2 (Dz. Urz. WE nr L183 z 14 lipca 1975 r. str. 25 i n.).

3) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 154, poz. 1800, z 2002 r. Nr 155, poz. 1286 i Nr 166, poz. 1360 oraz z 2003 r. Nr 170, poz. 1652.

4) wydajność maksymalna (Qmax) — wartość wydaj ności przenoszenia materiału na taśmie, uzyskaną przy maksymalnym obciążeniu i maksymalnej prędkości taśmy przenośnika;

5) wydajność minimalna (Qmin) — wartość wydajno ści przenoszenia materiału na taśmie, poniżej któ rej wyniki ważenia mogą być obarczone nadmier nym błędem względnym;

6) wartość działki elementarnej wagi (d) — wartość wyrażoną w jednostkach miary masy, równą róż nicy między dwiema kolejnymi wartościami wska zań urządzenia wskazującego sumowanie;

7) minimalna masa sumowana (Σmin) — wartość wy rażoną w jednostkach miary masy, poniżej której wynik sumowania może być obarczony nadmier nym błędem względnym. Rozdział 2 Wymagania metrologiczne w zakresie konstrukcji i wykonania wag

§2.

1. W skład wagi w szczególności wchodzą:

1) pomost, przekazujący ciężar materiału z taśmy do zespołu wagowego;

2) zespół wagowy, informujący o masie ważonych ła dunków;

3) przetwornik ruchu taśmy, informujący o przemiesz czeniu lub prędkości taśmy;

4) urządzenie sumujące służące do przetwarzania in formacji przekazanych przez zespół wagowy i prze twornik ruchu taśmy oraz do zsumowania wyni ków ważeń cząstkowych lub całkowania iloczynu liniowego obciążenia taśmy i jej prędkości albo chwilowej wydajności;

5) główne urządzenie wskazujące sumowanie, urzą dzenie otrzymujące informację z urządzenia su mującego i wskazujące całkowitą masę przenie sionego materiału;

6) urządzenie zerujące, umożliwiające równoważe nie wpływu masy taśmy na wynik sumowania przy pełnym obrocie taśmy;

7) urządzenia sterujące.

2. Waga może być wyposażona dodatkowo w:

1) urządzenie drukujące;

2) urządzenie sygnalizujące lub zatrzymujące taśmę w przypadku zboczenia taśmy z toru lub jej prze rwania;

3) urządzenia elektroniczne, realizujące określone funkcje, będące oddzielnymi zespołami wagi, zwa nej dalej „wagą elektroniczną”.

3. W wadze mogą być stosowane urządzenia wskazujące sumowanie:

1) dodatkowe: a) porcjowe, z kasownikiem wskazań, wskazujące masę ładunku zsumowanego w dowolnym przedziale czasu, b) nastawne, służące do nastawiania odważanej wartości masy ładunku, zmniejszające wskaza nia do zera, przy którym następuje między in nymi podanie sygnału zatrzymującego przesu wającą się taśmę, c) zgrubne, bez kasownika wskazań, wskazujące masę ładunku zsumowanego w odpowiednio długim przedziale czasu, posiadające działkę elementarną większą niż główne urządzenie wskazujące sumowanie;

2) kontrolne, wskazujące masę ładunku zsumowane go w czasie kontroli lub regulacji wagi.

§3. Konstrukcja wagi powinna:

1) być dostosowana do klasy dokładności, metod działania i materiałów, dla których waga jest prze znaczona;

2) uniemożliwiać przypadkowe rozregulowanie po wodujące jej wadliwe działanie;

3) uniemożliwiać jej nieuczciwe stosowanie;

4) umożliwiać uniesienie taśmy nad pomostem w ce lu oczyszczenia rolek pomostu, a następnie opusz czenie przy zachowaniu jej poprzedniego napięcia.

§4.

1. Pomost wagi może stanowić:

1) przenośnik taśmowy o sztywnej konstrukcji;

2) część przenośnika taśmowego, w którym co naj mniej jeden wspornik rolkowy jest podparty lub za wieszony na wspólnej ramie zespołu wagowego.

2. Pomost wagi na odcinku równym połowie sumy odległości między skrajnymi wspornikami rolkowymi na pomoście i odległości między stałymi wspornikami rolkowymi w sąsiedztwie pomostu powinien być kon strukcyjnie zabezpieczony przed zmianami w czasie użytkowania wagi, a jeżeli waga jest wyposażona w urządzenie do regulacji długości pomostu, to po winno być możliwe jego zabezpieczenie przed dostę pem osób nieuprawnionych.

3. Dopuszczalne liniowe obciążenie na długości pomostu nie powinno być mniejsze niż dopuszczalne maksymalne liniowe obciążenie przenośnika.

4. Konstrukcja pomostu powinna umożliwiać umieszczanie na nim wzorców masy.

§5.

1. Rolki pomostu i rolki co najmniej dwóch wsporników sąsiadujących z pomostem powinny ob racać się swobodnie, przy czym mimośrodowość ro lek nie powinna przekraczać 0,5 mm.

2. W wagach klasy dokładności 0,5 i 1 rolki wspor ników taśmy na pomoście powinny być osadzone na Dziennik Ustaw Nr 43 — 2360 — Poz. 394 łożyskach kulkowych albo łożyskach podobnego typu, przy czym mimośrodowość rolek nie powinna prze kraczać 0,2 mm.

3. Górne tworzące rolek pomostu i rolek sąsiadują cych z pomostem powinny leżeć w jednej płaszczyź nie.

§6.

1. Taśma na pomoście i w jego pobliżu powin na być płaska albo mieć kształt koryta o kącie krawę dzi bocznych nieprzekraczającym 30°.

2. Masa taśmy przypadająca na jednostkę jej dłu gości powinna być stała.

3. Miejsca łączenia taśmy nie powinny powodo wać uderzeń o pomost zakłócających działanie wagi.

4. ¸ączenie taśmy powinno tworzyć linię prostą, a kąt między łączeniem a wzdłużną krawędzią taśmy nie powinien przekraczać 45°.

§7. Gdy zespół wagowy przestanie pracować, ta śma przenośnika powinna się zatrzymać, a stan ten powinien być sygnalizowany optycznie lub dźwięko wo.

§8.

1. Długość rozwiniętej taśmy powinna:

1) dla wag klasy dokładności 0,5 i 1 wynosić nie wię cej niż 100 m, tak aby czas jej pełnego obiegu przy prędkości nominalnej nie przekraczał 1,5 minuty;

2) dla wag klasy dokładności 2 być taka, aby czas jej pełnego obiegu przy prędkości nominalnej nie przekraczał 3 minut.

2. Jeżeli wymaganie, o którym mowa w ust. 1, nie może być spełnione, to waga powinna być wyposażo na w półautomatyczne albo automatyczne urządzenie zerujące.

§9.

1. W czasie ważenia względne odchylenie prędkości taśmy od prędkości nominalnej nie powin no przekraczać 5 %.

2. Naciąg taśmy wytworzony przez samoczynne urządzenie napinające, którym mogą być w szczegól ności obciążniki, powinien być stały.

3. Między taśmą a bębnem napędowym nie powi nien występować poślizg.

4. Nachylenie taśmy na pomoście i w jego pobliżu, względem poziomu, nie powinno przekraczać:

1) 18°;

2) maksymalnej wartości kąta, przy którym nie na stępuje poślizg między taśmą a materiałem.

5. Jeżeli taśma jest stosowana do transportu ma teriału lepkiego, powinna być wyposażona w urządze nia czyszczące, przylegające do jej dolnej części po wrotnej, które nie powinny powodować uszkodzenia taśmy.

§10.

1. Przetwornik ruchu taśmy powinien być na pędzany przez część taśmy niestykającą się z materia łem, a wytworzony przez niego sygnał pomiarowy przemieszczenia lub prędkości taśmy powinien być przekazywany do urządzenia sumującego.

2. Przetwornik ruchu taśmy dla dowolnej wydajno ści powinien w sposób dokładny odtwarzać prędkość taśmy na pomoście wagi. § 1

1. Jeżeli sygnał pomiarowy przetwornika ruchu taśmy jest:

1) nieciągły, to kolejne impulsy powinny być genero wane z częstotliwością odpowiadającą przemiesz czeniu taśmy nie większemu od długości pomo stu;

2) ciągły, to podczas czynności kontrolnych i regula cyjnych impulsy mogą być zastąpione sygnałem zewnętrznym, niepochodzącym z przetwornika. § 1

2. Konstrukcja przetwornika ruchu taśmy po winna:

1) umożliwiać zabezpieczenie przed dostępem osób nieuprawnionych do części służących do adiusta cji;

2) uniemożliwiać powstawanie poślizgu w napędzie od taśmy, bez względu na stan jej obciążenia, któ ry mógłby wpływać na wyniki pomiarów. § 1

3.

1. Jeżeli w wadze jest stosowany pomost za wieszony, powinien on być zaopatrzony w cięgna wio dące do przenoszenia sił rozciągających, zapobiegają ce podążaniu pomostu za ruchem taśmy, zaczepione przegubami umożliwiającymi swobodne pionowe ru chy pomostu.

2. Cięgna wiodące powinny być usytuowane rów nolegle do taśmy, przy czym w przypadku pomostu nachylonego pod kątem do poziomu mogą być usytu owane poziomo.

3. Błąd usytuowania cięgien wiodących nie powi nien przekraczać 1°.

4. Zatrzymanie taśmy nie powinno wpływać na wynik ważenia. § 1

4. Zespół wagowy powinien:

1) zapewniać ciągłe równoważenie ładunku w zakre sie co najmniej od zera do obciążenia maksymal nego;

2) być zabezpieczony przed przeciążeniami. § 1

5. Zespół wagowy może być wyposażony w:

1) miernik obciążenia chwilowego, wywzorcowany w jednostkach miary masy lub w procentach ob ciążenia maksymalnego;

2) urządzenie sygnalizacyjne uruchamiane, gdy ob ciążenie przekracza wartość obciążenia maksy Dziennik Ustaw Nr 43 — 2361 — Poz. 394 malnego albo maksymalnej wydajności lub jest mniejsze niż obciążenie minimalne;

3) urządzenie drukujące wartość obciążenia chwilo wego albo wydajności, w funkcji czasu. § 1

6.

1. Urządzenia wskazujące sumowanie oraz urządzenia drukujące powinny zapewniać jednoznacz ne odczytanie wyników i mieć oznaczenie jednostki miary masy.

2. Główne urządzenie wskazujące sumowanie nie może być wyposażone w kasownik wskazań. § 1

7. Zdalne urządzenie wskazujące sumowanie powinno być wyposażone w sygnalizator optyczny lub dźwiękowy uruchamiany, gdy:

1) chwilowe obciążenie pomostu przekroczy obciąże nie maksymalne Max;

2) wydajność transportu materiału na taśmie prze kroczy wydajność maksymalną Qmax lub jest mniejsza od wydajności minimalnej Qmin. § 1

8.

1. Wartości działek elementarnych urządzenia wskazującego sumowanie oraz urządzenia drukujące go masę sumowaną powinny być wyrażone w posta ci 1 x 10k, 2 x 10k lub 5 x 10k jednostek miary masy, gdzie k jest liczbą całkowitą.

2. Wartość działki elementarnej głównego urzą dzenia wskazującego sumowanie powinna być zawar ta w przedziale:

1) od 0,002 % Cmax do 0,05 % Cmax — dla wag kla sy 0,5 i 1,

2) od 0,004 % Cmax do 0,1 % Cmax — dla wag klasy 2, gdzie Cmax oznacza masę zsumowaną w czasie jednej godziny przy maksymalnej wydajności.

3. Wartości działek elementarnych porcjowego i nastawnego urządzenia wskazującego sumowanie powinny być równe wartości działki elementarnej głównego urządzenia wskazującego sumowanie.

4. Wartość działki elementarnej zgrubnego urządze nia wskazującego powinna być co najmniej 10-krotnie większa od wartości działki elementarnej głównego urządzenia wskazującego sumowanie.

5. Wartość działki elementarnej dk kontrolnego urządzenia wskazującego sumowanie nie powinna przekraczać:

1) 0,1 % Σmin — dla wag klasy 0,5 i 1;

2) 0,2 % Σmin — dla wag klasy 2.

6. Wartość działki elementarnej d0 urządzenia wskazującego wyzerowanie powinna być mniejsza od wartości działki elementarnej d głównego urządze nia wskazującego sumowanie i nie powinna przekra czać:

1) dla wag klasy 0,5 i 1: a) 0,005 % Cmax — przy wskazaniu analogowym, b) 0,0025 % Cmax — przy wskazaniu cyfrowym,

2) dla wag klasy 2: a) 0,01 % Cmax — przy wskazaniu analogowym, b) 0,005 % Cmax — przy wskazaniu cyfrowym, gdzie Cmax oznacza masę zsumowaną w czasie jednej godziny przy maksymalnej wydajności. § 1

9. W wadze wyposażonej w kilka urządzeń wskazujących sumowanie lub urządzeń drukujących masę sumowaną wartość działki elementarnej:

1) analogowych urządzeń wskazujących sumowanie nie powinna przekraczać dwukrotnej wartości działki elementarnej cyfrowych urządzeń wskazu jących sumowanie;

2) cyfrowych urządzeń wskazujących sumowanie lub urządzeń drukujących masę sumowaną powinna być jednakowa.

§20. Przedział wskazań głównego urządzenia wskazującego sumowanie powinien być co najmniej równy masie materiału zsumowanego w ciągu dzie sięciu godzin pracy wagi przy maksymalnej wydajno ści. § 2

1. Urządzenia wskazujące sumowanie, które wskazują:

1) tylko wartości dodatnie — powinny wyłączać się podczas ruchu taśmy nieobciążonej, a ich włącza nie przy wzroście i wyłączanie przy spadku obcią żenia powinno odbywać się samoczynnie przy ob ciążeniu pomostu odpowiadającemu 5 % wydaj ności maksymalnej;

2) wartości dodatnie i ujemne — powinny być podłą czone na stałe, bez względu na obciążenie taśmy, z wyjątkiem kontrolnego urządzenia wskazującego sumowanie. § 2

2.

1. W wagach mogą być stosowane urządze nia zerujące, w których nastawienie wskazania zero wego może być dokonywane:

1) nieautomatycznie;

2) półautomatycznie;

3) automatycznie.

2. Zakres działania urządzenia zerującego nie po winien przekraczać 4 % obciążenia maksymalnego. § 2

3. Urządzenie zerujące powinno być wyposażo ne w urządzenie wskazujące wyzerowanie, którym może być:

1) kontrolne urządzenie wskazujące sumowanie;

2) inne urządzenie umożliwiające wskazanie zmiany masy sumowanej przy pełnym obrocie taśmy. Dziennik Ustaw Nr 43 — 2362 — Poz. 394 § 2

4.

1. W czasie ruchu nieobciążonej taśmy po winna być zapewniona możliwość regulacji, w sposób ciągły lub skokowy, nieautomatycznego urządzenia zerującego.

2. Przestawienie elementu regulacyjnego o:

1) 10 mm lub 1/2 obrotu, gdy przestawiany jest on w sposób ciągły liniowo lub obrotowo, nie powin no powodować w ciągu godziny zmiany wskaza nia wagi większej niż: a) 0,1 % Cmax — dla wag klasy 0,5 i 1, b) 0,2 % Cmax — dla wag klasy 2,

2) wartość jednej działki elementarnej, gdy przesta wiany jest on skokowo, nie powinno powodować w ciągu godziny zmiany wskazania wagi większej niż: a) 0,01 % Cmax — dla wag klasy 0,5 i 1, b) 0,02 % Cmax — dla wag klasy 2, gdzie Cmax oznacza masę zsumowaną w czasie jednej godziny przy maksymalnej wydajności.

3. Na wadze powinien być oznaczony kierunek, w którym należy dokonać przestawienia elementu re gulacyjnego. § 2

5.

1. Półautomatyczne urządzenie zerujące po winno być uruchamiane ręcznie i działać samoczynnie albo wskazywać wartość wymaganej regulacji.

2. Automatyczne urządzenie zerujące powinno działać samoczynnie podczas ruchu taśmy nieobcią żonej i powinno mieć możliwość wyłączenia w czasie sprawdzania wagi.

3. Konstrukcja urządzeń, o których mowa w ust. 1 i 2, powinna być taka, aby:

1) nastawienie zera następowało po całkowitej licz bie obrotów taśmy;

2) zakończenie zerowania i granice regulacji były wskazane. § 2

6. Urządzenia zerujące powinny umożliwiać re gulację zera z błędem nie większym, w ciągu godziny działania, niż:

1) 0,05 % Cmax — dla wag klasy 0,5,

2) 0,1 % Cmax — dla wag klasy 1,

3) 0,2 % Cmax — dla wag klasy 2, gdzie Cmax oznacza masę zsumowaną w czasie jednej godziny przy maksymalnej wydajności. § 2

7.

1. Wagi, w których urządzenie wskazujące su mowanie wskazuje jedynie wartości dodatnie, powin ny być wyposażone w urządzenie kontroli zera z do datkowym obciążnikiem o masie równej 5 % maksy malnego obciążenia wagi.

2. Obciążnik, o którym mowa w ust. 1, może być nakładany na pomost wagi lub jego oddziaływanie może być symulowane elektrycznie.

3. Urządzenie wskazujące sumowanie, o którym mowa w ust. 1, powinno spełniać następujące wyma gania:

1) miejsce i sposób nakładania obciążnika na pomost powinny zapewniać powtarzalność jego oddziały wania na urządzenie wagowe;

2) nakładanie obciążnika powinno być dokonywane przy nieobciążonej, ruchomej taśmie;

3) czynności kontroli zera powinny być samoczynnie wstrzymywane po przesunięciu taśmy o ustaloną, całkowitą liczbę obrotów;

4) po zakończeniu kontroli zera powinna być wskazy wana liczba kontrolna, odpowiednia do masy ob ciążnika i liczby obrotów taśmy, będąca wartością zsumowanej masy, w sytuacji gdy pomost zostaje obciążony stałym symulowanym obciążeniem, a pusta taśma wykonuje ustaloną liczbę pełnych obrotów. § 2

8. Urządzenia sterujące mogą ustalać swoją po zycję inaczej, niż jest to dla nich przewidziane, tylko wtedy, gdy w czasie sterowania wskazanie i drukowa nie wyników jest niemożliwe. § 2

9. Wagi, w których urządzenia wskazujące su mowanie wskazują wartości dodatnie i ujemne, mogą być wyposażone w urządzenie kontroli zera z dodatko wym obciążnikiem o masie równej 5 % albo 20 % maksymalnego obciążenia wagi. § 30.

1. Waga elektroniczna powinna być tak skon struowana i wykonana, aby w przypadku wystąpienia zakłóceń była zabezpieczona przed utratą informacji o wartości zsumowanej masy oraz:

1) nie wystąpiło odchylenie znaczące, rozumiane ja ko różnica między błędem wskazania wagi a jej błędem podstawowym, wyznaczonym w warun kach odniesienia, przekraczająca błąd graniczny dopuszczalny wagi, albo

2) odchylenie znaczące zostało automatycznie wy kryte i: a) wskazane poprzez podanie sygnału optycznego lub akustycznego trwającego do podjęcia przez użytkownika działań korekcyjnych albo do znik nięcia odchylenia, albo b) waga przestała działać.

2. Waga elektroniczna powinna mieć zapewnioną możliwość kontroli wyświetlacza, inicjowanej automa tycznie przy włączaniu wagi, polegającej na wskazaniu wszystkich znaków wyświetlonych przez urządzenie wskazujące w czasie wystarczającym do wykonania obserwacji przez operatora. Dziennik Ustaw Nr 43 — 2363 — Poz. 394

3. W czasie nagrzewania wagi elektronicznej:

1) nie powinna ona wskazywać i przesyłać wyników ważenia;

2) jej automatyczne działanie powinno być wstrzy mane.

4. Waga elektroniczna może być wyposażona w in terfejs pozwalający na połączenie wagi z urządzeniem peryferyjnym, którego użycie nie powinno wpływać na charakterystyki metrologiczne wagi oraz na po prawność jej działania. § 3

1. Przekroczenie obciążenia maksymalnego lub wydajności maksymalnej oraz spadek wydajności po niżej wartości minimalnej powinny być przez wagę sy gnalizowane za pomocą sygnału dźwiękowego lub optycznego. § 3

2.

1. Waga zasilana z sieci w przypadku braku zasilania powinna zachować dane przez co najmniej 24 godziny i być w stanie wskazywać je przez co naj mniej 5 minut w okresie 24 godzin, a przełączenie na zasilanie awaryjne nie powinno powodować odchyle nia znaczącego.

2. Waga zasilana z baterii po spadku napięcia po niżej danej wartości powinna nadal działać prawidło wo albo wyłączać się automatycznie. § 3

3.

1. Na wadze powinny być umieszczone w sposób trwały i czytelny w szczególności:

1) nazwa lub znak identyfikacyjny producenta lub importera;

2) znak fabryczny;

3) numer seryjny;

4) znak zatwierdzenia typu, jeżeli został nadany;

5) oznaczenie klasy dokładności;

6) minimalna masa sumowana, w postaci: „Σmin = …. kg” albo „Σmin = …. t”;

7) wartość działki elementarnej głównego urządzenia wskazującego sumowanie, w postaci: „d = ….”;

8) nominalna prędkość taśmy, w postaci: „v = …. m/s”;

9) zakres prędkości taśmy, w postaci: „v = …/… m/s”;

10) maksymalna wydajność, w postaci: „Qmax = …. kg/h” albo „Qmax = …. t/h”; 1

1) wydajność minimalna, w postaci: „Qmin = …. kg/h” albo „Qmin = …. t/h”; 1

2) obciążenie maksymalne, w postaci: „Max = …. kg” albo „Max = …. t”; 1

3) długość pomostu, w postaci: „L = …. m”; 1

4) zakres temperatury pracy; 1

5) napis: „Nastawienie zera co …. godz. Kontrola ze ra trwa …. obiegi taśmy”; 1

6) wartość napięcia zasilającego; 1

7) wartość częstotliwości napięcia zasilającego; 1

8) określenie materiału, który będzie ważony; 1

9) liczba ważeń na godzinę (w przypadku wag doda jących), w postaci: „…… cykle/h”.

2. Na urządzeniach wskazujących sumowanie wa gi powinny być wykonane w sposób trwały i czytelny oznaczenia jednostki miary masy.

3. Na wadze powinny być umieszczone, jeżeli ma ją zastosowanie:

1) wartość działki elementarnej liczydła kontrolnego, w postaci: „dk = ….. kg”;

2) wartość działki elementarnej urządzenia wskazują cego wyzerowanie, w postaci: „d0 = …. kg”;

3) liczba kontrolna, w postaci: „…. kg” albo „…. t”. Rozdział 3 Charakterystyki metrologiczne wag § 3

4.

1. W zależności od wartości skrajnych błędów granicznych dopuszczalnych wyróżnia się trzy klasy dokładności wag: 0,5; 1 i 2.

2. Błędy graniczne dopuszczalne wagi przy auto matycznym ważeniu masy m równej co najmniej mi nimalnej masie sumowanej, wykonywanym przy wy dajności od 20 % do 100 % wydajności maksymalnej, wyrażone w % masy sumowanej, wynoszą:

1) przy zatwierdzeniu typu i legalizacji: a) dla klasy dokładności 0,5 — ± 0,25 %, b) dla klasy dokładności 1 — ± 0,5 %, c) dla klasy dokładności 2 — ± 1,0 %;

2) w użytkowaniu: a) dla klasy dokładności 0,5 — ± 0,5 %, b) dla klasy dokładności 1 — ± 1 %, c) dla klasy dokładności 2 — ± 2 %. § 3

5. W wagach klasy dokładności 0,5:

1) błędy graniczne dopuszczalne wagi, o których mo wa w § 34 ust. 2 pkt 1, zaokrągla się do całkowitej wartości działki głównego urządzenia wskazujące go sumowanie, stosowanego przy sprawdzaniu wagi;

2) różnica między wynikami uzyskanymi dla tej samej masy sumowanej przez różne urządzenia wskazu jące lub drukujące tej samej wagi, mające taką sa Dziennik Ustaw Nr 43 — 2364 — Poz. 394 mą wartość działki elementarnej, powinna być równa zero. § 3

6. W wagach klasy dokładności 1 i 2:

1) w przypadku zastosowania cyfrowego kontrolnego urządzenia wskazującego sumowanie błędy gra niczne dopuszczalne wagi powiększa się o wartość jednej działki elementarnej tego urządzenia;

2) gdy waga wyposażona jest w kilka urządzeń wska zujących sumowanie, błędy wskazań każdego z tych urządzeń nie powinny przekraczać błędów granicznych dopuszczalnych, o których mowa w § 34 ust. 2;

3) dla danej masy sumowanej różnica między wska zaniami dwóch urządzeń wskazujących sumowa nie nie powinna przekraczać: a) wartości jednej działki elementarnej — gdy oba urządzenia wskazujące sumowanie są cyfrowe, b) bezwzględnej wartości błędu granicznego do puszczalnego — gdy oba urządzenia wskazują ce sumowanie są analogowe, c) większej z dwóch wartości: — bezwzględnej wartości błędu granicznego dopuszczalnego, — wartości jednej działki elementarnej, gdy jedno urządzenie wskazujące sumowanie jest analogowe, a drugie cyfrowe. § 3

7.

1. Błędy graniczne dopuszczalne wagi przy ważeniu masy m równej co najmniej minimalnej ma sie sumowanej, przy badaniu oddziaływania czynni ków wpływających na wagę, są równe:

1) dla dowolnej wydajności pomiędzy 20 % Qmax i Qmax: a) 0,18 % masy zsumowanej — dla wag klasy do kładności 0,5, b) 0,35 % masy zsumowanej — dla wag klasy do kładności 1, c) 0,70 % masy zsumowanej — dla wag klasy do kładności 2;

2) dla dowolnej wydajności pomiędzy 5 % Qmax i 20 % Qmax: a) 0,07 % masy zsumowanej przy maksymalnej wydajności — dla wag klasy dokładności 1, b) 0,14 % masy zsumowanej przy maksymalnej wydajności — dla wag klasy dokładności 2.

2. Błędy graniczne dopuszczalne wagi, o których mowa w ust. 1, zaokrągla się do całkowitej wartości działki urządzenia wskazującego sumowanie stosowa nego przy sprawdzaniu wagi.

3. Przy badaniu oddzielnych części składowych wagi, takich jak przetwornik obciążenia lub miernik za wierający zespół analogowy, błędy graniczne dopusz czalne wagi badanej części składowej powinny być równe 0,7 odpowiedniej wartości błędu, o którym mo wa w ust. 1. § 3

8. Minimalna masa sumowana Σmin powinna być równa większej spośród następujących wartości:

1) masy zsumowanej przy maksymalnej wydajności podczas jednego obrotu taśmy;

2) 2 % masy zsumowanej przy maksymalnej wydaj ności w czasie jednej godziny albo masy równej 400 d — dla wag klasy 0,5;

3) 2 % masy zsumowanej przy maksymalnej wydaj ności w czasie jednej godziny albo masy równej 200 d — dla wag klasy 1;

4) 1 % masy zsumowanej przy maksymalnej wydaj ności w czasie jednej godziny albo masy równej 100 d — dla wag klasy 2. Rozdział 4 Dodatkowe charakterystyki metrologiczne podczas badań symulacyjnych przy zatwierdzeniu typu i legalizacji pierwotnej § 3

9. Przy zmianach symulowanej prędkości taśmy o ± 10 % wartości nominalnej lub górnej wartości za kresu prędkości płynnie zmienianej:

1) dla wag klasy 0,5 — błędy wagi nie powinny prze kraczać wartości określonych w § 37 ust. 1;

2) dla wag klasy 1 i 2 — zmiana wyniku nie powinna przekroczyć 20 % wartości określonych w § 37 ust. 1. § 40. Przy niecentrycznym obciążeniu umieszcza nym w różnych miejscach pomostu:

1) dla wag klasy dokładności 0,5 — błędy wagi nie powinny przekraczać wartości określonych w § 37 ust. 1;

2) dla wag klasy dokładności 1 i 2 — różnica między dwoma wynikami nie powinna przekraczać bez względnych wartości określonych w § 37 ust. 1. § 4

1. Dla dowolnego obciążenia w zakresie działa nia urządzenia zerującego błędy sumowania po wyze rowaniu wagi powinny być zawarte w granicach błę dów granicznych dopuszczalnych, określonych w § 37 ust. 1. § 4

2.

1. Wagi powinny spełniać wymagania, o któ rych mowa w § 37 ust. 1, w zakresie temperatur pracy od –10 °C do 40 °C.

2. Wagi o specjalnych zastosowaniach mogą speł niać wymagania, o których mowa w § 37 ust. 1, w za kresie temperatury pracy innym niż wymieniony w ust. 1, który powinien być oznaczony na wadze, w przedziale nie mniejszym niż 30 °C. Dziennik Ustaw Nr 43 — 2365 — Poz. 394

3. Różnica między dwoma wynikami sumowania przy zerowej wydajności lub zmiana liczby kontrolnej w wagach wyposażonych w urządzenie kontroli zera z dodatkowym obciążnikiem, otrzymywane przy tem peraturach różniących się o 10 °C, przy prędkości zmiany temperatury między dwoma pomiarami nie przekraczającej 5 °C na godzinę, bez zerowania wagi między pomiarami, nie powinny przekraczać następu jących wartości wyrażonych w procentach masy zsu mowanej przy maksymalnej wydajności:

1) 0,035 % — dla wag klasy 0,5;

2) 0,07 % — dla wag klasy 1;

3) 0,14 % — dla wag klasy 2. § 4

3. Wagi zasilane napięciem o częstotliwości sie ciowej powinny spełniać wymagania, o których mowa w § 37 ust. 1, przy zmianach:

1) napięcia w zakresie (–15 ÷ 10 ) % jego wartości no minalnej, oznaczonej na wadze;

2) częstotliwości w zakresie (–2 ÷

2) % jej wartości nominalnej, oznaczonej na wadze. § 4

4. Przy oddziaływaniu na wagę innych wielkości wpływających niż te, o których mowa w § 42 i 43, wy nikających z warunków zainstalowania, błędy wagi nie powinny przekraczać błędów granicznych dopuszczal nych określonych w § 37 ust. 1. § 4

5.

1. Różnica między wynikami dwóch pomia rów otrzymanych dla tego samego obciążenia i w tych samych warunkach nie powinna przekraczać wartości bezwzględnej błędów granicznych dopuszczalnych określonych w § 37 ust. 1.

2. Dla dowolnej wydajności zawartej między Qmin i Qmax różnica między wynikami sumowania w tym sa mym czasie, otrzymanymi przy dwóch obciążeniach różniących się o wartość równą błędom granicznym dopuszczalnym określonym w § 37 ust. 1, nie powin na przekraczać połowy obliczonej wartości tej różnicy. § 4

6.

1. Przy sprawdzaniu wyzerowania, przy pró bie trwającej 3 minuty, powinna być widoczna różnica wskazań otrzymanych przy wadze nieobciążonej i przy obciążeniu ładunkiem równym następującym warto ściom wyrażonym w procentach obciążenia maksy malnego Max:

1) 0,05 % — dla wag klasy 0,5;

2) 0,1 % — dla wag klasy 1;

3) 0,2 % — dla wag klasy 2.

2. Po wyzerowaniu maksymalna różnica wskazań, otrzymywanych w 5 próbach sprawdzania wyzerowa nia trwających po 3 minuty oraz po powtórzeniu prób po trzech godzinach działania wagi bez dodatkowej adiustacji zera, nie powinna przekraczać następują cych wartości wyrażonych w procentach masy zsumo wanej w czasie jednej godziny przy maksymalnej wy dajności Cmax:

1) 0,0013 % — dla wag klasy 0,5;

2) 0,0025 % — dla wag klasy 1;

3) 0,005 % — dla wag klasy 2.

3. Maksymalna różnica wskazań otrzymanych we wszystkich 10 próbach, o których mowa w ust. 2, nie powinna przekraczać następujących wartości wyrażo nych w procentach masy zsumowanej w czasie jednej godziny przy maksymalnej wydajności Cmax:

1) 0,0018 % — dla wag klasy 0,5;

2) 0,0035 % — dla wag klasy 1;

3) 0,007 % — dla wag klasy 2.

4. W wagach wyposażonych w urządzenie kontro li zera z dodatkowym obciążnikiem wymagania, o któ rych mowa w ust. 1—3, stosuje się do urządzenia wskazującego liczbę kontrolną. Rozdział 5 Dodatkowe charakterystyki metrologiczne podczas badań eksploatacyjnych przy zatwierdzeniu typu i legalizacji pierwotnej § 4

7. Zakres rozrzutu wskazań wagi, wyrażony jako maksymalna różnica między błędami względnymi kil ku pomiarów, wykonywanych przy praktycznie jedna kowej wydajności, dla zbliżonej masy materiału i w tych samych warunkach, nie powinien przekraczać bezwzględnej wartości błędów granicznych dopusz czalnych, o których mowa w § 34 ust. 2 pkt 1. § 4

8.

1. Po całkowitej liczbie obiegów taśmy nieob ciążonej zmiana wskazania zera nie powinna przekra czać następujących wartości wyrażonych w procen tach masy zsumowanej przy maksymalnej wydajno ści:

1) 0,05 % — dla wag klasy 0,5;

2) 0,1 % — dla wag klasy 1;

3) 0,2 % — dla wag klasy 2.

2. W przypadku urządzenia kontroli zera z dodatko wym obciążnikiem wymieniona w ust. 1 zmiana wska zania odnosi się do maksymalnej dopuszczalnej zmia ny liczby kontrolnej. § 4

9. Próg pobudliwości urządzenia wskazującego wyzerowanie powinien być taki, aby przy całkowitej liczbie obrotów taśmy w czasie około 3 minut otrzy mać wyraźną różnicę wskazań między wynikami uzy skanymi przy wadze nieobciążonej a wynikami uzy skanymi przy następującym obciążeniu pomostu:

1) 0,05 % Max — dla wag klasy 0,5;

2) 0,1 % Max — dla wag klasy 1;

3) 0,2 % Max — dla wag klasy 2. Dziennik Ustaw Nr 43 — 2366 — Poz. 394 § 50.

1. Podczas sprawdzania wyzerowania zmiana wskazania urządzenia wskazującego sumowanie w stosunku do wskazania początkowego nie powinna przekraczać następujących wartości wyrażonych w procentach masy zsumowanej przy maksymalnej wydajności, gdy minimalna masa sumowana jest nie większa niż 3 obroty taśmy:

1) 0,18 % — dla wag klasy 0,5;

2) 0,35 % — dla wag klasy 1;

3) 0,7 % — dla wag klasy 2.

2. Po wyzerowaniu maksymalna różnica wskazań otrzymywanych w 5 próbach sprawdzania wyzerowa nia trwających po 3 minuty nie powinna przekraczać następujących wartości:

1) 0,0035 % Cmax — dla wag klasy 1,

2) 0,007 % Cmax — dla wag klasy 2, gdzie Cmax jest masą zsumowaną w czasie jednej go dziny przy maksymalnej wydajności. Rozdział 6 Przepis końcowy § 5

1. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia. Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej: J. Hausner Dziennik Ustaw Nr 43 — 2367 — Poz. 394

Status prawny: uz. za uchylony
Data ogłoszenia: 2004-03-16
Data wydania: 2004-02-24
Data wejścia w życie: 2004-03-24
Data obowiązywania: 2004-03-24
Data uchylenia: 2008-01-01
Organ wydający: MIN. GOSPODARKI, PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ
Dziennik Ustaw: Dz.U. 2004 nr 43 poz. 394