Dz.U. 2006 nr 100 poz. 696



1. Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów nor matywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 190, poz. 1606 i Nr 267, poz. 2253 oraz z 2006 r. Nr 73, poz. 50

1) ogłasza się w załączni ku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst usta wy z dnia 3 lipca 2002 r. — Prawo lotnicze (Dz. U. Nr 130, poz. 1112), z uwzględnieniem zmian wprowa dzonych:

1) ustawą z dnia 29 października 2003 r. o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rze czypospolitej Polskiej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 210, poz. 2036),

2) ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towa rów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535),

3) ustawą z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zmianie i uchy leniu niektórych ustaw w związku z uzyskaniem przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej (Dz. U. Nr 96, poz. 959),

4) ustawą z dnia 29 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy — Prawo lotnicze (Dz. U. Nr 99, poz. 1002),

5) ustawą z dnia 2 lipca 2004 r. o zmianie ustawy o ochronie granicy państwowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 172, poz. 1805),

6) ustawą z dnia 2 lipca 2004 r. — Przepisy wprowa dzające ustawę o swobodzie działalności gospo darczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1808),

7) ustawą z dnia 25 listopada 2004 r. o zmianie usta wy o finansach publicznych oraz o zmianie niektó rych ustaw (Dz. U. Nr 273, poz. 2703),

8) ustawą z dnia 22 kwietnia 2005 r. o zmianie ustawy o Straży Granicznej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 90, poz. 757),

9) ustawą z dnia 27 lipca 2005 r. o przeprowadzaniu konkursów na stanowiska kierowników central nych urzędów administracji rządowej, prezesów agencji państwowych oraz prezesów zarządów państwowych funduszy celowych (Dz. U. Nr 163, poz. 1362),

10) ustawą z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy — Prawo lotnicze (Dz. U. Nr 180, poz. 1490), 1

1) ustawą z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w podziale zadań i kompetencji administracji terenowej (Dz. U. Nr 175, poz. 1462, Nr 189, poz. 1604 i Nr 267, poz. 2257) oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 17 maja 2006 r. 696 OBWIESZCZENIE MARSZA¸KA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy — Prawo lotnicze

2. Podany w załączniku do niniejszego obwieszcze nia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:

1) art. 213—222 i 229 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. — Prawo lotnicze (Dz. U. Nr 130, poz. 1112), które sta nowią: „Art. 21

3. W ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. — Prawo przewozowe (Dz. U. z 2000 r. Nr 50, poz. 601, z 2001 r. Nr 125, poz. 1371 oraz z 2002 r. Nr 113, poz. 98

4) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „

1. Ustawa reguluje przewóz osób i rzeczy, wykonywany odpłatnie na podstawie umowy, przez uprawnionych do tego przewoźni ków, z wyjątkiem transportu mor skiego, lotniczego i konnego.”;

2) w art. 11a: a) ust. 2 otrzymuje brzmienie: „

2. W międzynarodowej żegludze śródlądowej obowiązek, o któ rym mowa w ust. 1, ciąży na podmiotach zarządzających granicznymi przejściami rzecz nymi.”, b) w ust. 3 skreśla się wyrazy „mię dzynarodowym transporcie lotni czym,”;

3) w art. 88 skreśla się ust. 2;

4) skreśla się art. 92. Art. 21

4. W ustawie z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2001 r. Nr 99, poz. 1079, Nr 100, poz. 1085, Nr 110, poz. 1189 i Nr 145, poz. 1623) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 23a: a) w ust. 1 skreśla się pkt 20 i 21, b) skreśla się ust. 3, c) dodaje się ust. 5 w brzmieniu: „

5. Zasady wykonywania lotów statkami powietrznymi nad ob szarami parków narodowych i rezerwatów przyrody określa ustawa z dnia 3 lipca 2002 r. — Prawo lotnicze (Dz. U. Nr 130, poz. 1112).”;

2) w art. 47e w ust. 4 w pkt 3 kropkę za stępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu: „

4) drzew i krzewów stanowiących przeszkody lotnicze.” Art. 21

5. W ustawie z dnia 3 kwietnia 1993 r. o ba daniach i certyfikacji (Dz. U. Nr 55, poz. 250, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, z 1997 r. Nr 104, poz. 661 i Nr 121, poz. 770, z 1999 r. Nr 70, poz. 776, z 2000 r. Nr 43, poz. 489 i Nr 89, poz. 991 oraz z 2001 r. Nr 111, poz. 1194) w art. 13 w ust. 5 w pkt 2 po wyrazie „cywilnego” dodaje się wyrazy „i dzia łalności w zakresie lotnictwa cywilne go”. Art. 21

6. W ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. o zago spodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139, Nr 41, poz. 412 i Nr 111, poz. 1279, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 109, poz.1157 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 5, poz. 42, Nr 14, poz. 124, Nr 100, poz. 1085, Nr 115, poz. 1229 i Nr 154, poz. 1804 oraz z 2002 r. Nr 25, poz. 253 i Nr 113, poz. 98

4) w art. 40 w ust. 4 dodaje się pkt 8 w brzmieniu: „

8) Prezesem Urzędu Lotnictwa Cywil nego w odniesieniu do obszarów lotnisk i ich otoczenia.” Art. 21

7. W ustawie z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 81, poz. 889, Nr 102, poz. 1115 oraz z 2002 r. Nr 4, poz. 31, Nr 25, poz. 253, Nr 74, poz. 676 i Nr 93, poz. 8

20) w art. 53:

1) dodaje się ust. 1a w brzmieniu: „1a. Zasady bezpiecznego wykorzy stywania statków powietrznych do uprawiania sportów lotni czych, szczegółowe wymogi w zakresie kwalifikacji użytkow ników tych statków oraz sposób ich uzyskiwania, wynikające z nich uprawnienia, zasady nadawania, zawieszania i cofa nia tych uprawnień, wzory doku mentów stwierdzających te kwa lifikacje i uprawnienia określa ustawa z dnia 3 lipca 2002 r. — Prawo lotnicze (Dz. U. Nr 130, poz. 1112).”;

2) w ust. 2 kropkę na końcu zdania za stępuje się przecinkiem i dodaje się wyrazy „z wyłączeniem sportów lot niczych.” Art. 21

8. W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543, z 2001 r. Nr 129, poz. 1447 i Nr 154, poz. 1800 oraz z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 74, poz. 676, Nr 113, poz. 984 i Nr 126, poz. 1070) w art. 6 w pkt 1 wyrazy „oraz kontroli ruchu lotniczego” zastępuje się wyrazami „ , części lotniczych lotnisk oraz służących do kierowania, kontroli, nadzoru i zabezpieczania ruchu lotnicze go, w tym rejonów podejść”. Art. 21

9. W ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. Dziennik Ustaw Nr 100 — 4760 — Poz. 696 z 1999 r. Nr 82, poz. 928, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 43, poz. 489, Nr 48, poz. 550, Nr 62, poz. 718, Nr 70, poz. 816, Nr 73, poz. 852, Nr 109, poz. 1158 i Nr 122, poz. 1314 i 1321, z 2001 r. Nr 3, poz. 18, Nr 5, poz. 43 i 44, Nr 42, poz. 475, Nr 63, poz. 634, Nr 73, poz. 761, Nr 76, poz. 811 i Nr 87, poz. 954, Nr 102, poz. 1116, Nr 113, poz. 1207, Nr 115, poz. 1229, Nr 123, poz. 1353, Nr 125, poz. 1371, Nr 126, poz. 1382, Nr 129, poz. 1441, Nr 130, poz. 1450 i Nr 154, poz. 1800 oraz z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 41, poz. 365, Nr 71, poz. 655, Nr 74, poz. 676, Nr 89, poz. 804 i Nr 93, poz. 8

20) w art. 27 w ust. 2 po wyrazach „sprawuje nadzór nad” dodaje się wyrazy „Prezesem Urzę du Lotnictwa Cywilnego,”. Art. 2

20. W ustawie z dnia 19 listopada 1999 r. — Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178, z 2000 r. Nr 86, poz. 958 i Nr 114, poz. 1193, z 2001 r. Nr 49, poz. 509, Nr 67, poz. 679, Nr 102, poz. 1115 i Nr 147, poz. 1634 oraz z 2002 r. Nr 1, poz. 2 i Nr 115, poz. 995) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 14 w ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie: „

5) przewozu lotniczego,”;

2) w art. 15 dodaje się ust. 7 w brzmieniu: „

7. Zasady koncesjonowania działal ności gospodarczej, o której mo wa w art. 14 ust. 1 pkt 5, określa ją przepisy ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. — Prawo lotnicze (Dz. U. Nr 130, poz. 1112).” Art. 22

1. W ustawie z dnia 18 lipca 2001 r. — Pra wo wodne (Dz. U. Nr 115, poz. 1229 i Nr 154, poz. 1803 oraz z 2002 r. Nr 113, poz. 98

4) w art. 104 w ust. 3 skreśla się pkt 2. Art. 22

2. Akty wykonawcze wydane na podsta wie ustawy z dnia 31 maja 1962 r. — Prawo lotnicze (Dz. U. Nr 32, poz. 153, z 1984 r. Nr 53, poz. 272, z 1987 r. Nr 33, poz. 180, z 1988 r. Nr 41, poz. 324, z 1989 r. Nr 35, poz. 192, z 1996 r. Nr 45, poz. 199, z 1997 r. Nr 88, poz. 554, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i z 2000 r. Nr 120, poz. 126

8) pozostają w mocy, o ile nie są sprzeczne z niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej usta wy.” „Art. 22

9.

1. Finansowanie Urzędu do końca roku kalendarzowego, w którym przypada jego utworzenie, odbywa się z części budżetowej ministra właściwego do spraw transportu przeznaczonej na funkcjonowanie Głównego Inspekto ratu Lotnictwa Cywilnego oraz na za dania realizowane dotychczas w tym zakresie przez Ministerstwo Infra struktury, które przeszły do zakresu działania Urzędu.

2. (uchylony).a)

3. Minister właściwy do spraw finan sów publicznych dokona, na wniosek ministra właściwego do spraw trans portu, przeniesienia wydatków na rok 2002 między działami, rozdziałami i paragrafami klasyfikacji budżetowej w ramach części 39 — Transport w zakresie umożliwiającym utworze nie i funkcjonowanie Urzędu Lotnic twa Cywilnego.”;

2) art. 20 ustawy z dnia 29 października 2003 r. o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 210, poz. 2036), który stanowi: „Art.

20. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2004 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 37 lit. a, b i d, pkt 43 lit. c, pkt 65 lit. a, które wcho dzą w życie z dniem 1 lipca 2005 r.”;

3) art. 176 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535), który stanowi: „Art. 17

6. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z tym że:

1) art. 23 ust. 5, 6 i 17, art. 24 ust. 4 i 5, art. 114 ust. 1 i art. 159 stosuje się od dnia ogłoszenia ustawy;

2) art. 96—98, art. 157 i art. 158 stosu je się po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia ustawy;

3) art. 1—14, art. 15 ust. 1—6, art. 16—22, art. 23 ust. 1—4 i ust. 7—16, art. 24 ust. 1—3 i ust. 6—12, art. 25—40, art. 41 ust. 1—11 i 13—16, art. 42—95, art. 99—113, art. 114 ust. 2—5, art. 115—146, art. 148—151, art. 153, art. 156 i art. 162—171 stosuje się od dnia 1 maja 2004 r.;

4) art. 41 ust. 12 stosuje się od dnia 1 stycznia 2008 r.”;

4) art. 111 i 113 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zmianie i uchyleniu niektórych ustaw w związku z uzyskaniem przez Rzeczpospolita Polską członko stwa w Unii Europejskiej (Dz. U. Nr 96, poz. 959), które stanowią: „Art. 11

1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie upoważnień Dziennik Ustaw Nr 100 — 4761 — Poz. 696 ——————— a) Przez art. 55 pkt 7 ustawy z dnia 25 listopada 2004 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 273, poz. 2703), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2005 r. zmienianych niniejszą ustawą zachowu ją moc do dnia wejścia w życie przepi sów wykonawczych wydanych na pod stawie upoważnień w brzmieniu nada nym niniejszą ustawą.” „Art. 11

3. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 ma ja 2004 r., z wyjątkiem:

1) art. 42, art. 44, art. 70, art. 71 pkt 10, art. 74 pkt 5 i 6, art. 94 pkt 3, art. 97, art. 100, art. 101, art. 103 pkt 17 oraz art. 112, które wchodzą w życie z dniem 30 kwietnia 2004 r.;

2) art. 85 pkt 7 w zakresie dotyczącym art. 456 ust. 1, który wchodzi w życie z dniem 2 maja 2004 r.”;

5) art. 2 i 3 ustawy z dnia 29 kwietnia 2004 r. o zmia nie ustawy — Prawo lotnicze (Dz. U. Nr 99, poz. 1002), które stanowią: „Art.

2. Zachowują moc ograniczenia i zakazy w zakresie wykonywania operacji lotni czych wprowadzone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Art.

3. Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyska nia przez Rzeczpospolitą Polską członko stwa w Unii Europejskiej, z wyjątkiem art. 94 ust. 6 pkt 7 i art. 96 ust. 2 pkt 6a ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, które wchodzą w życie z dniem 1 maja 2005 r.”;

6) art. 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o zmianie usta wy o ochronie granicy państwowej oraz niektó rych innych ustaw (Dz. U. Nr 172, poz. 1805), który stanowi: „Art.

5. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.”;

7) art. 90 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. — Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1808), który sta nowi: „Art. 90. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:

1) art. 27 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.;

2) art. 15 pkt 2, art. 23 pkt 1—4, art. 69 i art. 70, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2007 r.”;

8) art. 80 ustawy z dnia 25 listopada 2004 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 273, poz. 2703), który stanowi: „Art. 80. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycz nia 2005 r., z wyjątkiem art. 26 pkt 2, któ ry wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.”;

9) art. 25 i 26 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o zmianie ustawy o Straży Granicznej oraz niektó rych innych ustaw (Dz. U. Nr 90, poz. 757), które stanowią: „Art. 2

5. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie upoważnień zmie nianych ustawami, o których mowa w art. 1, 2 i 12, zachowują moc do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie niniejszej ustawy, nie dłużej niż przez okres 18 miesięcy. Art. 2

6. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:

1) art. 1 pkt 2—7, pkt 8 w zakresie doty czącym art. 10 ust. 1, pkt 17 lit. c, pkt 29, 36, 40 i 42, art. 3—6, art. 8, art. 10 i 11 oraz art. 13—21 i art. 23, które wchodzą w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia;

2) art. 1 pkt 1 lit. a tiret pierwsze, tiret dru gie w zakresie dotyczącym pkt 5b, pkt 8 w zakresie dotyczącym art. 10 ust. 2—4, pkt 10 lit. a tiret pierwsze w zakresie dotyczącym pkt 2b oraz lit. f w zakresie dotyczącym ust. 7b, pkt 38, art. 2 pkt 6, art. 9, art. 12 i art. 24, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.;

3) art. 2 pkt 7, który wchodzi w życie z dniem określonym w decyzji Rady o stosowaniu przez Rzeczpospolitą Polską art. 2 Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerw ca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Fe deralnej Niemiec oraz Republiki Fran cuskiej w sprawie stopniowego zno szenia kontroli na wspólnych grani cach, podpisanej w Schengen dnia 19 czerwca 1990 r.”;

10) art. 47 ust. 1 i 2 oraz art. 48 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. o przeprowadzaniu konkursów na stanowi ska kierowników centralnych urzędów admini stracji rządowej, prezesów agencji państwowych oraz prezesów zarządów państwowych funduszy celowych (Dz. U. Nr 163, poz. 1362), które stano wią: Art. 4

7. „

1. Konkursy, o których mowa w usta wach zmienianych niniejszą ustawą, zostaną ogłoszone w terminie 6 mie sięcy od dnia jej wejścia w życie.

2. Osoby zajmujące w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy stanowiska kierowników centralnych urzędów administracji rządowej, prezesów agencji państwowych oraz prezesów i zastępców prezesów zarządów pań stwowych funduszy celowych pełnią swoje obowiązki do czasu powołania Dziennik Ustaw Nr 100 — 4762 — Poz. 696 na te stanowiska osób wyłonionych w drodze konkursu.” „Art. 4

8. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 wrze śnia 2005 r.”; 1

1) art. 2—6 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy — Prawo lotnicze (Dz. U. Nr 180, poz. 1490), które stanowią: „Art.

2.

1. Do czasu wprowadzenia koordynacji lub organizacji rozkładów lotów i powo łania koordynatora lub organizatora rozkładów lotów zgodnie z przepisami ustawy, o której mowa w art. 1, w por tach lotniczych, w których do dnia wej ścia w życie niniejszej ustawy wykony wane były czynności z zakresu koordy nacji lub organizacji rozkładów lotów, zadania określone w niniejszej ustawie dla koordynatora lub organizatora roz kładów lotów wykonuje osoba wyzna czona przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego, nie dłużej jednak niż do dnia 1 lipca 2006 r.

2. Do osoby, o której mowa w ust. 1, sto suje się przepisy określające zadania ko ordynatora lub organizatora rozkładów lotów, z wyłączeniem art. 67b ust. 2, art. 67c ust. 2—4 i art. 67e ust. 1 i 3 usta wy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Art.

3.

1. Przepisy art. 67d ustawy, o której mowa w art. 1, stosuje się od dnia powołania koordynatora lub organizatora rozkła dów lotów, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

2. Kosztami koordynacji lub organizacji rozkładów lotów objęte są loty wyko nywane przez przewoźników lotniczych od dnia wejścia niniejszej ustawy w ży cie.

3. W przypadku gdy okres od wejścia w ży cie niniejszej ustawy do powołania ko ordynatora lub organizatora rozkładów lotów jest krótszy niż dwa sezony roz kładowe, opłaty za koordynację lub or ganizację rozkładów lotów naliczane są proporcjonalnie do liczby lotów w tym okresie. Art.

4.

1. Akty wykonawcze wydane na podsta wie upoważnień zawartych w ustawie, o której mowa w art. 1, zmienianych ni niejszą ustawą, zachowują moc do cza su wydania aktów wykonawczych na podstawie upoważnień w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż do dnia 1 lipca 2006 r.

2. Zachowane w mocy przepisy wykonaw cze, o których mowa w ust. 1, mogą być zmieniane przez ministra właściwego do spraw transportu, w drodze rozpo rządzenia, w granicach określonych w art. 18 ust. 3 oraz w art. 139 ustawy, o której mowa w art. 1, w ich dotychcza sowym brzmieniu.

3. Postępowania wszczęte w sprawach zdarzeń lotniczych z udziałem statków powietrznych niepodlegających obo wiązkowi wpisu do państwowego reje stru cywilnych statków powietrznych Państwowa Komisja Badania Wypad ków Lotniczych może umorzyć za zgodą użytkownika statku powietrznego.

4. Obowiązek przesłania Prezesowi Urzę du Lotnictwa Cywilnego raportów wstępnych, o których mowa w art. 1 pkt 14, w zakresie badań niezakończo nych, Państwowa Komisja Badania Wy padków Lotniczych powinna zrealizo wać nie później niż w terminie 12 mie sięcy od dnia wejście w życie ustawy.

5. Przewodniczący, zastępcy przewodni czącego i pozostali członkowie Pań stwowej Komisji Badania Wypadków Lotniczych stają się członkami Komisji w rozumieniu niniejszej ustawy.

6. Z osobami, o których mowa w ust. 5, za wiera się umowę o pracę na czas nie określony. Art.

5. W odniesieniu do przewoźników lotni czych będących przedsiębiorcami zagra nicznymi z państw członkowskich Unii Eu ropejskiej, ustanowionymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z Trakta tem o ustanowieniu Wspólnot Europej skich, przepisy art. 191 ust. 6—9 stosuje się od dnia 26 marca 2006 r. Art.

6. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepi sów art. 1 pkt 1—3 i art. 4 ust. 5 — które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.”; 1

2) art. 48 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie nie których ustaw w związku ze zmianami w podziale zadań i kompetencji administracji terenowej (Dz. U. Nr 175, poz. 1462, Nr 189, poz. 1604 i Nr 267, poz. 2257), który stanowi: „Art. 4

8. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycz nia 2006 r., z wyjątkiem:

1) art. 35, art. 37, art. 38 ust. 3, art. 42, art. 45, art. 46 i art. 47 ust. 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia; 1a) art. 17 pkt 2, art. 22, art. 24, art. 29 i art. 31, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2007 r.;

2) art. 19, art. 20 oraz art. 21, które wcho dzą w życie z dniem 1 stycznia 2008 r.”. Marszałek Sejmu: M. Jurek Dziennik Ustaw Nr 100 — 4763 — Poz. 696 DZIA¸ I Przepisy ogólne Rozdział 1 Zakres regulacji i definicje Art.

1.

1. Przepisy Prawa lotniczego regulują sto sunki prawne z zakresu lotnictwa cywilnego.

2. Przepisy Prawa lotniczego stosuje się do pol skiego lotnictwa cywilnego oraz, w zakresie ustalo nym przez to prawo, również do obcego lotnictwa cy wilnego.

3. Lotnictwo cywilne obejmuje wszystkie rodzaje lotnictwa, z wyjątkiem lotnictwa państwowego, to jest państwowych statków powietrznych oraz lotnisk pań stwowych wykorzystywanych wyłącznie do startów i lądowań państwowych statków powietrznych.

4. Przepisów prawa lotniczego nie stosuje się do lotnictwa państwowego, z wyjątkiem przepisów art. 1 ust. 6—72), art. 2, 3—10, art. 11 ust. 1, art. 12, 14, 33, art. 35 ust. 2, art. 43, 44, 60, 74, 75, art. 76 ust. 2, art. 89, 92, 119—125, 128, 130, 133, 140, 149 i 150 usta wy, oraz z zastrzeżeniem ust. 5.

5. W przypadku wykorzystywania:

1) polskich i obcych państwowych statków powietrz nych do prowadzenia działalności innej niż służba publiczna,

2) lotnisk lotnictwa państwowego do startów i lądo wań cywilnych statków powietrznych oraz stat ków, o których mowa w pkt 1, przepisy ustawy stosuje się odpowiednio.

6. Nadzór nad działalnością lotnictwa państwowe go, z zastrzeżeniem przepisów ustawy, sprawują od powiednio ministrowie właściwi ze względu na przy należność jednostki będącej właścicielem lub użyt kownikiem państwowego statku powietrznego lub za rządzającej lotniskiem.

7. (uchylony).2) Dziennik Ustaw Nr 100 — 4764 — Poz. 696 Załącznik do obwieszczenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 17 maja 2006 r. (poz. 696) USTAWA z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze1) I) ——————— I) Odnośnik nr 1 dodany do tytułu ustawy przez art. 72 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zmianie i uchyleniu niektó rych ustaw w związku z uzyskaniem przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej (Dz. U. Nr 96, poz. 959), która weszła w życie z dniem 1 maja 2004 r.

1) Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw Wspólnot Europejskich:

1) dyrektywy 91/670/EWG z dnia 16 grudnia 1991 r. w sprawie wzajemnego uznawania licencji personelu pełniącego okre ślone funkcje w lotnictwie cywilnym (Dz. Urz. WE L 373 z 31.12.1991),

2) dyrektywy 92/14/EWG z dnia 2 marca 1992 r. w sprawie limitów operacyjnych samolotów objętych częścią II, roz dział 2, tom 1 załącznik 16 do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, wydanie 2 (198

8) (Dz. Urz. WE L 76 z 23.03.1992, z późn. zm.),

3) dyrektywy 93/65/EWG z dnia 19 lipca 1993 r. w sprawie definicji i korzystania ze zgodnych specyfikacji technicznych dla zamówień na sprzęt i systemy zarządzania ruchem powietrznym (Dz. Urz. WE L 187 z 29.07.1993),

4) dyrektywy 93/104/WE z dnia 23 listopada 1993 r. w sprawie pewnych aspektów organizacji czasu pracy (Dz. Urz. WE L 307 z 13.12.1993),

5) dyrektywy 94/56/WE z dnia 21 listopada 1994 r. ustanawiającej podstawowe zasady regulujące postępowanie w zakre sie badania wypadków i zdarzeń w lotnictwie cywilnym (Dz. Urz. WE L 319 z 12.12.1994),

6) dyrektywy 96/67/WE z dnia 15 października 1996 r. w sprawie dostępu do rynku obsługi naziemnej w portach lotniczych Wspólnoty (Dz. Urz. WE L 272 z 25.10.1996),

7) dyrektywy 97/15/WE z dnia 25 marca 1997 r. przyjmującej normy Eurocontrol i zmieniającej dyrektywę 93/65/EWG w sprawie definicji i korzystania ze zgodnych specyfikacji technicznych dla zamówień na sprzęt i systemy zarządzania ruchem powietrznym (Dz. Urz. WE L 95 z 10.04.1997),

8) dyrektywy 2000/34/WE z dnia 22 czerwca 2000 r. zmieniającej dyrektywę 93/104WE dotyczącej niektórych aspektów or ganizacji czasu pracy w celu objęcia sektorów i działalności wyłączonej z tej dyrektywy (Dz. Urz. WE L 195 z 01.08.2000),

9) dyrektywy 2000/79/WE z dnia 27 listopada 2000 r. dotyczącej Europejskiego Porozumienia w sprawie organizacji czasu pracy personelu latającego w lotnictwie cywilnym, zawartego przez Stowarzyszenie Europejskich Linii Lotniczych (AEA), Europejską Federację Pracowników Transportu (FTF), Europejskie Stowarzyszenie Cocpit (ECA), Stowarzysze nie Linii Lotniczych Regionów Europy (ERA) i Międzynarodowe Stowarzyszenie Przewoźników Lotniczych (IACA) (Dz. Urz. WE L 302 z 01.12.2000). Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej ustawie — z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej — dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej — wydanie specjalne.

2) Uchylony przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy — Prawo lotnicze (Dz. U. Nr 99, poz. 1002), która weszła w życie z dniem 1 maja 2004 r.

8. Przepisy prawa lotniczego dotyczące przewo zów lotniczych stosuje się odpowiednio do nieodpłat nych przewozów dokonywanych przez przewoźnika lotniczego. Art.

2. W rozumieniu przepisów ustawy:

1) statkiem powietrznym jest urządzenie zdolne do unoszenia się w atmosferze na skutek oddziaływa nia powietrza innego niż oddziaływanie powietrza odbitego od podłoża;

2) polskim państwowym statkiem powietrznym jest: a) statek powietrzny używany przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej (wojskowy statek po wietrzny), b) statek powietrzny używany przez jednostki orga nizacyjne Straży Granicznej, Policji, Państwowej Straży Pożarnej i służby celnej (statek powietrz ny lotnictwa służb porządku publicznego);

3) użytkownikiem statku powietrznego jest jego wła ściciel lub inna osoba wpisana jako użytkownik do rejestru statków powietrznych;

4) lotniskiem jest wydzielony obszar na lądzie, wodzie lub innej powierzchni w całości lub w części prze znaczony do wykonywania startów, lądowań i na ziemnego lub nawodnego ruchu statków powietrz nych, wraz ze znajdującymi się w jego granicach obiektami i urządzeniami budowlanymi o charakte rze trwałym, wpisany do rejestru lotnisk;

5) lądowiskiem jest wydzielony obszar na lądzie, wo dzie lub innej powierzchni w całości lub w części przeznaczony do wykonywania startów, lądowań i naziemnego ruchu statków powietrznych, ujęty w ewidencji lądowisk;

6) część lotnicza lotniska to obszar trwale przeznaczo ny do startów i lądowań statków powietrznych oraz do związanego z tym ruchu statków powietrz nych, wraz z urządzeniami służącymi do obsługi tego ruchu, do którego dostęp jest kontrolowany;

7) zarządzającym lotniskiem jest podmiot, który zo stał wpisany jako zarządzający do rejestru lotnisk cywilnych;

8) lądowaniem handlowym jest lądowanie w celu za brania lub pozostawienia pasażerów, bagażu, to warów lub poczty, przewożonych odpłatnie;

9) lotem handlowym jest lot związany z lądowaniem handlowym;

10) lotem międzynarodowym jest lot, w trakcie które go następuje przekroczenie granicy państwowej; 1

1) lotem tranzytowym jest lot w przestrzeni powietrz nej Rzeczypospolitej Polskiej, rozpoczynający się i kończący poza jej terytorium; 1

2) lotem długodystansowym jest jednoodcinkowy lot na dystansie, którego pokonanie wymaga mi nimum 8 godzin lotu statku powietrznego; 1

3) przewozem lotniczym jest przewóz pasażerów, ba gażu, towarów lub poczty, wykonywany statkiem powietrznym odpłatnie; 1

4) regularnym przewozem lotniczym jest przewóz lotniczy, jeżeli w każdym locie miejsca w statkach powietrznych przeznaczone do przewozu pasaże rów, bagażu, towarów lub poczty są publicznie oferowane do nabycia, a przewóz jest wykonywa ny między tymi samymi punktami według opubli kowanego rozkładu lotów albo w stałych odstę pach czasu lub z częstotliwością wskazującą na re gularność lotów; 15)

3) przewozem czarterowym jest przewóz lotniczy dokonywany na podstawie umowy czarteru lotni czego, w której przewoźnik lotniczy oddaje do dys pozycji czarterującego określoną liczbę miejsc lub pojemność statku powietrznego w celu wykonania określonego przewozu pasażerów, bagażu, towa rów lub poczty, wskazanych przez czarterującego; 1

6) przewoźnikiem lotniczym jest podmiot uprawnio ny do wykonywania przewozów lotniczych na podstawie koncesji — w przypadku polskiego przewoźnika lotniczego, lub na podstawie odpo wiedniego aktu właściwego organu obcego pań stwa — w przypadku obcego przewoźnika lotni czego; 1

7) portem lotniczym jest lotnisko użytku publicznego wykorzystywane do lotów handlowych; 1

8) obowiązek użyteczności publicznej polega na zo bowiązaniu: a) przewoźnika lotniczego do zapewnienia świad czenia usług przewozu lotniczego, spełniają cych określone wymogi co do ciągłości, regu larności, zdolności przewozowej i taryf, których przewoźnik lotniczy nie spełniałby, kierując się jedynie interesem handlowym, b) zarządzającego lotniskiem do zapewnienia funkcjonowania lotniska z zachowaniem okre ślonych wymagań, których zarządzający lotni skiem nie spełniałby, kierując się jedynie intere sem handlowym — na warunkach określonych zgodnie z niniejszą ustawą; 19)

4) EASA jest Europejską Agencją Bezpieczeń stwa Lotniczego w rozumieniu rozporządzenia nr 1592/2002/WE z dnia 15 lipca 2002 r. w spra wie wspólnych zasad w dziedzinie lotnictwa cy wilnego oraz ustanowienia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego (Dz. Urz. WE L 240 z 7.09.2002). Dziennik Ustaw Nr 100 — 4765 — Poz. 696 ———————

3) W brzmieniu ustalonym przez art. 72 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zmianie i uchyleniu niektórych ustaw w związku z uzyskaniem przez Rzeczpospolitą Pol ską członkostwa w Unii Europejskiej (Dz. U. Nr 96, poz. 959), która weszła w życie z dniem 1 maja 2004 r.

4) Dodany przez art. 72 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3. Rozdział 2 Umowy i przepisy międzynarodowe Art.

3.

1. Do stosunków prawnych z zakresu lotnic twa cywilnego stosuje się przepisy Prawa lotniczego, o ile wiążące Rzeczpospolitą Polską ratyfikowane umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej.

2. Wiążące uchwały organizacji międzynarodo wych ustanowionych na podstawie ratyfikowanych umów międzynarodowych, w tym przyjęte przez Or ganizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO) załączniki do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, sporządzonej w Chicago dnia 7 grudnia 1944 r. (Dz. U. z 1959 r. Nr 35, poz. 212 i 214, z 1963 r. Nr 24, poz. 137 i 138, z 1969 r. Nr 27, poz. 210 i 211, z 1976 r. Nr 21, poz. 130 i 131, Nr 32, poz. 188 i 189 i Nr 39, poz. 227 i 228, z 1984 r. Nr 39, poz. 199 i 200, z 2000 r. Nr 39, poz. 446 i 447, z 2002 r. Nr 58, poz. 527 i 528 oraz z 2003 r. Nr 78, poz. 700 i 701), oraz ich zmiany, ogłaszane są bez zbędnej zwłoki wraz z oświadczeniami rządowymi dotyczącymi ich obo wiązywania. Oświadczenia rządowe ogłaszane są w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej ze wska zaniem miejsca publikacji uchwał będących przedmio tem ogłoszenia.

3. Jeżeli wiążące Rzeczpospolitą Polską umowy międzynarodowe, w tym wiążące uchwały organizacji międzynarodowych ustanowionych tymi umowami, przewidują jednakowe traktowanie podmiotu polskie go i podmiotu obcego, minister właściwy do spraw transportu zapewni również w aktach wykonawczych do niniejszej ustawy jednakowe traktowanie tych pod miotów.

4. Dla zwiększenia bezpieczeństwa i efektywności działania lotnictwa cywilnego minister właściwy do spraw transportu może, w drodze rozporządzenia, wprowadzić do stosowania wymagania międzynaro dowe o charakterze specjalistycznym, w tym dotyczą ce bezpieczeństwa lotnictwa, budowy i eksploatacji statków powietrznych oraz urządzeń infrastruktury na ziemnej, ustanawiane w szczególności przez:

1) Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywil nego (ICAO);

2) Europejską Konferencję Lotnictwa Cywilnego (ECAC), w tym Zrzeszenie Władz Lotniczych (JAA);

3) Europejską Organizację do Spraw Bezpieczeństwa ˚eglugi Powietrznej (EUROCONTROL); 4)

5) Europejską Agencję Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA).

5. Uchwały organizacji międzynarodowych, o któ rych mowa w ust. 2, oraz wymagania międzynarodo we, o których mowa w ust. 4, zwane są dalej „przepi sami międzynarodowymi”. Rozdział 3 Zwierzchnictwo w przestrzeni powietrznej i właściwość prawa Art.

4.

1. Rzeczpospolita Polska ma całkowite i wyłączne zwierzchnictwo w swojej przestrzeni po wietrznej. Funkcje wynikające z tego zwierzchnictwa wykonuje, w zakresie niezwiązanym z umacnianiem obronności państwa, minister właściwy do spraw transportu.

2. Minister właściwy do spraw transportu oraz Mi nister Obrony Narodowej określą, w drodze rozporzą dzenia, szczegółowe zasady wykonywania funkcji wy nikających ze zwierzchnictwa w polskiej przestrzeni powietrznej oraz umacniania obronności, o których mowa w ust. 1, na czas pokoju, uwzględniając związa ne z tym obowiązki i uprawnienia odpowiednich służb i organów oraz zasadę współpracy państwowego or ganu zarządzania ruchem lotniczym z odpowiednimi służbami wojskowymi.

3. Minister właściwy do spraw transportu oraz Mi nister Obrony Narodowej określą, w drodze rozporzą dzenia, zasady oraz tryb przekazywania Ministrowi Obrony Narodowej funkcji, o których mowa w ust. 1, na czas wojny, stanu wojennego lub stanu wyjątko wego, z uwzględnieniem określenia w tym przypadku zasad współpracy państwowego organu zarządzania ruchem lotniczym z odpowiednimi służbami wojsko wymi. Art.

5.

1. W ramach wykonywania zwierzchnictwa, o którym mowa w art. 4, ruch lotniczy w polskiej prze strzeni powietrznej jest zarządzany przez polski pań stwowy organ zarządzania ruchem lotniczym zgodnie z niniejszą ustawą i innymi ustawami oraz przepisami wydanymi na ich podstawie.

2. Na podstawie umów międzynarodowych wiążą cych Rzeczpospolitą Polską realizowanie niektórych za dań w zakresie zarządzania, o którym mowa w ust. 1, może być:

1) rozciągnięte na przestrzeń powietrzną poza grani cą Rzeczypospolitej Polskiej;

2) wykonywane przy pomocy organów międzynaro dowych określonych w tych umowach;

3) wykonywane przy pomocy organów zarządzania ruchem lotniczym innych państw. Art.

6. W czasie lotu w polskiej przestrzeni po wietrznej i w czasie przebywania na terytorium Rze czypospolitej Polskiej wszystkie statki powietrzne oraz osoby i rzeczy na tych statkach podlegają prawu pol skiemu, chyba że prawo to stanowi inaczej. Art.

7. W czasie lotu poza granicami polskiej prze strzeni powietrznej i w czasie przebywania na obsza rze niepodlegającym zwierzchnictwu żadnego pań stwa polskie statki powietrzne oraz osoby i rzeczy na Dziennik Ustaw Nr 100 — 4766 — Poz. 696 ———————

5) Dodany przez art. 72 pkt 3 ustawy, o której mowa w odno śniku 3. tych statkach podlegają prawu polskiemu, chyba że prawo to stanowi inaczej. Art.

8. Lot i manewrowanie statku powietrznego odbywają się zgodnie z przepisami obowiązującymi w granicach danego terytorium, a na obszarze niepod legającym zwierzchnictwu żadnego państwa — zgod nie z przepisami międzynarodowymi. Art.

9. Polską ustawę karną stosuje się do obywate li polskich i cudzoziemców, którzy popełnili za granicą:

1) przestępstwo lub wykroczenie przeciwko Prawu lotniczemu, o których mowa w art. 210—212, je żeli: a) sprawcą jest właściciel, użytkownik albo inny posiadacz bądź członek załogi polskiego statku powietrznego, b) sprawcą jest osoba mająca miejsce zamieszka nia lub prowadząca przedsiębiorstwo w Rzeczy pospolitej Polskiej, w tym członkowie władz ta kich przedsiębiorstw, będąca użytkownikiem obcego statku powietrznego, bądź członek zało gi takiego statku, c) czyn został popełniony na polskim statku po wietrznym albo na statku powietrznym, którego użytkownikiem jest osoba, o której mowa w lit. b;

2) przestępstwo lub wykroczenie przeciwko przepi som, o których mowa w art. 8, lub inne przestęp stwo podlegające obowiązkowemu ściganiu zgod nie z międzynarodowymi umowami ratyfikowany mi przez Rzeczpospolitą Polską. Art.

10. Prawa i obowiązki członków załogi statku powietrznego wynikające ze stosunku pracy ocenia się według prawa państwa przynależności danego statku, a jeżeli statek powietrzny jest używany przez przewoźnika lotniczego mającego siedzibę w innym państwie — według prawa państwa, w którym znajdu je się siedziba przedsiębiorstwa tego przewoźnika, chyba że strony skorzystały z możliwości wyboru in nego prawa. Art. 1

1.

1. Prawa rzeczowe na statku powietrznym ocenia się według prawa państwa przynależności da nego statku.

2. Prawa rzeczowe na statku powietrznym ustano wione zgodnie z prawem obcego państwa, w którym statek powietrzny był zarejestrowany w chwili ich ustanowienia, i wpisane do rejestru statków powietrz nych tego państwa, uznaje się również w Rzeczypo spolitej Polskiej, o ile zostały wpisane do polskiego re jestru statków powietrznych. Art. 1

2.

1. Roszczenia o wynagrodzenie szkód wy rządzonych w związku z używaniem statku powietrz nego osobom i w mieniu znajdującym się poza tym statkiem, włączając w to szkody powstałe w razie zde rzenia statków powietrznych, jak również roszczenia o wynagrodzenie za pomoc udzieloną przez statek po wietrzny lub statkowi powietrznemu ocenia się we dług prawa państwa, na którego obszarze zdarzenie nastąpiło; jeżeli zdarzenie nastąpiło na obszarze nie podlegającym zwierzchnictwu żadnego państwa, sto suje się prawo sądu, który spór rozpoznaje.

2. Jeżeli zainteresowane strony i statki powietrzne, których spór dotyczy, mają tę samą przynależność państwową, stosuje się prawo państwa ich przynależ ności bez względu na miejsce zdarzenia, chyba że strony skorzystają z możliwości wyboru innego pra wa. Art. 1

3. Do umów o przewóz lotniczy, w tym także umów o przewóz na zasadzie czarteru lotniczego, oraz do roszczeń z tytułu szkód powstałych w czasie wyko nywania tych umów stosuje się prawo polskie, jeżeli umowa została zawarta lub podlega wykonaniu w Rzeczypospolitej Polskiej albo przewóz ma być wy konany przez polskiego przewoźnika lotniczego, chy ba że strony skorzystały z możliwości wyboru innego prawa. Art. 1

4. Prawo właściwe dla oceny stosunków cy wilnoprawnych powstałych na skutek zdarzenia na statku powietrznym w czasie lotu lub w czasie przeby wania na obszarze niepodlegającym zwierzchnictwu żadnego państwa ustala się tak, jak gdyby zdarzenie to nastąpiło w miejscu, w którym statek jest zarejestro wany. Art. 1

5.

1. Ilekroć w przepisach mowa jest o obsza rze niepodlegającym zwierzchnictwu żadnego pań stwa, dotyczy to także obszarów o nieokreślonym zwierzchnictwie.

2. W sprawach nieuregulowanych w art. 6—14 do określania właściwości prawa stosuje się przepisy prawa prywatnego międzynarodowego. DZIA¸ II Administracja lotnictwa cywilnego Rozdział 1 Minister właściwy do spraw transportu Art. 1

6.

1. Minister właściwy do spraw transportu jest naczelnym organem administracji rządowej wła ściwym w sprawach lotnictwa cywilnego.

2. Minister właściwy do spraw transportu sprawu je nadzór nad polskim lotnictwem cywilnym i nad działalnością obcego lotnictwa cywilnego w Rzeczy pospolitej Polskiej w zakresie ustalonym w niniejszej ustawie i innych ustawach oraz umowach międzyna rodowych.

3. Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwe go do spraw transportu, przyjmuje program rozwoju sieci lotnisk i lotniczych urządzeń naziemnych jako elementów infrastruktury transportowej, a także zwią zane z tym programy rządowe, na zasadach określo nych w przepisach ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o za Dziennik Ustaw Nr 100 — 4767 — Poz. 696 gospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139, z późn. zm.6))7).

4. Minister właściwy do spraw transportu sprawu je nadzór nad działalnością Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego, zwanego dalej „Prezesem Urzędu”. Art. 17.

8)

1. Przy ministrze właściwym do spraw transportu działa niezależna, stała Państwowa Komi sja Badania Wypadków Lotniczych, prowadząca bada nia wypadków i incydentów lotniczych, zwana dalej „Komisją”.

2. Komisja wykonuje swoje zadania w imieniu mi nistra właściwego do spraw transportu.

3. W skład Komisji wchodzą: przewodniczący, dwóch zastępców, sekretarz i pozostali członkowie.

4. W zakresie nawiązywania i rozwiązywania sto sunku pracy do członków Komisji stosuje się ustawę z dnia 26 czerwca 1974 r. — Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.9)), z zastrzeżeniem przepisów niniejszej ustawy. Z dniem wyznaczenia z członkiem Komisji zawiera się umowę o pracę.

5. Przewodniczącego Komisji wyznacza minister właściwy do spraw transportu na okres 5 lat, z zastrze żeniem ust. 8.

6. Zastępców przewodniczącego i sekretarza wy znacza minister właściwy do spraw transportu, na wniosek przewodniczącego Komisji.

7. Członka Komisji wyznacza minister właściwy do spraw transportu po zasięgnięciu opinii przewodni czącego Komisji.

8. Minister właściwy do spraw transportu może, na wniosek Komisji uchwalony bezwzględną większo ścią głosów, cofnąć wyznaczenie przewodniczącemu lub innemu członkowi Komisji.

9. Cofnięcie wyznaczenia powoduje rozwiązanie stosunku pracy za wypowiedzeniem.

10. Członkiem Komisji może zostać osoba, która:

1) jest obywatelem polskim i korzysta z pełni praw publicznych;

2) posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

3) nie była karana za przestępstwo popełnione umyśl nie;

4) spełnia wymagania w zakresie wykształcenia. 1

1. Członkostwo w Komisji wygasa z chwilą śmier ci, niespełniania wymagań określonych w ust. 10 lub przyjęcia rezygnacji złożonej ministrowi właściwemu do spraw transportu. 1

2. Wygaśnięcie członkostwa w Komisji jest rów noznaczne z rozwiązaniem stosunku pracy bez wypo wiedzenia. 1

3. W skład Komisji powinni wchodzić:

1) specjaliści z zakresu prawa lotniczego;

2) specjaliści z zakresu szkolenia lotniczego;

3) specjaliści z zakresu ruchu lotniczego;

4) specjaliści z zakresu eksploatacji lotniczej;

5) inżynierowie — konstruktorzy lotniczy;

6) lekarze specjaliści z zakresu medycyny lotniczej lub medycyny transportu. 1

4. Za specjalistów z danego zakresu uważa się osoby posiadające odpowiednie wykształcenie wyż sze oraz udokumentowaną minimum pięcioletnią praktykę w danej dziedzinie, a w przypadku lekarzy udokumentowaną specjalizację. 1

5. Członkowie Komisji podejmując uchwałę, kie rują się zasadą swobodnej oceny dowodów i nie są związani poleceniem co do treści podejmowanych uchwał. 1

6. Członek Komisji nie może występować w roli biegłego sądowego w zakresie spraw prowadzonych przez Komisję. 1

7. W pracach Komisji uczestniczą w miarę po trzeb eksperci, a także osoby obsługi. 1

8. Ekspertom za udział w pracach Komisji oraz sporządzanie opinii lub ekspertyzy przysługuje wyna grodzenie ustalane w umowie cywilnoprawnej. Dziennik Ustaw Nr 100 — 4768 — Poz. 696 ———————

6) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1999 r. Nr 41, poz. 412 i Nr 111, poz. 1279, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 109, poz. 1157 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 5, poz. 42, Nr 14, poz. 124, Nr 100, poz. 1085, Nr 115, poz. 1229 i Nr 154, poz. 1804 oraz z 2002 r. Nr 25, poz. 253 i Nr 113, poz. 984.

7) Obecnie: przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o plano waniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717, z 2004 r. Nr 6, poz. 41 i Nr 141, poz. 1492, z 2005 r. Nr 113, poz. 954 i Nr 130, poz. 1087 oraz z 2006 r. Nr 45, poz. 319), zgodnie z art. 84 tej ustawy, która weszła w ży cie z dniem 10 lipca 2003 r.

8) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy — Prawo lotnicze (Dz. U. Nr 180, poz. 1490), która weszła w życie z dniem 5 paź dziernika 2005 r.; wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2006 r., zgodnie z art. 6 tej ustawy.

9) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 717, z 1999 r. Nr 99, poz. 1152, z 2000 r. Nr 19, poz. 239, Nr 43, poz. 489, Nr 107, poz. 1127 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 11, poz. 84, Nr 28, poz. 301, Nr 52, poz. 538, Nr 99, poz. 1075, Nr 111, poz. 1194, Nr 123, poz. 1354, Nr 128, poz. 1405 i Nr 154, poz. 1805, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 135, poz. 1146, Nr 196, poz. 1660, Nr 199, poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679, z 2003 r. Nr 166, poz. 1608 i Nr 213, poz. 2081, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 99, poz. 1001, Nr 120, poz. 1252 i Nr 240, poz. 2407 oraz z 2005 r. Nr 10, poz. 71, Nr 68, poz. 610, Nr 86, poz. 732 i Nr 167, poz. 1398. Art. 17a.

10)

1. Do czasu pracy członka Komisji sto suje się przepisy Kodeksu pracy, z zastrzeżeniem prze pisów niniejszej ustawy.

2. Okres rozliczeniowy czasu pracy członków Ko misji nie przekracza 6 miesięcy.

3. Rozkład czasu pracy jest ustalany z tygodnio wym wyprzedzeniem, a w razie zaistnienia zdarzenia lotniczego na bieżąco.

4. W razie zaistnienia zdarzenia lotniczego dobowy wymiar czasu pracy członka Komisji może być wydłu żony do 16 godzin.

5. Okres odpoczynku po wydłużeniu czasu pracy, o którym mowa w ust. 4, nie może być krótszy niż 8 godzin, pozostały czas odpoczynku stanowiący róż nicę między liczbą przepracowanych godzin a liczbą udzielonego odpoczynku udziela się członkowi Komi sji w okresie 7 dni od zakończenia pracy w przedłużo nym dobowym wymiarze.

6. W razie zaistnienia zdarzenia lotniczego, odpo czynek, o którym mowa w art. 133 Kodeksu pracy, mo że być udzielony w ciągu 14 dni od dnia, w którym ten odpoczynek był przewidziany.

7. Członek Komisji pozostaje poza normalnymi go dzinami pracy w gotowości do podjęcia czynność ba dawczych (dyżur), w wymiarze nieprzekraczającym 200 godzin na miesiąc. Za czas dyżuru pełnionego w domu przysługuje wynagrodzenie w wysokości wy nikającej z ilości godzin pozostawania na dyżurze po mnożonej przez 30 % stawki godzinowej wynikającej z wynagrodzenia zasadniczego członka Komisji.

8. W momencie powiadomienia o konieczności przystąpienia do czynności badawczych członek Ko misji zobowiązany jest, o ile to możliwe, do niezwłocz nego podjęcia tych czynności.

9. Czas dojazdu na miejsce zdarzenia, liczony od momentu powiadomienia członka Komisji o koniecz ności przystąpienia do badania zdarzenia lotniczego do momentu przybycia na to miejsce, a także czas po wrotu z tego miejsca do siedziby Komisji lub miejsca zamieszkania, wlicza się do czasu pracy.

10. Minister właściwy do spraw transportu na wniosek przewodniczącego Komisji może oddelego wać członka Komisji do wykonywania zadań poza sie dzibę Komisji. Okres oddelegowania określa przewod niczący Komisji. 1

1. Do członków Komisji nie stosuje się przepisu art. 1515 § 2 zdanie drugie Kodeksu pracy. Art. 17b.

10) Do członków Komisji stosuje się odpo wiednio przepisy art. 21—24, 26, 28 i 421 ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwo wych (Dz. U. z 2001 r. Nr 86, poz. 953, z późn. zm.11)). Art. 18.1

2)

1. Minister właściwy do spraw transpor tu zapewnia z części budżetu państwa, której jest dys ponentem, środki na prowadzenie działalności Komisji i jej obsługę, w szczególności na wynagrodzenia dla jej członków, ekspertów, osób obsługi oraz wyposażenie techniczne Komisji, koszty szkolenia, koszty publikacji materiałów Komisji, a także koszty ekspertyz.

2. Obsługę Komisji sprawują odpowiednie komór ki organizacyjne urzędu obsługującego ministra wła ściwego do spraw transportu.

3. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze zarządzenia, regulamin działania Komisji oraz jej strukturę organizacyjną, uwzględniając cha rakter wykonywanych przez nią zadań. Art. 1

9.

1. Przy ministrze właściwym do spraw transportu działa będąca jego organem opiniodaw czo-doradczym Rada Ochrony i Ułatwień Lotnictwa Cywilnego.

2. W skład Rady wchodzą przedstawiciele: mini stra właściwego do spraw transportu, ministra właści wego do spraw administracji publicznej, ministra wła ściwego do spraw finansów publicznych, ministra właściwego do spraw gospodarki, Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw rolnictwa, ministra właściwego do spraw środowiska, ministra właściwego do spraw wewnętrznych, ministra właści wego do spraw zdrowia, Szefa Agencji Bezpieczeń stwa Wewnętrznego, Szefa Agencji Wywiadu oraz Prezesa Urzędu, powoływani i odwoływani przez mi nistra właściwego do spraw transportu w porozumie niu z właściwymi ministrami.

3. W skład organu, o którym mowa w ust. 1, wcho dzą również, w liczbie nie większej niż 11, przedstawi ciele organizacji przedsiębiorstw lotniczych, zarządza jących lotniskami, zarządzających ruchem lotniczym oraz wyższych uczelni kształcących w specjalnościach związanych z lotnictwem, powoływani przez ministra właściwego do spraw transportu.

4. Przewodniczącego Rady powołuje Rada spo śród członków, zwykłą większością głosów.

5. Do zadań Rady Ochrony i Ułatwień Lotnictwa Cywilnego należy w szczególności:

1) opiniowanie Krajowego Programu Ochrony Lot nictwa Cywilnego; Dziennik Ustaw Nr 100 — 4769 — Poz. 696 ———————

10) Dodany przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odno śniku 8; wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2006 r., zgod nie z art. 6 tej ustawy. ——————— 1

1) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 98, poz. 1071, Nr 123, poz. 1353 i Nr 128, poz. 1403, z 2002 r. Nr 1, poz. 18, Nr 153, poz. 1271 i Nr 240, poz. 2052, z 2003 r. Nr 228, poz. 2256, z 2005 r. Nr 10, poz. 71 i Nr 169, poz. 1417 oraz z 2006 r. Nr 45, poz. 319. 1

2) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 8; wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2006 r., zgodnie z art. 6 tej ustawy.

2) inicjowanie i opiniowanie spraw oraz pośrednicze nie w wymianie opinii i doświadczeń, dotyczących ochrony w lotnictwie cywilnym;

3) opracowywanie stanowiska w sprawach ochrony lotnictwa cywilnego wskazanych przez ministra właściwego do spraw transportu;

4) opiniowanie Krajowego Programu Ułatwień w Za kresie Lotnictwa Cywilnego;

5) inicjowanie i opiniowanie spraw oraz pośrednicze nie w wymianie opinii i doświadczeń, dotyczących ułatwień w lotnictwie cywilnym, w szczególności usuwania zbędnych ograniczeń i upraszczania procedur administracyjnych;

6) opiniowanie stanowiska w sprawach ułatwień wskazanych przez ministra właściwego do spraw transportu.

6. Minister właściwy do spraw transportu zapew nia środki na prowadzenie działalności Rady, w tym na jej obsługę administracyjną.

7. Organizację i tryb działania Rady określa regula min ustalony przez ministra właściwego do spraw transportu w drodze zarządzenia, po zasięgnięciu opi nii Prezesa Urzędu. Rozdział 2 Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego Art.

20.

1. Centralnym organem administracji rzą dowej właściwym w sprawach lotnictwa cywilnego jest Prezes Urzędu. 2.1

3) Prezes Urzędu wyłoniony w drodze konkursu jest powoływany przez Prezesa Rady Ministrów na wniosek ministra właściwego do spraw transportu. Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa Urzędu. Ka dencja Prezesa Urzędu trwa 5 lat, licząc od dnia powo łania. Prezes pełni obowiązki do dnia powołania jego następcy.

3. Na stanowisko Prezesa Urzędu może być powo łany wyłącznie obywatel polski posiadający wykształ cenie wyższe.

4. Minister właściwy do spraw transportu na wnio sek Prezesa Urzędu powołuje i odwołuje nie więcej niż trzech wiceprezesów Urzędu. Art. 2

1.

1. Do kompetencji Prezesa Urzędu należą wszystkie sprawy związane z lotnictwem cywilnym, niezastrzeżone w niniejszej ustawie, innych ustawach oraz umowach międzynarodowych na rzecz ministra właściwego do spraw transportu lub innych organów administracji publicznej. 1a.1

4) Przepis ust. 1 nie narusza uprawnień EASA w zakresie określonym w rozporządzeniu nr 1592/2002/WE z dnia 15 lipca 2002 r. w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie lotnictwa cywilnego oraz ustanowienia Europejskiej Agencji Bezpieczeń stwa Lotniczego.

2. Do zadań i kompetencji Prezesa Urzędu należy wykonywanie funkcji organu administracji lotniczej i nadzoru lotniczego, określonych w ustawie, oraz funkcji władzy lotniczej w rozumieniu umów i przepi sów międzynarodowych, w tym związanych z regula cją rynku usług lotniczych, a w szczególności:

1) inicjowanie przedsięwzięć w zakresie polityki lot nictwa cywilnego oraz przygotowywanie wnio sków i wdrażanie postanowień służących realizacji rządowych programów dotyczących sieci lotnisk i lotniczych urządzeń naziemnych, o których mo wa w art. 16 ust. 3;

2) wydawanie decyzji administracyjnych w sprawach określonych w niniejszej ustawie;

3) nadzorowanie i kontrolowanie przestrzegania przepisów prawnych w zakresie lotnictwa cywilne go i lotniczej działalności gospodarczej;

4) sprawowanie nadzoru nad realizacją zadań przez jednostkę, o której mowa w art. 230;

5) sprawowanie nadzoru nad eksploatacją statków powietrznych i certyfikacją podmiotów prowadzą cych działalność w zakresie lotnictwa cywilnego;

6) sprawdzanie zdatności sprzętu lotniczego do lo tów;

7) sprawdzanie kwalifikacji personelu lotniczego;

8) prowadzenie rejestrów: statków powietrznych, lot nisk, lotniczych urządzeń naziemnych, personelu lotniczego oraz ewidencji lądowisk;

9) nadzorowanie i organizowanie działalności organu powołanego na podstawie art. 121 ust. 4;

10) współpraca z organami, którym podlega lotnictwo państwowe, oraz innymi jednostkami organizacyj nymi w zakresie zarządzania ruchem lotniczym oraz zabezpieczania i obsługi ruchu lotniczego; 1

1) współpraca z organami administracji lotniczej i nadzoru lotniczego państw obcych; 1

2) współpraca z jednostkami samorządu terytorialne go w zakresie lotnictwa cywilnego; 1

3) współpraca z Organizacją Międzynarodowego Lot nictwa Cywilnego i innymi organizacjami między narodowymi lotnictwa cywilnego; Dziennik Ustaw Nr 100 — 4770 — Poz. 696 ——————— 1

3) W brzmieniu ustalonym przez art. 38 ustawy z dnia 27 lip ca 2005 r. o przeprowadzaniu konkursów na stanowiska kierowników centralnych urzędów administracji rządo wej, prezesów agencji państwowych oraz prezesów za rządów państwowych funduszy celowych (Dz. U. Nr 163, poz. 1362), która weszła w życie z dniem 1 września 2005 r. ——————— 1

4) Dodany przez art. 72 pkt 4 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 1

4) sprawowanie nadzoru nad systemem lotniczej in formacji meteorologicznej dla potrzeb lotnictwa cywilnego; 15)1

5) podejmowanie działań w celu zapewnienia bez pieczeństwa lotów, w tym w szczególności: a) gromadzenie, ocena, przetwarzanie i przecho wywanie w komputerowej bazie danych, zwa nej dalej „bazą danych”, oraz ochrona i rozpo wszechnianie informacji o zdarzeniach lotni czych, b) badanie i ocena stanu bezpieczeństwa lotów w lotnictwie cywilnym, c) wydawanie zaleceń profilaktycznych, d) wymiana danych oraz udostępnianie właści wym organom państw członkowskich Unii Eu ropejskiej i Komisji Europejskiej, na podstawie zgłaszanych zdarzeń, z zachowaniem zasady poufności, informacji dotyczących bezpieczeń stwa lotów w lotnictwie cywilnym; 1

6) wydawanie wytycznych i instrukcji w sprawach technicznych związanych ze stosowaniem przepi sów lotniczych w dziedzinie lotnictwa cywilnego; 1

7) zatwierdzanie granicy części lotniczej lotniska; 1

8) współpraca z Komisją oraz podejmowanie nie zbędnych działań związanych z jej zaleceniami za pobiegawczymi; 1

9) inicjowanie projektów międzynarodowych umów lotniczych i ich zmian oraz udział w ich przygoto waniu i negocjowaniu;

20) inicjowanie projektów aktów prawnych z zakresu lotnictwa cywilnego i ich zmian oraz udział w ich przygotowaniu; 2

1) opracowywanie i przedkładanie Radzie Ochrony i Ułatwień Lotnictwa Cywilnego do zaopiniowania Krajowego Programu Ochrony Lotnictwa Cywilne go oraz nadzór bezpośredni nad jego realizacją; 2

2) zatwierdzanie programów ochrony lotnisk oraz programów ochrony przedsiębiorstw prowadzo nych przez podmioty wykonujące działalność go spodarczą w zakresie lotnictwa cywilnego oraz nadzorowanie realizacji tych programów; 2

3) sprawowanie nadzoru w zakresie lotnictwa cywilne go nad działalnością lotniskowych służb ochrony; 2

4) opracowywanie i przedkładanie Radzie Ochrony i Ułatwień Lotnictwa Cywilnego do zaopiniowania Krajowego Programu Ułatwień w Zakresie Lotnic twa Cywilnego oraz nadzór bezpośredni nad jego realizacją; 2

5) nadzorowanie prowadzenia przez zarządzających lotniskami ewidencji, o której mowa w art. 68 ust. 2 pkt 8, oraz analizowanie uzyskanych danych dla potrzeb związanych z działalnością Prezesa Urzędu; 2

6) nadzorowanie organizacji badań lotniczo-lekar skich; 2

7) przetwarzanie danych osobowych, w tym także danych medycznych, wyłącznie dla potrzeb okre ślonych w niniejszej ustawie rejestrów i postępo wań, zgodnie z przepisami o ochronie danych oso bowych; 2

8) uzgadnianie miejscowych planów zagospodaro wania przestrzennego w gminach, na terenie któ rych przewiduje się lokalizację nowego lub moder nizację istniejącego lotniska oraz lotniczych urzą dzeń naziemnych. 2a.1

6) W zakresie, o którym mowa w ust. 2, Prezes Urzędu wykonuje uprawnienia państwa członkowskie go Unii Europejskiej, właściwego organu państwa członkowskiego oraz kompetentnej władzy państwa członkowskiego, o których mowa w rozporządzeniach:

1) nr 2299/89/EWG z dnia 24 lipca 1989 r. w sprawie kodeksu postępowania dla komputerowych syste mów rezerwacji (Dz. Urz. WE L 220 z 29.07.1989), zmienionego rozporządzeniem nr 3089/93 z dnia 29 października 1993 r. (Dz. Urz. WE L 278 z 11.1

1. 1993), a następnie rozporządzeniem nr 323/99 z dnia 8 lutego 1999 r. (Dz. Urz. WE L 40 z 13.02.1999);

2) (uchylony);17)

3) nr 3922/91/EWG z dnia 16 grudnia 1991 r. w spra wie harmonizacji wymagań technicznych i proce dur administracyjnych w dziedzinie lotnictwa cy wilnego (Dz. Urz. WE L 373 z 31.12.1991, z późn. zm.);

4) nr 2407/92/EWG z dnia 23 lipca 1992 r. w sprawie li cencjonowania przewoźników lotniczych (Dz. Urz. WE L 240 z 24.08.1992);

5) nr 2408/92/EWG z dnia 23 lipca 1992 r. w sprawie dostępu przewoźników lotniczych Wspólnoty do wewnątrzwspólnotowych tras lotniczych (Dz. Urz. WE L 240 z 24.08.1992);

6) nr 2409/92/EWG z dnia 23 lipca 1992 r. w sprawie taryf i stawek za usługi lotnicze (Dz. Urz. WE L 240 z 24.08.1992);

7) nr 95/93/WE z dnia 18 stycznia 1993 r. w sprawie wspólnotowych zasad przydzielania czasów ope racji w portach lotniczych Wspólnoty (Dz. Urz. WE L 014 z 22.01.1993, z późn. zm.);

8) nr 2027/97/WE z dnia 9 października 1997 r. w spra wie odpowiedzialności przewoźnika lotniczego Dziennik Ustaw Nr 100 — 4771 — Poz. 696 ——————— 1

5) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 8. ——————— 1

6) Dodany przez art. 72 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 1

7) Przez art. 1 pkt 4 lit. b tiret pierwsze ustawy, o której mo wa w odnośniku 8. z tytułu wypadków lotniczych (Dz. Urz. WE L 285 z 17.10.1997, z późn. zm.);

9) nr 2082/2000/WE z dnia 6 września 2000 r. przyjmu jącym normy Eurocontrol i zmieniającym dyrekty wę 97/15/WE przyjmującą normy Eurocontrol oraz zmieniającym dyrektywę 93/65/EWG (Dz. Urz. WE L 254 z 9.10.2000, z późn. zm.);

10) nr 1592/2002/WE z dnia 15 lipca 2002 r. w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie lotnictwa cywilnego oraz ustanowienia Europejskiej Agencji Bezpie czeństwa Lotniczego (Dz. Urz. WE L 240 z 7.9.2002); 1

1) nr 2320/2002/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustana wiającym wspólne zasady w dziedzinie bezpieczeń stwa lotnictwa cywilnego — Deklaracja międzyin stytucjonalna (Dz. Urz. WE L 355 z 30.12.2002); 1

2) nr 622/2003/WE z dnia 4 kwietnia 2003 r. ustana wiającym środki w celu wprowadzenia w życie wspólnych podstawowych standardów dotyczą cych bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego (Dz. Urz. WE L 89 z 05.04.2003); 1

3) nr 1217/2003/WE z dnia 4 lipca 2003 r. ustanawia jącym wspólne specyfikacje dla krajowych progra mów kontroli jakości bezpieczeństwa w lotnictwie cywilnym (Dz. Urz. WE L 169 z 08.07.2003); 1

4) nr 1486/2003/WE z dnia 22 sierpnia 2003 r. ustana wiającym procedury przeprowadzania inspekcji Komisji w dziedzinie bezpieczeństwa lotnictwa cy wilnego (Dz. Urz. WE L 213 z 23.08.2003); 1

5) nr 1702/2003/WE z dnia 24 września 2003 r. ustana wiającym zasady wykonawcze dla certyfikacji stat ków powietrznych i związanych z nimi wyrobów, części i akcesoriów w zakresie zdatności do lotu i ochrony środowiska oraz dla certyfikacji organi zacji projektujących i produkujących (Dz. Urz. WE L 243 z 27.09.2003); 1

6) nr 2042/2003/WE z dnia 20 listopada 2003 r. w spra wie utrzymywania ciągłej zdatności do lotu stat ków powietrznych oraz wyrobów lotniczych, części i wyposażenia, a także w sprawie zezwoleń udzie lanych instytucjom i personelowi zaangażowanym w takie zadania (Dz. Urz. WE L 315 z 28.11.2003); 17)1

8) nr 261/2004/WE z dnia 11 lutego 2004 r. ustana wiającym wspólne zasady odszkodowania i po mocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyję cia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnie nia lotów, uchylającym rozporządzenie (EWG) nr 295/91 (Dz. Urz. UE L 46 z 17.02.2004, s. 1); 18)1

8) nr 549/2004/WE z dnia 10 marca 2004 r. usta nawiającym ramy tworzenia Jednolitej Europej skiej Przestrzeni Powietrznej (Dz. Urz. UE L 96 z 31.03.2004, s. 1); 19)1

8) nr 550/2004/WE z dnia 10 marca 2004 r. w spra wie zapewniania służb nawigacji lotniczej w Jed nolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (Dz. Urz. UE L 96 z 31.03.2004, s.

10) ;

20) 1

8) nr 551/2004/WE z dnia 10 marca 2004 r. w spra wie organizacji i użytkowania przestrzeni po wietrznej w Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Po wietrznej (Dz. Urz. UE L 96 z 31.03.2004, s.

20) ; 21)1

8) nr 552/2004/WE z dnia 10 marca 2004 r. w spra wie interoperacyjności Europejskiej Sieci Zarzą dzania Ruchem Lotniczym (Dz. Urz. UE L 96 z 31.03.2004, s. 26); 22)1

8) nr 785/2004/WE z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wymogów w zakresie ubezpieczenia w odniesieniu do przewoźników lotniczych i ope ratorów statków powietrznych (Dz. Urz. UE L 138 z 30.04.2004, s. 1); 23)1

8) nr 847/2004/EWG z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie negocjacji i wykonania umów dotyczą cych usług lotniczych między Państwami Człon kowskimi a państwami trzecimi (Dz. Urz. UE L 157 z 30.04.2004, s. 7); 24)1

8) nr 1138/2004/WE z dnia 21 czerwca 2004 r. usta nawiającym wspólną definicję części krytycznych stref zastrzeżonych w portach lotniczych (Dz. Urz. UE L 221 z 21.06.2004, s. 6).

3. Prezes Urzędu składa ministrowi właściwemu do spraw transportu roczne sprawozdanie z działalno ści. Art. 2

2.

1. Prezes Urzędu wykonuje swoje zadania przy pomocy Urzędu Lotnictwa Cywilnego, zwanego dalej „Urzędem”, który jest państwową jednostką bu dżetową. Urząd działa w oparciu o struktury terenowe.

2. Prezes Rady Ministrów, w drodze zarządzenia, na wniosek ministra właściwego do spraw transpor tu, nadaje Urzędowi statut, określający w szczególno ści jego organizację wewnętrzną oraz rozmieszczenie i zadania jego delegatur i innych jednostek tereno wych.

3. Prezes Urzędu może upoważnić inne organy al bo wyspecjalizowane jednostki organizacyjne albo osoby posiadające odpowiednie licencje lub świadec twa kwalifikacji obejmujące odpowiednie uprawnienia do wykonywania niektórych czynności nadzoru albo kontroli. Art. 22a.1

9) Wydatki na dofinansowanie zakupu sprzętu i urządzeń niezbędnych dla bezpieczeństwa działalności lotniczej i nadzoru w tym zakresie, dofi nansowanie obowiązku użyteczności publicznej, o któ rym mowa w art. 183, oraz wydatki Urzędu ustala się w ustawie budżetowej w wysokości nie niższej niż wpłata, o której mowa w art. 129 ust. 2 pkt 5. Dziennik Ustaw Nr 100 — 4772 — Poz. 696 ——————— 1

8) Dodany przez art. 1 pkt 4 lit. b tiret drugie ustawy, o któ rej mowa w odnośniku 8. ——————— 1

9) Dodany przez art. 55 pkt 1 ustawy z dnia 25 listopada 2004 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 273, poz. 2703), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2005 r. Art. 2

3.

1. Prezes Urzędu wydaje Dziennik Urzędo wy Urzędu Lotnictwa Cywilnego.

2. W dzienniku urzędowym ogłasza się w szczegól ności:

1) przepisy międzynarodowe, o których mowa w art. 3 ust. 5;

2) instrukcje w sprawach technicznych związanych ze stosowaniem przepisów lotniczych w dziedzinie lotnictwa cywilnego, o których mowa w art. 21 ust. 2 pkt 16;

3) uchwały i opinie Rady;

4) opłaty, o których mowa w art. 77 ust. 2 oraz art. 130;

5) ogłoszenia, obwieszczenia i komunikaty. Art. 2

4.

1. W Urzędzie działa Naczelny Lekarz Lotnic twa Cywilnego, zwany dalej „Naczelnym Lekarzem”.

2. Prezes Urzędu nadzoruje działalność Naczelne go Lekarza w zakresie zgodności stosowanych proce dur i trybu postępowania przy orzekaniu z wymaga niami określonymi przez prawo lotnicze i przepisy międzynarodowe.

3. Naczelny Lekarz jest powoływany i odwoływany przez ministra właściwego do spraw transportu, na wniosek Prezesa Urzędu, spośród lekarzy będących specjalistami z zakresu medycyny lotniczej.

4. Zastępców Naczelnego Lekarza powołuje i od wołuje Prezes Urzędu, na wniosek Naczelnego Leka rza, spośród lekarzy będących specjalistami z zakresu medycyny lotniczej. Art. 2

5. 1.

20) Czynności urzędowe związane z nad zorem nad lotnictwem cywilnym oraz wykonywane w ramach porozumień międzynarodowych, w tym wy dawanie przez Prezesa Urzędu koncesji, zezwoleń, li cencji, certyfikatów, świadectw i zaświadczeń, określo nych w niniejszej ustawie i jej przepisach wykonaw czych, a także przeprowadzanie egzaminów, podlega ją opłacie lotniczej, chyba że są objęte obowiązkiem opłaty pobieranej przez EASA. 2.2

1) Opłaty z tytułu koncesji, zezwoleń, licencji i zaświadczeń stanowią dochód budżetu państwa. 2a.2

2) Przepisów ust. 2 nie stosuje się do opłat po bieranych przez EASA.

3. Minister właściwy do spraw transportu określi, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw fi nansów publicznych, w drodze rozporządzenia, wykaz czynności urzędowych, o których mowa w ust. 1, wy sokość lub sposób ustalania stawek opłat lotniczych, w zależności od rodzaju tych czynności, oraz tryb ich wnoszenia, uwzględniając również ulgi w opłatach za egzaminy dla młodzieży, która nie ukończyła 21 roku życia, oraz młodzieży uczącej się, która nie ukończyła 24 roku życia, dla żołnierzy odbywających zasadniczą służbę wojskową oraz dla osób niepełnosprawnych.

4. Âciągnięcie należności z tytułu opłat, o których mowa w ust. 1, następuje na podstawie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w za kresie egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym. Art. 2

6. (uchylony).23) Rozdział 3 Kontrola i postępowanie pokontrolne Art. 2

7.

1. Prezes Urzędu kontroluje przestrzeganie przepisów oraz decyzji z zakresu lotnictwa cywilnego.

2. Kontroli podlegają:

1) podmioty prowadzące działalność w zakresie lot nictwa cywilnego;

2) zarządzający lotniskami;

3) osoby posiadające licencję członka personelu lot niczego.

3. Pracownikom Urzędu, po okazaniu legitymacji służbowej, przysługuje prawo:

1) wstępu do wszystkich obiektów i nieruchomości oraz pomieszczeń kontrolowanej jednostki organi zacyjnej;

2) przeprowadzania oględzin statku powietrznego, lotniska albo urządzenia znajdującego się w grani cach lotniska lub wykorzystywanego do działalno ści lotniczej;

3) dostępu do materiałów, dokumentów oraz innych danych niezbędnych do przeprowadzenia kontroli, a także sporządzania ich kopii;

4) wykonywania czynności kontrolno-pomiarowych, badań statków powietrznych lub urządzeń wyko rzystywanych do prowadzenia działalności lotni czej;

5) zabezpieczenia statku powietrznego znajdującego się w nieodpowiednim stanie technicznym lub używanego przez osoby nieuprawnione w celu niedopuszczenia do dalszego jego używania lub w przypadku naruszenia zasad użytkowania;

6) zabezpieczenia w celu niedopuszczenia do dalsze go używania lub przyjęcia do depozytu urządzenia wykorzystywanego do działalności lotniczej, znaj dującego się w nieodpowiednim stanie technicz nym lub używanego przez osoby nieuprawnione. Dziennik Ustaw Nr 100 — 4773 — Poz. 696 ———————

20) W brzmieniu ustalonym przez art. 72 pkt 5 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 2

1) W brzmieniu ustalonym przez art. 55 pkt 2 ustawy, o któ rej mowa w odnośniku 19. 2

2) Dodany przez art. 72 pkt 5 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3. ——————— 2

3) Przez art. 55 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 19. 4.2

4) Przepisy ust. 1 i 2 nie naruszają uprawnień kontrolnych przysługujących EASA. Przepisy ust. 3 stosuje się odpowiednio do pracowników EASA. 5.2

5) Upoważnienie do przeprowadzania kontroli, o której mowa w ust. 2, okazuje się w dniu rozpoczę cia tej kontroli. Art. 27a.2

6) W przypadku kontroli wykonywanej w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego przed aktami bezprawnej ingerencji, uprawnienia, o których mowa w art. 27 ust. 3 pkt 1—4, przysługują również przedsta wicielom Komisji Europejskiej oraz przedstawicielom innych państw członkowskich Unii Europejskiej, wyko nującym tę kontrolę zgodnie z przepisami rozporządze nia nr 1486/2003/WE z dnia 22 sierpnia 2003 r. ustana wiającego procedury przeprowadzania inspekcji Komi sji w dziedzinie bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego. Art. 2

8. 1.2

7) Kierownicy kontrolowanych jedno stek organizacyjnych są obowiązani udzielać i zapew nić udzielenie przez właściwych pracowników tych jednostek osobom, o których mowa w art. 27 ust. 3 i 4 oraz art. 27a, wszelkich potrzebnych informacji, a tak że zapewnić im:

1) warunki sprawnego przeprowadzenia kontroli;

2) dostęp do materiałów, dokumentów, danych, urządzeń, o których mowa w art. 27 ust. 3;

3) dostęp do obiektów, nieruchomości i pomiesz czeń, o których mowa w art. 27 ust. 3;

4) nieodpłatne udostępnienie statku powietrznego lub urządzenia wykorzystywanego do prowadze nia działalności lotniczej dla przeprowadzenia czynności kontrolno-pomiarowych lub badań.

2. Do kontrolowanych osób fizycznych stosuje się odpowiednio przepisy ust. 1. 3.2

8) Prezes Urzędu oraz właściwy organ EASA może żądać przedłożenia materiałów, dokumentów lub danych, o których mowa w art. 27 ust. 3 pkt 3, a także prowadzić kontrolę we współpracy z innymi państwowymi organami kontroli.

4. Czynności, o których mowa w art. 27 ust. 3 pkt 4, mogą być przeprowadzane w sposób zdalny. Wyniki pomiarów wykonanych zdalnie powinny za wierać dane umożliwiające identyfikację urządzeń kontrolnych. Do kontroli wykonanej zdalnie przepisu ust. 6 nie stosuje się.

5. Pracownik Urzędu przeprowadzający kontrolę jest obowiązany sporządzić protokół kontroli.

6. Protokół, o którym mowa w ust. 5, podpisuje tak że kierownik kontrolowanej jednostki lub osoba przez niego upoważniona albo kontrolowana osoba fizyczna; w przypadku odmowy podpisania protokołu przez te osoby pracownik Urzędu przeprowadzający kontrolę umieszcza informację o tym fakcie w protokole. Art. 2

9. W przypadku stwierdzenia w protokole, o którym mowa w art. 28 ust. 5, naruszenia przepisów lub decyzji z zakresu lotnictwa cywilnego Prezes Urzę du wydaje decyzję określającą zakres naruszenia oraz termin usunięcia nieprawidłowości. Art. 30. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warun ki i sposób wykonywania kontroli, o której mowa w art. 27—29, oraz stosowane przy tym dokumenty i ich wzory, kierując się zasadą najmniejszej uciążliwo ści dla podmiotu kontrolowanego i dążąc do uprosz czenia procedur kontrolnych, z uwzględnieniem za chowania wymogów bezpieczeństwa w działalności lotniczej. DZIA¸ III Statki powietrzne i inny sprzęt lotniczy Rozdział 1 Postanowienia ogólne Art. 3

1.

1. Do wykonywania lotów w przestrzeni powietrznej dopuszcza się, z zastrzeżeniem art. 33 ust. 2, wyłącznie cywilne statki powietrzne:

1) wpisane do polskiego lub obcego rejestru cywil nych statków powietrznych;

2) mające wymagane znaki rozpoznawcze;

3) posiadające zdatność do lotów, potwierdzoną od powiednimi dokumentami, z zastrzeżeniem art. 49 i art. 50 ust. 1.

2. Wpis do rejestru cywilnych statków powietrz nych skutkuje z mocy prawa przynależnością pań stwową statku powietrznego oraz pociąga za sobą poddanie statku powietrznego nadzorowi organów lotniczych państwa przynależności, w szczególności w zakresie zdatności do lotów i eksploatacji statku.

3. Skutki prawne wpisania statku powietrznego do rejestru statków powietrznych, ustanowionego przez kilka państw, ocenia się zgodnie z przepisami między narodowymi.

4. Jeżeli statek powietrzny jest jednocześnie wpi sany do rejestrów różnych państw obcych, uznaje się wyłącznie wpis, który nastąpił najwcześniej.

5. Przeniesienie rejestracji statku powietrznego z rejestru statków powietrznych jednego państwa do rejestru statków powietrznych innego państwa nastę Dziennik Ustaw Nr 100 — 4774 — Poz. 696 ——————— 2

4) Dodany przez art. 72 pkt 6 ustawy, o której mowa w od nośniku 3. 2

5) Dodany przez art. 48 pkt 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. — Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalno ści gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1808), która weszła w życie z dniem 21 sierpnia 2004 r. 2

6) Dodany przez art. 72 pkt 7 ustawy, o której mowa w od nośniku 3. 2

7) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 72 pkt 8 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 2

8) W brzmieniu ustalonym przez art. 72 pkt 8 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3. puje z zachowaniem przepisów obu państw oraz zgod nie z wiążącymi te państwa przepisami międzynaro dowymi. 6.2

9) Nadzór, o którym mowa w ust. 2, wykonywa ny jest z uwzględnieniem kompetencji EASA określo nych przepisami rozporządzenia nr 1592/2002 z dnia 15 lipca 2002 r. w sprawie wspólnych zasad w dziedzi nie lotnictwa cywilnego oraz ustanowienia Europej skiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego. Art. 3

2.

1. Jeżeli główne miejsce wykonywania działalności przedsiębiorstwa użytkownika statku po wietrznego lub miejsce zamieszkania użytkownika nie prowadzącego przedsiębiorstwa nie znajduje się w państwie rejestracji statku powietrznego, nadzór, o którym mowa w art. 31 ust. 2, może być w całości lub w części, w drodze porozumienia zawartego mię dzy organami nadzoru, przekazany organom nadzoru lotniczego państwa głównego ośrodka działalności przedsiębiorstwa lub miejsca zamieszkania użytkow nika.

2. Wykonywanie niektórych funkcji nadzoru, o któ rym mowa w art. 31 ust. 2, może być w trybie ust. 1 przekazane organowi międzynarodowemu albo orga nowi państwa innego niż państwo rejestracji statku powietrznego lub państwo siedziby przedsiębiorstwa lub miejsca zamieszkania użytkownika.

3. O przekazaniu funkcji nadzoru zgodnie z przepi sami ust. 1 i 2 Prezes Urzędu zawiadamia ministra właściwego do spraw transportu, Organizację Między narodowego Lotnictwa Cywilnego i władze zaintere sowanych państw. Art. 3

3.

1. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, klasyfikację statków powietrznych, uwzględniającą odpowiednie przepisy międzynarodowe. 2.30) Minister właściwy do spraw transportu, w drodze rozporządzenia, wydanego w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej oraz ministrem wła ściwym do spraw wewnętrznych oraz ministrem wła ściwym do spraw edukacji i sportu31), z zachowaniem wymagań bezpieczeństwa lotów i przepisów między narodowych, może wyłączyć zastosowanie niektórych przepisów niniejszej ustawy oraz przepisów wyda nych na jej podstawie do niektórych rodzajów statków powietrznych, o których mowa w rozporządzeniu nr 1592/2002/WE z dnia 15 lipca 2002 r. w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie lotnictwa cywilnego oraz ustanowienia Europejskiej Agencji Bezpieczeń stwa Lotniczego.

3. Minister właściwy do spraw transportu może rozciągnąć, w drodze rozporządzenia, zastosowanie niektórych przepisów ustawy dotyczących statków po wietrznych na:

1) niektóre urządzenia zdolne do unoszenia się w przestrzeni, lecz niebędące statkami powietrzny mi;

2) (uchylony).32)

4. W rozporządzeniach, o których mowa w ust. 1 i 2, powinny być określone szczegółowe warunki i wy magania dotyczące używania objętych nimi rodzajów statków powietrznych i sprzętu. Rozdział 2 Rejestry statków powietrznych Art. 3

4.

1. Rejestr cywilnych statków powietrznych, zwany dalej „rejestrem statków”, prowadzi Prezes Urzędu. Prezes Urzędu dokonuje wpisania statku po wietrznego do rejestru statków, zmiany danych reje strowych, odmowy wpisania i wykreślenia statku po wietrznego z tego rejestru, w drodze decyzji admini stracyjnej.

2. Prezes Urzędu może upoważnić do wykonywa nia niektórych czynności związanych z prowadzeniem rejestru statków inne organy albo jednostki wyspecja lizowane w wykonywaniu takich czynności.

3. Wypisy z rejestru wydaje się na wniosek zainte resowanych podmiotów. Art. 3

5.

1. Do rejestru statków wpisuje się cywilne statki powietrzne, których właścicielem lub innym użytkownikiem jest:

1) obywatel polski;

2) polska osoba prawna;

3) polska jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej;

4) cudzoziemiec mający miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Do rejestru statków powietrznych wpisuje się również:

1) państwowe statki powietrzne wykorzystywane do prowadzenia działalności innej niż służba publiczna;

2) statki powietrzne, o których mowa w art. 43 ust. 1 i art. 44 ust. 1, jeżeli nie zostały wpisane do reje strów, o których mowa w tych przepisach. Dziennik Ustaw Nr 100 — 4775 — Poz. 696 ——————— 2

9) Dodany przez art. 72 pkt 9 ustawy, o której mowa w od nośniku 3. 30) W brzmieniu ustalonym przez art. 72 pkt 10 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 3

1) Obecnie minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu zgodnie z art. 15 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 159, poz. 1548, Nr 162, poz. 1568 i Nr 190, poz. 1864, z 2004 r. Nr 19, poz. 177, Nr 69, poz. 624, Nr 91, poz. 873, Nr 96, poz. 959, Nr 116, poz. 1206, Nr 238, poz. 2390 i Nr 273, poz. 2702, z 2005 r. Nr 17, poz. 141, Nr 33, poz. 288, Nr 155, poz. 1298, Nr 169, poz. 1414 i 1417 i Nr 267, poz. 2258 oraz z 2006 r. Nr 45, poz. 319 i Nr 75, poz. 519). ——————— 3

2) Przez art. 72 pkt 10 lit. b ustawy, o której mowa w odno śniku 3.

3. Prezes Urzędu może wyrazić zgodę na wpisanie do rejestru statków statku powietrznego używanego przez podmiot inny niż wymieniony w ust. 1 oraz stat ku powietrznego innego niż wymieniony w ust. 2.

4. Właściciel i inny użytkownik statku powietrzne go obowiązani są udzielać Prezesowi Urzędu wszel kich żądanych wyjaśnień w sprawach zarejestrowane go statku powietrznego. Art. 3

6.

1. W rejestrze statków wpisuje się:

1) dane dotyczące: a) rodzaju i charakterystyki statku powietrznego, b) właściciela i innego niż właściciel użytkownika statku powietrznego oraz ich pełnomocników, c) praw rzeczowych ustanowionych na statku po wietrznym, d) porozumień, o których mowa w art. 32 ust. 1 i 2;

2) znaki rejestracyjne oraz typ i numer fabryczny stat ku powietrznego.

2. Każda zmiana danych rejestrowych podlega wpisowi do rejestru.

3. Rejestr statków jest jawny. Dokumenty stano wiące podstawę do dokonania wpisu w rejestrze są poufne.

4. Wypisy z rejestru wydaje się na wniosek zainte resowanych podmiotów. Art. 3

7.

1. Wpisu do rejestru statków dokonuje się na podstawie zgłoszenia. Zgłoszenia może dokonać właściciel lub upoważniony przez niego inny użytkow nik statku powietrznego, z zastrzeżeniem art. 39 ust. 2.

2. Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać:

1) nazwisko lub nazwę (firmę) oraz miejsce stałego pobytu (siedzibę) właściciela oraz innego użyt kownika statku powietrznego;

2) nazwisko lub nazwę (firmę) oraz miejsce stałego pobytu (siedzibę) osoby faktycznie władającej stat kiem powietrznym na podstawie umowy z użyt kownikiem;

3) dane o typie statku powietrznego, numer fabrycz ny i aktualne podstawowe dane techniczne statku powietrznego pozwalające określić jego rodzaj i charakterystykę;

4) fotografie statku powietrznego lub ich zapis cyfrowy.

3. Do zgłoszenia należy dołączyć:

1) ważne świadectwo zdatności do lotu wydane przez Prezesa Urzędu lub uznane przez niego obce świa dectwo zdatności do lotu;

2) oświadczenie, że statek powietrzny nie jest zareje strowany w rejestrze innego państwa;

3) dokumenty potwierdzające istnienie wobec statku powietrznego prawa własności i ograniczonych praw rzeczowych;

4) ważną umowę ubezpieczenia od odpowiedzialno ści cywilnej za szkody wynikające z tytułu użytko wania statku powietrznego; 5)3

3) zaświadczenie wydane przez właściwy organ potwierdzające: a) uiszczenie podatku od towarów i usług od stat ków powietrznych sprowadzanych z państw członkowskich Unii Europejskiej lub b) brak obowiązku, o którym mowa w lit. a — jeżeli sprowadzany statek powietrzny jest reje strowany po raz pierwszy.

4. Do rejestru statków powietrznych może być wpi sany wyłącznie statek powietrzny, dla którego Prezes Urzędu wydał świadectwo zdatności do lotu lub w przypadku którego Prezes Urzędu uznał świadectwo zdatności do lotu wydane przez właściwy organ obce go państwa.

5. Jeżeli dane podlegające wpisowi opierają się na dokumentach, dokumenty te powinny być dołączone do zgłoszenia w oryginałach albo uwierzytelnionych notarialnie lub urzędowo odpisach, kopiach.

6. Prezes Urzędu potwierdza wpisanie statku do re jestru statków wydaniem świadectwa rejestracji oraz przydzieleniem znaków rejestracyjnych.

7. Prezes Urzędu odmawia wpisania statku po wietrznego do rejestru, jeżeli nie zostały spełnione wymagania określone w ust. 2—5 oraz nie został za chowany tryb, o którym mowa w przepisach wyda nych na podstawie art. 42. Art. 3

8.

1. Okoliczność podlegająca wpisowi do re jestru statków jest skuteczna wobec osób trzecich, gdy została wpisana do rejestru.

2. Do oceny skutków wpisu do rejestru statków stosuje się odpowiednio przepisy o księgach wieczy stych i hipotece. Art. 3

9.

1. Zgłoszenie zmiany danych rejestrowych podlegających wpisaniu do rejestru statków powinno być dokonane w terminie 14 dni od jej zaistnienia.

2. Jeżeli właściciel lub inny użytkownik nie doko nali zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, Prezes Urzę du po jednorazowym bezskutecznym wezwaniu może dokonać stosownego wpisu z urzędu, zaznaczając tę okoliczność w rejestrze. Dziennik Ustaw Nr 100 — 4776 — Poz. 696 ——————— 3

3) Dodany przez art. 145 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535), która weszła w życie z dniem 20 kwietnia 2004 r.; stosuje się od dnia 1 maja 2004 r. Art. 40.

1. Wykreślenie statku powietrznego z rejestru następuje na wniosek właściciela lub z urzędu, jeżeli:

1) statek powietrzny przestał spełniać warunki, o któ rych mowa w art. 35 ust. 1 i 2;

2) statek powietrzny zaginął i w ciągu 3 miesięcy nie został odnaleziony lub został odnaleziony, lecz znajduje się w miejscu niedostępnym;

3) statek powietrzny uległ zniszczeniu lub utracił trwale zdatność do lotów;

4) statek podlega wpisowi do obcego rejestru;

5) mimo zaistnienia odpowiednich okoliczności nie obowiązuje porozumienie, o którym mowa w art. 32 ust. 1.

2. Do czasu wykreślenia statku powietrznego z re jestru statków nie uznaje się wpisu tego statku do re jestru innego państwa.

3. W przypadku gdy dane zgłoszone do rejestru są niezgodne ze stanem faktycznym, Prezes Urzędu na kazuje właścicielowi statku powietrznego usunięcie nieprawidłowości w określonym terminie.

4. W razie bezskutecznego upływu terminu, o któ rym mowa w ust. 4, Prezes Urzędu wykreśla statek po wietrzny z rejestru. Art. 4

1.

1. Umowa o czasowym oddaniu statku po wietrznego do używania osobie innej niż jego właści ciel lub inny użytkownik jest ważna od dnia wykonal ności decyzji administracyjnej Prezesa Urzędu akcep tującej tę umowę w części dotyczącej nadzoru nad eksploatacją statku powietrznego.

2. Prezes Urzędu odmawia zaakceptowania umo wy, o której mowa w ust. 1, jeżeli nie zostały określo ne organy, których nadzorowi ma podlegać eksploata cja statku powietrznego.

3. Umowa, o której mowa w ust. 1, jest ujawniana w rejestrze statków. Art. 4

2. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowe zasady prowadzenia rejestru statków, tryb składania wniosków o wpis do rejestru stat ków, zgłaszania zmiany danych rejestrowych, a także wzór świadectwa rejestracji oraz warunki jego ważności, z uwzględnieniem w szczególności rodzaju i charakterystyki statku powietrznego;

2) znaki rozpoznawcze oraz inne znaki i napisy dla statków powietrznych wpisanych do rejestru stat ków, z uwzględnieniem ich opisu, sposobu i miej sca ich umieszczania na tych statkach. Art. 4

3.

1. Minister Obrony Narodowej prowadzi rejestr wojskowych statków powietrznych.

2. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze zarządzenia, sposób prowadzenia rejestru wojsko wych statków powietrznych, tryb dokonywania wpisu i wykreśleń tych statków z rejestru oraz wzór rejestru. Art. 4

4.

1. Minister właściwy do spraw wewnętrz nych prowadzi rejestr statków powietrznych lotnictwa służb porządku publicznego.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw fi nansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia rejestru, o którym mowa w ust. 1, tryb dokonywania wpisów i wykreśleń w re jestrze, a także wzór rejestru i świadectwa rejestracji, uwzględniając dane podlegające wpisowi, w szczegól ności znaki rejestracyjne oraz typ i numer fabryczny statku powietrznego. Rozdział 3 Zdatność statków powietrznych do lotów Art. 4

5. Zdatność statków powietrznych do lotów oraz zdatność ich silników i śmigieł jest sprawdzana przez Prezesa Urzędu w toku ich projektowania, budo wy i eksploatacji. Art. 4

6. Zabrania się, z zastrzeżeniem art. 49 i 50, używać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i w polskiej przestrzeni powietrznej statku powietrzne go, który nie posiada ważnego świadectwa zdatności do lotu albo równorzędnego dokumentu lub nie speł nia warunków określonych w certyfikacie typu lub in nym równoważnym dokumencie. Art. 4

7.

1. Prezes Urzędu stwierdza zgodność typu statku powietrznego, silnika lub śmigła z właściwymi przepisami technicznymi przez wydanie certyfikatu ty pu. Wydanie tego certyfikatu następuje na wniosek osoby, która wykaże swój interes prawny i przedstawi projekt typu oraz dokumentację wykazującą spełnie nie tych przepisów technicznych.

2. O wydaniu certyfikatu typu, o zmianie takiego certyfikatu, o odmowie jego wydania lub o jego cof nięciu rozstrzyga Prezes Urzędu w drodze decyzji ad ministracyjnej.

3. Prezes Urzędu odmawia wydania certyfikatu ty pu, jeżeli typ statku powietrznego nie spełnia wyma gań ustanowionych ze względu na bezpieczeństwo eksploatacji statku powietrznego i ochronę środowi ska przed nadmiernym hałasem i zanieczyszczeniami ziemi, wody i powietrza lub innych wymogów określo nych w przepisach technicznych, wydanych na pod stawie ust. 10 pkt 1 i 3.

4. W certyfikacie typu określa się warunki użytkowa nia statku powietrznego, terminy ważności certyfikatu, ograniczenia ustalone ze względu na bezpieczeństwo lotów; warunki szczegółowe mogą być ustalone w za łączniku stanowiącym nieodłączną część certyfikatu.

5. Prezes Urzędu zawiesza certyfikat typu, jeżeli nie jest zapewnione bezpieczne użytkowanie statku po wietrznego, silnika i śmigła.

6. Prezes Urzędu cofa certyfikat typu, gdy nie jest możliwe usunięcie przyczyny zawieszenia certyfikatu. Dziennik Ustaw Nr 100 — 4777 — Poz. 696

7. Dla elementów wyposażenia statków powietrz nych wydaje się orzeczenia.

8. Do orzeczeń, o których mowa w ust. 7, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące certyfikatu typu.

9. Prezes Urzędu, na wniosek osoby zainteresowa nej, może w przypadkach szczególnych, za zgodą mi nistra właściwego do spraw transportu, określić prze pisy techniczne inne aniżeli wskazane w ust. 10, które zostaną zastosowane przy wydawaniu certyfikatu typu albo sprawdzaniu zdatności statku powietrznego do lotu.

10. Minister właściwy do spraw transportu, w celu zapewnienia bezpiecznej eksploatacji statków po wietrznych określi, w drodze rozporządzenia:

1) wymagania dotyczące konstrukcji statków po wietrznych, ich części składowych i innego wypo sażenia;

2) przepisy techniczne dla poszczególnych typów statków powietrznych;

3) tryb składania wniosków o wydanie certyfikatu ty pu oraz wzory certyfikatu typu;

4) szczegółowe zasady wydawania i cofania certyfi katu typu. Art. 4

8.

1. Zgodność stanu technicznego każdego statku powietrznego z danymi zawartymi w certyfika cie i projekcie typu oraz jego właściwy stan technicz ny stwierdza się przez wydanie świadectwa zdatności do lotu.

2. Prezes Urzędu stwierdza zdatność statku po wietrznego do lotu na wniosek właściciela lub innego użytkownika statku powietrznego.

3. O wydaniu świadectwa zdatności do lotu, o jego zmianie lub o odmowie jego wydania rozstrzyga Pre zes Urzędu w drodze decyzji administracyjnej.

4. Prezes Urzędu odmawia wydania świadectwa zdatności do lotu, jeżeli statek powietrzny nie spełnia wymagań w zakresie zdatności do lotu lub wymagań ustanowionych ze względu na ochronę środowiska przed nadmiernym hałasem, wibracją i zanieczyszcze niami ziemi, wody i powietrza.

5. Prezes Urzędu może zawiesić albo cofnąć świa dectwo zdatności do lotu, jeżeli statek powietrzny utracił wymaganą zdatność do lotu. Art. 4

9.

1. Prototyp statku powietrznego albo sta tek powietrzny, dla którego nie wydano jeszcze świa dectwa zdatności do lotu, może zostać dopuszczony do lotów próbnych na podstawie pisemnej zgody Pre zesa Urzędu.

2. Prezes Urzędu udziela zgody, o której mowa w ust. 1, jeżeli zostały spełnione wszystkie wymogi określone w przepisach, o których mowa w art. 53 ust. 3 pkt 1 i 2.

3. Zdatność do lotu prototypu statku powietrznego oraz statku powietrznego znajdującego się w trakcie prób mających na celu określenie jego zdatności do lotu Prezes Urzędu stwierdza wydaniem świadectwa oględzin. Art. 50.

1. Prezes Urzędu może zezwolić w drodze decyzji administracyjnej na wykonanie lotu przez sta tek powietrzny niemający ważnego świadectwa zdat ności do lotu lub w warunkach w świadectwie nieprze widzianych w celu przeprowadzenia prób lub badań w trakcie lotu, przemieszczenia statku powietrznego na lotnisko, na którym ma być naprawiony, albo w in nych szczególnych okolicznościach.

2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, niedo zwolone jest wykonywanie lotu z pasażerami przewo żonymi odpłatnie. Art. 5

1.

1. Użytkownik oraz dowódca i inni członko wie załogi statku powietrznego są obowiązani prze strzegać warunków i ograniczeń ustalonych w świa dectwie zdatności do lotu i dokumentach z nim zwią zanych.

2. Użytkownik statku powietrznego i inne osoby wykonujące na jego zlecenie czynności związane z przeglądami, naprawami i obsługą techniczną statku powietrznego mają obowiązek zawiadamiania Prezesa Urzędu o wszelkich zdarzeniach i okolicznościach mo gących mieć istotne znaczenie dla zdatności statku po wietrznego do lotu.

3. Osoby, o których mowa w ust. 2, są obowiązane zapewnić Prezesowi Urzędu i osobom przez niego upoważnionym dostęp do statku powietrznego, jego dokumentacji, urządzeń i pomieszczeń obsługi w związku ze sprawdzaniem zdatności do lotu i spraw dzeniem przestrzegania warunków ustalonych w świadectwie zdatności do lotu. Art. 5

2. Âwiadectwo zdatności statku powietrzne go do lotu, zezwolenie na lot statku powietrznego bez świadectwa zdatności do lotu oraz potwierdzenie spełnienia przez statek powietrzny wymagań dotyczą cych ochrony środowiska, wydane lub potwierdzone przez właściwy organ innego państwa, Prezes Urzędu może uznać za ważne na równi z takimi samymi doku mentami wydanymi w Rzeczypospolitej Polskiej w za kresie i na warunkach określonych w przepisach mię dzynarodowych, lub też jeżeli zostanie wykazane, że wymagania przyjęte przy wydawaniu lub potwierdza niu tych świadectw, zezwoleń i dokumentów nie były niższe niż określone zgodnie z niniejszą ustawą. Art. 5

3. 1.3

4) Minister właściwy do spraw transpor tu w celu zapewnienia bezpiecznej eksploatacji stat ków powietrznych oraz mając na uwadze przepisy roz porządzenia nr 1592/2002 z dnia 15 lipca 2002 r. w spra wie wspólnych zasad w dziedzinie lotnictwa cywilnego oraz ustanowienia Europejskiej Agencji Bezpieczeń Dziennik Ustaw Nr 100 — 4778 — Poz. 696 ——————— 3

4) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 72 pkt 11 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. stwa Lotniczego, rozporządzenia nr 1702/2003/WE z dnia 24 września 2003 r. ustanawiającego zasady wy konawcze dla certyfikacji statków powietrznych i zwią zanych z nimi wyrobów, części i akcesoriów w zakresie zdatności do lotu i ochrony środowiska oraz dla certy fikacji organizacji projektujących i produkujących oraz rozporządzenia nr 2042/2003/WE z dnia 20 listopada 2003 r. w sprawie utrzymywania ciągłej zdatności do lotu statków powietrznych oraz wyrobów lotniczych, części i wyposażenia, a także w sprawie zezwoleń udzielanych instytucjom i personelowi zaangażowa nym w takie zadania, określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowe przepisy techniczne stosowane przy ocenie zdatności statków powietrznych do lotu;

2) tryb sprawdzania zdatności statków powietrznych do lotu, wydawania świadectw zdatności do lotu, tryb odnawiania ważności świadectw zdatności do lotu, stwierdzania w drodze okresowych inspekcji utrzymywania przez statek powietrzny jego zdat ności do lotu, oraz uzyskiwanie zezwoleń na loty bez takich świadectw;

3) okres ważności świadectwa zdatności do lotu;

4) przepisy techniczne o zdatności do lotu statków powietrznych kategorii specjalnej;

5) wzór świadectwa zdatności do lotu oraz wniosku o jego wydanie;

6) tryb i sposób zawieszania i cofania świadectw zdatności do lotu w przypadkach, o których mowa w art. 48 ust. 5.

2. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, z uwzględnieniem przepi sów międzynarodowych wymagania, jakie powinny spełniać statki powietrzne ze względu na ochronę śro dowiska przed hałasem, wibracjami oraz zanieczysz czeniami ziemi, wody i powietrza.

3. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:

1) tryb składania wniosku o wydanie świadectwa oględzin statku powietrznego oraz wzór świadec twa oględzin i wniosku o jego wydanie;

2) warunki wykonywania lotów próbnych;

3) tryb wydawania, zawieszania i cofania świadectwa oględzin, z uwzględnieniem przepisów międzyna rodowych. Art. 53a.3

5)

1. Zdatność statków powietrznych do lotów oraz zdatność ich silników i śmigieł jest spraw dzana z uwzględnieniem przepisów rozporządzenia nr 1592/2002/WE z dnia 15 lipca 2002 r. w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie lotnictwa cywilnego oraz ustanowienia Europejskiej Agencji Bezpieczeń stwa Lotniczego oraz zgodnie z rozporządzeniem nr 1702/2003/WE z dnia 24 września 2003 r. ustana wiającym zasady wykonawcze dla certyfikacji statków powietrznych i związanych z nimi wyrobów, części i akcesoriów w zakresie zdatności do lotu i ochrony środowiska oraz dla certyfikacji organizacji projektują cych i produkujących.

2. Zgodność stanu technicznego każdego ze stat ków powietrznych z danymi zawartymi w certyfikacie i projekcie typu oraz jego właściwy stan techniczny stwierdza się z uwzględnieniem przepisów, o których mowa w ust. 1. DZIA¸ IV Lotniska, lądowiska i lotnicze urządzenia naziemne Rozdział 1 Zakładanie i rejestrowanie lotnisk Art. 5

4.

1. Ze względu na dostępność dla użytkow ników wyróżnia się lotniska użytku publicznego i lotni ska użytku niepublicznego.

2. Lotniskiem użytku publicznego jest lotnisko otwarte dla wszystkich statków powietrznych w termi nach i godzinach ustalonych przez zarządzającego tym lotniskiem i podanych do publicznej wiadomości.

3. Lotniskiem użytku niepublicznego jest lotnisko, na którym mogą lądować i startować wyłącznie:

1) statki powietrzne używane przez użytkowników lotniska określonych w dokumentacji rejestracyj nej tego lotniska;

2) statki powietrzne wykonujące loty niehandlowe, używane przez inne podmioty niż wskazane w pkt 1 — za zezwoleniem zarządzającego lotniskiem. Art. 5

5.

1. Lotnisko można założyć po uzyskaniu ze zwolenia udzielonego przez Prezesa Urzędu na wnio sek zainteresowanego.

2. Zezwolenie na założenie lotniska może uzyskać:

1) organ administracji publicznej Rzeczypospolitej Polskiej;

2) państwowa lub samorządowa jednostka organiza cyjna;

3) spółka prawa handlowego lub spółdzielnia zareje strowana w Rzeczypospolitej Polskiej;

4) stowarzyszenie, którego przedmiotem działalności jest działalność lotnicza, utworzone zgodnie z przepisami prawa polskiego;

5) osoba fizyczna posiadająca miejsce stałego poby tu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, wniosko dawca jest obowiązany dołączyć:

1) dokumenty potwierdzające spełnienie przez wnio skodawcę wymogów, o których mowa w ust. 2; Dziennik Ustaw Nr 100 — 4779 — Poz. 696 ——————— 3

5) Dodany przez art. 72 pkt 12 ustawy, o której mowa w od nośniku 3.

2) odpis decyzji o warunkach zabudowy i zagospoda rowania terenu;

3) program wykorzystania lotniska;

4) prognozę i plan organizacji ruchu lotniczego na lotnisku i w jego rejonie ze wskazaniem sposobów uniknięcia kolizji z ruchem prowadzonym z istnie jących już sąsiednich lotnisk;

5) projekt zagospodarowania terenu lotniska;

6) projekt programu ochrony lotniska;

7) dokumenty stwierdzające prawo dysponowania nieruchomością na cele budowy lotniska;

8) mapę z naniesionymi ograniczeniami wysokości za budowy na lotnisku i w jego otoczeniu, z uwzględ nieniem istniejących przeszkód lotniczych;

9) profile pól wznoszenia i podejścia;

10) stanowisko państwowego wojewódzkiego inspek tora sanitarnego odnośnie do wymagań higienicz nych i zdrowotnych zakładanego lotniska oraz wo jewódzkiego inspektora ochrony środowiska od nośnie do wpływu zakładanego lotniska na środo wisko. Art. 5

6.

1. Prezes Urzędu odmawia wydania zezwo lenia na założenie lotniska, jeżeli z przedstawionych dokumentów wynika, że projektowane lotnisko nie od powiada wymaganiom określonym we właściwych przepisach, a także jeżeli:

1) wystąpi kolizja pomiędzy ruchem lotniczym pro wadzonym z projektowanego lotniska a ruchem prowadzonym z istniejących sąsiednich lotnisk;

2) wydanie zezwolenia na założenie lotniska byłoby sprzeczne z programami, o których mowa w art. 16 ust. 3;

3) wydanie zezwolenia na założenie lotniska pociąga łoby za sobą znaczne zagrożenie dla środowiska bądź zagrażałoby interesowi gospodarki narodo wej, obronności lub bezpieczeństwu państwa.

2. Zezwolenie na założenie lotniska może zawierać warunek spełnienia przez wnioskodawcę dodatko wych wymagań określonych w tym zezwoleniu, wią żących się z eksploatacją lotniska, ochroną środowi ska, racjonalizacją zagospodarowania przestrzennego albo ochroną lub zabezpieczeniem praw osób trze cich, a także ochroną życia i zabezpieczeniem mienia osób znajdujących się na terenie lotniska.

3. Zezwolenie na założenie lotniska już wydane może być cofnięte ze względów określonych w ust. 2, jeżeli zmienił się stan faktyczny lub prawny stanowią cy podstawę do wydania zezwolenia lub zaistniały okoliczności, o których mowa w ust. 1.

4. Prezes Urzędu może stwierdzić wygaśnięcie ze zwolenia na założenie lotniska, jeżeli w okresie 3 lat od daty określonej w tym zezwoleniu nie wpłynął wnio sek o wpisanie lotniska do rejestru lotnisk.

5. Prezes Urzędu udziela zezwolenia na założenie lotniska, odmawia jego udzielenia oraz cofa je w dro dze decyzji administracyjnej. Art. 5

7.

1. Kto zamierza założyć lotnisko, może ubiegać się o promesę zezwolenia.

2. Promesę wydaje i odmawia jej wydania Prezes Urzędu w drodze decyzji administracyjnej.

3. W promesie ustala się warunki niezbędne dla uzyskania zezwolenia na założenie lotniska oraz okres jej ważności, z uwzględnieniem typu projektowanego lotniska, z tym że nie może on być krótszy niż 12 mie sięcy.

4. W okresie ważności promesy nie można odmó wić wydania zezwolenia, chyba że uległ zmianie stan faktyczny lub prawny podany we wniosku o wydanie promesy, wnioskodawca nie spełnił wszystkich wa runków określonych w promesie lub wymagań okre ślonych w art. 55 ust. 2 i 3 lub ujawniły się okoliczno ści, o których mowa w art. 56 ust. 1. Art. 5

8.

1. Prezes Urzędu prowadzi rejestr lotnisk cywilnych, zwany dalej „rejestrem lotnisk”.

2. Rejestr lotnisk jest jawny. Dokumenty stanowiące podstawę do dokonania wpisu w rejestrze podlegają ochronie zgodnie z przepisami ustawy z dnia 22 stycz nia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 196, poz. 1631).

3. Wypisy z rejestru wydaje się na wniosek zainte resowanych podmiotów. Art. 5

9.

1. Eksploatację lotniska można rozpocząć po wpisaniu lotniska do rejestru lotnisk.

2. Wpisanie lotniska do rejestru lotnisk następuje na wniosek zakładającego lotnisko po sprawdzeniu przez Prezesa Urzędu lub przez osoby przez niego upoważnione, czy lotnisko odpowiada wymaganiom technicznym określonym na podstawie Prawa budow lanego, wymaganiom eksploatacyjnym określonym na podstawie niniejszej ustawy oraz warunkom okre ślonym w zezwoleniu na założenie lotniska oraz czy zakładający lotnisko spełnia wymagania określone w art. 55.

3. Do wniosku o wpisanie lotniska do rejestru lot nisk wnioskodawca jest obowiązany dołączyć:

1) dokumenty, o których mowa w art. 55 ust. 3;

2) zezwolenie na założenie lotniska.

4. Nie można odmówić wpisania do rejestru lotni ska, na którego założenie zostało wydane zezwolenie, jeżeli lotnisko to spełnia wymagania, o których mowa w ust. 2.

5. O wpisaniu lotniska do rejestru lotnisk, o odmo wie wpisania, zmianie danych rejestrowych rozstrzyga Prezes Urzędu w drodze decyzji administracyjnej. Dziennik Ustaw Nr 100 — 4780 — Poz. 696

6. Do rejestru lotnisk wpisuje się jako zarządzające go lotniskiem zakładającego lotnisko lub, na jego wniosek, inny podmiot spełniający wymagania okre ślone w art. 5

5. W przypadku lotniska użytku publicz nego zarządzający lotniskiem powinien posiadać ze zwolenie, o którym mowa w art. 173 ust. 1 pkt 1.

7. Jeżeli dane podlegające wpisowi opierają się na dokumentach, dokumenty te powinny być dołączone do zgłoszenia w oryginałach albo poświadczonych no tarialnie lub urzędowo odpisach, kopiach. Art. 60.

1. Minister Obrony Narodowej prowadzi rejestr lotnisk wojskowych, a minister właściwy do spraw wewnętrznych prowadzi rejestr lotnisk lotnic twa służb porządku publicznego.

2. Ministrowie, o których mowa w ust. 1, określą, w drodze zarządzeń, sposób prowadzenia rejestrów, tryb wpisu tych lotnisk do rejestrów oraz wzory reje strów.

3. Jeżeli lotnisko, o którym mowa w ust. 1, ma być wykorzystywane także przez lotnictwo cywilne, wów czas lotnisko to wpisuje się również do rejestru lotnisk cywilnych. Jako zarządzającego tym lotniskiem wpisu je się podmiot uzgodniony przez zainteresowanych ministrów. Obowiązek złożenia wniosku w tej sprawie spoczywa na tym podmiocie. Art. 6

1.

1. Zarządzający lotniskiem może dokonać istotnych zmian eksploatacyjnych i technicznych cech lotniska po uzyskaniu zezwolenia Prezesa Urzędu.

2. Zmiana eksploatacyjnych i technicznych cech lotniska podlega wpisowi do rejestru lotnisk.

3. Zgłoszenie do rejestru lotnisk zmian powinno być dokonane w ciągu 14 dni od ich zaistnienia. Art. 6

2. Jeżeli zarządzający lotniskiem nie dokonał zgłoszenia, o którym mowa w art. 61 ust. 3, Prezes Urzędu po jednorazowym bezskutecznym wezwaniu może dokonać stosownego wpisu z urzędu, zaznacza jąc tę okoliczność w rejestrze lotnisk lub zamknąć lot nisko dla ruchu ze względu na możliwość wystąpienia zagrożenia ruchu lotniczego. Art. 6

3. Minister właściwy do spraw transportu, z uwzględnieniem przepisów międzynarodowych, określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowe zasady klasyfikacji lotnisk;

2) wzór rejestru lotnisk cywilnych;

3) szczegółowe warunki i tryb prowadzenia rejestru lotnisk cywilnych, z uwzględnieniem wymagań dotyczących dokumentacji rejestrowej;

4) zmiany cech lotniska, uwzględniając podział na zmiany: a) wymagające uzyskania zezwolenia Prezesa Urzędu, b) podlegające tylko wpisowi do rejestru lotnisk;

5) szczegółowe wymagania, jakie muszą spełnić za kładający lotniska i zarządzający lotniskami, w za leżności od klasyfikacji lotnisk;

6) wymagania techniczne i eksploatacyjne w stosun ku do lotnisk. Art. 6

4.

1. Kto zamierza nabyć akcje lub udziały w spółce zakładającej lotnisko lub w spółce zarządza jącej istniejącym lotniskiem w ilości zapewniającej mu osiągnięcie lub przekroczenie odpowiednio 25 %, 33 % lub 49 % ogólnej liczby głosów na zebraniu wspólników lub walnym zgromadzeniu, jest obowią zany zawiadomić o tym Prezesa Urzędu pod rygorem nieważności.

2. Zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, doko nuje się przed zamierzonym terminem nabycia akcji lub udziałów. Akcje lub udziały można nabyć, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia Prezes Urzędu nie zakaże ich nabycia.

3. Prezes Urzędu może, w drodze decyzji admini stracyjnej, zakazać — pod rygorem nieważności — na bycia akcji lub udziałów w ilości zapewniającej osią gnięcie lub przekroczenie progów, o których mowa w ust. 1, ze względu na zagrożenie ważnego interesu gospodarczego państwa albo bezpieczeństwa pań stwa lub dóbr osobistych obywateli. Art. 6

5.

1. Nieruchomości gruntowe, które w dniu wejścia w życie ustawy są zajęte pod część lotniczą lotnisk międzynarodowych, o których mowa w art. 73 i na których funkcjonują stałe przejścia graniczne, mo gą być wyłącznie własnością:

1) Skarbu Państwa;

2) jednostek samorządu terytorialnego;

3) innych państwowych jednostek organizacyjnych, w tym przedsiębiorstw państwowych;

4) spółek prawa handlowego, w których udział Skar bu Państwa i jednostek, o których mowa w pkt 2 i 3, wynosi co najmniej 51 % akcji albo udziałów.

2. Do umów ustanawiających użytkowanie wieczy ste lub decyzji uwłaszczeniowych potwierdzających nabycie użytkowania wieczystego z mocy prawa, do tyczących nieruchomości gruntowych zajętych pod część lotniczą lotnisk, o których mowa w ust. 1, wpisa nych do rejestru lotnisk, dopisuje się postanowienia określające cel użytkowania wieczystego lotniska. Ce lem tym jest przeznaczenie nieruchomości na założe nie, modernizację i eksploatację lotniska oraz lotni czych urządzeń naziemnych. Rozdział 2 Eksploatacja lotnisk Art. 6

6.

1. Statki powietrzne, z zastrzeżeniem art. 93 ust. 1, mogą startować i lądować na lotniskach wpisanych do rejestru lotnisk i których nazwy zostały opublikowane w dzienniku urzędowym Urzędu. Dziennik Ustaw Nr 100 — 4781 — Poz. 696

2. Zarządzający lotniskiem użytku publicznego mo że odmówić przyjęcia statku powietrznego wyłącznie ze względu na ważne okoliczności związane z funkcjo nowaniem lotniska, uniemożliwiające bezpieczne jego lądowanie.

3. Zarządzający lotniskiem nie może odmówić ze zwolenia na lądowanie przymusowe statku powietrz nego znajdującego się w niebezpieczeństwie lub stat ku powietrznego wykonującego lot w celu ochrony ży cia lub zdrowia lub w celu przeciwdziałania klęskom żywiołowym, a także lot w ramach działań bezpośred nio związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa pu blicznego i z obronnością państwa. Art. 6

7.

1. Statki powietrzne i przewoźnicy lotniczy mają prawo korzystania z lotnisk użytku publicznego na równych zasadach.

2. Warunki korzystania z lotnisk użytku publiczne go oraz opłaty za to korzystanie mogą być zróżnicowa ne jedynie ze względu na rodzaje i charakterystyki statków powietrznych oraz charakter wykonywanych operacji lotniczych.

3. W celu zapewnienia konsultacji i właściwej re prezentacji interesów stron na lotniskach użytku pu blicznego, w szczególności w sprawach warunków ko rzystania z lotnisk, opłat lotniskowych oraz obsługi na ziemnej, tworzone są:

1) komitety z udziałem przedstawicieli: zarządzają cych lotniskami, organów służb ruchu lotniczego, użytkowników lotnisk lub reprezentujących ich or ganizacji oraz podmiotów świadczących obsługę naziemną;

2) odpowiednie organizacje użytkowników lotnisk re prezentujące ich interesy. 4.3

6) Wprowadzenie oraz zniesienie w porcie lotni czym koordynacji lub organizacji rozkładów lotów, o której mowa w rozporządzeniu nr 95/93/WE z dnia 18 stycznia 1993 r. w sprawie wspólnych zasad przy dzielania czasu na start lub lądowanie w portach lotni czych Wspólnoty, następuje w drodze decyzji admini stracyjnej Prezesa Urzędu.

5. (uchylony).37)

6. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, z uwzględnieniem zasad przejrzystości, obiektywizmu i niedyskryminacji oraz przepisów międzynarodowych, szczegółowe zasady:

1) tworzenia, działania komitetów i współpracy komi tetów i organizacji, o których mowa w ust. 3;

2) współdziałania oraz konsultacji przewoźników lot niczych i ich organizacji z zarządami lotnisk i koor dynatorami w sprawach koordynacji rozkładów lo tów w porcie lotniczym.

7. (uchylony).38) Art. 67a. (uchylony).39) Art. 67b.40)

1. W porcie lotniczym, w którym wpro wadzono koordynację rozkładów lotów, Prezes Urzę du, zgodnie z rozporządzeniem nr 95/93/WE z dnia 18 stycznia 1993 r. w sprawie wspólnych zasad przy dzielania czasu na start lub lądowanie w portach lotniczych Wspólnoty, powołuje i odwołuje koordyna tora.

2. Koordynator powinien spełniać następujące wa runki:

1) posiadać wykształcenie wyższe i wiedzę lub do świadczenie w zakresie planowania rozkładów lo tów lub siatki połączeń;

2) posiadać biegłą znajomość języka polskiego i an gielskiego;

3) nie być skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwa umyślne: karne skarbowe, przeciw ko bezpieczeństwu w komunikacji, bezpieczeń stwu powszechnemu, mieniu, obrotowi gospodar czemu, obrotowi pieniędzmi i papierami warto ściowymi, prawom osób wykonujących pracę za robkową oraz wiarygodności dokumentów (wy móg dobrej reputacji);

4) nie mieć powiązań gospodarczych oraz nie pozo stawać w stosunku zależności lub dominacji wo bec jakiegokolwiek zarządzającego lotniskiem lub przewoźnika lotniczego;

5) swoją dotychczasową działalnością dawać rękoj mię należytego sprawowania funkcji.

3. Jeżeli koordynatorem jest osoba prawna, wa runki, o których mowa w ust. 2, stosuje się odpowied nio do osób działających w jej imieniu w zakresie ko ordynacji rozkładów lotów oraz osób faktycznie peł niących działalność koordynacyjną.

4. Nadzór nad działalnością koordynatora sprawu je Prezes Urzędu. Art. 67c.4

1)

1. Zadania koordynatora określa roz porządzenie nr 95/93/WE z dnia 18 stycznia 1993 r. w sprawie wspólnych zasad przydzielania czasu Dziennik Ustaw Nr 100 — 4782 — Poz. 696 ——————— 3

6) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 8. 3

7) Przez art. 72 pkt 13 lit. b ustawy, o której mowa w odno śniku 3. ——————— 3

8) Przez art. 72 pkt 13 lit. c ustawy, o której mowa w odno śniku 3. 3

9) Dodany przez art. 72 pkt 14 ustawy, o której mowa w od nośniku 3; uchylony przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 8. 40) Dodany przez art. 72 pkt 14 ustawy, o której mowa w od nośniku 3; w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 usta wy, o której mowa w odnośniku 8. 4

1) Dodany przez art. 72 pkt 14 ustawy, o której mowa w od nośniku 3; w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 8 usta wy, o której mowa w odnośniku 8. na start lub lądowanie w portach lotniczych Wspól noty.

2. Koordynator działa na własny rachunek i nie jest przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807, z późn. zm.42)).

3. Do koordynatora stosuje się przepisy dotyczące osoby prowadzącej pozarolniczą działalność gospodar czą w rozumieniu przepisów ustaw: z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.43)), z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecz nych (Dz. U. Nr 137, poz. 887, z późn. zm.44)), z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353, z późn. zm.45)) oraz z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135, z późn. zm.46)).

4. Koszty koordynacji w porcie lotniczym, w szcze gólności koszty: bieżącej działalności koordynatora, zapewnienia niezbędnych urządzeń i pomieszczeń, utrzymywania uprawnień, wynagrodzeń koordynato ra oraz osób zatrudnionych w jego biurze, pokrywane są z budżetu koordynatora. Art. 67d.4

7)

1. Koszty koordynacji w porcie lotni czym pokrywane są z opłat za koordynację wnoszo nych do budżetu koordynatora.

2. Opłaty za koordynację, o których mowa w ust. 1, wnoszone są przez:

1) przewoźników lotniczych — w łącznej wysokości 50 % budżetu koordynatora, proporcjonalnie do liczby operacji lotniczych wykorzystanych przez danego przewoźnika lotniczego w dwóch ostat nich sezonach rozkładowych w porcie lotniczym;

2) zarządzających lotniskami, dla których został wy znaczony koordynator — w łącznej wysokości 50 % budżetu koordynatora, proporcjonalnie do liczby operacji lotniczych podlegających koordy nacji w danym porcie lotniczym w dwóch ostat nich sezonach rozkładowych.

3. Koordynator przedstawia Prezesowi Urzędu do zatwierdzenia projekt budżetu koordynatora, opraco wany po zasięgnięciu opinii podmiotów, o których mowa w ust.

2. Zatwierdzenie oraz odmowa zatwier dzenia budżetu koordynatora następuje w drodze de cyzji administracyjnej.

4. Projekt budżetu, o którym mowa w ust. 3, przed stawia się do zatwierdzenia nie później niż na dwa miesiące przed rozpoczęciem roku obrotowego, a w przypadku nowo powołanego koordynatora — nie później niż w terminie 2 miesięcy od dnia jego powo łania. Art. 67e.4

7)

1. W porcie lotniczym, w którym wpro wadzono organizację rozkładów lotów, Prezes Urzędu, zgodnie z rozporządzeniem 95/93/WE z dnia 18 stycz nia 1993 r. w sprawie wspólnotowych zasad przydzie lania czasu na start i lądowanie w portach lotniczych Wspólnoty, powołuje i odwołuje organizatora rozkła dów lotów. Dziennik Ustaw Nr 100 — 4783 — Poz. 696 ——————— 4

2) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 281, poz. 2777, z 2005 r. Nr 33, poz. 289, Nr 94, poz. 788, Nr 143, poz. 1199, Nr 175, poz. 1460, Nr 177, poz. 1468, Nr 178, poz. 1480, Nr 179, poz. 1485, Nr 180, poz. 1494 i Nr 183, poz. 1538 oraz z 2006 r. Nr 17, poz. 127. 4

3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r. Nr 22, poz. 270, Nr 60, poz. 703, Nr 70, poz. 816, Nr 104, poz. 1104, Nr 117, poz. 1228 i Nr 122, poz. 1324, z 2001 r. Nr 4, poz. 27, Nr 8, poz. 64, Nr 52, poz. 539, Nr 73, poz. 764, Nr 74, poz. 784, Nr 88, poz. 961, Nr 89, poz. 968, Nr 102, poz. 1117, Nr 106, poz. 1150, Nr 110, poz. 1190, Nr 125, poz. 1363 i 1370 i Nr 134, poz. 1509, z 2002 r. Nr 19, poz. 199, Nr 25, poz. 253, Nr 74, poz. 676, Nr 78, poz. 715, Nr 89, poz. 804, Nr 135, poz. 1146, Nr 141, poz. 1182, Nr 169, poz. 1384, Nr 181, poz. 1515, Nr 200, poz. 1679 i Nr 240, poz. 2058, z 2003 r. Nr 7, poz. 79, Nr 45, poz. 391, Nr 65, poz. 595, Nr 84, poz. 774, Nr 90, poz. 844, Nr 96, poz. 874, Nr 122, poz. 1143, Nr 135, poz. 1268, Nr 137, poz. 1302, Nr 166, poz. 1608, Nr 202, poz. 1956, Nr 222, poz. 2201, Nr 223, poz. 2217 i Nr 228, poz. 2255, z 2004 r. Nr 29, poz. 257, Nr 54, poz. 535, Nr 93, poz. 894, Nr 99, poz. 1001, Nr 109, poz. 1163, Nr 116, poz. 1203, 1205 i 1207, Nr 120, poz. 1252, Nr 123, poz. 1291, Nr 162, poz. 1691, Nr 210, poz. 2135, Nr 263, poz. 2619 i Nr 281, poz. 2779 i 2781, z 2005 r. Nr 25, poz. 202, Nr 30, poz. 262, Nr 85, poz. 725, Nr 86, poz. 732, Nr 90, poz. 757, Nr 102, poz. 852, Nr 143, poz. 1199 i 1202, Nr 155, poz. 1298, Nr 164, poz. 1365 i 1366, Nr 169, poz. 1418 i 1420, Nr 177, poz. 1468, Nr 179, poz. 1484, Nr 180, poz. 1495 i Nr 183, poz. 1538 oraz z 2006 r. Nr 46, poz. 328. 4

4) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 i 1126, z 1999 r. Nr 26, poz. 228, Nr 60, poz. 636, Nr 72, poz. 802, Nr 78, poz. 875 i Nr 110, poz. 1256, z 2000 r. Nr 9, poz. 118, Nr 95, poz. 1041, Nr 104, poz. 1104 i Nr 119, poz. 1249, z 2001 r. Nr 8, poz. 64, Nr 27, poz. 298, Nr 39, poz. 459, Nr 72, poz. 748, Nr 100, poz. 1080, Nr 110, poz. 1189, Nr 111, poz. 1194, Nr 130, poz. 1452 i Nr 154, poz. 1792, z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 41, poz. 365, Nr 74, poz. 676, Nr 155, poz. 1287, Nr 169, poz. 1387, Nr 199, poz. 1673, Nr 200, poz. 1679 i Nr 241, poz. 2074, z 2003 r. Nr 56, poz. 498, Nr 65, poz. 595, Nr 135, poz. 1268, Nr 149, poz. 1450, Nr 166, poz. 1609, Nr 170, poz. 1651, Nr 190, poz. 1864, Nr 210, poz. 2037, Nr 223, poz. 2217 i Nr 228, poz. 2255, z 2004 r. Nr 19, poz. 177, Nr 64, poz. 593, Nr 99, poz. 1001, Nr 121, poz. 1264, Nr 146, poz. 1546, Nr 173, poz. 1808, Nr 187, poz. 1925 i Nr 210, poz. 2135 oraz z 2005 r. Nr 64, poz. 565, Nr 86, poz. 732, Nr 132, poz. 1110, Nr 143, poz. 1199 i 1202, Nr 150, poz. 1248, Nr 163, poz. 1362, Nr 164, poz. 1366, Nr 169, poz. 1412, Nr 183, poz. 1538, Nr 184, poz. 1539 i Nr 249, poz. 2104. ——————— 4

5) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 64, poz. 593, Nr 99, poz. 1001, Nr 120, poz. 1252, Nr 121, poz. 1264, Nr 144, poz. 1530, Nr 191, poz. 1954, Nr 210, poz. 2135 i Nr 236, poz. 2355 oraz z 2005 r. Nr 41, poz. 401, Nr 167, poz. 1397 i Nr 169, poz. 1412 i 1421. 4

6) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 94, poz. 788, Nr 132, poz. 1110, Nr 138, poz. 1154, Nr 157, poz. 1314, Nr 164, poz. 1366, Nr 169, poz. 1411 i Nr 179, poz. 1485 oraz z 2006 r. Nr 75, poz. 519. 4

7) Dodany przez art. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w odno śniku 8.

2. Zadania organizatora rozkładów lotów określa rozporządzenie nr 95/93/WE z dnia 18 stycznia 1993 r. w sprawie wspólnotowych zasad przydzielania czasu na start i lądowanie w portach lotniczych Wspólnoty.

3. Do organizatora rozkładów lotów stosuje się od powiednio przepisy art. 67b ust. 2—4, art. 67c ust. 2 i 3 oraz art. 67d. Art. 67f.4

7)

1. W razie zniesienia w porcie lotniczym organizacji rozkładów lotów i jednoczesnego wprowa dzenia koordynacji rozkładów lotów, dotychczasowy organizator rozkładów lotów staje się koordynatorem.

2. W razie zniesienia w porcie lotniczym koordyna cji rozkładów lotów i jednoczesnego wprowadzenia organizacji rozkładów lotów, dotychczasowy koordy nator staje się organizatorem rozkładów lotów.

3. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, działalność odpowiednio koordynatora oraz organiza tora rozkładów lotów finansowana jest z budżetu do tychczasowego. Art. 67g.4

7) Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, dla zapewnienia za sad przejrzystości, obiektywizmu i niedyskryminacji koordynacji i organizacji rozkładów lotów:

1) szczegółowe warunki i sposób powoływania i od woływania koordynatora i organizatora rozkładów lotów oraz sprawowania nadzoru nad ich działal nością;

2) szczegółowe zasady opracowywania i zatwierdza nia budżetu koordynatora i organizatora rozkła dów lotów;

3) szczegółowy sposób obliczania wysokości i wno szenia opłat za koordynację i organizację rozkła dów lotów;

4) szczegółowy sposób postępowania w razie znie sienia organizacji i koordynacji rozkładów lotów. Art. 6

8.

1. Przedsiębiorca, który ma zamiar wykony wać działalność gospodarczą w zakresie zarządzania lotniskiem użytku publicznego, obowiązany jest uzy skać zezwolenie, o którym mowa w art. 173 ust. 1 pkt 1.

2. Zarządzający lotniskiem obowiązany jest w szczególności:

1) wykorzystywać lotnisko zgodnie z jego przeznacze niem;

2) prowadzić eksploatację lotniska w sposób zapew niający bezpieczeństwo lotów oraz sprawność ob sługi użytkowników lotniska;

3) utrzymywać lotnisko i jego elementy w stanie od powiadającym warunkom technicznym określo nym przez właściwy organ oraz zgodnie z danymi wpisanymi do rejestru lotnisk cywilnych;

4) określić granicę części lotniczej lotniska, podlega jącą zatwierdzeniu przez Prezesa Urzędu;

5) zapewniać udzielenie niezbędnej pomocy medycz nej na lotnisku;

6) udostępnić użytkownikom lotniska informacje za warte w instrukcji operacyjnej lotniska;

7) zapewniać organom administracji lotniczej wyko nującym czynności służbowe na lotnisku warunki niezbędne do wykonywania tych czynności; 8)4

8) udostępniać Prezesowi Urzędu, niezależnie od innych obowiązków informacje niezbędne do pro wadzenia ewidencji danych dotyczących ruchu statków powietrznych, wielkości ruchu pasażer skiego i przewozu ładunków, zgodnie z systematy ką określoną w rozporządzeniu nr 437/2003/WE z dnia 27 lutego 2003 r. w sprawie sprawozdań sta tystycznych w odniesieniu do przewozu lotniczego pasażerów, towarów i poczty, odpowiednich prze pisach krajowych i międzynarodowych (Dz. Urz. WE L 066 z 11.03.2003);

9) niezwłocznie zawiadamiać Prezesa Urzędu oraz państwowy organ zarządzania ruchem lotniczym o wydaniu zarządzenia o zamknięciu lotniska dla ruchu lotniczego lub wprowadzeniu odpowied nich ograniczeń w jego eksploatacji, ich przyczy nach i przewidywanym okresie trwania;

10) zorganizować system ratownictwa i ochrony prze ciwpożarowej lotniska; 1

1) koordynować prace lokalnego zespołu do spraw bezpieczeństwa lotniskowego; 1

2) zapewnić dostarczanie informacji meteorologicz nej dla potrzeb użytkowników lotnisk. 2a.4

9) Zarządzający lotniskiem, w celu zapewnienia bezpieczeństwa lotów, uniemożliwia wykonywanie czynności mających wpływ na bezpieczeństwo lotów, jeżeli dalsze ich wykonywanie zagrażałoby temu bez pieczeństwu. 2b.4

9) Zarządzający lotniskiem zobowiązany jest, na wniosek właściwego komendanta placówki Straży Granicznej stwierdzający istnienie zagrożenia bezpie czeństwa lotów, do bezzwłocznego uniemożliwienia wykonywania pracy lub innych czynności osobom re alizującym zadania związane z kontrolą bezpieczeń stwa w portach lotniczych.

3. Zarządzający lotniskiem użytku publicznego obowiązany jest ponadto:

1) prowadzić eksploatację lotniska w sposób zapew niający ciągłość ruchu lotniczego;

2) niezwłocznie zawiadamiać zainteresowanych o wydaniu zarządzenia o zamknięciu lotniska dla Dziennik Ustaw Nr 100 — 4784 — Poz. 696 ——————— 4

8) W brzmieniu ustalonym przez art. 72 pkt 15 ustawy, o któ rej mowa w odnośniku 3. 4

9) Dodany przez art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o zmianie ustawy o Straży Granicznej oraz niektó rych innych ustaw (Dz. U. Nr 90, poz. 757), który wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2006 r. ruchu lotniczego lub wprowadzeniu odpowied nich ograniczeń w jego eksploatacji, ich przyczy nach i przewidywanym okresie trwania. Art. 6

9.

1. Starty i lądowania na lotnisku mogą od bywać się wyłącznie w sposób zgodny z przepisami instrukcji operacyjnej danego lotniska.

2. Zarządzający lotniskiem może zezwolić tylko na taką eksploatację lotniska lub jego części dla celów nielotniczych, która nie narusza przepisów bezpie czeństwa ruchu lotniczego i nie ogranicza jego możli wości eksploatacyjnych określonych w instrukcji ope racyjnej.

3. Instrukcja operacyjna lotniska określa w szcze gólności:

1) dane techniczno-operacyjne lotniska, w tym cha rakterystykę pola wzlotów, płaszczyzn wznoszenia (podejścia) oraz przeszkód lotniczych w rejonie lotniska;

2) procedury podejścia do lądowania i procedury od lotu, uwzględniające lokalne ograniczenia wynika jące z przepisów o ochronie środowiska;

3) zasady utrzymania i eksploatacji pola wzlotów;

4) organizację naziemnego ruchu statków powietrz nych, środków transportowych i osób pieszych na terenie lotniska;

5) dane o wzrokowych i radiowych pomocach nawi gacyjnych;

6) zasady i środki udzielania pomocy statkom po wietrznym, które znalazły się w niebezpieczeń stwie na lotnisku lub w jego pobliżu.

4. Instrukcja operacyjna lotniska podlega zatwier dzeniu przez Prezesa Urzędu po uzgodnieniu z pań stwowym organem zarządzania ruchem lotniczym. Art. 70.

1. Zarządzający lotniskiem może przekazać zarządzanie lotniskiem innej osobie spełniającej wy magania określone dla zarządzającego, za zgodą Pre zesa Urzędu wydaną w drodze decyzji administracyj nej.

2. Zmiana, o której mowa w ust. 1, podlega wpisa niu do rejestru lotnisk. Art. 7

1.

1. Prezes Urzędu może, w drodze decyzji administracyjnej, ograniczyć ruch na lotnisku lub za mknąć dla ruchu lotniczego na czas oznaczony lotni sko niespełniające wymagań technicznych lub eks ploatacyjnych określonych na podstawie niniejszej ustawy.

2. Prezes Urzędu może, w drodze decyzji admini stracyjnej, wykreślić lotnisko z rejestru, jeżeli pomimo upływu terminu wyznaczonego w decyzji, o której mo wa w ust. 1, nadal nie spełnia ono określonych na podstawie niniejszej ustawy wymagań technicznych i eksploatacyjnych. Art. 71a.50)

1. Prezes Urzędu może w drodze decy zji administracyjnej wprowadzić ograniczenia lub za kazy wykonywania przez cywilne poddźwiękowe sa moloty z napędem odrzutowym, posiadające maksy malną masę startową nie mniejszą niż 34 000 kg albo mieszczące, zgodnie z certyfikatem typu samolotu, więcej niż dziewiętnaście miejsc pasażerskich, z wyłą czeniem miejsc przeznaczonych wyłącznie dla załogi, operacji lotniczych w celu ograniczenia hałasu emito wanego na lotnisku, na którym, w ciągu ostatnich trzech lat kalendarzowych, było wykonywanych śred nio nie mniej niż 50 000 operacji lotniczych rocznie.

2. Ograniczenia i zakazy, o których mowa w ust. 1, dotyczą samolotów marginalnie zgodnych, tj. o sku mulowanym marginesie hałasu wynoszącym nie wię cej niż 5 EPNdB (efektywnie odczuwalny hałas w decy belach). Przez skumulowany margines hałasu rozumie się sumę różnic pomiędzy dopuszczalnym poziomem hałasu a poziomem hałasu określonym w świadectwie zdatności statku powietrznego w zakresie hałasu, we dług pomiarów dokonywanych w trzech punktach re ferencyjnych; dopuszczalny poziom hałasu oraz punk ty referencyjne określa Rozdział 3 części II Tomu I Za łącznika 16 do Konwencji o międzynarodowym lotnic twie cywilnym, sporządzonej w Chicago dnia 7 grud nia 1944 r.

3. Ograniczenia i zakazy, o których mowa w ust. 1, wprowadza się z uwzględnieniem zasady zrównowa żonego podejścia oraz bodźców ekonomicznych oraz biorąc pod uwagę przewidywane koszty i korzyści ich wprowadzenia oraz charakterystykę danego lotniska.

4. Przez zasadę zrównoważonego podejścia rozu mie się wybór metod i środków zmierzających do ograniczenia hałasu na lotnisku i w jego otoczeniu po legających na:

1) ograniczaniu hałasu emitowanego przez samoloty (zmniejszenie poziomu hałasu źródła);

2) odpowiednim planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym — zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospoda rowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717, z późn. zm.51));

3) odpowiednim zarządzaniu ruchem lotniczym w ce lu zmniejszenia uciążliwości hałasu na lotnisku i w jego otoczeniu;

4) wprowadzaniu ograniczeń i zakazów operacji lot niczych na określonym lotnisku.

5. Wyboru metod i środków, o których mowa w ust. 4, dokonuje się, biorąc pod uwagę:

1) zasadę niedyskryminowania przewoźników lotni czych i producentów samolotów; Dziennik Ustaw Nr 100 — 4785 — Poz. 696 ——————— 50) Dodany przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odno śniku 2. 5

1) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 6, poz. 41 i Nr 141, poz. 1492, z 2005 r. Nr 113, poz. 954 i Nr 130, poz. 1087 oraz z 2006 r. Nr 45, poz. 319.

2) konieczność zastosowania środków, które nie by łyby bardziej restrykcyjne, niż jest to konieczne ze względu na ochronę środowiska na określonym lotnisku.

6. (uchylony).52) Art. 71b.50)

1. Decyzję, o której mowa w art. 71a ust. 1, wydaje się w uzgodnieniu z właściwym teryto rialnie wojewodą oraz po przeprowadzeniu konsulta cji z podmiotami, które mają lub mogą mieć interes faktyczny lub prawny we wprowadzeniu ograniczeń lub zakazów wykonywania operacji lotniczych, w szczególności z zarządzającym lotniskiem oraz z właściwym komitetem przewoźników, jeżeli został on utworzony.

2. Decyzję, o której mowa w art. 71a ust. 1, wyda je się przy uwzględnieniu, w odpowiednim zakresie, informacji określonych na podstawie art. 71e.

3. Informacje, o których mowa w ust. 2, zarządza jący lotniskiem dostarcza Prezesowi Urzędu.

4. Organy i jednostki właściwe ze względu na ro dzaj informacji, o których mowa w ust. 2, obowiązane są do dostarczania ich Prezesowi Urzędu lub zarządza jącemu lotniskiem na wniosek Prezesa Urzędu. 5.5

3) Przepisu ust. 2 nie stosuje się do ograniczeń wprowadzonych w wyniku drobnych zmian technicz nych niestwarzających istotnych kosztów dla użytkow ników statków powietrznych w żadnym z portów lotni czych państw członkowskich Unii Europejskiej. Art. 71c.50)

1. Ograniczenia i zakazy, o których mo wa w art. 71a ust. 4 pkt 4, mogą polegać na:

1) zakazie zwiększania liczby operacji lotniczych wy konywanych na lotnisku w stosunku do roku po przedniego — po upływie 6 miesięcy od dnia prze prowadzenia oceny poziomu hałasu,

2) nakazie zmniejszenia przez każdego z przewoźni ków lotniczych liczby operacji lotniczych wykony wanych na lotnisku o nie więcej niż 20 % w sto sunku do roku poprzedniego — po upływie nie mniej niż 6 miesięcy od dnia ustanowienia zakazu, o którym mowa w pkt 1 — niezależnie od zakazów wprowadzonych na pod stawie art. 119 ust. 5.

2. W przypadku lotniska ¸ódź-Lublinek, Prezes Urzędu może wprowadzić ograniczenia i zakazy, o któ rych mowa w ust. 1, również w stosunku do samolo tów innych niż marginalnie zgodne, jeżeli samoloty te nie spełniają wymagań określonych w Rozdziale 4 czę ści II Tomu I Załącznika 16 do Konwencji o międzyna rodowym lotnictwie cywilnym, sporządzonej w Chica go dnia 7 grudnia 1944 r.

3. Ograniczenia i zakazy, o których mowa w ust. 1 i 2, Prezes Urzędu ogłasza w Dzienniku Urzędowym Urzędu Lotnictwa Cywilnego, w terminie:

1) 6 miesięcy przed dniem ich wejścia w życie — w przypadku zakazów, o których mowa ust. 1 pkt 1,

2) 1 roku przed dniem ich wejścia w życie — w przy padku nakazów, o których mowa w ust. 1 pkt 2 — jednak nie później niż w terminie 2 miesięcy przed rozpoczęciem najbliższego sezonu rozkładowego.

4. O wprowadzeniu ograniczeń, o których mowa w ust. 1 i 2, Prezes Urzędu powiadamia Komisję Euro pejską oraz właściwe organy państw członkowskich Unii Europejskiej. Art. 71d.50) Prezes Urzędu może wydać zgodę na wykonanie określonej operacji lotniczej z pominię ciem ograniczeń i zakazów, o których mowa w art. 71c, jeżeli:

1) operacja lotnicza wykonywana przez samolot ma charakter wyjątkowy i nie uzasadnia jego objęcia ograniczeniami, o których mowa w art. 71c;

2) samolot wykonuje lot o charakterze niezarobko wym, w celu jego przebudowy, naprawy lub ob sługi. Art. 71e.50) Minister właściwy do spraw transpor tu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska, mając na względzie potrzebę ogranicze nia lub zmniejszenia uciążliwości hałasu na lotnisku lub w jego otoczeniu, kierując się zasadą zrównoważo nego podejścia, określi, w drodze rozporządzenia:

1) zakres informacji wymaganych do wydania decy zji, o której mowa w art. 71a;

2) (uchylony).54) Art. 7

2.

1. Lotnisko może zostać wykreślone z reje stru lotnisk decyzją Prezesa Urzędu:

1) na wniosek podmiotu zakładającego lotnisko lub działającego z jego upoważnienia zarządzającego lotniskiem;

2) jeżeli trwale zaprzestano jego eksploatacji.

2. W przypadku gdy zarządzający rażąco naruszył przepisy niniejszej ustawy, Prezes Urzędu, w drodze decyzji administracyjnej, wzywa go do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w określonym termi nie. Po bezskutecznym upływie tego terminu Prezes Urzędu cofa zarządzającemu zezwolenie na zarządza nie lotniskiem użytku publicznego lub wykreśla lotni sko z rejestru lotnisk. Art. 7

3.

1. Statki powietrzne wykonujące loty mię dzynarodowe startują i lądują na lotniskach wyznaczo nych do startów i lądowań statków powietrznych Dziennik Ustaw Nr 100 — 4786 — Poz. 696 ——————— 5

2) Przez art. 1 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku 8. 5

3) Dodany przez art. 1 pkt 11 ustawy, o której mowa w od nośniku 8. ——————— 5

4) Przez art. 1 pkt 12 ustawy, o której mowa w odnośniku 8. w ruchu międzynarodowym, zwanych dalej „lotniska mi międzynarodowymi”.

2. W przypadku wyznaczenia lotniska jako lotniska międzynarodowego dokonuje się odpowiedniego wpisu do rejestru lotnisk.

3. Lotnisko, o którym mowa w ust. 4, jest obiektem transportu publicznego w rozumieniu ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603, z późn. zm.55)).

4. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządze nia, lotniska międzynarodowe, z uwzględnieniem po trzeb danego regionu oraz przepisów określających lotnicze przejścia graniczne.

5. W przypadkach lotów związanych z przeprowa dzaniem imprez sportowych i kulturalnych oraz in nych lotów niehandlowych Prezes Urzędu, po uzgod nieniu z Komendantem Głównym Straży Granicznej, na wniosek zarządzającego lotniskiem, z uwzględnie niem art. 146, może wyrazić zgodę na dokonywanie przez statki powietrzne wykonujące loty międzynaro dowe, przez czas określony, startów i lądowań na lot niskach innych niż określone w ust. 1.

6. Koszty związane z kontrolą ruchu granicznego i kontrolą celną w przypadkach startów i lądowań, o któ rych mowa w ust. 5, ponosi zarządzający lotniskiem. Art. 7

4.

1. Służby publiczne i organy administracji publicznej korzystają z obiektów i urządzeń lotniska w zakresie niezbędnym do wykonywania ich zadań.

2. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:

1) zakres korzystania z obiektów i urządzeń lotniska, o których mowa w ust. 1, niezbędny do wykony wania zadań służb państwowych i organów admi nistracji publicznej;

2) szczegółowe zasady i sposób pokrycia kosztów działania na lotniskach służb i organów, o których mowa w ust. 1;

3) maksymalną wysokość opłat z tytułu kosztów, o których mowa w pkt 2, oraz sposób, warunki i zakres ulg i zwolnień od tych opłat, mając na uwadze racjonalne wykorzystanie obiektów i urzą dzeń lotniska, przy jednoczesnym zapewnieniu skutecznej realizacji zadań tych służb i organów. Art. 75.5

6) Zarządzający lotniskiem może pobierać opłaty za wykonywanie usług związanych z obsługą operacji startu, lądowania, postoju statków powietrz nych, obsługą pasażerów i ładunków, statków po wietrznych i ich załóg (opłaty lotniskowe), za wykony wanie usług, o których mowa w art. 176, jeżeli są świadczone przez zarządzającego lotniskiem, oraz za inne usługi związane z działalnością lotniska. Art. 7

6.

1. Nie pobiera się opłat lotniskowych za starty, lądowania i postój statków powietrznych wyko nujących loty w celu obrony przed skutkami klęsk ży wiołowych oraz ratowania życia lub zdrowia ludzkie go, chyba że loty te wykonywane są w ramach prowa dzonej działalności gospodarczej.

2. Minister właściwy do spraw transportu w poro zumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrz nych oraz Ministrem Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, maksymalną wysokość opłat lotniskowych dla państwowych statków po wietrznych wykonujących loty związane z zapewnie niem bezpieczeństwa publicznego, bezpieczeństwa państwa, ochroną granicy państwowej lub poszukiwa niem i ratownictwem, a także sposób i warunki przy znawania ulg i zwolnień od tych opłat oraz zakres ulg i zwolnień, uwzględniając uzasadnione koszty ponie sione przez podmiot świadczący usługę oraz zobowią zania wynikające z umów międzynarodowych. Art. 77.5

7)

1. Zarządzający lotniskiem użytku pu blicznego przedstawia Prezesowi Urzędu z co naj mniej kwartalnym wyprzedzeniem przed planowanym dniem wejścia w życie, opracowany po zasięgnięciu opinii przedstawicieli przewoźników lotniczych korzy stających stale z lotniska, projekt opłat lotniskowych z wyszczególnieniem składających się na te opłaty: wysokości opłat standardowych, dodatkowych, zniż kowych i rabatowych, szczegółowych zasad ich nali czania i pobierania, dołączając uzasadnienie. Termin ten może być za zgodą Prezesa Urzędu skrócony w wyjątkowych okolicznościach.

2. Opłaty lotniskowe, o których mowa w ust. 1, po za twierdzeniu przez Prezesa Urzędu podlegają ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Urzędu Lotnictwa Cywilnego oraz są zamieszczane w Zintegrowanym Pakiecie Infor macji Lotniczych, o którym mowa w art. 127 ust. 1 pkt 4.

3. Prezes Urzędu może, w drodze decyzji admini stracyjnej, odmówić zatwierdzenia opłaty lotniskowej lub nakazać jej zmianę, w przypadku gdy jest ona nie zgodna z zasadami ustalonymi w prawie lotniczym lub w przepisach międzynarodowych.

4. Minister właściwy do spraw transportu, po za sięgnięciu opinii Prezesa Urzędu, organizacji zarządza jących lotniskami i użytkowników lotnisk określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania dotyczące ustalania i zatwierdzania opłat lotnisko wych, z uwzględnieniem zasad ustalonych w art. 67 ust. 1 i 2 oraz zasad wynikających z przepisów między narodowych. Art. 7

8.

1. Zarządzający lotniskiem ma prawo za trzymać statek powietrzny tymczasowo w celu zabez pieczenia roszczenia z tytułu opłat lotniskowych należ Dziennik Ustaw Nr 100 — 4787 — Poz. 696 ——————— 5

5) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 281, poz. 2782 oraz z 2005 r. Nr 130, poz. 1087, Nr 169, poz. 1420 i Nr 175, poz. 1459. 5

6) W brzmieniu ustalonym przez art. 72 pkt 16 ustawy, o któ rej mowa w odnośniku 3. ——————— 5

7) W brzmieniu ustalonym przez art. 72 pkt 17 ustawy, o któ rej mowa w odnośniku 3. nych od użytkownika statku powietrznego i szkód wy rządzonych przez niego na lotnisku, z zastrzeżeniem art. 156.

2. Tymczasowe zatrzymanie statku powietrznego traci moc w razie złożenia odpowiedniego zabezpie czenia lub w razie dokonania zajęcia na podstawie po stanowienia sądowego.

3. Zarządzający lotniskiem odpowiada za szkody wynikłe wskutek nieuzasadnionego zatrzymania stat ku powietrznego. Art. 7

9.

1. Prezes Urzędu nadzoruje lotniska w za kresie zapewniania ich bezpiecznej eksploatacji.

2. W przypadku lotnisk lotnictwa państwowego wykorzystywanych przez lotnictwo cywilne Prezes Urzędu nadzoruje te lotniska w zakresie zapewniania ich bezpiecznej eksploatacji przez lotnictwo cywilne. Art. 80. Zarządzający lotniskiem odpowiada za bezpieczną eksploatację lotniska, w tym za nałożone na niego zadania związane z ochroną lotniska. Art. 8

1.

1. Przebywanie w części lotniczej lotniska, a także na innym terenie wydzielonym i odpowiednio oznakowanym, a w szczególności ruch kołowy i pieszy oraz korzystanie z urządzeń lotniska, jest dozwolone tylko za zezwoleniem zarządzającego lotniskiem.

2. Zarządzający lotniskiem wydaje zezwolenie na przebywanie na terenie, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając potrzeby organów służb ruchu lotnicze go oraz służb państwowych wykonujących zadania ustawowe. Art. 8

2. W celu zapewnienia bezpiecznej eksploata cji lotniska zarządzający lotniskiem:

1) opracowuje instrukcję operacyjną lotniska;

2) opracowuje i przedstawia do zatwierdzenia Preze sowi Urzędu program ochrony lotniska, po jego zaopiniowaniu przez Radę Ochrony i Ułatwień Lot nictwa Cywilnego;

3) wydaje zarządzenia, nakazy lub zakazy oraz pole cenia związane z zapewnieniem bezpieczeństwa i ochrony lotów oraz porządku na lotnisku, obo wiązujące w stosunku do wszystkich osób znajdu jących się na terenie lotniska;

4) wzywa właściwe służby publiczne do podjęcia działań w stosunku do osób niepodporządkowują cych się nakazom i zakazom lub zagrażających w inny sposób bezpieczeństwu lotów lub porząd kowi na lotnisku;

5) decyduje o podjęciu działań przez lotniskową służ bę ochrony w stosunku do osoby podejrzanej o po pełnienie przestępstwa na statku powietrznym lub lotnisku i przekazaniu jej właściwym organom;

6) wnioskuje o dokonanie redukcyjnego odstrzału zwierzyny, stosownie do przepisów prawa łowiec kiego, w przypadku zagrożenia bezpieczeństwa operacji lotniczych przez zwierzynę, gdy inne me tody ochrony okazały się nieskuteczne;

7) wnioskuje do Prezesa Urzędu o wydanie decyzji w sprawie usunięcia przeszkody, która nie jest obiektem budowlanym, stanowiącej zagrożenie bezpieczeństwa ruchu lotniczego dla zarejestro wanego, czynnego lotniska, w tym drzew i krze wów w rejonie podejść do lądowania;

8) zawiadamia niezwłocznie właściwy organ nadzoru budowlanego oraz Prezesa Urzędu, w przypadku stwierdzenia, że w rejonie lotniska są wznoszone obiekty budowlane mogące stanowić przeszkody lotnicze lub że istniejące obiekty budowlane nie są oznakowane zgodnie z wymogami art. 87 ust. 2. Art. 8

3.

1. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, warunki eksploatacji lotnisk, mając na względzie klasyfikację lotnisk i obo wiązki zarządzającego lotniskiem, o których mowa w art. 68.

2. Minister właściwy do spraw transportu w poro zumieniu z Ministrem Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, w celu zapewnienia wspólnej bezpiecznej eksploatacji lotnisk, warunki i zasady wyko rzystywania lotnisk wojskowych przez lotnictwo cywil ne oraz obowiązki zarządzających tymi lotniskami.

3. Minister właściwy do spraw transportu w poro zumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrz nych określi, w drodze rozporządzenia, w celu zapew nienia wspólnej bezpiecznej eksploatacji lotnisk, wa runki i zasady wykorzystywania lotnisk lotnictwa służb porządku publicznego przez lotnictwo cywilne oraz obowiązki zarządzających tymi lotniskami.

4. Jeżeli lotniska, o których mowa w ust. 2 i 3, eks ploatowane są wspólnie przez lotnictwo wojskowe i lotnictwo służb porządku publicznego, wówczas Mi nister Obrony Narodowej w porozumieniu z mini strem właściwym do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki i zasady wspólnej bezpiecznej eksploatacji tych lotnisk. Rozdział 3 Ratownictwo i ochrona przeciwpożarowa lotnisk Art. 8

4.

1. Zarządzający lotniskiem jest obowiązany zorganizować i utrzymywać system ratownictwa i ochrony przeciwpożarowej lotniska w ramach krajo wego systemu ratownictwa.

2. Zarządzający lotniskiem obowiązany jest w szczególności:

1) opracować plan działania w sytuacjach zagrożenia;

2) opracować instrukcję bezpieczeństwa pożarowego dla lotniska, zgodnie z przepisami międzynarodo wymi, oraz określić w niej sposoby postępowania w przypadku powstania pożaru lub innego miejsco wego zagrożenia, uzgodnioną z właściwym tereno wo komendantem Państwowej Straży Pożarnej; Dziennik Ustaw Nr 100 — 4788 — Poz. 696

3) zorganizować i zapewnić funkcjonowanie służby ratowniczo-gaśniczej, wyposażonej w sprzęt spe cjalistyczny;

4) utrzymywać niezbędne środki ratownicze i prze ciwpożarowe.

3. Lotniskowa służba ratowniczo-gaśnicza jest jed nostką ochrony przeciwpożarowej w rozumieniu usta wy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpoża rowej (Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1229, z późn. zm.58)).

4. Pracownicy zatrudnieni w lotniskowej służbie ra towniczo-gaśniczej powinni spełniać wymagania w za kresie kwalifikacji zawodowych oraz warunków fizycz nych i psychicznych określone w odrębnych przepisach.

5. Pracownicy zatrudnieni w lotniskowej służbie ra towniczo-gaśniczej podlegają specjalistycznemu szko leniu przeprowadzanemu na koszt zarządzającego lot niskiem.

6. Jednostki systemu ochrony zdrowia, organy ad ministracji publicznej, jednostki Państwowej Straży Pożarnej i inne służby publiczne współdziałają w przy gotowywaniu i realizacji planów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, i podlegają w tym zakresie koordynacji zarządzającego lotniskiem.

7. Plan, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, w szczegól ności określa zasady koordynacji działań służb, o któ rych mowa w ust. 6. Art. 8

5. Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, z uwzględnieniem przepisów międzynarodowych:

1) wymagania dotyczące przygotowania lotniska do sytuacji zagrożenia oraz planu działania w sytuacji zagrożenia, uwzględniając klasyfikację lotnisk przyjętą dla celów ratowniczo-gaśniczych;

2) zakres obowiązków podmiotów, o których mowa w art. 84 ust. 6, z uwzględnieniem zadań tych jed nostek określonych odrębnymi przepisami oraz zadań zarządzającego lotniskiem w zakresie koor dynacji;

3) warunki i program szkolenia lotniskowych służb ratowniczo-gaśniczych, o których mowa w art. 84 ust. 2 pkt 2, uwzględniając klasyfikację lotnisk przyjętą dla celów ratowniczo-gaśniczych. Rozdział 4 Otoczenie lotniska i lotnicze urządzenia naziemne Art. 8

6.

1. Do lotniczych urządzeń naziemnych na leżą obiekty i urządzenia do kierowania, kontroli, nad zoru i zabezpieczania obsługi ruchu lotniczego.

2. Zarządzającemu lotniskiem użytku publicznego oraz państwowemu organowi zarządzania ruchem lot niczym przysługuje prawo zakładania lotniczych urzą dzeń naziemnych na nieruchomościach sąsiadujących z lotniskiem oraz prawo dostępu do nich.

3. Zakładanie oraz utrzymywanie lotniczych urzą dzeń naziemnych jest celem publicznym w rozumieniu ustawy o gospodarce nieruchomościami.

4. Do odszkodowania za ograniczenia własności wynikające z wykorzystania uprawnień określonych w ust. 2 oraz do okoliczności i trybu wywłaszczenia nieruchomości stosuje się przepisy ustawy o gospo darce nieruchomościami.

5. Przepisy ust. 2—4 mają odpowiednie zastoso wanie do lotniczych urządzeń naziemnych zakłada nych przez państwowy organ zarządzania ruchem lot niczym, także na nieruchomościach znajdujących się poza sąsiedztwem lotnisk.

6. Zarządzający lotniskiem użytku publicznego oraz państwowy organ zarządzania ruchem lotniczym obowiązani są utrzymywać lotnicze urządzenia na ziemne w pełnej sprawności technicznej oraz używać ich zgodnie z przeznaczeniem. Art. 8

7.

1. Obiekty budowlane i obiekty naturalne w otoczeniu lotniska nie mogą stanowić zagrożenia dla startujących i lądujących statków powietrznych.

2. Obiekty budowlane i obiekty naturalne stano wiące zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu statków powietrznych, zwane dalej „przeszkodami lotniczy mi”, powinny być niezwłocznie zgłoszone Prezesowi Urzędu i oznakowane.

3. Obowiązek oznakowania i zgłoszenia przeszkód lotniczych obciąża posiadacza nieruchomości, na któ rej taka przeszkoda się znajduje, z zastrzeżeniem ust. 4.

4. Jeżeli obiekt budowlany lub obiekt naturalny stał się przeszkodą lotniczą w wyniku budowy lub roz budowy lotniska, oznakowanie wykonuje się na koszt zarządzającego lotniskiem.

5. Prezes Urzędu uzgadnia decyzje o ustaleniu wa runków zabudowy i zagospodarowania terenu doty czące obiektów na lotniskach i w ich otoczeniu. Prze pis ten dotyczy w szczególności obszarów ograniczeń zabudowy, a także terenów przeznaczonych pod budo wę lotniska lub jego rozbudowę w miejscowych pla nach zagospodarowania terenu.

6. Zabrania się w otoczeniu lotniska, czyli w odle głości do 5 km od jego granicy:

1) budowy lub rozbudowy obiektów budowlanych, które mogą stanowić źródło żerowania ptaków;

2) hodowania ptaków mogących stanowić zagroże nie dla ruchu lotniczego.

7. Zabrania się sadzenia i uprawy drzew i krzewów na nieruchomościach znajdujących się w rejonach po Dziennik Ustaw Nr 100 — 4789 — Poz. 696 ——————— 5

8) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 52, poz. 452, z 2004 r. Nr 96, poz. 959 oraz z 2005 r. Nr 100, poz. 835 i 836. dejść do lądowania, mogących stanowić przeszkody lotnicze; obowiązek i koszt usunięcia tych drzew i krze wów obciąża właściciela lub inny podmiot władający nieruchomością. Art. 8

8.

1. Prezes Urzędu prowadzi rejestr lotni czych urządzeń naziemnych używanych dla potrzeb lotnictwa cywilnego, zwany dalej „rejestrem urządzeń naziemnych”.

2. Rejestr urządzeń naziemnych jest jawny. Doku menty stanowiące podstawę do dokonania wpisu w rejestrze pozostają poufne.

3. Wpisowi do rejestru urządzeń naziemnych pod legają następujące lotnicze stałe urządzenia naziem ne, jeżeli mają być używane dłużej niż 6 miesięcy:

1) urządzenia radiokomunikacyjne;

2) urządzenia radiolokacyjne;

3) urządzenia radionawigacyjne;

4) wzrokowe pomoce nawigacyjne;

5) automatyczne systemy pomiarowe parametrów meteorologicznych.

4. Wpisanie urządzenia naziemnego do rejestru urządzeń naziemnych następuje na wniosek zakłada jącego urządzenie naziemne.

5. Do wniosku, o którym mowa w ust. 4, wniosko dawca jest obowiązany dołączyć w szczególności:

1) informację o rodzaju urządzenia i celu, w jakim ma być stosowane;

2) współrzędne geograficzne anteny promieniującej urządzenia;

3) charakterystykę techniczną urządzenia;

4) odpis zezwolenia właściwego organu administra cji telekomunikacyjnej na zakładanie i używanie urządzenia radiokomunikacyjnego, jeżeli takie ze zwolenie jest wymagane.

6. Na dowód wpisania lotniczego urządzenia na ziemnego do rejestru urządzeń naziemnych Prezes Urzędu wydaje zaświadczenie.

7. Prezes Urzędu odmawia wpisania urządzenia na ziemnego do rejestru urządzeń naziemnych, jeżeli wnioskodawca nie spełnił wymagań, o których mowa w ust. 5, załączone do wniosku dokumenty są niezgod ne ze stanem faktycznym lub prawnym albo urządze nie naziemne nie odpowiada warunkom technicznym określonym w tych dokumentach lub w warunkach technicznych ustalonych na podstawie art. 92 pkt 2.

8. O wpisie i o odmowie wpisania urządzenia na ziemnego do rejestru urządzeń naziemnych oraz o je go wykreśleniu z rejestru rozstrzyga Prezes Urzędu w drodze decyzji administracyjnej.

9. Lotnicze urządzenie naziemne może być używa ne dla potrzeb ruchu lotniczego, jeżeli posiada zezwo lenie na eksploatację oraz zaświadczenie o wpisie te go urządzenia do rejestru urządzeń naziemnych. Art. 8

9.

1. Minister Obrony Narodowej prowadzi rejestr wojskowych lotniczych urządzeń naziemnych.

2. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze zarządzenia, sposób prowadzenia rejestru wojsko wych lotniczych urządzeń naziemnych, tryb dokony wania wpisu i wykreśleń tych urządzeń z rejestru oraz wzór tego rejestru. Art. 90.

1. Zarządzający lotniczym urządzeniem na ziemnym może dokonać zmian istotnych cech urządze nia naziemnego po uzyskaniu zgody Prezesa Urzędu. Każda zmiana istotnych cech urządzenia naziemnego podlega wpisowi do rejestru urządzeń naziemnych.

2. Do zmian cech urządzenia naziemnego, o któ rych mowa w ust. 1, przepisy art. 61 ust. 2 i 3 oraz art. 62 stosuje się odpowiednio. Art. 9

1. Prezes Urzędu może w drodze decyzji ad ministracyjnej wykreślić lotnicze urządzenie naziemne z rejestru urządzeń naziemnych:

1) na wniosek zarządzającego lotniczym urządzeniem naziemnym;

2) jeżeli urządzenie nie spełnia wymagań technicz nych lub eksploatacyjnych, określonych na pod stawie art. 92 pkt 2;

3) jeżeli trwale zaprzestano eksploatacji lotniczego urządzenia naziemnego. Art. 9

2. Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej okre śli, w drodze rozporządzeń, z uwzględnieniem przepi sów międzynarodowych:

1) zasady klasyfikacji lotniczych urządzeń naziemnych;

2) warunki techniczne, jakie powinny spełniać lotni cze urządzenia naziemne oraz warunki ich eksplo atacji;

3) szczegółowe zasady i tryb prowadzenia rejestru urządzeń naziemnych z uwzględnieniem wyma gań dotyczących dokumentacji rejestrowej;

4) warunki, jakie powinny spełniać obiekty budowla ne oraz naturalne w otoczeniu lotniska ze względu na bezpieczeństwo ruchu statków powietrznych;

5) sposób zgłaszania oraz oznakowania przeszkód lot niczych, o których mowa w art. 87 ust. 2, uwzględ niając: a) układ współrzędnych Âwiatowego Systemu Geograficznego (WGS 84), b) zapewnienie bezpieczeństwa ruchu statków po wietrznych, c) jednoznaczność i czytelność oznakowania dla członków załóg statków powietrznych. Dziennik Ustaw Nr 100 — 4790 — Poz. 696 Rozdział 5 Lądowiska i inne miejsca startów i lądowań Art. 9

3.

1. Statki powietrzne mogą lądować i starto wać na lądowiskach i w innych miejscach poza lotni skami wpisanymi do rejestru lotnisk, w przypadkach:

1) przymusowego lądowania;

2) ratowania życia lub zdrowia ludzkiego albo udzia łu w zwalczaniu klęsk żywiołowych;

3) uzasadnionych potrzebami szkolenia lub treningu;

4) uzasadnionych potrzebami usług lotniczych;

5) jeżeli pozwalają na to przepisy wydane na podsta wie art. 33 ust. 4.

2. Rozpoczęcie użytkowania lądowiska może na stąpić po jego zgłoszeniu przez użytkownika do ewi dencji prowadzonej przez Prezesa Urzędu oraz po wy kazaniu przez użytkownika i potwierdzeniu przez Pre zesa Urzędu, że lądowisko odpowiada właściwym wy maganiom.

3. Do lądowisk stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące lotnisk z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.

4. Minister właściwy do spraw transportu może, w drodze rozporządzenia, wyłączyć zastosowanie przepisów dotyczących lotnisk w stosunku do lądo wisk, określając jednocześnie wymagania, jakie po winny spełniać lądowiska ze względu na bezpieczeń stwo ruchu lotniczego i ochronę środowiska.

5. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady prowa dzenia ewidencji lądowisk, tryb zgłaszania lądowisk do ewidencji, wzór ewidencji oraz szczegółowe zasady dopuszczania lądowisk do użytkowania mające na względzie bezpieczeństwo ruchu lotniczego. DZIA¸ V Personel lotniczy Rozdział 1 Kwalifikacje personelu Art. 9

4. 1.5

9) Do wykonywania lotów i innych czyn ności lotniczych są uprawnieni wyłącznie członkowie personelu lotniczego oraz osoby uczestniczące w szko leniu lotniczym prowadzonym zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 104 ust. 1 pkt 4 lit. e oraz osoby uczestniczące w zajęciach rekreacyjnych na lot niach i paralotniach, prowadzonych zgodnie z przepi sami wydanymi na podstawie art. 33 ust. 2.

2. Członkiem personelu lotniczego jest osoba, któ ra posiada ważną licencję lub świadectwo kwalifikacji i jest wpisana do państwowego rejestru personelu lot niczego lub innego odpowiedniego rejestru prowa dzonego zgodnie z odrębnymi przepisami.

3. Licencja jest świadectwem stwierdzającym po siadanie określonych kwalifikacji oraz dowodem upo ważnienia do wykonywania określonych czynności lotniczych. Przepisy niniejszej ustawy w odniesieniu do licencji stosuje się odpowiednio do świadectw kwalifikacji, z zastrzeżeniem art. 95.

4. Licencje wydaje się odrębnie dla każdego rodza ju specjalności członków personelu lotniczego.

5. Licencją, o której mowa w ust. 2, jest licencja wydana przez Prezesa Urzędu lub licencja wydana przez właściwy organ obcego państwa i uznana przez Prezesa Urzędu.

6. Licencje są wymagane dla następujących spe cjalności personelu lotniczego:

1) personel wchodzący w skład załóg statków po wietrznych: a) pilot samolotowy turystyczny, b) pilot samolotowy zawodowy, c) pilot samolotowy liniowy, d) pilot śmigłowcowy turystyczny, e) pilot śmigłowcowy zawodowy, f) pilot śmigłowcowy liniowy, g) pilot wiatrakowcowy turystyczny, h) pilot wiatrakowcowy zawodowy, i) pilot sterowcowy liniowy, j) pilot sterowcowy zawodowy, k) pilot balonu wolnego, l) pilot szybowcowy, m) nawigator lotniczy, n) mechanik pokładowy, o) radiooperator pokładowy;

2) skoczek spadochronowy zawodowy;

3) mechanik poświadczenia obsługi statku powietrz nego;

4) kontroler ruchu lotniczego;

5) dyspozytor lotniczy;

6) informator służby informacji powietrznej; 7)60) operator tankowania statków powietrznych.

7. W licencji mogą być wpisane dodatkowe upraw nienia w zakresie wykonywanych czynności. Dziennik Ustaw Nr 100 — 4791 — Poz. 696 ——————— 5

9) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2. ——————— 60) Dodany przez art. 1 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem 1 maja 2005 r.

8. W odniesieniu do niewymienionych w ust. 6 specjalności personelu lotniczego wykonującego czynności w składzie załóg statków powietrznych lub inne czynności lotnicze minister właściwy do spraw transportu może, w drodze rozporządzenia, o którym mowa w art. 104, wprowadzić wymóg posiadania li cencji lub świadectwa kwalifikacji, z uwzględnieniem właściwych przepisów międzynarodowych, o ile jest to uzasadnione względami bezpieczeństwa lotnic twa.

9. W odniesieniu do personelu lotniczego wykonu jącego czynności lotnicze, w związku z używaniem statków powietrznych objętych przepisami art. 33 ust. 2 pkt 1—3, minister właściwy do spraw transpor tu może, w drodze rozporządzenia, o którym mowa w art. 104, wprowadzić zamiast wymogu licencji wy móg posiadania świadectwa kwalifikacji. Art. 9

5.

1. Âwiadectwem kwalifikacji jest dokument stwierdzający posiadanie określonych kwalifikacji i upoważniający do wykonywania określonych czyn ności lotniczych.

2. Âwiadectwa kwalifikacji wydawane są dla nastę pujących specjalności personelu lotniczego:

1) pilot lotni;

2) pilot paralotni;

3) pilot motolotni;

4) pilot statku powietrznego o maksymalnej masie startowej do 495 kg;

5) pilot-operator modelu latającego;

6) skoczek spadochronowy.

3. Aby uzyskać świadectwo kwalifikacji członka personelu lotniczego, osoba ubiegająca się o nie mu si spełniać następujące wymagania dla poszczegól nych specjalności w zakresie wieku i wykształcenia: 1)6

1) pilot lotni — ukończone 15 lat, posiadanie co najmniej podstawowego wykształcenia oraz zgo da opiekunów prawnych;

2) pilot motolotni — ukończone 15 lat, wykształcenie co najmniej gimnazjalne albo równorzędne oraz zgoda opiekunów prawnych; 3)6

2) pilot paralotni — ukończone 15 lat, posiadanie co najmniej podstawowego wykształcenia oraz zgoda opiekunów prawnych;

4) pilot statku powietrznego o maksymalnej masie startowej do 495 kg — ukończone 16 lat, wykształ cenie co najmniej gimnazjalne albo równorzędne oraz zgoda opiekunów prawnych; 5)6

3) skoczek spadochronowy — ukończone 16 lat, posiadanie co najmniej podstawowego wykształ cenia oraz zgoda opiekunów prawnych;

6) pilot-operator modelu latającego — ukończo ne 16 lat, posiadanie co najmniej podstawowego wykształcenia oraz zgoda opiekunów prawnych.

4. Âwiadectwa kwalifikacji wydawane są przez Pre zesa Urzędu. 4a.6

4) Âwiadectwa kwalifikacji oraz inne dokumenty stwierdzające posiadane kwalifikacje wydane dla spe cjalności, o których mowa w ust. 2, wydane przez upo ważniony organ państwa członkowskiego Unii Europej skiej, nie wymagają uznania przez Prezesa Urzędu.

5. Minister właściwy do spraw transportu w poro zumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, dla poszczególnych rodzajów świadectw kwalifikacji, wymagania w zakre sie sprawności psychicznej i fizycznej osób ubiegają cych się o świadectwo kwalifikacji lub posiadających świadectwo kwalifikacji, mając na uwadze wymagania wynikające z przepisów międzynarodowych i specyfi ki uprawnień związanych z danym świadectwem kwa lifikacji. Art. 9

6.

1. Licencja może być udzielona osobie, która łącznie spełnia następujące warunki:

1) korzysta w pełni z praw publicznych;

2) ma pełną zdolność do czynności prawnych;

3) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za po pełnienie przestępstwa;

4) spełnia wymogi w zakresie wieku i wykształcenia;

5) odpowiada wymaganiom w zakresie sprawności psychicznej i fizycznej, określonym na podstawie art. 104 ust. 2, potwierdzonym orzeczeniem o braku przeciwwskazań do wykonywania funkcji członka personelu lotniczego, o którym mowa w art. 110;

6) spełnia wymagania i warunki określone na podsta wie art. 104 ust. 1 pkt 3 i ust. 3 dotyczące ukończe nia szkolenia lotniczego, praktyki lotniczej oraz po siadania wiedzy i umiejętności, potwierdzone zda niem egzaminu państwowego, o którym mowa w art. 99 ust. 1.

2. Aby uzyskać licencję członka personelu lotnicze go, osoba ubiegająca się o nią musi spełniać następu jące wymagania dla poszczególnych specjalności w zakresie wieku i wykształcenia:

1) pilot szybowcowy — ukończone 16 lat oraz wy kształcenie co najmniej gimnazjalne albo równo rzędne, a jeżeli z licencji wynika uprawnienie do Dziennik Ustaw Nr 100 — 4792 — Poz. 696 ——————— 6

1) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. a tiret pierw sze ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 6

2) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 2. ——————— 6

3) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. a tiret trzecie ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 6

4) Dodany przez art. 1 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2. wykonywania zawodowego czynności pilota — ukończone 18 lat oraz co najmniej średnie wy kształcenie;

2) pilot turystyczny, bez względu na kategorię statku powietrznego, którego dotyczy licencja — ukoń czone 17 lat oraz wykształcenie co najmniej gim nazjalne albo równorzędne;

3) pilot zawodowy, bez względu na kategorię statku powietrznego, którego dotyczy licencja — ukończo ne 18 lat oraz co najmniej średnie wykształcenie;

4) pilot liniowy, bez względu na kategorię statku po wietrznego, którego dotyczy licencja — ukończone 21 lat oraz co najmniej średnie wykształcenie;

5) pilot balonu wolnego — ukończone 17 lat oraz wy kształcenie co najmniej gimnazjalne albo równo rzędne, a jeżeli z jego licencji wynika uprawnienie do wykonywania zawodowego czynności pilota — ukończone 18 lat oraz co najmniej średnie wy kształcenie;

6) mechanik poświadczenia obsługi statku powietrz nego — ukończone 18 albo 21 lat, w zależności od dodatkowych uprawnień, o których mowa w art. 94 ust. 7, oraz co najmniej średnie wykształcenie; 6a)6

5) operator tankowania statków powietrznych — ukończone 18 albo 21 lat, w zależności od dodat kowych uprawnień, o których mowa w art. 94 ust. 7, oraz co najmniej średnie wykształcenie;

7) pozostałe specjalności członków personelu lotni czego — ukończone 18 lat oraz co najmniej śred nie wykształcenie, z wyjątkiem osób, o których mowa w art. 94 ust. 9, dla których wymagania mo gą być obniżone do ukończenia 16 lat i wykształce nia podstawowego.

3. Prezes Urzędu wydaje, odmawia wydania, uzna je, zawiesza uznanie, przywraca uznanie, odmawia uznania, cofa uznanie, cofa, zawiesza, przywraca i zmienia licencje w drodze decyzji administracyjnych.

4. Prezes Urzędu może upoważnić pracowników Urzędu do wydawania w jego imieniu decyzji admini stracyjnych w sprawach, o których mowa w ust. 3.

5. Licencja wydana lub potwierdzona przez właści wy organ obcego państwa może być w Rzeczypospoli tej Polskiej uznana za ważną na równi z licencją polską:

1) jeżeli wynika to z umowy międzynarodowej;

2) w innych przypadkach, jeżeli wymagania stawiane przy jej wydaniu nie były łagodniejsze od stawia nych w Rzeczypospolitej Polskiej. 5a.6

6) Licencja wydana lub potwierdzona przez właściwy organ państwa członkowskiego Unii Euro pejskiej dla specjalności personelu lotniczego, o któ rych mowa w art. 94 ust. 6 pkt 1, uznawana jest w Rze czypospolitej Polskiej za ważną na równi z licencją pol ską, chyba że wymagania stawiane przy jej wydaniu były łagodniejsze od stawianych w Rzeczypospolitej Polskiej.

6. Zawieszenie licencji i wynikających z niej upraw nień lub niektórych wynikających z niej uprawnień ma charakter okresowy. Art. 9

7.

1. Zabrania się:

1) wykonywania czynności lotniczych przez osobę nieposiadającą licencji lub świadectwa kwalifika cji;

2) wykonywania przez członka personelu lotniczego: a) czynności lotniczych nieobjętych jego licencją lub świadectwem kwalifikacji, b) czynności lotniczych niezgodnie z warunkami określonymi w licencji lub w świadectwach kwalifikacji. 2.6

7) Zakazy określone w ust. 1 nie dotyczą szkole nia lotniczego, prowadzonego zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 104 ust. 1 pkt 4 lit. e i za jęć rekreacyjnych na lotniach i paralotniach, prowa dzonych zgodnie z przepisami wydanymi na podsta wie art. 33 ust. 2. Art. 9

8.

1. Licencję wydaje się po sprawdzeniu, czy kandydat spełnia określone prawem wymagania.

2. Ważność licencji jest uzależniona od wyniku okresowego sprawdzenia sprawności psychicznej i fi zycznej członka personelu lotniczego, stwierdzonej w badaniach lotniczo-lekarskich i utrzymania w okre sie ważności licencji wiadomości i umiejętności nie mniejszych niż wymagane do uzyskania licencji i do datkowych uprawnień. Art. 9

9.

1. Warunkiem uzyskania licencji jest pozy tywny wynik egzaminu państwowego składającego się z części teoretycznej i praktycznej, złożonego przed komisją egzaminacyjną.

2. Prezes Urzędu powołuje członków komisji egza minacyjnej spośród osób wyróżniających się odpo wiednimi kwalifikacjami, wiedzą i doświadczeniem w zakresie lotnictwa. 2a.6

8) Za uczestnictwo w komisji egzaminacyjnej, członkowie komisji egzaminacyjnej otrzymują wyna grodzenie.

3. Członkowie komisji są powoływani na okres 3 lat. Dziennik Ustaw Nr 100 — 4793 — Poz. 696 ——————— 6

5) Dodany przez art. 1 pkt 5 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem 1 maja 2005 r. 6

6) Dodany przez art. 1 pkt 5 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2. ——————— 6

7) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 6

8) Dodany przez art. 72 pkt 18 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3.

4. Prezes Urzędu może odwołać członka komisji, o której mowa w ust. 2, przed upływem 3 lat w przy padku:

1) utraty wymaganych kwalifikacji;

2) rażącego naruszenia obowiązków;

3) skazania prawomocnym wyrokiem za popełnienie przestępstwa.

5. Egzamin podlega opłacie lotniczej.

6. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, z uwzględnieniem przepi sów międzynarodowych:

1) szczegółowe wymagania w zakresie kwalifikacji, wiedzy i doświadczenia członków komisji egzami nacyjnej;

2) tryb i sposób przeprowadzania egzaminów; 3)6

9) szczegółowe zasady wynagradzania członków komisji egzaminacyjnej. Art. 100.

1. Licencję lub wynikające z niej niektóre uprawnienia można cofnąć albo zawiesić w przypadku stwierdzenia, że członek personelu lotniczego:

1) przestał spełniać warunki określone w art. 96 ust. 1 i 2;

2) utracił kwalifikacje do wykonywania określonych czynności lotniczych;

3) wykonując czynności lotnicze, do których upraw nia go licencja, zagraża bezpieczeństwu ruchu lot niczego.

2. W przypadku badania prowadzonego przez Ko misję lub uprawnione organy państwowe, w celu stwierdzenia czy zaistniały przyczyny określone w ust. 1 pkt 1—3, na czas prowadzenia dochodzenia Prezes Urzędu może licencję zawiesić oraz zatrzymać. Art. 10

1.

1. Posiadacz licencji pilota zawodowego i liniowego, który ukończył 60 lat, nie może wykony wać czynności pilota w międzynarodowych przewo zach lotniczych, chyba że pełni on funkcję członka za łogi wieloosobowej oraz jest jedynym członkiem zało gi, który ukończył 60 lat.

2. Posiadacz licencji pilota, o których mowa w ust. 1, który ukończył 65 lat, nie może wykonywać czynności pilota na statku powietrznym używanym w przewozach lotniczych.

3. Posiadacz licencji kontrolera ruchu lotniczego, który ukończył 60 lat, nie może wykonywać czynności kontrolera ruchu lotniczego. Art. 10

2. Prezes Urzędu prowadzi rejestr persone lu lotniczego. Art. 10

3.

1. Czas pracy członków załóg statków po wietrznych oraz kontrolerów ruchu lotniczego nie mo że przekraczać 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 go dzin na tydzień w przyjętym okresie rozliczeniowym, nieprzekraczającym 3 miesięcy, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. W stosunku do członków załóg statków po wietrznych mogą być stosowane rozkłady czasu pra cy, w których jest dopuszczalne przedłużenie wymiaru czasu pracy do 18 godzin na dobę w locie długody stansowym. W tych rozkładach czas pracy nie może przekroczyć przeciętnie 40 godzin na tydzień w przyję tym okresie rozliczeniowym, nieprzekraczającym 3 miesięcy.

3. Praca w granicach przedłużonego dobowego wymiaru czasu pracy i przeciętnie 40 godzin na ty dzień w przyjętym okresie rozliczeniowym nie stanowi pracy w godzinach nadliczbowych.

4. Minister właściwy do spraw transportu w poro zumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warun ki rozliczania czasu pracy personelu lotniczego, o któ rym mowa w ust. 1 i 2, uwzględniając przerwy w pra cy i wypoczynek tego personelu oraz warunki wykony wania przez niego czynności. Art. 10

4.

1. Minister właściwy do spraw transpor tu, uwzględniając przepisy międzynarodowe oraz ma jąc na uwadze zapewnienie bezpieczeństwa lotów, określi, w drodze rozporządzenia:

1) wzory licencji właściwe dla specjalności lotni czych;

2) uprawnienia przyznawane i wpisane do licencji;

3) szczegółowe wymagania dla poszczególnych ro dzajów licencji, dotyczące kwalifikacji lotniczych w zakresie wiedzy, umiejętności i praktyki;

4) szczegółowe zasady: a) wydawania, cofania, ograniczania, zawieszania i przywracania licencji oraz wynikających z nich uprawnień, b) uznawania, zawieszania uznania, cofania uzna nia, przywracania uznania obcej licencji perso nelu lotniczego wydanej przez właściwy organ obcego państwa, c) uzyskiwania i sprawdzania kwalifikacji lotni czych, d) prowadzenia rejestru personelu lotniczego, e) prowadzenia szkolenia lotniczego;

5) szczegółowe warunki wykonywania uprawnień wynikających z licencji.

2. Minister właściwy do spraw transportu w poro zumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, dla poszczególnych rodzajów licencji personelu lotniczego, wymagania w zakresie sprawności psychicznej i fizycznej osób Dziennik Ustaw Nr 100 — 4794 — Poz. 696 ——————— 6

9) Dodany przez art. 72 pkt 18 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3. ubiegających się o licencje albo posiadających licen cje personelu lotniczego, mając na uwadze wymaga nia wynikające z przepisów międzynarodowych i spe cyfiki uprawnień związanych z daną licencją.

3. Minister właściwy do spraw transportu w poro zumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warun ki, na jakich cudzoziemcy mogą być dopuszczani do szkolenia lotniczego i uzyskiwać licencje w Rzeczypo spolitej Polskiej, mając na uwadze zapewnienie bez pieczeństwa lotów w lotnictwie cywilnym oraz zgod ność z przepisami międzynarodowymi. Rozdział 2 Badania lotniczo-lekarskie Art. 10

5.

1. Sprawność psychiczną i fizyczną człon ka oraz kandydata na członka personelu lotniczego sprawdza się w trakcie badań lotniczo-lekarskich. 1a.70) Badaniom, o którym mowa w ust. 1, nie pod legają członkowie personelu lotniczego oraz kandyda ci na członków personelu lotniczego specjalności:

1) pilot — operator modelu latającego o masie poni żej 30 kg;

2) pilot lotni;

3) pilot paralotni. 1b.70) Przepis ust. 1a nie dotyczy osób wykonują cych czynności lotnicze w ramach prowadzonej dzia łalności gospodarczej oraz osób uczestniczących we współzawodnictwie sportowym.

2. Członek personelu lotniczego nie może wykony wać lotów lub innych czynności lotniczych w przypadku utraty wymaganej sprawności psychicznej i fizycznej.

3. Członek personelu lotniczego, który jest świado my utraty sprawności fizycznej lub psychicznej wyma ganej do wykonywania swojej funkcji, zobowiązany jest do natychmiastowego poddania się badaniom lot niczo-lekarskim.

4. Badania lotniczo-lekarskie przeprowadzane są odpłatnie. 5.7

1) Sprawność fizyczną i psychiczną członka per sonelu lotniczego, o którym mowa w ust. 1a, stwier dza się na podstawie złożonego przez tę osobę pisem nego oświadczenia, że stan zdrowia tej osoby pozwa la na bezpieczne wykonywanie czynności lotniczych lub ważnego prawa jazdy dowolnej kategorii. Art. 10

6.

1. Badania lotniczo-lekarskie przeprowa dzają i wydają orzeczenia o istnieniu lub braku prze ciwwskazań zdrowotnych do wykonywania funkcji członka personelu lotniczego:

1) centra medycyny lotniczej, których wykaz znajduje się w rozporządzeniu, o którym mowa w art. 112 ust. 1 pkt 7;

2) lekarze orzecznicy.

2. W imieniu centrum medycyny lotniczej badania lotniczo-lekarskie przeprowadza i wydaje orzeczenie komisja lekarska centrum medycyny lotniczej złożona z lekarzy orzeczników oraz specjalistów z zakresu me dycyny transportu lub medycyny lotniczej.

3. Od orzeczenia komisji lekarskiej centrum medy cyny lotniczej lub lekarza orzecznika osobie zaintere sowanej przysługuje odwołanie do Naczelnego Leka rza w terminie 14 dni od dnia otrzymania orzeczenia.

4. W przypadkach szczególnych prawo złożenia odwołania od orzeczenia, o którym mowa w ust. 3, przysługuje także Prezesowi Urzędu.

5. Naczelny Lekarz, w celu zbadania zasadności odwołania, o którym mowa w ust. 3, powołuje komi sję, w skład której wchodzą lekarze specjaliści w szcze gólności z zakresu medycyny lotniczej. Komisja ta składa Naczelnemu Lekarzowi sprawozdanie z doko nanych ustaleń; Naczelny Lekarz nie jest związany opi nią komisji.

6. W skład Komisji, o której mowa w ust. 5, nie mo gą wchodzić lekarze specjaliści biorący udział w bada niach, na podstawie których wydano zaskarżone orze czenie.

7. Rejestr lekarzy specjalistów, o których mowa w ust. 5, prowadzi Prezes Urzędu. Art. 10

7.

1. Do zadań Naczelnego Lekarza należy:

1) pełnienie funkcji odwoławczych od orzeczeń wy dawanych przez centra medycyny lotniczej oraz le karzy orzeczników;

2) sprawowanie nadzoru nad działalnością centrów medycyny lotniczej oraz lekarzy orzeczników;

3) wnioskowanie do Prezesa Urzędu o wpisanie za kładów opieki zdrowotnej spełniających wymaga nia, o których mowa w art. 109 ust. 1, na listę cen trów medycyny lotniczej i skreślenie z niej;

4) wnioskowanie do Prezesa Urzędu o wpisanie leka rzy spełniających wymagania, o których mowa w art. 108 ust. 1, na listę lekarzy orzeczników albo skreślenie z niej;

5) dokonywanie corocznej oceny działalności pod miotów, o których mowa w art. 106 ust. 1;

6) zatwierdzanie i wdrażanie programu szkolenia dla kandydatów na lekarzy orzeczników.

2. Naczelny Lekarz ma prawo przetwarzać dane medyczne kandydatów na członków personelu lotni Dziennik Ustaw Nr 100 — 4795 — Poz. 696 ——————— 70) Dodany przez art. 1 pkt 7 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 7

1) Dodany przez art. 1 pkt 7 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2. czego oraz członków personelu lotniczego wyłącznie na potrzeby wykonywanych badań oraz prowadzo nych postępowań.

3. Regulamin działania Naczelnego Lekarza ustala Prezes Urzędu. Art. 10

8.

1. Lekarzem orzecznikiem może zostać le karz, który łącznie spełnia następujące wymagania:

1) posiada prawo wykonywania zawodu lekarza;

2) jest specjalistą z zakresu medycyny lotniczej lub medycyny transportu;

3) odbył szkolenie dla kandydatów na lekarzy orzecz ników i złożył egzamin;

4) złożył wniosek do Naczelnego Lekarza o wpisanie go na listę lekarzy orzeczników.

2. Wpis na listę lekarzy orzeczników dokonywany jest na okres 3 lat.

3. Do obowiązków lekarza orzecznika należy:

1) przeprowadzanie badań lotniczo-lekarskich i orze kanie o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdro wotnych do wykonywania funkcji członka perso nelu lotniczego;

2) udostępnianie wyników badań uprawnionym or ganom oraz zainteresowanemu na każde żądanie;

3) udostępnianie dokumentacji medycznej na każde żądanie Naczelnego Lekarza.

4. Lekarze orzecznicy mają prawo przetwarzać da ne medyczne kandydatów na członków personelu lot niczego oraz członków personelu lotniczego wyłącznie na potrzeby wykonywanych badań oraz prowadzo nych postępowań.

5. Wpisanie lekarza na listę lekarzy orzeczników lub skreślenie go z tej listy następuje na podstawie de cyzji Prezesa Urzędu, wydanej na wniosek Naczelnego Lekarza lub zainteresowanego lekarza, o której zainte resowany lekarz zostaje poinformowany w drodze pi semnego powiadomienia.

6. Naczelny Lekarz wnioskuje o skreślenie lekarza z listy lekarzy orzeczników w razie:

1) ujemnej corocznej oceny działalności, o której mo wa w art. 107 ust. 1 pkt 5, potwierdzonej ponowną ujemną oceną, która nie może być dokonana wcześniej niż po upływie sześciu miesięcy;

2) utraty bądź zawieszenia prawa wykonywania za wodu lekarza;

3) ograniczenia go w wykonywaniu czynności me dycznych, związanego z orzekaniem;

4) upływu terminu, na jaki został dokonany wpis na listę;

5) ukończenia 65 lat.

7. Prezes Urzędu prowadzi listę lekarzy orzeczni ków.

8. Minister właściwy do spraw transportu w poro zumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, tryb wpisywania le karzy na listę lekarzy orzeczników oraz skreślania z niej, z uwzględnieniem wzoru listy lekarzy orzeczników. Art. 10

9.

1. Na listę centrów medycyny lotniczej może zostać wpisany podmiot (zakład opieki zdrowot nej), który spełnia następujące wymagania:

1) jest wpisany do właściwego rejestru zakładów opieki zdrowotnej;

2) zatrudnia lekarzy orzeczników oraz specjalistów z zakresu medycyny lotniczej lub medycyny trans portu;

3) zajmuje się w szczególności problemami klinicznej medycyny lotniczej i dziedzinami pokrewnymi.

2. Wpis na listę dokonywany jest na wniosek zain teresowanego podmiotu na okres 3 lat.

3. Do obowiązków centrum medycyny lotniczej na leży:

1) przeprowadzanie badań lotniczo-lekarskich i orze kanie o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdro wotnych do wykonywania funkcji członka perso nelu lotniczego;

2) udostępnianie wyników badań uprawnionym or ganom oraz zainteresowanemu na każde żądanie;

3) udostępnianie dokumentacji medycznej na każde żądanie Naczelnego Lekarza.

4. Centra medycyny lotniczej mają prawo przetwa rzać dane medyczne kandydatów na członków perso nelu lotniczego oraz członków personelu lotniczego wyłącznie na potrzeby wykonywanych badań oraz prowadzonych postępowań.

5. Wpisanie na listę lub skreślenie z niej centrum medycyny lotniczej następuje na podstawie decyzji prezesa Urzędu wydanej na wniosek Naczelnego Le karza lub zainteresowanego podmiotu.

6. Naczelny Lekarz wnioskuje o skreślenie centrum medycyny lotniczej z listy w razie:

1) ujemnej corocznej oceny działalności potwierdzo nej ponowną ujemną oceną, która nie może być dokonana wcześniej niż po upływie 6 miesięcy od ostatniej oceny;

2) niespełniania wymogów, o których mowa w ust. 1;

3) upływu terminu, na jaki został dokonany wpis na listę;

4) złożenia wniosku przez zainteresowany podmiot.

7. Prezes Urzędu prowadzi listę centrów medycyny lotniczej. Dziennik Ustaw Nr 100 — 4796 — Poz. 696

8. Minister właściwy do spraw transportu w poro zumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, tryb wpisywania centrów medycyny lotniczej na listę oraz skreślania z niej, z uwzględnieniem potrzeb lotnictwa cywilnego w tym zakresie. Art. 1

10. Posiadanie orzeczenia o braku przeciw wskazań do wykonywania funkcji członka personelu lotniczego jest jednym z niezbędnych warunków wy dania decyzji o wydaniu lub przedłużeniu ważności li cencji członka personelu lotniczego. Art. 11

1. Naczelny Lekarz przedstawia corocznie sprawozdanie ze swej działalności Prezesowi Urzędu, który następnie przedstawia to sprawozdanie mini strowi właściwemu do spraw transportu oraz mini strowi właściwemu do spraw zdrowia. Art. 11

2.

1. Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia oraz Ministrem Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowe zasady, warunki i tryb przeprowadza nia badań lotniczo-lekarskich kandydatów na członków personelu lotniczego i członków perso nelu lotniczego;

2) warunki i tryb: a) wydawania i przechowywania orzeczeń lekar skich stwierdzających istnienie lub brak prze ciwwskazań zdrowotnych do wykonywania funkcji członka personelu lotniczego, b) kontroli przeprowadzania badań lotniczo-lekar skich i orzekania, c) kontroli dokumentowania badań lotniczo-lekar skich;

3) częstotliwość badań lotniczo-lekarskich;

4) dodatkowe wymagania kwalifikacyjne lekarzy orzeczników;

5) sposób postępowania z dokumentacją medyczną badań lotniczo-lekarskich oraz wzory stosowanych dokumentów;

6) maksymalne stawki opłat za badania lotniczo-le karskie, biorąc pod uwagę zakres i rodzaj przepro wadzanych badań oraz rodzaj licencji;

7) wykaz centrów medycyny lotniczej uprawnionych, zgodnie z przepisami międzynarodowymi, do wy konywania badań lotniczo-lekarskich.

2. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw transportu uwzględnia w szczególności konieczność zapewnienia prawidłowego i kompleksowego przebiegu badań lot niczo-lekarskich, przy udziale specjalistów z dziedziny medycyny lotniczej oraz medycyny transportu, a także konieczność posiadania przez członków personelu lot niczego odpowiedniego stanu zdrowia niezbędnego do wykonywania obowiązków zawodowych. Rozdział 3 Dowódca i załoga statku powietrznego Art. 11

3.

1. Załogę statku powietrznego stanowią osoby wyznaczone przez użytkownika statku powietrz nego do wykonania określonych czynności na statku powietrznym w czasie lotu.

2. Na statku powietrznym wykonującym lot z zało gą musi być wyznaczony dowódca statku powietrzne go, zwany dalej „dowódcą”.

3. Jeżeli załogę statku powietrznego stanowi jedna osoba, pełni ona funkcję dowódcy. Art. 11

4.

1. Dowódca jest obowiązany wykonywać loty zgodnie z przepisami, w szczególności zaś zapew nić bezpieczeństwo statku powietrznego oraz znajdu jących się na jego pokładzie osób i rzeczy.

2. Gdy statkowi powietrznemu grozi niebezpie czeństwo, dowódca jest obowiązany zastosować wszelkie niezbędne środki w celu ratowania pasaże rów i załogi.

3. W razie uszkodzenia statku powietrznego lub przymusowego lądowania dowódca wykonuje w imieniu właściciela i użytkownika statku oraz w imieniu właścicieli przewożonych rzeczy wszelkie czynności, jakie uzna za konieczne do zabezpieczenia ich interesów. Art. 11

5.

1. W celu zapewnienia bezpieczeństwa lo tu oraz bezpieczeństwa i porządku na pokładzie statku powietrznego dowódca jest upoważniony do:

1) zobowiązania, w razie konieczności, innych człon ków załogi do wykonywania czynności nienależą cych do ich normalnego zakresu obowiązków;

2) wydawania poleceń wszystkim osobom znajdują cym się na pokładzie statku powietrznego.

2. Wszystkie osoby obecne na pokładzie statku po wietrznego są obowiązane wypełniać polecenia do wódcy.

3. Dowódca ma prawo decydować, z zastrzeże niem ust. 4a, o:72)

1) zastosowaniu niezbędnych środków, łącznie ze środkami przymusu w stosunku do osób niewyko nujących jego poleceń albo zagrażających w inny sposób bezpieczeństwu lotu lub porządkowi na pokładzie statku powietrznego;

2) zatrzymaniu osoby podejrzanej o popełnienie przestępstwa na statku powietrznym albo osoby zagrażającej w inny sposób bezpieczeństwu lotu lub porządkowi na pokładzie statku powietrznego, do czasu przekazania jej właściwym organom. Dziennik Ustaw Nr 100 — 4797 — Poz. 696 ——————— 7

2) Zdanie wstępne w brzmieniu ustalonym przez art. 12 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 49.

4. Członkowie załogi statku powietrznego mogą stosować wyłącznie środki przymusu odpowiadające potrzebom wynikającym z istniejącej sytuacji i nie zbędne do osiągnięcia podporządkowania wymaga niom bezpieczeństwa i porządku na pokładzie statku oraz poleceniom i decyzjom dowódcy. 4a.7

3) W przypadku gdy nie jest możliwe podjęcie decyzji przez dowódcę, funkcjonariusz Straży Granicz nej wchodzący w skład warty ochronnej na pokładzie statku powietrznego odbywającego lot wysokiego ry zyka, w razie bezpośredniego zagrożenia bezpieczeń stwa lotu, zdrowia lub życia pasażerów lub członków załogi, w celu unieszkodliwienia osoby niebezpiecznej stosuje niezbędne środki, łącznie z użyciem środków przymusu bezpośredniego i broni służbowej.

5. Organy Policji i Straży Granicznej są obowiąza ne do przejęcia osoby, o której mowa w ust. 3 pkt 2. Art. 11

6.

1. Zabrania się członkom załogi oraz in nym osobom wnoszenia i używania broni palnej, bro ni gazowej oraz materiałów wybuchowych na pokład statku powietrznego, z zastrzeżeniem ust. 3.

2. Zakaz, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowa nie także do urządzeń, środków i substancji mogących stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa lotu lub pasa żerów.

3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do uprawnień żołnierzy Wojskowych Służb Informacyjnych i funkcjo nariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Policji, Straży Granicznej oraz Biura Ochrony Rządu podczas wykonywania czynności służ bowych. Art. 11

7.

1. Dowódca statku powietrznego, który otrzymał sygnał o niebezpieczeństwie grożącym inne mu statkowi powietrznemu lub statkowi morskiemu, spostrzegł statek powietrzny lub morski, który uległ wypadkowi lub znalazł się w niebezpieczeństwie, albo zauważył inną katastrofę lub klęskę żywiołową bądź za uważył osobę znajdującą się na morzu w niebezpie czeństwie utraty ż ycia, obowiązany jest udzielić poszko dowanym lub znajdującym się w niebezpieczeństwie pomocy w zakresie, w jakim może to uczynić bez nara żenia na niebezpieczeństwo powierzonego mu statku powietrznego, pasażerów, załogi lub innych osób.

2. Obowiązek pomocy ustaje, gdy dowódca wie, że kto inny udziela pomocy w podobnych lub lepszych warunkach, niż on sam mógłby jej udzielić. Art. 11

8. Jeżeli w celu opanowania sytuacji zagra żającej bezpieczeństwu statku powietrznego, osobom lub mieniu znajdującym się na tym statku, członek za łogi statku powietrznego podjął czynności naruszające przepisy lotnicze, dowódca statku powietrznego obo wiązany jest niezwłocznie zawiadomić o tym zdarze niu właściwy organ państwa, którego przepisy uległy naruszeniu. Jeżeli przepisy danego państwa tego wy magają, dowódca statku powietrznego powinien rów nież niezwłocznie, nie później jednak niż w ciągu 10 dni od wylądowania statku powietrznego, złożyć organowi, który otrzymał zawiadomienie, pisemne sprawozdanie o zdarzeniu. DZIA¸ VI ˚egluga powietrzna Rozdział 1 Zasady korzystania z przestrzeni powietrznej i organizacji ruchu lotniczego Art. 11

9.

1. Polska przestrzeń powietrzna jest do stępna na równych prawach dla wszystkich jej użyt kowników, a swoboda lotów w niej cywilnych stat ków powietrznych może być ograniczona wyłącznie na podstawie wyraźnego upoważnienia Prawa lotni czego, przy zachowaniu przepisów innych ustaw i wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzyna rodowych, w tym uchwał organizacji międzynarodo wych.

2. Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, wprowadzić zakazy i ograniczenia w ruchu lotniczym niezbędne ze względu na:

1) ważny interes polityki zagranicznej Rzeczypospoli tej Polskiej;

2) względy obronności i bezpieczeństwa Rzeczypo spolitej Polskiej;

3) ważny interes gospodarczy Rzeczypospolitej Pol skiej;

4) zobowiązania Rzeczypospolitej Polskiej wynikają ce z umów międzynarodowych, w tym zwłaszcza z wiążących uchwał Rady Bezpieczeństwa ONZ, przyjętych na podstawie rozdziału VII Karty Naro dów Zjednoczonych.

3. Dostępność przestrzeni powietrznej może być czasowo ograniczona ze względu na obronność pań stwa, bezpieczeństwo publiczne, ochronę przyrody oraz bezpieczeństwo ruchu lotniczego, zgodnie z ust. 4.

4. Minister właściwy do spraw transportu w poro zumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, ministrami właściwymi do spraw wewnętrznych oraz środowiska, w drodze rozporządzeń, z zachowaniem postanowień umów międzynarodowych:

1) może wprowadzić zakazy lub ograniczenia lotów nad obszarem całego państwa albo jego części na czas dłuższy niż 3 miesiące;

2) określi zasady wprowadzania przez państwowy or gan zarządzania ruchem lotniczym ograniczeń lo tów w części przestrzeni powietrznej, których czas trwania nie będzie dłuższy niż 3 miesiące, oraz sposób publikacji tych ograniczeń. Dziennik Ustaw Nr 100 — 4798 — Poz. 696 ——————— 7

3) Dodany przez art. 12 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 49. 5.7

4) Minister właściwy do spraw transportu w po rozumieniu z ministrem właściwym do spraw środo wiska może, w drodze rozporządzenia, wprowadzić ograniczenia lub zakazy lotów dla statków powietrz nych niespełniających wymogów ochrony środowiska w zakresie ochrony przed hałasem oraz warunki i spo soby wprowadzania wyłączeń od tych zakazów, mając na względzie przeciwdziałanie oddziaływaniu lotnic twa cywilnego na środowisko oraz wymagania wyni kające z przepisów międzynarodowych. Art. 1

20.

1. Polską przestrzeń powietrzną dostępną dla żeglugi powietrznej dzieli się na:

1) przestrzeń kontrolowaną, w której zapewniana jest służba kontroli ruchu lotniczego oraz służby alar mowa i informacji powietrznej;

2) przestrzeń niekontrolowaną, w której zapewniana jest służba alarmowa oraz służba informacji po wietrznej.

2. W polskiej przestrzeni powietrznej działa pań stwowy organ zarządzania ruchem lotniczym, a w wy dzielonych częściach tej przestrzeni cywilne lub woj skowe lotniskowe organy służb ruchu lotniczego lub właściwe organy wojskowe.

3. Państwowy organ zarządzania ruchem lotni czym tworzy cywilne lotniskowe organy służb ruchu lotniczego działające w przestrzeni kontrolowanej.

4. Zarządzający lotniskami tworzą cywilne lotni skowe organy służb ruchu lotniczego działające w przestrzeni niekontrolowanej przydzielanej danym lotniskom w trybie art. 121 ust. 3 pkt 1.

5. Minister Obrony Narodowej tworzy wojskowe lotniskowe organy służb ruchu lotniczego działające w przestrzeni przydzielonej danemu lotnisku w trybie art. 121 ust. 3 pkt 1.

6. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze zarządzenia, organizację i szczegółowe zasady funk cjonowania wojskowych lotniskowych organów służ by ruchu lotniczego. Art. 12

1.

1. Zarządzanie ruchem lotniczym jest re alizowane przez:

1) zapewnianie odpowiednio do charakteru, natęże nia i warunków ruchu lotniczego następujących służb ruchu lotniczego: a) alarmowej — ustanowionej w celu zawiadamia nia organów systemu poszukiwania i ratownic twa o statkach powietrznych potrzebujących pomocy i współdziałania z tymi organami, b) kontroli ruchu lotniczego — ustanowionej w ce lu zapobiegania zderzeniom statków powietrz nych podczas lotu, zderzeniom statków po wietrznych ze sobą lub z przeszkodami w ruchu naziemnym oraz usprawniania i utrzymywania uporządkowanego przepływu ruchu lotniczego, c) informacji powietrznej — ustanowionej w celu udzielania wskazówek i informacji użytecznych dla bezpiecznego i sprawnego wykonywania lo tów;

2) zarządzanie przestrzenią powietrzną, polegające na przydziale odpowiednich elementów przestrze ni powietrznej poszczególnym jej użytkownikom; 3)7

5) zarządzanie przepływem ruchu lotniczego, pole gające na optymalizacji natężenia tego ruchu, z uwzględnieniem konieczności zmniejszania uciążliwości hałasu na lotnisku i w jego otoczeniu.

2. Statkom powietrznym wykonującym loty w pol skiej przestrzeni powietrznej zapewnia się ponadto na stępujące służby:

1) informacji lotniczej — ustanowioną w celu zbiera nia i publikowania informacji lub danych lotni czych mających zasadnicze znaczenie dla bezpie czeństwa i regularności żeglugi powietrznej;

2) meteorologiczną — ustanowioną w celu zapew niania załogom statków powietrznych, organom służb ruchu lotniczego, organom systemu poszu kiwania i ratownictwa oraz innym organom pro wadzącym lub obsługującym żeglugę powietrzną niezbędnych danych meteorologicznych;

3) poszukiwania i ratownictwa — ustanowioną w ce lu zapewniania pomocy statkom powietrznym w niebezpieczeństwie oraz uczestnikom wypadku lotniczego.

3. Minister właściwy do spraw transportu w poro zumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, uwzględ niając zasady określone w ust. 1 oraz art. 119 i 120, ustali, w drodze rozporządzenia:

1) podział polskiej przestrzeni powietrznej dostępnej dla żeglugi powietrznej na: a) przestrzeń kontrolowaną, b) przestrzeń niekontrolowaną;

2) szczegółowe zasady korzystania z przestrzeni po wietrznej przez wszystkich jej użytkowników;

3) sposoby współdziałania państwowego organu za rządzania ruchem lotniczym z cywilnymi i wojsko wymi lotniskowymi organami służb ruchu lotni czego.

4. Minister właściwy do spraw transportu w poro zumieniu z Ministrem Obrony Narodowej oraz mini strem właściwym do spraw wewnętrznych powoła, w drodze rozporządzenia, wspólny cywilno-wojskowy organ doradczy odpowiedzialny za kształtowanie za sad zarządzania i wykorzystania przestrzeni powietrz Dziennik Ustaw Nr 100 — 4799 — Poz. 696 ——————— 7

4) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. ——————— 7

5) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. nej przez wszystkich użytkowników oraz ustali zakres działania tego organu, z uwzględnieniem przepisów międzynarodowych.

5. Minister właściwy do spraw transportu w poro zumieniu z Ministrem Obrony Narodowej oraz mini strem właściwym do spraw wewnętrznych ustali, w drodze rozporządzeń:

1) szczegółowe techniczne przepisy ruchu lotniczego,

2) zasady działania służb ruchu lotniczego — z uwzględnieniem postanowień ust. 1—4 oraz art. 119 i 120 oraz przepisów międzynarodowych. 5a.7

6) Organy zarządzania ruchem lotniczym są zo bowiązane współdziałać z Siłami Powietrznymi w za kresie realizacji zadań dotyczących:

1) zarządzania ruchem lotniczym w przestrzeni po wietrznej, w szczególności podczas zabezpieczenia lotów państwowych statków powietrznych;

2) systemu obrony powietrznej;

3) systemu poszukiwania i ratownictwa lotniczego. 6.7

7) Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu, określi, w drodze rozporządzenia, sposób współdziałania or ganów zarządzania ruchem lotniczym z Siłami Po wietrznymi Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, tak by zapewniona była szczególna rola systemu obro ny powietrznej w zakresie przeciwdziałania zagroże niom bezpieczeństwa państwa z powietrza w czasie pokoju. Art. 12

2. 1.7

8) Użytkownik polskiej przestrzeni po wietrznej jest obowiązany do niezwłocznego wykony wania poleceń państwowego organu zarządzania ru chem lotniczym oraz cywilnych i wojskowych lotni skowych organów służb ruchu lotniczego, a także or ganów dowodzenia obroną powietrzną, jak również poleceń przekazanych mu przez wojskowe statki po wietrzne. 2.7

8) Organy, o których mowa w ust. 1, w przypad ku gdy cywilny statek powietrzny wykonuje lot wbrew zakazom lub ograniczeniom, o których mowa w art. 119 ust. 2, 4 lub 5, albo gdy istnieją uzasadnio ne obawy, aby sądzić, że cywilny statek powietrzny jest użyty do działań sprzecznych z prawem, mogą we zwać ten statek do:

1) odpowiedniej zmiany kierunku lub wysokości lotu;

2) lądowania na wskazanym przez ten organ lotnisku;

3) wykonania innych poleceń, mających na celu przy wrócenie stanu zgodnego z prawem.

3. Wykonywanie przepisów ust. 1 i 2 nie może na ruszać bezpieczeństwa osób będących na pokładzie statku powietrznego. Art. 122a.7

9) Jeżeli wymagają tego względy bez pieczeństwa państwa i organ dowodzenia obroną po wietrzną, uwzględniając w szczególności informacje przekazane przez państwowy organ zarządzania ru chem lotniczym, stwierdzi, że cywilny statek powietrz ny jest użyty do działań sprzecznych z prawem, a w szczególności jako środek ataku terrorystycznego z powietrza, statek ten może być zniszczony na zasa dach określonych w przepisach ustawy z dnia 12 paź dziernika 1990 r. o ochronie granicy państwowej (Dz. U. z 2005 r. Nr 226, poz. 1944). Art. 12

3.

1. Zabrania się wykonywania przez statki powietrzne lotów próbnych i akrobacyjnych nad osie dlami i innymi skupiskami ludności. Minister właści wy do spraw transportu w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej i ministrem właściwym do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wy jątki od tego zakazu, z uwzględnieniem bezpieczeń stwa lotów oraz bezpieczeństwa osób zamieszkałych lub przebywających w tych osiedlach i skupiskach.

2. Zabrania się dokonywania w czasie lotów zrzu tów ze statku powietrznego, z wyjątkiem zrzutów do konywanych na potrzeby:

1) ochrony ludności;

2) ochrony przeciwpożarowej;

3) służby zdrowia;

4) poszukiwania i ratownictwa;

5) sportu i obsługi imprez masowych;

6) reklamy;

7) gospodarki rolnej i leśnej;

8) doświadczalne i szkoleniowe.

3. Minister właściwy do spraw transportu w poro zumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, w drodze rozporządzenia, określi szczegółowe warunki dokony wania zrzutów, o których mowa w ust. 2, z uwzględ nieniem bezpieczeństwa osób i mienia.

4. (uchylony).80) Art. 12

4.

1. Zabrania się wykonywania lotów stat kami powietrznymi z napędem nad obszarami parków Dziennik Ustaw Nr 100 — 4800 — Poz. 696 ——————— 7

6) Dodany przez art. 14 pkt 1 ustawy z dnia 29 października 2003 r. o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej oraz o zmianie niektó rych innych ustaw (Dz. U. Nr 210, poz. 2036), która weszła w życie z dniem 1 lipca 2004 r. 7

7) W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o zmianie ustawy o ochronie granicy pań stwowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 172, poz. 1805), która weszła w życie z dniem 19 sierpnia 2004 r. 7

8) W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 77. ——————— 7

9) Dodany przez art. 4 pkt 3 ustawy, o której mowa w odno śniku 77. 80) Przez art. 1 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. narodowych i rezerwatów przyrody poniżej wysokości względnych podanych przez państwowy organ zarzą dzania ruchem lotniczym w trybie art. 122.

2. Zakazów, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się do lotów patrolowych i interwencyjnych, wykony wanych na zlecenie zarządzających parkami narodo wymi i rezerwatami przyrody, administracji morskiej oraz związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa pu blicznego, bezpieczeństwa państwa, ochroną granicy państwowej lub poszukiwaniem i ratownictwem. Art. 12

5.

1. Zabrania się używania obowiązujących w ruchu lotniczym znaków i sygnałów do celów nie związanych z tym ruchem, jak również używania ich w sposób mogący wprowadzić w błąd państwowy or gan zarządzania ruchem lotniczym, cywilne i wojsko we lotniskowe organy służby ruchu lotniczego lub za łogi statków powietrznych.

2. Zabrania się używania przez osoby nieupraw nione urządzeń radiowych działających w pasmach częstotliwości wyznaczonych na podstawie przepisów Prawa telekomunikacyjnego dla łączności lotniczej oraz radiolokacji i radionawigacji lotniczej. Art. 12

6. Zabrania się wykonywania przez jakikol wiek statek powietrzny lotów bezzałogowych w kon trolowanej polskiej przestrzeni powietrznej bez uprzedniego zezwolenia Prezesa Urzędu. Rozdział 2 Państwowy organ zarządzania ruchem lotniczym i służby współpracujące Art. 12

7.

1. Do zadań państwowego organu zarzą dzania ruchem lotniczym należy zapewnienie, z uwzględnieniem przepisów międzynarodowych, bezpieczeństwa i płynności ruchu lotniczego, w tym:

1) zarządzanie ruchem lotniczym;

2) nadzór nad działalnością cywilnych lotniskowych organów służb ruchu lotniczego;

3) dostarczanie załogom statków powietrznych infor macji i danych meteorologicznych;

4) zapewnienie służby informacji lotniczej oraz publi kacja Zintegrowanego Pakietu Informacji Lotni czych;

5) budowa obiektów oraz zakup, instalacja i utrzyma nie urządzeń oraz systemów niezbędnych do za rządzania ruchem lotniczym; 6)8

1) zakup, instalacja i utrzymanie lotniczych urzą dzeń radionawigacyjnych wraz z terenami, prze znaczonych do użytku w przestrzeni kontrolowa nej zgodnie z rozporządzeniem nr 2082/2000/WE z dnia 6 września 2000 r. przyjmującym normy Eu rocontrol i zmieniającym dyrektywę 97/15/WE przyjmującą normy Eurocontrol oraz zmieniają cym dyrektywę 93/65/EWG.

2. Państwowy organ zarządzania ruchem lotni czym może ponadto wykonywać inne zadania związa ne z zarządzaniem ruchem lotniczym, zlecone przez ministra właściwego do spraw transportu.

3. Jeżeli w trakcie dokonywanej kontroli Prezes Urzędu stwierdzi fakt naruszenia przepisów, może wówczas polecić państwowemu organowi zarządza nia ruchem lotniczym lub cywilnemu lotniskowemu organowi służb ruchu lotniczego wykonanie, w ra mach ich zadań, określonych czynności w celu usunię cia tego naruszenia. Czynności te państwowy organ zarządzania ruchem lotniczym lub cywilny lotniskowy organ służby ruchu lotniczego są obowiązane wyko nać niezwłocznie i bez pobierania dodatkowych opłat z tego tytułu.

4. W przypadkach szczególnych minister właściwy do spraw transportu może, na wniosek Prezesa Urzę du, powierzyć okresowo wykonywanie określonych zadań lub czynności związanych z zarządzaniem ru chem lotniczym jednostce organizacyjnej innej niż państwowy organ zarządzania ruchem lotniczym. Art. 12

8. Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej oraz ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady wykonywania zadań przez państwowy organ zarzą dzania ruchem lotniczym z uwzględnieniem zapewnie nia bezpieczeństwa i przestrzegania zasad racjonalne go gospodarowania. Art. 12

9.

1. Państwowy organ zarządzania ruchem lotniczym działa zgodnie z planem finansowym obej mującym rok obrachunkowy pokrywający się z rokiem kalendarzowym. 2.8

2) W planie finansowym, o którym mowa w ust. 1, określa się corocznie:

1) koszty realizacji zadań określonych zgodnie z usta wą;

2) wydatki na rozwój infrastruktury lotniczej, w tym również służącej zabezpieczeniu i usprawnieniu funkcjonowania lotnisk;

3) wydatki na prace badawcze;

4) wydatki na szkolenie; 5)8

3) wpłaty na finansowanie zadań oraz wydatków Urzędu, o których mowa w art. 129a ust. 1;

6) koszty wykonywania innych zadań, o których mo wa w art. 127 ust. 2. Dziennik Ustaw Nr 100 — 4801 — Poz. 696 ——————— 8

1) W brzmieniu ustalonym przez art. 72 pkt 19 ustawy, o któ rej mowa w odnośniku 3. ——————— 8

2) Zdanie ostatnie w ust. 2 skreślone przez art. 55 pkt 4 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 19. 8

3) W brzmieniu ustalonym przez art. 55 pkt 4 lit. a tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 19. 2a.8

4) Wpłaty na finansowanie zadań oraz wydat ków Urzędu, o których mowa w ust. 2 pkt 5, nie mogą przekroczyć 10 % przychodów.

3. Plan finansowy państwowego organu zarządza nia ruchem lotniczym Prezes Urzędu zatwierdza do 15 listopada każdego roku.

4. Osoba kierująca państwowym organem zarzą dzania ruchem lotniczym przedstawia Prezesowi Urzę du do zatwierdzenia sprawozdanie finansowe wraz z opinią niezależnego rewidenta i rocznym sprawozda niem z działalności państwowego organu zarządzania ruchem lotniczym nie później niż do końca I kwartału roku następnego. Art. 129a.8

5)

1. Państwowy organ zarządzania ru chem lotniczym dokonuje wpłaty, o której mowa w art. 129 ust. 2 pkt 5, na rachunek dochodów budże tu państwa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z przeznacze niem na dofinansowanie zakupu sprzętu i urządzeń niezbędnych dla bezpieczeństwa działalności lotniczej i nadzoru w tym zakresie, dofinansowanie obowiązku użyteczności publicznej, o którym mowa w art. 183, oraz wydatki Urzędu.

2. Minister właściwy do spraw transportu w poro zumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wiel kość, sposób ustalania oraz warunki i terminy uiszcza nia wpłaty, o której mowa w ust. 1, kierując się potrze bami wynikającymi z zadań Urzędu określonych w ni niejszej ustawie, w szczególności zapewnieniem bez pieczeństwa ruchu lotniczego i realizacją zobowiązań międzynarodowych. Art. 130.

1. Usługi państwowego organu zarządza nia ruchem lotniczym są świadczone odpłatnie.

2. Opłaty pobierane przez państwowy organ zarzą dzania ruchem lotniczym ustala się z uwzględnieniem kosztów, o których mowa w art. 129 ust. 2, w tym kosz tów związanych ze świadczeniem usług cywilnych lot niskowych organów służb ruchu lotniczego, jak rów nież służb informacji lotniczej i meteorologicznej oraz służb współdziałających, o ile służby te nie pobierają opłat za świadczone usługi.

3. Minister właściwy do spraw transportu w poro zumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób określania wysokości opłat, a także tryb ich pobiera nia, z uwzględnieniem zasady, o której mowa w ust. 4.

4. Warunki korzystania z usług państwowego or ganu zarządzania ruchem lotniczym i służb współdzia łających oraz opłaty za te usługi mogą być zróżnico wane jedynie ze względu na rodzaje i charakterystyki statków powietrznych oraz charakterystyki świadczo nych usług.

5. Do ściągnięcia należności z tytułu opłat za usłu gi stosuje się przepisy, o których mowa w art. 25 ust. 4.

6. Nie pobiera się opłat za usługi państwowego organu zarządzania ruchem lotniczym związane z ob sługą:

1) ruchu lotniczego polskich wojskowych statków po wietrznych oraz, na zasadzie wzajemności, stat ków wojskowych państw obcych, chyba że statki te wykonują loty związane z działalnością gospo darczą lub odpłatnie;

2) lotów związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa publicznego, bezpieczeństwa państwa, ochroną granicy państwowej lub poszukiwaniem i ratow nictwem. Art. 13

1.

1. èródłami przychodów państwowego organu zarządzania ruchem lotniczym są:

1) wpływy z opłat za usługi, o których mowa w art. 130;

2) dobrowolne wpłaty i zapisy;

3) inne wpływy.

2. Państwowy organ zarządzania ruchem lotni czym może uzyskiwać dotacje celowe ze środków pu blicznych, ustalane corocznie w ustawie budżetowej na dofinansowanie wykonywania zadań określonych w art. 129 ust. 2 pkt 1—4.

3. Ârodki finansowe niewykorzystane w danym ro ku mogą być przeznaczone na cele, o których mowa w art. 129 ust. 2 pkt 1—4, w następnym roku budżeto wym. Art. 13

2. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, z uwzględnieniem przepisów międzynarodowych:

1) sposób i warunki zapewniania służby informacji lotniczej;

2) wymagania, którym powinny odpowiadać mapy lotnicze i inne wydawnictwa tej służby;

3) sposób i warunki udostępniania przez organy służ by informacji lotniczej wydawnictw, o których mo wa w pkt 2, oraz rozpowszechniania przez nią in nych informacji;

4) zasady współdziałania służby informacji lotniczej z zarządzającymi lotniskami;

5) szczegółowe zasady działania telekomunikacji lot niczej. Art. 13

3. Ministrowie właściwi do spraw transpor tu, środowiska, spraw wewnętrznych oraz Minister Obrony Narodowej określą, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady działania i organizacji lotniczej i lotniskowej służby meteorologicznej oraz ich współ działania z państwowym organem zarządzania ru chem lotniczym, lotniskowymi organami służb ruchu lotniczego, zarządzającymi lotniskami i załogami stat Dziennik Ustaw Nr 100 — 4802 — Poz. 696 ——————— 8

4) Dodany przez art. 55 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 19. 8

5) Dodany przez art. 55 pkt 5 ustawy, o której mowa w od nośniku 19. ków powietrznych, mając na względzie zapewnienie bezpieczeństwa ruchu lotniczego i z uwzględnieniem przepisów międzynarodowych. Rozdział 3 Zarządzanie bezpieczeństwem lotów oraz badanie wypadków i incydentów lotniczych86) Art. 134.8

7)

1. W celu zapobiegania wypadkom i in cydentom lotniczym Komisja, o której mowa w art. 17, prowadzi badania okoliczności i przyczyn zaistniałych wypadków i incydentów lotniczych. Komisja nie orze ka co do winy i odpowiedzialności.

2. Przez wypadek lotniczy rozumie się zdarzenie związane z eksploatacją statku powietrznego, które za istniało od chwili, gdy jakakolwiek osoba weszła na je go pokład z zamiarem wykonania lotu, do momentu, gdy wszystkie osoby znajdujące się na pokładzie opu ściły ten statek powietrzny, i podczas którego:

1) jakakolwiek osoba doznała obrażeń ze skutkiem śmiertelnym lub poważnego obrażenia ciała w re zultacie: a) znajdowania się na pokładzie danego statku po wietrznego lub b) bezpośredniego zetknięcia się z jakąkolwiek czę ścią statku powietrznego, w tym częścią, która oddzieliła się od danego statku powietrznego, lub c) bezpośredniego oddziaływania strumienia ga zów albo powietrza, wywołanego przez statek powietrzny — z wyłączeniem tych przypadków, kiedy obrażenia ciała powstały z przyczyn naturalnych bądź w wyni ku obrażeń zadanych samemu sobie lub przez inne osoby albo kiedy obrażeń ciała doznały osoby od bywające lot bez pozwolenia albo ukrywające się w miejscach, do których zwykle zamknięty jest do stęp dla pasażerów i członków załogi;

2) statek powietrzny został uszkodzony lub nastąpiło zniszczenie jego konstrukcji, w rezultacie czego: a) naruszona została trwałość konstrukcji, pogor szeniu uległy techniczne lub lotne charaktery styki statku powietrznego oraz b) wymagane jest przeprowadzenie poważnego remontu lub wymiana uszkodzonego elementu — z wyłączeniem przypadków przerwy w pracy sil nika statku powietrznego albo jego uszkodzenia, jeśli uszkodzeniu uległ tylko silnik, jego osłony al bo agregaty wspomagające albo gdy uszkodzone zostały łopaty śmigła, końcówki skrzydła, anteny, ogumienie kół, urządzenia hamowania, owiewki albo gdy na pokryciu są niewielkie wgniecenia al bo przebicia;

3) statek powietrzny zaginął lub znajduje się w miej scu, do którego dostęp jest niemożliwy.

3. Dla celów statystycznych obrażenia ciała, w re zultacie których w ciągu 30 dni od chwili zaistnienia wypadku nastąpiła śmierć, uznaje się za obrażenia cia ła ze skutkiem śmiertelnym.

4. Statek powietrzny uznaje się za zaginiony wów czas, gdy nie zostało ustalone miejsce znajdowania się jego szczątków i odwołano oficjalne poszukiwania.

5. Incydentem lotniczym jest zdarzenie inne niż wypadek lotniczy, związane z eksploatacją statku po wietrznego, które ma wpływ lub mogłoby mieć wpływ na jej bezpieczeństwo.

6. Poważnym incydentem lotniczym jest zdarzenie, którego okoliczności zaistnienia wskazują, że nieomal doszło do wypadku lotniczego. Art. 135.8

7)

1. Komisja po otrzymaniu zgłoszenia o zdarzeniu lotniczym kwalifikuje je jako: wypadek lot niczy lub incydent lotniczy, w tym poważny incydent lotniczy.

2. Każdy wypadek lub poważny incydent lotniczy statku powietrznego objętego obowiązkiem wpisu do państwowego rejestru cywilnych statków powietrz nych jest przedmiotem badania przez Komisję. Inne incydenty lotnicze tych statków powietrznych są bada ne odpowiednio przez użytkownika statku powietrzne go lub państwowy organ zarządzania ruchem lotni czym lub zarządzającego lotniskiem, pod nadzorem Komisji, chyba że Przewodniczący Komisji zdecydo wał o podjęciu takiego badania przez Komisję.

3. Komisja bada wypadki i poważne incydenty lot nicze:

1) cywilnych statków powietrznych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i w polskiej przestrzeni powietrznej;

2) cywilnych statków powietrznych polskich lub ob cych, eksploatowanych przez użytkowników pol skich poza granicami kraju, jeżeli przewidują to umowy lub przepisy międzynarodowe albo wła ściwy organ obcego państwa przekazał Komisji uprawnienie do przeprowadzenia badania, albo sam nie podjął badania wypadku.

4. Komisja może podjąć badanie wypadku lub incy dentu lotniczego statku powietrznego nieobjętego obowiązkiem wpisu do państwowego rejestru cywil nych statków powietrznych, o ile zaistniał on w okolicz nościach uzasadniających dokonanie takiego badania.

5. Komisja, przystępując do badania wypadku lub incydentu lotniczego, w którym brał udział polski sta tek powietrzny lub który wydarzył się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, powiadamia:

1) Prezesa Urzędu;

2) użytkownika statku powietrznego; Dziennik Ustaw Nr 100 — 4803 — Poz. 696 ——————— 8

6) Tytuł w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 13 ustawy, o której mowa w odnośniku 8. 8

7) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 ustawy, o któ rej mowa w odnośniku 8.

3) władze lotnicze państwa: rejestracji, producenta, certyfikacji, konstruktora i właściciela statku po wietrznego.

6. W przypadku stwierdzenia, że:

1) statek powietrzny w chwili zdarzenia był używany przez osobę nieuprawnioną,

2) osoba używająca statku powietrznego była pod wpływem alkoholu lub środków odurzających,

3) statek powietrzny został zbudowany lub był użyt kowany niezgodnie z obowiązującymi przepisami,

4) statek powietrzny był używany w wyniku przestęp stwa, w szczególności uprowadzenia — Komisja może odstąpić od badania wypadku lub incydentu lotniczego, powiadamiając jednocześnie właściwe organy o podejrzeniu naruszenia przepi sów karnych.

7. Komisja, w terminie 30 dni od dnia otrzymania informacji o zaistnieniu wypadku lotniczego, przesyła Prezesowi Urzędu raport wstępny. Raport wstępny z badania poważnego incydentu lotniczego przekazuje się w przypadku, gdy uzasadnione jest to względami bezpieczeństwa wykonywania lotów.

8. W przypadkach szczególnych Komisja może ko rzystać z ekspertyz i opinii przygotowywanych na jej zlecenie przez wyspecjalizowane podmioty lub eks pertów.

9. Po zakończeniu badania incydentu lotniczego użytkownik statku powietrznego, państwowy organ za rządzania ruchem lotniczym lub zarządzający lotni skiem przesyła Komisji, wraz z zebraną dokumentacją, raport końcowy, określający w szczególności przyczyny i okoliczności badanego incydentu lotniczego oraz dzia łania, jakie zostały podjęte lub powinny zostać podjęte w celu zapobieżenia podobnym zdarzeniom w przy szłości. Komisja po analizie przedstawionych doku mentów podejmuje stosowną uchwałę w tej sprawie.

10. Koszty, jakie powstały w związku z zabezpiecze niem, transportem i przechowywaniem statku po wietrznego, który uległ wypadkowi lotniczemu, lub je go części, ponosi jego użytkownik, z wyłączeniem kosztów związanych z przeprowadzeniem przez Komi sję badań tego sprzętu. Art. 135a.8

8)

1. Następujące podmioty, w ramach krajowego systemu obowiązkowego zgłaszania, obo wiązane są zgłaszać Komisji zaistnienie zdarzenia po legającego na przerwie w działaniu, wadzie, uszkodze niu statku powietrznego lub jego elementu albo innej okoliczności, która miała lub mogła mieć wpływ na bezpieczeństwo lotu:

1) użytkownik lub dowódca statku powietrznego, w szczególności posiadającego silnik turbinowy albo używanego do transportu publicznego;

2) przedsiębiorca zajmujący się projektowaniem, produkcją, obsługą lub modyfikacją statków po wietrznych, w szczególności posiadających silnik turbinowy albo używanych do transportu publicz nego, a także przeznaczonych dla nich urządzeń lub części;

3) osoba podpisująca świadectwa zdatności do lotów oraz dokumenty związane z przeglądami statków powietrznych, w szczególności o napędzie turbi nowym albo przeznaczonych do transportu pu blicznego, a także przeznaczonych do nich urzą dzeń lub części;

4) państwowy organ zarządzania ruchem lotniczym;

5) zarządzający lotniskiem, w szczególności objętym rozporządzeniem nr 2408/92/EWG z dnia 23 lipca 1992 r. w sprawie dostępu przewoźników lotniczych Wspólnoty do wewnątrzwspólnotowych tras lotni czych (Dz. Urz. UE L 240 z dnia 24.08.1992, s. 8);

6) podmiot wykonujący obsługę naziemną statków powietrznych, w szczególności w porcie lotniczym objętym rozporządzeniem, o którym mowa w pkt 5;

7) osoba pełniąca funkcję związaną z instalowaniem, modyfikacją, konserwacją, naprawami, naprawa mi głównymi, kontrolą w locie lub inspekcją lotni czych instalacji nawigacyjnych, za których bezpie czeństwo odpowiada nadzór lotniczy.

2. O zaistniałych zdarzeniach lotniczych Komisja powiadamia niezwłocznie Prezesa Urzędu.

3. Zgłoszeniu, o którym mowa w ust. 1, podlegają zdarzenia dotyczące statku powietrznego eksploato wanego przez przedsiębiorstwo mające siedzibę na te rytorium Rzeczypospolitej Polskiej, choćby zaistniały poza tym terytorium.

4. Pracodawca nie może w żaden sposób dyskry minować pracownika, który dokonał zgłoszenia, o któ rym mowa w ust. 1 i 3.

5. Z zachowaniem przepisów prawa karnego, nie wszczyna się postępowania w odniesieniu do naru szeń prawa popełnionych z winy nieumyślnej, z wyjąt kiem przypadków rażącego niedbalstwa, o których do wiedziano się tylko na podstawie zgłoszenia dokona nego zgodnie z systemem obowiązkowego zgłasza nia, o którym mowa w ust. 2—4. Art. 135b.8

8)

1. Informacje o zdarzeniach lotniczych przekazywane w ramach systemu obowiązkowego zgłaszania gromadzone są przez Prezesa Urzędu w ba zie danych. W bazie danych nie rejestruje się nazwisk ani adresów osób.

2. Z bazy danych korzystają niezależnie, w zakre sie ich kompetencji, Prezes Urzędu oraz Komisja. Z bazy danych mogą korzystać także właściwe organy państw członkowskich Unii Europejskiej i Komisja Eu ropejska, jako podmioty uczestniczące w systemie wymiany informacji dotyczących bezpieczeństwa lo tów. Dziennik Ustaw Nr 100 — 4804 — Poz. 696 ——————— 8

8) Dodany przez art. 1 pkt 15 ustawy, o której mowa w od nośniku 8.

3. Informacje zebrane w bazie danych podlegają ochronie zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 sierp nia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 i Nr 153, poz. 1271 oraz z 2004 r. Nr 25, poz. 219 i Nr 33, poz. 285).

4. Dla zapewnienia właściwej poufności rozpo wszechniania informacji, o których mowa w ust. 1, udostępnianie zainteresowanym podmiotom tych in formacji odbywa się zgodnie z warunkami oraz proce durami ustalonymi przez Komisję Europejską.

5. Prezes Urzędu publikuje corocznie, z zapewnie niem ochrony danych osobowych, informacje o stanie bezpieczeństwa lotów w lotnictwie cywilnym, zawie rające dane o zdarzeniach zebrane w systemie obo wiązkowego zgłaszania. Art. 135c.8

8)

1. Prezes Urzędu może wprowadzić dobrowolny i poufny system, który umożliwi zgłasza nie, zbieranie i analizowanie informacji o zaobserwo wanych w lotnictwie cywilnym nieprawidłowościach, które nie wymagają zgłaszania obowiązkowego, ale które zgłaszający odczuwa jako bieżące lub potencjal ne zagrożenie bezpieczeństwa lotów.

2. Informacja dotycząca bezpieczeństwa lotów, z usuniętymi danymi osobowymi, jest przechowywa na i udostępniana wszystkim podmiotom w celu po prawy bezpieczeństwa lotów.

3. O wprowadzeniu systemu, o którym mowa w ust. 1, Prezes Urzędu powiadamia w formie ob wieszczenia, podlegającego publikacji w Dzienniku Urzędowym Urzędu Lotnictwa Cywilnego. Art. 135d.8

8) Użytkownicy statków powietrznych objętych obowiązkiem rejestracji składają Prezesowi Urzędu sprawozdania, za rok ubiegły, z wykonywania zadań lotniczych, z uwzględnieniem zaistniałych zda rzeń lotniczych, w terminie do dnia 31 stycznia każde go roku. Art. 13

6.

1. Członkowie Komisji, po okazaniu legi tymacji członka Komisji, są upoważnieni do:

1) dostępu do miejsca wypadku, statku powietrzne go, jego szczątków i zawartości;

2) badania miejsca wypadku, statku powietrznego, jego szczątków i zawartości;

3) sporządzania spisów oraz czasowego przejmowa nia części statków i innych rzeczy wymagających zbadania;

4) dostępu do rejestratorów pokładowych i ich od czytów, a także innych zapisów;

5) zapoznania się z wynikami badań przeprowadza nych przez inne organy oraz służby publiczne;

6) uzyskania informacji i dostępu do dokumentacji użytkownika statku powietrznego, producenta i in nych osób lub jednostek organizacyjnych uczest niczących w nadzorowaniu lotnictwa lub uczestni czących w działalności lotniczej;

7) przesłuchiwania świadków;

8) udziału w przesłuchiwaniu świadków.

2. Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje także prawo wstępu do wszystkich części lotniska.

3. Osoby działające z upoważnienia Komisji korzy stają z uprawnień, o których mowa w ust. 1 i 2. 4.8

9) Minister właściwy do spraw transportu okre śli, w drodze rozporządzenia, wzór legitymacji członka Komisji i upoważnienia dla osób, o których mowa w ust. 3, mając na uwadze, w szczególności, dane nie zbędne do identyfikacji tych osób. Art. 13

7.

1. Organy administracji publicznej i inne państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne oraz przedsiębiorcy są obowiązani do współdziałania z Komisją i udzielania jej niezbędnej pomocy.

2. Każdy dysponent środków łączności powinien udostępnić je niezwłocznie w celu przekazania wiado mości dotyczącej wypadku.

3. Każdy dysponent środków rejestracji obrazu, który znalazł się w pobliżu wypadku, powinien udo stępnić je niezwłocznie, jeśli zachodzi taka potrzeba, w celu rejestracji statku powietrznego i miejsca wy padku. Dotyczy to również wykonywanych nagrań związanych z wypadkiem.

4. Kto odnalazł porzucony statek powietrzny lub je go szczątki albo był świadkiem nieszczęśliwego wy padku lub przymusowego lądowania statku powietrz nego poza lotniskiem, obowiązany jest niezwłocznie zawiadomić o tym najbliższy organ Policji lub admini stracji publicznej albo inne służby bezpieczeństwa i porządku publicznego, w szczególności jednostki ochrony przeciwpożarowej, mogące udzielić pomocy.

5. Komisja współpracuje z właściwymi organiza cjami międzynarodowymi i organami państw obcych, w szczególności:

1) państwa, w którym miał miejsce wypadek statku powietrznego polskiego lub eksploatowanego przez polskiego użytkownika albo w którym wy produkowano taki statek powietrzny lub istotne je go części składowe lub wyposażenie;

2) państwa przynależności statku powietrznego lub jego użytkownika, jeżeli wypadek miał miejsce na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, albo jeżeli statek powietrzny lub istotne jego części składowe lub wyposażenie zostały wyprodukowane w Rze czypospolitej Polskiej;

3) innych państw członkowskich ICAO oraz z odpo wiednimi komisjami lub grupami eksperckimi ICAO i ECAC. Dziennik Ustaw Nr 100 — 4805 — Poz. 696 ——————— 8

9) Dodany przez art. 1 pkt 16 ustawy, o której mowa w od nośniku 8. 6.90) Współpraca, o której mowa w ust. 5, obejmu je w szczególności wzajemne przekazywanie zawiado mień o wypadkach i związanych z nimi informacji, za bezpieczanie dowodów i mienia, udział obserwatorów w badaniu wypadków, ekspertyzy i inną pomoc tech niczną oraz przekazywanie sprawozdań z badania wy padków. Art. 138.9

1)

1. Po zakończeniu badania Komisja spo rządza raport końcowy i podejmuje uchwałę w tym za kresie.

2. Komisja przedstawia raport, o którym mowa w ust. 1, wraz z uchwałą i zebraną dokumentacją mi nistrowi właściwemu do spraw transportu.

3. Minister właściwy do spraw transportu przeka zuje, w terminie 14 dni, Prezesowi Urzędu do wykorzy stania raport końcowy wraz z uchwałą w celu analizy i podjęcia stosownych działań, o których mowa w art. 21 ust. 2 pkt 15 i 18.

4. W razie ujawnienia nowych faktów mogących mieć wpływ na ustalenie przyczyn i okoliczności wy padku lub incydentu lotniczego, minister właściwy do spraw transportu może zlecić Komisji wznowienie już zakończonego badania.

5. Przewodniczący Komisji przedstawia ministrowi właściwemu do spraw transportu roczne sprawozda nie z działalności Komisji. Art. 139.9

1) Minister właściwy do spraw transpor tu, mając na względzie poprawę stanu bezpieczeń stwa lotniczego, określi, w drodze rozporządzenia, z uwzględnieniem przepisów międzynarodowych i in nych wymagań właściwych organizacji międzynaro dowych:

1) szczegółowy sposób postępowania przy badaniu wypadków i incydentów lotniczych;

2) warunki i tryb udostępniania oraz publikowania ra portów końcowych i zaleceń Komisji;

3) warunki i tryb przekazywania i udostępniania ra portów wstępnych i informacji o wypadkach i in cydentach lotniczych;

4) sposób działania systemu obowiązkowego zgła szania zdarzeń w lotnictwie cywilnym i sposób prowadzenia bazy danych o zdarzeniach lotni czych;

5) warunki i sposób działania systemu dobrowolnego zgłaszania o zdarzeniach lotniczych, jednostki lot nictwa cywilnego właściwe do przyjmowania ta kich poufnych zgłoszeń, sposób zapewnienia ochrony danych osobowych z tym związanych oraz formę i sposób udostępnienia tych informacji;

6) wykaz przykładowych zdarzeń podlegających obo wiązkowemu zgłaszaniu;

7) wykaz przykładowych poważnych incydentów lot niczych. Art. 140.

1. Badanie wypadków i poważnych incy dentów lotniczych w lotnictwie państwowym prowa dzi Komisja Badania Wypadków Lotniczych Lotnictwa Państwowego powoływana przez Ministra Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych. Inne incydenty lotnicze, o ile ta Komisja nie zdecyduje o podjęciu ich badania, pod legają badaniu przez użytkownika statku powietrznego pod nadzorem tej Komisji.

2. W zakresie uprawnień Komisji Badania Wypad ków Lotniczych Lotnictwa Państwowego oraz jej człon ków stosuje się odpowiednio przepisy art. 136 oraz art. 137 ust. 1.

3. Minister Obrony Narodowej zapewnia w ra mach budżetu ministerstwa środki na prowadzenie działalności Komisji Badania Wypadków Lotniczych Lotnictwa Państwowego, a w szczególności na jej wy posażenie techniczne i obsługę administracyjną oraz koszty ekspertyz.

4. Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych okre śli, w drodze rozporządzenia, organizację oraz szcze gółowe zasady funkcjonowania Komisji Badania Wy padków Lotniczych Lotnictwa Państwowego, liczbę jej członków, ich kwalifikacje oraz tryb powoływania i od woływania, a także szczegółowe zasady wynagradza nia ekspertów, biorąc pod uwagę specyfikę i uciążli wość ich pracy.

5. Minister właściwy do spraw wewnętrznych re funduje koszty ponoszone przez Ministerstwo Obrony Narodowej związane z działalnością Komisji Badania Wypadków Lotniczych Lotnictwa Państwowego w za kresie badania wypadków i poważnych incydentów lotniczych zaistniałych w jednostkach organizacyjnych lotnictwa służb porządku publicznego. Szczegółowe zasady postępowania w tym zakresie określą, w dro dze rozporządzenia, Minister Obrony Narodowej i mi nister właściwy do spraw wewnętrznych.

6. Minister Obrony Narodowej i minister właściwy do spraw transportu określą, w drodze rozporządze nia, zasady współpracy Komisji Badania Wypadków Lotniczych Lotnictwa Państwowego z Państwową Ko misją Badania Wypadków Lotniczych. Rozdział 4 Loty międzynarodowe Art. 14

1. Do lotów międzynarodowych stosuje się przepisy rozdziałów 1, 2 i 3 niniejszego działu ze zmia nami wynikającymi z przepisów niniejszego rozdziału, z zachowaniem umów międzynarodowych. Dziennik Ustaw Nr 100 — 4806 — Poz. 696 ——————— 90) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 ustawy, o któ rej mowa w odnośniku 8. 9

1) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 18 ustawy, o któ rej mowa w odnośniku 8. Art. 14

2. Przy wykonywaniu lotów międzynarodo wych statek powietrzny jest obowiązany przestrzegać:

1) przepisów ruchu lotniczego właściwych dla obsza ru, w którym ruch się odbywa;

2) zakazu przekraczania granic jakiegokolwiek pań stwa bez wymaganego zezwolenia;

3) zakazu używania statków powietrznych do działań bezprawnych; 4)9

2) poleceń organów państwa, w którego przestrze ni powietrznej lot się odbywa, a także poleceń otrzymanych od jego państwowego statku po wietrznego. Art. 14

3. Międzynarodowe loty handlowe mogą być wykonywane przez polskich przewoźników lotni czych przy użyciu polskich statków powietrznych lub eksploatowanych na podstawie umowy obcych stat ków powietrznych, zgodnie z przepisami działu X. Art. 14

4. Międzynarodowe loty handlowe obcych przewoźników lotniczych z lądowaniem handlowym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wymagają uzyskania zezwolenia, o którym mowa w art. 193, z za strzeżeniem art. 145 ust. 1 pkt 4. Art. 14

5.

1. Nie wymagają uzyskania zezwolenia:

1) międzynarodowe loty niehandlowe polskich cywil nych statków powietrznych;

2) międzynarodowe nieregularne loty niehandlowe statków powietrznych państw stron Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, o któ rej mowa w art. 3 ust. 2;

3) międzynarodowe regularne loty tranzytowe ob cych statków powietrznych przewoźników lotni czych państw stron Układu o tranzycie międzyna rodowych służb powietrznych, sporządzonego w Chicago dnia 7 grudnia 1944 r. (Dz. U. z 1959 r. Nr 35, poz. 213 i 215);

4) międzynarodowe loty obcych statków powietrz nych niewymienione w pkt 2 i 3, jeżeli zwolnienie z obowiązku uzyskania zezwolenia jest przewidzia ne wyraźnym postanowieniem umowy międzyna rodowej.

2. Przepisy ust. 1 stosuje się:

1) z zachowaniem przepisów określających zasady korzystania z polskiej przestrzeni powietrznej, a w przypadku konieczności lądowania statku po wietrznego na terytorium Rzeczypospolitej Pol skiej — korzystania wyłącznie z polskich lotnisk dopuszczonych do lotów międzynarodowych;

2) z zastrzeżeniem warunków przewidzianych w umo wach międzynarodowych. Art. 14

6.

1. W przypadkach nieobjętych przepisami art. 145 międzynarodowe loty niehandlowe obcych cywilnych statków powietrznych w polskiej przestrze ni powietrznej wymagają uzyskania zezwolenia udzie lonego przez Prezesa Urzędu, po uzgodnieniu warun ków ich wykonania z właściwymi organami.

2. Wniosek o zezwolenie powinien być złożony nie później niż 48 godzin przed przekroczeniem granicy polskiej przestrzeni powietrznej.

3. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, jest decy zją administracyjną doręczaną przy wykorzystaniu te leksowej lub elektronicznej łączności lotniczej. Art. 14

7. Prezes Urzędu może odstąpić, w niezbęd nym zakresie, od wymagań Prawa lotniczego dotyczą cych zezwalania na loty, a organ ruchu lotniczego, w niezbędnym zakresie, od wymagań dotyczących planowania lotów cywilnych statków powietrznych, jeżeli lot jest związany z prowadzeniem akcji poszuki wawczo-ratowniczej, ratownictwa medycznego, po mocy w razie klęsk żywiołowych lub katastrof przemy słowych i komunikacyjnych albo jeżeli statek po wietrzny znajduje się w niebezpieczeństwie lub też ta kie odstąpienie jest konieczne dla uniknięcia niebez pieczeństwa. Art. 14

8.

1. W przypadkach lotów międzynarodo wych o znaczeniu państwowym lub innych uzgadnia nych drogą dyplomatyczną właściwy organ państwa obcego zgłasza zamiar wykonania lotu cywilnego stat ku powietrznego ministrowi właściwemu do spraw za granicznych, nie później niż na 10 dni przed planowa nym rozpoczęciem lotu, podając cel lotu oraz informa cje wymagane przy zgłaszaniu planów lotów w pol skiej przestrzeni powietrznej.

2. Minister właściwy do spraw zagranicznych prze kazuje Prezesowi Urzędu zgłoszenie, o którym mowa w ust.

1. O udzieleniu zezwolenia Prezes Urzędu zawia damia niezwłocznie właściwy organ państwa obcego za pośrednictwem ministra właściwego do spraw za granicznych. Art. 14

9. Wykonywanie lotów międzynarodowych przez obce cywilne statki powietrzne bezzałogowe wy maga zezwolenia udzielonego przez Prezesa Urzędu w porozumieniu z właściwymi organami wojskowymi. Art. 150. 1.9

3) Międzynarodowe loty wojskowych statków powietrznych są wykonywane na zasadach określonych w ustawie z dnia 12 października 1990 r. o ochronie granicy państwowej oraz w umowach mię dzynarodowych, którymi Rzeczpospolita Polska jest związana, z zastrzeżeniem art. 1 ust. 5.

2. Do międzynarodowych lotów państwowych statków powietrznych innych niż określone w ust. 1 stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące lotów międzynarodowych cywilnych statków powietrznych. Art. 15

1. Stały pobyt i eksploatację polskiego stat ku powietrznego za granicą lub stały pobyt i eksplo Dziennik Ustaw Nr 100 — 4807 — Poz. 696 ——————— 9

2) W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 77. ——————— 9

3) W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 77. atację obcego statku powietrznego w Rzeczypospolitej Polskiej należy zgłosić Prezesowi Urzędu. Art. 15

2. W razie zaginięcia lub wypadku obcego cywilnego statku powietrznego upoważnione organy państwa przynależności statku oraz właściciel lub użytkownik tego statku mogą na terytorium Rzeczypo spolitej Polskiej brać udział, za zgodą Prezesa Urzędu, w działaniach mających na celu odnalezienie statku lub udzielenie mu pomocy. Art. 15

3. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, z uwzględnieniem umów i przepisów międzynarodowych, szczegółowe warunki dotyczące:

1) wykonywania lotów międzynarodowych przez ob ce cywilne statki powietrzne, w tym również formy i trybu składania oraz rozpatrywania wniosków o uzyskanie wymaganego zezwolenia w zależno ści od rodzaju tych lotów;

2) stałego pobytu polskich cywilnych statków po wietrznych za granicą i obcych cywilnych statków powietrznych w Rzeczypospolitej Polskiej. Art. 15

4.

1. W razie wypadku lub przymusowego lą dowania statku powietrznego wykonującego lot mię dzynarodowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w miejscu, w którym brak organów celnych i Straży Granicznej, dowódca statku powietrznego obowiązany jest niezwłocznie zawiadomić o tym najbliższą jednost kę Policji lub inną jednostkę administracji publicznej.

2. Do czasu przybycia przedstawicieli organów cel nych i Straży Granicznej, jednostki, o których mowa w ust. 1, a także dowódca statku powietrznego obo wiązani są zastosować niezbędne środki w celu za pewnienia dokonania wymaganych formalności.

3. Podjęcie dalszego lotu przez statek powietrzny bez zezwolenia właściwych organów celnych i orga nów ochrony granic jest zabronione. Art. 15

5. Obcy statek powietrzny oraz jego załoga, przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, mogą zostać poddane inspekcji, a ich dokumenty mo gą być sprawdzane przez polskie organy administracji lotniczej. Art. 15

6.

1. Obce statki powietrzne korzystają w Rzeczypospolitej Polskiej, w zakresie i na warun kach określonych w przepisach międzynarodowych, z wyłączenia spod zajęcia, zatrzymania i innych dzia łań prawnych z tytułu naruszenia patentu, rysunku lub wzoru oraz z wyłączenia spod zajęcia zabezpieczające go roszczenie.

2. Przepisy ust. 1 stosuje się na zasadzie wzajem ności również do statków powietrznych mających przynależność państw niebędących stronami odpo wiednich umów międzynarodowych.

3. Przepisy ust. 1 stosuje się również do polskich statków powietrznych wykonujących regularne prze wozy lotnicze. DZIA¸ VII Eksploatacja statków powietrznych Rozdział 1 Nadzór nad eksploatacją statków powietrznych Art. 15

7.

1. Nadzór nad eksploatacją statków po wietrznych obejmuje całość zagadnień związanych z bezpieczeństwem tej eksploatacji, w tym przestrze ganie przepisów dotyczących zasad eksploatacji i zdatności do lotów statków powietrznych oraz inne go sprzętu lotniczego, korzystania z lotnisk i lotniczych urządzeń naziemnych, utrzymywania kwalifikacji i uprawnień personelu lotniczego oraz przepisów i za sad ruchu lotniczego. 2.9

4) Prezes Urzędu wykonuje nadzór, o którym mowa w ust. 1, zgodnie z art. 27—30, w zakresie nie zastrzeżonym do kompetencji EASA.

3. Nadzorujący ma również prawo wstępu do wszystkich części lotniska i pomieszczeń użytkownika. Art. 15

8.

1. Użytkownik statku powietrznego jest obowiązany zapewnić jego bezpieczną eksploatację.

2. Użytkownik statku powietrznego, jeżeli prowa dzi działalność podlegającą certyfikacji, obowiązany jest utworzyć i zapewnić funkcjonowanie wewnętrzne go systemu bezpiecznej eksploatacji statku powietrz nego.

3. Użytkownik, o którym mowa w ust. 2, jest obo wiązany w szczególności:

1) zapewnić, aby członkowie załóg statków powietrz nych oraz inne osoby działające na jego zlecenie w zakresie powierzonych im zadań znali przepisy dotyczące eksploatacji statków powietrznych;

2) wprowadzić w przedsiębiorstwie instrukcje doty czące w szczególności eksploatacji, wykonywania lotów i obsługi technicznej statków powietrznych oraz zapewnić odpowiednie szkolenie pracowni ków;

3) prowadzić dokumentację eksploatacyjną;

4) zorganizować w przedsiębiorstwie stały wewnętrz ny nadzór operacyjny i wyznaczyć osobę odpo wiedzialną za jego wykonywanie.

4. Dowódca statku powietrznego ponosi odpowie dzialność za przestrzeganie przepisów dotyczących eksploatacji statku, niezależnie od odpowiedzialności użytkownika. Art. 15

9.

1. W celu wykonywania nadzoru, o któ rym mowa w art. 157 ust. 1, minister właściwy do spraw transportu, uwzględniając przepisy międzyna Dziennik Ustaw Nr 100 — 4808 — Poz. 696 ——————— 9

4) W brzmieniu ustalonym przez art. 72 pkt 20 ustawy, o któ rej mowa w odnośniku 3. rodowe, określi, w drodze rozporządzenia, szczegóło we zasady dotyczące bezpieczeństwa eksploatacji statków powietrznych i obowiązków użytkowników statków powietrznych w tym zakresie. 2.9

5) Minister właściwy do spraw transportu, uwzględniając przepisy międzynarodowe oraz przepi sy prawa Unii Europejskiej, określi, w drodze zarzą dzenia, szczegółowe zasady prowadzenia nadzoru, o którym mowa w art. 157 ust. 1. Rozdział 2 Certyfikacja Art. 160.

1. Podjęcie i wykonywanie działalności w lotnictwie cywilnym, w zakresie określonym w ust. 3, wymaga uzyskania certyfikatu.

2. Wydanie certyfikatu musi być poprzedzone pro cesem certyfikacji, który jest sprawdzeniem trwałej zdolności podmiotu do bezpiecznego wykonywania określonej działalności lotniczej.

3. Certyfikacji podlega:

1) wykonywanie działalności gospodarczej przy uży ciu statków powietrznych;

2) szkolenie personelu lotniczego w celu uzyskania li cencji członka personelu lotniczego oraz wpisywa nych do niej dodatkowych uprawnień;

3) zarządzanie lotniskami w rozumieniu działu IV ni niejszej ustawy;

4) obsługa naziemna statków powietrznych, ładun ków, pasażerów i ich bagażu oraz zaopatrywanie statków powietrznych;

5) spedycja rzeczy do przewozu lotniczego, a w szcze gólności spedycja materiałów niebezpiecznych drogą lotniczą;

6) projektowanie, produkcja i obsługa techniczna statków powietrznych i innego sprzętu lotniczego;

7) inne rodzaje działalności lotniczej, jeżeli wymaga ją tego odrębne przepisy albo umowy międzyna rodowe; 8)9

6) zapewnianie służb żeglugi powietrznej zgodnie z art. 7 rozporządzenia nr 550/2004/WE z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie zapewniania służb na wigacji lotniczej w Jednolitej Europejskiej Prze strzeni Powietrznej.

4. Sprawdzenie, o którym mowa w ust. 2, obejmuje:

1) organizację wykonywania określonej działalności, z uwzględnieniem bezpiecznej eksploatacji stat ków powietrznych, zawodowego przygotowania personelu kierowniczego, nadzorującego i wyko nawczego, metod wykonywania działalności, pro gramów szkolenia personelu, instrukcji wykonaw czych, środków technicznych oraz ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej;

2) w odniesieniu do przewozu lotniczego — także zdolności finansowych;

3) w odniesieniu do zarządzania lotniskami — zapew nienia bezpiecznego funkcjonowania lotniska;

4) zapewnienie innych warunków istotnych dla dane go rodzaju działalności, związanych z zapewnie niem bezpieczeństwa lotnictwa i osób trzecich oraz ochrony, o której mowa w dziale IX, określo nych w odrębnych przepisach. Art. 16

1.

1. Certyfikację przeprowadza Prezes Urzę du na wniosek zainteresowanego podmiotu.

2. Pozytywny wynik sprawdzenia spełnienia wy magań Prezes Urzędu stwierdza wydaniem certyfikatu odpowiedniego dla danego rodzaju działalności, w którym określa nazwę podmiotu, zakres, warunki i ograniczenia oraz termin ważności certyfikatu.

3. Certyfikat wydaje się na czas oznaczony, nie dłuższy jednak niż 12 miesięcy, jeśli wydawany jest po raz pierwszy, i nie dłuższy niż 36 miesięcy — przy jego kolejnym przedłużeniu.

4. Prezes Urzędu odmawia wydania certyfikatu, je żeli stwierdzi, że wnioskodawca nie spełnił wymagań ustanowionych dla wnioskowanej działalności lotni czej. Prezes Urzędu może cofnąć, zawiesić ważność lub ograniczyć uprawnienia wynikające z certyfikatu, jeśli stwierdzi, że jego posiadacz przestał spełniać wy magania przewidziane przepisami prawa. Art. 16

2.

1. Prezes Urzędu przeprowadza okresowe i — w razie potrzeby — doraźne kontrole w celu sprawdzenia, czy posiadacz certyfikatu nadal spełnia ustalone przepisami prawa wymagania potrzebne dla wydania i utrzymania ważności certyfikatu.

2. W razie stwierdzenia uchybień Prezes Urzędu może wezwać zainteresowany podmiot do ich usunię cia w określonym terminie, pod rygorem cofnięcia certyfikatu. Po bezskutecznym upływie tego terminu lub w razie stwierdzenia, że dany podmiot nie spełnia wymagań określonych w certyfikacie, Prezes Urzędu może cofnąć certyfikat.

3. Certyfikat lub równoznaczny dokument, wydany przez organ obcego państwa lub przez właściwą insty tucję wyspecjalizowaną, może być przez Prezesa Urzę du uznany za ważny na równi z certyfikatem polskim:

1) jeżeli wynika to z umowy międzynarodowej i wła ściwych przepisów międzynarodowych;

2) w innych przypadkach, jeżeli wymagania stawiane przy jego wydaniu nie były łagodniejsze od sta wianych w Rzeczypospolitej Polskiej. Dziennik Ustaw Nr 100 — 4809 — Poz. 696 ——————— 9

5) W brzmieniu ustalonym przez art. 72 pkt 21 ustawy, o któ rej mowa w odnośniku 3. 9

6) Dodany przez art. 1 pkt 19 ustawy, o której mowa w od nośniku 8.

4. Prezes Urzędu wydaje, odmawia wydania, za wiesza ważność lub ogranicza uprawnienie wynikają ce z certyfikatu, cofa i uznaje certyfikat oraz odmawia jego uznania w drodze decyzji administracyjnej. Art. 16

3. Minister właściwy do spraw transportu określa, w drodze rozporządzenia, z uwzględnieniem właściwych umów i przepisów międzynarodowych oraz przepisów prawa Unii Europejskiej:97)

1) szczegółowe zasady, tryb dokonywania i zakres oraz kryteria oceny, czy dany podmiot spełnia wy magania niezbędne w procesie certyfikacji;

2) rodzaje i wzory certyfikatów dla poszczególnych rodzajów działalności, o których mowa w art. 160 ust. 3;

3) szczegółowe zasady i tryb uznawania certyfikatów i równoznacznych dokumentów wydanych przez organy obcego państwa lub inne wyspecjalizowa ne instytucje. Art. 163a.9

8) Przepisy art. 160—162 nie naruszają uprawnień w zakresie certyfikacji działalności, jeżeli zostały one zastrzeżone do kompetencji EASA. DZIA¸ VIII Lotnicza działalność gospodarcza Rozdział 1 Koncesje Art. 164.9

9)

1. Koncesji na podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie przewozu lotni czego udziela Prezes Urzędu zgodnie z rozporządze niem nr 2407/92/EWG z dnia 23 lipca 1992 r. w sprawie licencjonowania przewoźników lotniczych.

2. Do lotów lokalnych nieobejmujących przewozu lotniczego miedzy różnymi lotniskami stosuje się prze pisy dotyczące koncesjonowania zawarte w rozporzą dzeniu nr 2407/92/EWG z dnia 23 lipca 1992 r. w spra wie licencjonowania przewoźników lotniczych, z wy jątkiem art. 5 ust. 1—4 i 6 tego rozporządzenia.

3. Z obowiązku uzyskania koncesji jest zwolniony przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą w zakresie przewozu lotniczego wykonywanego wy łącznie przy użyciu statków powietrznych bezsilniko wych lub o masie startowej nieprzekraczającej 495 kg. Art. 16

5. (uchylony).100) Art. 16

6.

1. Koncesja udzielana jest na wniosek za interesowanego przedsiębiorcy.

2. Wniosek o udzielenie koncesji powinien zawie rać:

1) oznaczenie przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres oraz główny ośrodek działalności przedsiębior stwa;

2) numer w rejestrze przedsiębiorców;

3) określenie rodzaju i zakresu wykonywania zamie rzonej działalności gospodarczej;

4) inne informacje określone zgodnie z przepisami ustawy.

3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, wniosko dawca jest obowiązany dołączyć:

1) dokumenty określające status prawny wniosko dawcy (akt zawiązania osoby prawnej, wypis z właściwego rejestru);

2) dokument potwierdzający posiadanie tytułu praw nego do dysponowania jednym lub większą liczbą statków powietrznych w ilości wystarczającej do wykonywania działalności objętej wnioskiem;

3) oświadczenie woli, złożone w formie aktu notarial nego zapewniające, że nie zgłoszono wniosku o ogłoszenie upadłości przedsiębiorcy lub nie znajduje się on w stanie likwidacji;

4) (uchylony);101)

5) (uchylony);101)

6) (uchylony).101)

4. Prezes Urzędu może zobowiązać wnioskodawcę do przedstawienia w wyznaczonym terminie dodatko wych danych i dokumentów mogących uprawdopo dobnić, że spełni on warunki wykonywania działalno ści gospodarczej, które będą określone w koncesji lub wynikają z właściwych przepisów.

5. (uchylony).102) Art. 16

7.

1. (uchylony).103)

2. (uchylony).103)

3. W koncesji określa się:

1) osobę koncesjonariusza i jego siedzibę lub miejsce zamieszkania osoby fizycznej;

2) strukturę kapitałową spółki koncesjonariusza, o ile działa on w takiej formie prawnej;

3) rodzaj, zakres i przedmiot działalności objętej kon cesją; Dziennik Ustaw Nr 100 — 4810 — Poz. 696 ——————— 9

7) Zdanie wstępne ze zmianą wprowadzoną przez art. 72 pkt 22 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 9

8) Dodany przez art. 72 pkt 23 ustawy, o której mowa w od nośniku 3. 9

9) W brzmieniu ustalonym przez art. 72 pkt 24 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 100) Przez art. 72 pkt 25 ustawy, o której mowa w odnośni ku 3. ——————— 10

1) Przez art. 72 pkt 26 lit. a ustawy, o której mowa w odno śniku 3. 10

2) Przez art. 72 pkt 26 lit. b ustawy, o której mowa w odno śniku 3. 10

3) Przez art. 72 pkt 27 lit. a ustawy, o której mowa w odno śniku 3. 4)10

4) obszar działalności;

5) termin rozpoczęcia działalności;

6) okres ważności koncesji;

7) szczególne warunki wykonywania działalności.

4. (uchylony).105) Art. 16

8. (uchylony).106) Art. 16

9. (uchylony).106) Art. 170. (uchylony).106) Art. 171.10

7) Prezes Urzędu udziela, odmawia udzielenia, zmienia, w tym ogranicza przedmiot, za kres lub obszar działalności objętej koncesją, zawiesza wykonywanie, na określony czas, działalności objętej koncesją oraz cofa koncesję w drodze decyzji admini stracyjnej. Art. 17

2. Minister właściwy do spraw transportu, w drodze rozporządzenia, z uwzględnieniem umów i przepisów międzynarodowych, określi szczegółowe wymagania w zakresie dokumentów oraz informacji, jakie jest obowiązany przedstawić przedsiębiorca ubiegający się o koncesję lub wykonujący działalność gospodarczą w zakresie przewozu lotniczego. Rozdział 2 Zezwolenia Art. 17

3.

1. Uzyskania zezwolenia wymaga wyko nywanie działalności gospodarczej na lotniskach użyt ku publicznego w zakresie:

1) zarządzania lotniskiem;

2) obsługi naziemnej statków powietrznych, ładun ków, pasażerów i ich bagażu.

2. Prezes Urzędu, w drodze decyzji administracyj nej, wydaje, odmawia wydania oraz cofa zezwolenie, o którym mowa w ust. 1.

3. Warunkiem wydania zezwolenia na rozpoczęcie i prowadzenie działalności, o której mowa w ust. 1, jest posiadanie przez przedsiębiorcę odpowiedniego certy fikatu, uzyskanego w trybie określonym w art. 160.

4. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, udzielane jest na wniosek zainteresowanego. Art. 17

4.

1. Zezwolenie na zarządzanie lotniskiem użytku publicznego uprawnia do świadczenia usług lotniczych związanych ze startem, lądowaniem i po stojem statków powietrznych, wykonywanych na rzecz przewoźników lotniczych oraz innych użytkowni ków statków powietrznych.

2. Zezwolenie na zarządzanie lotniskiem użytku pu blicznego może uzyskać przedsiębiorca będący:

1) organem administracji publicznej Rzeczypospolitej Polskiej;

2) państwową lub samorządową jednostką organiza cyjną; 3)10

8) spółką akcyjną lub spółką z ograniczoną odpo wiedzialnością zarejestrowaną w Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 6; 4)10

8) spółdzielnią zarejestrowaną w Rzeczypospolitej Polskiej; przepis ust. 3 pkt 6 stosuje się odpowied nio.

3. Zezwolenia udziela się przedsiębiorcy, o którym mowa w ust. 2, jeśli łącznie spełnia następujące wa runki:

1) siedziba lub stałe miejsce zamieszkania przedsię biorcy znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2) zarządzanie lotniskiem stanowi podstawowy ro dzaj działalności wnioskodawcy, zgodnie z nume rem identyfikacyjnym z krajowego rejestru pod miotów gospodarki narodowej, według Polskiej Klasyfikacji Działalności;

3) wnioskodawca jednocześnie nie zajmuje się dzia łalnością w zakresie przewozu lotniczego;

4) sytuacja finansowa wnioskodawcy gwarantuje, że jest on w stanie sprostać zobowiązaniom finanso wym związanym z wykonywaniem działalności, zgodnie z planem gospodarczym obejmującym co najmniej 2 lata działalności;

5) w przypadku wniosku o zezwolenie na zarządzanie lotniskiem współużytkowanym z wojskiem lub użytkowanym przez służby państwowe, udostęp nionym na potrzeby lotnictwa cywilnego, uzyska zgodę tych służb na przejęcie zarządu lotniska i przedstawi stosowną umowę, określającą zasady i warunki udostępnienia tego lotniska; 6)10

9) w przypadku spółki z udziałem osób zagranicz nych lub podmiotów zależnych od osób zagranicz nych zezwolenie można otrzymać, jeżeli: a) w spółce tej przedsiębiorcy polscy niezależni od osób zagranicznych zachowują: — nie mniej niż 51 % udziałów lub akcji w cał kowitym kapitale założycielskim spółki, — decydujący wpływ na ilość głosów, skład, decyzje i kontrolę organów zarządzających spółki, dysponowanie majątkiem spółki oraz na prowadzenie jej działalności, Dziennik Ustaw Nr 100 — 4811 — Poz. 696 ——————— 10

4) W brzmieniu ustalonym przez art. 72 pkt 27 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 10

5) Przez art. 72 pkt 27 lit. c ustawy, o której mowa w odno śniku 3. 10

6) Przez art. 72 pkt 28 ustawy, o której mowa w odnośni ku 3. 10

7) W brzmieniu ustalonym przez art. 72 pkt 29 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. ——————— 10

8) W brzmieniu ustalonym przez art. 72 pkt 30 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 10

9) Dodany przez art. 72 pkt 30 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3. b) nie zachodzi sytuacja, w której więcej niż poło wa członków zarządu spółki jest jednocześnie członkami zarządu albo osobami pełniącymi funkcje kierownicze w podmiocie z udziałem osób zagranicznych lub w innym podmiocie po zostającym ze spółką w stosunku zależności — o ile umowy międzynarodowe ratyfikowane przez Rzeczpospolitą Polską z państwami człon kowskimi Unii Europejskiej nie stanowią inaczej. Art. 17

5.

1. Wniosek o udzielenie zezwolenia, o którym mowa w art. 174 ust. 1, powinien zawierać:

1) oznaczenie przedsiębiorcy, jego siedzibę oraz ad res;

2) numer w rejestrze przedsiębiorców;

3) określenie rodzaju działalności;

4) miejsce wykonywania działalności (lotnisko lub port lotniczy).

2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, wniosko dawca obowiązany jest dołączyć: 1)1

10) dokumenty, o których mowa w art. 166 ust. 3 pkt 1 i 3, oraz plan gospodarczy przedsiębiorstwa obejmujący co najmniej 2 lata działalności: a) wykazujący w sposób wiarygodny, że przedsię biorca jest w stanie wypełnić istniejące i praw dopodobne przyszłe zobowiązania finansowe w okresie 24 miesięcy od dnia rozpoczęcia dzia łalności oraz pokryć planowane koszty działal ności w okresie 3 miesięcy od dnia jej rozpoczę cia nawet gdyby przedsiębiorstwo nie uzyskało w tym okresie żadnych dochodów, b) zawierający informacje dotyczące struktury ka pitałowej, płynności finansowej przedsiębior stwa, źródeł finansowania działalności, powią zań finansowych udziałowców lub akcjonariu szy z inną działalnością, prognoz przepływów fi nansowych związanych z wykonywaniem dzia łalności, c) zawierający zweryfikowane sprawozdanie fi nansowe z poprzedniego roku finansowego — o ile przedsiębiorca prowadził działalność go spodarczą — oraz dokument potwierdzający, że osobom za rządzającym działalnością przedsiębiorstwa nie cofnięto koncesji w okresie ostatnich 5 lat przed złożeniem wniosku oraz spełniają one wymóg do brej reputacji, z tym że wymóg dobrej reputacji nie jest spełniony przez osoby, które zostały skazane prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwa umyślne karne skarbowe, przeciwko bezpieczeń stwu w komunikacji, bezpieczeństwu powszechne mu, mieniu, obrotowi gospodarczemu, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, prawom osób wykonujących pracę zarobkową, wiarygod ności dokumentów, a także dokumenty potwier dzające, że przedsiębiorstwo jest objęte ubezpie czeniem od odpowiedzialności cywilnej za szkody związane z przewozem lotniczym i ruchem statków powietrznych;

2) projekt rozwiązania zabezpieczenia obsługi ruchu lotniczego, lotniskowego systemu ratowniczo-ga śniczego, osłony meteorologicznej oraz ochrony lotniska;

3) certyfikat uzyskany w trybie określonym w art. 160;

4) w przypadku lotniska, o którym mowa w art. 174 ust. 3 pkt 5, dokumenty potwierdzające spełnienie wymogów określonych w tym przepisie. 3.11

1) Prezes Urzędu odmawia udzielenia zezwole nia, o którym mowa w art. 173 ust. 1, jeżeli:

1) udzielenie zezwolenia byłoby sprzeczne z wiążący mi umowami lub przepisami międzynarodowymi;

2) przedsiębiorcy cofnięto zezwolenie na ten sam ro dzaj działalności w okresie ostatnich 5 lat przed złożeniem wniosku;

3) wnioskodawca nie spełnił wymagań określonych w ustawie. 3a.11

2) Prezes Urzędu może odmówić udzielenia zezwolenia, o którym mowa w art. 173 ust. 1 pkt 1, lub ograniczyć w zezwoleniu przedmiot, zakres lub obszar działalności w stosunku do wniosku o udzielenie ze zwolenia ze względu na zagrożenie bezpieczeństwa państwa, porządku publicznego lub zdrowia publicz nego. 4.11

3) Zezwolenie, o którym mowa w art. 173 ust. 1, cofa się jeżeli:

1) wydano prawomocne orzeczenie zakazujące przedsiębiorcy wykonywania działalności gospo darczej objętej zezwoleniem;

2) przedsiębiorca nie rozpoczął działalności objętej zezwoleniem w oznaczonym terminie;

3) otwarto likwidację przedsiębiorcy albo nastąpiła jego upadłość;

4) przedsiębiorca nie spełnia warunków określonych w niniejszej ustawie. 4a.11

4) Prezes Urzędu może cofnąć zezwolenie, o którym mowa w art. 173 ust. 1 pkt 1, lub zmienić jego zakres ze względu na zagrożenie bezpieczeństwa pań stwa, porządku publicznego lub zdrowia publicznego. Dziennik Ustaw Nr 100 — 4812 — Poz. 696 ——————— 1

10) W brzmieniu ustalonym przez art. 72 pkt 31 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3. ——————— 11

1) W brzmieniu ustalonym przez art. 72 pkt 31 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 11

2) Dodany przez art. 72 pkt 31 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 11

3) W brzmieniu ustalonym przez art. 72 pkt 31 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 11

4) Dodany przez art. 72 pkt 31 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 4b.11

4) Przedsiębiorca, któremu cofnięto zezwole nie, o którym mowa w art. 173 ust. 1 pkt 1, z przyczyn określonych w ust. 4, może wystąpić z wnioskiem o ponowne udzielenie zezwolenia nie wcześniej niż po upływie 5 lat od dnia, w którym decyzja o cofnięciu ze zwolenia stała się wykonalna. 4c.11

4) Prezes Urzędu może cofnąć zezwolenie, o którym mowa w art. 173 ust. 1 pkt 2, lub zmienić je go zakres, jeżeli podmiot wykonujący obsługę naziem ną nie spełnia z własnej winy wymagań, o których mowa w art. 177 ust. 3 ustawy. 4d.11

4) Na wniosek zarządzającego lotniskiem Pre zes Urzędu może cofnąć zezwolenie, o którym mowa w art. 173 ust. 1 pkt 2, lub zmienić jego zakres, jeżeli podmiot wykonujący obsługę naziemną nie przestrze ga obowiązujących go zasad sprawnego funkcjono wania portu lotniczego. 5.11

5) Zezwolenia, o którym mowa w art. 173 ust. 1, udziela się na czas oznaczony, nie krótszy niż 5 lat i nie dłuższy niż 50 lat.

6. W zezwoleniu o którym mowa w art. 173 ust. 1 pkt 1 określa się:116)

1) osobę wnioskodawcy, jego siedzibę lub miejsce zamieszkania;

2) przedmiot działalności;

3) strukturę kapitałową przedsiębiorcy;

4) miejsce wykonywania działalności;

5) termin rozpoczęcia działalności;

6) okres ważności zezwolenia;

7) szczególne warunki wykonywania działalności. 6a.11

7) Do zezwoleń, o których mowa w art. 173 ust. 1 pkt 2, przepisy ust. 6 pkt 1, 2 i 4—7 stosuje się odpowiednio.

7. Zarządzający posiadający zezwolenie jest obo wiązany:

1) zachowywać warunki prowadzenia działalności ustalone w certyfikacie i zezwoleniu;

2) przekazywać do wiadomości Prezesa Urzędu rocz ne sprawozdania finansowe odnoszące się do po przedniego roku finansowego, a także inne infor macje i dokumenty istotne dla oceny działalności przedsiębiorstwa w latach następnych;

3) zapewnić, że czynności w zakresie prowadzonej działalności będą powierzone osobom posiadają cym odpowiednie kwalifikacje oraz, że działalność będzie wykonywana przy użyciu właściwego, spe cjalistycznego sprzętu;

4) zawiadomić Prezesa Urzędu o zamierzonym za wieszeniu lub zakończeniu działalności;

5) udostępniać przedsiębiorstwo osobom kontrolują cym jego działalność;

6) zgłaszać Prezesowi Urzędu wszelkie zmiany da nych określonych w zezwoleniu;

7) powiadamiać Prezesa Urzędu, z wyprzedzeniem co najmniej 14 dni, o zamiarze nabycia akcji lub udziałów, o których mowa w art. 64. 8.11

8) Przedsiębiorca, który zamierza podjąć dzia łalność gospodarczą wymagającą uzyskania zezwole nia, o którym mowa w art. 173 ust. 1 pkt 1, może ubie gać się o przyrzeczenie wydania zezwolenia, zwane dalej „promesą”. Art. 175a.11

9) Minister właściwy do spraw trans portu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania w zakresie dokumentów oraz informacji, jakie jest obowiązany przedstawić przedsiębiorca ubiegający się o zezwolenie na prowadzenie działal ności gospodarczej w zakresie zarządzania lotniskiem użytku publicznego, z uwzględnieniem przepisów mię dzynarodowych. Art. 17

6. Obsługa naziemna obejmuje następujące kategorie usług wykonywanych w porcie lotniczym na rzecz przewoźników lotniczych użytkujących port lotni czy, zwanych dalej „użytkownikami”:

1) ogólne usługi administracyjno-gospodarcze wyko nywane w interesie użytkowników;

2) obsługę pasażerów;

3) obsługę bagażu;

4) obsługę ładunków (towarów i poczty);

5) obsługę płytową statków powietrznych;

6) obsługę kabinową statków powietrznych;

7) obsługę w zakresie zaopatrzenia statków powietrz nych w paliwo, smary i inne materiały techniczne;

8) obsługę techniczno-administracyjną statków po wietrznych;

9) obsługę operacyjną lotu i administracyjną załóg statków powietrznych;

10) transport naziemny pomiędzy statkiem powietrz nym i dworcem lotniczym; 1

1) obsługę w zakresie zaopatrzenia pokładowego statków powietrznych. Dziennik Ustaw Nr 100 — 4813 — Poz. 696 ——————— 11

5) W brzmieniu ustalonym przez art. 72 pkt 31 lit. f ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 11

6) Zdanie wstępne ze zmianą wprowadzoną przez art. 72 pkt 31 lit. g ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 11

7) Dodany przez art. 72 pkt 31 lit. h ustawy, o której mowa w odnośniku 3. ——————— 11

8) Dodany przez art. 72 pkt 31 lit. i ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 11

9) Dodany przez art. 72 pkt 32 ustawy, o której mowa w od nośniku 3. Art. 17

7.

1. Obsługa naziemna powinna być zorga nizowana na zasadach równego traktowania przedsię biorców świadczących tę obsługę oraz obsługiwanych użytkowników portu lotniczego, którzy powinni mieć zapewnioną możliwość wyboru świadczącego obsłu gę spośród uprawnionych przedsiębiorców, z zastrze żeniem przepisów ust. 2 i 3 oraz art. 178.

2. Zezwolenie na wykonywanie obsługi naziemnej może uzyskać:

1) zarządzający lotniskiem, łącznie z zezwoleniem na zarządzanie lotniskiem lub oddzielnie; 2)1

20) obcy przewoźnik lotniczy, nieposiadający kon cesji udzielonej na podstawie rozporządzenia nr 2407/92/WE z dnia 23 lipca 1992 r. w sprawie li cencjonowania przewoźników lotniczych, o ile jest to przewidziane w umowie międzynarodowej i do konane z uwzględnieniem art. 196 ust. 1; 3)12

1) przedsiębiorca, który w przypadku: a) osoby fizycznej — posiada miejsce stałego po bytu w państwie członkowskim Unii Europej skiej, b) osoby prawnej — jest spółką kapitałową z sie dzibą w państwie członkowskim Unii Europej skiej, w której większość udziałów lub akcji oraz bezpośrednia lub pośrednia kontrola należy do osób fizycznych posiadających miejsce stałego pobytu w państwie członkowskim Unii Europej skiej.

3. Zezwolenia udziela się przedsiębiorcy, o którym mowa w ust. 2, jeżeli spełnia wymagania dotyczące zdolności finansowej przedsiębiorstwa, bezpieczeń stwa urządzeń i osób, ochrony lotnictwa, ochrony śro dowiska naturalnego oraz ubezpieczenia odpowie dzialności cywilnej. Sprawdzenie spełnienia tych wy magań może być dokonane w procesie certyfikacji, o której mowa w art. 160. Art. 178.12

2)

1. W przypadku gdy usługi określone w art. 176 są wykonywane przez zarządzającego lotni skiem, agenta obsługi naziemnej lub przewoźnika lot niczego, obowiązani są oni:

1) prowadzić odrębną rachunkowość dotyczącą dzia łalności w zakresie obsługi naziemnej od rachun kowości dotyczącej innej działalności;

2) zapewnić odpowiedni poziom usług, ubezpiecze nia, a także bezpieczeństwa, ochrony urządzeń, statków powietrznych, wyposażenia, osób oraz ochrony środowiska, potwierdzony certyfikatem, o którym mowa w art. 160 ust. 3 pkt 4.

2. W przypadku gdy obsługę naziemną wykonuje zarządzający lotniskiem, zobowiązany jest on ponadto nie subwencjonować działalności związanej z obsługą naziemną z wpływów, które osiąga z pełnienia funkcji zarządzającego lotniskiem.

3. Sprawdzenie realizacji obowiązków, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i w ust. 2, poddawane jest corocz nej kontroli przez niezależnego kontrolera, którego wyznacza Prezes Urzędu. Art. 179.12

3)

1. Liczba zezwoleń na wykonywanie obsługi naziemnej w danym porcie lotniczym może być ograniczona w odniesieniu do poszczególnych katego rii usług obsługi naziemnej o których mowa w art. 176:

1) w zależności od ilości obsługiwanych w tym porcie lotniczym w ciągu roku pasażerów i ładunków;

2) w każdym porcie lotniczym, w którym występują ograniczenia dysponowanej powierzchni lub prze pustowości.

2. W przypadkach ograniczenia liczby udzielanych zezwoleń, określonych w ust. 1, wybór przedsiębiorcy dokonywany jest w drodze konkursu. Art. 180. 1.12

4) Zarządzający lotniskiem spełniający określone przez prawo wymagania ma pierwszeństwo w uzyskaniu zezwolenia na obsługę naziemną w przy padku ograniczenia liczby zezwoleń na podstawie art. 179 ust. 1.

2. Zarządzający lotniskiem obowiązany jest umoż liwić korzystanie przez przedsiębiorców świadczących obsługę naziemną na rzecz innych użytkowników oraz użytkowników wykonujących obsługę własnych rej sów z urządzeń i przestrzeni lotniska oraz ze scentrali zowanej jego infrastruktury, na zasadach niepowodu jących dyskryminacji i nieograniczających możliwości uczciwej konkurencji. Art. 18

1.

1. Przewoźnicy lotniczy mogą wykonywać obsługę własną swoich statków powietrznych, załóg, pasażerów i ładunku, pod warunkiem uzyskania ze zwolenia, przy odpowiednim zastosowaniu art. 177 ust. 2 pkt 2. 2.12

5) Liczba zezwoleń może być ograniczona w od niesieniu do poszczególnych kategorii usług obsługi naziemnej, o których mowa w art. 176:

1) w zależności od ilości obsługiwanych w tym porcie lotniczym w ciągu roku pasażerów i ładunków;

2) w każdym porcie lotniczym, w którym występują ograniczenia dysponowanej powierzchni lub prze pustowości. 3.12

5) W przypadkach ograniczenia liczby udziela nych zezwoleń, określonych w ust. 2, wybór przewoź nika lotniczego dokonywany jest w drodze konkursu. Dziennik Ustaw Nr 100 — 4814 — Poz. 696 ——————— 1

20) W brzmieniu ustalonym przez art. 72 pkt 33 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 12

1) Dodany przez art. 72 pkt 33 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 12

2) W brzmieniu ustalonym przez art. 72 pkt 34 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. ——————— 12

3) W brzmieniu ustalonym przez art. 72 pkt 35 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 12

4) W brzmieniu ustalonym przez art. 72 pkt 36 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 12

5) W brzmieniu ustalonym przez art. 72 pkt 37 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. Art. 182.12

6) Minister właściwy do spraw transpor tu określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowy wykaz rodzajów usług w poszczegól nych kategoriach, o których mowa w art. 176,

2) szczegółowe warunki i tryb udzielania zezwoleń na wykonywanie obsługi naziemnej oraz dokumenty i informacje jakie powinni przedstawić ubiegający się o zezwolenia oraz warunki, jakie musi spełniać podmiot ubiegający się o zezwolenie,

3) szczegółowe warunki stosowane przy wprowadza niu ograniczeń, o których mowa w art. 179 ust. 1 i w art. 181 ust. 2, w szczególności w odniesieniu do poszczególnych kategorii usług obsługi na ziemnej z uwzględnieniem ilości obsługiwanych w ciągu roku pasażerów i ładunków oraz dostęp nej powierzchni lub przepustowości portu lotni czego,

4) szczegółowe warunki i sposób organizowania i przeprowadzania konkursu, o którym mowa w art. 179 ust. 2 i art. 181 ust. 3,

5) szczegółowe warunki udostępniania i korzystania z infrastruktury lotniska oraz ustalania i pobierania opłat za dostęp do urządzeń i instalacji lotniska oraz opłat za użytkowanie scentralizowanej infra struktury,

6) szczegółowe wymagania związane z dostępem do rynku obsługi naziemnej — z uwzględnieniem umów, przepisów międzynaro dowych oraz przepisów prawa Unii Europejskiej. Rozdział 3 Przepisy szczególne Art. 18

3.

1. Na wniosek jednostki samorządu tery torialnego, zawierający propozycję rekompensaty za rządzającemu lotniskiem nadwyżki kosztów nad przy chodami lub przyznania innych świadczeń, Prezes Urzędu może zawrzeć z zarządzającym lotniskiem umowę w zakresie wykonywania przez niego obo wiązku użyteczności publicznej, zapewniającego funkcjonowanie lotniska o stosunkowo niedużym ru chu lotniczym, lecz ważnym dla miasta lub regionu, z zachowaniem określonych wymagań w zakresie re gularności i ciągłości ruchu lotniczego na tym lotni sku.

2. Podstawą zawarcia umowy, o której mowa w ust. 1, jest uprzednie ustalenie w umowie zawartej pomiędzy Prezesem Urzędu i wnioskującą jednostką samorządu terytorialnego zasad współfinansowania zarządzającego lotniskiem użytku publicznego w związku z wykonywaniem przez niego obowiązku użyteczności publicznej, o którym mowa w ust. 1.

3. Dofinansowanie przez Prezesa Urzędu realizacji zadań, o których mowa w ust. 1, nie może przekra czać:127)

1) dofinansowania zarządzającego lotniskiem przez wnioskującą jednostkę samorządu terytorialnego;

2) łącznych kosztów eksploatacji lotniska, bez amor tyzacji. Art. 184.12

8) W sprawach lotniczej działalności go spodarczej nieuregulowanych w ustawie stosuje się przepisy ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej. Art. 18

5. W sprawach lotniczej działalności gospo darczej nie mają zastosowania przepisy art. 494, 531 i 553 ustawy z dnia 15 września 2000 r. — Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037, z późn. zm.129)). DZIA¸ IX Ochrona lotnictwa cywilnego Art. 18

6. Ochrona lotnictwa cywilnego przed akta mi bezprawnej ingerencji zagrażającymi bezpieczeń stwu lotnictwa oraz bezpieczeństwu osób i mienia w związku z jego działalnością podlega odrębnym ustawom, umowom i przepisom międzynarodowym oraz szczególnym przepisom Prawa lotniczego. Art. 18

7.

1. Rada Ministrów: 1)130) ustala, w drodze rozporządzenia, po zasięgnię ciu opinii Rady Ochrony i Ułatwień Lotnictwa Cy wilnego, Krajowy Program Ochrony Lotnictwa Cy wilnego, z uwzględnieniem przepisów rozporzą dzenia nr 2320/2002/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającego wspólne zasady w dziedzinie bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego — Deklaracja międzyinstytucjonalna;

2) określi, w drodze rozporządzenia, zasady realizacji ochrony lotnictwa cywilnego, w szczególności do tyczące: a) organizacji ochrony, działań zapobiegawczych i działań w przypadkach aktów bezprawnej in gerencji, b) obowiązków i współpracy w tym zakresie orga nów administracji publicznej i służb odpowie dzialnych za bezpieczeństwo publiczne, Prezesa Urzędu, zarządzających lotniskami, przewoźni ków lotniczych, organów zarządzania ruchem lot niczym oraz innych organów i służb publicznych, Dziennik Ustaw Nr 100 — 4815 — Poz. 696 ——————— 12

6) W brzmieniu ustalonym przez art. 72 pkt 38 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. ——————— 12

7) Zdanie wstępne w brzmieniu ustalonym przez art. 55 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 19. 12

8) W brzmieniu ustalonym przez art. 48 pkt 2 ustawy, o któ rej mowa w odnośniku 25. 12

9) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 102, poz. 1117, z 2003 r. Nr 49, poz. 408 i Nr 229, poz. 2276 oraz z 2005 r. Nr 132, poz. 1108, Nr 183, poz. 1538 i Nr 184, poz. 1539. 130) W brzmieniu ustalonym przez art. 72 pkt 39 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. c) ponoszenia i rozliczania kosztów zapewnienia ochrony, w tym kosztów odpowiedniego wypo sażenia. 2.13

1) W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, określone zostaną również szczegółowe zadania Stra ży Granicznej związane z:

1) wykonywaną w zasięgu terytorialnym przejścia granicznego kontrolą osób oraz przewożonego drogą lotniczą bagażu, ładunków i przesyłek pocz towych w ruchu międzynarodowym;

2) nadzorem nad wykonywaną przez zarządzającego lotniskiem kontrolą osób oraz przewożonego dro gą lotniczą bagażu, ładunków i przesyłek poczto wych w ruchu krajowym. 3.13

2) Zarządzający lotniskiem wykonuje swoje za dania związane z zapewnieniem bezpieczeństwa ru chu lotniczego przy pomocy służby ochrony lotniska. Art. 18

8.

1. Zgodnie z krajowym programem i prze pisami rozporządzenia, o których mowa w art. 187, za dania ochrony są realizowane:

1) według programów ochrony poszczególnych lot nisk, przewoźników lotniczych i innych podmio tów prowadzących lotniczą działalność gospodar czą oraz państwowego organu zarządzania ru chem lotniczym;

2) na lotniskach użytku publicznego i, w razie potrze by, na innych lotniskach, przy pomocy zespołów ochrony lotniska oraz centrum koordynacji anty kryzysowej.

2. Koszty związane z realizacją zadań ochrony lot nictwa cywilnego ponoszone przez zarządzających lot niskami mogą być wliczone do opłat lotniskowych, a ponoszone przez organy zarządzania ruchem lotni czym — do opłat pobieranych przez te organy. Art. 18

9. 1.13

3) Minister właściwy do spraw trans portu określi, w drodze rozporządzenia, w porozumie niu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, z uwzględnieniem przepisów międzynarodowych oraz krajowego programu i rozporządzenia Rady Mini strów, o których mowa w art. 187 ust. 2, szczegółowe wymagania dotyczące programów ochrony, o których mowa w art. 188, obowiązków organu nadzoru lotni czego, zarządzających lotniskami i przedsiębiorstw lot niczych w zakresie ochrony, a także szkolenia odpo wiedniego personelu. 2.13

4) Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych oraz Ministrem Obrony Narodowej ustala, w drodze rozporządzenia, Krajowy Program Kontroli Jakości w zakresie ochrony lotnictwa cywil nego, o którym mowa w art. 5 ust. 3 rozporządzenia nr 2320/2002/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawia jącego wspólne zasady w dziedzinie bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego — Deklaracja międzyinstytucjo nalna, z uwzględnieniem przepisów rozporządzenia nr 1217/2003/WE z dnia 4 lipca 2003 r. ustanawiające go wspólne specyfikacje dla krajowych programów kontroli jakości bezpieczeństwa w lotnictwie cywil nym. 3.13

4) Minister właściwy do spraw transportu, w po rozumieniu z ministrem właściwym do spraw we wnętrznych oraz Ministrem Obrony Narodowej ustala, w drodze rozporządzenia, Krajowy Program Szkolenia w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego, z uwzględnie niem przepisów rozporządzenia nr 2320/2002/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającego wspólne za sady w dziedzinie bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego — Deklaracja międzyinstytucjonalna. Art. 189a.13

5) Rada Ministrów, z uwzględnieniem przepisów załącznika 9 do Konwencji, o której mowa w art. 3, ustala, w drodze rozporządzenia, Krajowy Program Ułatwień Lotnictwa Cywilnego. DZIA¸ X Przewóz lotniczy Art. 190.13

6) Przepisy niniejszego działu stosuje się do przewozów lotniczych krajowych oraz, w za kresie nieunormowanym odmiennie przez umowy międzynarodowe, do przewozów lotniczych między narodowych wykonywanych przez polskich i obcych przewoźników lotniczych, z zastrzeżeniem przepisów rozporządzenia nr 2408/92/EWG z dnia 23 lipca 1992 r. w sprawie dostępu przewoźników lotniczych Wspólnoty do wewnątrzwspólnotowych tras lotni czych. Art. 191.13

7)

1. Polski przewoźnik lotniczy może wy konywać przewozy lotnicze w zakresie i na warunkach określonych w certyfikacie i koncesji, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

2. Upoważnienia do wykonywania przewozów re gularnych lub serii przewozów nieregularnych na określonych trasach lub obszarach udziela polskiemu przewoźnikowi lotniczemu Prezes Urzędu w drodze odrębnej decyzji administracyjnej.

3. Jeżeli wymagają tego umowy międzynarodowe lub prawo państwa, w którego granicach mają być wykonywane przewozy lotnicze, Prezes Urzędu doko nuje wyznaczenia, niezależnie od upoważnienia, o któ rym mowa w ust. 2, polskich przewoźników lotniczych Dziennik Ustaw Nr 100 — 4816 — Poz. 696 ——————— 13

1) W brzmieniu ustalonym przez art. 12 pkt 3 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 49. 13

2) Dodany przez art. 12 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 49. 13

3) Oznaczenie ust. 1 ustalone przez art. 72 pkt 40 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 13

4) Dodany przez art. 72 pkt 40 ustawy, o której mowa w od nośniku 3. ——————— 13

5) Dodany przez art. 72 pkt 41 ustawy, o której mowa w od nośniku 3. 13

6) W brzmieniu ustalonym przez art. 72 pkt 42 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 13

7) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 20 ustawy, o któ rej mowa w odnośniku 8. uprawnionych do wykonywania przewozów na okre ślonych trasach lub obszarach tego państwa, informu jąc o tym jego właściwy organ.

4. Przy upoważnianiu i wyznaczaniu polskich prze woźników lotniczych uwzględnia się interes publiczny oraz potrzeby rozwoju polskiego transportu.

5. Prezes Urzędu może odmówić upoważnienia lub wyznaczenia ubiegającemu się o nie polskiemu prze woźnikowi lotniczemu albo ograniczyć je — w szcze gólności w odniesieniu do oferowanej zdolności prze wozowej — w przypadkach, gdy:

1) jest to konieczne ze względu na ograniczenia wyni kające z umów lub przepisów międzynarodowych;

2) jest to uzasadnione w celu uniknięcia poważnego ograniczenia możliwości skutecznego konkurowa nia polskich przewoźników lotniczych z przewoźni kami lotniczymi innymi niż określeni w ust. 1 i art. 192a ust. 1;

3) jest to uzasadnione potrzebą umożliwienia opła calności regularnych przewozów na linii lotniczej już obsługiwanej, na której nie ma potrzeby zwięk szenia oferowanej zdolności przewozowej;

4) wykonywanie lotów regularnych na danej linii zo stało już wcześniej powierzone innemu przewoźni kowi lotniczemu na zasadzie obowiązku użytecz ności publicznej. 6.13

8) Jeżeli o upoważnienie lub wyznaczenie, o których mowa w ust. 2 i 3, występuje dwu lub wię cej przewoźników lotniczych ubiegających się o upo ważnienie lub wyznaczenie do wykonywania przewo zów lotniczych na tej samej trasie, w przypadku ogra niczonych praw przewozowych, Prezes Urzędu podej muje decyzję o wyborze przewoźnika po przeprowa dzeniu konkursu, w którym jako kryteria oceny przyj muje się:

1) zdolność do zapewnienia przez przewoźnika wła ściwego poziomu usług i konkurencyjnego pozio mu opłat za przewozy oraz, w przypadku przewo zów międzynarodowych, skutecznego konkurowa nia z innymi przewoźnikami lotniczymi niż określo no w ust. 1 i art. 192a ust. 1;

2) wcześniej poniesione nakłady i dotychczas osiąga ne przez niego wyniki ekonomiczne. 7.13

8) Procedurę konkursową, o której mowa w ust. 6, przeprowadza się z poszanowaniem naby tych wcześniej przez przewoźników lotniczych praw do wykonywania przewozów na tej trasie. 8.13

8) Upoważnienie lub wyznaczenie, które zosta ło udzielone w wyniku konkursu, o którym mowa w ust. 6, może być cofnięte w razie stwierdzenia, że przewoźnik lotniczy:

1) nie rozpoczął wykonywania przewozów lotniczych do końca sezonu rozkładowego następującego po sezonie, w którym upoważnienie zostało mu przy znane,

2) przerwał wykonywanie przewozów lotniczych, do których został upoważniony, i nie wznowił ich w czasie dwóch następujących po sobie sezonach rozkładowych — chyba że udowodni, iż niewykonywanie przewo zów lotniczych było następstwem okoliczności, na które nie miał wpływu. 9.13

8) Upoważnienie lub wyznaczenie, które zosta ło udzielone w wyniku konkursu, o którym mowa w ust. 6, może być cofnięte na pisemny wniosek prze woźnika lotniczego złożony do Prezesa Urzędu, infor mujący o rezygnacji z korzystania z przyznanych prze woźnikowi praw przewozowych.

10. Upoważnienie lub wyznaczenie może być cof nięte lub ograniczone w razie stwierdzenia, że prze woźnik lotniczy nie stosuje się do przepisów dotyczą cych przewozu lotniczego. 1

1. Przewoźnik lotniczy jest obowiązany zawiado mić Prezesa Urzędu, z wyprzedzeniem co najmniej 30 dni, o planowanym zaprzestaniu wykonywania re gularnego przewozu na trasie, do obsługi której został upoważniony lub wyznaczony, podając jego przyczynę. 1

2. Upoważnienie, jego odmowa, ograniczenie i cofnięcie następuje w drodze decyzji administracyj nej. Art. 192.13

7)

1. Decyzje w sprawie upoważnienia i wyznaczenia, o których mowa w art. 191 ust. 2 i 3, wydaje się na wniosek przewoźnika lotniczego.

2. Wniosek o udzielenie upoważnienia i wyznacze nia powinien być złożony Prezesowi Urzędu w termi nie nie krótszym niż:

1) 30 dni przed planowanym dniem rozpoczęcia re gularnego przewozu;

2) 14 dni przed planowanym dniem rozpoczęcia serii nieregularnych lotów handlowych.

3. Wniosek o udzielenie upoważnienia i wyznacze nia powinien zawierać informacje dotyczące:

1) trasy, rodzaju przewozu, oferowanej zdolności przewozowej, częstotliwości lotów, typów statków powietrznych oraz

2) prognozy przewozów i przewidywanej rentowno ści połączenia — w przypadku ubiegania się o udzielenie upoważnienia do wykonywania prze wozu regularnego na określonych trasach. Dziennik Ustaw Nr 100 — 4817 — Poz. 696 ——————— 13

8) W odniesieniu do przewoźników lotniczych będących przedsiębiorcami zagranicznymi z państw członkow skich Unii Europejskiej, ustanowionymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z Traktatem o ustano wieniu Wspólnot Europejskich, przepis ten stosuje się od dnia 26 marca 2006 r., zgodnie z art. 5 ustawy, o któ rej mowa w odnośniku 8. Art. 192a.13

9)

1. Przewoźnik lotniczy będący przed siębiorcą zagranicznym z państwa członkowskiego Unii Europejskiej, ustanowiony na terytorium Rzeczy pospolitej Polskiej zgodnie z Traktatem o ustanowie niu Wspólnot Europejskich, może wykonywać prze wozy lotnicze pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a pań stwem trzecim po uzyskaniu upoważnienia, o którym mowa w art. 191 ust. 2, oraz wyznaczenia, o którym mowa w art. 191 ust.

3. Przepisy art. 191 i 192 stosuje się odpowiednio.

2. Do wniosku o udzielenie upoważnienia i wyzna czenia, o którym mowa w ust. 1, dołącza się następu jące dokumenty:

1) koncesję na wykonywanie przewozu lotniczego wydaną przez właściwy organ danego państwa;

2) certyfikat przewoźnika lotniczego wydany przez właściwy organ danego państwa;

3) polisę ubezpieczeniową lub certyfikat ubezpiecze niowy stwierdzający ubezpieczenie od odpowie dzialności cywilnej za szkody związane z eksplo atacją statków powietrznych, przewozem lotni czym pasażerów, bagażu, towarów i poczty oraz, w stosunku do osób trzecich, zgodny z przepisami polskimi i międzynarodowymi;

4) odpis z właściwego rejestru;

5) listę taryf, które będą stosowane na danej trasie, łącznie z warunkami ich stosowania, o których mowa w art. 198;

6) program ochrony przewoźnika zatwierdzony przez właściwą dla danego państwa władzę lotniczą. Art. 19

3.

1. Obcy przewoźnik lotniczy może wyko nywać przewozy lotnicze do lub z Rzeczypospolitej Polskiej tylko w zakresie i na warunkach określonych w zezwoleniu wydanym na wniosek obcego przewoź nika przez Prezesa Urzędu, przy uwzględnieniu posta nowień umów i przepisów międzynarodowych. 1a.140) Obcy przewoźnik lotniczy może wykonywać przewozy lotnicze na terytorium Rzeczypospolitej Pol skiej pod warunkiem posiadania koncesji udzielonej na podstawie rozporządzenia nr 2407/92/EWG z dnia 23 lipca 1992 r. w sprawie licencjonowania przewoźni ków lotniczych, tylko w zakresie i na warunkach okre ślonych w zezwoleniu wydanym na wniosek obcego przewoźnika przez Prezesa Urzędu. 2.14

1) Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1 i 1a, nie jest wymagane:

1) w przypadku pojedynczych lotów pasażerskich wykonywanych statkami powietrznymi o pojem ności nieprzewyższającej 12 miejsc pasażerskich, wykorzystywanych wyłącznie przez zamawiające go lub zamawiających na trasie przez nich ustalo nej;

2) w przypadku pojedynczych lotów towarowych wy konywanych statkami o maksymalnej masie star towej nieprzewyższającej 5 700 kg, wykorzystywa nych wyłącznie przez zamawiającego lub zama wiających na trasie przez nich ustalonej.

3. Prezes Urzędu wydaje zezwolenie na czas okre ślony. 4.14

2) Obcy przewoźnik lotniczy powinien być wy znaczony do wykonywania przewozów lotniczych na określonych trasach lub obszarach — w przypadku gdy wymagają tego umowy międzynarodowe, oraz odpowiednio certyfikowany przez właściwy organ państwa, w którym jest koncesjonowany.

5. Prezes Urzędu może:

1) w przypadkach szczególnych uznać wyznaczenie, o którym mowa w ust. 4, przez organ państwa in nego niż państwo koncesjonujące;

2) nie uznać wyznaczenia dotyczącego przewoźnika uzależnionego od podmiotu lub podmiotów państw trzecich;

3) nakazać przeprowadzenie dodatkowego spraw dzenia spełnienia przez przewoźnika wymagań certyfikacji, zgodnie z przepisami międzynarodo wymi. Art. 19

4.

1. Wniosek o udzielenie zezwolenia na wykonywanie przewozów lotniczych na określonych trasach lub obszarach, o którym mowa w art. 193 ust. 1 oraz ust. 1a, zawierający wymagane dane i do kumenty powinien być złożony przed zamierzonym rozpoczęciem przewozów w terminie nie krótszym niż:143)

1) 3 dni robocze — w przypadku przewozów wykony wanych w lotach pojedynczych — uznając lot tam i z powrotem za jeden lot;

2) 7 dni roboczych — w przypadku dwu lub więcej nieregularnych lotów handlowych;

3) 14 dni roboczych — w przypadku serii nieregular nych lotów handlowych obejmującej co najmniej dziesięć lotów;

4) 30 dni — w przypadku przewozów regularnych.

2. We wniosku, o którym mowa w ust. 1, zamiesz cza się informacje określające:

1) nazwę, siedzibę i adres przewoźnika lotniczego; Dziennik Ustaw Nr 100 — 4818 — Poz. 696 ——————— 13

9) Dodany przez art. 1 pkt 21 ustawy, o której mowa w od nośniku 8. 140) Dodany przez art. 72 pkt 43 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 14

1) W brzmieniu ustalonym przez art. 72 pkt 43 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3. ——————— 14

2) W brzmieniu ustalonym przez art. 72 pkt 43 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 14

3) Zdanie wstępne ze zmianą wprowadzoną przez art. 72 pkt 44 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3.

2) trasę, na której mają być wykonywane przewozy, oraz rodzaj tych przewozów (pasażerowie wraz z bagażem, towar, poczta);

3) oferowaną zdolność przewozową i częstotliwość lotów;

4) typy statków powietrznych i ich znaki rejestracyj ne;

5) organizację przedsiębiorstwa przewoźnika lotni czego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz eksploatacyjno-handlową obsługę jego przewo zów lotniczych w polskich portach lotniczych; 6)14

4) nazwę i adres zleceniodawcy na wykonywanie przewozu nieregularnego.

3. Do wniosku o udzielenie zezwoleń, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, należy dołączyć: 1)14

5) dokumenty określające status prawny przewoź nika lotniczego oraz strukturę kapitałową i rzeczy wistą kontrolę przedsiębiorstwa przewoźnika — na żądanie Prezesa Urzędu; 2)14

5) wyznaczenie przez właściwy organ obcego państwa do wykonywania przewozów objętych wnioskiem — w przypadku gdy wymaga tego umowa międzynarodowa;

3) certyfikat przewoźnika lotniczego wydany przez właściwy organ obcego państwa;

4) polisę ubezpieczeniową lub certyfikat ubezpiecze niowy stwierdzający ubezpieczenie od odpowie dzialności cywilnej za szkody związane z eksplo atacją statków powietrznych, przewozem lotni czym pasażerów, bagażu, towarów i poczty oraz w stosunku do osób trzecich; 5)14

6) umowę zawartą ze zleceniodawcą na wykony wanie przewozu nieregularnego, z wykazaniem wysokości opłaty — na żądanie Prezesa Urzędu; 6)14

7) świadectwo zdatności do lotu statku powietrz nego — na żądanie Prezesa Urzędu; 7)14

7) świadectwo zdatności w zakresie hałasu statku powietrznego — na żądanie Prezesa Urzędu; 8)14

7) upoważnienie do wykonywania przewozów wy dane przez właściwy organ danego państwa — na żądanie Prezesa Urzędu; 9)14

7) koncesję wydaną przez właściwy organ danego państwa. 4.14

8) Do wniosku o udzielenie zezwoleń, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, dołącza się dokumenty, o któ rych mowa w ust. 3 pkt 2—7 i 9. Art. 19

5.

1. Zezwolenie może być udzielone, jeżeli zarazem:

1) przemawia za tym interes publiczny;

2) polscy przewoźnicy lotniczy korzystają w państwie obcego przewoźnika z podobnych praw lub uzy skują inne wzajemne korzyści;

3) zapewniona jest możliwość obsługi lotów i prze wozów w polskich portach lotniczych;

4) w przypadku lotów wykonywanych w ramach przewozów nieregularnych, dodatkowo: a) przewóz nie może być na podobnych warun kach wykonany w lotach regularnych między tymi samymi portami lotniczymi lub regionami, b) przy przewozach czarterowych lub grupowych rozpoczynających się na terytorium Rzeczypo spolitej Polskiej zasady ich organizacji są zgod ne z przepisami polskimi.

2. Prezes Urzędu może odmówić wydania zezwole nia na wykonywanie przewozu lotniczego, jeżeli jest to konieczne ze względu na ograniczenia wynikające z umów i przepisów międzynarodowych oraz w przy padku gdy nie zostaną spełnione warunki, o których mowa w ust. 1, art. 193 ust. 4 oraz art. 194.

3. W zezwoleniu określa się jego warunki, ograni czenia oraz termin jego ważności.

4. Zezwolenie może zostać przez Prezesa Urzędu cofnięte lub ograniczone w razie stwierdzenia, że prze woźnik nie stosuje się do przepisów obowiązujących w zakresie przewozu lotniczego lub w inny sposób na rusza warunki lub ograniczenia ustalone w zezwole niu. 5.14

9) Decyzję o wydaniu, odmowie wydania, ogra niczeniu lub cofnięciu zezwolenia na przewozy, o któ rych mowa w art. 194 ust. 1 pkt 1 i 2, doręcza się w for mie pisemnej, telefaksu, poczty elektronicznej lub przy wykorzystaniu teleksowej łączności lotniczej albo — w uzasadnionych przypadkach — ogłasza się ustnie, a w przypadku zezwolenia, o którym mowa w art. 194 ust. 1 pkt 3 i 4 — w formie pisemnej. Art. 19

6. 1.150) Jeżeli zezwolenie, o którym mowa w art. 193 ust. 1 i 1a, nie określa prawa obcego prze woźnika do utrzymywania własnego personelu do ob sługi technicznej, eksploatacyjnej i handlowej przewo zów, uprawnienia takie mogą być przyznawane prze woźnikowi w drodze decyzji administracyjnej Prezesa Urzędu, przy uwzględnieniu zasady wzajemności. Przepis ten nie narusza przepisów art. 177—182 doty czących obsługi naziemnej. Dziennik Ustaw Nr 100 — 4819 — Poz. 696 ——————— 14

4) Dodany przez art. 72 pkt 44 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 14

5) W brzmieniu ustalonym przez art. 72 pkt 44 lit. c tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 14

6) W brzmieniu ustalonym przez art. 72 pkt 44 lit. c tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 14

7) Dodany przez art. 72 pkt 44 lit. c tiret trzecie ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 14

8) W brzmieniu ustalonym przez art. 72 pkt 44 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 3. ——————— 14

9) W brzmieniu ustalonym przez art. 72 pkt 45 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 150) W brzmieniu ustalonym przez art. 72 pkt 46 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.

2. Na wniosek obcego przewoźnika lotniczego, Prezes Urzędu może udzielić mu zezwolenia na pro wadzenie sprzedaży przewozów lotniczych na teryto rium Rzeczypospolitej Polskiej, przy uwzględnieniu za sady wzajemności.

3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, należy do łączyć następujące dokumenty:

1) odpis z rejestru sądowego oddziału przedsiębior stwa przewoźnika na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2) zaświadczenie o nadaniu oddziałowi numeru iden tyfikacji podatkowej NIP;

3) zaświadczenie o nadaniu oddziałowi numeru iden tyfikacji w systemie REGON;

4) określające nazwę, siedzibę i adres oraz status prawny podmiotu reprezentującego obcego prze woźnika na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (akt zawiązania podmiotu, wypis z właściwego re jestru) lub nazwisko i adres osoby fizycznej.

4. Do zezwoleń, o których mowa w ust. 2, w zakre sie nieuregulowanym niniejszą ustawą stosuje się od powiednio przepisy ustawy, o której mowa w art. 184. Art. 196a.15

1)

1. W zezwoleniu na prowadzenie sprzedaży przewozów lotniczych określa się:

1) przewoźnika, jego siedzibę i oddział;

2) zakres i przedmiot działalności objętej zezwole niem;

3) obszar działalności;

4) okres ważności zezwolenia;

5) szczególne warunki wykonywania działalności.

2. Zezwolenia udziela się na czas nieoznaczony.

3. Prezes Urzędu może odmówić udzielenia zezwo lenia, jeżeli:

1) udzielenie zezwolenia byłoby sprzeczne z wiążący mi umowami lub przepisami międzynarodowymi;

2) wnioskodawca nie spełnił wymagań, o których mowa w art. 196 ust. 2 i 3.

4. Zezwolenie może być cofnięte gdy:

1) zostanie wydane prawomocne orzeczenie zakazu jące przedsiębiorcy wykonywania działalności ob jętej zezwoleniem;

2) przedsiębiorca przestanie spełniać warunki okre ślone przepisami prawa, wymagane do prowadze nia działalności określonej w zezwoleniu;

3) przedsiębiorca nie usunie w wyznaczonym termi nie, stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z przepisami prawa regulującymi działalność obję tą zezwoleniem. Art. 19

7. 1.15

2) Na wniosek właściwej jednostki sa morządu terytorialnego Prezes Urzędu może zarzą dzić, aby określona trasa o stosunkowo nieznacznym ruchu, lecz ważna dla miasta lub regionu, była obsłu giwana na zasadzie obowiązku użyteczności publicz nej, z zachowaniem przez przewoźnika określonych wymagań dotyczących w szczególności ciągłości i re gularności przewozów, zdolności przewozowej i po ziomu opłat za przewozy, ogłaszając ten fakt w dzien niku urzędowym Urzędu.

2. Jeżeli żaden z upoważnionych albo wyznaczo nych przewoźników lotniczych nie podejmie się obsłu gi danej trasy stosownie do wymagań, o których mo wa w ust. 1, Prezes Urzędu może ogłosić konkurs otwarty dla polskich przewoźników, a gdy przewidują to umowy międzynarodowe — także dla obcych prze woźników w celu wybrania przewoźnika lub występu jących wspólnie przewoźników, gotowych do przyję cia obowiązku użyteczności publicznej.

3. Podstawą oceny ofert składanych w konkursie będzie forma lub wysokość rekompensaty lub innych świadczeń, o jakie wnioskują przewoźnicy w zamian za przyjęcie obowiązku użyteczności publicznej.

4. Prezes Urzędu może włączyć do obowiązku służ by publicznej wymóg, aby przewoźnik lotniczy zagwa rantował, że będzie eksploatował tę trasę przez okre ślony czas.

5. Prezes Urzędu może ograniczyć dostęp do trasy obsługiwanej w ramach obowiązku użyteczności pu blicznej do jednego przewoźnika, zapewniając mu wy łączność obsługi tej trasy, na okres 3 lat. Po tym okresie procedurę, o której mowa w ust. 2, należy powtórzyć. Art. 19

8. 1.15

3) Taryfy przewozu lotniczego określa jące wysokość opłat za przewóz lotniczy wykonywany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo rozpoczy nający się lub kończący na tym terytorium oraz zwią zane z nim usługi, jak również warunki stosowania tych opłat, łącznie z wynagrodzeniem i warunkami oferowanymi agentom sprzedaży, są ustalane przez przewoźników lotniczych według zasad rynkowych oraz podawane do publicznej wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty.

2. Taryfy, które mają być stosowane w przewozach lotniczych wykonywanych na terytorium Rzeczypo spolitej Polskiej oraz w przewozach międzynarodo wych wykonywanych do i z Rzeczypospolitej Polskiej, powinny być zgłaszane Prezesowi Urzędu na 30 dni przed ich wprowadzeniem w życie, z wyjątkiem przy padków, w których Prezes Urzędu zwolnił przewoźni ków z tego obowiązku lub skrócił termin do ich przed stawienia. Dziennik Ustaw Nr 100 — 4820 — Poz. 696 ——————— 15

1) Dodany przez art. 72 pkt 47 ustawy, o której mowa w od nośniku 3. ——————— 15

2) W brzmieniu ustalonym przez art. 23 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w podziale zadań i kompetencji administracji terenowej (Dz. U. Nr 175, poz. 1462), która weszła w ży cie z dniem 1 stycznia 2006 r. 15

3) W brzmieniu ustalonym przez art. 72 pkt 48 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3.

3. Prezes Urzędu może, w drodze decyzji admini stracyjnej, nakazać:

1) wycofanie taryfy nadmiernie wygórowanej, w szczególności w warunkach niedostatecznej konkurencji,

2) wstrzymanie taryfy nadmiernie zaniżonej, w szcze gólności gdy zmusza innych przewoźników lotni czych do obniżania taryf na rynku poniżej poziomu kosztów bądź zmierza do wyeliminowania słab szych konkurentów z rynku, biorąc pod uwagę całą strukturę taryf na danej trasie, właściwie obliczone pełne koszty przewoźnika, a w przypadkach określonych w pkt 1 również racjo nalny poziom zwrotu nakładów kapitałowych.

4. W celu zbadania prawidłowości taryfy lotniczej Prezes Urzędu może żądać od przewoźnika, w ustalo nym terminie, przedłożenia wyczerpujących informa cji umożliwiających prawidłową ocenę danej taryfy, w szczególności kosztów stanowiących podstawę ustalenia jej poziomu.

5. Jeżeli przewoźnik lotniczy nie dostarcza wyma ganych informacji w określonym terminie lub dostar cza je w sposób niekompletny, Prezes Urzędu, w dro dze decyzji administracyjnej, może zażądać wycofania danej taryfy ze sprzedaży i z systemów rezerwacyj nych.

6. W przypadkach wskazujących na naruszenie ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkuren cji i konsumentów (Dz. U. z 2005 r. Nr 244, poz. 2080) Prezes Urzędu może skierować sprawę do organu właściwego do spraw ochrony konkurencji i konsu mentów, a jeżeli podjął decyzję o wycofaniu taryfy lub o wstrzymaniu stosowania taryfy, decyzja Prezesa Urzędu pozostaje w mocy do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez ten organ.

7. Jeżeli umowy międzynarodowe regulują zasady ustalania taryf przewozu lotniczego, Prezes Urzędu podejmuje działania i decyzje administracyjne wobec taryf przewoźników lotniczych na zasadach określo nych w tych umowach. 8.15

4) Taryfy przewozu lotniczego wykonywanego pomiędzy portami lotniczymi położonymi na teryto rium Unii Europejskiej, są ustalane zgodnie z rozpo rządzeniem nr 2409/92/EWG z dnia 23 lipca 1992 r. w sprawie taryf i stawek za usługi lotnicze. Art. 19

9. Przewoźnik lotniczy oferujący publicznie swoje usługi nie może odmówić podjęcia przewozu pa sażerowi i nadawcy, którzy poddali się obowiązującym przepisom i regulaminom przewozowym, chyba że:

1) przewóz jest zakazany lub ograniczony na podsta wie obowiązujących przepisów;

2) przewóz jest niedopuszczalny ze względów bezpie czeństwa;

3) przewoźnik lotniczy nie dysponuje środkami po trzebnymi do wykonania danego przewozu;

4) przewóz wykracza poza zakres bieżącej działalno ści przewoźnika lotniczego. Art. 200.

1. (uchylony).155)

2. (uchylony).155) 3.15

6) Szczegółowe zasady dotyczące postępowa nia w przypadkach, o których mowa w rozporządzeniu nr 261/2004/WE z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiają cym wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pa sażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład al bo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylają cym rozporządzenie (EWG) nr 295/91, a w szczególno ści pierwszeństwa przyjmowania pasażerów, zwrotu opłaty za niewykonany przewóz, wysokości i sposobu wypłaty rekompensaty oraz świadczeń na rzecz pasa żerów niezabranych do przewozu (Dz. Urz. UE L 46 z dnia 17.02.2004, s. 1), powinny być określone w re gulaminie, o którym mowa w art. 205 ust. 3, albo w przepisach przewoźnika wydanych i udostępnio nych pasażerom.

4. (uchylony).157) Art. 20

1.

1. Przewoźnik lotniczy obowiązany jest do podania do publicznej wiadomości w sposób zwycza jowo przyjęty rozkładów lotów regularnych.

2. Systemy rezerwacyjne udostępniane na teryto rium Rzeczypospolitej Polskiej do dostarczania infor macji dotyczących rozkładów lotów, miejsc do dyspo zycji, opłat za przewóz i związanych z przewozem usług przewoźników lotniczych oraz umożliwiające dokonywanie rezerwacji i wystawianie biletów, po winny być używane tak, by:

1) spełniać wymagania przejrzystości, równości i uczciwej konkurencji między przewoźnikami lot niczymi i między operatorami systemów;

2) zapewnić korzystającym z przewozu lotniczego najszerszy zakres wyboru.

3. Podmioty posiadające dostęp do systemów, o których mowa w ust. 2, są zobowiązane chronić ta jemnicę danych osobowych i nie mogą przetwarzać ich bez zgody zainteresowanych. Art. 20

2. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzeń, z uwzględnieniem wiążących umów i przepisów międzynarodowych: 1)15

8) szczegółowe warunki i sposób udzielania ze zwoleń związanych z przewozem lotniczym, w tym Dziennik Ustaw Nr 100 — 4821 — Poz. 696 ——————— 15

4) Dodany przez art. 72 pkt 48 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3. ——————— 15

5) Przez art. 72 pkt 49 lit. a ustawy, o której mowa w odno śniku 3. 15

6) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 22 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 8. 15

7) Przez art. 1 pkt 22 lit. b ustawy, o której mowa w odno śniku 8. 15

8) W brzmieniu ustalonym przez art. 72 pkt 50 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3. udzielania zezwoleń dla obcych przewoźników, upoważnień do wykonywania przewozów, doko nywania wyznaczeń oraz przeprowadzania kon kursów, o których mowa w art. 191 ust. 6 i art. 197;

2) szczegółowe zasady postępowania w sprawach ta ryf przewozu lotniczego określające tryb zgłasza nia taryf, wycofywania ich ze sprzedaży lub wstrzymywania stosowania oraz szczegółowy za kres informacji wymaganych od przewoźnika przy ocenie prawidłowości taryf;

3) zakazy i ograniczenia oraz specjalne warunki prze wozu lotniczego przedmiotów i materiałów nie bezpiecznych i innych wymagających szczególne go traktowania, w szczególności takich jak: zwłoki ludzkie, zwierzęta, leki, środki chemiczne;

4) (uchylony);159)

5) (uchylony);159)

6) zasady organizowania przewozów lotniczych w ra mach imprez turystycznych oraz przewozów czar terowych; 7)160) wymagania dotyczące regulaminów, o których mowa w art. 205 ust. 3, mające w szczególności na względzie zastosowanie przepisów o ochronie konsumentów. Art. 20

3.

1. Do przewozu lotniczego stosuje się przepisy ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów, z wyjątkiem spraw uregu lowanych inaczej w ustawie oraz w umowach i w prze pisach międzynarodowych.

2. Dozwolone są umowy, decyzje i inne praktyki przewoźników lotniczych warunkujące korzystanie z praw przewozowych przyznanych przewoźnikom lot niczym w międzynarodowych umowach o transporcie lotniczym lub przyznanych polskim przewoźnikom przez obce państwa. Art. 20

4.

1. Prezes Urzędu lub osoby przez niego upoważnione mogą sprawdzać przestrzeganie przepi sów dotyczących przewozów lotniczych i systemów rezerwacyjnych przez przewoźników lotniczych, osoby działające w ich imieniu oraz podmioty prowadzące skomputeryzowane systemy rezerwacyjne.

2. W celu wykonania zadań określonych w ust. 1 Prezes Urzędu lub osoby przez niego upoważnione mają prawo dostępu do przedsiębiorstw, ich pomiesz czeń, akt i dokumentów oraz prawo do uzyskania po trzebnych informacji od pracowników i kontrahentów.

3. Prezes Urzędu w przypadku naruszenia przepi sów dotyczących przewozów lotniczych:

1) wzywa podmiot kontrolowany do przywrócenia stanu zgodności z prawem;

2) może cofnąć koncesję lub zezwolenie wydane na podstawie Prawa lotniczego.

4. W przypadku stwierdzenia naruszenia przepi sów Prezes Urzędu może powiadomić o tym fakcie właściwe organizacje oraz organy międzynarodowe. Art. 20

5.

1. Do umowy przewozu lotniczego, w tym czarteru lotniczego oraz do innych stosunków cywil noprawnych związanych z przewozem lotniczym, nie uregulowanych przepisami niniejszej ustawy i umo wami międzynarodowymi, stosuje się przepisy prawa cywilnego.

2. (uchylony).161) 3.16

2) Polski przewoźnik lotniczy oraz działający w Rzeczypospolitej Polskiej obcy przewoźnik lotniczy jest obowiązany przedstawić regulamin określający typowe warunki przewozu lotniczego pasażerów i ba gażu oraz ładunków, do wiadomości Prezesa Urzędu, który może, w drodze decyzji administracyjnej, naka zać dostosowanie regulaminu do wymagań obowią zującego prawa. W zakresie sprzecznym z tym pra wem regulamin nie obowiązuje kontrahentów prze woźnika lotniczego.

4. Minister właściwy do spraw transportu może, po zasięgnięciu opinii Prezesa Urzędu Ochrony Kon kurencji i Konsumentów oraz organizacji przewoźni ków i przedsiębiorstw ubezpieczeniowych, wprowa dzić do stosowania, w drodze rozporządzenia, posta nowienia umów międzynarodowych w odniesieniu do przewozów lotniczych międzynarodowych niepodle gających tym umowom, a rozpoczynających się lub kończących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz do przewozów lotniczych krajowych. DZIA¸ Xa163) Ochrona praw pasażerów Art. 205a.

1. Prezes Urzędu kontroluje przestrzega nie przepisów rozporządzenia nr 261/2004/WE z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady od szkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub duże go opóźnienia lotów, uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 295/91, zwanego dalej „rozporządzeniem nr 261/2004/WE”, w zakresie przestrzegania praw pa sażerów lotniczych, a w szczególności rozpatrywanie skarg, o których mowa w art. 16 ust. 2 tego rozporzą dzenia.

2. Zadania, o których mowa w ust. 1, wykonuje wyodrębniona komórka organizacyjna Urzędu Lotnic twa Cywilnego — Komisja Ochrony Praw Pasażerów. Dziennik Ustaw Nr 100 — 4822 — Poz. 696 ——————— 15

9) Przez art. 72 pkt 50 lit. b ustawy, o której mowa w odno śniku 3. 160) W brzmieniu ustalonym przez art. 72 pkt 50 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 3. ——————— 16

1) Przez art. 72 pkt 51 lit. a ustawy, o której mowa w odno śniku 3. 16

2) W brzmieniu ustalonym przez art. 72 pkt 51 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 16

3) Dodany przez art. 1 pkt 23 ustawy, o której mowa w od nośniku 8.

3. Przepisy ust. 1 i 2 nie naruszają zadań i kompe tencji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsu mentów, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumen tów. Art. 205b.

1. W razie złożenia skargi, o której mo wa w art. 16 ust. 2 rozporządzenia nr 261/2004/WE, Prezes Urzędu stwierdza, w drodze decyzji administra cyjnej:

1) brak naruszenia prawa przez przewoźnika lotnicze go albo

2) naruszenie prawa przez przewoźnika lotniczego, określając zakres nieprawidłowości oraz termin ich usunięcia.

2. Do skargi, o której mowa w ust. 1, pasażer powi nien załączyć następujące dokumenty:

1) kopię skargi skierowanej do przewoźnika;

2) odpowiedź przewoźnika na skargę pasażera — je żeli została udzielona;

3) potwierdzoną rezerwację na dany lot.

3. Ciężar udowodnienia, że uprawnienia przysłu gujące pasażerowi, w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub opóźnienia lotu, zgodnie z rozporządzeniem nr 261/2004/WE, nie zostały naru szone obciąża przewoźnika lotniczego. Art. 205c.

1. Prezes Urzędu może, w drodze decy zji administracyjnej, nałożyć na przewoźnika lotnicze go karę pieniężną, jeżeli przewoźnik ten:

1) wbrew art. 4 ust. 1 rozporządzenia nr 261/2004/WE zaniedbał obowiązku wezwania ochotników do re zygnacji z ich rezerwacji — w wysokości stanowią cej równowartość od 1 000 do 2 500 euro,

2) wbrew art. 7 rozporządzenia nr 261/2004/WE zanie dbał obowiązku wypłaty odszkodowania — w wy sokości stanowiącej równowartość od 1 000 do 20 000 euro,

3) wbrew art. 8 rozporządzenia nr 261/2004/WE zanie dbał obowiązku zwrotu należności lub zmiany pla nu podróży — w wysokości stanowiącej równo wartość od 5 000 do 20 000 euro,

4) wbrew art. 9 rozporządzenia nr 261/2004/WE zanie dbał obowiązku opieki — w wysokości stanowią cej równowartość od 1 000 do 10 000 euro,

5) wbrew art. 10 rozporządzenia nr 261/2004/WE za niedbał obowiązku zwrotu części ceny biletu w ra zie umieszczenia w klasie niższej — w wysokości stanowiącej równowartość od 1 000 do 5 000 euro,

6) wbrew art. 14 rozporządzenia nr 261/2004/WE za niedbał obowiązku informowania pasażerów o przysługujących im prawach — w wysokości sta nowiącej równowartość od 5 000 do 25 000 euro — z zastrzeżeniem przepisów ust. 2—4.

2. Kara, o której mowa w ust. 1, nie może być wyż sza niż 5 % przychodu osiągniętego przez przewoźnika lotniczego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary.

3. Jeżeli przewoźnik lotniczy powstał w wyniku po łączenia lub przekształcenia dwóch lub więcej przed siębiorców, przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do przychodu osiągniętego łącznie przez tych przedsię biorców.

4. Jeżeli przewoźnik lotniczy nie osiągnął przycho du w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nało żenia kary, kara, o której mowa w ust. 1, nie może przekraczać wysokości pięćdziesięciokrotnego prze ciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w poprzednim roku kalendarzowym, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpie czeń Społecznych. DZIA¸ XI Odpowiedzialność cywilna Rozdział 1 Odpowiedzialność za szkody spowodowane przez ruch statków powietrznych Art. 20

6.

1. Odpowiedzialność za szkody spowodo wane ruchem statków powietrznych podlega przepi som prawa cywilnego o odpowiedzialności za szkody wyrządzone przy posługiwaniu się mechanicznymi środkami komunikacji poruszanymi za pomocą sił przyrody, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 207.

2. Odpowiedzialność, o której mowa w ust. 1, nie powstaje, jeżeli szkoda wynikła z samego faktu przelo tu statku powietrznego odbywającego się zgodnie z obowiązującymi przepisami.

3. Do odpowiedzialności przewoźnika lotniczego za szkody powstałe przy przewozie lotniczym stosuje się przepisy rozdziału 2. Art. 20

7.

1. Odpowiedzialność za szkody, o których mowa w art. 206, ponosi osoba eksploatująca statek powietrzny.

2. Za osobę eksploatującą statek powietrzny uwa ża się osobę, która go używała w czasie spowodowa nia szkody.

3. Osobę, która przekazała prawo używania statku powietrznego innej osobie, uważa się za eksploatują cą statek powietrzny, jeżeli zachowała prawo decydo wania w sprawach wykonywania lotu.

4. Za używającą statek powietrzny uważa się oso bę, która używa go bądź sama, bądź przez osoby za nią działające, choćby przekroczyły udzielone im uprawnienia. Dziennik Ustaw Nr 100 — 4823 — Poz. 696

5. Osobę wpisaną do rejestru statków powietrz nych jako użytkownika uważa się za osobę eksploatu jącą statek powietrzny i ponoszącą odpowiedzialność za szkodę, chyba że udowodni, że eksploatującą w da nym czasie była inna osoba.

6. Odpowiedzialność za szkody ponosi również osoba, która bezprawnie używa statku powietrznego; solidarnie z nią odpowiedzialność ponoszą osoby określone w ust. 1—5, chyba że użycie statku po wietrznego nastąpiło bez ich winy.

7. Solidarnie z osobami określonymi w ust. 1—6 odpowiadają osoby, z których winy szkoda powstała. Rozdział 2 Odpowiedzialność za szkody związane z przewozem lotniczym Art. 20

8.

1. Przewoźnik lotniczy odpowiada za szkody w przewozie pasażerów, bagażu i towarów na zasadach określonych w umowach międzynarodo wych ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską, stosownie do zakresu ich stosowania.

2. Postanowienia umów, o których mowa w ust. 1, stosuje się również do odpowiedzialności przewoźni ka lotniczego za szkody w przewozie międzynarodo wym niepodlegającym tym umowom, a rozpoczynają cym się lub kończącym na terytorium Rzeczypospoli tej Polskiej lub z wykonywaniem lądowania handlo wego na tym terytorium oraz w przewozie lotniczym krajowym. W przypadku przyjęcia przez Rzeczpospoli tą Polską różnych umów międzynarodowych oraz zmian i uzupełnień do nich w przewozie tym stosuje się jedynie postanowienia umowy ostatnio ratyfiko wanej przez Rzeczpospolitą Polską.

3. W odniesieniu do szkód na osobie pasażera mi nister właściwy do spraw transportu może, w drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu opinii organizacji przewoźników lotniczych i organizacji przedsiębiorstw ubezpieczeniowych:

1) uznać jako obowiązujący system umożliwiający za pewnienie odszkodowań powyżej kwot należnych od przewoźnika lotniczego za odpowiednią dopła tą do opłaty przewozowej, pobieraną przez prze woźnika lotniczego na rzecz takiego systemu;

2) (uchylony).164)

4. (uchylony).165)

5. Minister właściwy do spraw transportu może określić, w drodze rozporządzenia, tryb reklamacji i zgłaszania roszczeń wobec przewoźników lotniczych w przypadkach powstania szkód przy przewozie lotni czym. Rozdział 3 Ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej Art. 20

9.

1. Użytkownicy statków powietrznych, przewoźnicy i inni przedsiębiorcy prowadzący działal ność lotniczą są zobowiązani ubezpieczyć się od odpo wiedzialności cywilnej odpowiednio za szkody wyrzą dzone w związku z ruchem statków powietrznych, z przewozem lotniczym lub wykonywaniem innej dzia łalności lotniczej.

2. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu opinii orga nizacji przewoźników lotniczych i przedsiębiorstw ubezpieczeniowych, wymagania dotyczące ubezpie czenia od odpowiedzialności cywilnej, o którym mo wa w ust. 1, zróżnicowane ze względu na charaktery stykę statków powietrznych, rodzaj działalności lotni czej podlegającej certyfikacji oraz minimalną wyso kość sumy tego ubezpieczenia, z uwzględnieniem przepisów ubezpieczeniowych krajowych i międzyna rodowych. DZIA¸ XII Przepisy karne Art. 2

10.

1. Kto:

1) wbrew art. 35 ust. 4 ustawy, będąc właścicielem lub użytkownikiem statku powietrznego, nie prze strzega przepisów dotyczących polskiego rejestru statków powietrznych, a w szczególności odma wia złożenia Prezesowi Urzędu żądanych wyja śnień w sprawach zarejestrowanego statku po wietrznego,

2) wykonuje lot statkiem powietrznym niemającym wymaganych znaków i napisów,

3) wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi, o którym mowa w art. 64 ustawy, nie powiadamia Prezesa Urzędu o zamiarze nabycia akcji (udziałów) w spół ce zarządzającej lotniskiem w ilości zapewniającej mu osiągnięcie lub przekroczenie odpowiednio 25 %, 33 % lub 49 % ogólnej liczby głosów,

4) wbrew art. 66 ust. 1, z zastrzeżeniem art. 66 ust. 2 ustawy, będąc posiadaczem nieruchomości nie stanowiącej lotniska, zezwala na wykonywanie na niej startów i lądowań statków powietrznych,

5) nie wykonuje zarządzeń i poleceń zarządzającego lotniskiem związanych z zapewnieniem bezpie czeństwa lotów lub porządkiem na lotnisku, o któ rych mowa w art. 82 pkt 3 ustawy,

6) zarządzając lotniskiem, nie przestrzega przepisów dotyczących rejestru lotnisk,

7) wbrew zakazom lub ostrzeżeniom podanym do po wszechnej wiadomości przy pomocy tablic lub w inny sposób przez zarządzającego lotniskiem narusza postanowienia nakazów i zakazów usta nowionych przez zarządzającego, Dziennik Ustaw Nr 100 — 4824 — Poz. 696 ——————— 16

4) Przez art. 72 pkt 52 lit. a ustawy, o której mowa w odno śniku 3. 16

5) Przez art. 72 pkt 52 lit. b ustawy, o której mowa w odno śniku 3.

8) wbrew art. 87 ust. 6 i 7 ustawy dokonuje budowy lub rozbudowy obiektu budowlanego, będącego źródłem żerowania ptaków, a także hoduje ptaki mogące stanowić zagrożenie dla ruchu lotniczego, uprawia i sadzi drzewa zagrażające w rejonach po dejść przekroczeniem dopuszczalnej przepisami wysokości płaszczyzn wolnych od przeszkód,

9) wbrew art. 115 ust. 1 ustawy nie wykonuje poleceń dowódcy statku powietrznego związanych z po rządkiem na pokładzie,

10) wbrew art. 158 ustawy, będąc użytkownikiem stat ku powietrznego lub działając za osobę prawną będącą takim użytkownikiem, narusza obowiązki w zakresie bezpiecznej eksploatacji statków po wietrznych, 1

1) wbrew art. 209 ust. 1 ustawy, nie dopełniając cią żącego na nim obowiązku — w szczególności, działając za osobę prawną — nie dokonuje ubez pieczenia od odpowiedzialności cywilnej w zakre sie lotniczej działalności gospodarczej lub innego używania statków powietrznych, 1

2) uczestnicząc w prowadzeniu komputerowego sys temu rezerwacyjnego, nie zachowuje wymagań uczciwej konkurencji, przejrzystości i równości — podlega karze grzywny.

2. Tej samej karze podlega, kto, nie dopełniając ciążącego na nim obowiązku, dopuszcza do popełnie nia czynów określonych w ust. 1.

3. Podżeganie do popełnienia wykroczeń określo nych w ust. 1, pomocnictwo oraz usiłowanie podlega ją karze określonej w ust. 1.

4. W przypadkach określonych w ust. 1—3 orzeka nie następuje w trybie przepisów o postępowaniu w sprawach o wykroczenia. Art. 21

1.

1. Kto:

1) wykonuje lot przy użyciu statku powietrznego nie posiadającego wymaganej zdatności do lotów lub niezgodnie z ograniczeniami określonymi w świa dectwie zdatności do lotów,

2) wbrew art. 46 lub wymaganiom zawartym w roz porządzeniu wydanym na podstawie art. 53 ust. 2 ustawy wykonuje lot z naruszeniem wymagań do tyczących ochrony środowiska przed nadmiernym hałasem statków powietrznych, wibracjami i za nieczyszczeniami ziemi, wody i powietrza,

3) wbrew art. 84 lub wymaganiom zawartym w roz porządzeniu wydanym na podstawie art. 85 usta wy, nie dopełniając ciążącego na nim obowiązku, narusza przepisy o ratownictwie na lotniskach i ochronie przeciwpożarowej lotnisk,

4) wbrew art. 87 ust. 1—3 lub warunkom określonym w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 92 pkt 4 i 5 ustawy wznosi przeszkody lotnicze, do puszcza do ich powstania lub przeszkód takich nie zgłasza i nie likwiduje lub nie oznakowuje,

5) wbrew art. 97 ustawy wykonuje lot lub inne czyn ności lotnicze, nie mając ważnej licencji lub świa dectwa kwalifikacji lub niezgodnie z ich treścią i warunkami,

6) wbrew art. 105 ust. 2 ustawy wykonuje loty lub in ne czynności lotnicze mimo utraty wymaganej sprawności psychicznej i fizycznej,

7) wbrew art. 115 ust. 1 ustawy nie wykonuje poleceń dowódcy statku powietrznego związanych z bez pieczeństwem lotu,

8) wbrew art. 122 ust. 2 nie wykonuje poleceń orga nów, o których mowa w tym przepisie,

9) wbrew art. 123 ust. 1 i 2 ustawy oraz rozporządze niom wydanym na ich podstawie: a) wykonuje lot próbny lub akrobacyjny nad osie dlem lub innym skupiskiem ludności, b) dokonuje zrzutu ze statku powietrznego w cza sie jego lotu,

10) działając we własnym imieniu lub za osobę praw ną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej prowadzącą przedsiębior stwo: a) podejmuje lub prowadzi działalność gospodar czą w zakresie transportu lotniczego i innych usług lotniczych bez wymaganej koncesji, ze zwolenia lub certyfikatu albo niezgodnie z ich warunkami i ograniczeniami, b) uniemożliwia lub utrudnia wykonywanie przez członków Komisji lub osoby, o których mowa w art. 136 ust. 3, czynności, o których mowa w art. 136 ust. 1 i 2, 1

1) wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi, o którym mowa w art. 137 ust. 4, nie dokonuje zawiadomie nia — podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do roku.

2. Tym samym karom podlega, kto, nie dopełnia jąc ciążącego na nim obowiązku, dopuszcza do popeł nienia czynów określonych w ust. 1. Art. 21

2.

1. Kto:

1) wykonując lot przy użyciu statku powietrznego: a) narusza przepisy dotyczące ruchu lotniczego obowiązujące w obszarze, w którym lot się od bywa, b) przekracza granicę państwową bez wymagane go zezwolenia lub z naruszeniem warunków ze zwolenia, c) narusza, wydane na podstawie art. 119 ust. 2 ustawy, zakazy lub ograniczenia lotów w pol skiej przestrzeni powietrznej wprowadzone ze względu na konieczność wojskową lub bezpie czeństwo publiczne, Dziennik Ustaw Nr 100 — 4825 — Poz. 696 d) wbrew art. 122 ustawy nie stosuje się do pole ceń organów państwa, w którym lot się odby wa, a także poleceń otrzymanych od jego pań stwowego statku powietrznego, nakazujących lądowanie na wskazanym lotnisku lub inne po stępowanie załogi,

2) wbrew art. 116 ust. 1 wnosi lub używa na pokła dzie statku powietrznego broni palnej, broni gazo wej lub materiałów wybuchowych,

3) wbrew art. 125 ust. 1 ustawy używa obowiązują cych w ruchu lotniczym znaków i sygnałów do ce lów niezwiązanych z tym ruchem albo w sposób mogący wprowadzić w błąd organy służby ruchu lotniczego lub załogi statków powietrznych,

4) wbrew art. 125 ust. 2 ustawy używa urządzeń ra diowych na częstotliwościach przeznaczonych dla radiokomunikacji ruchomej lotniczej, nie będąc do tego specjalnie upoważnionym,

5) uszkadza lub czyni niezdolnym do użycia lotnisko albo znajdujące się na lotnisku lub poza nim urzą dzenia służące dla potrzeb ruchu lotniczego,

6) używając jakiegokolwiek urządzenia, substancji lub broni, niszczy lub poważnie uszkadza znajdują ce się na lotnisku i niewykonujące operacji lotni czych statki powietrzne albo powoduje przerwę w działalności tego lotniska, zagrażając bezpie czeństwu tego lotniska — podlega karze pozbawienia wolności do lat 5.

2. Tej samej karze podlega, kto, nie dopełniając ciążącego na nim obowiązku, dopuszcza do popełnie nia czynów określonych w ust. 1.

3. Jeżeli sprawca działa nieumyślnie, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności lub pozbawie nia wolności do roku. DZIA¸ XIII Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe, dostosowujące i końcowe Rozdział 1 Zmiany w przepisach obowiązujących Art. 213—22

1. (pominięte).166) Rozdział 2 Przepisy przejściowe i dostosowujące Art. 22

2. (pominięty).166) Art. 22

3.

1. Do postępowań administracyjnych w sprawach objętych przepisami niniejszej ustawy wszczętych, a niezakończonych przed dniem jej wej ścia w życie, stosuje się przepisy dotychczasowe, z tym że do spraw dotyczących certyfikacji, o której mowa w art. 160, oraz koncesji i zezwoleń na prowa dzenie lotniczej działalności gospodarczej stosuje się przepisy ustawy.

2. Do badań prowadzonych przez Główną Komisję Wypadków Lotniczych wszczętych przed dniem wej ścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy do tychczasowe, z tym że badanie prowadzi Komisja, o której mowa w art. 17. Art. 22

4.

1. Koncesje i zezwolenia na prowadzenie lotniczej działalności gospodarczej wydane na podsta wie dotychczasowych przepisów podlegają dostoso waniu do przepisów niniejszej ustawy na wniosek za interesowanego przedsiębiorcy złożony przed upły wem 3 miesięcy od dnia wejścia tej ustawy w życie.

2. Przedsiębiorcy prowadzący przed dniem wejścia w życie ustawy lotniczą działalność gospodarczą, ob jętą przez ustawę obowiązkiem uzyskania koncesji lub zezwolenia, bez takiej koncesji lub zezwolenia, mogą tę działalność prowadzić nadal do czasu uzyskania od powiednio koncesji lub zezwolenia, nie dłużej jednak niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, pod warunkiem złożenia odpowiedniego wniosku w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

3. Licencje i zaświadczenia wydane na podstawie przepisów dotychczasowych zachowują ważność przez okres, na jaki zostały wydane, jednakże nie dłu żej niż 3 lata od dnia wejścia w życie ustawy.

4. Przedsiębiorcom, o których mowa w ust. 1, speł niającym w dniu wejścia w życie ustawy wymagania określone ustawą udziela się odpowiednio koncesji i zezwoleń w terminie 6 miesięcy od dnia złożenia wniosku. Przedsiębiorcy ci są zwolnieni z opłat za uzy skanie koncesji lub zezwolenia.

5. Niniejsza ustawa nie narusza wynikających z od rębnych przepisów uprawnień obecnych zarządzają cych lotniskami do zarządzania nimi.

6. Instrukcje eksploatacji lotnisk wydane na pod stawie przepisów dotychczasowych zachowują waż ność przez okres, na jaki zostały wydane, jednakże nie dłużej niż 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. Art. 22

5.

1. Stan prawny określony w art. 65 ust. 1 należy osiągnąć w terminie do dnia 31 grudnia 2010 r.

2. Dostosowanie umów lub decyzji uwłaszczenio wych zgodnie z art. 65 ust. 2 nastąpi w terminie do dnia 31 grudnia 2010 r. Art. 225a.16

7) Do dnia 29 marca 2012 r., przepisów art. 71c ust. 1 nie stosuje się do obcych cywilnych sa molotów zarejestrowanych we właściwych rejestrach Dziennik Ustaw Nr 100 — 4826 — Poz. 696 ——————— 16

6) Zamieszczone w obwieszczeniu. ——————— 16

7) Dodany przez art. 1 pkt 12 ustawy, o której mowa w od nośniku 2. państw rozwijających się spełniających łącznie nastę pujące warunki:168)

1) wykonywały operacje lotnicze w porcie lotniczym położonym na terytorium państwa członkowskie go Unii Europejskiej w okresie od dnia 1 stycz nia 1996 r. do dnia 31 grudnia 2001 r.; 2)16

9) w okresie, o którym mowa w pkt 1, były zareje strowane we właściwym rejestrze państwa rozwi jającego się i nadal są użytkowane przez osobę fi zyczną zamieszkałą w tym kraju, jednostkę organi zacyjną nieposiadającą osobowości prawnej lub osobę prawną z siedzibą w tym kraju. Art. 22

6.

1. Z dniem wejścia w życie ustawy mini ster właściwy do spraw transportu przekazuje Preze sowi Urzędu, wraz z aktami, sprawy, które przechodzą do zakresu jego działania i nie zostały zakończone do tego dnia.

2. Z dniem wejścia w życie ustawy pracownicy Mi nisterstwa Infrastruktury realizujący zadania, które przechodzą do zakresu działania Prezesa Urzędu, stają się pracownikami Urzędu.

3. Z dniem ogłoszenia ustawy dyrektor generalny Ministerstwa Infrastruktury jest obowiązany powiado mić pracowników o skutkach prawnych w zakresie ich stosunku pracy. Przepisy art. 231 § 4 i 5 Kodeksu pra cy stosuje się odpowiednio. Art. 22

7.

1. Z dniem wejścia w życie ustawy znosi się Główny Inspektorat Lotnictwa Cywilnego.

2. Inspektorat, o którym mowa w ust. 1, przekazu je Urzędowi prowadzenie spraw z zakresu jego działa nia, wraz z aktami, niezakończonych do dnia zniesie nia Inspektoratu.

3. Z dniem wejścia w życie ustawy pracownicy In spektoratu, o którym mowa w ust. 1, stają się pracow nikami Urzędu. Przepis art. 231 § 4 i 5 Kodeksu pracy stosuje się odpowiednio.

4. Minister właściwy do spraw transportu przeka zuje Urzędowi składniki mienia Inspektoratu, o którym mowa w ust. 1, do dnia jego zniesienia w trybie okre ślonym w art. 228. Art. 22

8.

1. Minister właściwy do spraw transportu wyznaczy likwidatora, który sporządzi bilans zamknię cia Głównego Inspektoratu Lotnictwa Cywilnego, spo rządzi spis spraw, o których mowa w art. 227 ust. 2, oraz w drodze protokołu zdawczo-odbiorczego przeka że Urzędowi składniki majątkowe Głównego Inspekto ratu Lotnictwa Cywilnego.

2. Likwidator, o którym mowa w ust. 1, sporządzi spis spraw, o których mowa w art. 226 ust. 1, oraz w drodze protokołu zdawczo-odbiorczego przekaże Urzędowi składniki majątkowe Ministerstwa Infra struktury służące dotychczas do realizacji zadań obję tych zakresem działania Urzędu. Art. 22

9. (pominięty).166) Art. 230. Określone w ustawie zadania państwo wego organu zarządzania ruchem lotniczym wykonu je na dotychczasowych zasadach, z uwzględnieniem zmian wynikających z ustawy, jednostka organizacyj na przedsiębiorstwa państwowego „Porty Lotnicze” — Agencja Ruchu Lotniczego. Rozdział 3 Przepisy końcowe Art. 23

1. Traci moc ustawa z dnia 31 maja 1962 r. — Prawo lotnicze (Dz. U. Nr 32, poz. 153, z 1984 r. Nr 53, poz. 272, z 1987 r. Nr 33, poz. 180, z 1988 r. Nr 41, poz. 324, z 1989 r. Nr 35, poz. 192, z 1996 r. Nr 45, poz. 199, z 1997 r. Nr 88, poz. 554, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 2000 r. Nr 120, poz. 1268). Art. 23

2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia170), z wyjątkiem art. 226 ust. 3 i art. 228 ust. 1, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia ustawy. Dziennik Ustaw Nr 100 — 4827 — Poz. 696 ——————— 16

8) Zdanie wstępne ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 24 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 8. 16

9) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 24 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 8. ——————— 170) Ustawa została ogłoszona w dniu 16 sierpnia 2002 r.

Status prawny: wygaśnięcie aktu
Data ogłoszenia: 2006-06-14
Data wydania: 2006-05-17
Data wygaśnięcia: 2012-08-16
Uwagi: Tekst jednolity nie obejmuje art. 213-222 i 229 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze.
Organ wydający: MARSZAŁEK SEJMU
Dziennik Ustaw: Dz.U. 2006 nr 100 poz. 696