Dz.U. 2007 nr 125 poz. 874

Dziennik Ustaw Nr 125 — 9337 — Poz. 874 874 OBWIESZCZENIE MARSZA¸KA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ z dnia 26 czerwca 2007 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o transporcie drogowym

1. Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów nor matywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 44

9) ogłasza się w załącz niku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogo wym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:

1) ustawą z dnia 1 marca 2002 r. o zmianach w orga nizacji i funkcjonowaniu centralnych organów ad ministracji rządowej i jednostek im podporządko wanych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 25, poz. 253, Nr 200, poz. 1689 i Nr 230, poz. 1923 oraz z 2004 r. Nr 141, poz. 1492 i Nr 240, poz. 2408),

2) ustawą z dnia 7 czerwca 2002 r. o zniesieniu Gene ralnego Inspektora Celnego, o zmianie ustawy o kontroli skarbowej oraz o zmianie niektórych in nych ustaw (Dz. U. Nr 89, poz. 804),

3) ustawą z dnia 28 października 2002 r. o przewozie drogowym towarów niebezpiecznych (Dz. U. Nr 199, poz. 1671),

4) ustawą z dnia 27 czerwca 2003 r. o utworzeniu Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych oraz o zmia nie niektórych ustaw regulujących zadania i kom petencje organów oraz organizację jednostek or ganizacyjnych podległych ministrowi właściwe mu do spraw finansów publicznych (Dz. U. Nr 137, poz. 1302),

5) ustawą z dnia 23 lipca 2003 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 149, poz. 1452),

6) ustawą z dnia 14 listopada 2003 r. o zmianie usta wy o drogach publicznych oraz o zmianie niektó rych innych ustaw (Dz. U. Nr 200, poz. 1953),

7) ustawą z dnia 14 listopada 2003 r. o zmianie usta wy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 211, poz. 2050),

8) ustawą z dnia 31 marca 2004 r. o przewozie koleją towarów niebezpiecznych (Dz. U. Nr 97, poz. 962),

9) ustawą z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zmianie i uchy leniu niektórych ustaw w związku z uzyskaniem przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej (Dz. U. Nr 96, poz. 959) — ujętych w obwieszczeniu Marszałka Sejmu Rzeczy pospolitej Polskiej z dnia 1 września 2004 r. w spra wie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o transpor cie drogowym (Dz. U. Nr 204, poz. 2088),

10) ustawą z dnia 25 listopada 2004 r. o zmianie usta wy o finansach publicznych oraz o zmianie niektó rych ustaw (Dz. U. Nr 273, poz. 2703), 1

1) ustawą z dnia 1 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o przewozie drogowym towarów niebezpiecznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 141, poz. 1184), 1

2) ustawą z dnia 27 lipca 2005 r. o przeprowadzaniu konkursów na stanowiska kierowników central nych urzędów administracji rządowej, prezesów agencji państwowych oraz prezesów zarządów państwowych funduszy celowych (Dz. U. Nr 163, poz. 1362), 1

3) ustawą z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Fundu szu Drogowym oraz ustawy o transporcie drogo wym (Dz. U. Nr 155, poz. 1297), 1

4) ustawą z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 172, poz. 1440), 1

5) ustawą z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w podziale zadań i kompetencji administracji terenowej (Dz. U. Nr 175, poz. 1462, Nr 189, poz. 1604 i Nr 267, poz. 2257 oraz z 2006 r. Nr 220, poz. 1601 i Nr 251, poz. 1848), 1

6) ustawą z dnia 29 lipca 2005 r. o systemie tacho grafów cyfrowych (Dz. U. Nr 180, poz. 1494), 1

7) ustawą z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 180, poz. 1497), 1

8) ustawą z dnia 24 sierpnia 2006 r. o państwowym zasobie kadrowym i wysokich stanowiskach pań stwowych (Dz. U. Nr 170, poz. 1217), 1

9) ustawą z dnia 24 sierpnia 2006 r. o służbie cywil nej (Dz. U. Nr 170, poz. 1218),

20) ustawą z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. Nr 171, poz. 1225), 2

1) ustawą z dnia 17 listopada 2006 r. o zmianie usta wy o transporcie drogowym oraz o zmianie usta wy — Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 235, poz. 1701), 2

2) ustawą z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zmianie usta wy o czasie pracy kierowców oraz o zmianie nie których innych ustaw (Dz. U. Nr 99, poz. 661) oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 26 czerwca 2007 r.

2. Podany w załączniku do niniejszego obwieszcze nia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:

1) art. 97—103, 106, 108 i 109 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371), które stanowią: „Art. 9

7. W ustawie z dnia 20 maja 1971 r. — Ko deks wykroczeń (Dz. U. Nr 12, poz. 114, z 1981 r. Nr 24, poz. 124, z 1982 r. Nr 16, poz. 125, z 1983 r. Nr 6, poz. 35 i Nr 44, poz. 203, z 1984 r. Nr 54, poz. 275, z 1985 r. Nr 14, poz. 60 i Nr 23, poz. 100, z 1986 r. Nr 39, poz. 193, z 1988 r. Nr 20, poz. 135 i Nr 41, poz. 324, z 1989 r. Nr 34, poz. 180, z 1990 r. Nr 51, poz. 297, Nr 72, poz. 422 i Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 75, poz. 332 i Nr 91, poz. 408, z 1992 r. Nr 24, poz. 101, z 1994 r. Nr 123, poz. 600, z 1995 r. Nr 6, poz. 29, Nr 60, poz. 310 i Nr 95, poz. 475, z 1997 r. Nr 54, poz. 349, Nr 60, poz. 369, Nr 85, poz. 539, Nr 98, poz. 602, Nr 104, poz. 661, Nr 106, poz. 677, Nr 111, poz. 724, Nr 123, poz. 779, Nr 133, poz. 884 i Nr 141, poz. 942, z 1998 r. Nr 113, poz. 717, z 1999 r. Nr 83, poz. 931 i Nr 101, poz. 1178, z 2000 r. Nr 22, poz. 271, Nr 73, poz. 852, Nr 74, poz. 855 i Nr 117, poz. 1228 oraz z 2001 r. Nr 100, poz. 1081 i Nr 106, poz. 114

9) skreśla się art. 103a. Art. 9

8. W ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. — Prawo przewozowe (Dz. U. z 2000 r. Nr 50, poz. 60

1) w art. 72: a) dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1, b) dodaje się ust. 2 i ust. 3 w brzmieniu: „

2. Nadawca przesyłki w transporcie drogowym rzeczy odpowiada za wszelkie koszty, jakie mógłby po nieść przewoźnik na skutek nie ścisłości lub niedostateczności da nych, o których mowa w ust. 1 pkt 1.

3. Nadawca ponosi także koszty zwią zane z przeładunkiem przesyłki w przypadku, gdy dane dotyczące masy przesyłki, zawarte w liście przewozowym, są niezgodne ze stanem faktycznym.” Art. 9

9. W ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o dro gach publicznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 71, poz. 838 i Nr 86, poz. 95

8) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 13: a) ust. 2a otrzymuje brzmienie: „2a. Za przejazd po drogach publicz nych pojazdów, o których mo wa w ust. 2 pkt 3, bez zezwo lenia określonego przepisami Prawa o ruchu drogowym lub niezgodnie z warunkami poda nymi w zezwoleniu oraz za nie uiszczenie opłat, o których mo wa w ust. 2 pkt 4, pobiera się kary pieniężne.”, b) po ust. 2a dodaje się ust. 2b w brzmieniu: „2b. Wysokość kar pieniężnych, o których mowa w ust. 2a, określa załącznik do ustawy.”, c) w ust. 4 skreśla się wyrazy „i ust. 2a”;

2) art. 40a otrzymuje brzmienie: „Art. 40a.

1. Opłaty pochodzące ze źró deł, o których mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2—5, i kary pieniężne określone w art. 13 ust. 2a, a także opłaty i kary pieniężne określone w art. 40 ust. 4 stanowią dochody środ ków specjalnych zarzą dów dróg przeznaczonych na utrzymanie dróg.

2. Opłaty za zezwolenia na przejazdy pojazdów wy mienionych w art. 13 ust. 2 pkt 3, których trasa przekracza granicę pań stwa, i kary, o których mo wa w art. 13 ust. 2a, doty Dziennik Ustaw Nr 125 — 9338 — Poz. 874 czące tych pojazdów, sta nowią dochody środka specjalnego Generalnej Dyrekcji Dróg Publicznych przeznaczonego na budo wę i utrzymanie dróg kra jowych oraz na zakup urządzeń do ważenia po jazdów.”;

3) w art. 40b: a) w ust. 2 dodaje się na końcu wyrazy „i kary pieniężne ustalone zgodnie z art. 13 ust. 2b”, b) w ust. 3 dodaje się na końcu wyrazy „i kar pieniężnych”;

4) po art. 40b dodaje się art. 40c w brzmieniu: „Art. 40c.

1. W razie stwierdzenia, że pojazd przekracza do puszczalną masę, naciski osi, wymiary lub przejazd pojazdu odbywa się bez zezwolenia wymaganego przepisami Prawa o ru chu drogowym, inspektor Inspekcji Transportu Dro gowego ma również pra wo nakładania i pobiera nia kary pieniężnej usta lonej zgodnie z art. 13 ust. 2b.

2. Od decyzji o nałożeniu ka ry, o której mowa w ust. 1, przysługuje odwołanie do Głównego Inspektora Transportu Drogowego w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.”;

5) dodaje się załącznik do ustawy w brzmieniu: Dziennik Ustaw Nr 125 — 9339 — Poz. 874 „Załącznik do ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (poz. 1371) KARY PIENI¢˚NE, O KTÓRYCH MOWA W ART. 13 UST. 2A: Lp. Wyszczególnienie Wysokość kary w zł 1 2 3 1 Za przekroczenie dopuszczalnej długości pojazdu, za każdy rozpoczęty 1 m ponad dopuszczalną długość 120 2 Za przekroczenie wysokości pojazdu lub pojazdu z ładunkiem: a) od 4,00 m do 4,50 m włącznie b) dodatkowo za każde rozpoczęte 10 cm ponad 4,50 m 120 160 3 Za przekroczenie szerokości pojazdu lub pojazdu z ładunkiem: a) od wartości dopuszczalnej do 3,20 m szerokości pojazdu włącznie b) ponad 3,20 do 4,50 m szerokości pojazdu włącznie c) dodatkowo za każdy rozpoczęty 0,50 m ponad 4,50 m 160 360 320 4 Za przekroczenie dopuszczalnych nacisków na drogach, gdzie dopuszczalny jest ruch pojazdów o naciskach osi do 80 kN:

1) dla osi pojedynczej: a) ponad 80 kN do 84 kN b) ponad 84 kN do 92 kN c) ponad 92 kN do 100 kN d) ponad 100 kN do 112 kN e) za każde rozpoczęte przekroczenie 8 kN ponad 112 kN, dodatkowo 480 1 320 3 120 6 600 4 800

2) dla osi składowej osi wielokrotnej przy rozstawie osi do 1,20 m: a) ponad 57,5 kN do 60,5 kN b) ponad 60,5 kN do 66 kN c) ponad 66 kN do 72 kN d) ponad 72 kN do 80,5 kN e) za każde rozpoczęte przekroczenie 6 kN ponad 80,5 kN, dodatkowo 120 600 1 560 2 880 1 440 Dziennik Ustaw Nr 125 — 9340 — Poz. 874

3) dla osi składowej osi wielokrotnej przy rozstawie osi powyżej 1,20 m do 1,30 m: a) ponad 65 kN do 68 kN b) ponad 68 kN do 74,5 kN c) ponad 74,5 kN do 81 kN d) ponad 81 kN do 91 kN e) za każde przekroczenie 6,50 kN ponad 91 kN, dodatkowo 240 1 200 2 520 4 440 4 680

4) dla osi składowej osi wielokrotnej przy rozstawie osi powyżej 1,30 m do 2,00 m: a) ponad 72,5 kN do 76 kN b) ponad 76 kN do 83,5 kN c) ponad 83,5 kN do 90,5 kN d) ponad 90,5 kN do 101,5 kN e) za każde rozpoczęte przekroczenie 7 kN ponad 101,5 kN, dodatkowo 360 1 680 3 480 5 640 5 880 5 Za przekroczenie dopuszczalnych nacisków osi na drogach, gdzie dopuszczony jest ruch pojazdów o naciskach osi do 100 kN:

1) dla osi pojedynczej: a) ponad 100 kN do 105 kN b) ponad 105 kN do 115 kN c) ponad 115 kN do 125 kN d) ponad 125 kN do 140 kN e) za każde rozpoczęte przekroczenie 10 kN ponad 140 kN, dodatkowo 720 1 560 2 880 5 040 2 400

2) dla osi składowej osi wielokrotnej przy rozstawie osi do 1,10 m: a) ponad 57,5 kN do 60,5 kN b) ponad 60,5 kN do 66 kN c) ponad 66 kN do 72 kN d) ponad 72 kN do 80,5 kN e) za każde rozpoczęte przekroczenie 6 kN ponad 80,5 kN, dodatkowo 240 720 1 200 2 760 3 600

3) dla osi składowej osi wielokrotnej przy rozstawie osi powyżej 1,10 m do 1,20 m: a) ponad 65 kN do 68 kN b) ponad 68 kN do 74,5 kN c) ponad 74,5 kN do 81 kN d) ponad 81 kN do 91 kN e) za każde rozpoczęte przekroczenie 6,5 kN ponad 91 kN, dodatkowo 1 200 600 1 560 3 240 3 840

4) dla osi składowej osi wielokrotnej przy rozstawie osi powyżej 1,20 m do 1,30 m: a) ponad 72,5 kN do 76 kN b) ponad 76 kN do 83,5 kN c) ponad 83,5 kN do 90,5 kN d) ponad 90,5 kN do 101,5 kN e) za każde rozpoczęte przekroczenie 7 kN ponad 101,5 kN, dodatkowo 1 200 1 080 2 640 4 920 5 040

5) dla osi składowej osi wielokrotnej przy rozstawie osi powyżej 1,30 m: a) ponad 80 kN do 84 kN b) ponad 84 kN do 92 kN c) ponad 92 kN do 100 kN d) ponad 100 kN do 112 kN e) za każde przekroczenie 8 kN ponad 112 kN, dodatkowo 720 2 040 4 200 7 560 6 720 6 Za przekroczenie dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu:

1) pojedynczego: a) do 5 t włącznie b) ponad 5 t do 10 t włącznie c) ponad 10 t do 20 t włącznie d) za każde rozpoczęte 5 t ponad 20 t, dodatkowo 600 1 440 2 880 2 160

2) członowego lub zespołu pojazdów składającego się z pojazdu silnikowego i przyczepy: a) do 10 t włącznie b) ponad 10 t do 24 t włącznie c) ponad 24 t do 40 t włącznie d) za każde rozpoczęte 10 t ponad 40 t, dodatkowo 600 1 440 2 880 4 320 7 Za nieuiszczenie opłaty za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach 50” Art. 100. W ustawie z dnia 12 stycznia 1991 r. o po datkach i opłatach lokalnych (Dz. U. Nr 9, poz. 31 i Nr 101, poz. 444, z 1992 r. Nr 21, poz. 86, z 1994 r. Nr 123, poz. 600, z 1996 r. Nr 91, poz. 409 i Nr 149, poz. 704, z 1997 r. Nr 5, poz. 24, Nr 107, poz. 689, Nr 121, poz. 770 i Nr 123, poz. 780, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, Nr 150, poz. 983 i Nr 160, poz. 1058, z 2000 r. Nr 88, poz. 983, Nr 95, poz. 1041 i Nr 122, poz. 1315 oraz z 2001 r. Nr 111, poz. 1197) wprowadza się następujące zmiany:

1) po art. 11 dodaje się art. 11a w brzmie niu: „Art. 11a.

1. Podatnikom wykorzystu jącym środki transportu, o których mowa w art. 8 pkt 1—6, dla wykonywa nia przewozów w trans porcie kombinowanym na terytorium Rzeczypospoli tej Polskiej przysługuje zwrot zapłaconego podat ku od tych środków.

2. Kwotę zwrotu podatku od środków transportowych, o którym mowa w ust. 1, ustala się, przyjmując za podstawę liczbę jazd z ła dunkiem lub bez ładunku wykonanych przez środek transportu w przewozie koleją w danym roku po datkowym w następujący sposób:

1) od 100 jazd i więcej — 100 % kwoty rocznego podatku,

2) od 70 do 99 jazd włącz nie — 75 % kwoty rocznego podatku,

3) od 50 do 69 jazd włącz nie — 50 % kwoty rocznego podatku,

4) od 20 do 49 jazd włącz nie — 25 % kwoty rocznego podatku.

3. Zwrotu zapłaconego po datku od środków trans portowych na zasadach określonych w ust. 1 i 2 dokonuje organ podatko wy, na rachunek którego uiszczono podatek, na wniosek podatnika złożo ny nie później niż do dnia 31 marca roku następują cego po roku podatko wym. Podstawą sporzą dzenia wniosku są dane zawarte w dokumentach przewozowych stosowa nych przy wykonywaniu przewozów w transporcie kombinowanym, w któ rych dokonano wpisu o wykonaniu przewozu koleją.

4. Zwrot podatku od środ ków transportowych na stępuje w gotówce albo na rachunek bankowy podat nika wskazany we wnio sku, w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia wnio sku.”;

2) w art. 12 w ust. 1 dodaje się pkt 4 w brzmieniu: „

4) środki transportowe, o których mo wa w art. 8 pkt 1—6, wykorzysty wane w dowozie i odwozie na mak symalną odległość w linii prostej do 150 km na terytorium Rzeczypo spolitej Polskiej w transporcie kombinowanym. Warunkiem zwol nienia jest przeznaczenie wymie nionych pojazdów wyłącznie dla tych przewozów, potwierdzone na podstawie dokumentów określo nych w odrębnych przepisach.” Art. 10

1. W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. — Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98, poz. 602, Nr 123, poz. 779 i Nr 160, poz. 1086, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 133, poz. 872, z 1999 r. Nr 106, poz. 1216, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 43, poz. 483 i Nr 53, poz. 649 oraz z 2001 r. Nr 27, poz. 298, Nr 106, poz. 1149, Nr 110, poz. 1189, Nr 111, poz. 1194 i Nr 123, poz. 135

3) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 6 w ust. 1 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu: „3a) inspektor Inspekcji Transportu Drogowego,”;

2) w art. 80b w ust. 2 w pkt 2 lit. d) otrzy muje brzmienie: „d) w lit. d) — właściwa jednostka or ganizacyjna Policji, Inspekcji Trans portu Drogowego lub ˚andarmerii Wojskowej albo stacja kontroli po jazdów, niezwłocznie po dokona niu tych czynności,”;

3) w art. 80c w ust. 1 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu: „1a) Inspekcji Transportu Drogowego,”;

4) w art. 100b w ust. 2 w pkt 2 lit. a) otrzy muje brzmienie: „a) w lit. a) — odpowiednio do swoich kompetencji: właściwa jednostka Dziennik Ustaw Nr 125 — 9341 — Poz. 874 organizacyjna Policji, Inspekcji Transportu Drogowego lub ˚an darmerii Wojskowej, organ właści wy w sprawach wydawania doku mentów stwierdzających upraw nienia do kierowania pojazdami, prokurator, sąd, kolegium do spraw wykroczeń lub inny organ uprawniony do orzekania w spra wach o wykroczenia w trybie dys cyplinarnym, niezwłocznie po do konaniu tych czynności,”;

5) w art. 100c w ust. 1 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu: „1a) Inspekcji Transportu Drogowego,”;

6) w art. 100d w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie: „

1) dla podmiotów, o których mowa w art. 100c ust. 1 i 2 — nieodpłat nie,”;

7) po art. 129 dodaje się art. 129a w brzmieniu: „Art. 129a. Kontrola ruchu drogowego w stosunku do kierujących pojazdami, którzy wykonu ją krajowy lub międzynaro dowy transport drogowy, należy również do inspek torów Inspekcji Transportu Drogowego. W tym zakre sie inspektorom przysługu ją uprawnienia określone w art. 129 ust. 2.”;

8) po art. 134 dodaje się art. 134a w brzmieniu: „Art. 134a. W stosunku do pojazdów wykonujących krajowy lub międzynarodowy trans port drogowy, uprawnienia i obowiązki policjantów oraz organów Policji okreś lone w art. 132 ust. 1—3, 5 i 6 oraz w art. 133 wykonu ją również odpowiednio in spektorzy Inspekcji Trans portu Drogowego oraz or gany tej inspekcji.”;

9) w art. 139 dodaje się ust. 4 w brzmieniu: „

4. W stosunku do kierujących pojaz dami, którzy wykonują krajowy lub międzynarodowy transport drogo wy, uprawnienia i obowiązki poli cjantów określone w art. 135 ust. 1 i art. 136 ust. 1 wykonują również inspektorzy Inspekcji Transportu Drogowego.” Art. 10

2. W ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 1999 r. Nr 82, poz. 928, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 43, poz. 489, Nr 48, poz. 550, Nr 62, poz. 718, Nr 70, poz. 816, Nr 73, poz. 852, Nr 109, poz. 1158 i Nr 122, poz. 1314 i 1321 oraz z 2001 r. Nr 3, poz. 18, Nr 5, poz. 43 i 44, Nr 42, poz. 475, Nr 63, poz. 634, Nr 73, poz. 761, Nr 76, poz. 811, Nr 87, poz. 954, Nr 102, poz. 1116, Nr 113, poz. 1207, Nr 115, poz. 1229 i Nr 123, poz. 135

3) w art. 27 w ust. 2 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyrazy „Głównym Inspekto rem Transportu Drogowego.” Art. 10

3. 1.a) Przedsiębiorcy prowadzący do dnia wejścia w życie ustawy działalność go spodarczą w zakresie międzynarodo wego transportu drogowego obowią zani są do dnia uzyskania przez Rzecz pospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej uzyskać odpowiednią licen cję na wykonywanie tego transportu pod rygorem wygaśnięcia dotychcza sowych uprawnień. Nie później niż w terminie 2 lat od dnia wejścia w życie ustawy przedsiębiorcy powinni wystą pić do ministra właściwego do spraw transportu z wnioskiem o udzielenie licencji na międzynarodowy transport drogowy.

2. Przedsiębiorcy prowadzący do dnia wejścia w życie ustawy działalność gospodarczą w zakresie krajowego drogowego przewozu osób mogą ją nadal wykonywać w dotychczasowym zakresie, na podstawie posiadanych uprawnień, przez okres 2 lat od dnia wejścia w życie ustawy. Nie później niż w terminie 6 miesięcy przed upły wem tego okresu przedsiębiorcy ci powinni wystąpić do organu udziela jącego licencji z wnioskiem o udziele nie licencji na krajowy transport dro gowy osób. 3.b) Przedsiębiorcy prowadzący do dnia wejścia w życie ustawy działalność gospodarczą w zakresie krajowego drogowego przewozu rzeczy obowią zani są do dnia uzyskania przez Rzecz pospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej uzyskać licencję na wyko nywanie tego transportu pod rygorem wygaśnięcia dotychczasowych upraw nień. Nie później niż w terminie 2 lat od dnia wejścia w życie ustawy przed siębiorcy powinni wystąpić do organu Dziennik Ustaw Nr 125 — 9342 — Poz. 874 ——————— a) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 51 lit. a ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o zmianie ustawy o transporcie dro gowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 149, poz. 1452), która weszła w życie z dniem 28 września 2003 r. b) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 51 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku a. udzielającego licencji z wnioskiem o udzielenie licencji na krajowy trans port drogowy rzeczy. 3a.c) W przypadku, o którym mowa w ust. 3, do czasu uzyskania licencji przedsiębiorcy są obowiązani posia dać dokument potwierdzający prowa dzenie przez nich, przed dniem 1 stycznia 2002 r., działalności gospo darczej w tym zakresie.

4. Organ udzielający licencji jest obowią zany udzielić lub odmówić udzielenia licencji w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 2 i ust. 3.

5. Przedsiębiorcy, o których mowa w ust. 1—3, do czasu uzyskania licen cji prowadzą działalność gospodarczą na dotychczasowych warunkach.

6. Za wymianę uprawnień przewozo wych, o których mowa w ust. 1 i ust. 2, gdy nie ulegają zmianie dotychczaso we dane określone w tych uprawnie niach, właściwe organy pobierają opłatę w wysokości 100 zł.” „Art. 10

6.

1. Wysokości minimalnych wymaga nych zabezpieczeń, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 3 lit. a), wynoszą w 2002 r. — 3 000 euro i w 2003 r. — 6 000 euro.

2. Wysokości minimalnych wymaga nych zabezpieczeń, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 3 lit. b), wynoszą w 2002 r. — 1 000 euro i w 2003 r. — 2 000 euro.” „Art. 10

8.

1. W terminie 24 miesięcy od dnia wej ścia w życie ustawy, wojewodowie przejmą, z mocy prawa, na własność urządzenia techniczne do ważenia po jazdów, będące we władaniu Gene ralnej Dyrekcji Dróg Publicznych.

2. Przekazanie urządzeń, o których mo wa w ust. 1, nastąpi w drodze proto kołu zdawczo-odbiorczego.” Art. 10

9. „

2. Przepisy wydane na podstawie ustaw, o których mowa w ust. 1, za chowują moc do czasu wydania prze pisów na podstawie niniejszej usta wy, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2002 r., o ile nie są sprzeczne z niniejszą ustawą.”;

2) art. 81 ustawy z dnia 1 marca 2002 r. o zmianach w organizacji i funkcjonowaniu centralnych orga nów administracji rządowej i jednostek im podpo rządkowanych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 25, poz. 253, Nr 200, poz. 1689 i Nr 230, poz. 1923 oraz z 2004 r. Nr 141, poz. 1492 i Nr 240, poz. 2408), który stanowi: „Art. 8

1. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwiet nia 2002 r., z wyjątkiem:

1) art. 31, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 2002 r.,

2) art. 52 pkt 12 lit. a), art. 59, art. 62 pkt 1, art. 71 ust. 2 i art. 79, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia,

3) art. 1 ust. 1 pkt 1, ust. 5 oraz ust. 6 i art. 10 pkt 1, które wchodzą w życie z dniem 31 marca 2002 r.,

4) art. 50 pkt 7, który wchodzi w życie z dniem 6 kwietnia 2002 r.,

5) art. 2 ust. 3, art. 25, art. 36 pkt 1, 2 i 4, art. 41, art. 48, art. 52 pkt 5, art. 63 pkt 1 oraz art. 80 ust. 1 pkt 1, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2002 r.,

6) art. 27 i art. 52 pkt 13 w zakresie doty czącym art. 33a ust. 1 pkt 9, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.,

7) art. 2 ust. 1, art. 14, art. 33, art. 35, art. 46 pkt 1 i 4, art. 52 pkt 2, art. 54, art. 63 pkt 3, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.”;

3) art. 32 ustawy z dnia 7 czerwca 2002 r. o zniesieniu Generalnego Inspektora Celnego, o zmianie ustawy o kontroli skarbowej oraz o zmianie niektórych in nych ustaw (Dz. U. Nr 89, poz. 804), który stanowi: „Art. 3

2. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2002 r., z wyjątkiem:

1) art. 27 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia,

2) art. 2, który wchodzi w życie z dniem 30 czerwca 2002 r.,

3) art. 9 pkt 7 i art. 21, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.”;

4) art. 40 ustawy z dnia 28 października 2002 r. o prze wozie drogowym towarów niebezpiecznych (Dz. U. Nr 199, poz. 1671), który stanowi: „Art. 40. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycz nia 2003 r., z wyjątkiem art. 16 ust. 1 pkt 5 i art. 23 ust. 2, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.”;

5) art. 40 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o utworze niu Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujących zadania i kompetencje organów oraz organizację jedno stek organizacyjnych podległych ministrowi wła ściwemu do spraw finansów publicznych (Dz. U. Nr 137, poz. 1302), który stanowi: Dziennik Ustaw Nr 125 — 9343 — Poz. 874 ——————— c) Dodany przez art. 1 pkt 51 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku a. „Art. 40. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 wrześ nia 2003 r., z wyjątkiem:

1) art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy wymienionej w art. 8 w brzmieniu nadanym niniej szą ustawą, który wchodzi w życie z dniem przystąpienia Rzeczypospoli tej Polskiej do Unii Europejskiej;

2) art. 5 ust. 9a i 9b oraz art. 7 ustawy wy mienionej w art. 15 w brzmieniu nada nym niniejszą ustawą, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.;

3) art. 32, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia ustawy.”;

6) art. 8—16 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 149, poz. 1452), które sta nowią: „Art.

8. Do postępowań administracyjnych w spra wach objętych przepisami niniejszej usta wy wszczętych, a niezakończonych przed dniem jej wejścia w życie, stosuje się prze pisy tej ustawy. Art.

9. Kierowcy pojazdów samochodowych uży wanych do przewozu osób (pasażerów) lub rzeczy, które zostały wyposażone w przyrządy kontrolne niespełniające wy magań ustawy, uwierzytelnione przed dniem 1 stycznia 2003 r., prowadzą karty drogowe, o których mowa w art. 36 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 6, do końca okresu ważności dowodu uwierzytelnie nia, jednak nie dłużej niż do dnia uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej. Art.

10. Kierowcy prowadzący pojazdy samocho dowe używane do przewozu osób (pasaże rów) lub rzeczy, zarejestrowane po raz pierwszy przed dniem 1 stycznia 1985 r., albo nieobjęte obowiązkiem wyposażenia w urządzenie rejestrujące prędkość jazdy, czas jazdy i postoju, na podstawie przepi sów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. — Prawo o ruchu drogowym, lub zwolnione z tego obowiązku, mogą prowadzić karty drogowe nie dłużej niż do dnia uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej. Art. 1

1.

1. Kierowców posiadających świadectwa kwalifikacji wydane na podstawie art. 115b ustawy wymienionej w art. 4, lub na podstawie art. 4 ust. 12 ustawy wymienionej w art. 7, uznaje się za speł niających wymagania określone przepi sami:

1) rozdziału 7a ustawy, o której mowa w art. 1,

2) art. 95 i 95a ustawy, o której mowa w art. 4 — nie dłużej jednak niż przez okres i w zakresie, na jaki zostały wydane.

2. Âwiadectwa kwalifikacji, o których mo wa w ust. 1, uznaje się odpowiednio za równoważne z zaświadczeniem, o któ rym mowa w art. 39e ust. 1 pkt 6 usta wy wymienionej w art. 1 oraz w art. 95a ust. 1 pkt 2 i ust. 2 i 3 ustawy wymienio nej w art. 4, nie dłużej jednak niż przez okres, na który zostały wydane. Art. 1

2. Zaświadczenie o ukończeniu kursu do kształcającego wydane na podstawie prze pisów ustawy wymienionej w art. 4 uzna je się za równoważne z zaświadczeniem, o którym mowa w art. 39b ust. 5 ustawy wymienionej w art. 1. Art. 1

3. Osoby wykonujące w dniu wejścia w życie ustawy przewozy na potrzeby własne są obowiązane w terminie do dnia 31 grud nia 2003 r. spełnić wymagania określone przepisami art. 39c ust. 1 oraz art. 39d ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1. Art. 1

4. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wy dane na podstawie art. 20 ust. 2, art. 41 ust. 4, art. 43 ust. 2, art. 69 ust. 3 oraz art. 89 ust. 2 ustawy wymienionej w art. 1 zachowują moc do czasu wydania nowych przepisów wykonawczych na podstawie upoważnień w brzmieniu nadanym niniej szą ustawą, nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie usta wy. Art. 1

5.

1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 34 ust. 1 pkt 1 ustawy wymienionej w art. 2 zachowują moc do czasu wydania nowych przepi sów wykonawczych na podstawie upo ważnienia w brzmieniu nadanym niniej szą ustawą, nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

2. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 100 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 115 ust. 2 oraz art. 125 ustawy wymienionej w art. 4 zachowują moc do czasu wydania nowych przepi sów wykonawczych na podstawie upo ważnień w brzmieniu nadanym niniej szą ustawą, nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

3. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 115c ust. 3 ustawy wymienionej w art. 4 zachowują moc do czasu wydania nowych przepi sów wykonawczych na podstawie art. 39b ust. 7 ustawy wymienionej w art. 1, nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. Dziennik Ustaw Nr 125 — 9344 — Poz. 874 Art. 1

6. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepi sów art. 1 pkt 16, pkt 17, pkt 25, pkt 33, pkt 34, pkt 44 lit. b oraz art. 2, art. 4 pkt 1—12 i pkt 15, art. 7, art. 11 i art. 12, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.”;

7) art. 13 ustawy z dnia 14 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz o zmianie nie których innych ustaw (Dz. U. Nr 200, poz. 1953), który stanowi: „Art. 1

3. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:

1) art. 1 pkt 13—15, które wchodzą w ży cie z dniem ogłoszenia;

2) art. 1 pkt 30, który wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłosze nia;

3) art. 1 pkt 45 w zakresie art. 41 ust. 4—6, który wchodzi w życie z dniem uzyska nia przez Rzeczpospolitą Polską człon kostwa w Unii Europejskiej;

4) art. 6, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.”;

8) art. 2—10 ustawy z dnia 14 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 211, poz. 2050 oraz z 2004 r. Nr 273, poz. 2703), które stanowią: „Art.

2.

1. Przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą w zakresie międzynarodo wego transportu drogowego na podsta wie dotychczasowych uprawnień może wykonywać tę działalność, na podsta wie posiadanego uprawnienia, do dnia uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do licencji na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego osób samocho dem osobowym, które zostały udzielo ne na dotychczasowych zasadach.

3. Licencja wydana zgodnie z wzorem obowiązującym w Unii Europejskiej, zwana dalej „licencją wspólnotową”, uprawnia do wykonywania międzynaro dowego transportu drogowego od dnia 1 maja 2004 r. Art.

3. Dotychczasowe uprawnienia przewozowe w międzynarodowym transporcie drogo wym, niezależnie od oznaczenia obszaru przewozów w nich określonego, stają się ważne na wszystkie kraje. Nie zwalnia to z obowiązku posiadania zezwolenia zagra nicznego, jeżeli obowiązek ten wynika z wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych. Art.

4.

1. Licencję wspólnotową wydaje minister właściwy do spraw transportu na pi semny wniosek przedsiębiorcy, o któ rym mowa w art. 2 ust. 1.

2. Za wydanie licencji wspólnotowej, gdy nie ulegają zmianie dane określone w tej licencji, pobierana jest opłata w wysokości 100 zł.

3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się:

1) kserokopię certyfikatu kompetencji zawodowych;

2) dokumenty potwierdzające sytuację finansową przedsiębiorcy, określoną w art. 5 ust. 3 pkt 3 ustawy, o której mowa w art. 1;

3) dowód uiszczenia opłaty, o której mo wa w ust. 2;

4) oświadczenie przedsiębiorcy o speł nianiu wymagań uprawniających do udzielenia licencji.

4. Do wydania licencji wspólnotowej, gdy ulegają zmianie dane określone w licen cji, stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, dotyczące zmiany licencji.

5. Minister właściwy do spraw transportu wydaje licencję wspólnotową w termi nie 3 miesięcy od dnia złożenia wnio sku, o którym mowa w ust. 1.

6. Wpływy uzyskane z opłat za wydanie licencji wspólnotowej dla przedsiębior ców, o których mowa w art. 2 ust. 1 i art. 5 ust. 1, stanowią dochody budże tu państwa. Art.

5.

1. Przedsiębiorcy, którym udzielono licen cji na międzynarodowy transport dro gowy w okresie od dnia wejścia w życie ustawy do dnia 31 marca 2004 r., mogą wykonywać tę działalność na podstawie otrzymanej licencji do dnia uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członko stwa w Unii Europejskiej.

2. Przedsiębiorcom, o których mowa w ust. 1, wydaje się równocześnie licen cję wspólnotową. Do wydania licencji wspólnotowej stosuje się odpowiednio przepisy art. 4.

3. Przedsiębiorcom ubiegającym się o udzielenie licencji na międzynarodowy transport drogowy po dniu 31 marca 2004 r. udziela się licencję wspólnotową. Art.

6. Kierowcy wykonujący w dniu 31 grudnia 2003 r. przewozy na potrzeby własne obo wiązani są, w terminie do dnia 31 grudnia 2004 r., spełnić wymagania określone przepisami art. 39c ust. 1 oraz art. 39d ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1. Dziennik Ustaw Nr 125 — 9345 — Poz. 874 Art.

7. Do postępowań administracyjnych w spra wach objętych przepisami niniejszej usta wy, wszczętych a niezakończonych osta tecznie przed dniem jej wejścia w życie, stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Art.

8. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wy dane na podstawie art. 17 ust. 1, art. 41 ust. 4 i art. 47 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, zachowują moc do czasu wydania nowych przepisów wykonawczych na pod stawie upoważnień w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Art.

9. Przepis art. 32d ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym w art. 1 pkt 8 traci moc z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej. Art.

10. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt 8 w zakresie art. 32a oraz pkt 13 i pkt 15 lit. b, które wchodzą w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej.”;

9) art. 61 ustawy z dnia 31 marca 2004 r. o przewozie koleją towarów niebezpiecznych (Dz. U. Nr 97, poz. 962), który stanowi: „Art. 6

1. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.”;

10) art. 109, 111 i 113 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zmianie i uchyleniu niektórych ustaw w związku z uzyskaniem przez Rzeczpospolitą Polską człon kostwa w Unii Europejskiej (Dz. U. Nr 96, poz. 959), które stanowią: „Art. 10

9. Właściwy organ pobiera opłatę w wyso kości 10 zł za wymianę zaświadczeń na międzynarodowy niezarobkowy prze wóz drogowy osób, o których mowa w art. 33 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, na za świadczenia zgodne z wzorem określo nym na podstawie art. 33 ust. 10 tej ustawy w brzmieniu nadanym przez art. 65 pkt 12 niniejszej ustawy.” „Art. 11

1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie upoważnień zmienianych niniejszą ustawą zachowu ją moc do dnia wejścia w życie przepi sów wykonawczych wydanych na pod stawie upoważnień w brzmieniu nada nym niniejszą ustawą.” „Art. 11

3. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 ma ja 2004 r., z wyjątkiem:

1) art. 42, art. 44, art. 70, art. 71 pkt 10, art. 74 pkt 5 i 6, art. 94 pkt 3, art. 97, art. 100, art. 101, art. 103 pkt 17 oraz art. 112, które wchodzą w życie z dniem 30 kwietnia 2004 r.;

2) art. 85 pkt 7 w zakresie dotyczącym art. 456 ust. 1, który wchodzi w życie z dniem 2 maja 2004 r.”; 1

1) art. 80 ustawy z dnia 25 listopada 2004 r. o zmia nie ustawy o finansach publicznych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 273, poz. 2703), który stanowi: „Art. 80. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycz nia 2005 r., z wyjątkiem art. 26 pkt 2, któ ry wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.”; 1

2) art. 6 ustawy z dnia 1 lipca 2005 r. o zmianie usta wy o przewozie drogowym towarów niebezpiecz nych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 141, poz. 1184), który stanowi: „Art.

6. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt 4 w zakresie art. 24 ust. 8, który wcho dzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.”; 1

3) art. 48 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. o przeprowa dzaniu konkursów na stanowiska kierowników centralnych urzędów administracji rządowej, pre zesów agencji państwowych oraz prezesów zarzą dów państwowych funduszy celowych (Dz. U. Nr 163, poz. 1362), który stanowi: „Art. 4

8. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 wrześ nia 2005 r.”; 1

4) art. 4 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie usta wy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Fun duszu Drogowym oraz ustawy o transporcie dro gowym (Dz. U. Nr 155, poz. 1297), który stanowi: „Art.

4. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.”; 1

5) art. 4 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie usta wy o drogach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 172, poz. 1440), który stanowi: „Art.

4. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.”; 1

6) art. 48 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie nie których ustaw w związku ze zmianami w podziale zadań i kompetencji administracji terenowej (Dz. U. Nr 175, poz. 1462, Nr 189, poz. 1604 i Nr 267, poz. 2257 oraz z 2006 r. Nr 220, poz. 1601 i Nr 251, poz. 1848), który stanowi: „Art. 4

8. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycz nia 2006 r., z wyjątkiem:

1) art. 35, art. 37, art. 38 ust. 3, art. 42, art. 45, art. 46 i art. 47 ust. 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia; 1a) art. 17 pkt 2, art. 22, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2007 r.;

2) art. 19, art. 20 oraz art. 21, które wcho dzą w życie z dniem 1 stycznia 2008 r.”; Dziennik Ustaw Nr 125 — 9346 — Poz. 874 1

7) art. 30 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o systemie tachografów cyfrowych (Dz. U. Nr 180, poz. 1494), który stanowi: „Art. 30. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.”; 1

8) art. 5—8 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 180, poz. 1497), które sta nowią: „Art.

5. Do postępowań administracyjnych wszczę tych, a niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie ustawy, stosu je się przepisy dotychczasowe. Art.

6. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wy dane na podstawie delegacji zmienianych niniejszą ustawą zachowują moc do czasu wydania nowych przepisów wykonaw czych, nie dłużej jednak niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie usta wy. Art.

7. Przedsiębiorców, którzy w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy wykonują na podstawie dotychczas wydanych zezwo leń działalność gospodarczą w zakresie przewozów regularnych pojazdami samo chodowymi niebędącymi autobusami, uważa się za spełniających wymagania określone w art. 18b ust. 1 pkt 1 ustawy, o której mowa w art. 1, w okresie 5 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Art.

8. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:

1) art. 1 pkt 29, pkt 30, pkt 31 i pkt 33, któ re wchodzą w życie po upływie 3 mie sięcy od dnia ogłoszenia;

2) art. 1 pkt 25, który wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia;

3) art. 1 pkt 16 lit. c, w zakresie dotyczącym uiszczenia opłaty za przejazd pojazdu samochodowego po drogach krajo wych, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.;

4) art. 1 pkt 2 lit. a, pkt 3 lit. a, pkt 4 lit. b, pkt 5, pkt 6 lit. a w zakresie pośrednic twa przy przewozie rzeczy, które wcho dzą w życie z dniem 1 lipca 2006 r.”; 1

9) art. 89 ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o pań stwowym zasobie kadrowym i wysokich stanowi skach państwowych (Dz. U. Nr 170, poz. 1217), który stanowi: „Art. 8

9. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.”;

20) art. 134 ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o służbie cywilnej (Dz. U. Nr 170, poz. 1218), który stanowi: „Art. 13

4. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 6 ust. 1, art. 55, art. 57 ust. 2 i ust. 3 oraz art. 58, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2008 r.”; 2

1) art. 128 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpie czeństwie żywności i żywienia (Dz. U. Nr 171, poz. 1225), który stanowi: „Art. 12

8. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.”; 2

2) art. 3—5 i 7—9 ustawy z dnia 17 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie ustawy — Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 235, poz. 1701), które stanowią: „Art.

3.

1. Wymóg określony w art. 39a ust. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w art. 1, nie do tyczy osób posiadających prawo jazdy:

1) kategorii D1, D1+E, D lub D+E, wyda ne do dnia 10 września 2008 r.;

2) kategorii C1, C1+E, C, C+E, wydane do dnia 10 września 2009 r.

2. Kierowca wykonujący przewóz drogo wy, o którym mowa w ust. 1, jest obo wiązany odbyć pierwsze szkolenie okre sowe i uzyskać wymagany wpis do pra wa jazdy w terminie do dnia:

1) 10 września 2009 r. — w przypadku uzyskania po raz pierwszy prawa jaz dy kategorii D1 lub D do dnia 31 grud nia 1980 r.;

2) 10 września 2010 r. — w przypadku uzyskania po raz pierwszy prawa jaz dy: a) kategorii C1 lub C do dnia 31 grud nia 1980 r., b) kategorii D1 lub D w terminie od dnia 1 stycznia 1981 r. do dnia 31 grudnia 1990 r.;

3) 10 września 2011 r. — w przypadku uzyskania po raz pierwszy prawa jaz dy: a) kategorii C1 lub C w terminie od dnia 1 stycznia 1981 r. do dnia 31 grudnia 1995 r., b) kategorii D1 lub D w terminie od dnia 1 stycznia 1991 r. do dnia 31 grudnia 2000 r.;

4) 10 września 2012 r. — w przypadku uzyskania po raz pierwszy prawa jaz dy: a) kategorii C1 lub C w terminie od dnia 1 stycznia 1996 r. do dnia 31 grudnia 2000 r., b) kategorii D1 lub D w terminie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2005 r.; Dziennik Ustaw Nr 125 — 9347 — Poz. 874

5) 10 września 2013 r. — w przypadku uzyskania po raz pierwszy prawa jaz dy: a) kategorii C1 lub C w terminie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2005 r., b) kategorii D1 lub D w terminie od dnia 1 stycznia 2006 r. do dnia 10 września 2008 r.;

6) 10 września 2014 r. — w przypadku uzyskania po raz pierwszy prawa jaz dy kategorii C1 lub C w terminie od dnia 1 stycznia 2006 r. do dnia 10 września 2009 r.

3. Kierowcy, o których mowa w ust. 1, obowiązani są po ukończeniu pierwsze go szkolenia okresowego wykonać ba dania lekarskie i psychologiczne, o któ rych mowa w ustawie określonej w art. 1, przed dniem uzyskania wpisu do prawa jazdy. Art.

4.

1. Osoby, o których mowa w art. 3 ust. 1, zamierzające podjąć po raz pierwszy pracę na stanowisku kierowcy przed dniem 10 września 2010 r., obowiązane są ukończyć kurs dokształcający:

1) kierowców przewożących rzeczy — dla kierowców pojazdów samocho dowych konstrukcyjnie przystosowa nych do przewozu rzeczy,

2) kierowców przewożących osoby — dla kierowców pojazdów samocho dowych konstrukcyjnie przystosowa nych do przewozu osób, z wyłącze niem taksówek — zgodnie z przepisami obowiązujący mi przed dniem wejścia w życie niniej szej ustawy.

2. Osoby, o których mowa w art. 3 ust. 1, zamierzające podjąć po raz pierwszy pracę na stanowisku kierowcy po dniu 10 września 2010 r., obowiązane są ukończyć szkolenie okresowe, o którym mowa w art. 39d ustawy określonej w art. 1. Art.

5.

1. Kierowcy, o których mowa w art. 3 ust. 2 i art. 4 ust. 1, do czasu uzyskania wpisu do prawa jazdy potwierdzającego odby cie szkolenia okresowego, obowiązani są mieć przy sobie i okazywać na żąda nie uprawnionego organu wydane przez przewoźnika drogowego zaświad czenie potwierdzające zatrudnienie i spełnianie wymagań określonych w ni niejszej ustawie oraz w ustawie, o której mowa w art. 1.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do przewoźnika drogowego wykonują cego osobiście przewozy oraz do nieza trudnionego przez przewoźnika drogo wego kierowcy wykonującego przewo zy na jego rzecz.” „Art.

7. Podmioty uprawnione przed dniem wej ścia w życie ustawy do prowadzenia kur sów dokształcających mogą prowadzić te kursy na zasadach dotychczasowych i w dotychczasowym zakresie, nie dłużej jednak niż do dnia 10 września 2010 r. Art.

8. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wy dane na podstawie art. 39b ust. 7 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu do tychczasowym zachowują swoją ważność do dnia wejścia w życie przepisów wyko nawczych wydanych na podstawie art. 39i ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą:

1) w zakresie kursów dokształcających dla prawa jazdy kategorii D i D1 nie dłużej niż do dnia 10 września 2009 r.;

2) w zakresie kursów dokształcających dla prawa jazdy kategorii C i C1 nie dłużej niż do dnia 10 września 2010 r. Art.

9. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.”; 2

3) art. 6 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zmianie ustawy o czasie pracy kierowców oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 99, poz. 661), który stanowi: „Art.

6. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:

1) art. 1 pkt 4, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2009 r.;

2) art. 3 pkt 2, który wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłosze nia.”. Marszałek Sejmu: L. Dorn Dziennik Ustaw Nr 125 — 9348 — Poz. 874 Rozdział 1 Przepisy ogólne Art.

1.

1. Ustawa określa zasady podejmowania i wykonywania:

1) krajowego transportu drogowego;

2) międzynarodowego transportu drogowego;

3) niezarobkowego krajowego przewozu drogowego;

4) niezarobkowego międzynarodowego przewozu drogowego.

2. Ustawa określa również zasady działania Inspek cji Transportu Drogowego. Art.

2. Na zasadzie wzajemności, o ile umowy mię dzynarodowe ratyfikowane przez Rzeczpospolitą Pol ską nie stanowią inaczej, przedsiębiorca zagraniczny uprawniony do wykonywania transportu drogowego na podstawie prawa właściwego dla kraju jego siedzi by może go wykonywać na terytorium Rzeczypospoli tej Polskiej na zasadach określonych w ustawie. Art.

3.

1. Przepisów ustawy nie stosuje się do prze wozu drogowego wykonywanego pojazdami samo chodowymi lub zespołami pojazdów:

1) przeznaczonymi konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą — w niezarob kowym przewozie drogowym osób;

2) o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczają cej 3,5 tony w transporcie drogowym rzeczy oraz niezarobkowym przewozie drogowym rzeczy;

3) zespołów ratownictwa medycznego oraz w ra mach usług transportu sanitarnego.

2. Do przewozów drogowych wykonywanych:

1) w ramach powszechnych usług pocztowych,

2) w ramach usług polegających na przewozie odpa dów komunalnych lub nieczystości ciekłych,

3) przez podmioty niebędące przedsiębiorcami, 4)

2) w ramach usuwania skutków awarii lub wypad ków pojazdami pomocy drogowej — stosuje się odpowiednio przepisy ustawy dotyczą ce niezarobkowego przewozu drogowego. Art.

4. Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) krajowy transport drogowy — podejmowanie i wy konywanie działalności gospodarczej w zakresie przewozu osób lub rzeczy pojazdami samochodo wymi zarejestrowanymi w kraju, za które uważa Dziennik Ustaw Nr 125 — 9349 — Poz. 874 Załącznik do obwieszczenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 26 czerwca 2007 r. (poz. 874) USTAWA z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym1) ———————

1) Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw Wspólnot Europej skich:

1) dyrektywy 76/914/EWG z dnia 16 grudnia 1976 r. w sprawie minimalnego poziomu wyszkolenia kierow ców w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 357 z 29.12.1976),

2) dyrektywy 84/647/EWG z dnia 19 grudnia 1984 r. w sprawie użytkowania pojazdów najmowanych bez kierowców w celu przewozu drogowego rzeczy (Dz. Urz. WE L 335 z 22.12.1984),

3) dyrektywy 88/599/EWG z dnia 23 listopada 1988 r. w sprawie standardowych procedur sprawdzających przy wykonaniu rozporządzenia (EWG) nr 3820/85 w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjal nych odnoszących się do transportu drogowego oraz rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 325 z 29.11.1988),

4) dyrektywy 90/398/EWG z dnia 24 lipca 1990 r. zmienia jącej dyrektywę 84/647/EWG w sprawie użytkowania pojazdów najmowanych bez kierowców w celu drogo wego przewozu rzeczy (Dz. Urz. WE L 202 z 31.07.1990),

5) dyrektywy 92/106/EWG z dnia 7 grudnia 1992 r. w spra wie ustanowienia wspólnych zasad dla niektórych ty pów transportu kombinowanego towarów między pań stwami członkowskimi (Dz. Urz. WE L 368 z 17.12.1992),

6) dyrektywy 98/76/WE z dnia 1 października 1998 r. zmie niającej dyrektywę 96/26/WE w sprawie dostępu do za wodu przewoźnika drogowego transportu rzeczy i prze woźnika drogowego transportu osób oraz wzajemnego uznawania dyplomów, świadectw i innych dokumen tów potwierdzających posiadanie kwalifikacji, mająca na celu ułatwienie im korzystania z prawa swobody przedsiębiorczości w dziedzinie transportu krajowego i międzynarodowego (Dz. Urz. WE L 277 z 14.10.1998),

7) dyrektywy 1999/62/WE z dnia 17 czerwca 1999 r. w spra wie pobierania opłat za użytkowanie niektórych typów infrastruktury przez pojazdy ciężarowe (Dz. Urz. WE L 187 z 20.07.1999),

8) dyrektywy 2000/30/WE z dnia 6 czerwca 2000 r. w spra wie drogowej kontroli przydatności do ruchu pojazdów użytkowych poruszających się we Wspólnocie (Dz. Urz. WE L 203 z 10.08.2000). Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europej skiej, zamieszczone w niniejszej ustawie — z dniem uzy skania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej — dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienni ku Urzędowym Unii Europejskiej — wydanie specjalne. ———————

2) Dodany przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektó rych innych ustaw (Dz. U. Nr 180, poz. 1497), która weszła w życie z dniem 21 października 2005 r. się również zespoły pojazdów składające się z po jazdu samochodowego i przyczepy lub naczepy, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przy czym jazda pojazdu, miejsce rozpoczęcia lub zakończe nia podróży i przejazdu oraz droga znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2) międzynarodowy transport drogowy — podejmo wanie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie przewozu osób lub rzeczy pojazdami samochodowymi, za które uważa się również ze społy pojazdów składające się z pojazdu samo chodowego i przyczepy lub naczepy, przy czym jazda pojazdu między miejscem początkowym i docelowym odbywa się z przekroczeniem grani cy Rzeczypospolitej Polskiej; 3)

3) transport drogowy — krajowy transport drogowy lub międzynarodowy transport drogowy; określe nie to obejmuje również: a) każdy przejazd drogowy wykonywany przez przedsiębiorcę pomocniczo w stosunku do dzia łalności gospodarczej, niespełniający warun ków, o których mowa w pkt 4, b) działalność gospodarczą w zakresie pośrednic twa przy przewozie rzeczy;

4) niezarobkowy przewóz drogowy — przewóz na po trzeby własne — każdy przejazd pojazdu po dro gach publicznych z pasażerami lub bez, załadowa nego lub bez ładunku, przeznaczonego do nieod płatnego krajowego i międzynarodowego przewo zu drogowego osób lub rzeczy, wykonywany przez przedsiębiorcę pomocniczo w stosunku do jego podstawowej działalności gospodarczej, spełnia jący łącznie następujące warunki: a) pojazdy samochodowe używane do przewozu są prowadzone przez przedsiębiorcę lub jego pracowników, b) przedsiębiorca legitymuje się tytułem prawnym do dysponowania pojazdami samochodowymi, c) w przypadku przejazdu pojazdu załadowanego — rzeczy przewożone są własnością przedsię biorcy lub zostały przez niego sprzedane, kupio ne, wynajęte, wydzierżawione, wyprodukowa ne, wydobyte, przetworzone lub naprawione albo celem przejazdu jest przewóz osób lub rze czy z przedsiębiorstwa lub do przedsiębiorstwa na jego własne potrzeby, a także przewóz pra cowników i ich rodzin, d) nie jest przewozem w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie usług tu rystycznych;

5) niezarobkowy krajowy przewóz drogowy — prze wóz na potrzeby własne wykonywany na teryto rium Rzeczypospolitej Polskiej;

6) niezarobkowy międzynarodowy przewóz drogowy — przewóz na potrzeby własne wykonywany z przekroczeniem granicy Rzeczypospolitej Polskiej; 6a)

4) przewóz drogowy — transport drogowy lub nie zarobkowy przewóz drogowy, a także inny prze wóz drogowy w rozumieniu przepisów rozporzą dzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskie go i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie har monizacji niektórych przepisów socjalnych odno szących się do transportu drogowego oraz zmie niającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporzą dzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006, str. 1), zwanego dalej „rozporządze niem (WE) nr 561/2006”; 7)

5) przewóz regularny — publiczny przewóz osób i ich bagażu w określonych odstępach czasu i określonymi trasami, na zasadach określonych w ustawie i w ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. — Prawo przewozowe (Dz. U. z 2000 r. Nr 50, poz. 601, z późn. zm.6)); 7a) komunikacja miejska — przewóz regularny wyko nywany w ramach lokalnego transportu zbiorowe go w granicach administracyjnych miasta albo: a) miasta i gminy, b) miast albo miast i gmin sąsiadujących — jeżeli zawarły porozumienie lub utworzyły zwią zek międzygminny w sprawie wspólnej realizacji komunikacji na swoim obszarze;

8) linia komunikacyjna — połączenie komunikacyjne na określonej drodze między przystankami wska zanymi w rozkładzie jazdy, po której odbywają się regularne przewozy osób; 8a) przystanek — miejsce przeznaczone do wsiadania lub wysiadania pasażerów na danej linii komuni kacyjnej, oznaczone w sposób określony w przepi sach ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. — Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908, z późn. zm.7)), z informacją o rozkładzie Dziennik Ustaw Nr 125 — 9350 — Poz. 874 ———————

3) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2, który w zakresie pośrednic twa przy przewozie rzeczy wszedł w życie z dniem 1 lipca 2006 r. ———————

4) Dodany przez art. 1 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2; w brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zmianie ustawy o cza sie pracy kierowców oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 99, poz. 661), która weszła w życie z dniem 20 czerwca 2007 r.

5) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2.

6) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 125, poz. 1371, z 2002 r. Nr 113, poz. 984 i Nr 130, poz. 1112, z 2003 r. Nr 149, poz. 1452 i Nr 211, poz. 2049, z 2004 r. Nr 97, poz. 962, Nr 160, poz. 1678 i Nr 281, poz. 2780 oraz z 2006 r. Nr 133, poz. 935.

7) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 109, poz. 925, Nr 175, poz. 1462, Nr 179, poz. 1486 i Nr 180, poz. 1494 i 1497, z 2006 r. Nr 17, poz. 141, Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 190, poz. 1400, Nr 191, poz. 1410 i Nr 235, poz. 1701 oraz z 2007 r. Nr 52, poz. 343, Nr 57, poz. 381, Nr 99, poz. 661 i Nr 123, poz. 845. jazdy, z uwzględnieniem godzin odjazdów środ ków transportowych przewoźnika drogowego uprawnionego do korzystania z tego miejsca;

9) przewóz regularny specjalny — niepubliczny prze wóz regularny określonej grupy osób, z wyłącze niem innych osób;

10) przewóz wahadłowy — wielokrotny przewóz zor ganizowanych grup osób tam i z powrotem, mię dzy tym samym miejscem początkowym a tym sa mym miejscem docelowym, przy spełnieniu łącz nie następujących warunków: a) każda grupa osób przewiezionych do miejsca docelowego wraca do miejsca początkowego, b) miejsce początkowe i miejsce docelowe ozna czają odpowiednio miejsce rozpoczęcia usługi przewozowej oraz miejsce zakończenia usługi przewozowej, z uwzględnieniem w każdym przypadku okolicznych miejscowości leżących w promieniu 50 km; 1

1) przewóz okazjonalny — przewóz osób, który nie stanowi przewozu regularnego, przewozu regular nego specjalnego albo przewozu wahadłowego; 1

2) przewóz kabotażowy — przewóz wykonywany po jazdem samochodowym zarejestrowanym za gra nicą lub przez przedsiębiorcę zagranicznego mię dzy miejscami położonymi na terytorium Rzeczy pospolitej Polskiej; 1

3) transport kombinowany — przewóz rzeczy, pod czas którego samochód ciężarowy, przyczepa, na czepa z jednostką ciągnącą lub bez jednostki ciąg nącej, nadwozie wymienne lub kontener 20-stopo wy lub większy korzysta z drogi w początkowym lub końcowym odcinku przewozu, a na innym od cinku z usługi kolei, żeglugi śródlądowej lub trans portu morskiego, przy czym odcinek morski prze kracza 100 km w linii prostej; odcinek przewozu początkowego lub końcowego oznacza przewóz: a) pomiędzy punktem, gdzie rzeczy są załadowa ne, i najbliższą odpowiednią kolejową stacją za ładunkową dla odcinka początkowego oraz po między najbliższą odpowiednią kolejową stacją wyładunkową a punktem, gdzie rzeczy są wyła dowane, dla końcowego odcinka lub b) wewnątrz promienia nieprzekraczającego 150 km w linii prostej ze śródlądowego lub morskiego portu załadunku lub wyładunku; 1

4) międzynarodowy transport kombinowany — transport kombinowany, podczas którego nastę puje przekroczenie granicy Rzeczypospolitej Pol skiej; 1

5) przewoźnik drogowy — przedsiębiorca uprawnio ny do wykonywania działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego; 1

6) zagraniczny przewoźnik drogowy — zagraniczny przedsiębiorca uprawniony do wykonywania dzia łalności gospodarczej w zakresie transportu dro gowego na podstawie przepisów obowiązujących w państwie, w którym znajduje się jego siedziba; 1

7) licencja — decyzja administracyjna wydana przez ministra właściwego do spraw transportu lub określony w ustawie organ samorządu terytorial nego, uprawniająca do podejmowania i wykony wania działalności gospodarczej w zakresie trans portu drogowego; 1

8) zezwolenie — decyzja administracyjna wydana przez ministra właściwego do spraw transportu lub określony w ustawie organ samorządu teryto rialnego, uprawniająca przewoźnika drogowego do wykonywania określonego rodzaju transportu drogowego; 1

9) zezwolenie zagraniczne — dokument otrzymany na podstawie umowy międzynarodowej od wła ściwego organu innego państwa lub organizacji międzynarodowej przez właściwy organ Rzeczy pospolitej Polskiej przekazywany przewoźnikowi drogowemu i upoważniający go do wykonywania międzynarodowego transportu drogowego, jed nokrotnie lub wielokrotnie, do lub z terytorium państwa określonego w zezwoleniu lub tranzytem przez jego terytorium;

20) certyfikat kompetencji zawodowych — dokument potwierdzający posiadanie kwalifikacji i wiedzy niezbędnych do podjęcia i wykonywania działal ności gospodarczej w zakresie transportu drogo wego; 2

1) (uchylony).8) Rozdział 2 Zasady podejmowania i wykonywania transportu drogowego Art.

5.

1. Podjęcie i wykonywanie transportu dro gowego wymaga uzyskania odpowiedniej licencji na wykonywanie transportu drogowego, zwanej dalej „licencją”.

2. Licencji udziela się na czas oznaczony, nie krót szy niż 2 lata i nie dłuższy niż 50 lat, uwzględniając wniosek przedsiębiorcy.

3. Przedsiębiorcy udziela się licencji, z zastrzeże niem art. 6, jeżeli:

1) członkowie organu zarządzającego osoby praw nej, osoby zarządzające spółką jawną lub koman dytową, a w przypadku innego przedsiębiorcy — osoby prowadzące działalność gospodarczą, speł niają wymogi dobrej reputacji; wymóg dobrej re putacji nie jest spełniony lub przestał być spełnia ny przez te osoby, jeżeli: Dziennik Ustaw Nr 125 — 9351 — Poz. 874 ———————

8) Przez art. 1 pkt 2 lit. f ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o zmia nie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych in nych ustaw (Dz. U. Nr 149, poz. 1452), która weszła w ży cie z dniem 28 września 2003 r. a) zostały skazane prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwa umyślne: karne skarbowe, przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, mie niu, obrotowi gospodarczemu, wiarygodności dokumentów, ochronie środowiska lub warun kom pracy i płacy albo innym przepisom doty czącym wykonywania zawodu, b) wydano w stosunku do tych osób prawomocne orzeczenie zakazujące wykonywania działal ności gospodarczej w zakresie transportu dro gowego;

2) przynajmniej jedna z osób zarządzających przed siębiorstwem lub osoba zarządzająca w przedsię biorstwie transportem drogowym legitymuje się certyfikatem kompetencji zawodowych; 3)

9) posiada sytuację finansową zapewniającą podję cie i prowadzenie działalności gospodarczej w za kresie transportu drogowego określony dostępny mi środkami finansowymi lub majątkiem w wyso kości: a) 9 000 euro — na pierwszy pojazd samochodowy przeznaczony do transportu drogowego, b) 5 000 euro — na każdy następny pojazd samo chodowy, c) 50 000 euro — przy wykonywaniu transportu drogowego w zakresie, o którym mowa w art. 4 pkt 3 lit. b;

4) przedsiębiorca osobiście wykonujący przewozy i zatrudnieni przez przedsiębiorcę kierowcy, a tak że inne osoby niezatrudnione przez przedsiębior cę, lecz wykonujące osobiście przewozy na jego rzecz, spełniają wymagania określone w przepi sach ustawy, przepisach ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. — Prawo o ruchu drogowym oraz w innych przepisach określających wymagania w stosunku do kierowców, a także nie byli skazani prawomoc nym wyrokiem sądu za przestępstwa umyślne przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, mieniu, wiarygodności dokumentów lub środowisku;

5) posiada tytuł prawny do dysponowania pojazdem lub pojazdami samochodowymi spełniającymi wymagania techniczne określone przepisami pra wa o ruchu drogowym, którymi transport drogo wy ma być wykonywany. 4.

10) Wymagań, o których mowa w ust. 3 pkt 4 i 5, nie stosuje się wobec przedsiębiorcy wykonującego transport drogowy wyłącznie w zakresie, o którym mowa w art. 4 pkt 3 lit. b. 5.

10) Posiadanie sytuacji finansowej zapewniającej podjęcie i prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego potwierdza się:

1) rocznym sprawozdaniem finansowym;

2) dokumentami potwierdzającymi: a) dysponowanie środkami pieniężnymi w gotów ce lub na rachunkach bankowych lub dostępny mi aktywami, b) posiadanie akcji lub udziałów lub innych zby walnych papierów wartościowych, c) udzielenie gwarancji lub poręczeń bankowych, d) własność nieruchomości. 6.

10) Przy ocenie sytuacji finansowej, o której mo wa w ust. 3 pkt 3, stosuje się kurs średni ogłaszany przez Narodowy Bank Polski, obowiązujący w ostat nim dniu roku poprzedzającego rok, w którym ocena ta jest dokonywana. Art.

6.

1. Licencji na wykonywanie transportu dro gowego taksówką udziela się przedsiębiorcy, jeżeli: 1)1

1) spełnia wymagania określone w art. 5 ust. 3 pkt 1 i 5;

2) zatrudnieni przez niego kierowcy oraz sam przed siębiorca osobiście wykonujący przewozy: a) spełniają wymagania określone w przepisach prawa o ruchu drogowym, b) nie byli skazani za przestępstwa, o których mo wa w art. 5 ust. 3 pkt 4, a ponadto za przestęp stwa przeciwko życiu i zdrowiu oraz przeciwko wolności seksualnej i obyczajności, c) posiadają zaświadczenie o ukończeniu szkolenia w zakresie transportu drogowego taksówką, po twierdzonego zdanym egzaminem, lub wykażą się co najmniej 5-letnią praktyką w zakresie wy konywania tego transportu; przerwa w wykony waniu transportu drogowego nie może być dłuższa niż kolejnych 6 miesięcy z przyczyn za leżnych od nich, d)1

2) spełniają wymagania określone w art. 39a ust. 1 pkt 1—4.

2. Egzamin, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. c, przeprowadzają komisje egzaminacyjne powołane przez starostę.

3. Minister właściwy do spraw transportu, po za sięgnięciu opinii organizacji o zasięgu ogólnokrajo wym zrzeszających taksówkarzy, określi, w drodze roz porządzenia, program szkolenia oraz wzór zaświad czenia, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. c, mając na uwadze zakres i obszar działalności, ze szczególnym uwzględnieniem znajomości topografii miejscowości, Dziennik Ustaw Nr 125 — 9352 — Poz. 874 ———————

9) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2, który w zakresie pośred nictwa przy przewozie rzeczy wszedł w życie z dniem 1 lipca 2006 r.

10) Dodany przez art. 1 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2. ——————— 1

1) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o transpor cie drogowym oraz o zmianie ustawy — Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 235, poz. 1701), która weszła w ży cie z dniem 3 stycznia 2007 r. 1

2) Dodana przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 11. w której przedsiębiorca prowadzi lub zamierza prowa dzić działalność gospodarczą, oraz znajomości przepi sów porządkowych, a także określi składniki kosztów szkolenia i egzaminowania oraz wysokość opłat z tego tytułu wynikających.

4. Licencja, o której mowa w ust. 1, udzielana jest na określony pojazd i obszar obejmujący:

1) gminę;

2) gminy sąsiadujące — po uprzednim zawarciu przez nie porozumienia;

3) miasto st. Warszawę — związek komunalny.

5. Dopuszcza się wykonywanie przewozu z obsza ru określonego w licencji poza ten obszar, lecz bez pra wa świadczenia usług przewozowych poza obszarem określonym w tej licencji, z wyjątkiem przewozu wyko nywanego w drodze powrotnej lub w przypadku złoże nia zamówienia przez klienta z innego obszaru.

6. Właściwe rady gmin i Rada m.st. Warszawy określają na dany rok kalendarzowy, nie później niż do dnia 30 listopada roku poprzedniego, liczbę przezna czonych do wydania nowych licencji po zasięgnięciu opinii organizacji zrzeszających miejscowych taksów karzy i organizacji, których statutowym celem jest ochrona praw konsumenta.

7. Niedotrzymanie terminu, o którym mowa w ust. 6, oznacza zachowanie dotychczasowej liczby licencji. Art.

7.

1. Udzielenie, odmowa udzielenia, zmiana lub cofnięcie licencji następuje w drodze decyzji ad ministracyjnej.

2. Organem właściwym w sprawach udzielenia, odmowy udzielenia, zmiany lub cofnięcia licencji w zakresie transportu drogowego jest:

1) w krajowym transporcie drogowym — starosta właściwy dla siedziby przedsiębiorcy, z zastrzeże niem pkt 2;

2) w przewozach taksówkowych: a) na obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 4 pkt 1 — wójt, burmistrz lub prezydent miasta, b) na obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 4 pkt 2 — wójt, burmistrz lub prezydent miasta właści wy dla siedziby lub miejsca zamieszkania przed siębiorcy, c) na obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 4 pkt 3 — Prezydent m.st. Warszawy;

3) w międzynarodowym transporcie drogowym — minister właściwy do spraw transportu. Art.

8.

1. Licencji udziela się na pisemny wniosek przedsiębiorcy.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien za wierać:

1) oznaczenie przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres;

2) numer w rejestrze przedsiębiorców albo w ewi dencji działalności gospodarczej;

3) określenie rodzaju i zakresu, a w krajowym trans porcie drogowym taksówką — także obszaru;

4) rodzaj i liczbę pojazdów samochodowych, którymi dysponuje przedsiębiorca ubiegający się o udzie lenie licencji;

5) czas, na jaki licencja ma być udzielona.

3. Do wniosku o udzielenie licencji, z zastrzeże niem ust. 4, należy dołączyć:

1) odpis z rejestru przedsiębiorców albo z ewidencji działalności gospodarczej;

2) kserokopię zaświadczenia o nadaniu numeru iden tyfikacji statystycznej (REGON);

3) kserokopię zaświadczenia o nadaniu numeru iden tyfikacji podatkowej (NIP);

4) kserokopię certyfikatu kompetencji zawodowych przedsiębiorcy lub osoby zarządzającej transpor tem drogowym w przedsiębiorstwie;

5) zaświadczenie z rejestru skazanych stwierdzające niekaralność osób, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1;

6) dokumenty potwierdzające spełnienie warunków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 3;

7) oświadczenie o zamiarze zatrudnienia kierowców spełniających warunki, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 4 lub w art. 6 ust. 1 pkt 2; 8)1

3) wykaz pojazdów samochodowych wraz z ksero kopiami krajowych dokumentów dopuszczających pojazd do ruchu, a w przypadku gdy przedsiębior ca nie jest właścicielem tych pojazdów — również dokument potwierdzający prawo do dysponowa nia nimi. 4.1

4) Przy składaniu wniosku o udzielenie licencji nie dołącza się dokumentów, o których mowa:

1) w ust. 3 pkt 4 i 6 — gdy wniosek dotyczy licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką;

2) w ust. 3 pkt 7 i 8 — gdy wniosek dotyczy licencji na wykonywanie transportu drogowego wyłącznie w zakresie, o którym mowa w art. 4 pkt 3 lit. b. Art.

9.

1. Przedsiębiorca zamierzający podjąć dzia łalność gospodarczą w zakresie transportu drogowe go może ubiegać się o przyrzeczenie udzielenia licen cji, zwane dalej „promesą”. Dziennik Ustaw Nr 125 — 9353 — Poz. 874 ——————— 1

3) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 1

4) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2, który w zakresie pośred nictwa przy przewozie rzeczy wszedł w życie z dniem 1 lipca 2006 r.

2. W postępowaniu o udzielenie promesy stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące udzielenia licen cji, z wyjątkiem przepisu art. 8 ust. 3 pkt 8. Art.

10.

1. Wnioski o udzielenie licencji rozpatruje się według kolejności ich złożenia.

2. W razie niespełnienia przez przedsiębiorcę wa runków, o których mowa w art. 5 lub art. 6, odmawia się udzielenia licencji.

3. (uchylony).15) 3a. (uchylony).15)

4. (uchylony).16)

5. (uchylony).15) Art. 1

1.

1. W licencji określa się w szczególności:

1) numer ewidencyjny licencji;

2) organ, który udzielił licencji;

3) datę udzielenia licencji;

4) podstawę prawną;

5) przedsiębiorcę, jego siedzibę i adres;

6) zakres transportu drogowego;

7) rodzaj przewozów;

8) oznaczenie obszaru przewozów w krajowym trans porcie drogowym taksówką;

9) czas, na jaki udzielono licencji.

2. (uchylony).17)

3. Organ udzielający licencji wydaje jej wypis lub wypisy w liczbie odpowiadającej liczbie pojazdów samochodowych określonych we wniosku o udziele nie licencji.

4. (uchylony).18)

5. (uchylony).19) Art. 1

2.

1. Licencja na krajowy transport drogowy uprawnia do wykonywania przewozów wyłącznie na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej. 1a.

20) Licencja na krajowy transport drogowy rze czy uprawnia do wykonywania transportu drogowego w zakresie, o którym mowa w art. 4 pkt 3 lit. b, o ile przedsiębiorca posiada zabezpieczenie finansowe w wysokości określonej w art. 5 ust. 3 pkt 3 lit. c. 1b.

20) Licencja na krajowy transport drogowy osób nie uprawnia do wykonywania transportu drogowego taksówką.

2. Licencja na międzynarodowy transport drogo wy uprawnia do wykonywania przewozów z przekro czeniem granicy Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z rodzajem przewozów w niej określonym. 2a. Licencja, o której mowa w ust. 2, uprawnia również do wykonywania przewozów w krajowym transporcie drogowym, zgodnie z rodzajem przewo zów w niej określonych.

3. Licencja nie zastępuje zezwoleń wymaganych przepisami ustawy lub umów międzynarodowych. Art. 1

3.

1. Licencji nie można odstępować osobom trzecim ani przenosić uprawnień z niej wynikających na osobę trzecią, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Organ, który udzielił licencji, przenosi, w drodze decyzji administracyjnej, uprawnienia z niej wynikają ce w razie:

1) śmierci osoby fizycznej posiadającej licencję i wstąpienia na jej miejsce spadkobiercy, w tym również osoby fizycznej będącej wspólnikiem w szczególności spółki jawnej lub spółki koman dytowej,

2) połączenia, podziału lub przekształcenia, zgodnie z odrębnymi przepisami, przedsiębiorcy posiada jącego licencję,

3) (uchylony)21) — pod warunkiem spełnienia przez przedsiębiorcę, przejmującego uprawnienia wynikające z licencji, wymagań określonych w art. 5 ust. 3.

3. Postępowanie, o którym mowa w ust. 2, wszczy na się na wniosek.

4. Minister właściwy do spraw transportu może, w drodze decyzji administracyjnej, wyrazić zgodę na wykonywanie uprawnień wynikających z licencji przez spółki akcyjne lub spółki z ograniczoną odpowiedzial nością, w których spółka posiadająca licencję posiada akcje lub udziały, jeżeli zawarły one umowę leasingu lub dzierżawy na używanie pojazdu samochodowego zgłoszonego do prowadzenia działalności objętej licencją, pod warunkiem spełnienia przez te spółki wy magań określonych w art. 5 ust. 3. Dziennik Ustaw Nr 125 — 9354 — Poz. 874 ——————— 1

5) Przez art. 65 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zmianie i uchyleniu niektórych ustaw w związku z uzy skaniem przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej (Dz. U. Nr 96, poz. 959), która weszła w życie z dniem 1 maja 2004 r. 1

6) Przez art. 1 pkt 6 lit. c ustawy, o której mowa w odnośni ku 8. 1

7) Przez art. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 14 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 211, poz. 2050), która weszła w życie z dniem 27 grud nia 2003 r. 1

8) Przez art. 1 pkt 2 lit. d ustawy, o której mowa w odnośni ku 17. 1

9) Przez art. 1 pkt 7 lit. b ustawy, o której mowa w odnośni ku 8. ———————

20) Dodany przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnoś niku 2, który w zakresie pośrednictwa przy przewozie rzeczy wszedł w życie z dniem 1 lipca 2006 r. 2

1) Przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 17. Art. 1

4.

1. Przewoźnik drogowy jest obowiązany zgłaszać na piśmie organowi, który udzielił licencji, wszelkie zmiany danych, o których mowa w art. 8, nie później niż w terminie 14 dni od dnia ich powstania.

2. Jeżeli zmiany, o których mowa w ust. 1, obejmu ją dane zawarte w licencji, przedsiębiorca jest obowią zany wystąpić z wnioskiem o zmianę treści licencji.

3. (uchylony).22)

4. (uchylony).23) Art. 1

5.

1. Licencję cofa się:

1) w przypadku gdy: a) wydano prawomocne orzeczenie zakazujące przedsiębiorcy wykonywania działalności go spodarczej objętej licencją, b) przedsiębiorca nie podjął działalności objętej licencją w ciągu 6 miesięcy od dnia jej wydania, pomimo wezwania organu licencyjnego do jej podjęcia;

2) jeżeli jej posiadacz: a) nie spełnia wymagań uprawniających do wyko nywania działalności w zakresie transportu dro gowego, b) rażąco naruszył warunki określone w licencji lub inne warunki wykonywania działalności ob jętej licencją określone przepisami prawa, c) odstąpił licencję osobie trzeciej, d) zaprzestał wykonywania działalności gospodar czej objętej licencją, a w szczególności nie wy konuje, na skutek okoliczności zależnych od nie go, transportu drogowego co najmniej przez 6 miesięcy, e) rażąco narusza przepisy dotyczące czasu pracy kierowców lub kwalifikacji kierowców;

3) jeżeli posiadacz licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką samowolnie zmienia wskaza nia urządzeń pomiarowo-kontrolnych, zainstalowa nych w pojeździe; 4)2

4) jeżeli przedsiębiorca wykonujący transport dro gowy w zakresie, o którym mowa w art. 4 pkt 3 lit. b, zlecił wykonanie przewozu rzeczy podmioto wi nieposiadającemu licencji. 2.2

5) Cofnięcie licencji w przypadkach określonych w ust. 1 pkt 2 lit. a, b, d oraz lit. e poprzedza się pisem nym ostrzeżeniem przedsiębiorcy, że w przypadku po nownego stwierdzenia naruszenia tych przepisów wszczyna się postępowanie w sprawie cofnięcia licen cji. Przepisu nie stosuje się, gdy posiadacz licencji przestał spełniać wymagania, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1 lit. a.

3. Licencja może być cofnięta, jeżeli jej posiadacz:

1) nie przedstawił, w wyznaczonym terminie, infor macji i dokumentów, o których mowa w art. 8 ust. 2 i 3, art. 14 i art. 83;

2) rażąco lub wielokrotnie narusza przepisy w zakre sie dopuszczalnej masy, nacisków osi lub wymia ru pojazdu;

3) zalega w regulowaniu, stwierdzonych decyzją ostateczną lub prawomocnym orzeczeniem, zobo wiązań: a) celnych, podatkowych lub innych zobowiązań na rzecz Skarbu Państwa z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego, b) wobec kontrahenta; 4)2

6) samowolnie: a) zmienia wskazania urządzeń pomiarowo-kon trolnych lub tachografów cyfrowych zainstalo wanych w pojeździe, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 3, b) zmienia lub usuwa dane zapisane w tachografie cyfrowym lub na karcie kierowcy i karcie przed siębiorstwa.

4. Przedsiębiorca jest obowiązany zwrócić doku menty, o których mowa w art. 11, organowi, który udzielił licencji, niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o cofnię ciu licencji stała się ostateczna.

5. W przypadku cofnięcia licencji nie może być ona ponownie udzielona wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia, w którym decyzja o cofnięciu licencji stała się ostateczna. Art. 1

6.

1. Licencja wygasa w razie:

1) upływu okresu, na który została udzielona;

2) zrzeczenia się jej, z zastrzeżeniem ust. 3;

3) śmierci posiadacza licencji, z zastrzeżeniem ust. 4;

4) likwidacji albo postanowienia o upadłości przed siębiorcy, któremu została udzielona, chyba że za chodzą okoliczności określone w art. 13 ust. 2.

2. Przepis art. 15 ust. 4 stosuje się odpowiednio. Dziennik Ustaw Nr 125 — 9355 — Poz. 874 ——————— 2

2) Przez art. 1 pkt 9 lit. a ustawy, o której mowa w odnośni ku 8. 2

3) Przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 17. 2

4) Dodany przez art. 1 pkt 6 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2, który w zakresie pośrednictwa przy prze wozie rzeczy wszedł w życie z dniem 1 lipca 2006 r. 2

5) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2. ——————— 2

6) W brzmieniu ustalonym przez art. 26 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o systemie tachografów cyfrowych (Dz. U. Nr 180, poz. 1494), która weszła w życie z dniem 5 paź dziernika 2005 r.

3. Przedsiębiorca nie może zrzec się licencji w przypadku wszczęcia postępowania o cofnięcie licencji.

4. W razie śmierci osoby fizycznej posiadającej licencję organ, który jej udzielił, na wniosek osoby, która złożyła wniosek o stwierdzenie nabycia spadku, wyraża zgodę, w drodze decyzji administracyjnej, na wykonywanie uprawnień wynikających z licencji przez okres nie dłuższy niż 18 miesięcy od daty śmierci po siadacza tej licencji. Art. 1

7.

1. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wzory licencji i wy pisu z licencji, uwzględniając zakres niezbędnych da nych.

2. Minister właściwy do spraw transportu może upoważnić, w drodze zarządzenia, na określonych wa runkach, kierownika jednostki specjalnie w tym celu działającej do wykonywania niektórych czynności, określonych w ustawie, związanych z postępowaniem w sprawie licencji na międzynarodowy transport dro gowy, mając na uwadze usprawnienie procedury w tym zakresie. Art. 17a. Minister właściwy do spraw transportu może upoważnić, w drodze zarządzenia, kierownika jednostki, o której mowa w art. 17 ust. 2, do wydawa nia dokumentów wynikających z wiążących Rzeczpo spolitą Polską umów międzynarodowych. Art. 17b. Minister właściwy do spraw transportu może ogłosić, w drodze obwieszczenia, wykaz państw, w stosunku do których jest wymagane posiadanie ze zwolenia zagranicznego w międzynarodowym trans porcie drogowym. Rozdział 3 Transport drogowy osób Art. 1

8.

1. Wykonywanie przewozów regularnych i przewozów regularnych specjalnych wymaga zezwo lenia:

1) w krajowym transporcie drogowym — wydanego, w zależności od zasięgu tych przewozów odpo wiednio przez: a) wójta — na wykonywanie przewozów na liniach komunikacyjnych na obszarze gminy, b) burmistrza albo prezydenta miasta — na wyko nywanie przewozów na liniach komunikacyj nych w komunikacji miejskiej, c) burmistrza albo prezydenta miasta, któremu powierzono to zadanie na mocy porozumienia, o którym mowa w art. 4 pkt 7a — na wykonywa nie przewozów na liniach komunikacyjnych w komunikacji miejskiej w granicach określo nych w art. 4 pkt 7a lit. a albo lit. b, d) burmistrza albo prezydenta miasta, będącego siedzibą związku międzygminnego, o którym mowa w art. 4 pkt 7a — na wykonywanie prze wozów na liniach komunikacyjnych na obszarze gmin, które utworzyły związek międzygminny, d1)2

7) prezydenta miasta na prawach powiatu, w uzgodnieniu z właściwym starostą ze wzglę du na planowany przebieg linii komunikacyjnej — na wykonywanie przewozów na liniach ko munikacyjnych przebiegających na obszarze miasta i sąsiedniego powiatu, e)2

8) starostę, w uzgodnieniu z wójtami, burmi strzami lub prezydentami miast właściwymi ze względu na planowany przebieg linii komunika cyjnej — na wykonywanie przewozów na li niach komunikacyjnych na obszarze powiatu, z wyłączeniem linii komunikacyjnych określo nych w lit. a—d1, f) marszałka województwa, w uzgodnieniu ze sta rostami właściwymi ze względu na planowany przebieg linii komunikacyjnej — na wykonywa nie przewozów na liniach komunikacyjnych wy kraczających poza obszar co najmniej jednego powiatu, jednakże niewykraczających poza ob szar województwa, g) marszałka województwa właściwego dla siedzi by albo miejsca zamieszkania przedsiębiorcy, w uzgodnieniu z marszałkami województw wła ściwymi ze względu na planowany przebieg li nii komunikacyjnej — na wykonywanie przewo zów na liniach komunikacyjnych wykraczają cych poza obszar co najmniej jednego woje wództwa;

2) w międzynarodowym transporcie drogowym — wydanego przez ministra właściwego do spraw transportu. 1a.2

9) Nie wymaga uzyskania zezwolenia tymcza sowe wykonywanie przewozów osób w przypadku klęsk żywiołowych lub wystąpienia zakłóceń w prze wozach wykonywanych przez podmioty innych gałęzi niż transport drogowy. 1b.2

9) W przypadku zakłóceń, o których mowa w ust. 1a, przewoźnik drogowy i podmiot, w zastęp stwie którego przewozy są wykonywane, obowiązani są zawrzeć pisemne porozumienie określające warun ki i termin wykonywania tych przewozów oraz zgłosić ten fakt właściwemu organowi, o którym mowa w ust. 1 pkt 1.

2. Wykonywanie przewozów wahadłowych i oka zjonalnych w międzynarodowym transporcie drogo wym wymaga zezwolenia wydanego przez organ, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, z zastrzeżeniem ust. 3.

3. Nie wymaga zezwolenia wykonywanie przewo zu okazjonalnego, jeżeli:

1) tym samym pojazdem samochodowym na całej trasie przejazdu przewozi się tę samą grupę osób i dowozi się ją do miejsca początkowego albo Dziennik Ustaw Nr 125 — 9356 — Poz. 874 ——————— 2

7) Dodana przez art. 1 pkt 7 lit. a tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 2

8) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 2

9) Dodany przez art. 1 pkt 7 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.

2) polega on na przewozie osób do miejsca docelo wego, natomiast jazda powrotna jest jazdą bez osób (podróżnych), albo

3) polega on na jeździe bez osób do miejsca docelo wego i odebraniu oraz przewiezieniu do miejsca początkowego grupy osób, która przez tego same go przewoźnika drogowego została przewieziona na zasadzie określonej w pkt 2.

4. Organ wydający zezwolenia wydaje przedsię biorcy wypis lub wypisy z zezwoleń w liczbie określo nej we wniosku przedsiębiorcy. 5.30) Przy wykonywaniu przewozów okazjonalnych w krajowym transporcie drogowym pojazdem prze znaczonym konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą zabrania się: a) umieszczania i używania w pojeździe taksometru, b) umieszczania na pojeździe oznaczeń z nazwą, ad resem oraz telefonem przedsiębiorcy, c) umieszczania na dachu pojazdu lamp lub innych urządzeń technicznych. Art. 18a. Przewoźnik wykonujący regularne prze wozy osób, poza uprawnieniami pasażerów do ulgo wych przejazdów określonymi w odrębnych przepi sach, uwzględnia także uprawnienia pasażerów do in nych ulgowych przejazdów, jeżeli podmiot, który usta nawia te ulgi, ustali z przewoźnikiem, w drodze umo wy, warunki zwrotu kosztów stosowania tych ulg. Art. 18b.3

1)

1. Przewozy regularne w krajowym transporcie drogowym wykonywane są według nastę pujących zasad:

1) do przewozu używane są wyłącznie autobusy od powiadające wymaganym ze względu na rodzaj przewozu warunkom technicznym;

2) rozkład jazdy jest podawany do publicznej wiado mości przez ogłoszenia na wszystkich wymienio nych w rozkładzie jazdy przystankach lub dwor cach autobusowych;

3) wsiadanie i wysiadanie pasażerów odbywa się tyl ko na przystankach określonych w rozkładzie jazdy;

4) należność za przejazd jest pobierana zgodnie z cennikiem opłat, a pasażer otrzymuje potwier dzenie wniesienia opłaty w postaci biletu wydane go zgodnie z przepisami o kasach rejestrujących;

5) w kasach dworcowych oraz w autobusie znajduje się dostępny do wglądu pasażerów opracowany przez przewoźnika lub grupę przewoźników regu lamin określający warunki obsługi podróżnych, odprawy oraz przewozu osób, bagażu i rzeczy;

6) cennik opłat został podany do publicznej wiado mości przy kasach dworcowych oraz w każdym autobusie wykonującym regularne przewozy osób, przy czym cennik opłat musi także zawierać ceny biletów ulgowych: a) określone na podstawie odrębnych ustaw, a w szczególności ustawy z dnia 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do ulgowych przejaz dów środkami publicznego transportu zbioro wego (Dz. U. z 2002 r. Nr 175, poz. 1440, z późn. zm.32)), b) wynikających z uprawnień pasażerów do in nych ulgowych przejazdów, jeżeli podmiot, któ ry ustanowił te ulgi, ustalił z przewoźnikiem w drodze umowy warunki zwrotu kosztów sto sowania tych ulg;

7) zgodnie z warunkami przewozu osób określonymi w zezwoleniu, o którym mowa w art. 18.

2. Podczas wykonywania przewozów regularnych zabrania się:

1) używania do przewozu: a) innych pojazdów niż autobusy, b) autobusów nieodpowiadających wymaganym ze względu na rodzaj przewozu warunkom tech nicznym;

2) korzystania z przystanków, na których nie została zamieszczona informacja o realizowanym rozkła dzie jazdy zawierająca także nazwę, adres siedziby przewoźnika i numer telefonu przewoźnika lub niezgodnie z podanymi w tej informacji dniami i godzinami odjazdów;

3) zabierania i wysadzania pasażerów poza przystan kami określonymi w rozkładzie jazdy;

4) pobierania należności za przejazd niezgodnie z cennikiem opłat podanym do publicznej wiado mości pasażerów;

5) naruszania warunków przewozu osób określonych w zezwoleniu, o którym mowa w art. 18. Art. 1

9.

1. Wykonywanie przez zagranicznego prze woźnika drogowego przewozu kabotażowego na tery torium Rzeczypospolitej Polskiej wymaga zezwolenia na przewóz kabotażowy wydanego przez ministra wła ściwego do spraw transportu. Przepisy art. 22 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

2. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, może być wydane na wniosek zagranicznego przewoźnika dro gowego pod warunkiem dołączenia do niego co naj mniej dwóch pozytywnych opinii polskich organizacji o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszających przewoźni ków drogowych. Dziennik Ustaw Nr 125 — 9357 — Poz. 874 ——————— 30) Dodany przez art. 1 pkt 7 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 3

1) Dodany przez art. 1 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnoś niku 2. ——————— 3

2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 137, poz. 1304, Nr 149, poz. 1452 i Nr 203, poz. 1966, z 2005 r. Nr 90, poz. 756 i Nr 180, poz. 1497, z 2006 r. Nr 141, poz. 1011 i Nr 249, poz. 1824 oraz z 2007 r. Nr 82, poz. 558. Art. 19a.

1. Minister właściwy do spraw transportu może, w drodze rozporządzenia, wprowadzić wymóg posiadania zezwolenia na wykonywanie międzynaro dowego transportu drogowego osób na lub przez te rytorium Rzeczypospolitej Polskiej pojazdem samo chodowym przeznaczonym konstrukcyjnie do przewo zu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą przez zagra nicznych przewoźników z niektórych państw mając na uwadze zasadę wzajemności.

2. Przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku przejazdu pojazdu samochodowego bez osób podróż nych.

3. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje minister właściwy do spraw transportu. Art.

20.

1. W zezwoleniu określa się w szczególności:

1) warunki wykonywania przewozów;

2) przebieg trasy przewozów, w tym miejscowości, w których znajdują się miejsca początkowe i doce lowe przewozów;

3) miejscowości, w których znajdują się przystanki — przy przewozach regularnych osób. 1a.3

3) Załącznikiem do zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązujący rozkład jazdy.

2. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wzór zezwolenia, o którym mowa w art. 19a, oraz wzór zezwolenia i wypisu z ze zwolenia, o którym mowa w art. 18, uwzględniając za kres niezbędnych danych, a także mając na uwadze przepisy rozporządzenia nr 2121/98/WE z dnia 2 paź dziernika 1998 r. określającego szczegółowe zasady sto sowania rozporządzeń nr 684/92/EWG i nr 12/98/WE, w sprawie dokumentów wymaganych w międzynaro dowym transporcie osób wykonywanym autobusami i autokarami (Dz. Urz. WE L 268 z 03.10.1998). Art. 20a.3

4)

1. Warunków określonych w zezwole niu, o którym mowa w art. 18, nie stosuje się w przy padku wystąpienia niezależnych od przedsiębiorcy okoliczności uniemożliwiających wykonywanie prze wozów zgodnie z określonym w zezwoleniu przebie giem trasy przewozów, w szczególności awarii sieci, robót drogowych, lub blokad drogowych.

2. W przypadku gdy okoliczności uniemożliwiające wykonywanie przewozów, o których mowa w ust. 1, trwają dłużej niż 14 dni, organ właściwy w sprawach zezwoleń, na wniosek przedsiębiorcy, wydaje decyzję w sprawie odstępstwa od warunków określonych w zezwoleniu.

3. Decyzja, o której mowa w ust. 2, nie może być wy dana na okres dłuższy niż okres ważności zezwolenia.

4. Przepisy art. 20 i 22 stosuje się odpowiednio. Art. 2

1.

1. Zezwolenie, o którym mowa w art. 18, wydaje się, na wniosek przedsiębiorcy, na czas nie dłuższy niż:

1) 5 lat — na wykonywanie przewozów regularnych lub przewozów regularnych specjalnych;

2) rok — na wykonywanie przewozów wahadłowych lub przewozów okazjonalnych.

2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się kserokopię licencji i dokumenty, o których mowa w art. 22.

3. Po upływie okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, zezwolenie przedłuża się, na wniosek przedsię biorcy, na okres nieprzekraczający 5 lat, o ile nie zaist niały okoliczności, o których mowa w art. 23 pkt 2 i art. 24 ust. 4. Art. 2

2.

1. Do wniosku o wydanie zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych w krajowym transporcie drogowym dołącza się:

1) proponowany rozkład jazdy uwzględniający przy stanki, godziny odjazdów środków transporto wych, długość linii komunikacyjnej, podaną w kilo metrach, i odległości między przystankami, kursy oraz liczbę pojazdów niezbędnych do wykonywa nia codziennych przewozów, zgodnie z rozkładem jazdy;

2) schemat połączeń komunikacyjnych z zaznaczoną linią komunikacyjną i przystankami;

3) potwierdzenie uzgodnienia zasad korzystania z obiektów dworcowych i przystanków, dokonane go z ich właścicielami lub zarządzającymi;

4) zobowiązanie do zamieszczania informacji o go dzinach odjazdów na tabliczkach przystankowych na przystankach;

5) cennik;

6) wykaz pojazdów, z określeniem ich liczby oraz licz by miejsc, którymi wnioskodawca zamierza wyko nywać przewozy. 1a.3

5) Uzyskane przez przewoźnika potwierdzenie uzgodnienia zasad korzystania z przystanków nie mo że powodować nakładania na przewoźników żadnych opłat za korzystanie z tych przystanków.

2. Do wniosku o wydanie zezwolenia na wykony wanie przewozów regularnych w międzynarodowym transporcie drogowym dołącza się:

1) rozkład jazdy uzgodniony z zagranicznym prze woźnikiem drogowym przewidzianym do prowa dzenia przewozów regularnych na danej linii regu larnej, uwzględniający przystanki, czas odjazdów i przyjazdów, przejścia graniczne oraz długość linii regularnej podaną w kilometrach i odległości mię dzy przystankami; Dziennik Ustaw Nr 125 — 9358 — Poz. 874 ——————— 3

3) Dodany przez art. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnoś niku 2. 3

4) Dodany przez art. 1 pkt 10 ustawy, o której mowa w od nośniku 2. ——————— 3

5) Dodany przez art. 1 pkt 11 ustawy, o której mowa w od nośniku 2.

2) kopię umowy z zagranicznym przewoźnikiem dro gowym o wspólnym prowadzeniu linii regularnej;

3) harmonogram czasu pracy i odpoczynku kierow ców;

4) schemat połączeń komunikacyjnych z zaznaczoną linią komunikacyjną i przystankami;

5) cennik.

3. Do wniosku o wydanie zezwolenia na wykonywa nie przewozów wahadłowych i okazjonalnych w mię dzynarodowym transporcie drogowym dołącza się:

1) przebieg trasy przewozu dla każdej grupy osób, uwzględniający miejsce początkowe i docelowe przewozu, długość tej trasy podaną w kilometrach oraz przejścia graniczne;

2) wykaz terminów przewozów;

3) schemat połączeń komunikacyjnych z zaznaczoną trasą przewozu;

4) kopię umowy między organizatorem przewozu a przewoźnikiem drogowym;

5) harmonogram czasu pracy i odpoczynku kierow ców.

4. Do wniosku o wydanie zezwolenia na wykony wanie przewozów regularnych specjalnych w krajo wym transporcie drogowym dołącza się:

1) informację określającą grupę osób, która będzie uprawniona do korzystania z przewozu;

2) proponowany rozkład jazdy uwzględniający przy stanki, godziny odjazdów i przyjazdów środków transportowych, długość linii komunikacyjnej, po daną w kilometrach, i odległości między przystan kami oraz liczbę pojazdów niezbędnych do wyko nywania codziennych przewozów, zgodnie z roz kładem jazdy;

3) schemat połączeń komunikacyjnych z zaznaczoną linią komunikacyjną i przystankami;

4) potwierdzenie uzgodnienia zasad korzystania z obiektów dworcowych i przystanków innych niż zlokalizowanych przy drogach publicznych, ustalo ne z ich właścicielami lub zarządzającymi.

5. Do wniosku w sprawach, o których mowa w ust. 2 i 3, dołącza się informację potwierdzającą przekazanie marszałkom właściwych województw schematu połączeń komunikacyjnych z zaznaczoną trasą przewozu. Art. 22a.

1. Organy, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1:

1) odmawiają udzielenia lub zmiany zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych w krajo wym transporcie drogowym w przypadku, gdy wnioskodawca nie jest w stanie świadczyć usług będących przedmiotem wniosku, korzystając z po jazdów pozostających w jego bezpośredniej dys pozycji;

2) mogą odmówić udzielenia lub zmiany zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych w krajo wym transporcie drogowym, w przypadku wystą pienia jednej z następujących okoliczności: a) zostanie wykazane, że projektowana linia regu larna stanowić będzie zagrożenie dla już istnie jących linii regularnych, z wyjątkiem sytuacji, kiedy linie te są obsługiwane tylko przez jedne go przewoźnika lub przez jedną grupę przewoź ników, b) zostanie wykazane, że wydanie zezwolenia ujemnie wpłynie na rentowność porównywal nych usług kolejowych na liniach bezpośrednio związanych z trasą usług drogowych, c) wnioskodawca nie wykonuje, na skutek okolicz ności zależnych od niego, krajowych przewozów regularnych na innych obsługiwanych liniach komunikacyjnych, co najmniej przez 7 dni, d) wnioskodawca nie przestrzega warunków okreś lonych w posiadanym już zezwoleniu lub wyko nuje przewozy niezgodnie z posiadanym zezwo leniem.

2. Organy, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1, mogą odmówić udzielenia zezwolenia lub zmiany ze zwolenia na wykonywanie przewozów regularnych specjalnych w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a i d.

3. Podjęcie decyzji w sprawie wydania nowego lub zmiany istniejącego zezwolenia na linie komunikacyj ne o długości do 100 km, w szczególności w zakresie zwiększenia pojemności pojazdów, częstotliwości ich kursowania, zmiany godzin odjazdów z poszczegól nych przystanków powinno być poprzedzone analizą sytuacji rynkowej w zakresie regularnego przewozu osób.

4. Za czynności związane z opracowaniem analizy, o której mowa w ust. 3, organ właściwy do spraw ze zwoleń pobiera opłatę od wnioskodawcy.

5. Analizę, o której mowa w ust. 3, przeprowadza organ właściwy do spraw zezwoleń co najmniej raz w roku, z uwzględnieniem:

1) istniejącej komunikacji, w tym rodzaju pojazdów, godzin ich odjazdów lub częstotliwości kursów oraz ich dostosowanie do potrzeb społecznych;

2) dotychczasowego wywiązywania się przewoźni ków posiadających zezwolenia z realizacji przewo zów i stosowanych taryf;

3) przewidywanych zmian w natężeniu przewozu po dróżnych;

4) miejscowego planu zagospodarowania przestrzen nego gminy lub planu zagospodarowania prze strzennego województwa. Dziennik Ustaw Nr 125 — 9359 — Poz. 874

6. Organ przeprowadzający analizę, o której mowa w ust. 3, zasięga opinii w sprawie proponowanych zmian w zakresie udzielanych lub zmienianych zezwo leń od organizacji konsumentów.

7. Organy, o których mowa w art. 18 ust. 1, mogą realizować zadania, o których mowa w ust. 3, poprzez własne jednostki lub inne wyspecjalizowane podmioty.

8. Minister właściwy do spraw transportu, w poro zumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, stawki opłat uiszczanych przez przewoźników drogowych za czynności określone w ust. 3 w wysokości nie wyższej niż 5 zł za każde 1 000 km planowanego rocznego przebiegu danej linii komunikacyjnej oraz nie mniej szej niż 100 zł za daną linię komunikacyjną, mając na uwadze ilość linii komunikacyjnych oraz stopień za spokojenia potrzeb przewozowych, a także sytuację rynkową na danym terenie w zakresie regularnego przewozu osób. Art. 22b.3

6)

1. Przewoźnik drogowy jest obowiąza ny zgłaszać na piśmie organowi, który udzielił zezwo lenia, wszelkie zmiany danych, o których mowa w art. 22, nie później niż 14 dni od dnia ich powstania.

2. Jeżeli zmiany, o których mowa w ust. 1, obejmu ją dane zawarte w zezwoleniu, przedsiębiorca jest obo wiązany wystąpić z wnioskiem o zmianę zezwolenia. Art. 2

3. Minister właściwy do spraw transportu:

1) odmawia udzielenia zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych w międzynarodowym transporcie drogowym, gdy: a) wnioskodawca nie jest w stanie świadczyć usług będących przedmiotem wniosku, korzy stając ze sprzętu pozostającego w jego bezpo średniej dyspozycji, b) projektowana linia regularna będzie stanowiła bezpośrednie zagrożenie dla istnienia już za twierdzonych linii regularnych, z wyjątkiem sy tuacji, kiedy linie te są obsługiwane tylko przez jednego przewoźnika lub przez jedną grupę przewoźników, c) zostanie wykazane, iż wydanie zezwolenia po ważnie wpłynęłoby na rentowność porówny walnych usług kolejowych na liniach bezpo średnio związanych z trasą usług drogowych, d) można wywnioskować, że usługi wymienione we wniosku są nastawione tylko na najbardziej dochodowe spośród usług istniejących na da nych trasach;

2) może odmówić udzielenia zezwolenia na wykony wanie przewozów regularnych, wahadłowych lub okazjonalnych w międzynarodowym transporcie drogowym, gdy przedsiębiorca: a) nie przestrzega warunków określonych w po siadanym już zezwoleniu, b) nie wykonuje, na skutek okoliczności zależnych od niego, przewozów regularnych co najmniej przez 3 miesiące, c) wykonuje przewozy bez wymaganego zezwole nia. Art. 2

4.

1. Zezwolenie zmienia się na wniosek jego posiadacza w razie zmiany:

1) oznaczenia przedsiębiorcy;

2) siedziby i adresu przedsiębiorcy.

2. Zezwolenie może być zmienione na wniosek je go posiadacza w razie zmiany:

1) przebiegu linii regularnej, rozkładu jazdy, zwięk szenia pojemności pojazdów, częstotliwości ich kursowania lub zmian godzin odjazdów z poszcze gólnych przystanków;

2) zagranicznego przewoźnika drogowego, z którym zawarto umowę o wspólnym prowadzeniu linii re gularnej w międzynarodowym transporcie drogo wym.

3. Zezwolenie wygasa w razie:

1) zrzeczenia się zezwolenia, z zastrzeżeniem ust. 6;

2) upływu terminu określonego w zezwoleniu;

3) wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 16 ust. 1.

4. Zezwolenie cofa się w razie:

1) cofnięcia licencji;

2) naruszenia lub zmiany warunków, na jakich ze zwolenie zostało wydane oraz określonych w ze zwoleniu;

3) niewykonywania przez przedsiębiorcę, na skutek okoliczności zależnych od niego, przewozów regu larnych co najmniej przez 3 miesiące;

4) odstąpienia zezwolenia osobie trzeciej, przy czym nie jest odstąpieniem zezwolenia powierzenie wy konania przewozu innemu przewoźnikowi, o któ rym mowa w art. 5 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. — Prawo przewozowe.

5. W razie cofnięcia zezwolenia wniosek o ponow ne wydanie zezwolenia nie może być rozpatrzony wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia, w którym decy zja o cofnięciu stała się ostateczna.

6. Przedsiębiorca nie może zrzec się zezwolenia w przypadku wszczęcia postępowania o cofnięcie ze zwolenia. Art. 2

5.

1. Minister właściwy do spraw transportu wydaje przewoźnikowi drogowemu zezwolenie zagra niczne na przewóz osób pod warunkiem posiadania przez niego odpowiedniej licencji. Dziennik Ustaw Nr 125 — 9360 — Poz. 874 ——————— 3

6) Dodany przez art. 1 pkt 12 ustawy, o której mowa w od nośniku 2.

2. Minister właściwy do spraw transportu:

1) odmawia wydania zezwolenia zagranicznego w ra zie braku możliwości zapewnienia wystarczającej liczby zezwoleń;

2) odmawia wydania zezwolenia zagranicznego w przypadkach, o których mowa w art. 15 ust. 1;

3) może odmówić wydania zezwolenia zagranicznego w przypadkach, o których mowa w art. 15 ust. 3. Art. 2

6. Minister właściwy do spraw transportu, mając na względzie usprawnienie procedur wydawa nia zezwoleń zagranicznych, może upoważnić do wy dawania tych dokumentów:

1) w drodze zarządzenia — kierownika jednostki, o którym mowa w art. 17 ust. 2, na określonych warunkach;

2) w drodze rozporządzenia — polskie organizacje o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszające międzyna rodowych przewoźników drogowych, uwzględnia jąc w szczególności właściwe zabezpieczenie tych dokumentów uniemożliwiające dostęp osób niepo wołanych, wyposażenie pomieszczeń w urządzenia gwarantujące bezpieczeństwo przechowywanych dokumentów, ubezpieczenie od wszelkiego ryzyka oraz sposób rozliczania się w przypadku zaginięcia, zniszczenia lub utraty tych dokumentów. Art. 2

7.

1. Przy wykonywaniu przewozów waha dłowych i okazjonalnych w międzynarodowym trans porcie drogowym wymagany jest formularz jazdy za wierający w szczególności dane dotyczące oznaczenia przedsiębiorcy, numeru rejestracyjnego pojazdu, ro dzaju usługi, miejsca początkowego i miejsca docelo wego przewozu drogowego oraz listę imienną prze wożonych osób.

2. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza jazdy ma jąc na uwadze przepisy Unii Europejskiej, o których mowa w art. 20 ust. 2. Art. 27a. Minister właściwy do spraw transportu może upoważnić, w drodze zarządzenia, kierownika jednostki, o której mowa w art. 17 ust. 2, do wydawa nia i dystrybucji formularzy jazdy, mając na względzie usprawnienie procedur wydawania tych formularzy. Rozdział 4 Transport drogowy rzeczy Art. 2

8.

1. Wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego rzeczy na terytorium Rzeczypo spolitej Polskiej przez zagranicznego przewoźnika dro gowego wymaga zezwolenia ministra właściwego do spraw transportu, o ile umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej.

2. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, może być udzielone na okres nieprzekraczający danego roku ka lendarzowego.

3. Przepisy ust. 1 i ust. 2 stosuje się również w przypadku przejazdu pojazdu samochodowego bez ładunku. Art. 2

9.

1. Wykonywanie przez zagranicznego prze woźnika przewozu kabotażowego na terytorium Rze czypospolitej Polskiej wymaga uzyskania zezwolenia, które wydaje minister właściwy do spraw transportu, o ile umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej.

2. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, może być wydane na wniosek zagranicznego przewoźnika pod warunkiem dołączenia do niego co najmniej dwóch pozytywnych opinii polskich organizacji o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszających przewoźników drogo wych. Art. 30.

1. Minister właściwy do spraw transportu wydaje przewoźnikowi drogowemu zezwolenie zagra niczne na przewóz rzeczy pod warunkiem posiadania przez niego odpowiedniej licencji.

2. Przepis art. 25 ust. 2 stosuje się odpowiednio. 2a.3

7) Wydanie zezwolenia zagranicznego jest czyn nością niestanowiącą decyzji administracyjnej w rozu mieniu przepisów Kodeksu postępowania administra cyjnego. 2b.3

7) Podziału zezwoleń zagranicznych pomiędzy przewoźnikami drogowymi, o których mowa w ust. 1, dokonuje komisja społeczna powołana przez ministra właściwego do spraw transportu. 2c.3

7) Komisja, o której mowa w ust. 2b, składa się z 7 osób. 2d.3

7) Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, tryb wyłaniania składu oraz tryb działania komisji społecznej, o której mowa w ust. 2b, mając na uwadze usprawnienie spo sobu podziału zezwoleń zagranicznych oraz zapew nienie w pracach komisji przedstawicieli polskich or ganizacji o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszających międzynarodowych przewoźników drogowych. 2e.3

7) Skargi i wnioski związane z wydawaniem ze zwoleń zagranicznych rozpatruje minister właściwy do spraw transportu.

3. Przepisy ustawy dotyczące zezwoleń zagranicz nych stosuje się do ekopunktów wydawanych zgodnie z rozporządzeniem nr 2327/2003/WE z dnia 22 grudnia 2003 r. ustanawiającego przejściowy system ekopunk tów mający zastosowanie do pojazdów ciężarowych przejeżdżających przez Austrię w 2004 r. w ramach po lityki zrównoważonego rozwoju (Dz. Urz. WE L 345 z 31.12.2003).

4. W przypadku zezwoleń zagranicznych, których wykorzystanie uzależnione jest od spełnienia przez pojazd odpowiednich wymogów bezpieczeństwa lub Dziennik Ustaw Nr 125 — 9361 — Poz. 874 ——————— 3

7) Dodany przez art. 1 pkt 13 ustawy, o której mowa w od nośniku 2. warunków dopuszczenia do ruchu, odpowiedni certy fikat potwierdzający ich spełnienie wydaje minister właściwy do spraw transportu. Art. 30a.

1. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:

1) rodzaje certyfikatów, o których mowa w art. 30 ust. 4, i terminy ich ważności;

2) dokumenty, na podstawie których jest wydawany i wznawiany certyfikat;

3) wzory certyfikatów.

2. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, mi nister właściwy do spraw transportu uwzględni w szczególności:

1) wymagania dyrektywy 96/96/WE w sprawie zbliże nia ustawodawstw państw członkowskich doty czących badań przydatności do ruchu drogowego pojazdów silnikowych i ich przyczep, zmienionej dyrektywą 1999/52/WE, dla celów rezolucji CEMT/CM (2001)9/Final;

2) zakres niezbędnych danych umieszczonych w cer tyfikatach. Art. 3

1. Wykonywanie międzynarodowego trans portu kombinowanego nie wymaga posiadania ze zwolenia zagranicznego ani zezwolenia polskiego przez przewoźnika zagranicznego, jeżeli w umowach międzynarodowych, którymi Rzeczpospolita Polska jest związana, przewidziano wzajemne zwolnienie w tym zakresie. Art. 3

2.

1. Minister właściwy do spraw transportu, mając na względzie usprawnienie procedur wydawa nia zezwoleń zagranicznych, może upoważnić do wy dawania tych dokumentów:

1) w drodze zarządzenia — kierownika jednostki, o którym mowa w art. 17 ust. 2, na określonych warunkach;

2) w drodze rozporządzenia — polskie organizacje o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszające międzyna rodowych przewoźników drogowych, uwzględnia jąc w szczególności właściwe zabezpieczenie tych dokumentów uniemożliwiające dostęp osób niepo wołanych, wyposażenie pomieszczeń w urządzenia gwarantujące bezpieczeństwo przechowywanych dokumentów, ubezpieczenie od wszelkiego ryzyka oraz sposób rozliczania się w przypadku zaginięcia, zniszczenia lub utraty tych dokumentów.

2. Minister właściwy do spraw transportu może upoważnić, w drodze zarządzenia, kierownika jednost ki, o którym mowa w art. 17 ust. 2, do wydawania cer tyfikatów, o których mowa w art. 30 ust. 4. Rozdział 4a Âwiadectwo kierowcy Art. 32a. Do kierowcy niebędącego obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zatrudnio nego przez przedsiębiorcę mającego siedzibę na tery torium Rzeczypospolitej Polskiej, wykonującego mię dzynarodowy transport drogowy rzeczy, stosuje się przepisy Unii Europejskiej dotyczące świadectwa kie rowcy.38) Art. 32b.

1. Minister właściwy do spraw transpor tu, w drodze decyzji, wydaje, odmawia wydania, zmie nia lub cofa świadectwo kierowcy.

2. Âwiadectwo kierowcy wydaje się na pisemny wniosek przedsiębiorcy posiadającego licencję na międzynarodowy transport drogowy rzeczy.

3. Âwiadectwo kierowcy wraz z wypisem ze świa dectwa kierowcy wydaje się przedsiębiorcy na okres do 5 lat.

4. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, powinien za wierać:

1) oznaczenie przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres;

2) imię i nazwisko, datę i miejsce urodzenia oraz oby watelstwo kierowcy.

5. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się:

1) kserokopię licencji;

2) zaświadczenie o zatrudnieniu kierowcy oraz speł nieniu przez kierowcę wymagań, o których mowa w art. 39a;

3) kserokopię dokumentu tożsamości;

4) kserokopię prawa jazdy;

5) kserokopię dokumentu potwierdzającego ubezpie czenie społeczne kierowcy.

6. W przypadku zmiany danych, o których mowa w ust. 4, oraz danych zawartych w dokumentach, o których mowa w ust. 5, stosuje się odpowiednio przepis art. 14 ust. 1.

7. Do wygaśnięcia świadectwa kierowcy stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące wygaśnięcia licencji. Art. 32c.

1. Organem uprawnionym do przeprowa dzania kontroli wydanych świadectw kierowcy jest mi nister właściwy do spraw transportu.

2. Organ, o którym mowa w ust. 1, może powie rzyć, w drodze porozumienia, czynności kontrolne w zakresie świadectw kierowcy, organowi administra cji publicznej lub innemu organowi państwowemu.

3. Do przeprowadzania kontroli, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 85 i art. 90. Dziennik Ustaw Nr 125 — 9362 — Poz. 874 ——————— 3

8) W tym zakresie stosuje się przepisy rozporządzenia (WE) nr 484/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 1 marca 2002 r. zmieniającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 881/92 i (EWG) nr 3118/93 w celu ustanowienia świadectwa kierowcy (Dz. Urz. WE L 076 z 19.03.2002). Art. 32d. (utracił moc).39) Art. 32e.

1. Minister właściwy do spraw transportu prowadzi rejestr wydanych świadectw kierowcy.

2. Minister właściwy do spraw transportu może upoważnić, w drodze zarządzenia, kierownika jednost ki, o której mowa w art. 17 ust. 2, do wydawania świa dectw kierowcy i prowadzenia rejestru, o którym mo wa w ust. 1, mając na względzie usprawnienie proce dur wydawania tych świadectw. Rozdział 5 Przewozy na potrzeby własne Art. 3

3.

1. Przewozy drogowe na potrzeby własne mogą być wykonywane po uzyskaniu zaświadczenia potwierdzającego zgłoszenie przez przedsiębiorcę prowadzenia przewozów drogowych jako działalności pomocniczej w stosunku do jego podstawowej dzia łalności gospodarczej.

2. Obowiązek uzyskania zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy przewozów drogowych wykonywanych:

1) w ramach powszechnych usług pocztowych;

2) przez podmioty, niebędące przedsiębiorcami, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 3, z tym że w przypadku działalności wytwórczej w rolnictwie dotyczącej upraw rolnych oraz chowu i hodowli zwierząt, ogrodnictwa, warzywnictwa, leśnictwa i rybactwa śródlądowego obowiązek uzyskania za świadczenia nie dotyczy rolnika w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubez pieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 1998 r. Nr 7, poz. 25, z późn. zm.40));

3) przez przedsiębiorców posiadających uprawnienia do wykonywania transportu drogowego.

3. Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, powin no zawierać: oznaczenie przedsiębiorcy, jego siedzibę (miejsce zamieszkania) i adres, numer w rejestrze przedsiębiorców albo w ewidencji działalności gospo darczej, rodzaj i zakres wykonywania przewozów dro gowych na potrzeby własne oraz rodzaj i liczbę pojaz dów samochodowych.

4. Zaświadczenie na krajowy niezarobkowy prze wóz drogowy uprawnia do wykonywania przewozów wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

5. Zaświadczenie na międzynarodowy niezarobko wy przewóz drogowy uprawnia do wykonywania prze wozów z przekroczeniem granicy Rzeczypospolitej Polskiej. Zaświadczenie to uprawnia również do wyko nywania niezarobkowego przewozu drogowego na te rytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z rodza jem przewozów w nim określonych.

6. Wniosek o wydanie zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać informacje i doku menty określone w art. 8 ust. 2 pkt 1—4 i ust. 3 pkt 1—3, 7 i pkt 8.

7. Przepis art. 14 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

8. Zaświadczenie na krajowy niezarobkowy prze wóz drogowy oraz wypis lub wypisy z zaświadczenia wydaje właściwy dla siedziby przedsiębiorcy starosta na okres do 5 lat. Zaświadczenie na międzynarodowy niezarobkowy przewóz drogowy oraz wypis lub wypi sy z zaświadczenia wydaje minister właściwy do spraw transportu na okres do 5 lat.

9. W przypadku wykonywania przewozów, o któ rych mowa w ust. 1, niezgodnie z wydanym zaświad czeniem właściwy organ odmawia wydania nowego zaświadczenia przez okres 3 lat od dnia upływu waż ności posiadanego zaświadczenia.

10. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wzór zaświadczenia, o któ rym mowa w ust. 1, oraz wypisu z tego zaświadczenia, mając na uwadze przepisy Unii Europejskiej, o których mowa w art. 20 ust. 2. 1

1. Minister właściwy do spraw transportu może upoważnić, w drodze zarządzenia, kierownika jednost ki, o którym mowa w art. 17 ust. 2, do wydawania za świadczeń na międzynarodowy niezarobkowy prze wóz drogowy. Art. 3

4.

1. Wykonywanie międzynarodowego prze wozu drogowego na potrzeby własne może wymagać uzyskania odpowiedniego zezwolenia, jeżeli umowy międzynarodowe, którymi Rzeczpospolita Polska jest związana, tak stanowią.

2. Do wniosku o wydanie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, przedsiębiorca, z zastrzeżeniem art. 33 ust. 2, obowiązany jest dołączyć zaświadczenie okreś lone w art. 33 ust. 1.

3. Przepis art. 25 oraz art. 30 ust. 1 stosuje się od powiednio.

4. Przy wykonywaniu międzynarodowego przewo zu drogowego osób na potrzeby własne jest wymaga ny formularz jazdy, o którym mowa w art. 27.

5. Minister właściwy do spraw transportu prowa dzi rejestr pojazdów i przedsiębiorców wykonujących międzynarodowy przewóz drogowy na potrzeby włas ne, z zastrzeżeniem ust. 6. Dziennik Ustaw Nr 125 — 9363 — Poz. 874 ——————— 3

9) Utracił moc z dniem 1 maja 2004 r., stosownie do art. 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 17. 40) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 756, z 1999 r. Nr 60, poz. 636, z 2000 r. Nr 45, poz. 531, z 2001 r. Nr 73, poz. 764, z 2002 r. Nr 113, poz. 984, z 2003 r. Nr 45, poz. 391, Nr 228, poz. 2255 i Nr 229, poz. 2273, z 2004 r. Nr 91, poz. 873, Nr 146, poz. 1546 i Nr 236, poz. 2355, z 2005 r. Nr 94, poz. 788, Nr 132, poz. 1110, Nr 150, poz. 1248 i Nr 163, poz. 1362, z 2006 r. Nr 75, poz. 519, Nr 170, poz. 1217 i Nr 195, poz. 1437 oraz z 2007 r. Nr 64, poz. 427 i Nr 115, poz. 791.

6. Minister właściwy do spraw transportu może upoważnić, w drodze zarządzenia, kierownika jednost ki, o którym mowa w art. 17 ust. 2, do prowadzenia re jestru, o którym mowa w ust. 5.

7. Minister właściwy do spraw transportu odma wia wydania zezwolenia na wykonywanie międzyna rodowego przewozu drogowego na potrzeby własne przez okres 3 lat od dnia stwierdzenia wykonywania przewozu niezgodnie z wydanym zaświadczeniem. Art. 34a.

1. Na podstawie umów cywilnoprawnych mogą być używane, do celów służbowych, samochody osobowe, motocykle i motorowery niebędące włas nością pracodawcy.

2. Minister właściwy do spraw transportu w poro zumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia, warun ki ustalania oraz sposób dokonywania zwrotu kosztów używania pojazdów, o których mowa w ust. 1, uwzględniając rodzaj pojazdu mechanicznego, jego pojemność oraz limit kilometrów w zależności od licz by mieszkańców w danej gminie lub mieście, właści wych ze względu na miejsce zatrudnienia pracownika. Rozdział 6 Zwolnienie z obowiązku uzyskania zezwolenia Art. 3

5.

1. Przedsiębiorca wykonujący transport drogowy może być zwolniony z obowiązku uzyskania zezwolenia w przypadku wykonywania przez niego przewozów w ramach pomocy humanitarnej, medycz nej lub w przypadku klęski żywiołowej.

2. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, następuje, w drodze decyzji administracyjnej, wydanej przez mi nistra właściwego do spraw transportu.

3. Przedsiębiorca wykonujący transport drogowy jest zwolniony z obowiązku uzyskania zezwolenia, je żeli umowy międzynarodowe, którymi Rzeczpospolita Polska jest związana, tak stanowią. Art. 3

6. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, dokumenty potwier dzające wykonywanie przez przedsiębiorcę przewo zów, o których mowa w art. 35 ust. 1. Rozdział 7 Warunki i tryb uzyskiwania certyfikatów kompetencji zawodowych Art. 3

7.

1. Uzyskanie certyfikatu kompetencji zawo dowych wymaga wykazania się wiedzą lub praktyką niezbędnymi do wykonywania działalności gospodar czej w zakresie transportu drogowego, z zastrzeże niem ust. 2.

2. Osoby legitymujące się co najmniej 5-letnią praktyką przedsiębiorcy wykonującego działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego lub za rządzania przedsiębiorstwem wykonującym taką dzia łalność otrzymują certyfikat kompetencji zawodowych po uzyskaniu pozytywnego wyniku testu z wiedzy po twierdzającego kompetencje zawodowe.

3. Do wykonywania międzynarodowego transpor tu drogowego wymagane jest ponadto wykazanie się znajomością zagadnień w zakresie obowiązujących międzynarodowych umów i przepisów transporto wych, przepisów celnych oraz warunków i dokumen tów wymaganych do wykonywania międzynarodowe go transportu drogowego.

4. Certyfikat kompetencji zawodowych w między narodowym transporcie drogowym osób jest jedno cześnie certyfikatem kompetencji zawodowych w kra jowym transporcie drogowym osób.

5. Certyfikat kompetencji zawodowych w między narodowym transporcie drogowym rzeczy jest jedno cześnie certyfikatem kompetencji zawodowych w kra jowym transporcie drogowym rzeczy. Art. 3

8.

1. Sprawdzianem znajomości zagadnień, o których mowa w art. 37 ust. 1 i ust. 3, jest egzamin pisemny zdany przed komisją egzaminacyjną.

2. Minister właściwy do spraw transportu wyzna cza jednostki, przy których działają komisje egzamina cyjne.

3. Jednostki, o których mowa w ust. 2, wydają cer tyfikaty kompetencji zawodowych i przekazują infor macje o ich wydaniu do centralnego rejestru tych cer tyfikatów prowadzonego przez ministra właściwego do spraw transportu. Art. 3

9.

1. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:

1) zakres zagadnień objętych egzaminem, o którym mowa w art. 38 ust. 1, oraz jego formę;

2) jednostki certyfikujące, o których mowa w art. 38 ust. 2 i 3;

3) wymagania kwalifikacyjne dotyczące członków ko misji egzaminacyjnej i jej skład;

4) wzory certyfikatów kompetencji zawodowych w: a) krajowym transporcie drogowym osób, b) międzynarodowym transporcie drogowym osób, c) krajowym transporcie drogowym rzeczy, d) międzynarodowym transporcie drogowym rze czy.

2. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, określa się odrębnie zakres oraz formę testu z wiedzy dla osób, o których mowa w art. 37 ust. 2. Dziennik Ustaw Nr 125 — 9364 — Poz. 874 Rozdział 7a41) Kierowcy wykonujący przewóz drogowy Art. 39a.

1. Przedsiębiorca lub inny podmiot wyko nujący przewóz drogowy może zatrudnić kierowcę, je żeli osoba ta:

1) ukończyła 21 lat;

2) posiada odpowiednie uprawnienie do kierowania pojazdem samochodowym, określone w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. — Prawo o ruchu drogo wym;

3) nie ma przeciwwskazań zdrowotnych do wykony wania pracy na stanowisku kierowcy;

4) nie ma przeciwwskazań psychologicznych do wy konywania pracy na stanowisku kierowcy;

5) uzyskała kwalifikację wstępną;

6) ukończyła szkolenie okresowe.

2. Wymaganie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie dotyczy kierowcy wykonującego przewóz drogowy rzeczy pojazdem samochodowym lub zespołem po jazdów o dopuszczalnej masie całkowitej przekracza jącej 3,5 t i nieprzekraczającej 7,5 t.

3. Wymagań, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 5 i 6, nie stosuje się do kierowcy pojazdu:

1) do kierowania którego wymagane jest prawo jaz dy kategorii A1, A, B1, B lub B+E;

2) którego konstrukcja ogranicza prędkość do 45 km/h;

3) wykorzystywanego przez siły zbrojne;

4) obrony cywilnej, jednostek ochrony przeciwpoża rowej lub jednostek odpowiedzialnych za utrzy manie bezpieczeństwa lub porządku publicznego;

5) poddawanego testom drogowym do celów rozwo ju technicznego przez producentów, jednostki ba dawczo-rozwojowe lub szkoły wyższe;

6) odbywającego przejazd bez osób lub ładunku: a) w celu dokonania jego naprawy lub konserwa cji, b) z miejsca zakupu lub odbioru;

7) używanego w sytuacjach zagrożenia lub przezna czonego do akcji ratunkowych;

8) wykorzystywanego do: a) nauki jazdy osób ubiegających się o prawo jaz dy, b) szkolenia osób posiadających prawo jazdy, c) przeprowadzania państwowego egzaminu osób ubiegających się o prawo jazdy;

9) wykorzystywanego do użytku osobistego w prze wozie drogowym osób lub rzeczy;

10) wykorzystywanego do przewozu materiałów lub urządzeń niezbędnych kierowcy do jego pracy, pod warunkiem że prowadzenie pojazdu nie jest jego podstawowym zajęciem. Art. 39b.

1. Do uzyskania kwalifikacji wstępnej mo że przystąpić osoba:

1) która na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej: a) przebywa co najmniej 185 dni w roku ze wzglę du na więzi osobiste lub zawodowe, albo b) studiuje od co najmniej sześciu miesięcy i przedstawi zaświadczenie potwierdzające ten fakt;

2) niebędąca obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, mająca zamiar wykonywać przewozy na rzecz podmiotu mającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Kierowca obowiązany jest uzyskać kwalifikację wstępną, odpowiednio do pojazdu, którym zamierza wykonywać przewóz drogowy, w zakresie bloków pro gramowych określonych odpowiednio do kategorii prawa jazdy:

1) C1, C1+E, C i C+E;

2) D1, D1+E, D i D+E.

3. Kwalifikacja wstępna obejmuje zajęcia teore tyczne i praktyczne oraz testy kwalifikacyjne. Art. 39b

1.

1. Zajęcia, o których mowa w art. 39b ust. 3, przeprowadzane są w formie:

1) zajęć szkolnych dla uczniów — w szkole, jeżeli w programie nauczania jest przewidziane uzyska nie kwalifikacji kierowcy wykonującego przewóz drogowy, albo

2) kursu kwalifikacyjnego — w ośrodku szkolenia.

2. Zajęcia teoretyczne i praktyczne, o których mo wa w art. 39b ust. 3, obejmują:

1) kształcenie zawodowe w zakresie racjonalnego kierowania pojazdem, z uwzględnieniem przepi sów bezpieczeństwa, w tym: a) znajomość właściwości technicznych i zasad działania elementów bezpieczeństwa pojazdu, b) umiejętność optymalizacji zużycia paliwa, c) umiejętność zapewnienia bezpieczeństwa w związku z przewożonym towarem, d) umiejętność zapewnienia bezpieczeństwa pasa żerom; Dziennik Ustaw Nr 125 — 9365 — Poz. 874 ——————— 4

1) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 11.

2) kształcenie zawodowe w zakresie umiejętności stosowania przepisów dotyczących wykonywania transportu drogowego;

3) kształcenie zawodowe w zakresie zagrożeń związa nych z wykonywanym zawodem, w tym bezpie czeństwo na drodze i bezpieczeństwo dla środowi ska;

4) kształcenie zawodowe w zakresie obsługi i logisty ki, w tym kształtowanie wizerunku firmy oraz zna jomość rynku w przewozie drogowym i jego orga nizacji.

3. Testy kwalifikacyjne, o których mowa w art. 39b ust. 3, przeprowadzane są:

1) przez Okręgową Komisję Egzaminacyjną, po za kończeniu zajęć szkolnych dla uczniów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, w ramach zewnętrznego eg zaminu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe, albo

2) w ośrodku szkolenia, po zakończeniu zajęć teore tycznych i praktycznych, przez trzyosobową komi sję egzaminacyjną, zwaną dalej „komisją”, powo łaną przez wojewodę.

4. W skład komisji mogą wchodzić osoby, które:

1) posiadają wykształcenie wyższe prawnicze, ekono miczne lub techniczne z zakresu motoryzacji lub transportu;

2) nie były prawomocnie skazane za przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątko wych lub przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów;

3) spełniają szczegółowe wymagania określone w przepisach na podstawie art. 39i pkt 4.

5. Co najmniej jedna z osób — członków komisji, jest obowiązana posiadać uprawnienia instruktora lub egzaminatora w zakresie kategorii prawa jazdy odpo wiedniej do kategorii realizowanego bloku programo wego, o którym mowa w art. 39b ust. 2.

6. Testy kwalifikacyjne, o których mowa w art. 39b ust. 3, przeprowadzane są na podstawie pytań pocho dzących z katalogu pytań testowych zatwierdzonego przez ministra właściwego do spraw transportu.

7. Katalog pytań testowych obejmuje zagadnienia, o których mowa w ust. 2.

8. Za przeprowadzenie testu członkom komisji, przysługuje wynagrodzenie, którego koszt ponosi ośrodek szkolenia.

9. Ośrodek szkolenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, umożliwia przeprowadzanie przez komisję testu kwalifikacyjnego, zapewniając odpowiednie warunki lokalowe. Art. 39b

2. Kierowca, który uzyskał kwalifikację wstępną w zakresie określonego bloku programowe go, o którym mowa w art. 39b ust. 2, i zamierza wyko nywać przewozy innymi pojazdami niż te, dla których wymagane jest prawo jazdy odpowiadające zakresowi uzyskanej kwalifikacji wstępnej, obowiązany jest od być kwalifikację wstępną uzupełniającą. Przepisy art. 39b1 stosuje się odpowiednio. Art. 39c.

1. Wojewoda lub upoważniony przez nie go członek komisji albo dyrektor Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej, wydaje osobie, która uzyskała kwali fikację wstępną świadectwo kwalifikacji zawodowej potwierdzające uzyskanie kwalifikacji wstępnej.

2. Wojewoda oraz dyrektor Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej, w terminie 21 dni od dnia przeprowa dzenia testu kwalifikacyjnego, przekazują do centralnej ewidencji kierowców następujące dane osób, którym wydano świadectwo kwalifikacji zawodowej, o którym mowa w ust. 1:

1) imię i nazwisko;

2) datę i miejsce urodzenia;

3) numer ewidencyjny Powszechnego Elektroniczne go Systemu Ewidencji Ludności (PESEL) albo ro dzaj, serię, numer oraz państwo wydania doku mentu potwierdzającego tożsamość — w przypad ku osoby nieposiadającej numeru PESEL;

4) zakres, numer i datę wydania świadectwa kwalifi kacji zawodowej. Art. 39d.

1. Do szkolenia okresowego może przy stąpić osoba:

1) która na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej: a) przebywa co najmniej 185 dni w roku ze wzglę du na więzi osobiste lub zawodowe, albo b) studiuje od co najmniej sześciu miesięcy i przedstawi zaświadczenie potwierdzające ten fakt;

2) wykonująca przewóz drogowy na rzecz podmiotu mającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Kierowca obowiązany jest co pięć lat, począw szy od dnia uzyskania świadectwa kwalifikacji zawo dowej poświadczającego uzyskanie kwalifikacji wstęp nej, ukończyć szkolenie okresowe odpowiednio do po jazdu, którym wykonuje przewóz drogowy.

3. Kierowca może odbywać szkolenie okresowe w jednej z następujących form:

1) kursu okresowego;

2) cyklu zajęć rozłożonych w okresie pięciu lat, obej mującego program kursu okresowego.

4. Szkolenie okresowe jest prowadzone w ośrodku szkolenia w zakresie bloków programowych określo nych odpowiednio do kategorii prawa jazdy:

1) C1, C1+E, C i C+E;

2) D1, D1+E, D i D+E. Dziennik Ustaw Nr 125 — 9366 — Poz. 874

5. Kierowca, który zaprzestał wykonywania prze wozu drogowego przez okres uniemożliwiający speł nienie obowiązku, o którym mowa w ust. 2, przed po nownym przystąpieniem do wykonywania przewozu obowiązany jest ukończyć szkolenie okresowe.

6. Kierowca wykonujący przewóz drogowy różny mi pojazdami, dla których wymagane jest posiadanie prawa jazdy co najmniej dwóch kategorii, o których mowa w ust. 4, może ukończyć szkolenie okresowe z zakresu jednego bloku programowego. Art. 39e.

1. Kierownik ośrodka szkolenia wydaje osobie, która ukończyła wymagane zajęcia w ramach szkolenia okresowego, świadectwo kwalifikacji zawo dowej potwierdzające ukończenie szkolenia okreso wego.

2. Kierownik ośrodka szkolenia, w terminie 21 dni od dnia wydania świadectwa kwalifikacji zawodowej, o którym mowa w ust. 1, przekazuje do centralnej ewi dencji kierowców następujące dane osób, którym wy dał świadectwo:

1) imię i nazwisko;

2) datę i miejsce urodzenia;

3) numer ewidencyjny PESEL albo rodzaj, serię, numer oraz państwo wydania dokumentu potwierdzające go tożsamość — w przypadku osoby nieposiadają cej numeru PESEL;

4) zakres, numer i datę wydania świadectwa kwalifi kacji zawodowej potwierdzającego odbycie szko lenia okresowego. Art. 39f.

1. Kierowca wykonujący przewóz drogo wy obowiązany jest uzyskać wpis do polskiego krajo wego prawa jazdy, potwierdzający spełnienie wyma gań, o których mowa w art. 39a ust. 1 pkt 3 i 4 oraz od powiednio pkt 5 lub 6.

2. Zasady dokonywania wpisu, o którym mowa w ust. 1, określają przepisy ustawy z dnia 20 czerw ca 1997 r. — Prawo o ruchu drogowym.

3. W przypadku gdy kierowca nie posiada polskie go krajowego prawa jazdy spełnianie wymagań, o któ rych mowa w art. 39a ust. 1 pkt 5 i 6, potwierdza się w karcie kwalifikacji kierowcy. W karcie kwalifikacji kierowcy potwierdza się również spełnienie wyma gań, o których mowa w art. 39a ust. 1 pkt 3 i 4.

4. Kartę kwalifikacji kierowcy wydaje, na wniosek kierowcy, starosta właściwy ze względu na siedzibę podmiotu, na rzecz którego kierowca będzie wykony wał lub wykonuje przewóz drogowy, na podstawie przedłożonych:

1) kopii świadectwa kwalifikacji zawodowej;

2) kopii orzeczenia lekarskiego o braku przeciw wskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy;

3) kopii orzeczenia psychologicznego o braku przeciw wskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy;

4) oświadczenia podmiotu, na rzecz którego kierow ca będzie wykonywał lub wykonuje przewóz dro gowy, potwierdzającego te okoliczności.

5. Kartę kwalifikacji kierowcy wydaje się na okres pięciu lat.

6. Za wydanie karty kwalifikacji kierowcy pobiera się opłatę, w wysokości odpowiadającej wysokości opłaty za wydanie prawa jazdy określonej w przepi sach wydanych na podstawie art. 115 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. — Prawo o ruchu drogowym.

7. Informację o wydanych kartach kwalifikacji kie rowcy starosta przekazuje do centralnej ewidencji kie rowców.

8. W przypadku osoby nieposiadającej miejsca za mieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i niewykonującej przewozów na rzecz podmiotu mają cego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wymagania, o których mowa w art. 39a ust. 1 pkt 5 i 6, uznaje się za spełnione, gdy osoba ta posiada w pra wie jazdy albo w karcie kwalifikacji kierowcy aktualny wpis potwierdzający ukończenie kwalifikacji wstępnej lub szkolenia okresowego w innym państwie człon kowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub w państwie członkowskim Europejskiego Porozu mienia o Wolnym Handlu (EFTA) — stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

9. W przypadku osoby zamieszkałej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wykonującej przewozy na rzecz podmiotu mającego siedzibę za granicą wyma gania, o których mowa w art. 39a ust. 1 pkt 6, uznaje się za spełnione, gdy osoba ta posiada w prawie jaz dy albo w karcie kwalifikacji kierowcy aktualny wpis potwierdzający ukończenie szkolenia okresowego w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub w państwie członkow skim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) — stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym. Art. 39g.

1. Działalność gospodarcza w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia stanowi działalność regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807, z późn. zm.42)) i wymaga uzy skania wpisu do rejestru przedsiębiorców prowadzą cych ośrodek szkolenia. Dziennik Ustaw Nr 125 — 9367 — Poz. 874 ——————— 4

2) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 281, poz. 2777, z 2005 r. Nr 33, poz. 289, Nr 94, poz. 788, Nr 143, poz. 1199, Nr 175, poz. 1460, Nr 177, poz. 1468, Nr 178, poz. 1480, Nr 179, poz. 1485, Nr 180, poz. 1494 i Nr 183, poz. 1538, z 2006 r. Nr 17, poz. 127, Nr 144, poz. 1043 i 1045, Nr 158, poz. 1121, Nr 171, poz. 1225 i Nr 235, poz. 1699 oraz z 2007 r. Nr 120, poz. 818.

2. Warunki wykonywania działalności gospodar czej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia spełnia przedsiębiorca, który:

1) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie pro wadzenia ośrodka szkolenia kierowców, określoną przepisami ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. — Prawo o ruchu drogowym, lub spełnia wymagania określone dla tej działalności;

2) zapewnia prowadzenie szkolenia: a) przez osoby posiadające uprawnienia instrukto ra techniki jazdy, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. — Prawo o ru chu drogowym, b) przez wykładowców posiadających wiedzę, umiejętności i wykształcenie niezbędne do za pewnienia prawidłowego szkolenia, c) zgodnie z programem szkolenia;

3) posiada: a) warunki lokalowe, b) wyposażenie dydaktyczne, c) miejsca przeznaczone do prowadzenia zajęć praktycznych, d) miejsca przeznaczone do jazdy w warunkach specjalnych, e) pojazdy samochodowe odpowiednie do zakre su prowadzonego szkolenia, f) szczegółowy program szkolenia wraz z planem jego wykonania oraz metodami nauczania;

4) nie był, jako osoba fizyczna lub członek organu osoby prawnej, prawomocnie skazany za prze stępstwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowych lub przestępstwo przeciwko wiary godności dokumentów.

3. Organem prowadzącym rejestr przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia jest wojewoda wła ściwy ze względu na miejsce wykonywania działalno ści objętej wpisem.

4. Wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzą cych ośrodek szkolenia dokonywany jest na wniosek przedsiębiorcy zawierający następujące dane:

1) oznaczenie przedsiębiorcy, jego siedziby i adresu albo miejsca zamieszkania;

2) numer w ewidencji działalności gospodarczej albo w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Reje strze Sądowym — o ile są wymagane;

3) numer identyfikacji podatkowej (NIP) przedsiębiorcy;

4) wskazanie miejsca prowadzenia ośrodka szkolenia.

5. Do wniosku, o którym mowa w ust. 4, przedsię biorca dołącza:

1) program szkolenia wraz z planem wykonania szko lenia oraz metodami nauczania;

2) kopię dokumentów potwierdzających kwalifikację i wiedzę instruktorów techniki jazdy oraz wykła dowców;

3) kopie dokumentów zawierających informacje o: warunkach lokalowych, wyposażeniu dydaktycz nym oraz miejscu przeznaczonym do prowadzenia zajęć praktycznych i posiadanych pojazdach albo kopię umowy, o której mowa w ust. 11 pkt 1, lub dokumentów zawierających informację o urządze niu, o którym mowa w ust. 11 pkt 2, wraz z kopią certyfikatu.

6. Wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 4, przedsiębiorca składa oświadczenie o następującej treści: „Oświadczam, że:

1) dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia są kompletne i zgodne z prawdą;

2) znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia, określone w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym.”.

7. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 6, powin no również zawierać:

1) oznaczenie przedsiębiorcy, jego siedziby i adresu albo miejsca zamieszkania;

2) oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia;

3) podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy, z podaniem jej imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

8. W rejestrze przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia umieszcza się dane przedsiębiorcy, o których mowa w ust. 4, z wyjątkiem adresu zamiesz kania, jeżeli jest on inny niż adres siedziby, oraz jego numer w tym rejestrze.

9. Dokonując wpisu, wojewoda pobiera:

1) opłatę za wpis — stanowiącą dochód budżetu pań stwa;

2) opłatę ewidencyjną, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. — Prawo o ruchu drogowym — na pokrycie kosztów działania cen tralnej ewidencji kierowców.

10. Wojewoda przekazuje:

1) do centralnej ewidencji kierowców informację o dokonaniu wpisu przedsiębiorcy do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia — w terminie 14 dni od dnia dokonania wpisu;

2) opłatę ewidencyjną do Funduszu — Centralna Ewi dencja Pojazdów i Kierowców, o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. — Prawo o ruchu drogowym — na zasadach i w ter minach określonych w przepisach tej ustawy. Dziennik Ustaw Nr 125 — 9368 — Poz. 874 1

1. Przedsiębiorca może nie spełniać wymagań, o których mowa w ust. 2 pkt 2 lit. a i pkt 3 lit. d, jeśli:

1) zawarł umowę na przeprowadzanie zajęć z ośrod kiem doskonalenia techniki jazdy, o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. — Prawo o ruchu drogowym;

2) dysponuje urządzeniem technicznym do symulo wania jazdy w warunkach specjalnych, posiada jącym odpowiedni certyfikat wydany przez jed nostkę akredytowaną w polskim systemie akre dytacji. Art. 39h.

1. Nadzór nad ośrodkami szkolenia spra wuje wojewoda.

2. W ramach sprawowanego nadzoru wojewoda:

1) przeprowadza kontrolę w zakresie: a) spełniania przez ośrodek szkolenia wymagań, o których mowa w art. 39g ust. 2, b) zgodności prowadzonego szkolenia z obowią zującymi programami szkolenia, c) dokumentów wymaganych w związku z prowa dzeniem szkolenia;

2) w przypadku ustalenia naruszeń warunków wyko nywania działalności wyznacza termin ich usunię cia;

3) wydaje decyzję o zakazie prowadzenia przez przed siębiorcę ośrodka szkolenia oraz wykreśla z urzę du przedsiębiorcę z rejestru przedsiębiorców pro wadzących ośrodek szkolenia, jeżeli przedsiębior ca: a) złożył oświadczenie oraz inne dokumenty sta nowiące załączniki do wniosku, o którym mowa w art. 39g ust. 5, niezgodne ze stanem faktycz nym, b) nie usunął naruszeń warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadze nia ośrodka szkolenia w wyznaczonym przez wojewodę terminie, c) rażąco naruszył warunki wykonywania działal ności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia.

3. Rażącym naruszeniem warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia jest:

1) przeprowadzanie szkolenia niezgodnie z progra mem szkolenia;

2) wydanie świadectwa kwalifikacji zawodowej nie zgodnego ze stanem faktycznym;

3) odmowa poddania się kontroli, o której mowa w ust. 2 pkt 1.

4. Informację o wykreśleniu przedsiębiorcy z reje stru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkole nia wojewoda przekazuje do centralnej ewidencji kie rowców w terminie 14 dni od dnia wydania decyzji o zakazie prowadzenia przez przedsiębiorcę ośrodka szkolenia. Art. 39i.

1. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowe wymagania w stosunku do przedsię biorcy prowadzącego ośrodek szkolenia, o którym mowa w art. 39g, w zakresie infrastruktury tech nicznej, warunków lokalowych, wyposażenia dy daktycznego oraz pojazdów używanych w trakcie szkolenia;

2) szczegółowe warunki prowadzenia szkolenia w ra mach kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej, szkoleń okresowych oraz zajęć od bywanych w ramach szkolenia okresowego, o któ rych mowa w art. 39d ust. 3 pkt 2;

3) szczegółowe warunki przeprowadzania testów kwalifikacyjnych;

4) szczegółowe wymagania wobec członków komisji, sposób ich powoływania oraz wysokość ich wyna grodzenia, które nie może być wyższe niż 400 zł za egzamin;

5) wzór świadectwa kwalifikacji zawodowej;

6) sposób postępowania z dokumentacją związaną z prowadzeniem przez ośrodki szkolenia kwalifika cji wstępnej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej i szkolenia okresowego;

7) wzór karty kwalifikacji kierowcy oraz szczegółowy sposób jej wydawania;

8) wysokość opłaty za wpis przedsiębiorcy do reje stru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szko lenia.

2. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw transportu uwzględnia odpowiednio:

1) przepisy Unii Europejskiej w zakresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, a także potrzebę zapewnienia należytych wymagań organizacyjno-technicznych przeprowadzania kursów i zajęć;

2) przepisy Unii Europejskiej w zakresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, oraz konieczność obiektyw nego sprawdzenia przygotowania do uzyskania kwalifikacji wstępnej w zakresie transportu drogo wego;

3) konieczność zapewnienia ujednoliconych proce dur przeprowadzania testów kwalifikacyjnych;

4) konieczność zapewnienia odpowiedniego pozio mu wykształcenia i okresu praktyki zawodowej członków komisji w zakresie odpowiadającym wy maganej wiedzy dotyczącej wykonywania przewo Dziennik Ustaw Nr 125 — 9369 — Poz. 874 zu drogowego, a także potrzebę zapewnienia po krycia kosztów związanych z przeprowadzaniem testów kwalifikacyjnych przez komisję;

5) zakres danych niezbędnych do potwierdzenia speł nienia przez kierowcę wykonującego przewóz dro gowy wymagań ustawy, w szczególności w zakre sie badań lekarskich i psychologicznych, ukończo nych szkoleń, posiadanych uprawnień do kierowa nia pojazdem samochodowym, organów właści wych i podmiotów uprawnionych do wydawania świadectwa kwalifikacji zawodowej;

6) zakres danych niezbędnych do prawidłowego pro wadzenia kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstęp nej uzupełniającej i szkolenia okresowego, doty czących kandydatów na kierowców i kierowców wykonujących przewóz drogowy, podmiotów uprawnionych do przeprowadzania kursów i zajęć, organów właściwych w sprawach wpisu do reje stru, a także przepisy Unii Europejskiej w zakresie dokumentów związanych z uzyskiwaniem kwalifi kacji wstępnej oraz szkoleń okresowych;

7) potrzebę zapewnienia należytej ochrony doku mentacji związanej z prowadzeniem przez ośrodki szkolenia kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstęp nej uzupełniającej i szkolenia okresowego;

8) potrzebę zapewnienia zgodności wzoru i trybu wy dawania karty kwalifikacji kierowcy z przepisami Unii Europejskiej;

9) wysokość rzeczywistych kosztów związanych z prowadzeniem rejestru przedsiębiorców prowa dzących ośrodki szkolenia oraz wysokość kosztów związanych z weryfikacją dokumentów. Art. 39j.

1. Kierowca wykonujący przewóz drogowy podlega badaniom lekarskim przeprowadzanym w ce lu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy.

2. Badania lekarskie, o których mowa w ust. 1, są wykonywane, z zastrzeżeniem ust. 3—6, w zakresie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. — Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.43)), zwanej dalej „Kodek sem pracy”.

3. Zakres badań lekarskich, o których mowa w ust. 1, obejmuje ponadto ustalenie istnienia lub bra ku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojaz dami, zgodnie z ustawą z dnia 20 czerwca 1997 r. — Prawo o ruchu drogowym.

4. Badania lekarskie, o których mowa w ust. 1, są przeprowadzane:

1) do czasu ukończenia przez kierowcę 60 lat — co 5 lat;

2) po ukończeniu przez kierowcę 60. roku życia — co 30 miesięcy.

5. Pierwsze badanie lekarskie, o którym mowa w ust. 1, jest wykonywane przed dniem wydania świa dectwa kwalifikacji zawodowej potwierdzającego ukończenie kwalifikacji wstępnej, a każde następne dla kierowcy w wieku do 60 lat — w terminie właści wym do ukończenia szkolenia okresowego, jednak nie później niż do dnia wydania świadectwa kwalifikacji zawodowej potwierdzającego ukończenie szkolenia okresowego.

6. Badania lekarskie, o których mowa w ust. 1, wy konują lekarze uprawnieni do wykonywania badań profilaktycznych, o których mowa w przepisach Ko deksu pracy, posiadający dodatkowo uprawnienia do przeprowadzania badań lekarskich kandydatów na kierowców i kierowców określone w odrębnych prze pisach. Art. 39k.

1. Kierowca wykonujący przewóz drogowy podlega badaniom psychologicznym przeprowadza nym w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciw wskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy.

2. Badania psychologiczne, o których mowa w ust. 1, są wykonywane, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4, w zakresie i na zasadach określonych dla kierowców w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. — Prawo o ruchu drogowym.

3. Badania psychologiczne, o których mowa w ust. 1, są przeprowadzane:

1) do czasu ukończenia przez kierowcę 60 lat — co 5 lat;

2) po ukończeniu przez kierowcę 60. roku życia — co 30 miesięcy.

4. Pierwsze badanie psychologiczne, o którym mo wa w ust. 1, jest wykonywane przed dniem wydania świadectwa kwalifikacji zawodowej potwierdzającego ukończenie kwalifikacji wstępnej, a każde następne dla kierowcy w wieku do 60 lat — w terminie właści wym do ukończenia szkolenia okresowego, jednak nie później niż do dnia wydania świadectwa kwalifikacji zawodowej potwierdzającego ukończenie szkolenia okresowego. Art. 39l.

1. Przedsiębiorca lub inny podmiot wyko nujący przewóz drogowy jest obowiązany do:

1) kierowania kierowców na: Dziennik Ustaw Nr 125 — 9370 — Poz. 874 ——————— 4

3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 717, z 1999 r. Nr 99, poz. 1152, z 2000 r. Nr 19, poz. 239, Nr 43, poz. 489, Nr 107, poz. 1127 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 11, poz. 84, Nr 28, poz. 301, Nr 52, poz. 538, Nr 99, poz. 1075, Nr 111, poz. 1194, Nr 123, poz. 1354, Nr 128, poz. 1405 i Nr 154, poz. 1805, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 135, poz. 1146, Nr 196, poz. 1660, Nr 199, poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679, z 2003 r. Nr 166, poz. 1608 i Nr 213, poz. 2081, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 99, poz. 1001, Nr 120, poz. 1252 i Nr 240, poz. 2407, z 2005 r. Nr 10, poz. 71, Nr 68, poz. 610, Nr 86, poz. 732 i Nr 167, poz. 1398, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 133, poz. 935, Nr 217, poz. 1587 i Nr 221, poz. 1615 oraz z 2007 r. Nr 64, poz. 426 i Nr 89, poz. 589. a) szkolenia okresowe, b) badania lekarskie i psychologiczne;

2) pokrywania kosztów badań lekarskich i psycho logicznych;

3) przechowywania przez cały okres zatrudnienia kie rowcy kopii: a) świadectw kwalifikacji zawodowej, b) orzeczeń lekarskich i psychologicznych;

4) prowadzenia dokumentacji dotyczącej badań le karskich i psychologicznych;

5) przekazania kierowcy z chwilą rozwiązania stosun ku pracy kopii orzeczeń i świadectw, o których mo wa w pkt 3.

2. Przedsiębiorca lub inny podmiot wykonujący przewóz drogowy może pokryć koszty szkoleń okreso wych kierowcy.

3. Spełnienie przez przedsiębiorcę lub przez inny podmiot wykonujący przewóz drogowy obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b, uznaje się za rów noznaczne ze spełnieniem obowiązków pracodawcy w zakresie wykonywania wstępnych i okresowych ba dań lekarskich, o których mowa w art. 229 § 1 i 2 Ko deksu pracy. Art. 39m. Wymagania, o których mowa w art. 39a—39l, stosuje się odpowiednio do przedsię biorcy lub innej osoby osobiście wykonującej przewóz drogowy. Rozdział 8 Opłaty Art. 40. Przedsiębiorca podejmujący i wykonujący transport drogowy jest obowiązany do ponoszenia opłat za:

1) czynności administracyjne określone w ustawie;

2) przeprowadzenie egzaminu, o którym mowa w art. 38 ust. 1;

3) wydanie certyfikatu kompetencji zawodowych, o którym mowa w art. 38 ust. 3. Art. 4

1.

1. Opłaty za czynności administracyjne po biera się z tytułu: 1)4

4) udzielenia licencji, zmiany licencji, przedłużenia ważności licencji, wydania wypisu z licencji, wyda nia wtórnika licencji, przeniesienia uprawnień wy nikających z licencji oraz wyrażenia zgody na wy konywanie uprawnień wynikających z licencji; 2)4

4) wydania zezwolenia, zmiany zezwolenia, prze dłużenia ważności zezwolenia, wydania wypisu z zezwolenia, wydania wtórnika zezwolenia na wy konywanie przewozu regularnego, przewozu regu larnego specjalnego, przewozu wahadłowego lub przewozu okazjonalnego;

3) wydania zezwolenia na przewóz kabotażowy;

4) wydania zezwolenia zagranicznego;

5) wydania zaświadczenia lub zmiany zaświadczenia, wydania wypisu z zaświadczenia o zgłoszeniu działalności w zakresie przewozów na potrzeby własne; 6)4

5) wydania zezwolenia na wykonywanie międzyna rodowego transportu drogowego osób na lub przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pojaz dem samochodowym przeznaczonym konstruk cyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą;

7) wydania świadectwa kierowcy lub jego zmiany oraz wydania wtórnika świadectwa kierowcy;

8) wydania formularza jazdy; 9)4

6) wydania certyfikatu, o którym mowa w art. 30 ust. 4, lub jego zmiany oraz wydania wtórnika cer tyfikatu;

10) 4

7) wydania decyzji, o której mowa w art. 20a ust. 2.

2. Opłaty, o których mowa w ust. 1, pobierają or gany dokonujące tych czynności.

3. Opłaty, o których mowa w art. 40 pkt 2 i pkt 3, pobiera jednostka, o której mowa w art. 38 ust. 2 i ust. 3.

4. Minister właściwy do spraw transportu może, w drodze rozporządzenia, upoważnić, na określonych warunkach, do pobierania opłat za niektóre czynności administracyjne w międzynarodowym transporcie drogowym, o których mowa w ust. 1, jednostkę okreś loną w art. 17 ust. 2 lub polskie organizacje o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszające międzynarodowych prze woźników drogowych, mając na względzie usprawnie nie procedur pobierania opłat. Art. 4

2. 1.4

8) Podmioty wykonujące na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przewóz drogowy zobowią zane są do uiszczania opłaty za przejazd pojazdu samochodowego po drogach krajowych, której ma ksymalna wysokość nie może być wyższa niż równo wartość 800 euro rocznie, z wyłączeniem:

1) przedsiębiorców wykonujących transport drogo wy taksówką;

2) pojazdów transportu kombinowanego; Dziennik Ustaw Nr 125 — 9371 — Poz. 874 ——————— 4

4) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 15 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2. ——————— 4

5) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 15 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 4

6) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 15 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 4

7) Dodany przez art. 1 pkt 15 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 4

8) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 16 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.

3) pojazdów realizujących komunikację miejską;

4) zakładów pracy chronionej lub zakładów aktywno ści zawodowej, w przypadku wykonywania prze wozów na potrzeby własne. 1a.4

9) Wyłączenie, o którym mowa w ust. 1, nie zwalnia z obowiązku uiszczania opłat za przejazd auto stradą, o których mowa w przepisach o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym.

2. Stawki opłaty, o której mowa w ust. 1, uzależnio ne są od:

1) czasu przejazdu po drogach krajowych;

2) rodzaju pojazdu samochodowego; 3)50) dopuszczalnej masy całkowitej oraz emisji spa lin pojazdu.

3. Opłata, o której mowa w ust. 1, może być w szczególności wnoszona w:

1) jednostce, o której mowa w art. 17 ust. 2;

2) granicznych urzędach celnych;

3) urzędach celnych wewnątrz kraju;

4) stacjach benzynowych, z zastrzeżeniem ust. 4;

5) polskich organizacjach zrzeszających przewoźni ków drogowych o zasięgu ogólnokrajowym, z za strzeżeniem ust. 5. 3a.5

1) Podmiot, o którym mowa w ust. 1, uiszcza opłatę roczną, miesięczną, siedmiodniową albo do bową. 3a.5

2) Podmiot, o którym mowa w ust. 1, uiszcza opła tę roczną, półroczną, miesięczną, siedmiodniową albo do bową. 3b.5

3) Karta opłaty dobowej i siedmiodniowej mo że być wypełniona przez podmiot, o którym mowa w ust. 1, w terminie:

1) 7 dni — od wydania karty opłaty dobowej;

2) 14 dni — od wydania karty opłaty siedmiodniowej.

4. Przedsiębiorcy prowadzący stacje benzynowe mogą pobierać wyłącznie opłatę dobową, siedmio dniową i miesięczną po zawarciu porozumień z jed nostką, o której mowa w art. 17 ust. 2.

5. Polskie organizacje zrzeszające przewoźników drogowych o zasięgu ogólnokrajowym mogą pobie rać opłatę po zawarciu porozumień z jednostką, o któ rej mowa w art. 17 ust. 2.

6. W porozumieniach, o których mowa w ust. 4 i ust. 5, określa się w szczególności:

1) sposób zabezpieczenia przekazywanych kart opła ty drogowej uniemożliwiający dostęp do nich oso bom niepowołanym;

2) wyposażenie w odpowiednie urządzenia gwaran tujące zabezpieczenie przed zaginięciem, zniszcze niem lub utratą dokumentów;

3) obowiązek ubezpieczenia otrzymanych dokumen tów od wszelkiego ryzyka związanego z ich zagi nięciem, zniszczeniem lub utratą;

4) zasady rozliczania z jednostką, o której mowa w art. 17 ust. 2, w przypadku zaginięcia, zniszcze nia lub utraty otrzymanych dokumentów. 7.5

4) Minister właściwy do spraw transportu, w po rozumieniu z ministrem właściwym do spraw finan sów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, ro dzaj i stawki opłaty za przejazd po drogach krajowych, zgodnie z zasadami określonymi w ust. 2, oraz tryb wnoszenia i sposób rozliczania tej opłaty w przypadku niewykorzystania w całości lub w części dokumentu potwierdzającego jej wniesienie za okres roczny z przyczyn niezależnych od przedsiębiorcy, a także wzory dokumentów potwierdzających wniesienie tej opłaty. Art. 42a. Przepisu art. 42 nie stosuje się do pod miotów niebędących przedsiębiorcami, a zaliczonych do sektora finansów publicznych. Art. 4

3.

1. Na zasadach wzajemności mogą być po bierane od przedsiębiorców zagranicznych opłaty in ne niż określone w art. 42.

2. Minister właściwy do spraw transportu może, w drodze rozporządzenia, wprowadzić dla przedsię biorców zagranicznych opłaty, o których mowa w ust. 1, określając ich wysokość, tryb wnoszenia oraz jednostki właściwe do ich pobierania. Art. 4

4.

1. Jednostki, o których mowa w art. 17 ust. 2, art. 26 pkt 2, art. 32 pkt 2, art. 42 ust. 3 oraz art. 43 ust. 2, otrzymują prowizję od pobranych opłat, Dziennik Ustaw Nr 125 — 9372 — Poz. 874 ——————— 4

9) Dodany przez art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajo wym Funduszu Drogowym oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 155, poz. 1297), która weszła w ży cie z dniem 1 września 2005 r. 50) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 16 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 5

1) Dodany przez art. 1 pkt 16 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2, który w zakresie dotyczącym uiszczenia opłaty za przejazd pojazdu samochodowego po drogach krajowych wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.; w brzmieniu tym obowiązuje do dnia wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 52. 5

2) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 2 ustawy wymie nionej w odnośniku 4 jako druga, który wejdzie w życie z dniem 6 grudnia 2007 r. 5

3) Dodany przez art. 1 pkt 16 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2, który w zakresie dotyczącym uiszczenia opłaty za przejazd pojazdu samochodowego po drogach krajowych wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2006 r. ——————— 5

4) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 16 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 2. w wysokości nie mniejszej niż 7 % i nie większej niż 10 %, z zastrzeżeniem ust. 1b. 1a. (uchylony).55) 1b.5

6) Jednostka, o której mowa w art. 17 ust. 2, otrzymuje prowizję, w wysokości nie większej niż 14 %, od opłat pobranych w międzynarodowym trans porcie drogowym z tytułu:

1) wydania zezwolenia zagranicznego;

2) wydania zezwolenia na wykonywanie międzynaro dowego transportu drogowego osób na lub przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pojazdem samochodowym przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kie rowcą;

3) udzielenia licencji, zmiany licencji, przedłużenia ważności licencji, wydania wypisu z licencji, wyda nia wtórnika licencji;

4) przeniesienia uprawnień wynikających z licencji oraz wyrażenia zgody na wykonywanie uprawnień wynikających z licencji;

5) wydania zezwolenia, zmiany zezwolenia, przedłu żenia ważności zezwolenia, wydania wypisu z ze zwolenia, wydania wtórnika zezwolenia na wyko nywanie przewozu regularnego, przewozu regu larnego specjalnego, przewozu wahadłowego lub przewozu okazjonalnego;

6) wydania decyzji, o której mowa w art. 20a ust. 2.

2. Minister właściwy do spraw transportu, w poro zumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, wyso kość stawek prowizji oraz sposób jej pobierania i roz liczania z jednostkami, o których mowa w ust. 1. Art. 4

5.

1. Przedsiębiorca wykonujący transport drogowy może być zwolniony z opłat, o których mowa w art. 42 i art. 43, w przypadku wykonywania przez niego przewozów w ramach pomocy humanitarnej, medycznej lub w przypadku klęski żywiołowej.

2. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, następuje, w drodze decyzji administracyjnej, wydanej przez mi nistra właściwego do spraw transportu, na zgodny wniosek przedsiębiorcy i właściwego organu pań stwowego lub organizacji humanitarnej. Art. 45a.5

7) Zasady poboru opłat za przejazd pojaz dów samochodowych po drogach krajowych w syste mie elektronicznym określają przepisy ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 i Nr 23, poz. 136). Art. 46.5

8) 1.5

9) Wpływy uzyskane z opłat, o których mowa w art. 42 i 43, oraz wpływy z opłat z tytułu:

1) w międzynarodowym transporcie drogowym: a) udzielenia licencji, zmiany licencji, przedłużenia ważności licencji, wydania wypisu z licencji, wydania wtórnika licencji, przeniesienia upraw nień wynikających z licencji oraz wyrażenia zgo dy na wykonywanie uprawnień wynikających z licencji, b) wydania zezwolenia, zmiany zezwolenia, prze dłużenia ważności zezwolenia, wydania wypisu z zezwolenia, wydania wtórnika zezwolenia na wykonywanie przewozu regularnego, przewozu regularnego specjalnego, przewozu wahadło wego lub przewozu okazjonalnego, c) wydania decyzji, o której mowa w art. 20a ust. 2, d) wydania zezwolenia na przewóz kabotażowy,

2) wydania zezwolenia zagranicznego i przyznania ekopunktów w systemie elektronicznym,

3) wydania zezwolenia na wykonywanie międzynaro dowego transportu drogowego osób na lub przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pojazdem samochodowym przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kie rowcą — są przekazywane na wyodrębniony rachunek ban kowy Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Auto strad.

2. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad sprawuje nadzór nad prawidłową realizacją wpływów z opłat, o których mowa w art. 42 i 43. 3.60) Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Auto strad przekazuje kwoty pobranych opłat, o których mowa w ust. 1, w terminie do

10. dnia miesiąca nastę pującego po miesiącu ich otrzymania, na rachunek Krajowego Funduszu Drogowego, z przeznaczeniem na budowę i utrzymanie dróg krajowych oraz na po trzeby gromadzenia danych o drogach publicznych i sporządzania informacji o sieci dróg publicznych, jak również na poprawę bezpieczeństwa ruchu drogowe go i budowy autostrad oraz na druk kart opłat za prze jazd po drogach krajowych, a także na wypłaty zwrotu środków finansowych, o którym mowa w art. 37a ust. 6 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostra dach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2571, z późn. zm.61)). Dziennik Ustaw Nr 125 — 9373 — Poz. 874 ——————— 5

5) Przez art. 50 pkt 1 ustawy z dnia 25 listopada 2004 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 273, poz. 2703), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2005 r. 5

6) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 ustawy, o któ rej mowa w odnośniku 2. 5

7) Dodany przez art. 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmia nie ustawy o drogach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 172, poz. 1440), która weszła w życie z dniem 24 września 2005 r. ——————— 5

8) W brzmieniu ustalonym przez art. 50 pkt 2 ustawy, o któ rej mowa w odnośniku 55. 5

9) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 18 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 60) W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 49. 6

1) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 273, poz. 2703, z 2005 r. Nr 155, poz. 1297 i Nr 172, poz. 1440, z 2006 r. Nr 12, poz. 61 oraz z 2007 r. Nr 23, poz. 136 i Nr 99, poz. 666. 3a.6

2) Wpływy uzyskane z opłat, o których mowa w art. 41 ust. 1 pkt 7—9, oraz wpływy uzyskane z opłat za wydanie zaświadczenia, zmianę zaświadczenia, wy danie wypisu z zaświadczenia o zgłoszeniu działalno ści w zakresie międzynarodowego przewozu na po trzeby własne stanowią dochód jednostki, o której mowa w art. 17 ust. 2.

4. Wpływy uzyskane z innych opłat niż wymienio ne w ust. 1, stanowią odpowiednio dochód właściwej jednostki samorządu terytorialnego lub budżetu pań stwa. Art. 4

7.

1. Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, określi, w drodze rozporządze nia:

1) wysokość opłat za czynności administracyjne, o których mowa w art. 41 ust. 1, mając na uwadze w szczególności rodzaj udzielanych uprawnień i okres, na jaki zostaną wydane;

2) wysokość opłat za egzaminowanie oraz za wyda nie certyfikatu kompetencji zawodowych.

2. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, wy sokość opłat zostanie określona:

1) w przypadku licencji, w zależności od: a) okresu ważności licencji, b) liczby pojazdów samochodowych, na które wy daje się wypisy z licencji, c) zakresu transportu drogowego, d) rodzaju przewozów, e) rodzaju pojazdów — w międzynarodowym transporcie drogowym osób;

2) w przypadku zezwolenia, w zależności od: a) okresu ważności zezwolenia, b) rodzaju zezwolenia;

3) w przypadku zaświadczenia potwierdzającego zgłoszenie przez przedsiębiorcę prowadzenia prze wozów drogowych jako działalności pomocniczej w stosunku do jego podstawowej działalności go spodarczej, w zależności od: a) zakresu przewozów, b) rodzajów przewozów;

4) w przypadku certyfikatu kompetencji zawodo wych, w zależności od: a) zakresu i formy testu z wiedzy z uwzględnie niem kosztów jego przeprowadzenia, b) rodzaju certyfikatu kompetencji zawodowych z uwzględnieniem kosztów jego wydania;

5) w przypadku świadectwa kierowcy, w zależności od okresu ważności.

3. Wysokość opłaty z tytułu:

1) udzielenia licencji — nie może być wyższa niż równo wartość 1 000 000 euro;

2) udzielenia zezwolenia na transport drogowy osób — nie może być wyższa niż równowartość 800 euro;

3) udzielenia zezwolenia na przewóz kabotażowy — nie może być wyższa niż równowartość 800 euro za przewóz jednorazowy;

4) wydania zezwolenia zagranicznego — nie może być wyższa niż równowartość: a) 500 euro za wielokrotne zezwolenie roczne, b) 15 euro za zezwolenie jednorazowe;

5) wydania świadectwa kierowcy — nie może być wyższa niż równowartość 10 euro;

6) wydania formularza jazdy — nie może być wyższa niż równowartość 30 euro;

7) wydania certyfikatu, o którym mowa w art. 30 ust. 4 — nie może być wyższa niż równowartość: a) 70 euro dla pojazdu samochodowego nieposia dającego certyfikatu, b) 50 euro dla pojazdu samochodowego w przy padku wznowienia certyfikatu, c) 30 euro dla przyczepy lub naczepy nieposiadają cej certyfikatu, d) 15 euro dla przyczepy lub naczepy w przypadku wznowienia certyfikatu. Rozdział 9 Inspekcja Transportu Drogowego Art. 4

8. Tworzy się Inspekcję Transportu Drogowe go, zwaną dalej „Inspekcją”, powołaną do kontroli przestrzegania przepisów w zakresie transportu dro gowego i niezarobkowego krajowego i międzynarodo wego przewozu drogowego wykonywanego pojazda mi samochodowymi, z wyjątkiem pojazdów, o których mowa w art. 3. Art. 4

9. Przepisy ustawy nie naruszają przewidzia nych w odrębnych ustawach obowiązków i uprawnień organów publicznych w zakresie kontroli przestrzega nia przepisów. Art. 50. Do zadań Inspekcji należy kontrola:

1) dokumentów związanych z wykonywaniem trans portu drogowego lub przewozów na potrzeby włas ne oraz przestrzegania warunków w nich określo nych;

2) dokumentów przewozowych związanych z wyko nywaniem transportu drogowego lub przewozów na potrzeby własne, o których mowa w art. 1; Dziennik Ustaw Nr 125 — 9374 — Poz. 874 ——————— 6

2) Dodany przez art. 1 pkt 18 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.

3) ruchu drogowego w zakresie transportu, o którym mowa w art. 1, na zasadach określonych w przepi sach działu V ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. — Prawo o ruchu drogowym, a w tym stanu tech nicznego pojazdów;

4) przestrzegania przepisów dotyczących okresów prowadzenia pojazdu i obowiązkowych przerw oraz czasu odpoczynku kierowcy;

5) przestrzegania szczegółowych zasad i warunków transportu zwierząt;

6) przestrzegania zasad i warunków dotyczących przewozu drogowego towarów niebezpiecznych;

7) wprowadzonych do obrotu ciśnieniowych urzą dzeń transportowych pod względem zgodności z wymaganiami technicznymi, dokumentacją tech niczną i prawidłowością ich oznakowania w zakre sie określonym w ustawie z dnia 28 października 2002 r. o przewozie drogowym towarów niebez piecznych (Dz. U. Nr 199, poz. 1671, z późn. zm.63)); 8)6

4) kontrola rodzaju używanego paliwa przez pobra nie próbek paliwa ze zbiornika pojazdu mechanicz nego. Art. 50a.6

5) Minister właściwy do spraw transpor tu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, określi, w drodze rozporządze nia, szczegółowy tryb kontroli, o której mowa w art. 50 pkt 8, uwzględniając sposób przeprowadzenia kontro li i badania próbek rodzaju paliwa znajdującego się w zbiorniku pojazdu. Art. 5

1.

1. Zadania Inspekcji Transportu Drogowe go określone w niniejszym rozdziale wykonują nastę pujące organy:

1) Główny Inspektor Transportu Drogowego; 2)6

6) wojewoda działający za pośrednictwem woje wódzkiego inspektora transportu drogowego, zwanego dalej „wojewódzkim inspektorem”, jako kierownika wojewódzkiej inspekcji transportu dro gowego wchodzącej w skład wojewódzkiej ad ministracji zespolonej.

2. Organy wymienione w ust. 1 wykonują zadania Inspekcji Transportu Drogowego zgodnie z kompeten cjami określonymi w ustawie i przepisach odrębnych.

3. Główny Inspektor Transportu Drogowego koor dynuje, nadzoruje i kontroluje działalność wojewódz kich inspektorów transportu drogowego.

4. Wojewódzki inspektor transportu drogowego kieruje działalnością wojewódzkiego inspektoratu transportu drogowego.

5. Czynności związane z realizacją zadań określo nych w art. 50 w zakresie określonym w art. 68—75 wykonują inspektorzy wojewódzkich inspektoratów transportu drogowego, zwani dalej „inspektorami”.

6. W sprawach związanych z wykonywaniem za dań i kompetencji Inspekcji organem właściwym jest wojewódzki inspektor, a organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyj nego — Główny Inspektor. Art. 5

2.

1. Główny Inspektor kieruje Inspekcją przy pomocy podległego mu Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego.

2. Organizację Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego określi statut nadany, w drodze zarządze nia, przez Prezesa Rady Ministrów.

3. Wojewódzki inspektor kieruje wojewódzką inspekcją przy pomocy wojewódzkiego inspektoratu transportu drogowego.

4. Minister właściwy do spraw transportu, w poro zumieniu z ministrem właściwym do spraw admini stracji publicznej, określi, w drodze rozporządzenia, zasady organizacji wojewódzkich inspektoratów trans portu drogowego, uwzględniając podział na komórki organizacyjne. Art. 5

3.

1. Główny Inspektor jest centralnym orga nem administracji rządowej podległym ministrowi właściwemu do spraw transportu. 2.6

7) Główny Inspektor jest powoływany przez Pre zesa Rady Ministrów, spośród osób należących do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek mini stra właściwego do spraw transportu. Prezes Rady Ministrów odwołuje Głównego Inspektora. 3.6

7) Zastępcę Głównego Inspektora powołuje mi nister właściwy do spraw transportu, spośród osób należących do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek Głównego Inspektora. Minister właściwy do spraw transportu odwołuje, na wniosek Głównego Inspektora, jego zastępcę. 4.6

8) Wojewódzkiego inspektora powołuje i odwo łuje wojewoda w porozumieniu z Głównym Inspekto rem. Dziennik Ustaw Nr 125 — 9375 — Poz. 874 ——————— 6

3) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 97, poz. 962 i Nr 173, poz. 1808, z 2005 r. Nr 90, poz. 757 i Nr 141, poz. 1184 oraz z 2006 r. Nr 249, poz. 1834. 6

4) Dodany przez art. 1 pkt 19 ustawy, o której mowa w od nośniku 2. 6

5) Dodany przez art. 1 pkt 20 ustawy, o której mowa w od nośniku 2. 6

6) W brzmieniu ustalonym przez art. 22 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w podziale zadań i kompetencji administracji terenowej (Dz. U. Nr 175, poz. 1462 i Nr 267, poz. 2257), który wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2007 r. ——————— 6

7) W brzmieniu ustalonym przez art. 64 ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o państwowym zasobie kadrowym i wysokich stanowiskach państwowych (Dz. U. Nr 170, poz. 1217), która weszła w życie z dniem 27 październi ka 2006 r. 6

8) W brzmieniu ustalonym przez art. 22 pkt 2 ustawy, o któ rej mowa w odnośniku 66. 5.6

8) Zastępcę wojewódzkiego inspektora powołu je i odwołuje wojewoda na wniosek wojewódzkiego inspektora. Art. 5

4.

1. Główny Inspektor sprawuje nadzór nad wojewódzkimi inspektorami oraz ma prawo kontroli ich działalności, a także wydawania im wiążących po leceń w tym zakresie.

2. Główny Inspektor Transportu Drogowego:

1) opracowuje kierunki działania Inspekcji w porozu mieniu z organizacjami zrzeszającymi przewoźni ków o zasięgu ogólnokrajowym i plany kontroli o znaczeniu ogólnokrajowym, zatwierdzane przez ministra właściwego do spraw transportu;

2) określa metody i formy wykonywania zadań przez Inspekcję, w zakresie nieobjętym innymi przepisa mi wydanymi na podstawie ustawy;

3) organizuje kursy specjalistyczne i szkolenia in spektorów; 4)6

9) przygotowuje projekty aktów prawnych w zakre sie kontroli przewozów drogowych.

3. Wojewódzki inspektor opracowuje kierunki dzia łania wojewódzkiej inspekcji transportu drogowego, zatwierdzane przez Głównego Inspektora. Art. 54a. Do zadań Głównego Inspektora Transpor tu Drogowego należy także kontrola spełniania wyma gań wprowadzonych do obrotu ciśnieniowych urzą dzeń transportowych oraz prowadzenie postępowań w tych sprawach na zasadach określonych w ustawie z dnia 28 października 2002 r. o przewozie drogowym towarów niebezpiecznych. Art. 5

5.

1. Inspektor wykonując zadania, o których mowa w art. 50, ma prawo do:

1) wstępu do pojazdu;

2) kontroli dokumentów; 2a)70) kontroli karty kierowcy i karty przedsiębior stwa; 3)7

1) kontroli zainstalowanych w pojeździe urządzeń pomiarowo-kontrolnych lub tachografu cyfrowe go;

4) kontrolowania masy, nacisków osi i wymiarów po jazdu przy użyciu przyrządu pomiarowego;

5) żądania od przedsiębiorcy i jego pracowników pi semnych lub ustnych wyjaśnień, okazania doku mentów i innych nośników informacji oraz udo stępnienia wszelkich danych mających związek z przedmiotem kontroli;

6) wstępu na teren przedsiębiorcy, w tym do po mieszczeń, gdzie prowadzi on działalność gospo darczą, w dniach i godzinach, w których jest lub powinna być wykonywana ta działalność. 1a. Inspektor przeprowadza czynności kontrolne, o których mowa w ust. 1 pkt 5 i 6, w obecności przed siębiorcy lub osoby przez niego wyznaczonej.

2. Inspektor ma również prawo do:

1) stosowania środków przymusu bezpośredniego;

2) używania broni palnej. Art. 5

6. Inspektor ma prawo w szczególności do nakładania i pobierania kar pieniężnych:

1) zgodnie z przepisami ustawy;

2) zgodnie z przepisami o drogach publicznych. Art. 5

7.

1. Ârodki przymusu bezpośredniego stosu je się wobec osób określonych w art. 68 ust. 1 pkt 1, niepodporządkowujących się poleceniom wydanym przez inspektorów, a także wobec osób uniemożliwia jących im wykonanie czynności kontrolnych.

2. Ârodki przymusu bezpośredniego mogą być użyte jedynie w zakresie niezbędnym do osiągnięcia podporządkowania się poleceniom, o których mowa w ust. 1, lub do skutecznego odparcia bezpośredniego i bezprawnego zamachu na inspektora.

3. Dopuszczalne jest stosowanie tylko takich środ ków przymusu bezpośredniego, jakie odpowiadają potrzebom wynikającym z istniejącej sytuacji, i pod warunkiem, że w inny dostępny w tej sytuacji sposób nie można skutecznie oraz bezpiecznie wykonać czyn ności kontrolnych. Art. 5

8.

1. Do środków przymusu bezpośredniego zalicza się użycie:

1) siły fizycznej, w postaci chwytów obezwładniają cych oraz podobnych technik obrony;

2) indywidualnych technicznych i chemicznych środ ków lub urządzeń przeznaczonych do obezwład niania osób oraz unieruchamiania pojazdów.

2. Siłę fizyczną można stosować w celu odparcia czynnej napaści lub zmuszenia do wykonania polece nia albo zatrzymania osoby ściganej.

3. Indywidualne techniczne i chemiczne środki przymusu bezpośredniego można stosować w przy padku odpierania czynnej napaści, pokonywania czyn nego oporu lub udaremniania ucieczki osoby kontro lowanej.

4. Inspektor może stosować również kolczatkę dro gową lub inne urządzenia techniczne umożliwiające unieruchomienie pojazdu. Dziennik Ustaw Nr 125 — 9376 — Poz. 874 ——————— 6

9) Dodany przez art. 1 pkt 21 ustawy, o której mowa w od nośniku 2. 70) Dodany przez art. 26 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 26. 7

1) W brzmieniu ustalonym przez art. 26 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 26.

5. Zastosowanie urządzenia technicznego, o któ rym mowa w ust. 4, należy poprzedzić:

1) sygnałem zatrzymania, podanym przez inspektora w sposób zrozumiały i widoczny dla kierującego zatrzymywanym pojazdem;

2) wstrzymaniem ruchu drogowego w obu kierun kach na odległość nie mniejszą niż 100 metrów od tego urządzenia. Art. 5

9.

1. Ârodki przymusu bezpośredniego mogą być stosowane po uprzednim wezwaniu do zachowa nia się zgodnego z prawem oraz po bezskutecznym uprzedzeniu o zamiarze ich użycia.

2. Inspektor może odstąpić od wezwania osoby do zachowania się zgodnego z prawem oraz od uprzedze nia o zamiarze użycia środków przymusu bezpośred niego, jeżeli zwłoka groziłaby niebezpieczeństwem dla życia, zdrowia ludzkiego lub mienia.

3. Ârodki przymusu bezpośredniego stosuje się w taki sposób, aby osiągnięcie podporządkowania się wydanym poleceniom powodowało możliwie naj mniejszą dolegliwość osobie, wobec której zostały one użyte.

4. Od dalszego stosowania środków przymusu bezpośredniego należy odstąpić, gdy osoba, wobec której użyto tych środków, podporządkowała się wy danym poleceniom. Art. 60. Jeżeli wskutek zastosowania środka przy musu bezpośredniego nastąpiło zranienie osoby, inspektor jest obowiązany udzielić jej pierwszej pomo cy, a w razie potrzeby wezwać lekarza. Art. 6

1.

1. O fakcie zastosowania środka przymusu bezpośredniego inspektor niezwłocznie zawiadamia pisemnie bezpośredniego przełożonego.

2. Przełożony jest obowiązany każdorazowo zba dać zasadność, warunki i sposób zastosowania środ ków przymusu bezpośredniego przez podległych mu inspektorów. Art. 6

2.

1. W przypadku gdy środki przymusu bez pośredniego wymienione w art. 58 ust. 1 okażą się niewystarczające lub ich użycie ze względu na okolicz ności danego zdarzenia nie będzie możliwe, inspektor może użyć broni palnej.

2. Użycie broni palnej przez inspektora w przypad ku, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić wyłącznie w celu odparcia bezpośredniego i bezprawnego zama chu na jego życie lub zdrowie.

3. Przez użycie broni palnej rozumie się oddanie strzału w kierunku osoby w celu jej obezwładnienia, po wyczerpaniu toku postępowania określonego w art. 63.

4. Inspektor, który podjął decyzję o użyciu broni palnej, powinien postępować ze szczególną rozwagą, traktując broń jako ostateczny środek działania.

5. Broni palnej należy użyć w sposób wyrządzają cy możliwie najmniejszą szkodę osobie, przeciwko której jej użyto, i jej użycie nie może zmierzać do po zbawienia tej osoby życia ani narażać osób postron nych na niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia. Art. 6

3.

1. Inspektor przed użyciem broni palnej jest obowiązany:

1) po okrzyku „Inspekcja drogowa” wezwać osobę, w stosunku do której przewiduje się użycie broni palnej, do zachowania zgodnego z prawem, a w szczególności do natychmiastowego porzuce nia broni lub innego niebezpiecznego narzędzia, odstąpienia od bezprawnych działań lub użycia przemocy albo zaniechania ucieczki;

2) w razie niepodporządkowania się wezwaniom określonym w pkt 1, zagrozić użyciem broni palnej okrzykiem „Stój, bo strzelam”;

3) oddać strzał ostrzegawczy w górę, jeżeli czynności określone w pkt 1 i pkt 2 okażą się bezskuteczne.

2. Przepisów ust. 1 nie stosuje się, w przypadku gdy z zachowania osoby posiadającej broń lub inne niebezpieczne narzędzie wynika, że wszelka zwłoka groziłaby bezpośrednim niebezpieczeństwem dla ży cia lub zdrowia ludzkiego.

3. Użycie broni palnej w sytuacji, o której mowa w ust. 2, musi być poprzedzone okrzykiem „Inspekcja drogowa”. Art. 6

4.

1. Jeżeli wskutek użycia broni palnej nastę puje zranienie lub zachodzi podejrzenie śmierci osoby, inspektor jest obowiązany, bez zbędnej zwłoki, do udzielenia pierwszej pomocy i niezwłocznego wezwa nia lekarza oraz powiadomienia najbliższej jednostki Policji.

2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, oraz gdy w wyniku użycia broni palnej doszło do wyrządze nia szkody w mieniu, inspektor jest obowiązany po nadto do zabezpieczenia śladów na miejscu zdarzenia i niedopuszczenia na to miejsce osób trzecich oraz je żeli jest to możliwe — ustalenia świadków zdarzenia. Art. 6

5.

1. O każdym przypadku użycia broni palnej lub podjęcia czynności, o których mowa w art. 63, inspektor jest obowiązany niezwłocznie powiadomić bezpośredniego przełożonego oraz sporządzić pisem ną notatkę.

2. Do obowiązków wojewódzkiego inspektora na leży:

1) zbadanie, czy użycie broni palnej lub podjęcie czynności określonych w art. 63 było zgodne z obowiązującymi przepisami;

2) niezwłoczne zawiadomienie prokuratora — w przypadku stwierdzenia, że użycie broni palnej było niezgodne z obowiązującymi przepisami;

3) wszczęcie postępowania dyscyplinarnego w przy padku określonym w pkt 2 oraz w razie stwierdze nia, że podjęcie czynności określonych w art. 63 było niezgodne z obowiązującymi przepisami. Dziennik Ustaw Nr 125 — 9377 — Poz. 874 Art. 6

6.

1. Inspektorzy wykonujący zadania okreś lone w art. 50 ustawy mogą być wyposażeni w broń palną.

2. Pozwolenie na broń palną na okaziciela wydaje, na wniosek wojewódzkiego inspektora, w trybie okreś lonym w ustawie z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amu nicji (Dz. U. z 2004 r. Nr 52, poz. 525 i Nr 96, poz. 959 oraz z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711), właściwy miejsco wo komendant wojewódzki Policji.

3. Wojewódzki inspektor dokonuje zakupu broni palnej i amunicji według zasad określonych w przepi sach o broni i amunicji.

4. Wojewódzki inspektor występuje z wnioskiem do właściwego miejscowo komendanta wojewódzkie go Policji o dopuszczenie inspektora do posiadania broni palnej oraz amunicji na zasadach określonych w przepisach o broni i amunicji.

5. Inspektorzy, po zakończeniu pracy, są obowiąza ni do codziennego zdawania broni i amunicji do pod ręcznego magazynku broni, znajdującego się w naj bliższej jednostce Policji, gdzie inspektor wykonywał swoje zadanie służbowe. Art. 6

7.

1. Inspekcja współdziała w szczególności z: Policją, Agencją Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencją Wywiadu, Biurem Ochrony Rządu, ˚andar merią Wojskową, Strażą Graniczną, Służbą Celną, kon trolą skarbową, Państwową Inspekcją Pracy, Inspekcją Handlową, Inspekcją Ochrony Ârodowiska, Inspekcją Weterynaryjną i zarządcami dróg — w zakresie bezpie czeństwa i porządku ruchu na drogach publicznych oraz zwalczania przestępstw i wykroczeń drogowych dokonywanych w zakresie transportu drogowego lub w związku z tym transportem, z uwzględnieniem właściwości i kompetencji tych organów oraz zadań Inspekcji.

2. W celu realizacji zadań określonych w art. 50 Inspekcja współdziała z organami samorządu teryto rialnego, jak również z organizacjami zrzeszającymi przewoźników drogowych. Art. 6

8.

1. Kontroli, o której mowa w art. 50 i 87, z zastrzeżeniem ust. 2, podlegają:

1) kierowcy wykonujący transport drogowy lub prze wóz na potrzeby własne,

2) przedsiębiorcy wykonujący transport drogowy lub przewóz na potrzeby własne,

3) podmioty, o których mowa w art. 3 ust. 2 — zwani dalej „kontrolowanymi”.

2. Kontroli, o której mowa w ust. 1, nie podlegają pojazdy przewożące wartości pieniężne w rozumieniu przepisów o ochronie osób i mienia. Art. 6

9. 1.7

2) Inspektor wykonuje czynności kontrol ne, z zastrzeżeniem ust. 1a, w umundurowaniu oraz posługuje się legitymacją służbową i znakiem identyfi kacyjnym. 1a.7

3) Inspektor może wykonywać bez umunduro wania czynności kontrolne podczas kontroli:

1) w przedsiębiorstwie;

2) przewozów regularnych, o ile nie wymaga to za trzymywania pojazdów na drodze poza przystan kami;

3) transportu drogowego taksówką, o ile nie wymaga to zatrzymywania pojazdów na drodze poza po stojem.

2. Głównemu Inspektorowi, wojewódzkiemu inspektorowi, ich zastępcom, inspektorom oraz pra cownikom inspektoratów wykonujących zadania z za kresu nadzoru i kontroli pracy inspektorów przysługu je umundurowanie służbowe.

3. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, dystynkcje i wzór umundu rowania, o którym mowa w ust. 2, normy umunduro wania i sposób jego przydziału oraz zasady i sposób noszenia umundurowania, jak również ustali kryteria przydziału umundurowania, warunki jego używania, mając na uwadze okres używalności umundurowania. 3a. Minister właściwy do spraw transportu, w po rozumieniu z ministrem właściwym do spraw finan sów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość i warunki przyznawania równoważnika pie niężnego w zamian za umundurowanie, uwzględnia jąc:

1) elementy umundurowania stanowiące podstawę do określenia wysokości równoważnika;

2) sposób ustalania wysokości równoważnika;

3) tryb i przypadki przyznawania, zwrotu i zawiesza nia wypłaty równoważnika;

4) terminy wypłacania lub zwrotu równoważnika.

4. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wzór legitymacji inspektora oraz szczegółowy sposób postępowania z nią związa nego. Do legitymacji służbowej podlegają wpisaniu następujące dane osobowe: imię, nazwisko, stanowi sko. Rozporządzenie ustali sposób wydawania legity macji oraz przypadki, w których podlega ona wymia nie i zwrotowi, a także sposób jej używania i przecho wywania.

5. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wzór odznaki identyfikacyj nej inspektora i oznakowania pojazdu służbowego oraz szczegółowy sposób postępowania z nimi zwią zany. Rozporządzenie to ustali w szczególności sposób używania i przechowywania odznaki. Dziennik Ustaw Nr 125 — 9378 — Poz. 874 ——————— 7

2) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 22 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2. ——————— 7

3) Dodany przez art. 1 pkt 22 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2. Art. 70.

1. Rozpoczęcie kontroli przez inspektora poprzedzone jest okazaniem kontrolowanemu legity macji służbowej.

2. Legitymacja, o której mowa w ust. 1, upoważnia inspektora do dokonania czynności kontrolnych.

3. Inspektor ma obowiązek zapoznać kontrolowa nego z jego prawami i obowiązkami wynikającymi z ustawy.

4. Inspektor wykonuje czynności kontrolne w obecności kontrolowanego, osoby zastępującej kontrolowanego lub przez niego zatrudnionej. Art. 71.7

4) Zatrzymanie pojazdu do kontroli może być dokonane tylko przez umundurowanych inspekto rów znajdujących się:

1) w pobliżu oznakowanego pojazdu służbowego lub

2) w miejscu oznakowanym znakiem drogowym uprzedzającym o kontroli. Art. 7

2. Kontrolowany jest obowiązany umożliwić inspektorowi dokonanie czynności kontrolnych, a w szczególności:

1) udzielić ustnych lub pisemnych wyjaśnień, okazać dokumenty lub inne nośniki informacji oraz udo stępnić dane mające związek z przedmiotem kon troli;

2) udostępnić pojazd, a w uzasadnionych przypad kach wynikających z przeprowadzonej kontroli po jazdu na drodze, obiekt, siedzibę przedsiębiorcy oraz wszystkie pomieszczenia, w których przedsię biorca prowadzi działalność gospodarczą bądź też przechowuje mienie przedsiębiorstwa;

3) umożliwić sporządzenie kopii dokumentów wska zanych przez kontrolującego;

4) umożliwić sporządzenie dokumentacji filmowej lub fotograficznej, jeżeli może ona stanowić do wód lub przyczynić się do utrwalenia dowodu w sprawie będącej przedmiotem kontroli; 5)7

5) umożliwić przekazanie, za potwierdzeniem od bioru, kopii dokumentów, w tym gromadzonych przez przedsiębiorcę wydruków z tachografu cy frowego i karty kierowcy, oraz oryginału zapisu urządzenia samoczynnie rejestrującego prędkość jazdy, czas jazdy i postoju lub karty kierowcy, któ rych kontrola będzie dokonywana poza siedzibą przedsiębiorcy. Art. 7

3.

1. W toku kontroli inspektor może:

1) legitymować kierowców i inne osoby w celu usta lenia tożsamości, jeżeli jest to niezbędne dla po trzeb kontroli;

2) badać dokumenty i inne nośniki informacji objęte zakresem kontroli;

3) dokonywać oględzin i zabezpieczać zebrane dowo dy; 3a)7

6) zatrzymać kartę kierowcy w przypadkach, o któ rych mowa w art. 14 ust. 4 lit. c rozporządzenia Ra dy (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 370 z 31.12.1985, str. 8 oraz Dz. Urz. WE L 274 z 09.10.1998, str. 1), lub kartę przedsiębiorstwa;

4) przesłuchiwać świadków i zasięgać opinii bieg łych;

5) przesłuchiwać kontrolowanego w charakterze strony, jeżeli po wyczerpaniu środków dowodo wych lub z powodu ich braku pozostały niewyjaś nione fakty istotne dla ustaleń kontroli.

2. W przypadku nieusprawiedliwionego niestawie nia się kontrolowanego, świadka lub biegłego na we zwanie inspektora stosuje się przepisy Kodeksu postę powania administracyjnego. Art. 7

4.

1. Z przeprowadzonych czynności kontrol nych inspektor sporządza protokół, a jego kopię dorę cza się kontrolowanemu.

2. Protokół podpisują inspektor i kontrolowany. Do protokołu kontroli kontrolowany może wnieść zastrze żenia.

3. Odmowę podpisania protokołu przez kontrolo wanego odnotowuje się w protokole. Art. 7

5. Wyniki kontroli wykorzystywane są do for mułowania wniosków o wszczęcie postępowania:

1) administracyjnego o cofnięcie uprawnień przewo zowych przedsiębiorcy, określonych przepisami ustawy;

2) karnego lub karno-skarbowego;

3) w sprawach o wykroczenia;

4) przez organy Państwowej Inspekcji Pracy;

5) przewidzianego w umowach międzynarodowych w stosunku do przedsiębiorców zagranicznych. Art. 7

6.

1. Inspektorem może być osoba, która:

1) posiada obywatelstwo polskie;

2) ma nienaganną opinię i nie była karana za prze stępstwo umyślne;

3) legitymuje się świadectwem dojrzałości po zda nym egzaminie maturalnym; Dziennik Ustaw Nr 125 — 9379 — Poz. 874 ——————— 7

4) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 23 ustawy, o któ rej mowa w odnośniku 2. 7

5) W brzmieniu ustalonym przez art. 26 pkt 3 ustawy, o któ rej mowa w odnośniku 26. ——————— 7

6) Dodany przez art. 26 pkt 4 ustawy, o której mowa w od nośniku 26.

4) posiada prawo jazdy co najmniej kategorii B;

5) ukończyła 25 lat oraz posiada wymagany stan zdrowotny;

6) złożyła z wynikiem pozytywnym egzamin kwalifi kacyjny.

2. Zatrudnienie pracownika Inspekcji na stanowi sku inspektora poprzedzone jest praktyką w ramach sześciomiesięcznego kursu specjalistycznego zakoń czonego egzaminem kwalifikacyjnym, z zastrzeżeniem ust. 3.

3. Inspektor podlega co najmniej raz w roku szko leniu organizowanemu przez Głównego Inspektora w celu podniesienia poziomu wiedzy fachowej.

4. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowe warunki odbywania praktyki, progra my szkolenia oraz sposób organizacji kursów spe cjalistycznych i przeprowadzania egzaminów kwa lifikacyjnych, a także obowiązujące kryteria kwali fikacji, z uwzględnieniem czasu trwania praktyki i wiedzy niezbędnej dla inspektorów, kryteriów oceny osób przystępujących do egzaminu kwalifi kacyjnego oraz trybu jego przeprowadzenia;

2) warunki i tryb przeprowadzania badań lekarskich i psychologicznych w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do wyko nywania czynności inspektora. Art. 7

7. 1.7

7) Do pracowników Inspekcji zatrudnio nych na stanowiskach urzędniczych, w tym inspekto rów, stosuje się przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o służbie cywilnej (Dz. U. Nr 170, poz. 1218, z późn. zm.77a)), z zastrzeżeniem ust. 2. 2.7

7) Do pracowników Inspekcji zatrudnionych na stanowiskach inspektorów nie mają zastosowania przepisy art. 4 ustawy, o której mowa w ust. 1.

3. Do pracowników innych niż wymienieni w ust. 1 mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 16 wrześ nia 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 86, poz. 953, z późn. zm.78)). Art. 7

8. Inspektorom wykonującym czynności kon trolne przysługuje miesięczny dodatek inspekcyjny do wynagrodzenia w wysokości do 100 % wynagrodzenia. Art. 7

9. Inspektorzy w związku z wykonywaniem czynności kontrolnych korzystają z ochrony przewi dzianej w Kodeksie karnym dla funkcjonariuszy publicz nych. Art. 80.

1. Tworzy się centralną ewidencję naru szeń stwierdzonych w wyniku przeprowadzanych kon troli, zwaną dalej „ewidencją”.

2. W ewidencji gromadzi się dane i informacje o przedsiębiorcach i kierowcach oraz popełnianych przez nich naruszeniach, o których mowa w ust. 1. 2a. Ewidencja obejmuje również informacje o przeprowadzonych kontrolach, w trakcie których nie stwierdzono naruszeń, o których mowa w ust. 1.

3. Ewidencję prowadzi w systemie telefonicznym lub elektronicznym Główny Inspektor, który jest ad ministratorem danych i informacji zgromadzonych w ewidencji. Art. 8

1. Dane i informacje przekazują do ewidencji:

1) wojewódzki inspektor;

2) uprawnieni do kontroli, o których mowa w przepi sach ustawy;

3) uprawnieni do kontroli, o których mowa w przepi sach o przewozie drogowym towarów niebez piecznych. Art. 8

2. Administrator danych przetwarzający dane osobowe na potrzeby ewidencji jest zwolniony z obo wiązku informacyjnego określonego w art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926, z późn. zm.79)). Rozdział 10 Nadzór i kontrola Art. 8

3.

1. Organ, który udzielił licencji lub zezwo lenia, może nałożyć na przewoźnika drogowego obo wiązek przedstawienia w oznaczonym terminie infor macji i dokumentów potwierdzających, że spełnia on wymagania ustawowe i warunki określone w licencji lub zezwoleniu.

2. Na żądanie ministra właściwego do spraw transportu lub organu właściwego w sprawach licen cji lub zezwoleń przewoźnik drogowy obowiązany jest przekazywać informacje związane z działalnością transportową dotyczące stosowanych cen i taryf oraz liczby przewiezionych osób lub masy przewiezionych rzeczy. Dziennik Ustaw Nr 125 — 9380 — Poz. 874 ——————— 7

7) W brzmieniu ustalonym przez art. 108 ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o służbie cywilnej (Dz. U. Nr 170, poz. 1218), która weszła w życie z dniem 27 październi ka 2006 r. 77a) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 218, poz. 1592 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 25, poz. 162 i Nr 123, poz. 847. 7

8) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 98, poz. 1071, Nr 123, poz. 1353 i Nr 128, poz. 1403, z 2002 r. Nr 1, poz. 18, Nr 153, poz. 1271 i Nr 240, poz. 2052, z 2003 r. Nr 228, poz. 2256, z 2005 r. Nr 10, poz. 71 i Nr 169, poz. 1417, z 2006 r. Nr 45, poz. 319, Nr 170, poz. 1218, Nr 218, poz. 1592 i Nr 220, poz. 1600 oraz z 2007 r. Nr 89, poz. 589. ——————— 7

9) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271, z 2004 r. Nr 25, poz. 219 i Nr 33, poz. 285 oraz z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711.

3. Organy, o których mowa w art. 7 ust. 2 pkt 1 i pkt 2 oraz art. 18 ust. 1 pkt 1, obowiązane są przed stawiać ministrowi właściwemu do spraw transportu, co najmniej dwa razy w roku, w terminach do dnia 15 stycznia oraz do dnia 15 lipca, informacje dotyczą ce liczby i zakresu udzielonych licencji i zezwoleń.

4. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do jed nostki uprawnionej do egzaminowania w zakresie wy maganym do uzyskania certyfikatu kompetencji zawo dowych.

5. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, zakres danych i informacji, o których mowa w ust. 1 i ust. 2, sposób i terminy ich przedstawiania, mając na względzie konieczność mo nitorowania rynku przewozów drogowych. Art. 84.80)

1. Organy udzielające licencji, zezwole nia lub zaświadczenia o wykonywaniu przewozów na potrzeby własne są uprawnione do kontroli przedsię biorcy w zakresie spełniania wymogów będących podstawą do wydania tych dokumentów.

2. Kontrolę, o której mowa w ust. 1, przeprowadza się co najmniej raz na 5 lat.

3. Minister właściwy do spraw transportu może upoważnić, w drodze zarządzenia, kierownika jednost ki, o której mowa w art. 17 ust. 2, do dokonywania kontroli w zakresie spełniania przez przedsiębiorcę wymagań, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1—3, sta nowiących podstawę do udzielenia licencji na między narodowy transport drogowy. Art. 8

5.

1. Postępowanie kontrolne przeprowadza się na podstawie wydanego w tej sprawie postano wienia określającego zakres kontroli oraz osoby upo ważnione do jej przeprowadzenia.

2. Osoby upoważnione do przeprowadzenia kon troli mają prawo do:

1) żądania od przedsiębiorcy i jego pracowników pi semnych lub ustnych wyjaśnień, okazania doku mentów i innych nośników informacji oraz udo stępnienia wszelkich danych mających związek z przedmiotem kontroli;

2) wstępu na teren przedsiębiorcy, w tym do pomiesz czeń, gdzie prowadzi on działalność gospodarczą, w dniach i godzinach, w których jest lub powinna być wykonywana ta działalność, oraz wstępu do pojazdów użytkowanych przez przedsiębiorcę.

3. Czynności kontrolne przeprowadza się w obecno ści przedsiębiorcy lub osoby przez niego wyznaczonej. Art. 8

6.

1. Organ udzielający licencji lub zezwole nia może powierzyć, w drodze porozumienia, czynno ści kontrolne organowi administracji publicznej lub in nemu organowi państwowemu.

2. Nadzór nad wydawaniem licencji i zezwoleń w krajowym transporcie drogowym, a także zaświad czeń przy przewozach na potrzeby własne, sprawuje wojewódzki inspektor transportu drogowego. 3.8

1) Rada Ministrów, kierując się zasadą skutecz ności nadzoru, o którym mowa w ust. 2, określi, w dro dze rozporządzenia, szczegółowe warunki i sposób prowadzenia czynności związanych z nadzorem oraz stosowanych dokumentów, a także ich wzory. Art. 8

7. 1.8

2) Podczas przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego kierowca pojazdu samochodowego, z zastrzeżeniem ust. 4, jest obowią zany mieć przy sobie i okazywać, na żądanie upraw nionego organu kontroli, wypis z licencji, kartę opłaty drogowej, zapisy urządzenia rejestrującego samo czynnie prędkość jazdy, czas jazdy i czas postoju, obo wiązkowe przerwy i czas odpoczynku, a ponadto:

1) w transporcie drogowym osób: a) przy wykonywaniu przewozów regularnych i re gularnych specjalnych — odpowiednie zezwo lenie i formularz jazdy lub wypis z zezwolenia wraz z obowiązującym rozkładem jazdy, b) przy wykonywaniu międzynarodowych przewo zów wahadłowych lub okazjonalnych — odpo wiednie zezwolenie, c) przy wykonywaniu międzynarodowych przewo zów na potrzeby własne — formularz jazdy, d) oryginał albo poświadczoną za zgodność z ory ginałem przez przedsiębiorcę kserokopię decy zji, o której mowa w art. 20a ust. 2, jeżeli zosta ła wydana;

2) w transporcie drogowym rzeczy — dokumenty związane z przewożonym ładunkiem, a także: a) odpowiednie zezwolenie wymagane w między narodowym transporcie drogowym, b) dokumenty wymagane przy przewozie drogo wym towarów niebezpiecznych, c) świadectwo wymagane zgodnie z umową o międzynarodowych przewozach szybko psu jących się artykułów żywnościowych i o specjal nych środkach transportu przeznaczonych do tych przewozów (ATP), d) zezwolenie na przejazd pojazdu, z ładunkiem lub bez ładunku, o masie, naciskach osi lub wy miarach przekraczających wielkości określone w odrębnych przepisach, e) wymagane przy przewozie żywych zwierząt, f) dokumenty wymagane przy przewozie od padów, g) certyfikat potwierdzający spełnienie przez po jazd odpowiednich wymogów bezpieczeństwa lub warunków dopuszczenia do ruchu, jeżeli jest wymagany;

3) w międzynarodowym transporcie drogowym — świadectwo kierowcy, jeżeli jest wymagane. Dziennik Ustaw Nr 125 — 9381 — Poz. 874 ——————— 80) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 24 ustawy, o któ rej mowa w odnośniku 2. ——————— 8

1) Dodany przez art. 1 pkt 25 ustawy, o której mowa w od nośniku 2, który wszedł w życie z dniem 21 marca 2006 r. 8

2) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 26 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 1a. (uchylony).83) 1b.8

4) Podczas przejazdu wykonywanego w ra mach transportu drogowego przez zagranicznego przewoźnika kierowca pojazdu samochodowego jest obowiązany ponadto mieć przy sobie i okazywać na żądanie uprawnionego organu kontroli dowód uisz czenia opłaty, o której mowa w art. 43 ust. 1, jeżeli jest wymagana. 2.8

5) Podczas przewozu drogowego wykonywane go na potrzeby własne kontrolowany jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać na żądanie uprawnionego organu kontroli, oprócz odpowiednich dokumentów wymaganych przy takim przewozie, określonych w ust. 1, wypis zaświadczenia, o którym mowa w art. 33 ust. 10.

3. Przedsiębiorca lub podmiot, o którym mowa w art. 3 ust. 2, wykonujący przewozy na potrzeby włas ne, odpowiedzialni są za wyposażenie kierowcy wyko nującego transport drogowy lub przewóz na potrzeby własne w wymagane dokumenty.

4. Podczas przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego kierowca taksówki jest obowią zany mieć przy sobie i okazać na żądanie licencję. Art. 8

8. Przepisy art. 87 nie naruszają praw i obo wiązków przedsiębiorców i kierowców wykonujących transport drogowy, wynikających z odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych. Art. 8

9.

1. Do kontroli dokumentów, o których mo wa w art. 87, oraz warunków w nich określonych, uprawnieni są:

1) funkcjonariusze Policji;

2) inspektorzy Inspekcji Transportu Drogowego;

3) funkcjonariusze organów celnych;

4) funkcjonariusze Straży Granicznej;

5) upoważnieni pracownicy zarządców dróg publicz nych — z wyłączeniem dokumentów, o których mowa w art. 87 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. a i ust. 4;

6) inspektorzy Państwowej Inspekcji Pracy — w od niesieniu do zapisów urządzenia rejestrującego samoczynnie prędkość jazdy oraz czas jazdy i po stoju; 7)8

6) upoważnieni pracownicy właściwego organu, o którym mowa w art. 18 ust. 1 — w odniesieniu do przewozów regularnych i regularnych specjal nych. 2.8

7) Minister właściwy do spraw transportu, w po rozumieniu z ministrem właściwym do spraw we wnętrznych i ministrem właściwym do spraw finan sów publicznych, kierując się zasadą skuteczności kontroli, określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb przeprowadzania kontroli w zakresie przewozu drogowego, a także wzory dokumentów stosowane przez uprawnionych do tej kontroli. Art. 90. W wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzającej uchybienia organ udzielający licencji lub zezwolenia:

1) wzywa przedsiębiorcę do usunięcia stwierdzonych uchybień w wyznaczonym terminie;

2) cofa licencję lub zezwolenie, z zachowaniem wa runków, o których mowa w art. 15 i art. 24 ust. 4—6. Art. 90a.8

8)

1. Główny Inspektor Transportu Drogo wego przekazuje do Komisji Europejskiej dane doty czące przeprowadzonych kontroli:

1) stanu technicznego pojazdów, co dwa lata, w ter minie do 31 marca, po upływie okresu objętego sprawozdaniem, zgodnie z formularzem, o którym mowa w ust. 3; 2)8

9) w zakresie, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 561/2006, zgodnie z formularzem, o któ rym mowa w art. 17 tego rozporządzenia, co dwa lata, w terminie do dnia 30 września roku następu jącego po zakończeniu dwuletniego okresu spra wozdawczego.

2. Organy uprawnione do przeprowadzania kon troli, o których mowa w art. 89 ust. 1, obowiązane są przekazywać Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego informacje:

1) o których mowa w ust. 1 pkt 1, co dwa lata, w ter minie do 31 stycznia po upływie dwuletniego okresu objętego sprawozdaniem,

2) o których mowa w ust. 1 pkt 2, co dwa lata, w ter minie do 31 lipca po upływie dwuletniego okresu objętego sprawozdaniem — na formularzach, o których mowa w ust. 3.

3. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza do przeka zywania danych, o których mowa w ust. 1 pkt 1, uwzględniając zakres niezbędnych danych. Art. 9

1.

1. Minister właściwy do spraw transportu kontroluje sposób egzaminowania i wydawania certy Dziennik Ustaw Nr 125 — 9382 — Poz. 874 ——————— 8

3) Przez art. 1 pkt 3 lit. a ustawy, o której mowa w odnośni ku 11. 8

4) Dodany przez art. 1 pkt 26 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 8

5) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 11. 8

6) Dodany przez art. 1 pkt 27 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2. ——————— 8

7) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 27 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 8

8) Dodany przez art. 1 pkt 28 ustawy, o której mowa w od nośniku 2. 8

9) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 3 ustawy wymie nionej w odnośniku 4 jako druga. fikatów kompetencji zawodowych oraz gospodarkę finansową jednostki certyfikującej.

2. Jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli stwier dzono uchybienia, minister właściwy do spraw trans portu:

1) wzywa kontrolowaną jednostkę do niezwłocznego usunięcia uchybień lub

2) pozbawia ją uprawnień, o których mowa w art. 38 ust. 3. Rozdział 11 Kary pieniężne Art. 9

2. 1.90) Kto wykonuje przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, naruszając obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy lub przepisów:

1) o przewozie drogowym towarów niebezpiecznych,

2) o czasie pracy kierowców,

3) o odpadach,

4) o ochronie zwierząt,

5) o ruchu drogowym oraz w zakresie ochrony śro dowiska, okresowych ograniczeń ruchu pojazdów na drogach lub zakazu ruchu niektórych ich rodza jów, 6)9

1) o bezpieczeństwie żywności i żywienia,

7) wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzyna rodowych,

8) wspólnotowych dotyczących przewozów drogo wych — podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 zło tych do 15 000 złotych.

2. Suma kar pieniężnych nałożonych podczas jed nej kontroli nie może przekroczyć kwoty:

1) 15 000 złotych — w odniesieniu do kontroli drogo wej;

2) 30 000 złotych — w odniesieniu do kontroli w przedsiębiorstwie.

3. Jeżeli czyn będący naruszeniem przepisów, o których mowa w ust. 1, wyczerpuje jednocześnie znamiona wykroczenia, stosuje się wyłącznie przepisy niniejszej ustawy.

4. Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1, oraz wysokości kar pienięż nych za poszczególne naruszenia określa załącznik do ustawy. Art. 92a.9

2)

1. W przypadku gdy podczas kontroli drogowej zostaną stwierdzone naruszenia:

1) obowiązku posiadania w pojeździe wymaganych dokumentów, o których mowa w art. 87, 2)9

3) zasad dotyczących maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu, dziennego czasu od poczynku lub przekraczania maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy, określonych w rozporządzeniu (WE) nr 561/2006 oraz w Umo wie europejskiej dotyczącej pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogo we (AETR), sporządzonej w Genewie dnia 1 lip ca 1970 r. (Dz. U. z 1999 r. Nr 94, poz. 1086 i 1087),

3) zasad dotyczących użytkowania analogowych urządzeń rejestrujących samoczynnie prędkość jazdy, czas jazdy i czas postoju, obowiązkowe przerwy i czas odpoczynku, określonych w rozpo rządzeniu Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grud nia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących sto sowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 370 z 31.12.1985) — kierowca pojazdu samochodowego realizujący przewóz drogowy podlega karze grzywny.

2. Orzekanie w sprawach, o których mowa w ust. 1, następuje w trybie określonym w Kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia.

3. Wszczęcie postępowania wobec kierowcy nie wyklucza wszczęcia postępowania administracyjnego także wobec przedsiębiorcy lub podmiotu, o którym mowa w art. 3 ust. 2 pkt 3, realizującego przewóz dro gowy. 4.9

4) Postępowania administracyjnego wobec przedsiębiorcy lub podmiotu, o którym mowa w art. 3 ust. 2 pkt 3, nie wszczyna się, jeżeli okoliczności spra wy i dowody jednoznacznie wskazują, że podmiot wy konujący przewóz nie miał wpływu na powstanie na ruszenia. 5.9

4) Przepisu ust. 4 nie stosuje się, jeżeli narusze nie, o którym mowa w ust. 1, ma charakter rażący, a w szczególności:

1) zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego;

2) zostało popełnione wielokrotnie. Dziennik Ustaw Nr 125 — 9383 — Poz. 874 ——————— 90) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 29 ustawy, o któ rej mowa w odnośniku 2, który wszedł w życie z dniem 21 grudnia 2005 r. 9

1) W brzmieniu ustalonym przez art. 111 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. Nr 171, poz. 1225), która weszła w życie z dniem 28 października 2006 r. ——————— 9

2) Dodany przez art. 1 pkt 30 ustawy, o której mowa w od nośniku 2, który wszedł w życie z dniem 21 grudnia 2005 r. 9

3) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 4 lit. a ustawy wy mienionej w odnośniku 4 jako druga. 9

4) Dodany przez art. 3 pkt 4 lit. b ustawy wymienionej w od nośniku 4 jako druga. Art. 9

3. 1.9

5) Uprawnieni do kontroli, o których mo wa w art. 89 ust. 1, mają prawo nałożyć na wykonują cego przewozy drogowe lub inne czynności związane z tym przewozem karę pieniężną, w drodze decyzji administracyjnej. 1a. Decyzja, o której mowa w ust. 1, wydawana jest w imieniu organu właściwego ze względu na miej sce przeprowadzanej kontroli.

2. W przypadku gdy podczas kontroli granicznej na kontrolowanego zostanie nałożona kara, o której mo wa w ust. 1, przeprowadzający kontrolę uprawnieni są do uniemożliwienia kontrolowanemu wjazdu na tery torium Rzeczypospolitej Polskiej.

3. Decyzji, o której mowa w ust. 1, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności, z zastrzeżeniem ust. 4.

4. Przedsiębiorca krajowy uiszcza nałożoną karę pieniężną w terminie 21 dni od dnia jej wymierzenia; spoczywa na nim obowiązek niezwłocznego przekaza nia dowodu uiszczenia kary pieniężnej organowi, któ ry ją nałożył.

5. Od decyzji o nałożeniu kary pieniężnej przysłu guje odwołanie do organu nadrzędnego w stosunku do organu, który karę tę nałożył, w terminie 14 dni od dnia doręczenia przedsiębiorcy lub innemu podmioto wi wykonującemu przewozy na potrzeby własne tej decyzji.

6. (uchylony).96) 7.9

7) Przepisów ust. 1—3 nie stosuje się, jeżeli stwierdzone zostanie, że naruszenie przepisów nastą piło wskutek zdarzeń lub okoliczności, których podmiot wykonujący przewozy nie mógł przewidzieć. W takiej sytuacji, właściwy ze względu na miejsce przeprowa dzanej kontroli organ wydaje decyzję o umorzeniu po stępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej. Prze pis ust. 5 stosuje się odpowiednio. 8.9

7) Wszczęcie postępowania administracyjnego wobec przedsiębiorcy lub innego podmiotu realizują cego przewóz drogowy, nie wyklucza wszczęcia postę powania administracyjnego także wobec podmiotu wykonującego inne czynności związane z przewozem, w szczególności wobec:

1) spedytora;

2) nadawcy;

3) załadowcy;

4) organizatora wycieczki;

5) organizatora transportu. 9.9

7) Podmiot uprawniony do kontroli, o którym mowa w art. 89 ust. 1, nakłada w drodze decyzji admi nistracyjnej na podmiot wykonujący inne czynności związane z przewozem karę pieniężną, o której mowa w art. 92 ust. 1, jeżeli okoliczności sprawy i dowody jednoznacznie wskazują, że podmiot ten miał wpływ lub godził się na powstanie naruszenia obowiązków lub warunków przewozu drogowego. 10.9

7) Karę nakłada się w wysokości określonej w załączniku do ustawy dla przedsiębiorcy lub pod miotu realizującego przewóz. Art. 9

4.

1. Kary pieniężne stanowią dochody bu dżetu państwa.

2. Karę pieniężną uiszcza się w formie przekazu na właściwy rachunek bankowy, z tym że możliwe jest jej uiszczenie w formie gotówkowej bezpośrednio orga nowi, który ją nałożył, przez ukaranego niebędącego przedsiębiorcą krajowym. 2a. W przypadku, kiedy kara pieniężna nałożona została przez inspektorów Inspekcji Transportu Drogo wego, możliwe jest jej uiszczenie w formie bezgotów kowej, za pomocą karty płatniczej.

3. W przypadku uiszczenia kary pieniężnej w for mie gotówkowej organ wydaje pokwitowanie na dru ku ścisłego zarachowania, stanowiące dowód uiszcze nia tej kary. 3a. W przypadku, o którym mowa w ust. 2a, ukara ny ponosi również koszty związane z autoryzacją transakcji i przekazem środków na właściwy rachunek bankowy.

4. Koszty związane z uiszczeniem kary pieniężnej poprzez przekazanie jej na rachunek bankowy pokry wa wpłacający. 5.9

8) W przypadku uchylenia albo stwierdzenia nie ważności decyzji, a także uwzględnienia skargi przez sąd administracyjny uiszczona kara pieniężna podlega zwrotowi w terminie 14 dni od dnia wydania decyzji lub orzeczenia o zwrocie tej kary. Art. 9

5.

1. Uprawniony do kontroli zatrzymuje, za pokwitowaniem, dokumenty podlegające kontroli i kieruje lub usuwa pojazd, na koszt przedsiębiorcy, na najbliższy parking strzeżony do czasu:

1) uiszczenia kary pieniężnej, z zastrzeżeniem art. 93 ust. 4; Dziennik Ustaw Nr 125 — 9384 — Poz. 874 ——————— 9

5) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 31 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2, który wszedł w życie z dniem 21 grudnia 2005 r. 9

6) Przez art. 1 pkt 31 lit. b ustawy, o której mowa w odnośni ku 2, który wszedł w życie z dniem 21 grudnia 2005 r. 9

7) Dodany przez art. 3 pkt 5 ustawy wymienionej w odnośni ku 4 jako druga. ——————— 9

8) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 32 ustawy, o któ rej mowa w odnośniku 2.

2) usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości;

3) ustąpienia zakazów lub ograniczeń ruchu, o któ rych mowa w art. 92 ust. 1 pkt 5.

2. W zakresie postępowania w związku z usuwa niem pojazdu stosuje się odpowiednio przepisy prawa o ruchu drogowym.

3. Zwrot pojazdu z parkingu następuje po przed stawieniu przez kontrolowanego organowi, który ka rę nałożył, dowodu uiszczenia kary pieniężnej oraz usunięcia przyczyny skierowania pojazdu na parking.

4. Jeżeli kara pieniężna nie zostanie uiszczona i po jazd nie zostanie odebrany z parkingu w ciągu 30 dni od dnia nałożenia kary pieniężnej, stosuje się odpo wiednio przepisy działu II rozdziału 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954, z późn. zm.99)) dotyczące egzekucji należności pienięż nych z ruchomości. Art. 9

6. W sprawach nieuregulowanych w niniej szej ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. — Prawo działalności go spodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178, z późn. zm.100)).101) Rozdział 11a Przepisy karne Art. 96a.

1. Kto nie wypełnia obowiązków, o któ rych mowa w art. 15 ust. 4, podlega karze grzywny.

2. Orzekanie w sprawach, o których mowa w ust. 1, następuje w trybie przepisów Kodeksu postę powania w sprawach o wykroczenia. Rozdział 12 Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe Art. 97—10

3. (pominięte).102) Art. 10

4.

1. Zezwolenia na wykonywanie transpor tu drogowego udzielone przed dniem wejścia w życie ustawy zachowują moc.

2. Do postępowań administracyjnych wszczę tych, a niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się jej prze pisy. Art. 10

5. Âwiadectwo potwierdzające zdanie eg zaminu z zakresu wykonywania krajowego zarobko wego przewozu osób wydane na podstawie dotych czasowych przepisów o warunkach wykonywania krajowego drogowego przewozu osób staje się z mocy prawa certyfikatem kompetencji zawodo wych w zakresie krajowego transportu drogowego osób. Art. 10

6. (pominięty).102) Art. 10

7. Z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej do przedsię biorców zagranicznych z państw członkowskich Unii Europejskiej oraz państw członkowskich Europejskie go Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) — stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, nie stosuje się przepisów art. 18 ust. 2, art. 19 oraz art. 28 ust. 1. Art. 10

8. (pominięty).102) Art. 10

9.

1. Tracą moc:

1) ustawa z dnia 2 sierpnia 1997 r. o warunkach wy konywania międzynarodowego transportu drogo wego (Dz. U. Nr 106, poz. 677, z 1999 r. Nr 32, poz. 310 oraz z 2000 r. Nr 120, poz. 1268);

2) ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o warunkach wykonywania krajowego drogowego przewozu osób (Dz. U. Nr 141, poz. 942 i Nr 158, poz. 1045, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 86, poz. 963 i Nr 91, poz. 1043 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136).

2. (pominięty).102) Art. 1

10. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycz nia 2002 r., z tym że rozdział 9 wchodzi w życie z dniem 1 listopada 2001 r., z wyjątkiem art. 50, art. 68—75 i art. 80—82, które wchodzą w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.103) Dziennik Ustaw Nr 125 — 9385 — Poz. 874 ——————— 9

9) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 133, poz. 935, Nr 157, poz. 1119 i Nr 187, poz. 1381 oraz z 2007 r. Nr 89, poz. 589 i Nr 115, poz. 794. 100) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r. Nr 86, poz. 958 i Nr 114, poz. 1193, z 2001 r. Nr 49, poz. 509, Nr 67, poz. 679, Nr 102, poz. 1115 i Nr 147, poz. 1643, z 2002 r. Nr 1, poz. 2, Nr 115, poz. 995 i Nr 130, poz. 1112, z 2003 r. Nr 86, poz. 789, Nr 128, poz. 1176 i Nr 217, poz. 2125 oraz z 2004 r. Nr 54, poz. 535, Nr 91, poz. 870 i Nr 173, poz. 1808. 10

1) Utraciła moc na podstawie art. 66 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. — Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działal ności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1808), która weszła w życie z dniem 21 sierpnia 2004 r. 10

2) Zamieszczone w obwieszczeniu. 10

3) Ustawa została ogłoszona w dniu 30 października 2001 r. Załącznik do ustawy z dnia 6 września 2001 r.104) Dziennik Ustaw Nr 125 — 9386 — Poz. 874 ——————— 10

4) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 33 ustawy, o której mowa w odnośniku 2, który wszedł w życie z dniem 21 grud nia 2005 r. Lp. Wyszczególnienie naruszeń Wysokość kary w zł I II III

1. WYKONYWANIE TRANSPORTU DROGOWEGO LUB PRZEWOZU NA POTRZEBY W¸ASNE BEZ WYMAGANEJ LICENCJI LUB BEZ WYMAGANEGO ZAÂWIADCZENIA LUB Z NARUSZENIEM PRZEPISÓW DOTYCZÑCYCH DOKUMENTACJI KIEROWCY 1.

1. Wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji, z wyłącze niem taksówek 8 000 1.

2. Wykonywanie transportu drogowego pojazdem niezgłoszonym do licencji 8 000 1.

3. Wykonywanie transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji 3 000 1.

4. Wykonywanie przewozu na potrzeby własne bez wymaganego zaświadcze nia 2 000 1.

5. Wykonywanie przewozu na potrzeby własne pojazdem niezgłoszonym do zaświadczenia 200 1.

6. Wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego przez kierowcę niebędącego obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej bez wymaganego świadectwa kierowcy 1 000 1.

7. Wykonywanie transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne z na ruszeniem obowiązku wyposażenia kierowcy w odpowiednie dokumenty 500 1.

8. Wykonywanie transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne z naruszeniem warunków dotyczących dokumentacji pracy kierowcy w za kresie:

1. kierowania kierowcy na badania lekarskie lub psychologiczne

2. prowadzenia wymaganej dokumentacji dotyczącej pracy kierowcy

3. wystawiania kierowcy zaświadczenia poświadczającego jego zatrudnie nie oraz spełnienie wszystkich wymagań określonych ustawą

4. wystawiania oświadczenia poświadczającego spełnienie wszystkich wy magań określonych ustawą 500 500 500 500

2. WYKONYWANIE TRANSPORTU DROGOWEGO LUB PRZEWOZU NA POTRZEBY W¸ASNE Z NARUSZENIEM PRZEPISÓW DOTYCZÑCYCH ZEZWOLE¡ NA PRZEWÓZ OSÓB LUB RZECZY LUB INNYCH WARUNKÓW DOTYCZÑCYCH PRZEWOZU OSÓB LUB RZECZY 2.

1. Wykonywanie transportu drogowego osób bez wymaganego zezwolenia 6 000 2.

2. Wykonywanie transportu drogowego osób z naruszeniem warunków okreś lonych w zezwoleniu dotyczących:

1. dni

2. godzin odjazdu i przyjazdu

3. ustalonej trasy przejazdu lub wyznaczonych przystanków 2 000 500 3 000 2.

3. Wykonywanie transportu drogowego osób przez posiadającego odpowied nie zezwolenie bez obowiązującego rozkładu jazdy 2 000 2.

4. Wykonywanie transportu drogowego osób w zakresie przewozów regular nych pojazdem innym niż autobus 1 000 2.

5. Wykonywanie transportu drogowego osób autobusem, który nie odpowia da warunkom technicznym autobusu przeznaczonego dla danego rodzaju przewozu osób 500 Dziennik Ustaw Nr 125 — 9387 — Poz. 874 I II III 2.

6. Pobieranie należności za przejazd niezgodnie z cennikiem opłat podanym do publicznej wiadomości przy wykonywaniu transportu drogowego osób 300 2.

7. Wykonywanie transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne rze czy bez posiadania w pojeździe wymaganego zezwolenia 8 000 2.

8. Wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego lub międzynaro dowego przewozu na potrzeby własne rzeczy bez posiadania w pojeździe wymaganego do zezwolenia certyfikatu potwierdzającego spełnienie przez pojazd odpowiednich wymogów bezpieczeństwa lub warunków dopuszcze nia do ruchu 8 000 2.

9. Wykonywanie przewozów okazjonalnych w krajowym transporcie drogo wym pojazdem przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą z naruszeniem zakazu:

1. umieszczania lub używania w pojeździe taksometru

2. umieszczania na pojeździe oznaczeń z nazwą, adresem lub telefonem przedsiębiorcy

3. umieszczania na dachu pojazdu lamp lub innych urządzeń technicznych 5 000 5 000 5 000

3. PRZEWÓZ KABOTA˚OWY 3.

1. Wykonywanie przewozu kabotażowego na terytorium Rzeczypospolitej Pol skiej bez wymaganego zezwolenia 15 000

4. WYKONYWANIE PRZEWOZU DROGOWEGO Z NARUSZENIEM PRZEPISÓW DOTYCZÑCYCH UISZCZANIA OP¸AT ZA PRZEJAZD PO DROGACH KRAJOWYCH 4.

1. Wykonywanie przewozu drogowego bez uiszczenia wymaganej opłaty za przejazd po drogach krajowych* * Karta dobowa lub tygodniowa, która w chwili rozpoczęcia kontroli nie znajdowała się w pojeździe, a przedstawiona została w terminie później szym, nie stanowi dowodu uiszczenia opłaty. To samo dotyczy innej karty, która w chwili rozpoczęcia kontroli nie znajdowała się w pojeździe, a zaku piona została w dniu kontroli lub dniach następnych 3 000 4.

2. Wykonywanie przewozu drogowego z opłatą uiszczoną w wysokości niższej niż wymagana dla danego pojazdu samochodowego 1 000 4.

3. Wykonywanie przewozu drogowego z nieprawidłowo wypełnioną kartą opłaty za przejazd po drogach krajowych 1 000

5. WYKONYWANIE PRZEWOZU DROGOWEGO Z NARUSZENIEM PRZEPISÓW DOTYCZÑCYCH PRZEWOZU ˚YWYCH ZWIERZÑT 5.

1. Wykonywanie przewozu drogowego zwierząt przez kierowcę lub konwojen ta nieposiadających kwalifikacji do transportu zwierząt potwierdzonych przez powiatowego lekarza weterynarii 500 5.

2. Wykonywanie przewozu drogowego zwierząt bez wyznaczenia konwojenta zwierząt 500 5.

3. Wykonywanie przewozu drogowego zwierząt bez sporządzenia planu trasy, jeżeli przewóz trwał będzie dłużej niż 8 godzin 1 000 5.

4. Wykonywanie przewozu drogowego zwierząt z nieprawidłowo sporządzo nym planem trasy, jeżeli przewóz trwał będzie dłużej niż 8 godzin 500 5.

5. Wykonywanie przewozu drogowego zwierząt bez wymaganego orzeczenia lekarza weterynarii potwierdzającego, że zwierzęta nadają się do transportu 500 5.

6. Wykonywanie przewozu drogowego zwierząt bez wymaganego świadectwa zdrowia zwierząt 500 Dziennik Ustaw Nr 125 — 9388 — Poz. 874 I II III 5.

7. Wykonywanie przewozu drogowego zwierząt z przekroczeniem dopuszczal nego czasu przewozu zwierząt 500 5.

8. Wykonywanie przewozu drogowego zwierząt pojazdem niedopuszczonym do przewozu zwierząt 1 000 5.

9. Wykonywanie przewozu drogowego zwierząt pojazdem niedopuszczonym do przewozu zwierząt danego gatunku 500 5.

10. Wykonywanie przewozu drogowego zwierząt z niedopełnieniem obowiązku powiadomienia lekarza weterynarii o ujawnionej podczas przewozu choro bie, zranieniu albo padnięciu transportowanego zwierzęcia 500 5.1

1. Wykonywanie przewozu drogowego zwierząt z niedopełnieniem warunków specjalnych określonych dla takiego przewozu 500

6. WYKONYWANIE PRZEWOZU DROGOWEGO Z NARUSZENIEM PRZEPISÓW DOTYCZÑCYCH PRZEWOZU DROGOWEGO TOWARÓW NIEBEZPIECZNYCH 6.1. 6.1.

1. Wykonywanie przewozu drogowego towarów niebezpiecznych z nieprawi dłowo sporządzonym dokumentem przewozowym 500 6.1.

2. Wykonywanie przewozu drogowego towarów niebezpiecznych bez wyma ganego zaświadczenia ADR o ukończeniu szkolenia 2 000 6.1.

3. Wykonywanie przewozu drogowego towarów niebezpiecznych z nieprawi dłowo sporządzoną instrukcją pisemną dla kierowcy 100 6.1.

4. Wykonywanie przewozu drogowego towarów niebezpiecznych bez wyma ganego świadectwa dopuszczenia pojazdu do przewozu niektórych towa rów niebezpiecznych 6 000 6.1.

5. Wykonywanie przewozu drogowego towarów niebezpiecznych bez wyma ganego świadectwa dopuszczenia dla przedziału ładunkowego lub osłony 2 000 6.1.

6. Wykonywanie przewozu drogowego towarów niebezpiecznych bez wyma ganego zezwolenia na wykonywanie operacji transportowej 6 000 6.1.

7. Wykonywanie w miejscu publicznym lub na obszarze zabudowanym zała dunku lub rozładunku towarów niebezpiecznych bez wymaganego specjal nego zezwolenia 2 000 6.1.

8. Wykonywanie przewozu drogowego materiału promieniotwórczego bez wcześniejszego uzyskania zatwierdzenia przez właściwą władzę 2 000 6.

2. SPOSÓB PRZEWOZU 6.2.

1. Wykonywanie przewozu drogowego cysterną towarów niedopuszczonych do przewozu w cysternie 6 000 DOKUMENTY 6.2.

2. Wykonywanie przewozu drogowego luzem towarów niedopuszczonych do przewozu luzem 6 000 6.2.

3. Wykonywanie przewozu drogowego w sztukach przesyłki towarów niedo puszczonych do przewozu w sztukach przesyłki 6 000 6.2.

4. Wykonywanie przewozu drogowego towarów niebezpiecznych z narusze niem przepisów dotyczących zakazu ładowania razem 3 000 6.2.

5. Wykonywanie przewozu drogowego towarów niebezpiecznych pojazdem z naruszeniem przepisów dotyczących rozmieszczania i mocowania ładun ków 800 Dziennik Ustaw Nr 125 — 9389 — Poz. 874 I II III 6.2.

6. Wykonywanie przewozu drogowego towarów niebezpiecznych z narusze niem przepisów dotyczących dopuszczalnego stopnia napełnienia cysterny 4 500 6.2.

7. Wykonywanie przewozu drogowego materiałów reagujących ze sobą nie bezpiecznie, umieszczonych w sąsiadujących komorach cysterny 5 000 6.2.

8. Wykonywanie przewozu drogowego towarów niebezpiecznych pojazdem zanieczyszczonym pozostałościami przewożonych uprzednio w sztukach przesyłki towarów niebezpiecznych 1 500 6.2.

9. Wykonywanie przewozu drogowego towarów niebezpiecznych w ilościach przekraczających ilości dozwolone 2 000 6.2.

10. Wykonywanie przewozu drogowego niektórych towarów niebezpiecznych z naruszeniem wymaganych środków ostrożności przy ich przewozie razem z artykułami żywnościowymi, towarami konsumpcyjnymi lub karmą dla zwierząt 1 000 6.2.1

1. Wykonywanie przewozu drogowego produktów żywnościowych w cyster nach używanych do przewozu materiałów niebezpiecznych bez zastosowa nia środków zapobiegających zagrożeniom zdrowia 3 000 6.

3. POJAZD 6.3.

1. Wykonywanie przewozu drogowego towarów niebezpiecznych nieodpo wiednim do takiego przewozu pojazdem, cysterną lub kontenerem 3 000 6.3.

2. Wykonywanie przewozu drogowego towarów niebezpiecznych pojazdem bez wymaganych gaśnic lub wyposażonym w gaśnice niespełniające wa runków określonych w umowie ADR 500 6.3.

3. Wykonywanie przewozu drogowego towarów niebezpiecznych pojazdem bez wymaganego wyposażenia awaryjnego — za każdy brakujący element 100 6.3.

4. Wykonywanie przewozu drogowego towarów niebezpiecznych w nieprawi dłowo oznakowanym pojeździe lub zespole pojazdów, cysternie, pojeździe -baterii, kontenerze lub MEGC — wymaganą tablicą lub tablicami barwy pomarańczowej — wymaganą nalepką lub nalepkami — wymaganym znakiem lub znakami dla materiałów o podwyższonej tem peraturze — wymaganym znakiem ostrzegającym o gazowaniu — wymaganym oznakowaniem punktu uziemiającego Wskazane kary podlegają sumowaniu 800 400 200 200 200 6.3.

5. Wykonywanie przewozu drogowego pojazdem lub zespołem pojazdów, cysterną, pojazdem-baterią, kontenerem lub MEGC przeznaczoną do prze wozu towarów niebezpiecznych z niezdjętymi lub z niezakrytymi tablicami barwy pomarańczowej lub nalepkami 200 6.3.

6. Wykonywanie przewozu drogowego towarów niebezpiecznych w cysternie, kontenerze-cysternie, MEGC i pojeździe-baterii bez wymaganego dodatko wego oznakowania określonego w części 6 umowy ADR naniesionego na ta bliczce lub zbiorniku 500 6.3.

7. Wykonywanie przewozu drogowego towarów niebezpiecznych pojazdem nieodpowiadającym warunkom określonym w świadectwie dopuszczenia pojazdu lub warunkom określonym w części 9 umowy ADR 2 000 6.3.

8. Wykonywanie przewozu drogowego towarów niebezpiecznych w kontene rze niespełniającym wymagań określonych w części 6 i 7 umowy ADR 2 000 6.3.

9. Wykonywanie przewozu drogowego cysterną lub kontenerem do przewozu luzem z pozostałościami towaru niebezpiecznego na ich zewnętrznej po wierzchni 1 000 Dziennik Ustaw Nr 125 — 9390 — Poz. 874 I II III 6.

4. OPAKOWANIE 6.4.

1. Wykonywanie przewozu drogowego towarów niebezpiecznych bez wyma ganego opakowania, w niewłaściwym opakowaniu lub w opakowaniu nie spełniającym wymagań umowy ADR 3 000 6.4.

2. Wykonywanie przewozu drogowego towaru niebezpiecznego bez wymaga nego oznakowania sztuki przesyłki lub sztuk przesyłek: — brak wymaganego numeru rozpoznawczego materiału UN — brak wymaganej nalepki lub nalepek — brak innego wymaganego oznakowania Wskazane kary podlegają sumowaniu odrębnie dla każdego towaru 1 000 500 500 500 6.4.

3. Wykonywanie przewozu drogowego towarów niebezpiecznych z narusze niem przepisów dotyczących pakowania razem do sztuki przesyłki 3 000 6.

5. INNE NARUSZENIA 6.5.

1. Wykonywanie przewozu drogowego towaru niebezpiecznego nieprawidło wo sklasyfikowanego 6 000 6.5.

2. Wykonywanie przewozu drogowego towarów niebezpiecznych niedopusz czonych do przewozu 10 000 6.5.

3. Niewyznaczenie, przez przedsiębiorcę lub inny podmiot wykonujący prze wóz towarów niebezpiecznych lub związany z nim załadunek lub rozładu nek, doradcy do spraw bezpieczeństwa w transporcie towarów niebezpiecz nych 5 000 6.5.

4. Nieprzesłanie wojewodzie w ustawowo określonym terminie rocznego sprawozdania z działalności przedsiębiorcy lub innego podmiotu wykonują cego przewóz drogowy towarów niebezpiecznych lub związanego z tym przewozem załadunku lub rozładunku 5 000 6.5.

5. Nieprzeszkolenie osób innych niż kierowcy zatrudnionych przy przewozie towarów niebezpiecznych lub czynnościach związanych z tym przewozem, w tym przy załadunku lub rozładunku 5 000 6.5.

6. Niesporządzenie lub niewłaściwe sporządzenie planu ochrony w zakresie przewozu drogowego towarów niebezpiecznych 5 000 6.5.

7. Wykonywanie załadunku lub rozładunku towaru niebezpiecznego w miejscu publicznym lub poza obszarem zabudowanym, bez wymaganego powiado mienia właściwych władz 1 000 6.5.8. 1 000 6.5.

9. Postój pojazdu przewożącego towary niebezpieczne bez wymaganego nad zoru 800 6.5.

10. Postój pojazdu przewożącego towary niebezpieczne bez zabezpieczenia hamulcem postojowym 500 6.5.1

1. Używanie ognia lub nieosłoniętego płomienia w pojazdach przewożących towary niebezpieczne klasy 1, a także w ich pobliżu oraz podczas załadunku lub rozładunku tych towarów 2 000 6.5.1

2. Naruszenie przepisów dotyczących załadunku lub rozładunku towaru nie bezpiecznego klasy 1 w miejscu publicznym na pojazdy lub z pojazdów, któ re znajdują się w odległości mniejszej niż 50 m 1000 Wykonywanie przewozu drogowego towarów niebezpiecznych przy użyciu dużego kontenera, niezdatnego do użytku z powodu istotnych wad elemen tów konstrukcyjnych 6.5.1

3. Przewóz w jednostce transportowej przewożącej towary niebezpieczne pa sażerów innych niż załoga pojazdu 500 Dziennik Ustaw Nr 125 — 9391 — Poz. 874 I II III 6.5.1

4. Naruszenie przepisów zakazu palenia, w trakcie manipulowania ładunkiem lub wykonywania czynności ładunkowych towarów niebezpiecznych, w po bliżu, jak i wewnątrz pojazdu lub kontenera 500 6.5.1

5. Nieuzasadnione utrzymywanie pracy silnika pojazdu w czasie załadunku lub rozładunku towaru niebezpiecznego 1 000

7. WYKONYWANIE PRZEWOZU DROGOWEGO Z NARUSZENIEM PRZEPISÓW DOTYCZÑCYCH PRZEWOZU ODPADÓW 7.

1. Wykonywanie przewozu drogowego odpadów pojazdem niezgłoszonym do zezwolenia 3 000 7.

2. Wykonywanie przewozu drogowego odpadów innych niż niebezpieczne bez wymaganego zezwolenia 6 000 7.

3. Wykonywanie przewozu drogowego odpadów niebezpiecznych bez wyma ganego zezwolenia 6 000 7.

4. Przewóz drogowy (wywóz) odpadów poza terytorium Rzeczypospolitej Pol skiej bez wymaganego zezwolenia 6 000 7.

5. Przywóz drogowy (wwóz) odpadów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bez wymaganego zezwolenia 6 000 7.

6. Przewóz drogowy odpadów tranzytem przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bez wymaganego zezwolenia 6 000

8. WYKONYWANIE PRZEWOZU DROGOWEGO ÂRODKÓW SPO˚YWCZYCH I ARTYKU¸ÓW ˚YWNOÂCIOWYCH SZYBKO PSUJÑCYCH SI¢ 8.

1. Wykonywanie przewozu drogowego bez wymaganego świadectwa zgodnie z umową o międzynarodowych przewozach szybko psujących się artykułów żywnościowych i o specjalnych środkach transportu przeznaczonych do tych przewozów 2 000

9. WYKONYWANIE PRZEWOZU DROGOWEGO Z NARUSZENIEM PRZEPISÓW W ZAKRESIE OCHRONY ÂRODOWISKA 9.

1. Przejazd pojazdem powodującym hałas w stopniu przekraczającym dopusz czalny poziom 200 9.

2. Przejazd pojazdem wydzielającym szkodliwe substancje w stopniu przekra czającym dopuszczalny poziom 300

10. WYKONYWANIE PRZEWOZU DROGOWEGO Z NARUSZENIEM PRZEPISÓW O CZASIE PROWADZENIA POJAZDU, OBOWIÑZKOWYCH PRZERWACH I ODPOCZYNKACH 10.

1. Skrócenie tygodniowego czasu odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego: a) o czas do jednej godziny b) za każdą rozpoczętą kolejną godzinę 50 100 10.

2. Skrócenie dziennego czasu odpoczynku przy wykonywaniu przewozu dro gowego: a) o czas do jednej godziny b) za każdą rozpoczętą kolejną godzinę 100 200 10.

3. Przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy przy wykonywaniu przewozu drogowego: a) o czas powyżej 15 minut do 30 minut b) za każde następne rozpoczęte 30 minut 150 200 Dziennik Ustaw Nr 125 — 9392 — Poz. 874 I II III 10.

4. Przekroczenie maksymalnego dziennego okresu prowadzenia pojazdu przy wykonywaniu przewozu drogowego: a) o czas powyżej 15 minut do jednej godziny b) za każdą następną rozpoczętą godzinę 150 200 10.

5. Przekroczenie całkowitego czasu prowadzenia pojazdu w okresie dwutygo dniowym przy wykonywaniu przewozu drogowego: a) przekroczenie okresu prowadzenia o czas do 2 godzin b) za każdą następną rozpoczętą godzinę 100 100 1

1. WYKONYWANIE PRZEWOZU DROGOWEGO Z NARUSZENIEM PRZEPISÓW DOTYCZÑCYCH STOSOWANIA URZÑDZE¡ REJESTRUJÑCYCH SAMOCZYNNIE PR¢DKOÂå JAZDY, CZAS JAZDY I POSTOJU 11.

1.

1. Urządzenie rejestrujące — tachograf: a) wykonywanie przewozu drogowego pojazdem niewyposażonym w urządzenie rejestrujące b) wykonywanie przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w urzą dzenie rejestrujące, które nie rejestruje wszystkich wymaganych ele mentów c) wykonywanie przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w urzą dzenie rejestrujące, które nie rejestruje jednocześnie, ale oddzielnie, danych dotyczących okresów aktywności kierowców prowadzących pojazd d) wykonywanie przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w urzą dzenie rejestrujące, które nie zostało poddane wymaganej kontroli okresowej lub badaniu kontrolnemu

2. Ingerencja w urządzenie rejestrujące: a) wykonywanie przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w urzą dzenie rejestrujące, do którego podłączone zostały niedozwolone urzą dzenia dodatkowe b) wykonywanie przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w urzą dzenie rejestrujące, które zostało odłączone c) samowolna ingerencja w pracę urządzenia rejestrującego zainstalowa nego w pojeździe, wskutek której nastąpiła zmiana wskazań urządzenia w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy lub przebytej drogi 3 000 2 000 1 000 1 000 10 000 3 000 5 000 11.

2. Nieprawidłowe działanie urządzenia rejestrującego:

1. Nieuzasadnione użycie kilku wykresówek w ciągu tego samego 24-go dzinnego okresu — za każdy dzień

2. Wykresówka zapisywana była za długo — za każdą wykresówkę

3. Oznaczenie czasowe na wykresówce nie było zgodne z urzędowym cza sem kraju rejestracji pojazdu — za każdą wykresówkę

4. Nieprawidłowe operowanie przełącznikiem grup czasowych (selektorem) — za każdą wykresówkę 200 maks. 2 000 200 maks. 1 000 100 maks. 1 000 100 maks. 1 000 11.

3. Używanie nieprawidłowych lub niewłaściwych wykresówek:

1. Zastosowany typ wykresówki nie był zatwierdzony i przeznaczony do da nego typu urządzenia rejestrującego — za każdą wykresówkę

2. Okazanie wykresówki brudnej lub uszkodzonej — za każdą wykresówkę 100 maks. 2 000 100 maks. 2 000 11.

4. Wykresówki

1. Nieokazanie wykresówki lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowa dzenia pojazdu podczas kontroli w przedsiębiorstwie — za każdy dzień

2. Okazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie za wiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy — za każdą wy kresówkę

3. Okazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie za wiera żadnych danych o okresach aktywności kierowcy — za każdą wy kresówkę 500 500 500 Dziennik Ustaw Nr 125 — 9393 — Poz. 874 I II III

4. Okazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, na której stwierdzono dokonanie niedozwolonych, bez użycia urządzenia rejestru jącego, ręcznych, automatycznych lub półautomatycznych zapisów pręd kości, aktywności lub przebytej drogi — za każdą wykresówkę

5. Używanie tej samej wykresówki przez kilku kierowców, z wyjątkiem przy padku, gdy konstrukcja tachografu przewiduje taką możliwość

6. Jednoczesne używanie kilku wykresówek przez kierowcę

7. Okazana podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówka nie zawiera przepisowych wpisów: a) imienia lub nazwiska kierowcy b) numeru rejestracyjnego pojazdu c) miejsca lub daty początkowej użytkowania wykresówki d) miejsca lub daty końcowej używania wykresówki e) stanu licznika kilometrów w chwili rozpoczęcia użytkowania pojazdu f) stanu licznika kilometrów w chwili zakończenia użytkowania pojazdu Wskazane kary podlegają sumowaniu 1 000 maks. 5 000 1 000 1 000 50 maks. 500 50 maks. 500 50 maks. 500 50 maks. 500 50 maks. 500 50 maks. 500 11.

5. Brak wyciągu z planu pracy lub rozkładu jazdy 400 11.

6. Samowolna zmiana wskazań urządzeń pomiarowo-kontrolnych zainstalo wanych w pojeździe przy wykonywaniu transportu drogowego taksówką 1 000 12.10

5) WYKONYWANIE PRZEWOZU DROGOWEGO Z NARUSZENIEM PRZEPISÓW DOTYCZÑCYCH STOSOWANIA TACHOGRAFÓW CYFROWYCH 12.

1. Wykonywanie przewozu drogowego pojazdem niewyposażonym w cyfrowe urządzenie rejestrujące 3 000 12.

2. Wykonywanie przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w cyfrowe urządzenie rejestrujące, które nie zostało poddane kalibracji 1 000 12.

3. Kontynuowanie przez kierowcę przewozu drogowego, po upływie dopusz czalnego okresu kierowania, pojazdem z zepsutym lub niewłaściwie działa jącym cyfrowym urządzeniem rejestrującym 1 000 12.

4. Wykonywanie przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w cyfrowe urządzenie rejestrujące bez wymaganego sprawdzenia okresowego 1 000 12.

5. Wykonywanie przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w cyfrowe urządzenie rejestrujące, do którego podłączone zostały niedozwolone urzą dzenia dodatkowe wpływające na jego niewłaściwe funkcjonowanie 10 000 12.

6. Dopuszczenie do wykonywania przewozu drogowego pojazdem wyposażo nym w cyfrowe urządzenie rejestrujące przez kierowcę nieposiadającego własnej, ważnej karty kierowcy 1 000 12.

7. Kontynuowanie przewozu drogowego przez kierowcę bez ważnej karty lub z kartą uszkodzoną, po upływie dopuszczalnego okresu kierowania pojaz dem 300 12.

8. Nieprawidłowe operowanie przełącznikiem cyfrowego urządzenia rejestru jącego umożliwiającym zmianę rodzaju aktywności kierowcy — za każdy dzień 100 maks. 1 000 ——————— 10

5) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 6 ustawy wymienionej w odnośniku 4 jako druga. Dziennik Ustaw Nr 125 — 9394 — Poz. 874 I II III 12.

9. Wykonywanie przewozu drogowego przez kierowcę, nieposiadającego wy maganego wydruku z tachografu w przypadku uszkodzenia karty kierowcy, jej niesprawności lub jej nieposiadania — za każdy brakujący wydruk 100 12.

10. Naruszenie obowiązku wczytywania wymaganych danych z karty kierowcy 500 12.1

1. Naruszenie obowiązku wczytywania wymaganych danych z tachografu cy frowego 500 12.1

2. Udostępnienie podczas kontroli w przedsiębiorstwie niepełnych danych o okresach aktywności kierowcy — za każdy dzień 300 12.1

3. Nieudostępnienie podczas kontroli w przedsiębiorstwie danych wczytanych z tachografu cyfrowego i karty kierowcy, przechowywanych w przedsiębior stwie — za każdy dzień 500 12.1

4. Samowolna ingerencja w dane zapisane w cyfrowym urządzeniu rejestrują cym, na karcie kierowcy lub na karcie przedsiębiorstwa 5 000 12.1

5. Samowolna ingerencja w funkcjonowanie cyfrowego urządzenia rejestrują cego zainstalowanego w pojeździe 2 000 12.1

6. Niewyposażenie kierowcy w dostateczną ilość papieru do drukarki cyfrowe go urządzenia rejestrującego, wymaganą na cały okres wykonywania prze wozu drogowego 500 1

3. WYKONYWANIE PRZEWOZU DROGOWEGO Z NARUSZENIEM PRZEPISÓW DOTYCZÑCYCH OKRESOWYCH OGRANICZE¡ RUCHU POJAZDÓW NA DROGACH LUB ZAKAZU RUCHU NIEKTÓRYCH ICH RODZAJÓW 13.

1. Wykonywanie przewozu drogowego w okresie obowiązywania zakazów lub ograniczeń w ruchu wprowadzonych dla określonej kategorii pojazdów ze względu na uplastycznienie nawierzchni bitumicznych 1 000 13.

2. Wykonywanie przewozu drogowego w okresie obowiązywania zakazów lub ograniczeń ruchu określonej kategorii pojazdów 1 000

Status prawny: uz. za uchylony
Data ogłoszenia: 2007-07-13
Data wydania: 2007-06-26
Data uchylenia: 2012-11-19
Organ wydający: MARSZAŁEK SEJMU
Dziennik Ustaw: Dz.U. 2007 nr 125 poz. 874