Dz.U. 2007 nr 205 poz. 1493

Na podstawie art. 28 ust. 7 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz. 1485, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:

§1. Leczenie substytucyjne prowadzi się w ramach programu leczenia uzależnienia, zwanego dalej „pro gramem”, poprzez stosowanie produktów leczniczych lub środków odurzających o działaniu agonistycznym na receptor opioidowy, zwanych dalej „środkami sub stytucyjnymi”, w celu:

1) poprawy stanu somatycznego i psychicznego oraz reintegracji społecznej osób uzależnionych, zwa nych dalej „pacjentami”;

2) ograniczenia rozprzestrzeniania zakażeń, w tym w szczególności: HIV, HCV, HBS oraz gruźlicy.

§2.

1. Do programu kwalifikuje pacjenta kierownik programu, jeżeli pacjent spełnia łącznie następujące warunki:

1) jest uzależniony od opioidów co najmniej od 3 lat;

2) ukończył 18 lat;

3) próby leczenia konwencjonalnymi metodami oka zały się nieskuteczne;

4) zobowiąże się do zachowania abstynencji od środ ków odurzających i substancji psychotropowych;

5) wyrazi pisemną zgodę na podjęcie leczenia w ra mach programu.

2. Kierownik programu może zakwalifikować do programu pacjenta niespełniającego warunków, o których mowa w ust. 1 pkt 1—4, jeżeli przemawiają za tym ważne względy zdrowotne.

3. Kierownik programu może wyłączyć z programu pacjenta, w szczególności gdy:

1) trzykrotne kolejne lub pięciokrotne wykonane w ciągu 6 miesięcy badanie moczu potwierdza przyjmowanie, innych niż stosowane w leczeniu, środków odurzających lub substancji psychotro powych;

2) pacjent odmawia poddania się badaniu, o którym mowa w § 6;

3) pacjent stosuje przemoc psychiczną lub fizyczną wobec personelu lub innych pacjentów;

4) pacjent odstępuje środek substytucyjny innym osobom;

5) pacjent nie przestrzega innych ważnych wymogów określonych programem i regulaminem zakładu opieki zdrowotnej, zwanego dalej „zakładem”.

§3.

1. Podstawowym środkiem substytucyjnym stosowanym w ramach programu jest metadon.

2. Kierownik programu może, po zawiadomieniu Dyrektora Krajowego Biura do Spraw Przeciwdziała nia Narkomanii i konsultanta krajowego w dziedzinie psychiatrii, zastosować w programie inny środek sub stytucyjny niż wymieniony w ust. 1, jeżeli jest to po dyktowane względami zdrowotnymi.

§4.

1. Krajowe Biuro do Spraw Przeciwdziałania Narkomanii prowadzi centralny wykaz osób objętych programem, w celu wykluczenia udziału pacjenta w więcej niż jednym programie.

2. Kierownik programu powiadamia niezwłocznie Krajowe Biuro do Spraw Przeciwdziałania Narkomanii o zakwalifikowaniu, wyłączeniu lub zakończeniu udziału pacjenta w programie.

§5.

1. Ârodek substytucyjny jest podawany pa cjentowi przez lekarza albo pielęgniarkę w jednorazo wych dawkach dziennych i przyjmowany przez pa cjenta w ich obecności; metadon podaje się w postaci roztworu.

2. Ârodek substytucyjny może być przyjmowany przez pacjenta w miejscu jego zamieszkania bez obec ności lekarza albo pielęgniarki w przypadku wystąpie nia przemijającej przeszkody uniemożliwiającej przy bycie pacjenta do zakładu prowadzącego program, a w szczególności:

1) konieczności pozostania pacjenta w miejscu jego zamieszkania ze względu na wskazania zdrowot ne; w takim przypadku środek substytucyjny mo że być wydany pacjentowi w dawkach zapewnia jących leczenie substytucyjne przez okres nie dłuższy niż 4 dni;

2) zdarzenia losowego lub innego zdarzenia unie możliwiającego zgłoszenie się pacjenta w celu przyjęcia środka substytucyjnego; w takim przy Dziennik Ustaw Nr 205 — 14693 — Poz. 1493 1493 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ZDROWIA1) z dnia 19 października 2007 r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania przy leczeniu substytucyjnym oraz szczegółowych warunków, które powinien spełniać zakład opieki zdrowotnej prowadzący leczenie substytucyjne ———————

1) Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej — zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Preze sa Rady Ministrów z dnia 18 lipca 2006 r. w sprawie szcze gółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 131, poz. 924).

2) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 66, poz. 469 i Nr 120, poz. 826 oraz z 2007 r. Nr 7, poz. 48 i Nr 82, poz. 558. padku środek substytucyjny może być wydany pa cjentowi w dawkach zapewniających leczenie sub stytucyjne przez okres nie dłuższy niż 2 dni;

3) innych uzasadnionych przyczyn, jeżeli pacjent spełnia łącznie następujące warunki: a) uczestniczy w programie co najmniej 6 miesię cy, b) całkowicie zachowuje abstynencję od substan cji psychoaktywnych, c) regularnie uczestniczy w przewidzianych pro gramem zajęciach terapeutycznych — w takim przypadku środek substytucyjny może być wydany pacjentowi w dawkach zapewniają cych leczenie substytucyjne przez okres nie dłuż szy niż 4 dni.

3. W przypadkach, o których mowa w ust. 2, decy zję o wydaniu pacjentowi środka substytucyjnego do osobistego stosowania podejmuje kierownik progra mu.

4. W przypadku gdy czas trwania przemijającej przeszkody uniemożliwiającej osobiste przybycie pa cjenta do zakładu jest dłuższy niż czas, na który wyda ny został środek substytucyjny, kierownik programu może podjąć decyzję o przedłużeniu pacjentowi tego czasu na okres nieprzekraczający łącznie 14 dni przyj mowania przez pacjenta środka substytucyjnego bez obecności lekarza albo pielęgniarki.

5. Czasowe wydawanie środka substytucyjnego pacjentowi może być realizowane na podstawie poro zumienia zawartego przez kierownika programu z za kładem, w którym aktualnie pacjent przebywa.

§6. Pacjent przyjmujący środek substytucyjny jest badany, co najmniej raz w miesiącu, na występowanie w moczu innych środków odurzających i substancji psychotropowych niż stosowane w ramach programu.

§7.

1. Pacjentowi uczestniczącemu w programie zakład wydaje kartę identyfikacyjną, uaktualnianą przez zakład co najmniej raz na trzy miesiące.

2. Karta, o której mowa w ust. 1, zawiera następu jące dane:

1) imię i nazwisko, adres pacjenta;

2) nazwę, adres oraz numer telefonu zakładu;

3) informację o udziale w programie, zawierającą na zwę zastosowanego wobec pacjenta środka sub stytucyjnego i jego dawkę dobową.

3. W przypadku zmiany danych, o których mowa w ust. 2, karta identyfikacyjna podlega niezwłocznej aktualizacji.

4. W przypadku wyłączenia z programu lub jego zakończenia pacjent niezwłocznie zwraca zakładowi kartę identyfikacyjną.

§8. Wydanie środka substytucyjnego na własne po trzeby lecznicze osobom wyjeżdżającym za granicę na stępuje na podstawie przepisów art. 37 ust. 10 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.

§9. Pacjenci uczestniczący w programie jednocze śnie biorą udział w psychoterapii i rehabilitacji w wy miarze co najmniej dwóch godzin tygodniowo, a za kład stwarza warunki do współpracy z ich rodzinami.

§10.

1. Ârodek substytucyjny przechowuje się w aptece zakładu.

2. Apteka wydaje środek substytucyjny zgodnie z receptą albo z zapotrzebowaniem, podpisanym przez kierownika programu, w indywidualnych dawkach dziennych umieszczonych w opakowaniach zaopa trzonych w etykiety apteczne.

3. Ârodek substytucyjny wydawany jest z apteki osobie upoważnionej przez kierownika programu.

4. Ârodek substytucyjny jest wydawany pacjento wi, w indywidualnych dawkach dziennych, na podsta wie recepty albo zapotrzebowania podpisanego przez kierownika programu.

5. Kopia recepty albo zapotrzebowania dziennego pozostaje u kierownika programu. § 1

1.

1. Wydanie i odbiór środka substytucyjnego powinno być potwierdzone przez wydającego i odbie rającego na egzemplarzu zapotrzebowania albo recep ty pozostających w aptece.

2. Ilość środka substytucyjnego wydanego z apte ki kierownik apteki lub upoważniony przez niego far maceuta wpisuje do książki kontroli, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 41 ust. 5 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu nar komanii.

3. Transport środka substytucyjnego powinien być zorganizowany w sposób zabezpieczający przed znisz czeniem, uszkodzeniem lub kradzieżą. § 1

2.

1. Ilość środka substytucyjnego przechowy wanego w zakładzie nie może przekraczać ilości nie zbędnej na trzydniowe leczenie pacjentów objętych programem w tym zakładzie.

2. W zakładzie środek substytucyjny należy prze chowywać w pomieszczeniach uniemożliwiających dostęp osobom nieupoważnionym, w zamkniętych metalowych szafkach lub żelaznych kasetach przymo cowanych w sposób trwały do ściany lub podłogi po mieszczenia. § 1

3.

1. Zakład prowadzi dzienną ewidencję roz chodu środka substytucyjnego zawierającą następują ce dane:

1) imię i nazwisko pacjenta objętego programem;

2) nazwę zastosowanego wobec pacjenta środka substytucyjnego, jego stężenie i dawkę dobową. Dziennik Ustaw Nr 205 — 14694 — Poz. 1493

2. Każde wydanie środka substytucyjnego należy na bieżąco zapisywać w ewidencji.

3. Niewykorzystany środek substytucyjny podlega zwrotowi do apteki w terminie 3 dni, licząc od zaplano wanej daty jego podania lub wydania pacjentowi.

4. Kierownik apteki lub upoważniony przez niego farmaceuta wspólnie z kierownikiem programu lub wyznaczonym przez niego lekarzem, raz na kwartał, przeprowadzają kontrolę w zakresie prawidłowości prowadzenia ewidencji środka substytucyjnego oraz stanu zapasów.

5. Dopuszcza się możliwość dozowania środka substytucyjnego przez dozowniki elektroniczne. W ta kim przypadku apteka rozlicza wydawanie środka sub stytucyjnego według listy dziennego rozchodu środka substytucyjnego z uwzględnieniem indywidualnych dawek dziennych. § 1

4.

1. Zakład zatrudnia, jako kierownika progra mu, lekarza specjalistę w dziedzinie psychiatrii posia dającego co najmniej 3-miesięczny staż pracy w zakła dach prowadzących leczenie osób uzależnionych.

2. W przypadku braku możliwości zatrudnienia le karza specjalisty w dziedzinie psychiatrii jako kierow nika programu, programem kierować może lekarz in nej specjalności, jeżeli posiada co najmniej dwuletni staż pracy w zakładach prowadzących leczenie osób uzależnionych.

3. Jeżeli kierownikiem programu nie jest lekarz specjalista w dziedzinie psychiatrii, zakład musi za trudnić lekarza specjalistę w dziedzinie psychiatrii. § 1

5.

1. Zakład zatrudnia pielęgniarki oraz pracow ników pomocniczych biorących udział w programie i niebędących pracownikami medycznymi.

2. Liczba pielęgniarek i pracowników pomocni czych musi być odpowiednia do liczby pacjentów, przy czym na 50 pacjentów przypada co najmniej 2 pielęgniarki i 2 pracowników pomocniczych.

3. Kierownik programu jest obowiązany przeszko lić w zakresie realizowanego programu wszystkich pracowników biorących w nim udział. § 1

6. Zakład może prowadzić program, jeżeli speł nia warunki, o których mowa w art. 28 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii. § 1

7. Traci moc rozporządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 6 września 1999 r. w sprawie leczenia substytucyjnego (Dz. U. Nr 77, poz. 873 oraz z 2004 r. Nr 128, poz. 1349). § 1

8. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Minister Zdrowia: Z. Religa Dziennik Ustaw Nr 205 — 14695 — Poz. 1493

Status prawny: uz. za uchylony
Data ogłoszenia: 2007-11-06
Data wydania: 2007-10-19
Data wejścia w życie: 2007-11-21
Data obowiązywania: 2007-11-21
Data uchylenia: 2013-04-03
Organ wydający: MIN. ZDROWIA
Dziennik Ustaw: Dz.U. 2007 nr 205 poz. 1493