Dz.U. 2009 nr 30 poz. 198

Dziennik Ustaw Nr 30 — 2646 — Poz. 198 Na podstawie art. 61 ust. 1 pkt 1 lit. a—f, h oraz j ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2008 r. Nr 213, poz. 134

2) zarządza się, co na stępuje:

§1. Rozporządzenie określa szczegółowy sposób i tryb zwalczania chorób zakaźnych zwierząt akwa kultury, których wykaz jest określony w załączniku do rozporządzenia, a w szczególności:

1) sposób i tryb postępowania przy podejrzeniu wy stąpienia oraz stwierdzeniu wystąpienia tych cho rób;

2) rodzaj próbek pobieranych do badań diagnostycz nych oraz sposób ich pobierania i wysyłania;

3) środki stosowane przy zwalczaniu tych chorób;

4) procedury czyszczenia i odkażania;

5) wymagania niezbędne do uznania terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, strefy lub enklawy poło żonych na tym terytorium za wolne od nieegzo tycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury oraz szczegółowy tryb tego uznawania, a także warunki i tryb zawieszania, cofnięcia oraz ponow nego uznania terytorium Rzeczypospolitej Pol skiej, strefy lub enklawy położonych na tym tery torium, w stosunku do których cofnięto to uzna nie;

6) wykonywanie szczepień przeciwko tym chorobom.

§2. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:

1) egzotyczna choroba zakaźna zwierząt akwakultury — jedną z chorób zakaźnych zwierząt akwakultury wymienionych w załączniku do rozporządzenia w części I;

2) nieegzotyczna choroba zakaźna zwierząt akwakul tury — jedną z chorób zakaźnych zwierząt akwa kultury wymienionych w załączniku do rozporzą dzenia w części II;

3) odłogowanie — działania związane z usunięciem z gospodarstwa: a) zwierząt akwakultury z gatunków wrażliwych na chorobę zakaźną tych zwierząt lub zwierząt akwakultury, które mogą przenosić dany czyn nik chorobotwórczy wywołujący tę chorobę, b) wody, jeżeli jest to możliwe;

4) obszar zapobiegania rozprzestrzenianiu się choro by zakaźnej zwierząt akwakultury — obszar wokół skażonego gospodarstwa lub obszaru hodowli mięczaków, na którym stosuje się środki zwalcza nia danej choroby mające na celu zapobieżenie jej rozprzestrzenianiu się;

5) zakażenie — obecność rozmnażającego się lub rozwijającego się w inny sposób, lub utajonego czynnika chorobotwórczego, wywołującego cho robę zakaźną zwierząt w organizmie zwierzęcia wodnego lub na powierzchni jego ciała;

6) skażona strefa lub enklawa — strefę lub enklawę, w której stwierdzono wystąpienie zakażenia.

§3. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o teryto rium Rzeczypospolitej Polskiej, strefie lub enklawie położonych na tym terytorium:

1) uznanych za wolne od nieegzotycznej choroby za kaźnej zwierząt akwakultury — rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, strefę lub enklawę kategorii I;

2) objętych programem określonym w art. 57 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaź nych zwierząt, zwanej dalej „ustawą” — rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, strefę lub enklawę kategorii II;

3) o statusie nieokreślonym — rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, strefę lub enklawę kategorii III;

4) objętych programem określonym w art. 57 ust. 1 pkt 1 ustawy — rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, strefę lub enklawę kate gorii IV;

5) skażonych — rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, strefę lub enklawę kate gorii V.

§4.

1. Powiatowy lekarz weterynarii, po otrzyma niu zawiadomienia o podejrzeniu wystąpienia egzo tycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury lub o podejrzeniu wystąpienia na terytorium Rzeczypo spolitej Polskiej, strefie lub enklawie położonych na tym terytorium, uznanych za wolne od nieegzotycznej 198 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI1) z dnia 6 lutego 2009 r. w sprawie zwalczania chorób zakaźnych zwierząt akwakultury2) ———————

1) Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje działem admini stracji rządowej — rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopa da 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. Nr 216, poz. 1599).

2) Przepisy rozporządzenia częściowo wdrażają postanowie nia dyrektywy Rady 2006/88/WE z dnia 24 października 2006 r. w sprawie wymogów w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz zapobiegania niektórym chorobom zwierząt wodnych i zwalczania tych chorób (Dz. Urz. UE L 328 z 24.11.2006, str. 14, z późn. zm.). Dziennik Ustaw Nr 30 — 2647 — Poz. 198 choroby zakaźnej zwierząt akwakultury lub o statusie nieokreślonym, nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury, podejmuje niezwłocznie nastę pujące czynności mające na celu wykrycie albo wyklu czenie tej choroby:

1) pobiera, zgodnie z przepisami Unii Europejskiej określonymi dla danej choroby, próbki do badań diagnostycznych oraz przekazuje je do laborato rium, o którym mowa w art. 23 ust. 3 lub 4 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryj nej (Dz. U. z 2007 r. Nr 121, poz. 842, z późn. zm.3));

2) do czasu uzyskania wyników badań, o których mowa w pkt 1: a) obejmuje gospodarstwo lub obszar hodowli mięczaków, w którym stwierdzono podejrzenie wystąpienia tej choroby, nadzorem urzędowym i stosuje środki mające na celu zapobieżenie rozprzestrzenianiu się tej choroby na inne zwie rzęta wodne, b) zakazuje przemieszczania zwierząt akwakultury z i do gospodarstwa lub obszaru hodowli mię czaków, w którym stwierdzono podejrzenie wy stąpienia tej choroby.

2. Powiatowy lekarz weterynarii, na wniosek po siadacza zwierząt akwakultury, może wyrazić zgodę na przemieszczanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b, pod jego nadzorem, określając jednocześnie wa runki, po spełnieniu których jest to możliwe.

§5.

1. Jeżeli w wyniku przeprowadzonych badań diagnostycznych próbek, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 1, stwierdzono wystąpienie egzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury lub stwierdzono wystą pienie nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwa kultury na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, strefie lub enklawie położonych na tym terytorium, uznanych za wolne od tej choroby lub o statusie nieokreślonym, powiatowy lekarz weterynarii przeprowadza docho dzenie epizootyczne w celu ustalenia, w szczególności:

1) źródeł i dróg zakażenia zwierząt akwakultury tą chorobą;

2) dróg przemieszczania zwierząt akwakultury z gos podarstwa lub obszaru hodowli mięczaków w okresie, w którym choroba ta mogła rozwijać się w gospodarstwie lub obszarze hodowli mię czaków przed otrzymaniem zawiadomienia, o któ rym mowa w § 4 ust. 1;

3) innych gospodarstw lub obszarów hodowli mię czaków, w których zwierzęta akwakultury z gatun ków wrażliwych mogły zostać zakażone.

2. Jeżeli w wyniku dochodzenia epizootycznego, o którym mowa w ust. 1, zostanie stwierdzone, że cho roba mogła zostać przeniesiona do innych gospo darstw, na inne obszary hodowli mięczaków lub do wód naturalnych, w gospodarstwach tych, na tych ob szarach lub w tych wodach stosuje się środki okreś lone w § 4 ust. 1.

3. Jeżeli zlewnia lub obszar przybrzeżny są rozle głe, powiatowy lekarz weterynarii może wyrazić zgo dę na ograniczenie stosowania środków, o których mowa w § 4 ust. 1, do obszaru wokół gospodarstwa lub obszaru hodowli mięczaków, w którym podejrze wa się wystąpienie choroby zakaźnej zwierząt akwa kultury, jeżeli uzna, że ustanowiony obszar jest wy starczający, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się tej choroby.

4. Główny Lekarz Weterynarii informuje państwa członkowskie Unii Europejskiej lub państwa trzecie sąsiadujące z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej o podejrzeniu wystąpienia egzotycznej choroby zakaź nej zwierząt akwakultury lub o podejrzeniu wystąpie nia nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwa kultury na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, stre fie lub enklawie położonych na tym terytorium, uzna nych za wolne od tej choroby lub o statusie nieokreś lonym, jeżeli istnieje ryzyko rozprzestrzenienia się tych chorób na terytorium tych państw.

§6. Ârodki określone w § 4 ust. 1 pkt 2 stosuje się do dnia wykluczenia przez powiatowego lekarza wete rynarii na podstawie wyników badań diagnostycz nych próbek, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 1:

1) egzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultu ry lub

2) nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwa kultury na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, strefie lub enklawie położonych na tym teryto rium, uznanych za wolne od tej choroby lub o sta tusie nieokreślonym.

§7.

1. W przypadku stwierdzenia wystąpienia eg zotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury w gospodarstwie lub na obszarze hodowli mięcza ków, powiatowy lekarz weterynarii:

1) uznaje to gospodarstwo lub ten obszar za skażone;

2) określa obszar zapobiegania rozprzestrzenianiu się choroby zakaźnej zwierząt akwakultury, obej mujący obszar ochronny i obszar nadzoru;

3) zakazuje odnowy populacji zwierząt wodnych i przemieszczania zwierząt akwakultury w obrębie obszaru zapobiegania rozprzestrzenianiu się cho roby zakaźnej zwierząt akwakultury, a także do i z tego obszaru;

4) stosuje dodatkowe środki w celu zapobieżenia dalszemu rozprzestrzenianiu się tej choroby.

2. Powiatowy lekarz weterynarii może wyrazić zgodę na odnowę populacji zwierząt wodnych lub przemieszczanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, pod jego nadzorem, określając dodatkowe warunki zapo biegające rozprzestrzenianiu się egzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury, po spełnieniu których jest to możliwe.

§8.

1. Zwierzęta akwakultury, które osiągnęły roz miary handlowe i nie wykazują objawów klinicznych egzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury, mogą zostać odłowione lub zebrane pod nadzorem powiatowego lekarza weterynarii, z przeznaczeniem do spożycia przez ludzi lub dalszego przetwarzania przeprowadzanego w zakładach przetwórczych. ———————

3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 145, poz. 916, Nr 195, poz. 1201, Nr 227, poz. 1505 i Nr 237, poz. 1655 oraz z 2009 r. Nr 18, poz. 97 i Nr 20, poz. 105. Dziennik Ustaw Nr 30 — 2648 — Poz. 198

2. Odławianie, zbieranie i wprowadzanie do zakła dów wysyłkowych lub zakładów oczyszczania, o któ rych mowa w rozporządzeniu (WE) nr 853/2004 Parla mentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającym szczegółowe przepisy dotyczące hi gieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwie rzęcego (Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 55, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 1

4) w załączniku I w pkt 2.7 i 2.8, zwierząt akwakultury określonych w ust. 1, dalsze przetwarza nie tych zwierząt oraz działania związane z przygoto waniem tych zwierząt do spożycia przez ludzi, prze prowadza się w warunkach uniemożliwiających prze noszenie czynnika chorobotwórczego, wywołującego egzotyczną chorobę zakaźną zwierząt akwakultury.

3. Zakłady wysyłkowe lub zakłady oczyszczania, lub inne zakłady prowadzące podobną działalność wyposaża się w system oczyszczania ścieków uniesz kodliwiający czynnik chorobotwórczy wywołujący eg zotyczną chorobę zakaźną zwierząt akwakultury lub ścieki z tych zakładów oczyszcza się w taki sposób, aby zmniejszyć do dopuszczalnego poziomu ryzyko przeniesienia tego czynnika do wód naturalnych.

§9.

1. Martwe ryby i skorupiaki oraz żywe ryby i skorupiaki wykazujące objawy kliniczne egzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury są usuwane i unieszkodliwiane pod nadzorem powiatowego leka rza weterynarii, w sposób określony w rozporządze niu (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Ra dy z dnia 3 października 2002 r. ustanawiającym prze pisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych po chodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spoży cia przez ludzi (Dz. Urz. WE L 273 z 10.10.2002, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 37, str. 92, z późn. zm.), zwanym dalej „roz porządzeniem nr 1774/2002”, zgodnie z opisem zadań zawartym w planie gotowości zwalczania tej choroby.

2. Zwierzęta akwakultury, które nie osiągnęły roz miarów handlowych i nie wykazują objawów klinicz nych egzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakul tury, są usuwane i unieszkodliwiane pod nadzorem powiatowego lekarza weterynarii, w sposób określo ny w rozporządzeniu nr 1774/2002, zgodnie z opisem zadań zawartym w planie gotowości zwalczania tej choroby oraz przy uwzględnieniu typu gospodarstw lub obszarów hodowli mięczaków i rodzaju produkcji prowadzonej w tych gospodarstwach lub na tych ob szarach, a także ryzyka, jakie zwierzęta te stwarzają dla dalszego rozprzestrzeniania się tej choroby.

3. Po usunięciu zwierząt, o których mowa w ust. 1 i 2, skażone gospodarstwa lub obszary hodowli mię czaków:

1) poddaje się odłogowaniu przez czas niezbędny do wyeliminowania czynnika chorobotwórczego wy wołującego egzotyczną chorobę zakaźną zwierząt akwakultury — jeżeli jest to możliwe;

2) oczyszcza się i odkaża — jeżeli jest to konieczne.

4. Gospodarstwa lub obszary hodowli mięczaków, w których prowadzi się chów zwierząt akwakultury z gatunków innych niż wrażliwe na egzotyczną choro bę zakaźną zwierząt akwakultury, mogą być poddane odłogowaniu po przeprowadzeniu przez powiatowe go lekarza weterynarii analizy ryzyka.

§10. Powiatowy lekarz weterynarii, w celu zapo bieżenia rozprzestrzenianiu się egzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury na zwierzęta wodne in ne niż te, u których wystąpiła ta choroba, stosuje środki określone w § 4—9 w zależności od sytuacji epizootycznej i ryzyka stwarzanego przez tę chorobę. § 1

1.

1. Ârodki określone w § 7—9 stosuje się do dnia:

1) wyeliminowania czynnika chorobotwórczego wy wołującego egzotyczną chorobę zakaźną zwierząt akwakultury oraz usunięcia zwierząt akwakultury, o których mowa w § 9 ust. 1 i 2;

2) uzyskania wyników badań diagnostycznych wy kluczających wystąpienie egzotycznej choroby za kaźnej zwierząt akwakultury.

2. Próbki do badań diagnostycznych z gospo darstw lub obszarów hodowli mięczaków znajdują cych się na obszarze zapobiegania rozprzestrzenianiu się choroby zakaźnej zwierząt akwakultury pobiera się w sposób uwzględniający typ tych gospodarstw lub obszarów hodowli mięczaków oraz rodzaj produkcji w nich prowadzonej, a także zgodnie z metodyką określoną dla danej egzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury. § 1

2.

1. W przypadku stwierdzenia wystąpienia nie egzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w strefie lub en klawie położonych na tym terytorium uznanych za wol ne od tej choroby, w celu ponownego uznania teryto rium Rzeczypospolitej Polskiej, strefy lub enklawy po łożonych na tym terytorium za wolne od tej choroby:

1) powiatowy lekarz weterynarii może zastosować środki określone w § 7—9 lub

2) Główny Lekarz Weterynarii, zgodnie z art. 57 ust. 1 pkt 1 ustawy, opracowuje program zwalczania tej choroby.

2. W przypadku zastosowania środków określo nych w § 7—9 powiatowy lekarz weterynarii może wy razić zgodę na prowadzenie chowu zwierząt akwa kultury niewykazujących objawów klinicznych nieeg zotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury do czasu osiągnięcia przez nie rozmiarów handlowych lub na przemieszczenie tych zwierząt do innej skażo nej strefy lub enklawy.

3. W przypadku wyrażenia zgody, o której mowa w ust. 2, powiatowy lekarz weterynarii stosuje środki ograniczające lub, jeżeli jest to możliwe, zapobiegają ce rozprzestrzenianiu się nieegzotycznej choroby za kaźnej zwierząt akwakultury.

4. Jeżeli nie są podejmowane działania mające na celu ponowne uznanie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, strefy lub enklawy położonych na tym teryto rium za wolne od nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury, powiatowy lekarz weterynarii stosuje środki zapobiegające rozprzestrzenianiu się tej choroby określone w § 13. § 1

3.

1. W przypadku stwierdzenia wystąpienia nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultu ry na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w strefie lub enklawie położonych na tym terytorium, objętych Dziennik Ustaw Nr 30 — 2649 — Poz. 198 programem określonym w art. 57 ust. 1 pkt 1 lub 3 ustawy, o statusie nieokreślonym lub skażonych (nie uznanych za wolne od tej choroby), powiatowy lekarz weterynarii, w celu zapobieżenia rozprzestrzenianiu się tej choroby:

1) uznaje gospodarstwo lub obszar hodowli mięcza ków za skażone;

2) określa obszar zapobiegania rozprzestrzenianiu się choroby zakaźnej zwierząt akwakultury, obej mujący obszar ochronny i obszar nadzoru.

2. Zwierzęta akwakultury pochodzące z obszaru zapobiegania rozprzestrzenianiu się choroby zakaźnej zwierząt akwakultury są:

1) przemieszczane wyłącznie do skażonych gospo darstw lub obszarów hodowli mięczaków lub

2) zbierane i poddawane ubojowi w celu spożycia przez ludzi, zgodnie z § 8 ust. 1.

3. Martwe ryby i skorupiaki są usuwane i uniesz kodliwiane pod nadzorem powiatowego lekarza we terynarii, w sposób określony w rozporządzeniu nr 1774/2002, z uwzględnieniem typu gospodarstw lub obszarów hodowli mięczaków i rodzaju produkcji prowadzonej w tych gospodarstwach lub obszarach oraz ryzyka, jakie zwierzęta te stwarzają dla dalszego rozprzestrzeniania się nieegzotycznej choroby zakaź nej zwierząt akwakultury. § 1

4.

1. W przypadku podejrzenia wystąpienia lub stwierdzenia wystąpienia u dzikich zwierząt wodnych:

1) egzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury,

2) nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwa kultury na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w strefie lub enklawie położonych na tym teryto rium, uznanych za wolne od tej choroby — powiatowy lekarz weterynarii monitoruje sytuację epizootyczną i stosuje środki mające na celu zapo bieżenie rozprzestrzenianiu się tej choroby.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Główny Lekarz Weterynarii informuje Komisję Europejską i pozostałe państwa członkowskie Unii Europejskiej o zastosowanych środkach. § 1

5.

1. Terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uzna je się za wolne od nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury, jeżeli:

1) terytorium Rzeczypospolitej Polskiej sąsiaduje z terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, które nie jest uznane za wolne od tej choroby, lub terytorium państwa trzeciego, lub obszary zlewni są wykorzystywane wspólnie z ta kim państwem — została określona przez Główne go Lekarza Weterynarii strefa buforowa, której granice wyznaczono w taki sposób, aby zapobiec biernemu wprowadzeniu tej choroby na teryto rium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

2) nie występują na nim zwierzęta wodne z gatun ków wrażliwych na tę chorobę lub

3) warunki panujące na tym terytorium oraz w znaj dujących się na nim źródłach wodnych uniemożli wiają przetrwanie czynnika chorobotwórczego wywołującego tę chorobę, lub

4) nie został stwierdzony na tym terytorium żaden kliniczny przypadek wystąpienia tej choroby w okresie 10 lat poprzedzających dzień złożenia wniosku o uznanie tego terytorium za wolne od tej choroby lub gdy status tego terytorium był nie znany przed wprowadzeniem nadzoru ukierunko wanego, w szczególności z powodu braku warun ków sprzyjających wystąpieniu klinicznej postaci tej choroby, oraz pod warunkiem że: a) na terytorium tym były stosowane środki bez pieczeństwa biologicznego obejmujące co naj mniej: — obowiązek powiadamiania organów Inspek cji Weterynaryjnej o podejrzeniu i stwierdze niu wystąpienia tej choroby, — funkcjonowanie systemu wczesnego wykry wania, umożliwiającego skuteczne wyklucze nie albo stwierdzenie tej choroby oraz po wiadomienie o niej, a w szczególności: — niezwłoczne rozpoznanie tej choroby na podstawie występujących objawów kli nicznych, w tym nowo rozpoznanej po ważnej choroby zakaźnej zwierząt akwa kultury lub niewyjaśnionej śmiertelności w gospodarstwach, na obszarach hodow li mięczaków lub w środowisku natural nym, — niezwłoczne powiadomienie organu In spekcji Weterynaryjnej o podejrzeniu wy stąpienia tej choroby umożliwiające na tychmiastowe przeprowadzenie badań diagnostycznych, b) gospodarstwa lub obszary hodowli mięczaków, w których prowadzi się hodowlę gatunku wraż liwego na tę chorobę, były objęte nadzorem ukierunkowanym co najmniej przez 2 lata i nie stwierdzono wystąpienia czynnika chorobo twórczego wywołującego tę chorobę, lub

5) mimo występowania na tym terytorium zwierząt akwakultury z gatunków wrażliwych na tę chorobę oraz warunków sprzyjających wystąpieniu jej kli nicznej postaci, w okresie 10 lat poprzedzających dzień złożenia wniosku o uznanie tego terytorium za wolne od tej choroby, nie zaobserwowano przy padków wystąpienia tej choroby oraz pod warun kiem, że są spełnione wymagania wymienione w pkt 4 lit. a i b oraz określone w ust. 4.

2. Nadzór ukierunkowany, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, obejmuje bieżącą inspekcję przeprowadzaną przez powiatowego lekarza weterynarii, pobieranie próbek zwierząt wodnych do badań diagnostycznych oraz obowiązek niezwłocznego powiadamiania o wy stąpieniu lub podejrzeniu wystąpienia choroby zakaź nej zwierząt akwakultury podlegającej obowiązkowi zwalczania lub o podwyższonej śmiertelności.

3. System wczesnego wykrywania, o którym mo wa w ust. 1 pkt 4 lit. a tiret drugie, obejmuje w szcze gólności: Dziennik Ustaw Nr 30 — 2650 — Poz. 198

1) przygotowanie osób zatrudnionych w sektorze akwakultury lub prowadzących działalność w za kresie przetwarzania zwierząt akwakultury do roz poznawania objawów klinicznych wskazujących na wystąpienie choroby zakaźnej zwierząt akwa kultury oraz przeszkolenie lekarzy weterynarii lub innych osób zajmujących się zdrowiem zwierząt wodnych w zakresie rozpoznawania i powiada miania o podejrzeniu wystąpienia choroby zakaź nej zwierząt akwakultury oraz wykrywania i po wiadamiania o nietypowych przypadkach wystą pienia takiej choroby;

2) dostęp organów Inspekcji Weterynaryjnej do labo ratoriów, o których mowa w art. 23 ust. 3 lub 4 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Wete rynaryjnej, wyposażonych w urządzenia do dia gnozowania i rozróżniania chorób zakaźnych zwie rząt akwakultury i nowo rozpoznanych poważnych chorób zwierząt akwakultury.

4. Jeżeli na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej występują obszary, na których liczba gospodarstw lub obszarów hodowli mięczaków objętych nadzorem ukierunkowanym jest ograniczona, a dane epizootycz ne zebrane w czasie sprawowania nadzoru ukierunko wanego są niewystarczające, nadzorem ukierunkowa nym obejmuje się także populacje dzikich zwierząt wodnych z gatunków wrażliwych na nieegzotyczną chorobę zakaźną zwierząt akwakultury występujące na tych obszarach. § 1

6.

1. Strefę położoną na terytorium Rzeczypo spolitej Polskiej uznaje się za wolną od nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury, jeżeli:

1) w strefie tej oraz w źródłach wodnych znajdują cych się na jej obszarze nie występują zwierzęta wodne z gatunków wrażliwych na tę chorobę lub

2) warunki panujące w tej strefie oraz w źródłach wodnych znajdujących się na jej obszarze unie możliwiają przetrwanie czynnika chorobotwórcze go wywołującego tę chorobę, lub

3) nie został stwierdzony w tej strefie żaden kliniczny przypadek wystąpienia tej choroby w okresie 10 lat poprzedzających dzień złożenia wniosku o uznanie tej strefy za wolną od tej choroby lub gdy status tej strefy był nieznany przed wprowa dzeniem nadzoru ukierunkowanego, w szczegól ności z powodu braku warunków sprzyjających wystąpieniu klinicznej postaci tej choroby oraz pod warunkiem, że są spełnione wymagania wy mienione w § 15 ust. 1 pkt 4 lit. a i b oraz określo ne w § 15 ust. 4, lub

4) mimo występowania w tej strefie zwierząt akwa kultury z gatunków wrażliwych na tę chorobę oraz warunków sprzyjających wystąpieniu jej klinicznej postaci, w okresie 10 lat poprzedzających dzień złożenia wniosku o uznanie tej strefy za wolną od tej choroby nie zaobserwowano przypadków wy stąpienia tej choroby oraz pod warunkiem, że są spełnione wymagania wymienione w § 15 ust. 1 pkt 4 lit. a i b oraz określone w § 15 ust. 4.

2. W przypadku gdy strefa obejmuje obszar więk szy niż terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, może ona zostać uznana za wolną od nieegzotycznej choro by zakaźnej zwierząt akwakultury, jeżeli na całym ob szarze tej strefy zostały spełnione wymagania okreś lone w ust. 1 pkt 3 lub 4 oraz w ust.

3. Wniosek o uzna nie tej strefy za wolną od nieegzotycznej choroby za kaźnej zwierząt akwakultury w zakresie części strefy, która znajduje się na terytorium danego państwa, składa to państwo.

3. W przypadku ustanowienia strefy buforowej, w której jest realizowany program monitorowania nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultu ry, granice tej strefy wyznacza się w taki sposób, aby zapobiec biernemu wprowadzeniu tej choroby do strefy uznanej za wolną od tej choroby.

4. Do oświadczenia lub wniosku o uznanie strefy za wolną od nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury dołącza się mapę z wyraźnie zaznaczony mi granicami tej strefy. § 1

7.

1. Enklawę położoną na terytorium Rzeczy pospolitej Polskiej, obejmującą jedno lub więcej gos podarstw, lub obszarów hodowli mięczaków, której status epizootyczny w odniesieniu do danej nieegzo tycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury jest uzależniony od statusu epizootycznego otaczających ją wód naturalnych, uznaje się za wolną od nieegzo tycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury, jeżeli:

1) w enklawie tej oraz w źródłach wodnych znajdują cych się na jej obszarze nie występują zwierzęta wodne z gatunków wrażliwych na tę chorobę lub

2) warunki panujące w tej enklawie oraz w źródłach wodnych znajdujących się na jej obszarze unie możliwiają przetrwanie czynnika chorobotwórcze go wywołującego tę chorobę, lub

3) w celu ochrony przed wprowadzeniem tej choro by do gospodarstwa położonego w enklawie są stosowane dodatkowe środki zapobiegające prze dostaniu się do tej enklawy, w szczególności wek torów lub zwierząt wodnych z gatunków wrażli wych na tę chorobę, niewykazujących objawów klinicznych tej choroby, w których organizmie by tują i rozmnażają się czynniki chorobotwórcze, stanowiące potencjalne źródło zakażenia dla wraż liwych na tę chorobę zwierząt akwakultury, oraz

4) nie został stwierdzony w tej enklawie żaden kli niczny przypadek wystąpienia tej choroby w okre sie 10 lat poprzedzających dzień złożenia wniosku o uznanie tej enklawy za wolną od tej choroby lub gdy status tej enklawy lub wód ją otaczających był nieznany przed wprowadzeniem nadzoru ukierun kowanego, w szczególności z powodu braku wa runków sprzyjających wystąpieniu klinicznej po staci tej choroby oraz pod warunkiem, że są speł nione wymagania wymienione w § 15 ust. 1 pkt 4 lit. a i b oraz określone w § 15 ust. 4, lub

5) mimo występowania w tej enklawie zwierząt akwa kultury z gatunków wrażliwych na tę chorobę oraz warunków sprzyjających wystąpieniu jej klinicznej postaci, w okresie 10 lat poprzedzających dzień zło żenia wniosku o uznanie tej enklawy za wolną od tej choroby, nie zaobserwowano przypadków wy stąpienia tej choroby oraz pod warunkiem, że są spełnione wymagania wymienione w § 15 ust. 1 pkt 4 lit. a i b oraz określone w § 15 ust. 4. Dziennik Ustaw Nr 30 — 2651 — Poz. 198

2. Enklawę położoną na terytorium Rzeczypospoli tej Polskiej, obejmującą jedno lub więcej gospo darstw, których status epizootyczny w odniesieniu do danej nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwa kultury nie jest uzależniony od statusu epizootyczne go otaczających je wód naturalnych, uznaje się za wolną od nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury, jeżeli:

1) są spełnione warunki określone w ust. 1 pkt 1 lub 2, lub

2) enklawa ta ma zapewnione dostawy wody: a) z zakładu oczyszczającego wodę w celu zmniej szenia ryzyka wprowadzenia czynników choro botwórczych do enklawy lub b) bezpośrednio ze studni, hydrogeologicznego otworu eksploatacyjnego lub źródła, przy czym jeżeli źródło dostaw wody znajduje się poza ob szarem gospodarstwa, to woda jest dostarczana do tego gospodarstwa za pomocą rurociągu;

3) istnieją naturalne lub sztuczne bariery uniemożli wiające zwierzętom wodnym przedostanie się z otaczających ją cieków wodnych do gospo darstw położonych w tej enklawie;

4) jest zabezpieczona przed zalaniem lub przenika niem do niej wody z otaczających ją cieków wod nych — jeżeli jest to konieczne;

5) jest spełniony warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3;

6) zostały spełnione wymagania wymienione w § 15 ust. 1 pkt 4 lit. a i b oraz określone w § 15 ust. 4.

3. Do oświadczenia lub wniosku o uznanie enkla wy za wolną od nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury dołącza się mapę z wyraźnie za znaczonymi granicami tej enklawy. § 1

8.

1. Gospodarstwo stanowiące jedną jednost kę epizootyczną, którego status epizootyczny w odnie sieniu do nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury nie jest uzależniony od statusu epizo otycznego wód otaczających to gospodarstwo, w któ rym podejmuje się po raz pierwszy działalność w za kresie prowadzenia chowu lub hodowli zwierząt akwakultury w enklawie uznanej za wolną od tej cho roby, spełniające wymagania określone w § 17 ust. 2, może zostać uznane za wolne od tej choroby bez po bierania próbek do badań diagnostycznych wymaga nych do uzyskania statusu wolnego od tej choroby.

2. Gospodarstwo stanowiące jedną jednostkę epi zootyczną, którego status epizootyczny w odniesieniu do nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakul tury nie jest uzależniony od statusu epizootycznego wód otaczających to gospodarstwo, w którym wzna wia się działalność w zakresie prowadzenia chowu lub hodowli zwierząt akwakultury w enklawie uznanej za wolną od tej choroby, spełniające wymagania okreś lone w § 17 ust. 2, może zostać uznane za wolne od tej choroby bez pobierania próbek do badań diagno stycznych wymaganych do uzyskania statusu wolne go od tej choroby, jeżeli:

1) są znane dane dotyczące statusu epizootycznego tego gospodarstwa w okresie ostatnich 4 lat pro wadzenia w nim działalności w zakresie prowa dzenia chowu lub hodowli zwierząt akwakultury, a jeżeli ta działalność jest prowadzona przez okres krótszy niż 4 lata — dane z całego okresu prowa dzenia tej działalności;

2) w gospodarstwie tym nie były stosowane środki zwalczania nieegzotycznych chorób zakaźnych zwierząt akwakultury i nie stwierdzono w nim przypadków wystąpienia tych chorób;

3) gospodarstwo to zostało oczyszczone i odkażone przed wprowadzeniem zwierząt akwakultury, jaj lub gamet do gospodarstwa, a następnie, jeżeli jest to konieczne, poddane odłogowaniu. § 1

9. Szczegółowe wymagania dotyczące nadzoru ukierunkowanego, stref buforowych, pobierania pró bek do badań diagnostycznych i sposobu przeprowa dzania tych badań, niezbędne do uznania terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, strefy lub enklawy położo nych na tym terytorium za wolne od nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury, są określone w przepisach Komisji Europejskiej wydanych zgodnie z art. 62 ust. 2 dyrektywy Rady 2006/88/WE z dnia 24 października 2006 r. w sprawie wymogów w zakre sie zdrowia zwierząt akwakultury i produktów akwa kultury oraz zapobiegania niektórym chorobom zwie rząt wodnych i zwalczania tych chorób (Dz. Urz. UE L 328 z 24.11.2006, str. 14, z późn. zm.).

§20. Główny Lekarz Weterynarii sporządza, umieszcza na stronie internetowej administrowanej przez Główny Inspektorat Weterynarii i aktualizuje wykaz stref i enklaw, które zostały uznane za wolne od nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultu ry, z wyłączeniem stref lub enklaw stanowiących po nad 75 % terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub obejmujących obszary zlewni, które są wykorzystywa ne wspólnie z innymi państwami członkowskimi Unii Europejskiej lub państwami trzecimi, których wykaz ogłasza Komisja Europejska. § 2

1.

1. Strefa lub enklawa uznane za wolne od nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultu ry, położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieuznanym za wolne od tej choroby, utrzymują to uznanie, jeżeli:

1) są objęte nadzorem ukierunkowanym, który jest prowadzony z uwzględnieniem poziomu ryzyka;

2) w tej strefie lub enklawie nie podejrzewa się wy stąpienia tej choroby.

2. Terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, strefa lub enklawa położone na tym terytorium, uznane za wol ne od nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwa kultury, utrzymują to uznanie, jeżeli:

1) są objęte nadzorem ukierunkowanym, który jest prowadzony z uwzględnieniem poziomu ryzyka — w przypadku gdy warunki panujące na tym teryto rium nie sprzyjają wystąpieniu objawów klinicz nych tej choroby;

2) na tym terytorium nie podejrzewa się wystąpienia tej choroby. Dziennik Ustaw Nr 30 — 2652 — Poz. 198

3. Terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uznane za wolne od nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury utrzymuje to uznanie, mimo nieobjęcia nadzorem ukierunkowanym, jeżeli warunki panujące na tym terytorium sprzyjają wystąpieniu objawów kli nicznych tej choroby. § 2

2.

1. Uznanie terytorium Rzeczypospolitej Pol skiej, strefy lub enklawy położonych na tym teryto rium za wolne od nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury zawiesza się, jeżeli podejrzewa się, że na tym terytorium, w tej strefie lub enklawie zo stały naruszone odpowiednie warunki utrzymania te go uznania określone w § 21.

2. W przypadku zawieszenia uznania terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, strefy lub enklawy położo nych na tym terytorium za wolne od nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury, powiatowy le karz weterynarii stosuje środki określone w § 4 i 5 oraz § 12 i 13. § 2

3. Zawieszenie uznania terytorium Rzeczypo spolitej Polskiej, strefy lub enklawy położonych na tym terytorium za wolne od nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury uchyla się, jeżeli w wy niku przeprowadzonego dochodzenia epizootycznego nie stwierdzono naruszenia warunków zachowania te go uznania określonych w § 21. § 2

4. Uznanie terytorium Rzeczypospolitej Pol skiej, strefy lub enklawy położonych na tym teryto rium za wolne od nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury cofa się, jeżeli w wyniku prze prowadzonego dochodzenia epizootycznego stwier dzono wystąpienie tej choroby. § 2

5. Terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, strefę lub enklawę położone na tym terytorium, uznane za wolne od nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury, w stosunku do których cofnięto to uzna nie, ponownie uznaje się za wolne od tej choroby, je żeli zostały spełnione warunki określone odpowied nio w § 15—17. § 2

6. Zawieszenia, cofnięcia oraz ponownego uznania terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, strefy lub enklawy położonych na tym terytorium za wolne od nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakul tury dokonuje się w trybie określonym dla uznania te go terytorium, strefy lub enklawy położonych na tym terytorium za wolne od tej choroby, zgodnie z art. 60a ustawy. § 2

7. Przepisów § 15—26 nie stosuje się do ozdob nych zwierząt wodnych utrzymywanych w akwariach komercyjnych, sklepach zoologicznych, sklepach ogrodniczych, stawach ogrodowych lub hurtowniach, jeżeli obiekty te:

1) nie mają bezpośredniego kontaktu z wodami natu ralnymi lub

2) są wyposażone w system oczyszczania ścieków ograniczający do dopuszczalnego poziomu ryzyko przeniesienia chorób zakaźnych tych zwierząt do wód naturalnych. § 2

8. Do wykonywania szczepień przeciwko choro bom zakaźnym zwierząt akwakultury stosuje się szcze pionki dopuszczone do obrotu zgodnie z przepisa mi Prawa farmaceutycznego i rozporządzenia (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. ustanawiającego wspólnotowe pro cedury wydawania pozwoleń dla produktów leczni czych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryj nych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiającego Euro pejską Agencję Leków (Dz. Urz. UE L 136 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjal ne, rozdz. 13, t. 34, str. 229). § 2

9. Tracą moc:

1) rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 lipca 2005 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla umieszczania na rynku zwierząt i produktów akwakultury (Dz. U. Nr 138, poz. 1158);

2) rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 29 marca 2005 r. w sprawie zwalczania cho rób zakaźnych ryb (Dz. U. Nr 60, poz. 528 i Nr 138, poz. 1159);

3) rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 kwietnia 2006 r. w sprawie zwalczania niektórych chorób zakaźnych mięczaków (Dz. U. Nr 73, poz. 512 oraz z 2007 r. Nr 44, poz. 282). § 30. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: M. Sawicki Dziennik Ustaw Nr 30 — 2653 — Poz. 198 Załącznik do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 lutego 2009 r. (poz. 198) WYKAZ CHORÓB ZAKAèNYCH ZWIERZÑT AKWAKULTURY I. Egzotyczne choroby zakaźne zwierząt akwakultury

1) epizootyczna martwica układu krwiotwórczego (Epizootic haematopoietic necrosis — EHN);

2) zakaźny zespół owrzodzenia (Epizootic ulcerative syndrome — EUS);

3) bonamioza (Bonamia exitiosa);

4) perkinsoza (Perkinsus marinus);

5) mikrocytoza (Microcytos mackini);

6) zespół Taura (Taura syndrome);

7) choroba żółtej głowy (Yellowhead disease). II. Nieegzotyczne choroby zakaźne zwierząt akwakultury

1) wirusowa posocznica krwotoczna (Viral haemorrhagic septicaemia — VHS);

2) zakaźna martwica układu krwiotwórczego ryb łososiowatych (Infectious haematopoietic necrosis — IHN);

3) zakażenie herpeswirusem koi (Koi herpes virus — KHV);

4) zakaźna anemia łososi (Infectious salmon anaemia — ISA);

5) marteilioza (Marteilia refringens);

6) bonamioza (Bonamia ostreae);

7) zespół WSS (White Spot Syndrome).

Status prawny: obowiązujący
Data ogłoszenia: 2009-02-25
Data wydania: 2009-02-06
Data wejścia w życie: 2009-03-12
Data obowiązywania: 2009-03-12
Organ wydający: MIN. ROLNICTWA I ROZWOJU WSI
Dziennik Ustaw: Dz.U. 2009 nr 30 poz. 198