Dz.U. 2010 nr 170 poz. 1148

Dziennik Ustaw Nr 39 — 2734 — Poz. 201

Art.

1. W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. — Ko deks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557, z późn. zm.1)) wprowadza się następujące zmiany:

1) po art. 88c dodaje się art. 88d w brzmieniu: „Art. 88d.

§1. Jeżeli w związku z toczącym się lub zakończonym postępowaniem kar nym, w którym skazany uczestniczy lub uczestniczył w charakterze po dejrzanego, oskarżonego, świadka lub pokrzywdzonego, wystąpiło po ważne zagrożenie lub istnieje bez pośrednia obawa wystąpienia po ważnego zagrożenia dla jego życia lub zdrowia, dyrektor zakładu kar nego obejmuje takiego skazanego szczególną ochroną w warunkach zwiększonej izolacji i zabezpiecze nia, polegającą w szczególności na:

1) kontroli stanu jego zdrowia,

2) udzielaniu pomocy psychologicz nej,

3) stosowaniu warunków odbywa nia kary określonych w art. 90 pkt 7—9.

§2. Szczególna ochrona może polegać również na stosowaniu wobec ska zanego, o którym mowa w § 1:

1) warunków odbywania kary okreś lonych w art. 88b lub 88c,

2) ochrony osobistej w rozumieniu ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o świadku koronnym (Dz. U. z 2007 r. Nr 36, poz. 232, z 2009 r. Nr 178, poz. 1375 oraz z 2010 r. Nr 127, poz. 857 i Nr 182, poz. 1228) — za zgodą skazanego.

§3. Dyrektor zakładu karnego obejmuje skazanego szczególną ochroną na wniosek sądu, przed którym toczy się postępowanie karne, albo pro kuratora prowadzącego lub nad zorującego postępowanie przygoto wawcze. We wniosku należy podać przyczyny objęcia skazanego szcze gólną ochroną oraz wskazać czas jej trwania, nie dłuższy niż 6 miesięcy.

§4. Dyrektor zakładu karnego może ob jąć skazanego szczególną ochroną na jego uzasadniony wniosek; we wniosku należy podać przyczyny objęcia skazanego szczególną ochroną oraz wskazać czas jej trwa nia, nie dłuższy niż 6 miesięcy. Przed podjęciem decyzji dyrektor zakładu karnego zasięga opinii odpowied nio sądu lub prokuratora, o których mowa w § 3, a po zakończeniu po stępowania karnego opinii sędziego penitencjarnego; do czasu otrzyma nia opinii dyrektor może tymczaso wo stosować wobec skazanego środki, o których mowa w § 1.

§5. W decyzji o objęciu skazanego szczególną ochroną należy określić termin, do którego ochrona ma trwać, a także wskazać sposób reali zacji tej ochrony.

§6. Jeżeli po upływie terminu, o którym mowa w § 5, w dalszym ciągu wy stępuje poważne zagrożenie lub ist nieje bezpośrednia obawa wystą pienia poważnego zagrożenia dla życia lub zdrowia skazanego, szcze gólną ochronę przedłuża się na ko lejny okres; przepisy § 3 i 4 stosuje się odpowiednio. Decyzja o przedłu żeniu szczególnej ochrony winna być wydana w sposób zabezpiecza jący ciągłość stosowania tej ochro ny.

§7. W wypadku ustania przyczyny obję cia skazanego szczególną ochroną, dyrektor zakładu karnego, na wnio sek sądu, przed którym toczy się po stępowanie karne, albo prokuratora prowadzącego lub nadzorującego postępowanie przygotowawcze, co fa szczególną ochronę. W wypadku objęcia szczególną ochroną skaza nego na jego wniosek, cofnięcie szczególnej ochrony może nastąpić na wniosek skazanego lub z urzędu, po zasięgnięciu opinii odpowiednio sądu lub prokuratora, o których mo wa w § 3, a po zakończeniu postę powania karnego opinii sędziego penitencjarnego. 201 USTAWA z dnia 5 stycznia 2011 r. o zmianie ustawy — Kodeks karny wykonawczy

1) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 160, poz. 1083, z 1999 r. Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 60, poz. 701 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071 i Nr 111, poz. 1194, z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 200, poz. 1679, z 2003 r. Nr 111, poz. 1061, Nr 142, poz. 1380 i Nr 179, poz. 1750, z 2004 r. Nr 93, poz. 889, Nr 210, poz. 2135, Nr 240, poz. 2405, Nr 243, poz. 2426 i Nr 273, poz. 2703, z 2005 r. Nr 163, poz. 1363 i Nr 178, poz. 1479, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i Nr 226, poz. 1648, z 2007 r. Nr 123, poz. 849, z 2008 r. Nr 96, poz. 620 i Nr 214, poz. 1344, z 2009 r. Nr 8, poz. 39, Nr 22, poz. 119, Nr 62, poz. 504, Nr 98, poz. 817, Nr 108, poz. 911, Nr 115, poz. 963, Nr 190, poz. 1475, Nr 201, poz. 1540 i Nr 206, poz. 1589 oraz z 2010 r. Nr 34, poz. 191, Nr 40, poz. 227, Nr 125, poz. 842 i Nr 182, poz. 1228. Dziennik Ustaw Nr 39 — 2735 — Poz. 201



§8. Decyzję o objęciu szczególną ochroną, a także decyzję o przedłu żeniu lub o cofnięciu jej stosowa nia doręcza się skazanemu.

§9. Dyrektor zakładu karnego zawiada mia sędziego penitencjarnego o objęciu skazanego szczególną ochroną, o jej przedłużeniu lub o jej cofnięciu.

§10. Szczególna ochrona jest stosowa na także w razie przeniesienia ska zanego do innego zakładu karne go. Dyrektor zakładu karnego, w którym skazany przebywa, infor muje dyrektora zakładu karnego, do którego skazany ma być prze niesiony, o objęciu go szczególną ochroną oraz o dotychczasowym sposobie ochrony i przyczynach jej zastosowania. Dyrektor zakładu karnego, do którego skazany został przeniesiony, niezwłocznie zawia damia sędziego penitencjarnego o stosowaniu wobec skazanego szczególnej ochrony. § 1

1. Po zakończeniu postępowania kar nego organem właściwym w za kresie składania wniosków sądu lub prokuratora, o których mowa w § 3 i 7, jest sędzia penitencjar ny.”;

2) po art. 212b dodaje się art. 212ba w brzmieniu: „Art. 212ba.

§1. Jeżeli w związku z toczącym się lub zakończonym postępowa niem karnym, w którym tym czasowo aresztowany uczestni czy lub uczestniczył w charakte rze podejrzanego, oskarżonego, świadka lub pokrzywdzonego, wystąpiło poważne zagrożenie lub istnieje bezpośrednia obawa wystąpienia poważnego zagroże nia dla jego życia lub zdrowia, dyrektor aresztu śledczego obej muje takiego tymczasowo aresz towanego szczególną ochroną w warunkach zwiększonej izolacji i zabezpieczenia, polegającą w szczególności na:

1) kontroli stanu jego zdrowia,

2) udzielaniu pomocy psycho logicznej,

3) stałym nadzorze i cenzurze ko respondencji,

4) kontroli rozmów w trakcie wi dzeń.

§2. Szczególna ochrona może pole gać również na stosowaniu wo bec tymczasowo aresztowanego, o którym mowa w § 1:

1) warunków odbywania kary określonych w art. 212b,

2) ochrony osobistej w rozumie niu ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o świadku koronnym — za zgodą tymczasowo areszto wanego.

§3. Dyrektor aresztu śledczego obej muje tymczasowo aresztowane go szczególną ochroną na wnio sek sądu, przed którym toczy się postępowanie karne, albo proku ratora prowadzącego lub nad zorującego postępowanie przy gotowawcze. We wniosku należy podać przyczyny objęcia tym czasowo aresztowanego szcze gólną ochroną oraz wskazać czas jej trwania, nie dłuższy niż 3 mie siące.

§4. Dyrektor aresztu śledczego może objąć tymczasowo aresztowane go szczególną ochroną na jego uzasadniony wniosek; we wnios ku należy podać przyczyny obję cia tymczasowo aresztowanego szczególną ochroną oraz wskazać czas jej trwania, nie dłuższy niż 3 miesiące. Przed podjęciem de cyzji dyrektor aresztu śledczego zasięga opinii odpowiednio sądu lub prokuratora, o których mowa w § 3, a po zakończeniu postępo wania karnego opinii sędziego penitencjarnego; do czasu otrzy mania opinii dyrektor może tym czasowo stosować wobec tym czasowo aresztowanego środki, o których mowa w § 1.

§5. W decyzji o objęciu tymczasowo aresztowanego szczególną ochro ną należy określić termin, do któ rego ochrona ma trwać, a także wskazać sposób realizacji tej ochrony.

§6. Jeżeli po upływie terminu, o któ rym mowa w § 5, w dalszym cią gu występuje poważne zagroże nie lub istnieje bezpośrednia obawa wystąpienia poważnego zagrożenia dla życia lub zdrowia tymczasowo aresztowanego, szczególną ochronę przedłuża się na kolejny okres; przepisy § 3 i 4 stosuje się odpowiednio. Decyzja o przedłużeniu szczególnej ochro ny winna być wydana w sposób zabezpieczający ciągłość stoso wania tej ochrony.

§7. W wypadku ustania przyczyny objęcia tymczasowo aresztowa nego szczególną ochroną, dyrek tor aresztu śledczego, na wniosek sądu, przed którym toczy się po stępowanie karne, albo prokura tora prowadzącego lub nadzoru Dziennik Ustaw Nr 39 — 2736 — Poz. 201

jącego postępowanie przygoto wawcze, cofa szczególną ochro nę. W wypadku objęcia szczegól ną ochroną tymczasowo areszto wanego na jego wniosek, cofnię cie szczególnej ochrony może nastąpić na wniosek tymczasowo aresztowanego lub z urzędu, po zasięgnięciu opinii odpowiednio sądu lub prokuratora, o których mowa w § 3, a po zakończeniu postępowania karnego opinii sę dziego penitencjarnego.

§8. Decyzję o objęciu szczególną ochroną, a także decyzję o prze dłużeniu lub o cofnięciu jej stoso wania doręcza się tymczasowo aresztowanemu.

§9. Dyrektor aresztu śledczego za wiadamia sędziego penitencjar nego o objęciu tymczasowo aresztowanego szczególną ochro ną, o jej przedłużeniu lub o jej cofnięciu.

§10. Szczególna ochrona jest stoso wana także w razie przeniesienia tymczasowo aresztowanego do innego aresztu śledczego. Dyrek tor aresztu śledczego, w którym tymczasowo aresztowany prze bywa, informuje dyrektora aresz tu śledczego, do którego tym czasowo aresztowany ma być przeniesiony, o objęciu go szcze gólną ochroną oraz o dotychcza sowym sposobie ochrony i przy czynach jej zastosowania. Dyrek tor aresztu śledczego, do którego tymczasowo aresztowany został przeniesiony, niezwłocznie za wiadamia sędziego penitencjar nego o stosowaniu wobec tym czasowo aresztowanego szcze gólnej ochrony. § 1

1. Po zakończeniu postępowania karnego organem właściwym w zakresie składania wniosków sądu lub prokuratora, o których mowa w § 3 i 7, jest sędzia penitencjarny.”. Art.

2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: B. Komorowski

Status prawny: obowiązujący
Data ogłoszenia: 2010-09-16
Data wydania: 2010-08-30
Data wejścia w życie: 2010-10-17
Data obowiązywania: 2010-10-17
Organ wydający: MIN. ZDROWIA
Dziennik Ustaw: Dz.U. 2010 nr 170 poz. 1148