Dz.U. 2013 poz. 135

DZIENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Warszawa, dnia 29 stycznia 2013 r. Poz. 135 OBWIESZCZENIE MARSZAŁKA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ z dnia 20 września 2012 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej 1. Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i nie których innych aktów prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 197, poz. 1172 i Nr 232, poz. 1378) ogłasza się w załączniku do niniej szego obwieszczenia  jednolity  tekst ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny  i  systemie pieczy zastępczej  (Dz. U. Nr 149, poz. 887), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych: 1)  ustawą z dnia 15 grudnia 2011 r. o zmianie ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. Nr 288,  poz. 1690), 2)  ustawą z dnia 27 kwietnia 2012 r. o zmianie ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej oraz niektórych  innych ustaw (Dz. U. poz. 579) oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 18 września 2012 r. 2. Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy nie obejmuje: 1)  art.  201–225  ustawy  z  dnia  9  czerwca  2011  r.  o wspieraniu  rodziny  i  systemie  pieczy  zastępczej  (Dz. U. Nr  149,  poz. 887), które stanowią: „Art. 201. W ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59, z późn. zm.a))  wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 100 § 2 otrzymuje brzmienie: „§ 2.  W wypadkach, o których mowa w § 1, sąd opiekuńczy lub inne organy władzy publicznej zawiadamiają jed nostkę organizacyjną wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej, w rozumieniu przepisów o wspieraniu  rodziny i systemie pieczy zastępczej, o potrzebie udzielenia rodzinie dziecka odpowiedniej pomocy. Właściwa  jednostka organizacyjna wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej jest obowiązana informować sąd o ro dzajach udzielanej pomocy i jej rezultatach.”; 2) w art. 109: a) w § 2: – pkt 1 otrzymuje brzmienie: „1)  zobowiązać rodziców oraz małoletniego do określonego postępowania, w szczególności do pracy z asysten tem rodziny, realizowania planu pracy z rodziną, skierować małoletniego do placówki wsparcia dziennego,  określonych w przepisach o wspieraniu  rodziny  i  systemie pieczy  zastępczej  lub  skierować  rodziców do  placówki albo specjalisty zajmujących się terapią rodzinną, poradnictwem lub świadczących rodzinie inną  stosowną pomoc z jednoczesnym wskazaniem sposobu kontroli wykonania wydanych zarządzeń,”, a)  Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1975 r. Nr 45, poz. 234, z 1986 r. Nr 36, poz. 180, z 1990 r. Nr 34, poz. 198,  z 1995 r. Nr 83, poz. 417, z 1998 r. Nr 117, poz. 757, z 1999 r. Nr 52, poz. 532, z 2000 r. Nr 122, poz. 1322, z 2001 r. Nr 128, poz. 1403,  z 2003 r. Nr 83, poz. 772 i Nr 130, poz. 1188, z 2004 r. Nr 162, poz. 1691, z 2007 r. Nr 121, poz. 831, Nr 134, poz. 947 i Nr 192,  poz. 1378, z 2008 r. Nr 220, poz. 1431, z 2010 r. Nr 125, poz. 842 oraz z 2011 r. Nr 75, poz. 398. Dziennik Ustaw  – 2 –   Poz. 135

– pkt 5 otrzymuje brzmienie: „5)  zarządzić umieszczenie małoletniego w rodzinie zastępczej, rodzinnym domu dziecka albo w instytucjonal nej pieczy zastępczej albo powierzyć tymczasowo pełnienie funkcji rodziny zastępczej małżonkom lub oso bie, niespełniającym warunków dotyczących rodzin zastępczych, w zakresie niezbędnych szkoleń, określo nych w przepisach o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej.”, b) § 4 otrzymuje brzmienie: „§ 4.  W  przypadku,  o  którym mowa w  §  2  pkt  5,  a  także w  razie  zastosowania  innych  środków  określonych  w przepisach  o wspieraniu  rodziny  i  systemie  pieczy  zastępczej,  sąd  opiekuńczy  zawiadamia  o wydaniu  orzeczenia właściwą jednostkę organizacyjną wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej, która udziela  rodzinie małoletniego odpowiedniej pomocy i składa sądowi opiekuńczemu, w terminach określonych przez  ten sąd, sprawozdania dotyczące sytuacji rodziny i udzielanej pomocy oraz realizacji planu pracy z rodziną,  a także współpracuje z kuratorem sądowym.”; 3) po art. 112 dodaje się tytuł w brzmieniu: „Oddział 2a. Piecza zastępcza”; 4) art. 1121 i 1122 otrzymują brzmienie: „Art. 1121. § 1.  Obowiązek i prawo wykonywania bieżącej pieczy nad dzieckiem umieszczonym w pieczy zastępczej,  jego wychowania i reprezentowania w tych sprawach, a w szczególności w dochodzeniu świadczeń  przeznaczonych na zaspokojenie jego potrzeb, należą do rodziny zastępczej, prowadzącego rodzinny  dom dziecka albo kierującego placówką opiekuńczo-wychowawczą, regionalną placówką opiekuń czo-terapeutyczną lub interwencyjnym ośrodkiem preadopcyjnym. Pozostałe obowiązki i prawa wy nikające z władzy rodzicielskiej należą do rodziców dziecka. § 2. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli sąd opiekuńczy postanowił inaczej. Art. 1122.  Organizację, funkcjonowanie oraz finansowanie rodzin zastępczych, rodzinnych domów dziecka, placó wek  opiekuńczo-wychowawczych,  regionalnych  placówek  opiekuńczo-terapeutycznych  i  interwencyj nych ośrodków preadopcyjnych oraz zasady określające kryteria wiekowe dzieci umieszczanych w tych  placówkach i ośrodkach regulują przepisy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej.”; 5) po art. 1122 dodaje art. 1123–1128 w brzmieniu: „Art. 1123.  Umieszczenie dziecka w pieczy zastępczej powinno nastąpić po wyczerpaniu wszystkich form pomocy  rodzicom  dziecka,  o  których mowa w  przepisach  o wspieraniu  rodziny  i  systemie  pieczy  zastępczej,  chyba że dobro dziecka wymaga zapewnienia mu niezwłocznie pieczy zastępczej. Art. 1124.  Dziecko umieszcza się w pieczy zastępczej do czasu zaistnienia warunków umożliwiających jego powrót  do rodziny albo umieszczenia go w rodzinie przysposabiającej. Art. 1125. § 1.  Sąd  może  powierzyć  sprawowanie  pieczy  zastępczej  małżonkom  albo  osobie  niepozostającej  w związku małżeńskim, którzy są wstępnymi albo rodzeństwem dziecka. Sprawowanie pieczy za stępczej sąd może także powierzyć małżonkom albo osobie niepozostającej w związku małżeńskim,  którzy nie są wstępnymi albo rodzeństwem dziecka, jeżeli osoby te zostały wpisane do rejestru osób  zakwalifikowanych do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej, rodziny zastępczej niezawo dowej, prowadzenia rodzinnego domu dziecka albo pełnią już funkcję rodziny zastępczej zawodowej  lub rodziny zastępczej niezawodowej oraz prowadzących rodzinny dom dziecka. § 2.  Jeżeli jest to uzasadnione dobrem dziecka sąd może tymczasowo, nie dłużej jednak niż na 6 miesięcy,  powierzyć pełnienie funkcji rodziny zastępczej małżonkom albo osobie niepozostającej w związku  małżeńskim, którzy nie są wstępnymi albo rodzeństwem dziecka, niespełniającym warunku niezbęd nych szkoleń, określonego w przepisach o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, dotyczą cych rodzin zastępczych. Art. 1126.  Piecza zastępcza nad dzieckiem posiadającym orzeczenie o niepełnosprawności albo orzeczenie o umiar kowanym lub znacznym stopniu niepełnosprawności jest powierzana przede wszystkim rodzinie zastęp czej zawodowej. Art. 1127. § 1.  Sąd umieszcza dziecko w instytucjonalnej pieczy zastępczej, jeżeli brak jest możliwości umieszcze nia dziecka w rodzinnej pieczy zastępczej lub z innych ważnych względów nie jest to zasadne. § 2.  W miarę możliwości sąd umieszcza dziecko w pieczy zastępczej na terenie powiatu miejsca zamiesz kania dziecka. Art. 1128.  Rodzeństwo  powinno  być  umieszczone  w  tej  samej  rodzinie  zastępczej,  rodzinnym  domu  dziecka,  placówce  opiekuńczo-wychowawczej  lub  regionalnej  placówce  opiekuńczo-terapeutycznej,  chyba  że  byłoby to sprzeczne z dobrem dziecka.”; Dziennik Ustaw  – 3 –   Poz. 135

6) w art. 1131 § 2 otrzymuje brzmienie: „§ 2.  Przepisy § 1 stosuje się odpowiednio, jeżeli dziecko nie przebywa u żadnego z rodziców, a pieczę nad nim spra wuje opiekun lub gdy zostało umieszczone w pieczy zastępczej.”; 7) w art. 1141 § 1 otrzymuje brzmienie: „§ 1.  Przysposobić może osoba mająca pełną zdolność do czynności prawnych, jeżeli jej kwalifikacje osobiste uza sadniają przekonanie,  że będzie należycie wywiązywała  się z obowiązków przysposabiającego oraz posiada  opinię kwalifikacyjną oraz świadectwo ukończenia szkolenia organizowanego przez ośrodek adopcyjny, o któ rym mowa w przepisach o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, chyba że obowiązek ten jej nie do tyczy.”; 8) w art. 1191 w § 1 po zdaniu pierwszym dodaje się zdanie drugie w brzmieniu: „Rodzicom, którzy wyrazili taką zgodę, władza rodzicielska i prawo do kontaktów z dzieckiem nie przysługują.”; 9) w art. 1201 § 4 otrzymuje brzmienie: „§ 4.  Przy wykonywaniu nadzoru nad przebiegiem styczności przysposabiającego z przysposabianym sąd opiekuń czy korzysta z pomocy ośrodka adopcyjnego oraz, w razie potrzeby, organu pomocniczego w sprawach opie kuńczych.”;

10)  w art. 149: a) § 4 otrzymuje brzmienie: „§ 4.  W razie potrzeby ustanowienia opieki dla małoletniego umieszczonego w pieczy zastępczej, sąd powierza  sprawowanie opieki, przede wszystkim: 1) w przypadku umieszczenia dziecka w rodzinie zastępczej – rodzicom zastępczym, 2) w przypadku umieszczenia dziecka w rodzinnym domu dziecka – osobom prowadzącym ten dom, 3)  w przypadku umieszczenia dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej  typu rodzinnego – osobom  prowadzącym tę placówkę, 4)  w  przypadku  umieszczenia  dziecka  w  placówce  opiekuńczo-wychowawczej:  socjalizacyjnej,  specjali styczno-terapeutycznej,  interwencyjnej  lub  regionalnej  placówce  opiekuńczo-terapeutycznej  –  osobom  bliskim dziecka – w terminie 7 dni od uprawomocnienia się postanowienia o pozbawieniu władzy rodzicielskiej.”, b) dodaje się § 5 w brzmieniu: „§ 5. W wypadku, o którym mowa w art. 1191 § 1, nie stosuje się przepisów § 1, 2 i 4 pkt 4.”. Art. 202. W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn.  zm.b)) wprowadza się następujące zmiany: b)  Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1965 r. Nr 15, poz. 113, z 1974 r. Nr 27, poz. 157 i Nr 39, poz. 231, z 1975 r.  Nr 45, poz. 234, z 1982 r. Nr 11, poz. 82 i Nr 30, poz. 210, z 1983 r. Nr 5, poz. 33, z 1984 r. Nr 45, poz. 241 i 242, z 1985 r. Nr 20,  poz. 86, z 1987 r. Nr 21, poz. 123, z 1988 r. Nr 41, poz. 324, z 1989 r. Nr 4, poz. 21 i Nr 33, poz. 175, z 1990 r. Nr 14, poz. 88, Nr 34,  poz. 198, Nr 53, poz. 306, Nr 55, poz. 318 i Nr 79, poz. 464, z 1991 r. Nr 7, poz. 24, Nr 22, poz. 92 i Nr 115, poz. 496, z 1993 r. Nr 12,  poz. 53, z 1994 r. Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 83, poz. 417, z 1996 r. Nr 24, poz. 110, Nr 43, poz. 189, Nr 73, poz. 350 i Nr 149,  poz. 703, z 1997 r. Nr 43, poz. 270, Nr 54, poz. 348, Nr 75, poz. 471, Nr 102, poz. 643, Nr 117, poz. 752, Nr 121, poz. 769 i 770, Nr 133,  poz. 882, Nr 139, poz. 934, Nr 140, poz. 940 i Nr 141, poz. 944, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 757, z 1999 r. Nr 52, poz. 532,  z 2000 r. Nr 22, poz. 269 i 271, Nr 48, poz. 552 i 554, Nr 55, poz. 665, Nr 73, poz. 852, Nr 94, poz. 1037, Nr 114, poz. 1191 i 1193  i Nr 122, poz. 1314, 1319 i 1322, z 2001 r. Nr 4, poz. 27, Nr 49, poz. 508, Nr 63, poz. 635, Nr 98, poz. 1069, 1070 i 1071, Nr 123,  poz. 1353, Nr 125, poz. 1368 i Nr 138, poz. 1546, z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 26, poz. 265, Nr 74, poz. 676, Nr 84, poz. 764, Nr 126,  poz. 1069 i 1070, Nr 129, poz. 1102, Nr 153, poz. 1271, Nr 219, poz. 1849 i Nr 240, poz. 2058, z 2003 r. Nr 41, poz. 360, Nr 42,  poz. 363, Nr 60, poz. 535, Nr 109, poz. 1035, Nr 119, poz. 1121, Nr 130, poz. 1188, Nr 139, poz. 1323, Nr 199, poz. 1939 i Nr 228,  poz. 2255, z 2004 r. Nr 9, poz. 75, Nr 11, poz. 101, Nr 68, poz. 623, Nr 91, poz. 871, Nr 93, poz. 891, Nr 121, poz. 1264, Nr 162,  poz. 1691, Nr 169, poz. 1783, Nr 172, poz. 1804, Nr 204, poz. 2091, Nr 210, poz. 2135, Nr 236, poz. 2356 i Nr 237, poz. 2384, z 2005 r.  Nr 13, poz. 98, Nr 22, poz. 185, Nr 86, poz. 732, Nr 122, poz. 1024, Nr 143, poz. 1199, Nr 150, poz. 1239, Nr 167, poz. 1398, Nr 169,  poz. 1413 i 1417, Nr 172, poz. 1438, Nr 178, poz. 1478, Nr 183, poz. 1538, Nr 264, poz. 2205 i Nr 267, poz. 2258, z 2006 r. Nr 12,  poz. 66, Nr 66, poz. 466, Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 186, poz. 1379, Nr 208, poz. 1537 i 1540, Nr 226, poz. 1656 i Nr 235, poz. 1699,  z 2007 r. Nr 7, poz. 58, Nr 47, poz. 319, Nr 50, poz. 331, Nr 99, poz. 662, Nr 106, poz. 731, Nr 112, poz. 766 i 769, Nr 115, poz. 794,  Nr 121, poz. 831, Nr 123, poz. 849, Nr 176, poz. 1243, Nr 181, poz. 1287, Nr 192, poz. 1378 i Nr 247, poz. 1845, z 2008 r. Nr 59,  poz. 367, Nr 96, poz. 609 i 619, Nr 110, poz. 706, Nr 116, poz. 731, Nr 119, poz. 772, Nr 120, poz. 779, Nr 122, poz. 796, Nr 171,  poz. 1056, Nr 220, poz. 1431, Nr 228, poz. 1507, Nr 231, poz. 1547 i Nr 234, poz. 1571, z 2009 r. Nr 26, poz. 156, Nr 67, poz. 571,  Nr 69, poz. 592 i 593, Nr 131, poz. 1075, Nr 179, poz. 1395 i Nr 216, poz. 1676, z 2010 r. Nr 3, poz. 13, Nr 7, poz. 45, Nr 40, poz. 229,  Nr 108, poz. 684, Nr 109, poz. 724, Nr 125, poz. 842, Nr 152, poz. 1018, Nr 155, poz. 1037, Nr 182, poz. 1228, Nr 197, poz. 1307,  Nr 215, poz. 1418, Nr 217, poz. 1435 i Nr 241, poz. 1621 oraz z 2011 r. Nr 34, poz. 173, Nr 85, poz. 458, Nr 87, poz. 482, Nr 92,  poz. 531, Nr 112, poz. 654, Nr 129, poz. 735, Nr 138, poz. 806 i 807 i Nr 144, poz. 854. Dziennik Ustaw  – 4 –   Poz. 135

1) art. 5701 otrzymuje brzmienie: „Art. 5701. § 1.  Sąd opiekuńczy może zarządzić przeprowadzenie przez kuratora sądowego wywiadu środowiskowe go, a także zwrócić się do właściwej jednostki organizacyjnej wspierania rodziny i systemu pieczy  zastępczej o informacje dotyczące małoletniego i jego środowiska, a w szczególności dotyczące za chowania się i warunków wychowawczych małoletniego, sytuacji bytowej rodziny, przebiegu nauki  małoletniego i sposobu spędzania czasu wolnego, jego kontaktów środowiskowych, stosunku do nie go rodziców lub opiekunów, podejmowanych oddziaływań wychowawczych, stanu zdrowia i zna nych w środowisku uzależnień małoletniego. § 2.  W przypadku gdy z rodziną małoletniego asystent rodziny prowadzi pracę określoną w przepisach  o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, sąd opiekuńczy zwraca się o informacje, o których  mowa w § 1, do właściwej jednostki organizacyjnej wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej. § 3.  Sąd opiekuńczy może zwrócić się o informację do właściwej jednostki organizacyjnej wspierania ro dziny i systemu pieczy zastępczej w celu wskazania osób właściwych do zapewnienia dziecku rodzin nej pieczy zastępczej.”; 2) w art. 578 dotychczasową treść oznacza się jako § 1 oraz dodaje się § 2 w brzmieniu: „§ 2.  Sąd w terminie 7 dni od dnia uprawomocnienia się postanowienia o pozbawieniu władzy rodzicielskiej przesyła  to postanowienie do właściwego ośrodka adopcyjnego, prowadzącego wojewódzki bank danych o dzieciach  oczekujących na przysposobienie.”; 3) art. 5791 otrzymuje brzmienie: „Art. 5791 § 1.  Po powzięciu wiadomości o umieszczeniu dziecka w pieczy zastępczej bez orzeczenia sądu opiekuń czego, sąd ten niezwłocznie wszczyna postępowanie opiekuńcze. § 2.  Jeżeli umieszczenie dziecka w pieczy zastępczej nastąpiło w trybie art. 12a ustawy z dnia 29 lipca  2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (Dz. U. Nr 180, poz. 1493, z 2009 r. Nr 206, poz. 1589  oraz z 2010 r. Nr 28, poz. 146 i Nr 125, poz. 842) sąd niezwłocznie, po wysłuchaniu pracownika so cjalnego, który odebrał dziecko z rodziny, nie później jednak niż w ciągu 24 godzin, wydaje orzecze nie o umieszczeniu dziecka w pieczy zastępczej, albo orzeczenie o powrocie dziecka do rodziny. § 3.  Sąd opiekuńczy okresowo, nie rzadziej niż raz na sześć miesięcy, dokonuje oceny sytuacji dziecka  umieszczonego w pieczy zastępczej w celu ustalenia możliwości powrotu dziecka do rodziny. Jeżeli  wymaga tego dobro dziecka, sąd wszczyna postępowanie o pozbawienie władzy rodzicielskiej jego  rodziców.”; 4) po art. 5791 dodaje się art. 5792 w brzmieniu: „Art. 5792. § 1.  Przed umieszczeniem dziecka w rodzinie zastępczej lub rodzinnym domu dziecka, sąd zasięga: 1)  opinii właściwego ośrodka pomocy społecznej, opinii właściwego organizatora rodzinnej pieczy  zastępczej, informacji o dotychczasowym sprawowaniu funkcji przez rodzinę zastępczą lub pro wadzącego rodzinny dom dziecka oraz informacji z rejestru danych prowadzonego przez starostę  na podstawie przepisów o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej; 2)  opinii  starosty  właściwego  ze  względu  na  miejsce  sprawowania  rodzinnej  pieczy  zastępczej  – w przypadku umieszczenia dziecka w rodzinnej pieczy zastępczej na terenie innego powiatu niż  powiat miejsca zamieszkania dziecka. § 2.  W opinii, o której mowa w § 1 pkt 2, zamieszcza się w szczególności informacje o spełnianiu przez  kandydata warunków  do  pełnienia  funkcji  rodziny  zastępczej  lub  prowadzenia  rodzinnego  domu  dziecka, określonych w przepisach o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej.”; 5) w art. 5821 w § 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2)  zobowiązać osobę, pod której pieczą dziecko pozostaje, do złożenia na rachunek depozytowy sądu odpowiedniej  kwoty pieniężnej w celu pokrycia wydatków uprawnionego związanych z wykonywaniem kontaktu na wypadek  niewykonania lub niewłaściwego wykonania przez osobę zobowiązaną obowiązków wynikających z postanowie nia o kontaktach; nie dotyczy to rodzin zastępczych, rodzinnych domów dziecka, rodzin pomocowych, placówek  opiekuńczo-wychowawczych, regionalnych placówek opiekuńczo-terapeutycznych oraz interwencyjnych ośrod ków preadopcyjnych,”; 6) w art. 586 § 4 otrzymuje brzmienie: „§ 4.  Przed wydaniem orzeczenia sąd opiekuńczy występuje o opinię kwalifikacyjną do ośrodka adopcyjnego oraz  – jeżeli jest to uzasadnione dobrem dziecka – zasięga opinii innej specjalistycznej placówki.”. Dziennik Ustaw  – 5 –   Poz. 135

Art. 203. W ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.c)) wpro wadza się następujące zmiany: 1) w art. 15110 w pkt 9 lit. g otrzymuje brzmienie: „g)  jednostkach organizacyjnych pomocy społecznej oraz jednostkach organizacyjnych wspierania rodziny i systemu  pieczy zastępczej zapewniających całodobową opiekę,”; 2) w art. 183 w § 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: „Pracownik, który przyjął dziecko na wychowanie i wystąpił do sądu opiekuńczego z wnioskiem o wszczęcie postę powania w sprawie przysposobienia dziecka lub który przyjął dziecko na wychowanie jako rodzina zastępcza, z wy jątkiem rodziny zastępczej zawodowej, ma prawo do urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego w wymiarze:”. Art. 204. W ustawie z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674, z późn. zm.d))  wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 1: a) uchyla się ust. 1a, b) w ust. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie: „4)  pracownicy zatrudnieni u pracodawców niewymienionych w ust. 1 oraz ust. 2 pkt 1–3, pełniący funkcję in struktorów praktycznej nauki zawodu oraz kierowników praktycznej nauki zawodu, posiadający kwalifikacje  określone  dla  nauczycieli  praktycznej  nauki  zawodu  oraz wykonujący  pracę  dydaktyczną  i  wychowawczą  w wymiarze przewidzianym dla tych nauczycieli;”; 2) w art. 3 pkt 1–3 otrzymują brzmienie: „1)  nauczycielach bez bliższego określenia – rozumie się przez to nauczycieli, wychowawców i innych pracowników  pedagogicznych zatrudnionych w przedszkolach, szkołach i placówkach wymienionych w art. 1 ust. 1;   2)  szkołach bez bliższego określenia – rozumie się przez to przedszkola, szkoły i placówki oraz inne jednostki orga nizacyjne wymienione w art. 1 ust. 1, a także odpowiednio ich zespoły;   3)  stażu – rozumie się przez to okres zatrudnienia nauczyciela w przedszkolach, szkołach i placówkach oraz innych  jednostkach organizacyjnych, o których mowa w art. 1 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 2, w wymiarze co najmniej 1/2 obo wiązkowego wymiaru  zajęć,  rozpoczętego  i  realizowanego w  trybie  i  na  zasadach określonych w przepisach  rozdziału 3a, z tym że w przypadku nauczycieli, o których mowa w art. 9e ust. 1–3, równoważny z odbywaniem  stażu jest odpowiednio okres zatrudnienia na tych stanowiskach lub czas urlopowania lub zwolnienia z obowiąz ku świadczenia pracy;”; 3) w art. 6a ust. 12 otrzymuje brzmienie: „12.  Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, a w stosunku do nauczycieli szkół artystycznych, zakładów  poprawczych,  schronisk  dla  nieletnich  i  rodzinnych  ośrodków  diagnostyczno-konsultacyjnych  odpowiednio  – minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego oraz Minister Sprawiedliwości, w po rozumieniu z ministrem właściwym do spraw oświaty i wychowania, określą, w drodze rozporządzeń, kryteria  i tryb dokonywania oceny pracy nauczyciela, tryb postępowania odwoławczego oraz skład i sposób powoływa nia zespołu oceniającego, mając na uwadze zapewnienie odpowiedniego poziomu wykonywania pracy przez  nauczyciela.”; 4) w art. 9: a) w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: „Stanowisko nauczyciela może zajmować osoba, która:”, b) uchyla się ust. 1a; c)  Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 717, z 1999 r.  Nr 99, poz. 1152, z 2000 r. Nr 19, poz. 239, Nr 43, poz. 489, Nr 107, poz. 1127 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 11, poz. 84, Nr 28,  poz. 301, Nr 52, poz. 538, Nr 99, poz. 1075, Nr 111, poz. 1194, Nr 123, poz. 1354, Nr 128, poz. 1405 i Nr 154, poz. 1805, z 2002 r.  Nr 74, poz. 676, Nr 135, poz. 1146, Nr 196, poz. 1660, Nr 199, poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679, z 2003 r. Nr 166, poz. 1608 i Nr 213,  poz. 2081, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 99, poz. 1001, Nr 120, poz. 1252 i Nr 240, poz. 2407, z 2005 r. Nr 10, poz. 71, Nr 68, poz. 610,  Nr 86, poz. 732 i Nr 167, poz. 1398, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 133, poz. 935, Nr 217, poz. 1587 i Nr 221, poz. 1615, z 2007 r.  Nr 64, poz. 426, Nr 89, poz. 589, Nr 176, poz. 1239, Nr 181, poz. 1288 i Nr 225, poz. 1672, z 2008 r. Nr 93, poz. 586, Nr 116, poz. 740,  Nr 223, poz. 1460 i Nr 237, poz. 1654, z 2009 r. Nr 6, poz. 33, Nr 56, poz. 458, Nr 58, poz. 485, Nr 98, poz. 817, Nr 99, poz. 825,  Nr 115, poz. 958, Nr 157, poz. 1241 i Nr 219, poz. 1704, z 2010 r. Nr 105, poz. 655, Nr 135, poz. 912, Nr 182, poz. 1228, Nr 224,  poz. 1459, Nr 249, poz. 1655 i Nr 254, poz. 1700 oraz z 2011 r. Nr 36, poz. 181, Nr 63, poz. 322, Nr 80, poz. 432 i Nr 144, poz. 855. d)  Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 170, poz. 1218 i Nr 220, poz. 1600, z 2007 r.  Nr 17, poz. 95, Nr 80, poz. 542, Nr 102, poz. 689, Nr 158, poz. 1103, Nr 176, poz. 1238, Nr 191, poz. 1369 i Nr 247, poz. 1821, z 2008 r.  Nr 145, poz. 917 i Nr 227, poz. 1505 oraz z 2009 r. Nr 1, poz. 1, Nr 56, poz. 458, Nr 67, poz. 572, Nr 97, poz. 800, Nr 213, poz. 1650  i Nr 219, poz. 1706. Dziennik Ustaw  – 6 –   Poz. 135

5) w art. 9b w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: „Warunkiem nadania nauczycielowi kolejnego stopnia awansu zawodowego jest spełnienie wymagań kwalifikacyj nych, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 i 3, odbycie stażu, z zastrzeżeniem art. 9e ust. 1–3, zakończo nego pozytywną oceną dorobku zawodowego nauczyciela, o której mowa w art. 9c ust. 6, oraz:”; 6) w art. 9c ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4.  Nauczycielowi stażyście i nauczycielowi kontraktowemu odbywającemu staż dyrektor szkoły przydziela spośród  nauczycieli mianowanych  lub  dyplomowanych  opiekuna,  z  tym  że w  przedszkolach,  szkołach  i  placówkach,  o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 2, opiekunem nauczyciela stażysty i nauczyciela kontraktowego może być  również nauczyciel zajmujący stanowisko kierownicze.”; 7) w art. 9g: a) ust. 10 otrzymuje brzmienie: „10.  Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania określi, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw  kultury  i  ochrony  dziedzictwa  narodowego, Ministrem  Obrony  Narodowej  i  Ministrem  Sprawiedliwości,  w drodze rozporządzenia: 1) sposób odbywania stażu, 2)  rodzaj dokumentacji załączanej do wniosku o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego lub egzaminacyjnego, 3) zakres wymagań do uzyskania poszczególnych stopni awansu zawodowego, 4) tryb działania komisji kwalifikacyjnych i egzaminacyjnych, 5)  wzory zaświadczeń o uzyskaniu akceptacji lub zdaniu egzaminu oraz wzory aktów nadania stopni awansu  zawodowego – uwzględniając potrzebę stopniowania i różnicowania wymagań stawianych nauczycielom na poszczegól nych stopniach awansu zawodowego oraz potrzebę prawidłowego przeprowadzania postępowań kwalifika cyjnych i egzaminacyjnych.”, b) w ust. 11a: – pkt 5 otrzymuje brzmienie: „5) spełnia jeden z następujących warunków: a)  jest nauczycielem akademickim zatrudnionym w szkole wyższej, kształcącym nauczycieli, wychowaw ców i innych pracowników pedagogicznych, o których mowa w art. 1 ust. 1, b)  jest  nauczycielem zatrudnionym w przedszkolu,  szkole,  placówce  lub  innej  jednostce organizacyjnej,  o której mowa w art. 1, c) jest konsultantem współpracującym z Centrum Edukacji Artystycznej;”, – pkt 8 otrzymuje brzmienie: „8)  uzyskała rekomendację, zawierającą opis dorobku zawodowego nauczyciela lub nauczyciela akademickie go, wydaną przez instytucję lub stowarzyszenie działające w systemie oświaty i wychowania, szkolnictwa  wyższego i nauki lub na ich rzecz albo nauczycielski związek zawodowy.”; c) ust. 11b otrzymuje brzmienie: „11b.  W przypadku osoby spełniającej warunek, o którym mowa w ust. 11a pkt 5 lit. c, wpis na listę ekspertów  następuje po akceptacji ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.”, d) ust. 12 otrzymuje brzmienie: „12.  Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania określi, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw  kultury  i  ochrony  dziedzictwa  narodowego, Ministrem Obrony Narodowej  i Ministrem  Sprawiedliwości,  w drodze rozporządzenia, ramowy program szkolenia kandydatów na ekspertów, sposób prowadzenia listy  ekspertów, tryb wpisywania i skreślania ekspertów z listy, uwzględniając w szczególności podstawowe treści  programowe szkolenia i minimalny wymiar godzin szkolenia, a także dokumenty wymagane od osób ubiega jących się o wpis na listę ekspertów oraz zakres danych objętych wpisem na listę.”; 8) w art. 20 ust. 8 otrzymuje brzmienie: „8.  W wypadkach podyktowanych koniecznością realizacji programu nauczania w tej samej lub w innej szkole na uczyciel pozostający w stanie nieczynnym może, na swój wniosek lub na wniosek dyrektora szkoły, podjąć pracę  zgodnie z wymaganymi kwalifikacjami w niepełnym lub w pełnym wymiarze zajęć, jednak na okres nie dłuższy  niż okres stanu nieczynnego. Z tytułu wykonywania pracy nauczycielowi przysługuje odpowiednie do wymiaru  zajęć wynagrodzenie, niezależnie od pobieranego wynagrodzenia z tytułu pozostawania w stanie nieczynnym.”; Dziennik Ustaw  – 7 –   Poz. 135

  9) w art. 28 ust. 1 otrzymuje brzmienie:   „1.  Nauczycielowi  zatrudnionemu  na  podstawie mianowania,  z  którym  rozwiązano  stosunek  pracy  z  przyczyny  określonej w art. 23 ust. 1 pkt 3, przyznaje się odprawę pieniężną w wysokości jednomiesięcznego wynagrodze nia zasadniczego ostatnio pobieranego w czasie trwania stosunku pracy – za każdy pełny rok pracy na stanowi sku nauczyciela, w jednostkach organizacyjnych, o których mowa w art. 1 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 1 i 1a, nieprze kraczającą jednak sześciomiesięcznego wynagrodzenia zasadniczego.”;

10)  w art. 35 ust. 1 otrzymuje brzmienie:   „1.  W szczególnych wypadkach, podyktowanych wyłącznie koniecznością realizacji programu nauczania, nauczy ciel może być obowiązany do odpłatnej pracy w godzinach ponadwymiarowych zgodnie z posiadaną specjal nością, których liczba nie może przekroczyć 1/4 tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć. Przy dzielenie nauczycielowi większej  liczby godzin ponadwymiarowych może nastąpić wyłącznie za jego zgodą,  jednak w wymiarze nieprzekraczającym 1/2 tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć.”; 11) w art. 42: a) w ust. 3 w tabeli lp. 8 otrzymuje brzmienie: 8 „Wychowawcy: a) w zakładach opiekuńczo-leczniczych dla dzieci, b) w domach wczasów dziecięcych – w tym na zajęcia dydaktyczne, c)  w specjalnych ośrodkach szkolno-wychowawczych, zakładach poprawczych, schroniskach dla  nieletnich,  świetlicach  szkół  specjalnych,  rodzinnych  ośrodkach  diagnostyczno-konsultacyj nych,  młodzieżowych  ośrodkach  wychowawczych,  zespołach  pozalekcyjnych  zajęć  wycho wawczych zorganizowanych w podmiotach leczniczych”,  26 26 10 24 b) ust. 7a otrzymuje brzmienie: „7a. Zajęcia i czynności realizowane w ramach czasu pracy nauczyciela: 1)  o  których mowa w  ust.  2  pkt  1,  są  rejestrowane  i  rozliczane w  okresach  tygodniowych  odpowiednio  w dziennikach lekcyjnych lub dziennikach zajęć; 2)  o których mowa w ust. 2 pkt 2, realizowane w wymiarze określonym w ust. 2 pkt 2 odpowiednio w lit. a i b,  są rejestrowane i rozliczane w okresach półrocznych w dziennikach zajęć pozalekcyjnych.”; 12) w art. 49 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:   „2)  w budżetach wojewodów łącznie w wysokości stanowiącej równowartość 2.744 średnich wynagrodzeń nauczy ciela  stażysty,  z  przeznaczeniem  na wypłaty  nagród  kuratorów  oświaty  oraz  nagród  organów  sprawujących  nadzór pedagogiczny dla nauczycieli, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1;”. Art. 205. W ustawie z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (Dz. U. z 2010 r. Nr 33,  poz. 178 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 6: a) pkt 9 otrzymuje brzmienie: „9)  orzec umieszczenie w młodzieżowym ośrodku wychowawczym albo w rodzinie zastępczej zawodowej, która  ukończyła szkolenie przygotowujące do sprawowania opieki nad nieletnim;”, b) pkt 11 otrzymuje brzmienie: „11)  zastosować inne środki zastrzeżone w niniejszej ustawie do właściwości sądu rodzinnego, jak również zasto sować środki przewidziane w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym, z wyłączeniem umieszczenia w rodzinie  zastępczej spokrewnionej, rodzinie zastępczej niezawodowej, placówce wsparcia dziennego, placówce opie kuńczo-wychowawczej i regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej.”; 2) art. 12 otrzymuje brzmienie: „Art. 12.  W razie stwierdzenia u nieletniego upośledzenia umysłowego, choroby psychicznej lub innego zakłócenia  czynności psychicznych bądź nałogowego używania alkoholu albo innych środków w celu wprowadzenia  się  w  stan  odurzenia,  sąd  rodzinny  może  orzec  umieszczenie  nieletniego  w  szpitalu  psychiatrycznym  lub innym odpowiednim zakładzie leczniczym. Jeżeli zachodzi potrzeba zapewnienia nieletniemu jedynie  opieki  wychowawczej,  sąd  może  orzec  umieszczenie  go  w  młodzieżowym  ośrodku  wychowawczym,  a  w  przypadku  gdy  nieletni  jest  upośledzony  umysłowo w  stopniu  głębokim  i  wymaga  jedynie  opieki  – w domu pomocy społecznej.”; Dziennik Ustaw  – 8 –   Poz. 135

  3) w art. 25 § 2 otrzymuje brzmienie:   „§ 2.  Przed wydaniem orzeczenia o umieszczeniu nieletniego w młodzieżowym ośrodku wychowawczym, podmio cie leczniczym niebędącym przedsiębiorcą, domu pomocy społecznej albo zakładzie poprawczym sąd zwraca  się o wydanie opinii, o której mowa w § 1.”;   4)  w art. 25a § 2, art. 32 § 3, art. 80 § 1, art. 82 § 1 i art. 95a § 8 skreśla się wyrazy „w rozumieniu przepisów ustawy  z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. Nr 112, poz. 654)”;   5) art. 26 otrzymuje brzmienie:   „Art. 26.  Wobec nieletniego można tymczasowo zastosować nadzór organizacji młodzieżowej lub innej organizacji  społecznej albo zakładu pracy, a także nadzór kuratora lub innej osoby godnej zaufania, a jeżeli byłoby to  niewystarczające – umieszczenie w młodzieżowym ośrodku wychowawczym albo w rodzinie zastępczej  zawodowej, która ukończyła szkolenie przygotowujące do sprawowania opieki nad nieletnim lub zastoso wać środki leczniczo-wychowawcze, o których mowa w art. 12.”;   6) w art. 30 § 5 otrzymuje brzmienie:   „§ 5.  Na rozprawę lub posiedzenie sąd może wezwać także kuratora, przedstawiciela schroniska dla nieletnich, za kładu poprawczego, młodzieżowego ośrodka wychowawczego, placówki opiekuńczo-wychowawczej, regio nalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej lub podmiotu leczniczego niebędącego przedsiębiorcą albo domu  pomocy społecznej, w którym nieletni przebywa, a ponadto również inne osoby, w szczególności asystenta  rodziny, koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej, przedstawiciela szkoły, do której nieletni uczęszcza, zakła du pracy, w którym jest zatrudniony, lub organizacji społecznej, do której należy; w sprawach o czyn karalny  jako przestępstwo skarbowe można wezwać także przedstawiciela właściwego finansowego organu dochodze nia, określonego w Kodeksie karnym skarbowym.”;   7) w art. 32 § 2 otrzymuje brzmienie:   „§ 2.  Do kosztów postępowania zalicza się również należność z tytułu pobytu nieletniego w policyjnej izbie dziec ka, schronisku dla nieletnich, zakładzie poprawczym, młodzieżowym ośrodku wychowawczym, w domu po mocy społecznej, jak również zryczałtowaną kwotę z tytułu: postępowania mediacyjnego, badań nieletniego  w rodzinnym ośrodku diagnostyczno-konsultacyjnym, umieszczenia w rodzinie zastępczej zawodowej, poby tu w ośrodku kuratorskim lub ustanowienia nadzoru kuratora.”;   8) w art. 40:   a) w § 6 pkt 4 otrzymuje brzmienie:   „4)  w ciągu 72 godzin od chwili zatrzymania nie ogłoszono nieletniemu postanowienia o umieszczeniu w schro nisku dla nieletnich lub tymczasowym umieszczeniu w młodzieżowym ośrodku wychowawczym, rodzinie  zastępczej zawodowej albo w zakładzie lub placówce, o których mowa w art. 12.”,   b) § 7 otrzymuje brzmienie:   „§ 7.  W policyjnej izbie dziecka można również umieścić nieletniego w trakcie samowolnego pobytu poza schro niskiem dla nieletnich, młodzieżowym ośrodkiem wychowawczym lub zakładem poprawczym na czas nie zbędny do przekazania nieletniego właściwemu zakładowi, nie dłużej jednak niż na 5 dni.”;   9) w art. 66 § 1 otrzymuje brzmienie:   „§ 1.  Organizacja i system wychowawczy w młodzieżowych ośrodkach wychowawczych i schroniskach dla nielet nich oraz w zakładach poprawczych powinny zapewniać możliwość indywidualnego oddziaływania na nielet nich odpowiednio do ich osobowości i potrzeb wychowawczych.”;

10)  art. 68 otrzymuje brzmienie:   „Art. 68.  Przepis art. 17 § 2 nie ma zastosowania w wypadkach, gdy wykonywany jest środek polegający na umiesz czeniu nieletniego w młodzieżowym ośrodku wychowawczym, podmiocie leczniczym niebędącym przed siębiorcą, domu pomocy społecznej albo w zakładzie poprawczym.”; 11) w art. 70 § 2 otrzymuje brzmienie:   „§ 2.  W  sprawach nieletnich umieszczonych w młodzieżowych ośrodkach wychowawczych,  podmiotach  leczni czych niebędących przedsiębiorcą, domach pomocy społecznej oraz w schroniskach dla nieletnich i zakładach  poprawczych wnioski w postępowaniu wykonawczym może również składać dyrektor właściwego zakładu.”; 12) art. 72 otrzymuje brzmienie:   „Art. 72.  O umieszczeniu nieletniego w młodzieżowym ośrodku wychowawczym albo w podmiocie  leczniczym  niebędącym przedsiębiorcą  lub w domu pomocy  społecznej  oraz o umieszczeniu w zakładzie popraw Dziennik Ustaw  – 9 –   Poz. 135

czym, jak również o każdej zmianie tego zakładu, placówki, ośrodka lub domu pomocy społecznej dyrek tor zakładu, placówki, ośrodka lub domu pomocy społecznej zawiadamia sąd rodzinny, który wykonuje  orzeczenie.”; 13) w art. 73 § 1 otrzymuje brzmienie:   „§ 1.  Wykonywanie środków, o których mowa w art. 6 pkt 2, 3 i 6 oraz w art. 7 i 8, jak również umieszczenie w mło dzieżowym ośrodku wychowawczym, rodzinie zastępczej zawodowej, która ukończyła szkolenie przygoto wujące do sprawowania opieki nad nieletnim, podmiocie leczniczym niebędącym przedsiębiorcą albo domu  pomocy społecznej ustaje z mocy prawa z chwilą ukończenia przez nieletniego lat 18, a wykonywanie pozo stałych środków – z chwilą ukończenia lat 21; jeżeli środki wychowawcze zastosowano na podstawie art. 10  § 4 Kodeksu karnego lub art. 5 § 2 Kodeksu karnego skarbowego – wykonywanie ich ustaje z mocy prawa  z chwilą ukończenia przez sprawcę lat 21.”; 14) w art. 74 § 3 otrzymuje brzmienie:   „§ 3.  Jeżeli orzeczono umieszczenie w młodzieżowym ośrodku wychowawczym, a zachodzą warunki, o których  mowa w § 2, sąd rodzinny może zastosować środki przewidziane w art. 26, a jeżeli nieletni był dotychczas  objęty instytucjonalną pieczą zastępczą, sąd może postanowić o tymczasowym umieszczeniu dziecka w insty tucjonalnej pieczy zastępczej do  czasu wykonania postanowienia,  nie dłużej  jednak niż przez okres  trzech  miesięcy.”; 15) w art. 76 § 1 otrzymuje brzmienie:   „§ 1.  Jeżeli rodzice lub opiekun nie mogą zapewnić nieletniemu zwalnianemu z młodzieżowego ośrodka wycho wawczego, podmiotu leczniczego niebędącego przedsiębiorcą, domu pomocy społecznej, zakładu poprawcze go,  schroniska  dla  nieletnich  albo  opuszczającemu  rodzinę  zastępczą  niezbędnych warunków wychowaw czych i bytowych – udziela się nieletniemu pomocy.”; 16) w art. 77 § 1 otrzymuje brzmienie:   „§ 1.  Nadzór nad wykonywaniem orzeczeń o skierowaniu nieletniego do ośrodka kuratorskiego, o umieszczeniu  w młodzieżowym ośrodku wychowawczym, domu pomocy społecznej, podmiocie  leczniczym niebędącym  przedsiębiorcą, schronisku dla nieletnich i zakładzie poprawczym, jak również decyzji o umieszczeniu w poli cyjnej izbie dziecka, sprawuje sędzia rodzinny.”; 17) art. 81 otrzymuje brzmienie:   „Art. 81.  Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, okreś li, w  drodze  rozporządzenia,  szczegółowe  zasady  kierowania,  przyjmowania,  przenoszenia,  zwalniania  i pobytu nieletnich w młodzieżowym ośrodku wychowawczym, w szczególności wskazując organ odpo wiedzialny za kierowanie nieletnich do odpowiednich placówek i uwzględniając sprawność postępowania,  konieczność zapewnienia bezpieczeństwa tych placówek, właściwych warunków pobytu nieletnich i prze strzegania ich praw.”; 18) w dziale IV tytuł rozdziału 4 otrzymuje brzmienie:    „Stosowanie  środków  przymusu  bezpośredniego  wobec  nieletniego  umieszczonego  w  zakładzie  poprawczym,  w schronisku dla nieletnich, młodzieżowym ośrodku wychowawczym”; 19) w art. 95a w § 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie:   „5)  samowolnemu opuszczaniu przez nieletniego zakładu poprawczego, schroniska dla nieletnich, młodzieżowego  ośrodka wychowawczego,”;

20)  w art. 95c § 1 otrzymuje brzmienie:   „§ 1.  Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i sposób użycia środków przymusu  bezpośredniego  wobec  nieletnich  umieszczonych  w  zakładach  poprawczych,  schroniskach  dla  nieletnich  i młodzieżowych ośrodkach wychowawczych oraz sposób kontroli nad decyzjami o zastosowaniu tych środ ków,  a  także  określi  rodzaje młodzieżowych  ośrodków wychowawczych, w  których mogą  być  stosowane  środki przymusu bezpośredniego, uwzględniając w szczególności cel stosowania środków, formy, w jakich  mogą być one  stosowane,  związaną  z  ich  stosowaniem potrzebę doboru właściwych metod oddziaływania  wychowawczego  na  nieletniego,  sposób  prowadzenia  dokumentacji  związanej  z  zastosowaniem  środków,  szczegółowy sposób sprawowania opieki nad stanem zdrowia fizycznego i psychicznego nieletniego, wobec  którego  zastosowano  środek,  mając  na  uwadze  konieczność  poszanowania  praw  i  godności  nieletniego  oraz zapewnienia bezpieczeństwa zakładów, schronisk i placówek.”. Dziennik Ustaw  – 10 –  Poz. 135

Art. 206. W ustawie z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2009 r. Nr 93, poz. 768 oraz  z 2011 r. Nr 75, poz. 398 i Nr 85, poz. 458) w art. 4 w ust. 1 w pkt 16 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 17  w brzmieniu: „17)  nabycie w drodze dziedziczenia lub darowizny przez osoby tworzące rodzinę zastępczą lub prowadzącego rodzin ny  dom  dziecka,  o  których mowa w  przepisach  o wspieraniu  rodziny  i  systemie  pieczy  zastępczej,  pieniędzy  lub innych rzeczy pod warunkiem, że pieniądze te lub rzeczy w okresie 12 miesięcy od dnia ich otrzymania zostaną  przeznaczone na cele bezpośrednio związane ze sprawowaniem pieczy zastępczej.”. Art. 207. W ustawie z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591, z późn.  zm.e)) w art. 7 w ust. 1 po pkt 6 dodaje się pkt 6a w brzmieniu: „6a) wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej,”. Art. 208. W ustawie z dnia 20 grudnia 1990  r. o ubezpieczeniu  społecznym rolników (Dz. U. z 2008  r. Nr 50,  poz. 291, z późn. zm.f)) w art. 29 w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2)  przyjęte na wychowanie i utrzymanie przed osiągnięciem pełnoletności wnuki, rodzeństwo i inne dzieci, z wyłącze niem dzieci przyjętych na wychowanie i utrzymanie w ramach rodziny zastępczej lub rodzinnego domu dziecka,”. Art. 209. W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51,  poz. 307, z późn. zm.g)) w art. 21 w ust. 1 pkt 24 otrzymuje brzmienie: „24)  świadczenia, dodatki  i  inne kwoty oraz wartość nieodpłatnych świadczeń  lub  świadczeń częściowo odpłatnych  z tytułu szkolenia, o których mowa w art. 31, art. 44 ust. 1, art. 80 ust. 1, art. 81, art. 83 ust. 1 i 4, art. 84 pkt 2 i 3,  art. 140 ust. 1 pkt 1 i art. 156 ust. 4 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastęp czej (Dz. U. Nr 149, poz. 887) oraz środki finansowe na utrzymanie lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzin nym lub domu jednorodzinnego, o których mowa w art. 83 ust. 2 i art. 84 pkt 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r.  o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej w części przysługującej na umieszczone w rodzinie zastępczej  lub rodzinnym domu dziecka dzieci i osoby, które osiągnęły pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej;”. Art. 210. W ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.h))  wprowadza się następujące zmiany: 1) uchyla się art. 35a; 2) art. 72 otrzymuje brzmienie: „Art. 72.  Dzieciom  i  młodzieży  pozbawionym  całkowicie  lub  częściowo  opieki  rodzicielskiej,  a  także  dzieciom  i młodzieży  niedostosowanym  społecznie  organizuje  się  opiekę  i wychowanie  na  zasadach  określonych  w przepisach o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej oraz w przepisach o pomocy społecznej.”. Art. 211. W ustawie z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1590,  z późn. zm.i)) w art. 14 w ust. 1 po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu: „4a) wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej,”. e)  Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 23, poz. 220, Nr 62, poz. 558, Nr 113, poz. 984,  Nr 153, poz. 1271 i Nr 214, poz. 1806, z 2003 r. Nr 80, poz. 717 i Nr 162, poz. 1568, z 2004 r. Nr 102, poz. 1055, Nr 116, poz. 1203  i Nr 167, poz. 1759, z 2005 r. Nr 172, poz. 1441 i Nr 175, poz. 1457, z 2006 r. Nr 17, poz. 128 i Nr 181, poz. 1337, z 2007 r. Nr 48,  poz. 327, Nr 138, poz. 974 i Nr 173, poz. 1218, z 2008 r. Nr 180, poz. 1111 i Nr 223, poz. 1458, z 2009 r. Nr 52, poz. 420 i Nr 157,  poz. 1241, z 2010 r. Nr 28, poz. 142 i 146, Nr 40, poz. 230 i Nr 106, poz. 675 oraz z 2011 r. Nr 21, poz. 113, Nr 117, poz. 679 i Nr 134,  poz. 777. f)  Zmiany  tekstu  jednolitego wymienionej  ustawy  zostały  ogłoszone w Dz. U.  z  2008  r. Nr  67,  poz.  411, Nr  70,  poz.  416, Nr  180,  poz. 1112, Nr 227, poz. 1505, Nr 228, poz. 1507 i Nr 237, poz. 1654 i 1656, z 2009 r. Nr 69, poz. 595, Nr 79, poz. 667 i Nr 97, poz. 800  oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622. g)  Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r. Nr 57, poz. 352, Nr 75, poz. 473, Nr 105, poz. 655,  Nr 149, poz. 996, Nr 182, poz. 1228, Nr 219, poz. 1442, Nr 226, poz. 1475 i 1478 i Nr 257, poz. 1725 i 1726 oraz z 2011 r. Nr 45,  poz. 235, Nr 75, poz. 398, Nr 84, poz. 455, Nr 102, poz. 585, Nr 106, poz. 622, Nr 120, poz. 690 i Nr 131, poz. 764. h)  Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 273, poz. 2703 i Nr 281, poz. 2781, z 2005 r.  Nr 17, poz. 141, Nr 94, poz. 788, Nr 122, poz. 1020, Nr 131, poz. 1091, Nr 167, poz. 1400 i Nr 249, poz. 2104, z 2006 r. Nr 144,  poz. 1043, Nr 208, poz. 1532 i Nr 227, poz. 1658, z 2007 r. Nr 42, poz. 273, Nr 80, poz. 542, Nr 115, poz. 791, Nr 120, poz. 818, Nr 180,  poz. 1280 i Nr 181, poz. 1292, z 2008 r. Nr 70, poz. 416, Nr 145, poz. 917, Nr 216, poz. 1370 i Nr 235, poz. 1618, z 2009 r. Nr 6,  poz. 33, Nr 31, poz. 206, Nr 56, poz. 458, Nr 157, poz. 1241 i Nr 219, poz. 1705, z 2010 r. Nr 44, poz. 250, Nr 54, poz. 320, Nr 127,  poz. 857 i Nr 148, poz. 991 oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622, Nr 112, poz. 654 i Nr 139, poz. 814. i)  Zmiany  tekstu  jednolitego wymienionej  ustawy  zostały  ogłoszone w Dz. U.  z  2002  r. Nr  23,  poz.  220, Nr  62,  poz.  558, Nr  153,  poz. 1271 i Nr 214, poz. 1806, z 2003 r. Nr 162, poz. 1568, z 2004 r. Nr 102, poz. 1055, Nr 116, poz. 1206 i Nr 167, poz. 1759, z 2006 r.  Nr 126, poz. 875 i Nr 227, poz. 1658, z 2007 r. Nr 173, poz. 1218, z 2008 r. Nr 180, poz. 1111, Nr 216, poz. 1370 i Nr 223, poz. 1458,  z 2009 r. Nr 157, poz. 1241, z 2010 r. Nr 28, poz. 142 i 146, Nr 40, poz. 230 i Nr 106, poz. 675 oraz z 2011 r. Nr 21, poz. 113. Dziennik Ustaw  – 11 –  Poz. 135

Art. 212. W ustawie z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592,  z późn. zm.j)) w art. 4 w ust. 1 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu: „3a) wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej,”. Art.  213. W ustawie  z  dnia  17  grudnia  1998  r.  o  emeryturach  i  rentach  z  Funduszu Ubezpieczeń Społecznych  (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227, z późn. zm.k)) w art. 67 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2)  przyjęte na wychowanie i utrzymanie przed osiągnięciem pełnoletności wnuki, rodzeństwo i inne dzieci, z wyłącze niem dzieci przyjętych na wychowanie i utrzymanie w ramach rodziny zastępczej lub rodzinnego domu dziecka;”. Art. 214. W ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie  choroby i macierzyństwa (Dz. U. z 2010 r. Nr 77, poz. 512 i Nr 225, poz. 1463) w art. 29 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje  brzmienie: „3)  przyjęła na wychowanie w ramach rodziny zastępczej, z wyjątkiem rodziny zastępczej zawodowej, dziecko w wieku  do  7  roku  życia,  a  w  przypadku  dziecka,  wobec  którego  podjęto  decyzję  o  odroczeniu  obowiązku  szkolnego  – do 10 roku życia.”. Art.  215. W  ustawie  z  dnia  24  kwietnia  2003  r.  o  działalności  pożytku  publicznego  i  o wolontariacie  (Dz. U.  z 2010 r. Nr 234, poz. 1536 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 4 w ust. 1 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu: „1a) wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej;”; 2) w art. 33a w ust. 2 w pkt 3 lit. a otrzymuje brzmienie: „a)  placówek zapewniających całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w po deszłym wieku, centrum  integracji  społecznej, domów pomocy społecznej, placówek opiekuńczo-wychowaw czych, regionalnych placówek opiekuńczo-terapeutycznych i interwencyjnych ośrodków preadopcyjnych, okreś lonych w przepisach o wspieraniu rodziny  i  systemie pieczy zastępczej, oraz szkół  lub placówek publicznych  określonych w ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn.  zm.l)), bez zezwolenia,”. Art. 216. W ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej  Polskiej (Dz. U. z 2009 r. Nr 189, poz. 1472, z 2010 r. Nr 81, poz. 531 oraz z 2011 r. Nr 73, poz. 390 i Nr 131, poz. 764)  art. 62 i 63 otrzymują brzmienie: „Art. 62. 1.  Organ przyjmujący wniosek doprowadza małoletniego bez opieki do rodziny zastępczej zawodowej pełnią cej funkcję pogotowia rodzinnego lub placówki opiekuńczo-wychowawczej typu interwencyjnego. 2.  Małoletni bez opieki przebywa w rodzinie zastępczej zawodowej pełniącej funkcję pogotowia rodzinnego  lub  placówce  opiekuńczo-wychowawczej  typu  interwencyjnego  do  czasu wydania  orzeczenia  przez  sąd  opiekuńczy.   Art. 63.  Koszty pobytu małoletniego bez opieki w rodzinie zastępczej zawodowej pełniącej funkcję pogotowia rodzin nego lub placówce opiekuńczo-wychowawczej typu interwencyjnego oraz koszty opieki medycznej, do za kończenia postępowania w sprawie nadania statusu uchodźcy decyzją ostateczną, są finansowane z budżetu  państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw wewnętrznych, ze środków będących  w dyspozycji Szefa Urzędu.”. j)  Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 23, poz. 220, Nr 62, poz. 558, Nr 113, poz. 984,  Nr 153, poz. 1271, Nr 200, poz. 1688 i Nr 214, poz. 1806, z 2003 r. Nr 162, poz. 1568, z 2004 r. Nr 102, poz. 1055 i Nr 167, poz. 1759,  z 2007 r. Nr 173, poz. 1218, z 2008 r. Nr 180, poz. 1111 i Nr 223, poz. 1458, z 2009 r. Nr 92, poz. 753 i Nr 157, poz. 1241, z 2010 r.  Nr 28, poz. 142 i 146, Nr 40, poz. 230 i Nr 106, poz. 675 oraz z 2011 r. Nr 21, poz. 113. k)  Zmiany  tekstu  jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U.  z 2010  r. Nr 40, poz. 224, Nr 134, poz. 903, Nr 238,  poz. 1578 i Nr 257, poz. 1726 oraz z 2011 r. Nr 75, poz. 398. l)  Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 273, poz. 2703 i Nr 281, poz. 2781, z 2005 r.  Nr 17, poz. 141, Nr 94, poz. 788, Nr 122, poz. 1020, Nr 131, poz. 1091, Nr 167, poz. 1400 i Nr 249, poz. 2104, z 2006 r. Nr 144,  poz. 1043, Nr 208, poz. 1532 i Nr 227, poz. 1658, z 2007 r. Nr 42, poz. 273, Nr 80, poz. 542, Nr 115, poz. 791, Nr 120, poz. 818, Nr 180,  poz. 1280 i Nr 181, poz. 1292, z 2008 r. Nr 70, poz. 416, Nr 145, poz. 917, Nr 216, poz. 1370 i Nr 235, poz. 1618, z 2009 r. Nr 6,  poz. 33, Nr 31, poz. 206, Nr 56, poz. 458, Nr 157, poz. 1241 i Nr 219, poz. 1705, z 2010 r. Nr 44, poz. 250, Nr 54, poz. 320, Nr 127,  poz. 857 i Nr 148, poz. 991 oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622, Nr 112, poz. 654, Nr 139, poz. 814 i Nr 149, poz. 887. Dziennik Ustaw  – 12 –  Poz. 135

Art. 217. W ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992,  z późn. zm.m)) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 7 pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2) dziecko zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie albo w pieczy zastępczej;”; 2) w art. 23 w ust. 4 w pkt 4 lit. c otrzymuje brzmienie: „c)  prawomocny wyrok sądu rodzinnego stwierdzający przysposobienie lub zaświadczenie sądu rodzinnego lub ośrod ka adopcyjnego o prowadzonym postępowaniu sądowym w sprawie o przysposobienie dziecka,”. Art. 218. W ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362, z późn.  zm.n)) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 6: a) pkt 5 otrzymuje brzmienie: „5)  jednostka  organizacyjna  pomocy  społecznej  –  regionalny  ośrodek  polityki  społecznej,  powiatowe  centrum  pomocy rodzinie, ośrodek pomocy społecznej, dom pomocy społecznej, placówkę specjalistycznego poradnic twa, w tym rodzinnego, ośrodek wsparcia i ośrodek interwencji kryzysowej;”, b) uchyla się pkt 11a, c) pkt 15 otrzymuje brzmienie: „15)  średni miesięczny koszt utrzymania w domu pomocy społecznej – kwotę rocznych kosztów działalności do mu wynikającą z utrzymania mieszkańców, z roku poprzedniego, bez kosztów inwestycyjnych, wydatków  bieżących na remonty i zakupy związane z realizacją programu naprawczego, powiększoną o prognozowany  średnioroczny  wskaźnik  cen  towarów  i  usług  konsumpcyjnych  ogółem,  przyjęty  w  ustawie  budżetowej  na dany rok kalendarzowy, podzieloną przez liczbę miejsc, ustaloną jako sumę rzeczywistej liczby mieszkań ców w poszczególnych miesiącach roku poprzedniego, w domu;”; 2) w art. 7 uchyla się pkt 10; 3) w art. 9 ust. 5 otrzymuje brzmienie: „5.  Kwota stanowiąca podstawę ustalenia wysokości kwoty minimalnego i maksymalnego świadczenia pieniężnego  na utrzymanie i pokrycie wydatków związanych z nauką języka polskiego dla cudzoziemców, którzy uzyskali  w Rzeczypospolitej Polskiej status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą, a także maksymalna kwota zasiłku stałe go ulegają zmianie w terminach weryfikacji kryteriów dochodowych o 50% sumy kwot, o które wzrosły kryte rium dochodowe osoby samotnie gospodarującej i kryterium dochodowe na osobę w rodzinie.”; 4) w art. 10: a) ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie: „1.  Przy ustalaniu prawa do zasiłków stałego i okresowego w składzie rodziny nie uwzględnia się dzieci wychowy wanych w rodzinie zastępczej lub rodzinnym domu dziecka oraz pełnoletnich wychowanków rodziny zastęp czej lub rodzinnego domu dziecka, a do dochodu rodziny nie wlicza się ich dochodów oraz świadczeń na po krycie kosztów ich utrzymania i dodatków przyznanych na podstawie przepisów o wspieraniu rodziny i syste mie pieczy zastępczej. 2.  Przy ustalaniu prawa do pomocy pieniężnej na usamodzielnienie oraz pomocy pieniężnej na kontynuowanie  nauki do dochodu nie wlicza się pomocy pieniężnej, o której mowa w art. 88 ust. 1.”, b) uchyla się ust. 3; 5) w art. 11 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2.  Brak  współdziałania  osoby  lub  rodziny  z  pracownikiem  socjalnym  lub  asystentem  rodziny,  o  którym mowa  w przepisach o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, w rozwiązywaniu trudnej sytuacji życiowej, od mowa zawarcia kontraktu  socjalnego,  niedotrzymywanie  jego postanowień,  nieuzasadniona odmowa podjęcia  zatrudnienia,  innej  pracy  zarobkowej przez osobę bezrobotną  lub wykonywania prac  społecznie użytecznych,  m)  Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 222, poz. 1630, z 2007 r. Nr 64, poz. 427,  Nr 105, poz. 720, Nr 109, poz. 747, Nr 192, poz. 1378 i Nr 200, poz. 1446, z 2008 r. Nr 70, poz. 416, Nr 138, poz. 872 i 875, Nr 223,  poz. 1456 i Nr 237, poz. 1654, z 2009 r. Nr 97, poz. 800 i Nr 219, poz. 1706, z 2010 r. Nr 50, poz. 301 oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622. n)  Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r. Nr 202, poz. 1551, Nr 219, poz. 1706 i Nr 221,  poz. 1738, z 2010 r. Nr 28, poz. 146, Nr 40, poz. 229, Nr 81, poz. 527, Nr 125, poz. 842 i Nr 217, poz. 1427 oraz z 2011 r. Nr 81,  poz. 440 i Nr 106, poz. 622. Dziennik Ustaw  – 13 –  Poz. 135

o których mowa w przepisach o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, lub nieuzasadniona odmowa  podjęcia  leczenia odwykowego w zakładzie  lecznictwa odwykowego przez osobę uzależnioną mogą stanowić  podstawę  do  odmowy  przyznania  świadczenia,  uchylenia  decyzji  o  przyznaniu  świadczenia  lub wstrzymania  świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej.”; 6) w art. 17: a) pkt 12 otrzymuje brzmienie: „12) prowadzenie i zapewnienie miejsc w mieszkaniach chronionych;”, b) uchyla się pkt 13; 7) w art. 19: a) uchyla się pkt 3–5, b) pkt 6 i 7 otrzymują brzmienie: „6)  przyznawanie pomocy pieniężnej na usamodzielnienie oraz na kontynuowanie nauki osobom opuszczającym  domy pomocy społecznej dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych intelektualnie, domy dla matek z małolet nimi dziećmi i kobiet w ciąży oraz schroniska dla nieletnich, zakłady poprawcze, specjalne ośrodki szkolno -wychowawcze, specjalne ośrodki wychowawcze, młodzieżowe ośrodki socjoterapii zapewniające całodobo wą opiekę lub młodzieżowe ośrodki wychowawcze; 7)  pomoc w  integracji  ze  środowiskiem  osób mających  trudności  w  przystosowaniu  się  do  życia,  młodzieży  opuszczającej domy pomocy społecznej dla dzieci  i młodzieży niepełnosprawnych  intelektualnie, domy dla  matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży oraz schroniska dla nieletnich, zakłady poprawcze, specjalne  ośrodki szkolno-wychowawcze, specjalne ośrodki wychowawcze, młodzieżowe ośrodki socjoterapii zapew niające całodobową opiekę lub młodzieżowe ośrodki wychowawcze, mających braki w przystosowaniu się;”; 8) w art. 20: a) w ust. 1 uchyla się pkt 5 i 6, b) uchyla się ust. 3; 9) w art. 21 uchyla się pkt 6;

10)  w art. 22: a) uchyla się pkt 3a, b) pkt 4 otrzymuje brzmienie: „4)  prowadzenie rejestru domów pomocy społecznej, placówek zapewniających całodobową opiekę osobom nie pełnosprawnym,  przewlekle  chorym  lub  osobom w  podeszłym wieku, w  tym  prowadzonych  na  podstawie  przepisów o działalności gospodarczej;”, c) uchyla się pkt 6 i 8a; 11) w art. 23 w ust. 1 uchyla się pkt 8; 12) w art. 36: a) w pkt 1 uchyla się lit. e, b) w pkt 2 uchyla się lit. p i r; 13) w art. 46 ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4.  Poradnictwo rodzinne obejmuje problemy funkcjonowania rodziny, w tym problemy opieki nad osobą niepełno sprawną, a także terapię rodzinną.”; 14) w art. 53 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1.  Osobie, która ze względu na trudną sytuację życiową, wiek, niepełnosprawność lub chorobę potrzebuje wsparcia  w funkcjonowaniu w codziennym życiu, ale nie wymaga usług w zakresie świadczonym przez jednostkę cało dobowej opieki, w szczególności osobie z zaburzeniami psychicznymi, osobie opuszczającej pieczę zastępczą  w rozumieniu przepisów o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, młodzieżowy ośrodek wychowaw czy, zakład dla nieletnich, a także cudzoziemcowi, który uzyskał w Rzeczypospolitej Polskiej status uchodźcy  lub ochronę uzupełniającą, może być przyznany pobyt w mieszkaniu chronionym.”; 15) w dziale II tytuł rozdziału 4 otrzymuje brzmienie: „Pomoc dla osób usamodzielnianych”; Dziennik Ustaw  – 14 –  Poz. 135

16) uchyla się art. 70–87a; 17) art. 88 otrzymuje brzmienie: „Art. 88. 1.  Osoba pełnoletnia opuszczająca dom pomocy społecznej dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych in telektualnie, dom dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży oraz schronisko dla nieletnich, za kład poprawczy, specjalny ośrodek szkolno-wychowawczy, specjalny ośrodek wychowawczy, młodzie żowy  ośrodek  socjoterapii  zapewniający  całodobową  opiekę  i młodzieżowy  ośrodek wychowawczy,  zwana dalej „osobą usamodzielnianą”, zostaje objęta pomocą mającą na celu jej życiowe usamodziel nienie i integrację ze środowiskiem przez pracę socjalną, a także pomocą: 1) pieniężną na usamodzielnienie; 2) pieniężną na kontynuowanie nauki; 3) w uzyskaniu odpowiednich warunków mieszkaniowych, w tym w mieszkaniu chronionym; 4) w uzyskaniu zatrudnienia; 5) na zagospodarowanie – w formie rzeczowej. 2.  Pomoc, o której mowa w ust. 1, przysługuje osobie usamodzielnianej, w przypadku gdy skierowanie  na pobyt całodobowy do domu pomocy społecznej, specjalnego ośrodka szkolno-wychowawczego, spe cjalnego ośrodka wychowawczego albo młodzieżowego ośrodka socjoterapii zapewniającego całodobo wą opiekę nastąpiło na podstawie orzeczenia sądu. 3.  Pomoc pieniężna na usamodzielnienie i pomoc pieniężna na kontynuowanie nauki przysługuje osobie,  która przebywała w domu pomocy społecznej, schronisku dla nieletnich, zakładzie poprawczym, spe cjalnym  ośrodku  szkolno-wychowawczym,  specjalnym  ośrodku  wychowawczym,  młodzieżowym  ośrodku socjoterapii zapewniającym całodobową opiekę albo młodzieżowym ośrodku wychowawczym  co najmniej rok. 4.  Pomoc, o której mowa w ust. 1, przysługuje osobie usamodzielnianej opuszczającej dom pomocy spo łecznej, specjalny ośrodek szkolno-wychowawczy albo specjalny ośrodek wychowawczy, w przypadku  gdy osoba ta jest zdolna do samodzielnej egzystencji. 5.  Pomoc, o której mowa w ust. 1, przysługuje osobie opuszczającej dom dla matek z małoletnimi dziećmi  i kobiet w ciąży,  jeżeli bezpośrednio przed przyjęciem do  takiego domu przebywała co najmniej  rok  w  rodzinie  zastępczej,  rodzinnym  domu  dziecka,  placówce  opiekuńczo-wychowawczej,  regionalnej  placówce opiekuńczo-terapeutycznej, w domu pomocy społecznej, w schronisku dla nieletnich, w zakła dzie poprawczym, w specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym, w specjalnym ośrodku wychowaw czym, w młodzieżowym ośrodku  socjoterapii  zapewniającym całodobową opiekę albo w młodzieżo wym ośrodku wychowawczym. 6.  Warunkiem uzyskania pomocy, o której mowa w ust. 1, jest zobowiązanie się osoby usamodzielnianej  do realizacji indywidualnego programu usamodzielnienia, opracowanego wspólnie z opiekunem usamo dzielnienia, zatwierdzonego przez kierownika powiatowego centrum pomocy rodzinie. 7.  W realizacji indywidualnego programu usamodzielnienia osobę usamodzielnianą wspiera opiekun usa modzielnienia, którym może być pracownik socjalny powiatowego centrum pomocy rodzinie, wycho wawca, psycholog lub pracownik socjalny domu pomocy społecznej, schroniska dla nieletnich, zakładu  poprawczego,  specjalnego  ośrodka  szkolno-wychowawczego,  specjalnego  ośrodka wychowawczego,  młodzieżowego ośrodka socjoterapii zapewniającego całodobową opiekę, młodzieżowego ośrodka wy chowawczego, albo inna osoba wskazana przez osobę usamodzielnianą.”; 18) w art. 89:   a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1.  Wysokość pomocy pieniężnej na kontynuowanie nauki i pomocy pieniężnej na usamodzielnienie oraz war tość pomocy na zagospodarowanie w formie rzeczowej ustala się od kwoty 1647 zł, zwanej dalej „podsta wą”.”,   b) uchyla się ust. 4,   c) w ust. 7 pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2)  osoba  usamodzielniana  przed  osiągnięciem  pełnoletności  opuściła  samowolnie  dom  pomocy  społecznej  dla  dzieci  i  młodzieży  niepełnosprawnych  intelektualnie,  dom  dla matek  z małoletnimi  dziećmi  i  kobiet  w ciąży lub schronisko dla nieletnich, zakład poprawczy, specjalny ośrodek szkolno-wychowawczy, specjal ny ośrodek wychowawczy, młodzieżowy ośrodek socjoterapii zapewniający całodobową opiekę lub młodzie żowy ośrodek wychowawczy;”; Dziennik Ustaw  – 15 –  Poz. 135

19) w art. 90 ust. 1 otrzymuje brzmienie:   „1.  Pomocy pieniężnej na usamodzielnienie i pomocy pieniężnej na kontynuowanie nauki udziela starosta powiatu  właściwego  ze względu  na miejsce  zamieszkania  dziecka  przed  skierowaniem  do  placówki,  o  której mowa  w art. 88 ust. 1.”;

20)  w art. 91a ust. 2 otrzymuje brzmienie:   „2.  Dyrektor placówki opiekuńczo-wychowawczej lub regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej, o którym  mowa w przepisach o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, zawiadamia właściwy sąd opiekuńczy  o udzielaniu pomocy małoletniemu cudzoziemcowi, o którym mowa w ust. 1.”; 21) w art. 97 ust. 4 otrzymuje brzmienie:   „4.  Do określenia  średniego miesięcznego kosztu utrzymania w domu dla matek z małoletnimi dziećmi  i kobiet  w ciąży stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące średniego miesięcznego kosztu utrzymania w domu pomo cy społecznej.”; 22) w art. 106 ust. 2 otrzymuje brzmienie:   „2.  Udzielenie świadczeń w postaci interwencji kryzysowej, pracy socjalnej, poradnictwa, uczestnictwa w zajęciach  klubu samopomocy, a także przyznanie biletu kredytowanego nie wymaga wydania decyzji administracyjnej.”; 23) w art. 107 ust. 1 otrzymuje brzmienie:   „1.  Rodzinny wywiad środowiskowy przeprowadza się w celu ustalenia sytuacji osobistej, rodzinnej, dochodowej  i majątkowej osób i rodzin, w tym osób, o których mowa w art. 103, przyznania pomocy pieniężnej na usamo dzielnienie i pomocy pieniężnej na kontynuowanie nauki.”; 24) w art. 112:   a) uchyla ust. 6 i 7a,   b) ust. 8 otrzymuje brzmienie: „8.  Starosta przy pomocy powiatowego centrum pomocy rodzinie sprawuje nadzór nad działalnością jednostek  specjalistycznego  poradnictwa,  w  tym  rodzinnego,  oraz  ośrodków  wsparcia,  domów  pomocy  społecznej  i ośrodków interwencji kryzysowej.”,   c) uchyla się ust. 10 i 11; 25) w art. 120:   a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1.  Pracowników socjalnych mogą również zatrudniać inne instytucje, a w szczególności jednostki organizacyjne  właściwe w sprawach zatrudnienia i przeciwdziałania bezrobociu, szpitale, zakłady karne, do wykonywania  zadań tych jednostek w zakresie pomocy społecznej.”,   b) dodaje się ust. 3 w brzmieniu: „3.  Pracownicy socjalni mogą być również zatrudniani przez podmioty realizujące zadania określone w przepi sach o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej.”; 26) art. 123 otrzymuje brzmienie:   „Art. 123.  Prawa i obowiązki pracowników zatrudnionych w samorządowych jednostkach organizacyjnych pomocy  społecznej regulują przepisy o pracownikach samorządowych.”. Art.  219. W ustawie  z  dnia  27  sierpnia  2004  r.  o  świadczeniach  opieki  zdrowotnej  finansowanych  ze  środków  publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm.o)) w art. 5 w pkt 3 lit. a otrzymuje brzmienie: „a)  dziecko własne, dziecko małżonka, dziecko przysposobione, wnuka albo dziecko obce, dla którego ustanowiono  opiekę,  albo dziecko obce w  ramach  rodziny zastępczej  lub  rodzinnego domu dziecka, do ukończenia przez nie  18 lat, a  jeżeli kształci się dalej – do ukończenia 26 lat, natomiast  jeżeli posiada orzeczenie o znacznym stopniu  niepełnosprawności lub inne traktowane na równi – bez ograniczenia wieku,”. o)  Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 216, poz. 1367, Nr 225, poz. 1486, Nr 227,  poz. 1505, Nr 234, poz. 1570 i Nr 237, poz. 1654, z 2009 r. Nr 6, poz. 33, Nr 22, poz. 120, Nr 26, poz. 157, Nr 38, poz. 299, Nr 92,  poz. 753, Nr 97, poz. 800, Nr 98, poz. 817, Nr 111, poz. 918, Nr 118, poz. 989, Nr 157, poz. 1241, Nr 161, poz. 1278 i Nr 178, poz. 1374,  z 2010 r. Nr 50, poz. 301, Nr 107, poz. 679, Nr 125, poz. 842, Nr 127, poz. 857, Nr 165, poz. 1116, Nr 182, poz. 1228, Nr 205, poz. 1363,  Nr 225, poz. 1465, Nr 238, poz. 1578 i Nr 257, poz. 1723 i 1725 oraz z 2011 r. Nr 45, poz. 235, Nr 73, poz. 390, Nr 81, poz. 440, Nr 106,  poz. 622, Nr 112, poz. 654, Nr 113, poz. 657, Nr 122, poz. 696 i Nr 138, poz. 808. Dziennik Ustaw  – 16 –  Poz. 135

Art. 220. W ustawie z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90,  poz. 594, z późn. zm.p)) w art. 95 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2)  o przyjęcie oświadczenia o uznaniu dziecka, o nadanie dziecku nazwiska, o przysposobienie dziecka, o odebranie  osoby podlegającej władzy rodzicielskiej lub pozostającej pod opieką oraz o umieszczenie dziecka w rodzinie za stępczej lub rodzinnym domu dziecka;”. Art. 221. W ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (Dz. U. Nr 180, poz. 1493,  z 2009 r. Nr 206, poz. 1589 oraz z 2010 r. Nr 28, poz. 146 i Nr 125, poz. 842) w art. 12a: 1) ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie: „1.  W razie bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia dziecka w związku z przemocą w rodzinie pracownik so cjalny wykonujący obowiązki służbowe ma prawo odebrać dziecko z rodziny i umieścić je u innej niezamieszku jącej wspólnie osoby najbliższej, w rozumieniu art. 115 § 11 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny  (Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm.q)), w rodzinie zastępczej lub w placówce opiekuńczo-wychowawczej.   2.  Tryb umieszczania dzieci w rodzinie zastępczej  lub w placówce opiekuńczo-wychowawczej regulują przepisy  ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. Nr 149, poz. 887).”; 2) ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie: „4.  Pracownik socjalny ma obowiązek niezwłocznego powiadomienia sądu opiekuńczego, nie później niż w ciągu  24 godzin, o odebraniu dziecka z  rodziny  i umieszczeniu go u niezamieszkującej wspólnie osoby najbliższej,  w rodzinie zastępczej lub w placówce opiekuńczo-wychowawczej. 5.  Do umieszczenia dziecka u osoby najbliższej niezamieszkującej wspólnie stosuje się odpowiednio przepisy doty czące umieszczenia dziecka w rodzinie zastępczej lub w placówce opiekuńczo-wychowawczej.”. Art. 222. W ustawie z dnia 16  listopada 2006  r. o opłacie skarbowej  (Dz. U. Nr 225, poz. 1635, z późn. zm.r))  w art. 2 w ust. 1 w pkt 1 lit. c otrzymuje brzmienie: „c)  świadczeń  socjalnych  oraz w  sprawach  załatwianych  na  podstawie  przepisów  o  pomocy  społecznej,  przepisów  o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej oraz przepisów o zatrudnieniu socjalnym,”. Art. 223. W ustawie z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2009 r.  Nr 1, poz. 7, z późn. zm.s)) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 3 w ust. 5 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje pkt 3 w brzmieniu: „3) umieszczenia osoby uprawnionej w pieczy zastępczej.”; 2) w art. 10 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie: „1) została umieszczona w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie lub w pieczy zastępczej;”. Art. 224. W ustawie z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie danych gospo darczych (Dz. U. Nr 81, poz. 530, Nr 182, poz. 1228 i Nr 217, poz. 1427 oraz z 2011 r. Nr 126, poz. 715) wprowadza  się następujące zmiany: 1) w art. 2 w ust. 2 pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie: p)  Zmiany  tekstu  jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010  r. Nr 152, poz. 1016  i Nr 197, poz. 1307 oraz  z 2011 r. Nr 92, poz. 531 i Nr 106, poz. 622. q)  Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 128, poz. 840, z 1999 r. Nr 64, poz. 729 i Nr 83, poz. 931,  z 2000 r. Nr 48, poz. 548, Nr 93, poz. 1027 i Nr 116, poz. 1216, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071, z 2003 r. Nr 111, poz. 1061, Nr 121,  poz. 1142, Nr 179, poz. 1750, Nr 199, poz. 1935 i Nr 228, poz. 2255, z 2004 r. Nr 25, poz. 219, Nr 69, poz. 626, Nr 93, poz. 889 i Nr 243,  poz. 2426, z 2005 r. Nr 86, poz. 732, Nr 90, poz. 757, Nr 132, poz. 1109, Nr 163, poz. 1363, Nr 178, poz. 1479 i Nr 180, poz. 1493,  z 2006 r. Nr 190, poz. 1409, Nr 218, poz. 1592 i Nr 226, poz. 1648, z 2007 r. Nr 89, poz. 589, Nr 123, poz. 850, Nr 124, poz. 859  i Nr 192, poz. 1378, z 2008 r. Nr 90, poz. 560, Nr 122, poz. 782, Nr 171, poz. 1056, Nr 173, poz. 1080 i Nr 214, poz. 1344, z 2009 r.  Nr 62, poz. 504, Nr 63, poz. 533, Nr 166, poz. 1317, Nr 168, poz. 1323, Nr 190, poz. 1474, Nr 201, poz. 1540 i Nr 206, poz. 1589,  z 2010 r. Nr 7, poz. 46, Nr 40, poz. 227 i 229, Nr 98, poz. 625 i 626, Nr 125, poz. 842, Nr 127, poz. 857, Nr 152, poz. 1018 i 1021,  Nr 182, poz. 1228, Nr 225, poz. 1474 i Nr 240, poz. 1602 oraz z 2011 r. Nr 17, poz. 78, Nr 24, poz. 130, Nr 39, poz. 202, Nr 48, poz. 245,  Nr 72, poz. 381, Nr 94, poz. 549, Nr 117, poz. 678 i Nr 133, poz. 767. r)  Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 64, poz. 427, Nr 124, poz. 859, Nr 127, poz. 880  i Nr 128,  poz. 883, z 2008 r. Nr 44, poz. 262, Nr 63, poz. 394, Nr 182, poz. 1121, Nr 195, poz. 1198, Nr 216, poz. 1367 i Nr 220, poz. 1414,  z 2009 r. Nr 6, poz. 33, Nr 22, poz. 120, Nr 57, poz. 466 i Nr 72, poz. 619, z 2010 r. Nr 8, poz. 51, Nr 81, poz. 531, Nr 107, poz. 679  i Nr 167, poz. 1131 oraz z 2011 r. Nr 75, poz. 398, Nr 106, poz. 622, Nr 112, poz. 654 i Nr 133, poz. 768. s)  Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r. Nr 6, poz. 33, Nr 97, poz. 800 i Nr 98, poz. 817,  z 2010 r. Nr 81, poz. 530 i Nr 229, poz. 1504 oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622 i Nr 129, poz. 735. Dziennik Ustaw  – 17 –  Poz. 135

„3)  dłużniku będącym konsumentem – rozumie się przez to osobę fizyczną, o której mowa w art. 221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.t)), osobę zobowiązaną do świadczeń  alimentacyjnych, o której mowa w art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym  do alimentów (Dz. U. z 2009 r. Nr 1, poz. 7, z późn. zm.u)), a także rodzica zobowiązanego do ponoszenia opłaty  za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej, rodzinnym domu dziecka, placówce opiekuńczo-wychowawczej, regio nalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej lub interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym w rozumieniu przepi sów ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. Nr 149, poz. 887);   4)  wierzycielu – rozumie się przez to osobę fizyczną, której wierzytelność została stwierdzona tytułem wykonaw czym, osobę fizyczną wykonującą działalność gospodarczą, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposia dającą osobowości prawnej, której w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą lub stosunkiem praw nym przysługuje wierzytelność, organ właściwy wierzyciela w rozumieniu art. 2 pkt 10 ustawy z dnia 7 września  2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów oraz właściwą jednostkę organizacyjną wspierania rodzi ny i systemu pieczy zastępczej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny  i systemie pieczy zastępczej;”; 2) w art. 16 dodaje się ust. 6 w brzmieniu: „6.  Wierzyciel przekazuje do biura  informacje gospodarcze, o których mowa w art. 192 ustawy z dnia 9 czerwca  2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej na zasadach i w zakresie określonym w tej ustawie.”. Art. 225. W ustawie z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. Nr 112, poz. 654) w art. 3 ust. 4  otrzymuje brzmienie: „4.  W ramach struktury organizacyjnej podmiotu leczniczego może zostać wydzielona jednostka organizacyjna, w celu  udzielania świadczeń zdrowotnych mieszkańcom domów pomocy społecznej, wychowankom regionalnych placó wek opiekuńczo-terapeutycznych  lub  interwencyjnych  ośrodków preadopcyjnych,  zlokalizowana  na  terenie  tych  podmiotów.”.”; 2)  art. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2011 r. o zmianie ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U.  Nr 288, poz. 1690), który stanowi: „Art. 2. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.”; 3)  art.  5−7  ustawy  z  dnia  27  kwietnia  2012  r.  o  zmianie  ustawy  o  wspieraniu  rodziny  i  systemie  pieczy  zastępczej  oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 579), które stanowią: „Art. 5. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 187 ust. 6 ustawy, o której mowa w art. 1,  zachowują moc do czasu wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 187 ust. 6  ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy  od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Art. 6. Przepisy art. 186 pkt 7, art. 191, art. 230, art. 238 i art. 247 ust. 1a ustawy, o której mowa w art. 1 w brzmie niu nadanym niniejszą ustawą stosuje się od dnia 1 stycznia 2012 r. Art. 7. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem: 1)  art. 1 pkt 31, 34, 38, 41 i 43 oraz art. 6, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia; 2)  art. 1 pkt 1 w zakresie art. 11 ust. 4, pkt 9 lit. b, pkt 16 lit. a i pkt 18 lit. c, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia  2015 r.”. Marszałek Sejmu: E. Kopacz t)  Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1971 r. Nr 27, poz. 252, z 1976 r. Nr 19, poz. 122, z 1982 r. Nr 11, poz. 81,  Nr 19, poz. 147 i Nr 30, poz. 210, z 1984 r. Nr 45, poz. 242, z 1985 r. Nr 22, poz. 99, z 1989 r. Nr 3, poz. 11, z 1990 r. Nr 34, poz. 198,  Nr 55, poz. 321 i Nr 79, poz. 464, z 1991 r. Nr 107, poz. 464 i Nr 115, poz. 496, z 1993 r. Nr 17, poz. 78, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, Nr 85,  poz. 388 i Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 83, poz. 417, z 1996 r. Nr 114, poz. 542, Nr 139, poz. 646 i Nr 149, poz. 703, z 1997 r. Nr 43,  poz. 272, Nr 115, poz. 741, Nr 117, poz. 751 i Nr 157, poz. 1040, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 758, z 1999 r. Nr 52, poz. 532,  z 2000 r. Nr 22, poz. 271, Nr 74, poz. 855 i 857, Nr 88, poz. 983 i Nr 114, poz. 1191, z 2001 r. Nr 11, poz. 91, Nr 71, poz. 733, Nr 130,  poz. 1450 i Nr 145, poz. 1638, z 2002 r. Nr 113, poz. 984 i Nr 141, poz. 1176, z 2003 r. Nr 49, poz. 408, Nr 60, poz. 535, Nr 64, poz. 592  i Nr 124, poz. 1151, z 2004 r. Nr 91, poz. 870, Nr 96, poz. 959, Nr 162, poz. 1692, Nr 172, poz. 1804 i Nr 281, poz. 2783, z 2005 r.  Nr 48, poz. 462, Nr 157, poz. 1316 i Nr 172, poz. 1438, z 2006 r. Nr 133, poz. 935 i Nr 164, poz. 1166, z 2007 r. Nr 80, poz. 538, Nr 82,  poz. 557 i Nr 181, poz. 1287, z 2008 r. Nr 116, poz. 731, Nr 163, poz. 1012, Nr 220, poz. 1425 i 1431 i Nr 228, poz. 1506, z 2009 r.  Nr 42, poz. 341, Nr 79, poz. 662 i Nr 131, poz. 1075, z 2010 r. Nr 40, poz. 222 i Nr 155, poz. 1037 oraz z 2011 r. Nr 80, poz. 432 i Nr 85,  poz. 458. u)  Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r. Nr 6, poz. 33, Nr 97, poz. 800 i Nr 98, poz. 817,  z 2010 r. Nr 81, poz. 530 i Nr 229, poz. 1504 oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622, Nr 129, poz. 735 i Nr 149, poz. 887. Dziennik Ustaw  – 18 –  Poz. 135

Załącznik do obwieszczenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej  Polskiej z dnia 20 września 2012 r. (poz. 135) USTAWA z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej Dla dobra dzieci, które potrzebują szczególnej ochrony i pomocy ze strony dorosłych, środowiska rodzinnego, atmo sfery szczęścia, miłości i zrozumienia, w trosce o ich harmonijny rozwój i przyszłą samodzielność życiową, dla zapewnienia  ochrony przysługujących im praw i wolności, dla  dobra  rodziny,  która  jest  podstawową  komórką  społeczeństwa  oraz  naturalnym  środowiskiem  rozwoju,  i  dobra  wszystkich jej członków, a w szczególności dzieci, w przekonaniu, że skuteczna pomoc dla rodziny przeżywającej trudności w opiekowaniu się i wychowywaniu dzieci  oraz skuteczna ochrona dzieci i pomoc dla nich może być osiągnięta przez współpracę wszystkich osób, instytucji i organi zacji pracujących z dziećmi i rodzicami – uchwala się, co następuje: DZIAŁ I Przepisy ogólne Art.

1. Ustawa określa: 1) zasady i formy wspierania rodziny przeżywającej trudności w wypełnianiu funkcji opiekuńczo-wychowawczych; 2) zasady i formy sprawowania pieczy zastępczej oraz pomocy w usamodzielnianiu jej pełnoletnich wychowanków; 3) zadania administracji publicznej w zakresie wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej; 4) zasady finansowania wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej; 5) zadania w zakresie postępowania adopcyjnego. Art.

2. 1. Wspieranie rodziny przeżywającej trudności w wypełnianiu funkcji opiekuńczo-wychowawczych to zespół  planowych działań mających na celu przywrócenie rodzinie zdolności do wypełniania tych funkcji. 2. System pieczy zastępczej to zespół osób, instytucji i działań mających na celu zapewnienie czasowej opieki i wycho wania dzieciom w przypadkach niemożności sprawowania opieki i wychowania przez rodziców. 3. Jednostkami organizacyjnymi wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej są jednostki organizacyjne jednostek  samorządu terytorialnego wykonujące zadania w zakresie wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej, placówki wspar cia dziennego, organizatorzy rodzinnej pieczy zastępczej, placówki opiekuńczo-wychowawcze, regionalne placówki opie kuńczo-terapeutyczne, interwencyjne ośrodki preadopcyjne, ośrodki adopcyjne oraz podmioty, którym zlecono realizację  zadań z zakresu wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej. Art.

3. 1. Obowiązek wspierania rodziny przeżywającej trudności w wypełnianiu funkcji opiekuńczo-wychowawczych  oraz  organizacji  pieczy  zastępczej,  w  zakresie  ustalonym  ustawą,  spoczywa  na  jednostkach  samorządu  terytorialnego  oraz na organach administracji rządowej. 2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, jednostki samorządu terytorialnego oraz organy administracji rządowej realizu ją w szczególności we współpracy ze środowiskiem lokalnym, sądami i ich organami pomocniczymi, Policją, instytucjami  oświatowymi, podmiotami leczniczymi, a także kościołami i związkami wyznaniowymi oraz organizacjami społecznymi. 3. Zadania z zakresu wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej są realizowane zgodnie z zasadą pomocniczości,  zwłaszcza gdy przepisy ustawy przewidują możliwość zlecania  realizacji  tych zadań przez organy  jednostek samorządu  terytorialnego. Art.

4. Stosując ustawę, należy mieć na względzie podmiotowość dziecka i rodziny oraz prawo dziecka do: 1)  wychowania w rodzinie, a w razie konieczności wychowywania dziecka poza rodziną – do opieki i wychowania w ro dzinnych formach pieczy zastępczej, jeśli jest to zgodne z dobrem dziecka; Dziennik Ustaw  – 19 –  Poz. 135

2) powrotu do rodziny; 3) utrzymywania osobistych kontaktów z rodzicami, z wyjątkiem przypadków, w których sąd zakazał takich kontaktów; 4) stabilnego środowiska wychowawczego; 5) kształcenia, rozwoju uzdolnień, zainteresowań i przekonań oraz zabawy i wypoczynku; 6) pomocy w przygotowaniu do samodzielnego życia; 7) ochrony przed arbitralną lub bezprawną ingerencją w życie dziecka; 8) informacji i wyrażania opinii w sprawach, które go dotyczą, odpowiednio do jego wieku i stopnia dojrzałości; 9) ochrony przed poniżającym traktowaniem i karaniem;

10)  poszanowania tożsamości religijnej i kulturowej; 11) dostępu do informacji dotyczących jego pochodzenia. Art.

5. 1. Ustawę stosuje się do: 1) osób posiadających obywatelstwo polskie, mających miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 2)  mających miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obywateli państw członkowskich Unii Euro pejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim  Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej oraz członków ich rodzin w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy  z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium  obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin (Dz. U. Nr 144, poz. 1043, z późn. zm.1)),  posiadających prawo pobytu lub prawo stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 3) cudzoziemców mających miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie: a) zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich, b) uzyskania w Rzeczypospolitej Polskiej statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej; 4)  cudzoziemców mających miejsce zamieszkania i przebywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie: a)  zezwolenia na osiedlenie się, b)  zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udzielonego w związku z okolicznością, o której mowa w art. 53  ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2011 r. Nr 264, poz. 1573 oraz z 2012 r.  poz. 589 i 769). 2. Osoba, o której mowa w ust. 1 pkt 1–3, nie traci uprawnień określonych w dziale IV w przypadku podjęcia nauki  poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej. 3. Przepisy działu III stosuje się także do małoletniego cudzoziemca niewymienionego w ust. 1 pkt 2–4, przebywające go na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Art.

6. Ilekroć w ustawie jest mowa o wójcie, należy przez to rozumieć także burmistrza oraz prezydenta miasta. Art.

7. Podmioty  realizujące zadania w zakresie wspierania  rodziny  i  systemu pieczy zastępczej mogą przetwarzać,  w zakresie określonym w ustawie, dane osobowe osób oraz członków ich rodzin, korzystających ze świadczeń określonych  w ustawie. DZIAŁ II Wspieranie rodziny Rozdział 1 Przepisy ogólne Art.

8. 1. Rodzinie przeżywającej trudności w wypełnianiu funkcji opiekuńczo-wychowawczych wójt zapewnia wspar cie, które polega w szczególności na: 1) analizie sytuacji rodziny i środowiska rodzinnego oraz przyczyn kryzysu w rodzinie; 1)  Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 120, poz. 818, z 2008 r. Nr 216, poz. 1367, z 2010 r. Nr 81,  poz. 531 oraz z 2011 r. Nr 92, poz. 532. Dziennik Ustaw  – 20 –  Poz. 135

2) wzmocnieniu roli i funkcji rodziny; 3) rozwijaniu umiejętności opiekuńczo-wychowawczych rodziny; 4) podniesieniu świadomości w zakresie planowania oraz funkcjonowania rodziny; 5) pomocy w integracji rodziny; 6) przeciwdziałaniu marginalizacji i degradacji społecznej rodziny; 7) dążeniu do reintegracji rodziny. 2. Wspieranie rodziny jest prowadzone w formie: 1) pracy z rodziną; 2) pomocy w opiece i wychowaniu dziecka. 3. Wspieranie  rodziny  jest  prowadzone  za  jej  zgodą  i  aktywnym  udziałem,  z  uwzględnieniem  zasobów  własnych  oraz źródeł wsparcia zewnętrznego. Art.

9. Rodzina może otrzymać wsparcie przez działania: 1) instytucji i podmiotów działających na rzecz dziecka i rodziny; 2) placówek wsparcia dziennego; 3) rodzin wspierających. Rozdział 2 Praca z rodziną Art.

10. 1. Pracę z rodziną organizuje gmina lub podmiot, któremu gmina zleciła realizację tego zadania na podstawie  art. 190. 2. W przypadku gdy wyznaczonym na podstawie ust. 1 podmiotem jest ośrodek pomocy społecznej, w ośrodku można  utworzyć zespół do spraw asysty rodzinnej. 3. Praca z rodziną jest prowadzona w szczególności w formie: 1) konsultacji i poradnictwa specjalistycznego; 2) terapii i mediacji; 3) usług dla rodzin z dziećmi, w tym usług opiekuńczych i specjalistycznych; 4) pomocy prawnej, szczególnie w zakresie prawa rodzinnego; 5)  organizowania dla rodzin spotkań, mających na celu wymianę ich doświadczeń oraz zapobieganie  izolacji, zwanych  dalej „grupami wsparcia” lub „grupami samopomocowymi”. 4. Praca z rodziną jest prowadzona także w przypadku czasowego umieszczenia dziecka poza rodziną. Art. 1

1. 1. W przypadku gdy ośrodek pomocy społecznej poweźmie  informację o  rodzinie przeżywającej  trudności  w wypełnianiu funkcji opiekuńczo-wychowawczych, pracownik socjalny przeprowadza w tej rodzinie wywiad środowisko wy, na zasadach określonych w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362,  z późn. zm.2)). 2.3) Po przeprowadzeniu wywiadu, o którym mowa w ust. 1, pracownik socjalny dokonuje analizy sytuacji rodziny. 2)  Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r. Nr 202, poz. 1551, Nr 219, poz. 1706 i Nr 221,  poz. 1738, z 2010 r. Nr 28, poz. 146, Nr 40, poz. 229, Nr 81, poz. 527, Nr 125, poz. 842 i Nr 217, poz. 1427, z 2011 r. Nr 81, poz. 440,  Nr 106, poz. 622 i Nr 149, poz. 887 oraz z 2012 r. poz. 579, 1544 i 1548. 3)  W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 27 kwietnia 2012 r. o zmianie ustawy o wspieraniu rodziny i systemie  pieczy zastępczej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 579), która weszła w życie z dniem 8 czerwca 2012 r. Dziennik Ustaw  – 21 –  Poz. 135

3.4) Jeżeli z analizy, o której mowa w ust. 2, wynika konieczność przydzielenia rodzinie asystenta rodziny, pracownik  socjalny występuje do kierownika ośrodka pomocy społecznej z wnioskiem o jego przydzielenie. 4.5) Po otrzymaniu wniosku, o którym mowa w ust. 3, kierownik ośrodka pomocy społecznej: 1) przydziela rodzinie asystenta rodziny albo 2)  występuje do jednostki organizacyjnej gminy, która organizuje pracę z rodziną, o przydzielenie rodzinie asystenta rodzi ny albo 3)  występuje do podmiotu, któremu gmina zleciła realizację pracy z rodziną na podstawie art. 190, o przydzielenie rodzinie  asystenta rodziny. Art. 1

2. 1. Asystentem rodziny może być osoba, która: 1) posiada: a) wykształcenie wyższe na kierunku pedagogika, psychologia, socjologia, nauki o rodzinie lub praca socjalna lub b)  wykształcenie wyższe na dowolnym kierunku uzupełnione szkoleniem z zakresu pracy z dziećmi lub rodziną i udo kumentuje co najmniej roczny staż pracy z dziećmi lub rodziną lub studiami podyplomowymi obejmującymi zakres  programowy szkolenia określony na podstawie ust. 3 i udokumentuje co najmniej roczny staż pracy z dziećmi lub  rodziną lub c)  wykształcenie średnie i szkolenie z zakresu pracy z dziećmi lub rodziną, a także udokumentuje co najmniej 3-letni  staż pracy z dziećmi lub rodziną; 2) nie jest i nie była pozbawiona władzy rodzicielskiej oraz władza rodzicielska nie jest jej zawieszona ani ograniczona; 3)  wypełnia obowiązek alimentacyjny – w przypadku gdy taki obowiązek w stosunku do niej wynika z tytułu egzekucyj nego; 4) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe. 2. Asystent rodziny jest obowiązany do systematycznego podnoszenia swoich kwalifikacji w zakresie pracy z dziećmi  lub rodziną, w szczególności przez udział w szkoleniach oraz samokształcenie. 3. Minister właściwy do spraw rodziny określi, w drodze rozporządzenia, liczbę godzin i zakres programowy szkoleń,  o których mowa w ust. l pkt l lit. b i c, oraz kwalifikacje osób, które mogą prowadzić szkolenia, mając na uwadze zapewnie nie odpowiedniego poziomu wykonywania zadań przez asystenta rodziny. 4. Program szkolenia, o którym mowa w ust. l pkt l lit. b i c, zatwierdza, na okres 5 lat na wniosek podmiotu, który  opracował ten program, minister właściwy do spraw rodziny. 5. We wniosku, o którym mowa w ust. 4, przedstawia się informacje dotyczące w szczególności programu szkolenia,  liczby godzin i kwalifikacji osób prowadzących szkolenie, sposobu prowadzenia szkolenia oraz materiału dydaktycznego  wykorzystywanego podczas szkolenia. 6. Zatwierdzenie lub odmowa zatwierdzenia programu szkolenia, o którym mowa w ust. l pkt l lit. b i c, następuje w dro dze decyzji. Art. 1

3. 1. W przypadku wszczęcia przeciwko asystentowi rodziny postępowania karnego o umyślne przestępstwo ści gane z oskarżenia publicznego, zawiesza się go w pełnieniu obowiązków do czasu prawomocnego zakończenia postępowa nia. 2. W okresie zawieszenia, o którym mowa w ust. 1, asystent rodziny otrzymuje połowę przysługującego mu wynagro dzenia. 3. W przypadku umorzenia postępowania karnego albo wydania wyroku uniewinniającego asystentowi rodziny wypła ca się pozostałą część wynagrodzenia; nie dotyczy to warunkowego umorzenia postępowania karnego. 4) Dodany przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 5) Dodany przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3; wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2015 r. Dziennik Ustaw  – 22 –  Poz. 135

4. Asystentowi rodziny zatrudnionemu na podstawie umowy o pracę, w przypadku umorzenia postępowania karnego  albo wydania wyroku uniewinniającego, okres zawieszenia wlicza się do okresu zatrudnienia, od którego zależą uprawnie nia pracownicze; nie dotyczy to warunkowego umorzenia postępowania karnego. Art. 1

4. Asystent rodziny prowadzi pracę z rodziną w miejscu jej zamieszkania lub w miejscu wskazanym przez rodzinę. Art. 1

5. 1. Do zadań asystenta rodziny należy w szczególności: 1)  opracowanie i realizacja planu pracy z rodziną we współpracy z członkami rodziny i w konsultacji z pracownikiem so cjalnym, o którym mowa w art. 11 ust. 1; 2)  opracowanie, we współpracy z członkami rodziny i koordynatorem rodzinnej pieczy zastępczej, planu pracy z rodziną,  który jest skoordynowany z planem pomocy dziecku umieszczonemu w pieczy zastępczej; 3)  udzielanie pomocy rodzinom w poprawie ich sytuacji życiowej, w tym w zdobywaniu umiejętności prawidłowego pro wadzenia gospodarstwa domowego; 4)  udzielanie pomocy rodzinom w rozwiązywaniu problemów socjalnych; 5) udzielanie pomocy rodzinom w rozwiązywaniu problemów psychologicznych; 6) udzielanie pomocy rodzinom w rozwiązywaniu problemów wychowawczych z dziećmi; 7) wspieranie aktywności społecznej rodzin; 8) motywowanie członków rodzin do podnoszenia kwalifikacji zawodowych; 9) udzielanie pomocy w poszukiwaniu, podejmowaniu i utrzymywaniu pracy zarobkowej;

10)   motywowanie do udziału w zajęciach grupowych dla rodziców, mających na celu kształtowanie prawidłowych wzor ców rodzicielskich i umiejętności psychospołecznych; 11) udzielanie wsparcia dzieciom, w szczególności poprzez udział w zajęciach psychoedukacyjnych; 12) podejmowanie działań interwencyjnych i zaradczych w sytuacji zagrożenia bezpieczeństwa dzieci i rodzin; 13) prowadzenie indywidualnych konsultacji wychowawczych dla rodziców i dzieci; 14) prowadzenie dokumentacji dotyczącej pracy z rodziną; 15)  dokonywanie okresowej oceny sytuacji rodziny, nie rzadziej niż co pół roku, i przekazywanie tej oceny podmiotowi,  o którym mowa w art. 17 ust. 1; 16) monitorowanie funkcjonowania rodziny po zakończeniu pracy z rodziną; 17) sporządzanie, na wniosek sądu, opinii o rodzinie i jej członkach; 18)  współpraca z jednostkami administracji rządowej i samorządowej, właściwymi organizacjami pozarządowymi oraz in nymi podmiotami i osobami specjalizującymi się w działaniach na rzecz dziecka i rodziny; 19)  współpraca z zespołem interdyscyplinarnym lub grupą roboczą, o których mowa w art. 9a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.  o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (Dz. U. Nr 180, poz. 1493, z późn. zm.6)), lub innymi podmiotami, których  pomoc przy wykonywaniu zadań uzna za niezbędną. 2. Podmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 18 i 19, udzielają asystentowi rodziny odpowiedniej pomocy w wykonywaniu  czynności zawodowych. 3. Plan pracy z rodziną, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje zakres realizowanych działań mających na celu prze zwyciężenie trudnych sytuacji życiowych, a także zawiera terminy ich realizacji i przewidywane efekty. 4. Liczba rodzin, z którymi  jeden asystent  rodziny może w tym samym czasie prowadzić pracę,  jest uzależniona od  stopnia trudności wykonywanych zadań, jednak nie może przekroczyć 20. 6)  Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r. Nr 206, poz. 1589, z 2010 r. Nr 28, poz. 146 i Nr 125, poz. 842 oraz  z 2011 r. Nr 149, poz. 887. Dziennik Ustaw  – 23 –  Poz. 135

Art. 1

6. 1. Asystent rodziny, w związku z wykonywaniem swoich zadań, ma prawo do: 1)  wglądu do dokumentów zawierających dane osobowe członków rodziny, niezbędne do prowadzenia pracy z rodziną,  w tym:  a) imię i nazwisko,  b) datę urodzenia,  c) obywatelstwo,  d) adres miejsca zamieszkania,  e) stan cywilny,  f) wykształcenie,  g) zawód,  h) miejsce pracy,  i) źródła dochodu,  j) dane dotyczące warunków mieszkaniowych,  k) dane dotyczące sytuacji prawnej oraz aktualnego miejsca pobytu dziecka,  l) dane o rozwoju psychofizycznym dziecka; 2)  występowania do właściwych organów władzy publicznej, organizacji oraz instytucji o udzielenie informacji, w tym  zawierających dane osobowe, niezbędnych do udzielenia pomocy rodzinie; 3)  przedstawiania właściwym organom władzy publicznej, organizacjom oraz instytucjom ocen i wniosków zmierzających  do zapewnienia skutecznej ochrony praw rodzin. 2. Asystent rodziny ma prawo do korzystania z poradnictwa, które ma na celu zachowanie i wzmocnienie jego kom petencji oraz przeciwdziałanie zjawisku wypalenia zawodowego. 3. Asystent rodziny, wykonując czynności w ramach swoich obowiązków, korzysta z ochrony przewidzianej dla funk cjonariuszy publicznych. Art. 1

7. 1. Asystenta rodziny zatrudnia kierownik jednostki organizacyjnej gminy, która organizuje pracę z rodziną,  lub podmiot, któremu gmina na podstawie art. 190 zleciła organizację pracy z rodziną. 2. Praca asystenta rodziny jest wykonywana w ramach stosunku pracy w systemie zadaniowego czasu pracy albo umo wy o świadczenie usług, do której, zgodnie z ustawą z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93,  z późn. zm.7)), stosuje się przepisy dotyczące zlecenia. 3.8) Praca asystenta  rodziny nie może być  łączona z wykonywaniem obowiązków pracownika  socjalnego na  terenie  gminy, w której praca ta jest prowadzona. 4. Asystent rodziny nie może prowadzić postępowań z zakresu świadczeń realizowanych przez gminę. Rozdział 3 Pomoc w opiece i wychowaniu dziecka Art. 1

8. 1. W celu wsparcia rodziny dziecko może zostać objęte opieką i wychowaniem w placówce wsparcia dziennego. 7)  Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1971 r. Nr 27, poz. 252, z 1976 r. Nr 19, poz. 122, z 1982 r. Nr 11, poz. 81,  Nr 19, poz. 147 i Nr 30, poz. 210, z 1984 r. Nr 45, poz. 242, z 1985 r. Nr 22, poz. 99, z 1989 r. Nr 3, poz. 11, z 1990 r. Nr 34, poz. 198,  Nr 55, poz. 321 i Nr 79, poz. 464, z 1991 r. Nr 107, poz. 464 i Nr 115, poz. 496, z 1993 r. Nr 17, poz. 78, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, Nr 85,  poz. 388 i Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 83, poz. 417, z 1996 r. Nr 114, poz. 542, Nr 139, poz. 646 i Nr 149, poz. 703, z 1997 r. Nr 43,  poz. 272, Nr 115, poz. 741, Nr 117, poz. 751 i Nr 157, poz. 1040, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 758, z 1999 r. Nr 52, poz. 532,  z 2000 r. Nr 22, poz. 271, Nr 74, poz. 855 i 857, Nr 88, poz. 983 i Nr 114, poz. 1191, z 2001 r. Nr 11, poz. 91, Nr 71, poz. 733, Nr 130,  poz. 1450 i Nr 145, poz. 1638, z 2002 r. Nr 113, poz. 984 i Nr 141, poz. 1176, z 2003 r. Nr 49, poz. 408, Nr 60, poz. 535, Nr 64, poz. 592  i Nr 124, poz. 1151, z 2004 r. Nr 91, poz. 870, Nr 96, poz. 959, Nr 162, poz. 1692, Nr 172, poz. 1804 i Nr 281, poz. 2783, z 2005 r.  Nr 48, poz. 462, Nr 157, poz. 1316 i Nr 172, poz. 1438, z 2006 r. Nr 133, poz. 935 i Nr 164, poz. 1166, z 2007 r. Nr 80, poz. 538, Nr 82,  poz. 557 i Nr 181, poz. 1287, z 2008 r. Nr 116, poz. 731, Nr 163, poz. 1012, Nr 220, poz. 1425 i 1431 i Nr 228, poz. 1506, z 2009 r.  Nr 42, poz. 341, Nr 79, poz. 662 i Nr 131, poz. 1075, z 2010 r. Nr 40, poz. 222 i Nr 155, poz. 1037 oraz z 2011 r. Nr 80, poz. 432, Nr 85,  poz. 458 i Nr 230, poz. 1370. 8) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. Dziennik Ustaw  – 24 –  Poz. 135

2. Placówkę wsparcia dziennego prowadzi gmina, podmiot, któremu gmina zleciła realizację tego zadania na podstawie  art. 190, lub podmiot, który uzyskał zezwolenie wójta. 3. Powiat może prowadzić lub zlecić, na podstawie art. 190, prowadzenie placówki wsparcia dziennego o zasięgu ponad gminnym. Art. 1

9. 1. Wójt wydaje zezwolenie na prowadzenie placówki wsparcia dziennego na wniosek, jeżeli podmiot występu jący o zezwolenie przedstawi: 1)  dokumenty potwierdzające tytuł prawny do nieruchomości, na terenie której placówka wsparcia dziennego ma prowa dzić działalność; 2) odpis z właściwego rejestru; 3) oświadczenie o numerze identyfikacyjnym REGON oraz numerze identyfikacji podatkowej NIP; 4)  pozytywne opinie właściwego miejscowo komendanta powiatowego lub miejskiego Państwowej Straży Pożarnej i właś ciwego państwowego inspektora sanitarnego o warunkach bezpieczeństwa i higieny w budynku, w którym będzie mieś cić się placówka wsparcia dziennego, oraz najbliższym jego otoczeniu, mając na uwadze specyfikę placówki; 5) statut placówki wsparcia dziennego lub jego projekt; 6) regulamin organizacyjny placówki wsparcia dziennego lub jego projekt; 7)  informację  o  sposobie  finansowania  placówki  wsparcia  dziennego  oraz  o  niezaleganiu  w  regulowaniu  zobowiązań  podatkowych i składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowa nych Świadczeń Pracowniczych. 2. Przepisów ust. 1 pkt 1 i 4 nie stosuje się do placówki wsparcia dziennego prowadzonej w formie pracy podwórkowej  realizowanej przez wychowawcę. Art.

20. Zezwolenie na prowadzenie placówki wsparcia dziennego wydaje się na czas nieokreślony. Art. 2

1. Wójt odmawia wydania zezwolenia, w przypadku gdy: 1) podmiot nie spełnia warunków określonych w ustawie; 2) wydano prawomocne orzeczenie zakazujące podmiotowi wykonywania działalności objętej zezwoleniem. Art. 2

2. 1. Jeżeli podmiot, któremu wydano zezwolenie na prowadzenie placówki wsparcia dziennego: 1) przestał spełniać warunki określone w ustawie, 2) nie przedstawi na żądanie wójta, w wyznaczonym terminie, aktualnych dokumentów, o których mowa w art. 19 – wójt wyznacza dodatkowy termin na spełnienie tych warunków albo na dostarczenie wymaganych dokumentów lub in formacji. 2. Po bezskutecznym upływie dodatkowego terminu, o którym mowa w ust. 1, wójt cofa zezwolenie na prowadzenie  placówki wsparcia dziennego. Art. 2

3. 1. Placówka wsparcia dziennego współpracuje z  rodzicami  lub opiekunami dziecka,  a  także z placówkami  oświatowymi i podmiotami leczniczymi. 2. Pobyt dziecka w placówce wsparcia dziennego jest nieodpłatny. 3. Pobyt dziecka w placówce wsparcia dziennego jest dobrowolny, chyba że do placówki skieruje sąd. Art. 2

4. 1. Placówka wsparcia dziennego może być prowadzona w formie: 1) opiekuńczej, w tym kół zainteresowań, świetlic, klubów i ognisk wychowawczych; 2) specjalistycznej; 3) pracy podwórkowej realizowanej przez wychowawcę. Dziennik Ustaw  – 25 –  Poz. 135

2. Placówka wsparcia dziennego prowadzona w formie opiekuńczej zapewnia dziecku: 1) opiekę i wychowanie; 2) pomoc w nauce; 3) organizację czasu wolnego, zabawę i zajęcia sportowe oraz rozwój zainteresowań. 3. Placówka wsparcia dziennego prowadzona w formie specjalistycznej w szczególności: 1) organizuje zajęcia socjoterapeutyczne, terapeutyczne, korekcyjne, kompensacyjne oraz logopedyczne; 2)  realizuje  indywidualny  program korekcyjny,  program psychokorekcyjny  lub  psychoprofilaktyczny, w  szczególności  terapię pedagogiczną, psychologiczną i socjoterapię. 4.  Placówka wsparcia  dziennego  prowadzona w  formie  pracy  podwórkowej  realizuje  działania  animacyjne  i  socjo terapeutyczne. 5. Placówka wsparcia dziennego może być prowadzona w połączonych formach, o których mowa w ust. 1. Art. 2

5. 1. Placówką wsparcia dziennego kieruje kierownik. 2. Kierownikiem placówki wsparcia dziennego może być osoba, która: 1) posiada wykształcenie wyższe: a)  na kierunku pedagogika, pedagogika specjalna, psychologia, socjologia, praca socjalna, nauki o rodzinie lub na in nym kierunku, którego program obejmuje resocjalizację, pracę socjalną, pedagogikę opiekuńczo-wychowawczą lub b)  na dowolnym kierunku, uzupełnione studiami podyplomowymi w zakresie psychologii, pedagogiki, nauk o rodzinie,  resocjalizacji lub kursem kwalifikacyjnym z zakresu pedagogiki opiekuńczo-wychowawczej; 2) nie jest i nie była pozbawiona władzy rodzicielskiej oraz władza rodzicielska nie jest jej zawieszona ani ograniczona; 3)  wypełnia obowiązek alimentacyjny – w przypadku gdy taki obowiązek w stosunku do niej wynika z tytułu egzekucyj nego; 4) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe. 3. W przypadku wszczęcia przeciwko kierownikowi placówki wsparcia dziennego postępowania karnego o umyślne  przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego przepisy art. 13 stosuje się odpowiednio. Art. 2

6. 1. Osobą pracującą z dziećmi w placówce wsparcia dziennego może być osoba posiadająca następujące kwali fikacje: 1) w przypadku wychowawcy: a) wykształcenie wyższe: –  na kierunku pedagogika, pedagogika specjalna, psychologia,  socjologia, praca socjalna, nauki o  rodzinie  lub na  innym kierunku, którego program obejmuje resocjalizację, pracę socjalną, pedagogikę opiekuńczo-wychowawczą  lub –  na dowolnym kierunku, uzupełnione studiami podyplomowymi w zakresie psychologii, pedagogiki, nauk o rodzi nie, resocjalizacji lub kursem kwalifikacyjnym z zakresu pedagogiki opiekuńczo-wychowawczej, b) co najmniej wykształcenie średnie i udokumentuje co najmniej 3-letni staż pracy z dziećmi lub rodziną; 2) w przypadku pedagoga – tytuł zawodowy magistra na kierunku pedagogika albo pedagogika specjalna; 3)  w przypadku psychologa – prawo wykonywania zawodu psychologa w rozumieniu ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r.  o zawodzie psychologa  i  samorządzie zawodowym psychologów (Dz. U. Nr 73, poz. 763  i Nr 154, poz. 1798 oraz  z 2009 r. Nr 22, poz. 120 i Nr 92, poz. 753); Dziennik Ustaw  – 26 –  Poz. 135

4)  w przypadku osoby prowadzącej terapię – udokumentowane przygotowanie do prowadzenia terapii o profilu potrzeb nym w pracy z dzieckiem i rodziną; 5)  w przypadku opiekuna dziecięcego – ukończoną szkołę przygotowującą do pracy w zawodzie opiekuna dziecięcego  lub pielęgniarki albo studia pedagogiczne. 2. W placówce wsparcia dziennego z dziećmi może pracować osoba, która: 1) nie jest i nie była pozbawiona władzy rodzicielskiej oraz władza rodzicielska nie jest jej ograniczona ani zawieszona; 2)  wypełnia obowiązek alimentacyjny – w przypadku gdy taki obowiązek w stosunku do niej wynika z tytułu egzekucyj nego; 3) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe. 3. W przypadku wszczęcia przeciwko osobie, o której mowa w ust. 1, postępowania karnego o umyślne przestępstwo  ścigane z oskarżenia publicznego przepisy art. 13 stosuje się odpowiednio. Art. 2

7. 1. Osobą  zatrudnioną w placówce wsparcia dziennego,  niebędącą kierownikiem  lub osobą,  o której mowa  w art. 26 ust. 1, może być osoba, która nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne  przestępstwo skarbowe. 2. W przypadku wszczęcia przeciwko osobie, o której mowa w ust. 1, postępowania karnego o umyślne przestępstwo  ścigane z oskarżenia publicznego przepisy art. 13 stosuje się odpowiednio. Art. 2

8. 1. (uchylony).9) 2.

10)  Pod opieką  jednego wychowawcy w placówce wsparcia dziennego, w tym samym czasie, może przebywać nie  więcej niż 15 dzieci. 3. Przy zapewnianiu opieki nad dziećmi przebywającymi w placówce wsparcia dziennego oraz wykonywaniu innych  czynności związanych z realizacją zadań tej placówki można korzystać z pomocy wolontariuszy. Przepis art. 27 ust. 1 sto suje się odpowiednio. 4. Szczegółowe zadania oraz organizację działania placówki wsparcia dziennego, w tym rodzaj dokumentacji dotyczą cej dziecka oraz sposób jej prowadzenia, określa regulamin organizacyjny placówki wsparcia dziennego opracowany przez  kierownika tej placówki. Art. 2

9. 1. W celu wspierania  rodziny przeżywającej  trudności w wypełnianiu funkcji opiekuńczo-wychowawczych  rodzina może zostać objęta pomocą rodziny wspierającej. 2. Rodzina wspierająca, przy współpracy asystenta rodziny, pomaga rodzinie przeżywającej trudności w: 1) opiece i wychowaniu dziecka; 2) prowadzeniu gospodarstwa domowego; 3) kształtowaniu i wypełnianiu podstawowych ról społecznych. Art. 30. 1. Pełnienie funkcji rodziny wspierającej może być powierzone osobom z bezpośredniego otoczenia dziecka. 2. Rodzinę wspierającą ustanawia wójt właściwy ze względu na miejsce zamieszkania rodziny wspieranej po uzyskaniu  pozytywnej opinii kierownika ośrodka pomocy społecznej wydanej na podstawie przeprowadzonego rodzinnego wywiadu  środowiskowego. Art. 3

1. 1. Z rodziną wspierającą wójt właściwy ze względu na miejsce zamieszkania rodziny wspieranej zawiera umo wę, która określa zasady zwrotu kosztów związanych z udzielaniem pomocy, o której mowa w art. 29 ust. 2. 2. Wójt może upoważnić kierownika ośrodka pomocy społecznej do ustanawiania rodziny wspierającej lub zawierania  i rozwiązywania umów, o których mowa w ust. 1.   9) Przez art. 1 pkt 3 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3.

10)  W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3. Dziennik Ustaw  – 27 –  Poz. 135

DZIAŁ III Piecza zastępcza Rozdział 1 Przepisy ogólne Art. 3

2. 1.11) Piecza zastępcza jest sprawowana w przypadku niemożności zapewnienia dziecku opieki i wychowania  przez rodziców. 2. Pieczę zastępczą organizuje powiat. Art. 3

3. Piecza zastępcza zapewnia: 1)12) pracę z rodziną umożliwiającą powrót dziecka do rodziny lub gdy jest to niemożliwe – dążenie do przysposobienia  dziecka; 2) przygotowanie dziecka do: a) godnego, samodzielnego i odpowiedzialnego życia, b) pokonywania trudności życiowych zgodnie z zasadami etyki, c)  nawiązywania i podtrzymywania bliskich, osobistych i społecznie akceptowanych kontaktów z rodziną i rówieśnika mi, w celu łagodzenia skutków doświadczania straty i separacji oraz zdobywania umiejętności społecznych; 3) zaspokojenie potrzeb emocjonalnych dzieci, ze szczególnym uwzględnieniem potrzeb bytowych, zdrowotnych, eduka cyjnych i kulturalno-rekreacyjnych. Art. 3

4. Piecza zastępcza jest sprawowana w formie: 1) rodzinnej; 2) instytucjonalnej. Art. 3

5. 1. Umieszczenie dziecka w pieczy zastępczej następuje na podstawie orzeczenia sądu, z zastrzeżeniem ust. 2  oraz art. 58 ust. 1 i art. 103 ust. 2. 2. W przypadku pilnej konieczności, na wniosek lub za zgodą rodziców dziecka, możliwe jest umieszczenie dziecka  w rodzinnej pieczy zastępczej, na podstawie umowy zawartej między rodziną zastępczą lub prowadzącym rodzinny dom  dziecka a starostą właściwym ze względu na miejsce zamieszkania tej rodziny lub miejsce prowadzenia rodzinnego domu  dziecka. O zawartej umowie starosta zawiadamia niezwłocznie sąd. 3. Do umowy stosuje się odpowiednio przepisy art. 54 ust. 3 pkt 1–4, 11 i 14, ust. 4 i 6–8. 4. Umowa wygasa z chwilą zakończenia przez sąd postępowania z zakresu pieczy zastępczej. Art. 3

6. Umieszczenie dziecka w  rodzinie zastępczej albo  rodzinnym domu dziecka następuje po uzyskaniu zgody,  odpowiednio rodziców zastępczych albo prowadzącego rodzinny dom dziecka. Art. 3

7. 1. Objęcie dziecka jedną z form pieczy zastępczej następuje na okres nie dłuższy niż do osiągnięcia pełnoletności. 2. Osoba, która osiągnęła pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej, może przebywać w dotychczasowej rodzinie  zastępczej, rodzinnym domu dziecka albo placówce opiekuńczo-wychowawczej, za zgodą odpowiednio rodziny zastępczej,  prowadzącego rodzinny dom dziecka albo dyrektora placówki opiekuńczo-wychowawczej, nie dłużej jednak niż do ukoń czenia 25. roku życia, jeżeli: 1) uczy się: a) w szkole, b) w zakładzie kształcenia nauczycieli, 11) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 12) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. Dziennik Ustaw  – 28 –  Poz. 135

c) w uczelni, d) u pracodawcy w celu przygotowania zawodowego lub 2) legitymuje się orzeczeniem o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności i uczy się: a) w szkole, b) w zakładzie kształcenia nauczycieli, c) w uczelni, d) na kursach, jeśli ich ukończenie jest zgodne z indywidualnym programem usamodzielnienia, e) u pracodawcy w celu przygotowania zawodowego. Art. 3

8. 1. Kierownik powiatowego centrum pomocy rodzinie, po zasięgnięciu opinii koordynatora rodzinnej pieczy  zastępczej, może wytoczyć  na  rzecz  dziecka  przebywającego w  pieczy  zastępczej  powództwo  o  zasądzenie  świadczeń  alimentacyjnych. 2. Kierownik powiatowego centrum pomocy rodzinie wytacza powództwo o zasądzenie świadczeń alimentacyjnych,  w przypadku gdy od umieszczenia dziecka w pieczy zastępczej upłynął rok. 3. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, w postępowaniu przed sądem do kierownika powiatowego centrum  pomocy rodzinie stosuje się odpowiednio przepisy o udziale prokuratora w postępowaniu cywilnym. Rozdział 2 Rodzinna piecza zastępcza Art. 3

9. 1. Formami rodzinnej pieczy zastępczej są: 1) rodzina zastępcza: a) spokrewniona, b) niezawodowa, c) zawodowa, w tym zawodowa pełniąca funkcję pogotowia rodzinnego i zawodowa specjalistyczna; 2) rodzinny dom dziecka. 2.13) Rodziny zastępcze oraz rodzinne domy dziecka, na ich wniosek, mogą być wspierane przez rodziny pomocowe,  na zasadach określonych w art. 73–75. Art. 40. 1.  Rodzina  zastępcza  oraz  rodzinny  dom  dziecka  zapewniają  dziecku  całodobową  opiekę  i  wychowanie,  w szczególności: 1) traktują dziecko w sposób sprzyjający poczuciu godności i wartości osobowej; 2) zapewniają dostęp do przysługujących świadczeń zdrowotnych; 3) zapewniają kształcenie, wyrównywanie braków rozwojowych i szkolnych; 4) zapewniają rozwój uzdolnień i zainteresowań; 5) zaspokajają jego potrzeby emocjonalne, bytowe, rozwojowe, społeczne oraz religijne; 6) zapewniają ochronę przed arbitralną lub bezprawną ingerencją w życie prywatne dziecka; 7) umożliwiają kontakt z rodzicami i innymi osobami bliskimi, chyba że sąd postanowi inaczej. 2. Rodzina zastępcza oraz prowadzący rodzinny dom dziecka współpracują z ośrodkiem adopcyjnym, koordynatorem  rodzinnej pieczy zastępczej i organizatorem rodzinnej pieczy zastępczej. 13) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. Dziennik Ustaw  – 29 –  Poz. 135

Art. 4

1. 1. Rodzinę zastępczą lub rodzinny dom dziecka tworzą małżonkowie lub osoba niepozostająca w związku mał żeńskim, u których umieszczono dziecko w celu sprawowania nad nim pieczy zastępczej, z zastrzeżeniem art. 55 i 58. 2.  Rodzinę  zastępczą  spokrewnioną  tworzą małżonkowie  lub  osoba,  o  których mowa w  ust.  1,  będący wstępnymi  lub rodzeństwem dziecka. 3. Rodzinę zastępczą zawodową lub rodzinę zastępczą niezawodową tworzą małżonkowie lub osoba, o których mowa  w ust. 1, niebędący wstępnymi lub rodzeństwem dziecka. Art. 4

2. 1. Pełnienie funkcji rodziny zastępczej oraz prowadzenie rodzinnego domu dziecka może być powierzone oso bom, które: 1) dają rękojmię należytego sprawowania pieczy zastępczej; 2) nie są i nie były pozbawione władzy rodzicielskiej, oraz władza rodzicielska nie jest im ograniczona ani zawieszona; 3)  wypełniają obowiązek alimentacyjny – w przypadku gdy taki obowiązek w stosunku do nich wynika z tytułu egzekucyj nego; 4) nie są ograniczone w zdolności do czynności prawnych; 5)  są zdolne do sprawowania właściwej opieki nad dzieckiem, co zostało potwierdzone zaświadczeniami o braku przeciw wskazań zdrowotnych do pełnienia funkcji rodziny zastępczej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka, wystawiony mi przez lekarza podstawowej opieki zdrowotnej; 6) przebywają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 7)  zapewnią odpowiednie warunki bytowe i mieszkaniowe umożliwiające dziecku zaspokajanie jego indywidualnych po trzeb, w tym: a) rozwoju emocjonalnego, fizycznego i społecznego, b) właściwej edukacji i rozwoju zainteresowań, c) wypoczynku i organizacji czasu wolnego. 2. Pełnienie funkcji rodziny zastępczej niezawodowej lub zawodowej oraz prowadzenie rodzinnego domu dziecka może  być powierzone osobom, które nie były skazane prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestęp stwo skarbowe. 3. W przypadku rodziny zastępczej niezawodowej co najmniej  jedna osoba  tworząca  tę  rodzinę musi posiadać stałe  źródło dochodów. 4. Rodzina zastępcza oraz prowadzący rodzinny dom dziecka sprawujący pieczę zastępczą nad dzieckiem mogą czaso wo, za zgodą starosty, sprawować pieczę zastępczą nad tym dzieckiem poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 5. Sprawowanie pieczy zastępczej nad dzieckiem może być czasowo powierzone, za zgodą starosty, rodzinie zastępczej  lub prowadzącemu rodzinny dom dziecka, którzy nie zamieszkują na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadku  gdy rodzina zastępcza lub prowadzący rodzinny dom dziecka sprawują pieczę zastępczą nad rodzeństwem tego dziecka. 6. Udzielając zgody, o której mowa w ust. 4 i 5, starosta bierze pod uwagę opinię organizatora rodzinnej pieczy zastęp czej oraz określa czas, na jaki zgoda jest wydawana, a także sposób realizacji planu pomocy dziecku. 7. Okoliczności, o których mowa w ust. 1–3, ustala się na podstawie przeprowadzonej przez organizatora  rodzinnej  pieczy zastępczej analizy sytuacji osobistej, rodzinnej i majątkowej. Art. 4

3. Organizator rodzinnej pieczy zastępczej kieruje kandydata do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej,  rodziny zastępczej niezawodowej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka na szkolenie, o którym mowa w art. 44 ust. 1,  po przeprowadzeniu oceny pod względem spełniania warunków, o których mowa w art. 42 ust. 1 i 2. Art. 4

4. 1. Kandydaci do pełnienia  funkcji  rodziny zastępczej zawodowej,  rodziny zastępczej niezawodowej  lub do  prowadzenia rodzinnego domu dziecka są obowiązani posiadać świadectwo ukończenia szkolenia organizowanego przez  organizatora rodzinnej pieczy zastępczej. 2. Program szkolenia, o którym mowa w ust. 1, zatwierdza, na okres 5 lat, na wniosek podmiotu prowadzącego szkole nie, minister właściwy do spraw rodziny. Dziennik Ustaw  – 30 –  Poz. 135

3. We wniosku, o którym mowa w ust. 2, przedstawia się informacje dotyczące w szczególności programu szkolenia,  liczby godzin szkolenia i kwalifikacji osób prowadzących szkolenie, sposobu prowadzenia szkolenia oraz materiału dydak tycznego wykorzystywanego podczas szkolenia. 4. Zatwierdzenie lub odmowa zatwierdzenia programu szkolenia, o którym mowa w ust. 1, następuje w drodze decyzji. 5. Szkolenie kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej spokrewnionej można prowadzić według indywidual nego planu szkolenia, w zależności od potrzeb rodziny i dziecka. Art. 4

5. Na wniosek kandydata do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej, rodziny zastępczej niezawodowej  lub prowadzenia  rodzinnego domu dziecka, posiadającego świadectwo ukończenia  szkolenia, o którym mowa w art. 44  ust. 1, organizator rodzinnej pieczy zastępczej właściwy ze względu na miejsce zamieszkania kandydata wydaje zaświad czenie  kwalifikacyjne  zawierające  potwierdzenie  ukończenia  tego  szkolenia,  spełniania  warunków,  o  których  mowa  w art. 42, oraz posiadania predyspozycji i motywacji do sprawowania pieczy zastępczej. Art. 4

6. 1. Starosta prowadzi rejestr danych o osobach: 1)  zakwalifikowanych do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej, rodziny zastępczej niezawodowej lub do pro wadzenia rodzinnego domu dziecka; 2)  pełniących funkcję rodziny zastępczej zawodowej lub rodziny zastępczej niezawodowej oraz prowadzących rodzinny  dom dziecka. 2. Rejestr danych, o którym mowa w ust. 1, zawiera: 1) imię i nazwisko; 2) datę urodzenia; 3) obywatelstwo; 4) adres miejsca zamieszkania; 5) stan cywilny; 6) wykształcenie; 7) zawód; 8) miejsce pracy; 9) źródła dochodu;

10)  dane o warunkach mieszkaniowych; 11) dane o stanie zdrowia niezbędne do stwierdzenia, że osoba może sprawować właściwą opiekę nad dzieckiem; 12) zakres ukończonych szkoleń; 13) liczbę umieszczonych dzieci – w przypadku osób, o których mowa w ust. 1 pkt 2; 14)  informację o pełnieniu przez rodzinę zastępczą zawodową funkcji pogotowia rodzinnego lub funkcji rodziny zastępczej  zawodowej specjalistycznej – w przypadku osób, o których mowa w ust. 1 pkt 2. 3. Osoby, o których mowa w ust. 1, są obowiązane do poinformowania starosty o każdej zmianie danych, o których  mowa w ust. 2, oraz do przedstawiania co 2 lata zaświadczenia o braku przeciwwskazań zdrowotnych do pełnienia funkcji  rodziny zastępczej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka, wystawionego przez lekarza podstawowej opieki zdrowotnej. 4. Dane z rejestru, o którym mowa w ust. 2, starosta przekazuje do właściwego sądu. Art. 4

7. 1. Organizator rodzinnej pieczy zastępczej przygotowuje rodziny zastępcze oraz prowadzących rodzinne domy  dziecka na przyjęcie dziecka przez: 1)  udzielenie szczegółowych informacji o dziecku i jego sytuacji rodzinnej, w tym informacji o rodzeństwie, oraz zapew nienie, w miarę potrzeby, kontaktu z dzieckiem przed umieszczeniem go w tej rodzinie lub rodzinnym domu dziecka  w terminie nie późniejszym niż 7 dni przed przyjęciem dziecka; Dziennik Ustaw  – 31 –  Poz. 135

2) przekazanie, nie później niż w dniu poprzedzającym dzień przyjęcia dziecka, następującej dokumentacji: a) odpisu aktu urodzenia dziecka, a w przypadku sierot lub półsierot – również odpisu aktu zgonu zmarłego rodzica, b) dokumentacji o stanie zdrowia dziecka, c) dokumentów szkolnych, w szczególności świadectw szkolnych i kart szczepień, d)  diagnozy psychofizycznej dziecka, w  tym dziecka ze  specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, udziału w zajęciach  rewalidacyjno-wychowawczych oraz konieczności objęcia dziecka pomocą profilaktyczno-wychowawczą lub reso cjalizacyjną albo leczeniem i rehabilitacją, e) planu pracy z rodziną, o którym mowa w art. 15 ust. 1 pkt 1, przekazanego organizatorowi przez asystenta rodziny. 2.  W  przypadku  umieszczenia  w  rodzinnej  pieczy  zastępczej  dziecka  wymagającego  natychmiastowej  pomocy  lub umieszczenia dziecka w trybie art. 12a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie organi zator rodzinnej pieczy zastępczej przekazuje rodzinie zastępczej lub prowadzącemu rodzinny dom dziecka informacje i do kumentacje, o których mowa w ust. 1, niezwłocznie po przyjęciu dziecka. 3. Niezależnie od dokumentacji, o której mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b, rodzina zastępcza oraz prowadzący rodzinny dom  dziecka ma prawo do otrzymania lub wglądu do wszelkiej dostępnej dokumentacji medycznej dotyczącej przyjętego dziecka. 4. Organizator rodzinnej pieczy zastępczej umożliwia rodzinom zastępczym oraz prowadzącym rodzinny dom dziecka  uzyskanie  porady w poradni  psychologiczno-pedagogicznej  lub w  innej  poradni  specjalistycznej  oraz podjęcie  specjali stycznej terapii. 5. Organizator rodzinnej pieczy zastępczej współpracuje z sądem oraz informuje, co najmniej raz na 6 miesięcy, właści wy  sąd  o  całokształcie  sytuacji  osobistej  dziecka  umieszczonego  w  rodzinie  zastępczej  lub  rodzinnym  domu  dziecka  oraz sytuacji rodziny dziecka. 6.14) W przypadku stwierdzenia ustania przyczyny umieszczenia dziecka w rodzinie zastępczej  lub rodzinnym domu  dziecka organizator rodzinnej pieczy zastępczej informuje właściwy sąd o możliwości powrotu dziecka do jego rodziny,  załączając opinię gminy lub podmiotu prowadzącego pracę z rodziną i opinię koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej. Art. 4

8. Minister właściwy do spraw rodziny określi, w drodze rozporządzenia, wzór zaświadczenia kwalifikacyjnego  zawierającego potwierdzenie ukończenia szkolenia, spełniania warunków i posiadania predyspozycji do sprawowania pie czy zastępczej, mając na uwadze konieczność rzetelnej oceny predyspozycji kandydatów do pełnienia funkcji rodziny za stępczej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka. Art. 4

9. Obowiązek sprawowania pieczy nad dzieckiem i jego wychowania rodzina zastępcza lub prowadzący rodzinny  dom dziecka podejmuje z dniem faktycznego umieszczenia dziecka w rodzinie zastępczej lub rodzinnym domu dziecka na  mocy orzeczenia sądu, umowy, o której mowa w art. 35 ust. 2, oraz w sytuacjach określonych w art. 58 ust. 1 pkt 2 i 3. Art. 50. 1.  Jeżeli  przeciwko  osobie  pełniącej  funkcję  rodziny  zastępczej  lub  prowadzącemu  rodzinny  dom dziecka  wszczęto postępowanie karne o umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego, do czasu prawomocnego zakoń czenia postępowania starosta może odpowiednio: 1) zapewnić dziecku pieczę w innej rodzinie zastępczej; 2)  wyznaczyć inną osobę, spełniającą warunki dla prowadzącego rodzinny dom dziecka, o których mowa w art. 42, i po wierzyć jej prowadzenie rodzinnego domu dziecka, a gdy nie jest to możliwe, zapewnić dzieciom pieczę w rodzinie  zastępczej lub innym rodzinnym domu dziecka. 2. W przypadku gdy starosta zapewnił dziecku pieczę zastępczą w innej rodzinie zastępczej  lub w rodzinnym domu  dziecka albo powierzył innej osobie prowadzenie rodzinnego domu dziecka, przepisy art. 13 stosuje się odpowiednio. Art. 5

1. Rodzina zastępcza zawodowa oraz prowadzący rodzinny dom dziecka są obowiązani do systematycznego pod noszenia swoich kwalifikacji, w szczególności przez udział w szkoleniach. Art. 5

2. Minister właściwy do spraw rodziny określi, w drodze rozporządzenia, liczbę godzin szkoleń i zakres progra mowy  szkoleń  dla  kandydatów  do  pełnienia  funkcji  rodziny  zastępczej  zawodowej,  rodziny  zastępczej  niezawodowej  lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka oraz dla kandydatów na dyrektora placówki opiekuńczo-wychowawczej typu  14) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. Dziennik Ustaw  – 32 –  Poz. 135

rodzinnego, biorąc pod uwagę możliwość umieszczenia dzieci na podstawie ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postę powaniu w sprawach nieletnich (Dz. U. z 2010 r. Nr 33, poz. 178, z późn. zm.15)) lub legitymujących się orzeczeniem o nie pełnosprawności lub orzeczeniem o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności oraz specyfikę zadań opie kuńczo-wychowawczych dla poszczególnych form rodzinnej pieczy zastępczej, a także mając na uwadze konieczność za pewnienia odpowiedniego poziomu sprawowanej pieczy zastępczej. Art. 5

3. 1. W rodzinie zastępczej zawodowej lub rodzinie zastępczej niezawodowej, w tym samym czasie, może prze bywać łącznie nie więcej niż 3 dzieci lub osób, które osiągnęły pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej, o których  mowa w art. 37 ust. 2. 2. W razie konieczności umieszczenia w rodzinie zastępczej rodzeństwa, za zgodą rodziny zastępczej oraz po uzyskaniu  pozytywnej opinii koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej, jest dopuszczalne umieszczenie w tym samym czasie większej  liczby dzieci. Art. 5

4. 1.16) Z rodziną zastępczą niezawodową spełniającą warunki do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej,  posiadającą opinię koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej oraz co najmniej 3-letnie doświadczenie jako rodzina zastęp cza, prowadzący rodzinny dom dziecka lub pełniący funkcję dyrektora placówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinne go, starosta zawiera, na wniosek tej rodziny, umowę o pełnienie funkcji rodziny zastępczej zawodowej. 2. Z rodziną zastępczą niezawodową spełniającą warunki do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej, posiada jącą pozytywną opinię koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej, starosta może zawrzeć, na wniosek tej rodziny, umowę  o pełnienie funkcji rodziny zastępczej zawodowej. 3. Umowa, o której mowa w ust. 1 i 2, określa w szczególności: 1) strony umowy; 2) cel i przedmiot umowy; 3) miejsce sprawowania pieczy zastępczej; 4) sposób i zakres finansowania pieczy zastępczej; 5) liczbę dzieci powierzonych rodzinie zastępczej; 6) maksymalną liczbę dzieci, które można umieścić w danej rodzinie zastępczej; 7) gotowość do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej specjalistycznej sprawującej pieczę zastępczą nad: a)  dzieckiem legitymującym się orzeczeniem o niepełnosprawności albo orzeczeniem o umiarkowanym lub znacznym  stopniu niepełnosprawności, b)  dzieckiem umieszczonym na podstawie ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich, c) małoletnią matką z dzieckiem; 8) gotowość do pełnienia funkcji pogotowia rodzinnego; 9) wysokość wynagrodzenia przysługującego rodzinie zastępczej oraz sposób wypłaty;

10)  możliwość korzystania ze szkoleń i innych form podnoszenia kwalifikacji przez osoby tworzące rodzinę zastępczą; 11)  zakres niezbędnej pomocy w razie choroby osób tworzących rodzinę zastępczą lub problemów z powierzonymi dziećmi; 12)  warunki czasowego niesprawowania opieki nad dzieckiem przez rodzinę zastępczą, w szczególności związanego z wy poczynkiem; 13) uprawnienia starosty w zakresie bieżącej kontroli wykonywania umowy; 14) czas, na jaki umowa została zawarta; 15) warunki i sposób zmiany oraz rozwiązania umowy. 15)  Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r. Nr 112, poz. 654, Nr 149, poz. 887 i Nr 191,  poz. 1134 oraz z 2012 r. poz. 579. 16) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 8 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3. Dziennik Ustaw  – 33 –  Poz. 135

3a.17) Umowa, o której mowa w ust. 1 i 2, może być zawarta przez starostę innego powiatu niż starosta powiatu właści wego ze względu na miejsce zamieszkania rodziny zastępczej niezawodowej. 3b.17) W przypadku, o którym mowa w ust. 3a, umowa może być zawarta po uprzednim zawarciu porozumienia starosty  powiatu właściwego ze względu na miejsce zamieszkania rodziny zastępczej niezawodowej ze starostą innego powiatu. 4. Starosta może upoważnić kierownika powiatowego centrum pomocy rodzinie do zawierania i rozwiązywania umów,  o których mowa w ust. 1 i 2. 5. Umowę zawiera się na okres co najmniej 4 lat. 6. Jeżeli umowę zawierają małżonkowie, wynagrodzenie przysługuje małżonkowi wskazanemu w umowie. 7. Umowa ulega rozwiązaniu, w przypadku gdy rodzina zastępcza zawodowa zmieni miejsce sprawowania pieczy za stępczej, opuszczając terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub powiat, z którego starostą została zawarta umowa, chyba że  starosta postanowi inaczej lub zmiana miejsca sprawowania pieczy zastępczej jest związana z wyjazdem wakacyjnym. 8. W zakresie  nieuregulowanym ustawą do  umowy mają  zastosowanie  przepisy  ustawy  z  dnia  23  kwietnia  1964  r.  – Kodeks cywilny dotyczące umowy zlecenia. Art. 5

5. 1. Z kandydatami spełniającymi warunki do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej lub prowadzenia  rodzinnego domu dziecka, na  ich wniosek,  starosta może zawierać umowy o utworzeniu  rodziny zastępczej zawodowej  lub rodzinnego domu dziecka. Do umowy przepisy art. 54 ust. 3–8 stosuje się odpowiednio. 2. Rodzinie zastępczej zawodowej lub prowadzącemu rodzinny dom dziecka, o których mowa w ust. 1, do czasu umiesz czenia pierwszego dziecka w celu sprawowania nad nim pieczy zastępczej, wynagrodzenie nie przysługuje, chyba że umo wa stanowi inaczej. Art. 5

6. Umowy, o których mowa w art. 54 ust. 1 i 2, zawiera się w ramach limitu rodzin zastępczych zawodowych  na dany rok kalendarzowy, określonego w 3-letnim powiatowym programie dotyczącym rozwoju pieczy zastępczej. Art. 5

7. 1. (uchylony).18) 1a.19) W przypadku gdy w rodzinie zastępczej zawodowej lub rodzinie zastępczej niezawodowej przebywa więcej niż  3 dzieci, na wniosek rodziny zastępczej, zatrudnia się osobę do pomocy przy sprawowaniu opieki nad dziećmi i przy pra cach gospodarskich. Przepisy art. 64 ust. 3–6 stosuje się. 2. W szczególnie uzasadnionych przypadkach, na wniosek rodziny zastępczej zawodowej lub rodziny zastępczej nie zawodowej, starosta może zatrudnić osobę do pomocy przy sprawowaniu opieki nad dziećmi i przy pracach gospodarskich.  Przepisy art. 64 ust. 3–6 stosuje się odpowiednio.

20) Art. 5

8. 1. Rodzina zastępcza zawodowa pełniąca funkcję pogotowia rodzinnego przyjmuje dziecko: 1) na podstawie orzeczenia sądu; 2) w przypadku gdy dziecko zostało doprowadzone przez Policję lub Straż Graniczną; 3)  na wniosek rodziców, dziecka lub innej osoby w przypadku, o którym mowa w art. 12a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.  o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie. 2. Rodzina zastępcza zawodowa pełniąca funkcję pogotowia rodzinnego może odmówić, w szczególnie uzasadnionych  przypadkach, przyjęcia dziecka: 1) jeżeli łączna liczba umieszczonych w tej rodzinie dzieci przekroczy 3; 2) powyżej 10. roku życia doprowadzonego przez Policję lub Straż Graniczną. 17) Dodany przez art. 1 pkt 8 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 18) Przez art. 1 pkt 9 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 19) Dodany przez art. 1 pkt 9 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3; wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.

20)  Zdanie drugie w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 3. Dziennik Ustaw  – 34 –  Poz. 135

3. W przypadku przyjęcia dziecka w sytuacji, o której mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, rodzina zastępcza zawodowa pełniąca  funkcję pogotowia rodzinnego informuje o tym niezwłocznie, nie później niż w ciągu 24 godzin, właściwy sąd, starostę  oraz ośrodek pomocy społecznej. 4. W rodzinie zastępczej zawodowej pełniącej funkcję pogotowia rodzinnego umieszcza się dziecko do czasu unormo wania sytuacji dziecka, nie dłużej  jednak niż na okres 4 miesięcy. W szczególnie uzasadnionych przypadkach okres  ten  może być przedłużony, za zgodą organizatora rodzinnej pieczy zastępczej do 8 miesięcy lub do zakończenia postępowania  sądowego o: 1) powrót dziecka do rodziny; 2) przysposobienie; 3) umieszczenie w rodzinnej pieczy zastępczej. Art. 5

9. 1. W rodzinie zastępczej zawodowej specjalistycznej umieszcza się w szczególności: 1)  dzieci  legitymujące się orzeczeniem o niepełnosprawności  lub orzeczeniem o znacznym lub umiarkowanym stopniu  niepełnosprawności; 2) dzieci na podstawie ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich; 3) małoletnie matki z dziećmi. 2. W rodzinie zastępczej zawodowej specjalistycznej nie można w tym samym czasie umieścić dzieci legitymujących  się orzeczeniem o niepełnosprawności lub orzeczeniem o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności i dzie ci na podstawie ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich. Art. 60. 1. Rodzinny dom dziecka organizuje powiat lub podmiot, któremu powiat zlecił realizację tego zadania na pod stawie art. 190. 2. Powiat może, na zasadzie porozumienia, organizować rodzinny dom dziecka na terenie innego powiatu. Art. 6

1. 1.  W  rodzinnym  domu  dziecka,  w  tym  samym  czasie,  może  przebywać  łącznie  nie  więcej  niż  8  dzieci  oraz osób, które osiągnęły pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej, o których mowa w art. 37 ust. 2. 2. W razie konieczności umieszczenia w rodzinnym domu dziecka rodzeństwa, za zgodą prowadzącego rodzinny dom  dziecka oraz po uzyskaniu pozytywnej opinii koordynatora  rodzinnej pieczy zastępczej,  jest dopuszczalne umieszczenie  w tym samym czasie większej liczby dzieci. Art. 61a.21) 1. Z rodziną zastępczą zawodową, w której wychowuje się co najmniej 6 dzieci, spełniającą warunki do  prowadzenia rodzinnego domu dziecka oraz posiadającą co najmniej 3-letnie doświadczenie jako rodzina zastępcza zawo dowa, starosta zawiera, na wniosek tej rodziny, umowę o prowadzenie rodzinnego domu dziecka. 2. Z rodziną zastępczą zawodową spełniającą warunki do prowadzenia  rodzinnego domu dziecka, starosta może za wrzeć, na wniosek tej rodziny, umowę o prowadzenie rodzinnego domu dziecka. Art. 6

2. 1. Praca prowadzącego rodzinny dom dziecka jest wykonywana na podstawie umowy o świadczenie usług,  do której zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny stosuje się przepisy dotyczące zlecenia. 2. Z prowadzącym, o którym mowa w ust. 1, starosta lub podmiot, któremu powiat zlecił organizowanie rodzinnego  domu dziecka, zawiera umowę, która określa w szczególności: 1) strony umowy; 2) cel i przedmiot umowy; 3) miejsce sprawowania pieczy zastępczej; 4)  sposób i zakres finansowania działalności rodzinnego domu dziecka, ze wskazaniem wysokości środków przeznaczo nych na poszczególne cele; 21) Dodany przez art. 1 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. Dziennik Ustaw  – 35 –  Poz. 135

5) liczbę dzieci powierzonych prowadzącemu rodzinny dom dziecka; 6) maksymalną liczbę dzieci, które można umieścić w danym rodzinnym domu dziecka; 7) wysokość wynagrodzenia przysługującego prowadzącemu rodzinny dom dziecka oraz sposób wypłaty; 8) zasady korzystania ze szkoleń i innych form podnoszenia kwalifikacji przez prowadzącego rodzinny dom dziecka; 9)  zakres niezbędnej pomocy w razie choroby prowadzącego rodzinny dom dziecka lub problemów z powierzonymi dziećmi;

10)  warunki czasowego niesprawowania opieki nad dzieckiem, w szczególności związanego z wypoczynkiem; 11)  wysokość kosztów utrzymania i eksploatacji lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym lub domu jednorodzin nego, w którym ma być prowadzony rodzinny dom dziecka; 12) zasady rozliczania otrzymywanych środków; 13) uprawnienia starosty w zakresie bieżącej kontroli wykonywania umowy; 14)22) wysokość i warunki przyznawania środków finansowych na remonty lub pokrycie kosztów związanych ze zmianą  lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym lub domu jednorodzinnego, w którym ma być prowadzony rodzinny  dom dziecka;  15) czas, na jaki umowa została zawarta; 16) warunki i sposób zmiany oraz rozwiązania umowy. 3. Umowę zawiera się na okres co najmniej 5 lat. 4. Jeżeli umowę zawierają małżonkowie, wynagrodzenie przysługuje małżonkowi wskazanemu w umowie. 5. Umowa ulega rozwiązaniu, w przypadku gdy prowadzący rodzinny dom dziecka zmieni miejsce sprawowania pieczy  zastępczej, opuszczając terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub powiat, z którego starostą została zawarta umowa, chyba  że starosta postanowi inaczej lub zmiana miejsca sprawowania pieczy zastępczej jest związana z wyjazdem wakacyjnym. Art. 6

3. 1. W przypadku nieobecności prowadzącego rodzinny dom dziecka dom ten prowadzi wskazana przez niego  osoba, która uzyskała pozytywną opinię koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej, wyznaczona przez organizatora rodzin nej pieczy zastępczej. 2. Do osoby wyznaczonej do prowadzenia rodzinnego domu dziecka, o której mowa w ust. 1, przepisy art. 42 stosuje się  odpowiednio. Art. 64.23)  1. Starosta  lub podmiot organizujący  rodzinny dom dziecka, w  szczególnie uzasadnionych przypadkach,  na wniosek prowadzącego rodzinny dom dziecka może zatrudnić osobę do pomocy przy sprawowaniu opieki nad dziećmi  i przy pracach gospodarskich.  2. W rodzinnym domu dziecka, w którym przebywa więcej niż 4 dzieci, starosta lub podmiot organizujący rodzinny  dom dziecka, na wniosek prowadzącego rodzinny dom dziecka, zatrudnia osobę do pomocy przy sprawowaniu opieki nad  dziećmi i przy pracach gospodarskich.  3. Osobę do pomocy przy sprawowaniu opieki nad dziećmi i przy pracach gospodarskich zatrudnia się na podstawie: 1) umowy o pracę albo 2)  umowy o świadczenie usług, do której, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny,  stosuje się przepisy dotyczące zlecenia. 4. Osoba do pomocy przy sprawowaniu opieki nad dziećmi i przy pracach gospodarskich, zatrudniona na podstawie  umowy o pracę, może być zatrudniona w systemie zadaniowego czasu pracy. 22) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 11 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 23) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 12 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. Dziennik Ustaw  – 36 –  Poz. 135

5. Osobą zatrudnioną do pomocy przy sprawowaniu opieki nad dziećmi i przy pracach gospodarskich może być wyłącz nie osoba wskazana lub zaakceptowana przez prowadzącego rodzinny dom dziecka, która: 1) nie jest i nie była pozbawiona władzy rodzicielskiej oraz władza rodzicielska nie jest jej ograniczona ani zawieszona;  2)  wypełnia obowiązek alimentacyjny – w przypadku gdy taki obowiązek w stosunku do niej wynika z tytułu egzekucyj nego; 3) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe. 6. W przypadku wszczęcia przeciwko osobie zatrudnionej do pomocy przy sprawowaniu opieki nad dziećmi i przy pra cach gospodarskich postępowania karnego o umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego przepisy art. 13 stosu je się odpowiednio. Art. 65. (uchylony).24) Art. 6

6. 1.25) Przy zapewnianiu pieczy  i wychowania dzieciom umieszczonym w rodzinie zastępczej  lub rodzinnym  domu dziecka oraz wykonywaniu innych czynności związanych z realizacją zadań rodziny zastępczej lub rodzinnego domu  dziecka rodzina zastępcza oraz prowadzący rodzinny dom dziecka mogą korzystać z pomocy wolontariuszy, organizowanej  przez organizatora rodzinnej pieczy zastępczej. Przepisy art. 64 ust. 5 stosuje się odpowiednio. 2. O potrzebie skorzystania z pomocy, o której mowa w ust. 1, rodzina zastępcza lub prowadzący rodzinny dom dziecka  informuje właściwego organizatora rodzinnej pieczy zastępczej. Art. 6

7. 1. Nie można  łączyć pełnienia funkcji  rodziny zastępczej zawodowej  lub rodziny zastępczej niezawodowej  z prowadzeniem rodzinnego domu dziecka, a także pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej z funkcją rodziny za stępczej niezawodowej. 2. W przypadku połączenia funkcji rodziny zastępczej spokrewnionej z funkcją rodziny zastępczej zawodowej albo ro dziny zastępczej niezawodowej w rodzinie tej nie może przebywać więcej niż 3 dzieci oraz osób, które osiągnęły pełnolet ność przebywając w pieczy zastępczej, o których mowa w art. 37 ust. 2. W razie konieczności umieszczenia w takiej rodzi nie rodzeństwa, za zgodą tej rodziny oraz po uzyskaniu pozytywnej opinii koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej, jest  dopuszczalne umieszczenie w tym samym czasie większej liczby dzieci. 3. W przypadku połączenia funkcji rodziny zastępczej spokrewnionej z prowadzeniem rodzinnego domu dziecka piecza  zastępcza może być sprawowana nad nie więcej niż 8 dzieci oraz osób, które osiągnęły pełnoletność przebywając w pieczy  zastępczej, o których mowa w art. 37 ust. 2. W przypadku konieczności umieszczenia w tej formie pieczy zastępczej rodzeń stwa, za zgodą sprawującego pieczę zastępczą oraz po uzyskaniu pozytywnej opinii koordynatora rodzinnej pieczy zastęp czej, jest dopuszczalne umieszczenie w tym samym czasie większej liczby dzieci. Art. 6

8. Okres  pełnienia  funkcji  rodziny  zastępczej  zawodowej  oraz  okres  prowadzenia  rodzinnego  domu  dziecka  wlicza się do okresu pracy wymaganego do nabycia lub zachowania uprawnień pracowniczych. Art. 6

9. 1. Rodzina zastępcza zawodowa oraz prowadzący rodzinny dom dziecka mają prawo do czasowego niesprawo wania opieki nad dzieckiem w związku z wypoczynkiem, w wymiarze 30 dni kalendarzowych w okresie 12 miesięcy. 2. W okresie czasowego niesprawowania opieki nad dzieckiem w związku z wypoczynkiem rodzinom zastępczym za wodowym oraz prowadzącym rodzinne domy dziecka przysługuje wynagrodzenie. 3. Rodzina zastępcza zawodowa lub prowadzący rodzinny dom dziecka informuje organizatora rodzinnej pieczy zastęp czej o terminie czasowego niesprawowania opieki nad dzieckiem w związku z wypoczynkiem, nie później niż 30 dni przed  jego planowanym rozpoczęciem. Art. 70. 1. Osoba, której przysługuje wynagrodzenie z tytułu pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej lub pro wadzenia rodzinnego domu dziecka, nie może kontynuować lub podjąć dodatkowego zatrudnienia lub innej pracy zarobko wej bez zgody właściwego starosty. 2. Starosta, po zasięgnięciu opinii organizatora rodzinnej pieczy zastępczej może udzielić zgody, w przypadku gdy kon tynuacja  lub podjęcie dodatkowego zatrudnienia  lub  innej pracy zarobkowej nie będzie miało negatywnego wpływu na  sprawowanie pieczy zastępczej. 24) Przez art. 1 pkt 13 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 25) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. Dziennik Ustaw  – 37 –  Poz. 135

Art. 7

1. 1. W przypadku gdy rodzina zastępcza lub prowadzący rodzinny dom dziecka nie wypełnia swoich funkcji  lub wypełnia je niewłaściwie, starosta zawiadamia właściwy sąd. 2. W przypadku gdy sąd zmieni orzeczenie o umieszczeniu dziecka w rodzinie zastępczej zawodowej lub rodzinnym  domu dziecka z przyczyn, o których mowa w ust. 1, starosta może rozwiązać z tą rodziną zastępczą lub z osobą prowadzącą  rodzinny dom dziecka umowę o pełnienie funkcji rodziny zastępczej lub prowadzenie rodzinnego domu dziecka, bez zacho wania terminu wypowiedzenia. 3. Wraz z zawiadomieniem, o którym mowa w ust. 1, powiatowe centrum pomocy rodzinie informuje sąd o rodzinach  zastępczych i rodzinnych domach dziecka, w których można umieścić dziecko, o osobach spełniających warunki do pełnie nia funkcji rodziny zastępczej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka, oraz o placówkach opiekuńczo-wychowawczych,  regionalnych placówkach opiekuńczo-terapeutycznych lub interwencyjnych ośrodkach preadopcyjnych odpowiednich dla  dziecka. 4. Do czasu ponownego umieszczenia w pieczy zastępczej,  starosta, właściwy ze względu na miejsce zamieszkania  dziecka, ma obowiązek zapewnienia dziecku opieki i wychowania. Art. 7

2. W przypadku przeniesienia dziecka do innej rodziny zastępczej lub rodzinnego domu dziecka dotychczasowa  rodzina zastępcza lub osoba prowadząca rodzinny dom dziecka, za pośrednictwem organizatora rodzinnej pieczy zastęp czej, przekazuje, nie później niż w dniu przeniesienia dziecka, osobie sprawującej pieczę zastępczą dokumentację, o której  mowa w art. 47 ust. 1 pkt 2. Przepisy art. 47 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Art. 7

3. 1. W przypadku czasowego niesprawowania opieki nad dzieckiem przez rodzinę zastępczą lub prowadzącego  rodzinny dom dziecka piecza zastępcza nad dzieckiem może zostać powierzona rodzinie pomocowej. 2. Piecza zastępcza nad dzieckiem może być powierzona rodzinie pomocowej, w szczególności w okresie: 1)  czasowego niesprawowania opieki nad dzieckiem przez  rodzinę zastępczą  lub prowadzącego  rodzinny dom dziecka  w związku z wypoczynkiem, o którym mowa w art. 69, udziałem w szkoleniach lub pobytem w szpitalu; 2) nieprzewidzianych trudności lub zdarzeń losowych w rodzinie zastępczej lub rodzinnym domu dziecka. Art. 7

4. 1. Rodziną pomocową może być: 1) rodzina zastępcza niezawodowa, rodzina zastępcza zawodowa lub prowadzący rodzinny dom dziecka; 2)  małżonkowie lub osoba niepozostająca w związku małżeńskim przeszkoleni do pełnienia funkcji rodziny zastępczej,  prowadzenia rodzinnego domu dziecka lub rodziny przysposabiającej. 2. Rodzina zastępcza zawodowa, rodzina zastępcza niezawodowa lub prowadzący rodzinny dom dziecka może przyjąć  dziecko jako rodzina pomocowa bez względu na liczbę dzieci pozostających pod ich opieką. Art. 7

5. 1. Podstawą umieszczenia dziecka w rodzinie pomocowej jest umowa między starostą a rodziną pomocową. 2. Umowa określa w szczególności: 1) strony umowy; 2) cel i przedmiot umowy; 3) miejsce sprawowania pieczy zastępczej; 4) sposób i zakres finansowania pieczy zastępczej; 5) liczbę dzieci powierzonych rodzinie pomocowej; 6)26) wysokość świadczeń, o których mowa w art. 85 ust. 6 i 7, przysługujących rodzinie pomocowej oraz sposób wypłaty; 7) zakres niezbędnej pomocy w razie choroby osób tworzących rodzinę pomocową lub problemów z powierzonymi dziećmi; 8) uprawnienia starosty w zakresie bieżącej kontroli wykonywania umowy; 9) czas, na jaki umowa została zawarta;

10)  warunki i sposób zmiany oraz rozwiązania umowy. 26) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 15 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. Dziennik Ustaw  – 38 –  Poz. 135

3. O zawartej umowie starosta zawiadamia niezwłocznie sąd. 4. Jeżeli umowę zawierają małżonkowie, świadczenie przysługuje małżonkowi wskazanemu w umowie. 5. W zakresie  nieuregulowanym ustawą do  umowy mają  zastosowanie  przepisy  ustawy  z  dnia  23  kwietnia  1964  r.  – Kodeks cywilny dotyczące umowy zlecenia. 6. Czas pobytu dziecka w rodzinie pomocowej nie może przekroczyć 2 miesięcy. Art. 7

6. 1. Organizatorem rodzinnej pieczy zastępczej jest wyznaczona przez starostę jednostka organizacyjna powiatu  lub podmiot, któremu powiat zlecił realizację tego zadania na podstawie art. 190. 2. W przypadku gdy wyznaczoną na podstawie ust. 1 jednostką organizacyjną jest powiatowe centrum pomocy rodzinie,  w centrum tym tworzy się zespół do spraw pieczy zastępczej. 3. Na terenie jednego powiatu może działać więcej niż jeden organizator rodzinnej pieczy zastępczej. 4. Do zadań organizatora rodzinnej pieczy zastępczej należy w szczególności: 1)  prowadzenie naboru kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej, rodziny zastępczej niezawodowej  lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka; 2)  kwalifikowanie osób kandydujących do pełnienia funkcji rodziny zastępczej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka  oraz wydawanie zaświadczeń kwalifikacyjnych zawierających potwierdzenie ukończenia szkolenia, opinię o spełnianiu  warunków i ocenę predyspozycji do sprawowania pieczy zastępczej; 3)  organizowanie  szkoleń  dla  kandydatów  do  pełnienia  funkcji  rodziny  zastępczej  lub  prowadzenia  rodzinnego  domu  dziecka; 4)  organizowanie szkoleń dla kandydatów do pełnienia funkcji dyrektora placówki opiekuńczo-wychowawczej typu ro dzinnego, wydawanie świadectw ukończenia  tych szkoleń oraz opinii dotyczącej predyspozycji do pełnienia  funkcji  dyrektora i wychowawcy w placówce opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego; 5)  zapewnianie rodzinom zastępczym oraz prowadzącym rodzinne domy dziecka szkoleń mających na celu podnoszenie  ich kwalifikacji, biorąc pod uwagę ich potrzeby; 6)  zapewnianie  pomocy  i  wsparcia  osobom  sprawującym  rodzinną  pieczę  zastępczą,  w  szczególności  w  ramach  grup  wsparcia oraz rodzin pomocowych; 7) organizowanie dla rodzin zastępczych oraz prowadzących rodzinne domy dziecka pomocy wolontariuszy; 8)  współpraca ze środowiskiem lokalnym, w szczególności z powiatowym centrum pomocy rodzinie, ośrodkiem pomocy  społecznej, sądami i ich organami pomocniczymi, instytucjami oświatowymi, podmiotami leczniczymi, a także kościo łami i związkami wyznaniowymi oraz z organizacjami społecznymi; 9)  prowadzenie poradnictwa i terapii dla osób sprawujących rodzinną pieczę zastępczą i ich dzieci oraz dzieci umieszczo nych w pieczy zastępczej;

10)   zapewnianie pomocy prawnej osobom sprawującym rodzinną pieczę zastępczą, w szczególności w zakresie prawa ro dzinnego; 11) dokonywanie okresowej oceny sytuacji dzieci przebywających w rodzinnej pieczy zastępczej; 12)  prowadzenie  działalności  diagnostyczno-konsultacyjnej,  której  celem  jest  pozyskiwanie,  szkolenie  i  kwalifikowanie  osób zgłaszających gotowość do pełnienia  funkcji  rodziny zastępczej  zawodowej,  rodziny zastępczej niezawodowej  oraz prowadzenia rodzinnego domu dziecka, a także szkolenie i wspieranie psychologiczno-pedagogiczne osób sprawu jących rodzinną pieczę zastępczą oraz rodziców dzieci objętych tą pieczą; 13)  przeprowadzanie badań pedagogicznych i psychologicznych oraz analizy, o której mowa w art. 42 ust. 7, dotyczących  kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka; 14)  zapewnianie rodzinom zastępczym zawodowym i niezawodowym oraz prowadzącym rodzinne domy dziecka poradnic twa, które ma na celu zachowanie i wzmocnienie ich kompetencji oraz przeciwdziałanie zjawisku wypalenia zawodo wego; Dziennik Ustaw  – 39 –  Poz. 135

15) przedstawianie staroście i radzie powiatu corocznego sprawozdania z efektów pracy; 16)  zgłaszanie do ośrodków adopcyjnych informacji o dzieciach z uregulowaną sytuacją prawną, w celu poszukiwania dla  nich rodzin przysposabiających; 17)  organizowanie opieki nad dzieckiem, w przypadku gdy rodzina zastępcza albo prowadzący rodzinny dom dziecka okre sowo nie może sprawować opieki, w szczególności z powodów zdrowotnych lub losowych albo zaplanowanego wypo czynku. Art. 7

7. 1.27) Rodziny zastępcze i rodzinne domy dziecka obejmuje się opieką koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej. 1.2

8) Rodziny zastępcze i rodzinne domy dziecka obejmuje się, na ich wniosek, opieką koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej. 1a.29) W  stosunku  do  rodzin  zastępczych  i  rodzinnych  domów  dziecka,  nieobjętych  opieką  koordynatora  rodzinnej  pieczy zastępczej, zadania koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej wykonuje organizator rodzinnej pieczy zastępczej. 2. Koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej wyznacza organizator rodzinnej pieczy zastępczej, po zasięgnięciu opinii  odpowiednio rodziny zastępczej lub prowadzącego rodzinny dom dziecka. 3. Do zadań koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej należy w szczególności: 1)  udzielanie  pomocy  rodzinom  zastępczym  i  prowadzącym  rodzinne  domy  dziecka w  realizacji  zadań wynikających  z pieczy zastępczej; 2)  przygotowanie, we współpracy z asystentem rodziny i odpowiednio rodziną zastępczą lub prowadzącym rodzinny dom  dziecka, planu pomocy dziecku; 3) pomoc rodzinom zastępczym oraz prowadzącym rodzinne domy dziecka w nawiązaniu wzajemnego kontaktu; 4)  zapewnianie  rodzinom  zastępczym  oraz  prowadzącym  rodzinne  domy  dziecka  dostępu  do  specjalistycznej  pomocy  dla dzieci, w tym psychologicznej, reedukacyjnej i rehabilitacyjnej; 5)  zgłaszanie  do  ośrodków  adopcyjnych  informacji  o  dzieciach  z  uregulowaną  sytuacją  prawną, w  celu  poszukiwania  dla nich rodzin przysposabiających; 6) udzielanie wsparcia pełnoletnim wychowankom rodzinnych form pieczy zastępczej; 7) przedstawianie corocznego sprawozdania z efektów pracy organizatorowi rodzinnej pieczy zastępczej. 4.30) Koordynator  rodzinnej  pieczy  zastępczej  nie może mieć  pod  opieką  łącznie więcej  niż  30  rodzin  zastępczych  lub rodzinnych domów dziecka. 5.  Koordynator  rodzinnej  pieczy  zastępczej  jest  obowiązany  do  systematycznego  podnoszenia  swoich  kwalifikacji  w zakresie pracy z dziećmi lub rodziną, w szczególności przez udział w szkoleniach i samokształcenie. 6. Koordynator rodzinnej pieczy zastępczej ma prawo do korzystania z poradnictwa zawodowego, które ma na celu za chowanie i wzmocnienie jego kompetencji oraz przeciwdziałanie zjawisku wypalenia zawodowego. Art. 7

8. 1. Koordynatorem rodzinnej pieczy zastępczej może być osoba, która: 1) posiada: a)  wykształcenie wyższe na kierunku pedagogika, pedagogika specjalna, psychologia, socjologia, praca socjalna, nauki  o rodzinie lub b)  wykształcenie wyższe na dowolnym kierunku, uzupełnione studiami podyplomowymi w zakresie psychologii, peda gogiki, nauk o rodzinie, resocjalizacji lub kursem kwalifikacyjnym z zakresu pedagogiki opiekuńczo-wychowawczej  oraz co najmniej roczne doświadczenie w pracy z dzieckiem i rodziną lub co najmniej roczne doświadczenie jako  rodzina zastępcza lub prowadzący rodzinny dom dziecka; 27) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 28. 28) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 16 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3; wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2015 r. 29) Dodany przez art. 1 pkt 16 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 30) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 16 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 3. Dziennik Ustaw  – 40 –  Poz. 135

2) nie jest i nie była pozbawiona władzy rodzicielskiej oraz władza rodzicielska nie jest jej zawieszona ani ograniczona; 3)  wypełnia obowiązek alimentacyjny – w przypadku gdy taki obowiązek w stosunku do niej wynika z tytułu egzekucyj nego; 4) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe. 2. W przypadku wszczęcia przeciwko osobie będącej koordynatorem rodzinnej pieczy zastępczej postępowania karnego  o umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego przepisy art. 13 stosuje się odpowiednio. Art. 7

9. 1. Koordynator rodzinnej pieczy zastępczej jest zatrudniany przez organizatora rodzinnej pieczy zastępczej. 2. Praca koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej jest wykonywana w ramach stosunku pracy w systemie zadaniowego  czasu pracy  lub umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z ustawą z dnia 23 kwietnia 1964  r. – Kodeks cywilny  stosuje się przepisy dotyczące zlecenia. 3. Praca koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej nie może być łączona z wykonywaniem obowiązków pracownika  socjalnego. 4. Koordynator rodzinnej pieczy zastępczej nie może prowadzić postępowań z zakresu świadczeń realizowanych przez  powiat. 5. W przypadku niewypełnienia obowiązku, o którym mowa w art. 77 ust. 3 pkt 5, z koordynatorem rodzinnej pieczy  zastępczej stosunek pracy lub umowa o świadczenie usług, o których mowa w ust. 2, mogą zostać rozwiązane bez zachowa nia okresu wypowiedzenia. Art. 80. 1. Rodzinie zastępczej oraz prowadzącemu rodzinny dom dziecka, na każde umieszczone dziecko, przysługuje  świadczenie na pokrycie kosztów jego utrzymania, nie niższe niż kwota: 1) 660 zł miesięcznie – w przypadku dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej spokrewnionej; 2)  1000 zł miesięcznie – w przypadku dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej zawodowej, rodzinie zastępczej nie zawodowej lub rodzinnym domu dziecka. 2. Wysokość świadczenia, o którym mowa w ust. 1, pomniejsza się o kwotę nie wyższą niż 50% dochodu dziecka,  nie więcej jednak niż o 80% kwot, o których mowa w ust. 1. 3. Za dochód dziecka uważa się otrzymywane alimenty, rentę rodzinną oraz uposażenie rodzinne. 4. Zmiany wysokości dochodu dziecka w okresie pobierania świadczenia, o którym mowa w ust. 1, nie wpływają na  wysokość  tego  świadczenia,  jeżeli  łącznie nie przekroczyły 10% dochodu dziecka, uwzględnionego przy ustalaniu  jego  wysokości. 5. W przypadku gdy zmiany wysokości dochodu dziecka  łącznie przekroczą 10% dochodu dziecka uwzględnionego  przy ustalaniu wysokości świadczenia, odpowiednio rodzina zastępcza lub prowadzący rodzinny dom dziecka informuje  o zmianie wysokości dochodu dziecka organ, który przyznał świadczenie. Art. 8

1. 1. Rodzinie zastępczej oraz prowadzącemu rodzinny dom dziecka na dziecko legitymujące się orzeczeniem  o niepełnosprawności  lub orzeczeniem o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności przysługuje dodatek  nie niższy niż kwota 200 zł miesięcznie na pokrycie zwiększonych kosztów utrzymania tego dziecka. 2. Rodzinie zastępczej zawodowej na dziecko umieszczone na podstawie ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postę powaniu w sprawach nieletnich przysługuje dodatek nie niższy niż kwota 200 zł miesięcznie na pokrycie zwiększonych  kosztów utrzymania tego dziecka. Art. 8

2. 1. Rodzinie zastępczej oraz prowadzącemu rodzinny dom dziecka przysługuje świadczenie, o którym mowa  w art. 80 ust. 1, oraz dodatki, o których mowa w art. 81, również po osiągnięciu przez dziecko pełnoletności, jeżeli nadal  przebywa w tej rodzinie zastępczej lub rodzinnym domu dziecka, na zasadach określonych w art. 37 ust. 2. 2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, przepisów art. 80 ust. 2–5 nie stosuje się. Art. 8

3. 1. Rodzinie zastępczej oraz prowadzącemu rodzinny dom dziecka starosta może przyznać: 1) dofinansowanie do wypoczynku poza miejscem zamieszkania dziecka w wieku od 6. do 18. roku życia – raz w roku; Dziennik Ustaw  – 41 –  Poz. 135

2) świadczenie na pokrycie: a) niezbędnych kosztów31) związanych z potrzebami przyjmowanego dziecka – jednorazowo, b)  kosztów31) związanych z wystąpieniem zdarzeń losowych lub innych zdarzeń mających wpływ na jakość sprawowa nej opieki – jednorazowo lub okresowo. 2.32) Rodzina zastępcza niezawodowa i zawodowa może otrzymywać środki finansowe na utrzymanie lokalu mieszkal nego w budynku wielorodzinnym lub domu jednorodzinnego w wysokości odpowiadającej kosztom ponoszonym przez ro dzinę zastępczą niezawodową albo zawodową na czynsz, opłaty z  tytułu najmu, opłaty za energię elektryczną  i cieplną,  wodę,  gaz,  odbiór  nieczystości  stałych  i  płynnych,  dźwig osobowy,  antenę  zbiorczą,  abonament  telewizyjny  i  radiowy,  usługi telekomunikacyjne oraz związanym z kosztami eksploatacji, obliczonym przez podzielenie łącznej kwoty tych kosz tów przez liczbę osób zamieszkujących w tym lokalu lub domu jednorodzinnym i pomnożenie przez liczbę dzieci i osób,  które osiągnęły pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej, o których mowa w art. 37 ust. 2, umieszczonych w rodzinie  zastępczej wraz z osobami tworzącymi tę rodzinę zastępczą. 3. (uchylony).33) 3a.34) Środki finansowe, o których mowa w ust. 2, starosta jest zobowiązany przyznać rodzinie zastępczej zawodowej,  w której umieszczono powyżej 3 dzieci i osób, które osiągnęły pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej, o których  mowa w art. 37 ust. 2, oraz jeżeli potrzeba przyznania tych środków zostanie potwierdzona w opinii organizatora rodzinnej  pieczy zastępczej. 4. Rodzinie zastępczej zawodowej starosta może raz do roku przyznać świadczenie na pokrycie kosztów związanych  z przeprowadzeniem niezbędnego remontu lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym lub domu jednorodzinnego. Art. 8

4. Prowadzący rodzinny dom dziecka otrzymuje środki finansowe na: 1) utrzymanie lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym lub domu jednorodzinnego, w którym jest prowadzony  rodzinny dom dziecka, w wysokości  odpowiadającej  kosztom ponoszonym przez  rodzinny dom dziecka na  czynsz,  opłaty z tytułu najmu, opłaty za energię elektryczną i cieplną, wodę, gaz, odbiór nieczystości stałych i płynnych, dźwig  osobowy, antenę zbiorczą,  abonament  telewizyjny  i  radiowy, usługi  telekomunikacyjne oraz związanym z kosztami  eksploatacji, obliczonym przez podzielenie łącznej kwoty tych kosztów31) przez liczbę osób zamieszkujących w tym  lokalu lub domu jednorodzinnym i pomnożenie przez liczbę dzieci i osób, które osiągnęły pełnoletność przebywając  w pieczy zastępczej, o których mowa w art. 37 ust. 2, umieszczonych w rodzinnym domu dziecka wraz z prowadzącym  rodzinny dom dziecka; 2)35) pokrycie niezbędnych kosztów związanych z remontem lub ze zmianą lokalu w budynku wielorodzinnym lub domu  jednorodzinnego, w którym jest prowadzony rodzinny dom dziecka – do wysokości środków określonych w umowie,  o której mowa w art. 62; 3)35) pokrycie innych niezbędnych i nieprzewidzianych kosztów związanych z opieką i wychowaniem dziecka lub funkcjo nowaniem rodzinnego domu dziecka – do wysokości środków określonych w umowie, o której mowa w art. 62. Art. 8

5. 1.  Rodzinie  zastępczej  zawodowej  oraz  prowadzącemu  rodzinny  dom  dziecka  przysługuje wynagrodzenie  nie niższe niż kwota 2000 zł miesięcznie. 2.  Rodzinie  zastępczej  zawodowej  pełniącej  funkcję  pogotowia  rodzinnego  przysługuje  wynagrodzenie  nie  niższe  niż kwota 2600 zł miesięcznie. 3. Ustalając wysokość wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1 i 2, bierze się pod uwagę w szczególności kwalifikacje,  szkolenia i oceny rodziny zastępczej zawodowej oraz prowadzącego rodzinny dom dziecka. 4. W przypadku gdy rodzina zastępcza zawodowa lub prowadzący rodzinny dom dziecka nie sprawuje opieki nad dziec kiem z powodu umieszczenia dziecka w jednostce, o której mowa w art. 87 ust. 2, albo opuszczenia rodziny zastępczej za wodowej lub rodzinnego domu dziecka przez ostatnie powierzone dziecko lub osobę, która osiągnęła pełnoletność, przeby 31) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 17 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 32) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 18 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 33) Przez art. 1 pkt 18 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 34) Dodany przez art. 1 pkt 18 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 3; wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2015 r. 35) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 19 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. Dziennik Ustaw  – 42 –  Poz. 135

wając w pieczy zastępczej, o której mowa w art. 37 ust. 2, nad którymi była sprawowana piecza zastępcza, rodzina zastępcza  zawodowa oraz prowadzący rodzinny dom dziecka za okres pozostawania w gotowości do czasu powrotu dziecka z jedno stki, o której mowa w art. 87 ust. 2, lub przyjęcia kolejnego dziecka otrzymują wynagrodzenie w wysokości 80% dotychczas  otrzymywanego wynagrodzenia. 5.  Rodzina  zastępcza  zawodowa  pełniąca  funkcję  pogotowia  rodzinnego,  w  której  przebywa  przez  okres  dłuższy  niż 10 dni w miesiącu kalendarzowym więcej niż 3 dzieci lub co najmniej jedno dziecko, o którym mowa w art. 81, otrzy muje dodatek w wysokości 20% otrzymywanego wynagrodzenia. 6. Rodzina zastępcza zawodowa oraz prowadzący rodzinny dom dziecka, za czas sprawowania funkcji rodziny pomo cowej, otrzymuje świadczenie w wysokości nie niższej niż 20% otrzymywanego wynagrodzenia miesięcznie. 7. Rodzina zastępcza niezawodowa oraz małżonkowie lub osoba, o których mowa w art. 74 ust. 1 pkt 2, za czas sprawo wania funkcji rodziny pomocowej otrzymują miesięcznie świadczenie w wysokości nie niższej niż 20% kwoty, o której  mowa w ust. 1. 8. Świadczenia, o których mowa w ust. 6 i 7, przysługują w wysokości proporcjonalnej do liczby dni pobytu dziecka  w rodzinie zastępczej lub rodzinnym domu dziecka w danym miesiącu kalendarzowym. Art. 8

6. 1. Wysokości wynagrodzeń i świadczeń, określone w umowach, o których mowa w art. 54, 62 i 75, są walory zowane corocznie średniorocznym wskaźnikiem wzrostu wynagrodzeń, określonym w ustawie budżetowej, dla pracowni ków państwowej sfery budżetowej nieobjętych mnożnikowymi systemami wynagrodzeń od dnia 1 kwietnia każdego roku  kalendarzowego. 2. Kwoty, o których mowa w art. 80 ust. 1 i art. 81, podlegają waloryzacji wskaźnikiem cen towarów i usług konsump cyjnych ogłaszanym przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, od dnia 1 czerwca roku kalendarzowego następujące go po roku kalendarzowym, w którym wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie od roku kalendarzowego,  w którym była przeprowadzona ostatnio waloryzacja, przekroczył 105%. 3. Wysokość  kwot,  o  których  mowa  w  ust.  2,  jest  ogłaszana  w  Dzienniku  Urzędowym  Rzeczypospolitej  Polskiej  „Monitor Polski”, w drodze obwieszczenia, przez ministra właściwego do spraw rodziny, w terminie do końca marca roku  kalendarzowego, w którym jest przeprowadzana waloryzacja. Art. 8

7. 1. Świadczenia i dodatki, o których mowa w art. 80 ust. 1 i art. 81, przyznaje się od dnia faktycznego umiesz czenia dziecka odpowiednio w rodzinie zastępczej  lub rodzinnym domu dziecka do dnia faktycznego opuszczenia przez  dziecko rodziny zastępczej lub rodzinnego domu dziecka. 2. W przypadku gdy rodzina zastępcza lub prowadzący rodzinny dom dziecka nie ponosi kosztów utrzymania dziecka  w związku z jego pobytem w: 1) domu pomocy społecznej, 2) specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym, 3) młodzieżowym ośrodku wychowawczym, 4) młodzieżowym ośrodku socjoterapii zapewniającym całodobową opiekę, 5) specjalnym ośrodku wychowawczym – otrzymuje świadczenia, o których mowa w art. 80 ust. 1, w wysokości nie niższej niż 20% przyznanych świadczeń. 3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, rodzinie zastępczej lub prowadzącemu rodzinny dom dziecka dodatki, o któ rych mowa w art. 81, nie przysługują. 4. W przypadku gdy świadczenia oraz dodatki, o których mowa w art. 80 ust. 1 i art. 81, przysługują rodzinie zastępczej  lub prowadzącemu rodzinny dom dziecka za niepełny miesiąc kalendarzowy, świadczenia oraz dodatki wypłaca się w wy sokości proporcjonalnej do liczby dni pobytu dziecka w danym miesiącu kalendarzowym. 5. W przypadku powierzenia rodzinie pomocowej opieki i wychowania nad dzieckiem umieszczonym w rodzinie za stępczej lub rodzinnym domu dziecka, rodzinie pomocowej wypłaca się świadczenie i dodatki przysługujące rodzinie za stępczej lub prowadzącemu rodzinny dom dziecka, o których mowa w art. 80 ust. 1 i art. 81, w wysokości proporcjonalnej  do liczby dni pobytu dziecka w danym miesiącu w tej rodzinie pomocowej. Dziennik Ustaw  – 43 –  Poz. 135

Art. 8

8. 1. Świadczenia, dodatki i dofinansowanie do wypoczynku, o których mowa w art. 80 ust. 1, art. 81, 83 i 84,  są udzielane na wniosek odpowiednio rodziny zastępczej, rodziny pomocowej lub prowadzącego rodzinny dom dziecka. 2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, rodzina pomocowa składa, w przypadku gdy rodzina zastępcza lub prowadzący  rodzinny dom dziecka nie pobierała świadczeń, dodatków lub dofinansowania do wypoczynku, o których mowa w art. 80  ust. 1, art. 81, 83 i 84. 3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, rodzina zastępcza, rodzina pomocowa oraz prowadzący rodzinny dom dziecka  składają w powiatowym centrum pomocy rodzinie właściwym ze względu na miejsce zamieszkania. 4.  Przyznanie  oraz  odmowa  przyznania  świadczeń,  dodatków  i  dofinansowania  do  wypoczynku,  o  których  mowa  w art. 80 ust. 1, art. 81, 83 i 84 następuje w drodze decyzji. 5. W przypadku zmiany przepisów  regulujących prawo do  świadczeń, dodatków  i dofinansowania do wypoczynku,  o których mowa w art. 80 ust. 1, art. 81, 83 i 84 oraz w przypadku zmiany sytuacji osobistej rodziny zastępczej, rodziny  pomocowej lub prowadzącego rodzinny dom dziecka, a także w przypadku zmiany sytuacji osobistej, dochodowej lub ma jątkowej umieszczonego dziecka, organ właściwy do wydania decyzji może bez zgody rodziny zastępczej, rodziny pomoco wej lub prowadzącego rodzinny dom dziecka zmienić lub uchylić decyzję, o której mowa w ust. 4. 6. Decyzję zmienia się lub uchyla, jeżeli rodzina zastępcza, rodzina pomocowa lub prowadzący rodzinny dom dziecka  marnotrawi przyznane świadczenia. Art. 8

9. Osoby otrzymujące świadczenia, dodatki, wynagrodzenia oraz dofinansowania do wypoczynku, o których mo wa w niniejszym rozdziale, zwane dalej „świadczeniami pieniężnymi”, są obowiązane niezwłocznie poinformować organ,  który przyznał świadczenie pieniężne, o każdej zmianie ich sytuacji osobistej, dochodowej i majątkowej, która ma wpływ  na prawo do tych świadczeń. Art. 90. W przypadku osób lub małżonków, niespełniających warunków dotyczących rodzin zastępczych w zakresie  niezbędnych szkoleń, którym sąd powierzył  tymczasowo pełnienie  funkcji  rodziny zastępczej na podstawie art. 109 § 2  pkt 5 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2012 r. poz. 788), przepisy art. 80–82, 86  i 87 stosuje się odpowiednio. Art. 9

1. Rada powiatu może, w drodze uchwały, podnieść wysokość świadczeń pieniężnych, o których mowa w art. 80  ust. 1, art. 81, 83 i 85. Art. 9

2. 1. Nienależnie pobrane świadczenia pieniężne podlegają zwrotowi łącznie z ustawowymi odsetkami przez oso bę, która je pobrała. 2. Za nienależnie pobrane świadczenia pieniężne uważa się świadczenia: 1)  wypłacone mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie albo wstrzymanie wypłaty świadczenia pieniężnego  w całości lub w części; 2) przyznane lub wypłacone w przypadku świadomego wprowadzenia w błąd przez osobę pobierającą te świadczenia; 3)  wypłacone bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa, jeżeli stwierdzono nieważność decyzji przyznają cej świadczenie pieniężne albo w wyniku wznowienia postępowania uchylono decyzję przyznającą to świadczenie i od mówiono prawa do tego świadczenia. 3. Wysokość należności z tytułu nienależnie pobranych świadczeń pieniężnych oraz termin ich spłaty ustala, w drodze  decyzji, organ, który przyznał świadczenie pieniężne. 4. Należności z  tytułu nienależnie pobranych świadczeń pieniężnych ulegają przedawnieniu z upływem 3  lat,  licząc  od dnia, w którym decyzja ustalająca ich wysokość stała się ostateczna. 5. Bieg przedawnienia, o którym mowa w ust. 4, przerywa odroczenie terminu płatności należności, rozłożenie spłaty  należności na raty oraz każda czynność zmierzająca do ściągnięcia należności, jeżeli o czynności tej dłużnik został zawia domiony. 6. Nie wydaje się decyzji o zwrocie nienależnie pobranych świadczeń pieniężnych, jeżeli od terminu ich pobrania upły nęło 10 lat. Dziennik Ustaw  – 44 –  Poz. 135

7. Kwoty nienależnie pobranych świadczeń pieniężnych wraz z odsetkami, ustalone ostateczną decyzją, podlegają po trąceniu z bieżąco wypłacanych świadczeń pieniężnych. 8. Należności z tytułu nienależnie pobranych świadczeń pieniężnych podlegają egzekucji w trybie przepisów o postępo waniu egzekucyjnym w administracji. 9. Odsetki od nienależnie pobranych świadczeń pieniężnych są naliczane od pierwszego dnia miesiąca następującego  po dniu wypłaty świadczenia pieniężnego do dnia spłaty. 10. Uzyskane kwoty zalicza się w pierwszej kolejności na poczet należności najdawniej wymagalnych. 11. Starosta w porozumieniu  z wójtem może umorzyć kwotę nienależnie pobranych  świadczeń pieniężnych  łącznie  z odsetkami w całości lub w części, odroczyć termin płatności albo rozłożyć na raty, jeżeli zachodzą szczególnie uzasadnio ne okoliczności dotyczące sytuacji rodziny. Rozdział 3 Instytucjonalna piecza zastępcza Art. 9

3. 1. Instytucjonalna piecza zastępcza jest sprawowana w formie: 1) placówki opiekuńczo-wychowawczej; 2) regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej; 3) interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego. 2. Placówkę opiekuńczo-wychowawczą prowadzi powiat  lub podmiot, któremu powiat zlecił  realizację  tego zadania  na podstawie art. 190. 3. Samorząd województwa może prowadzić lub zlecić, na podstawie art. 190, prowadzenie regionalnej placówki opie kuńczo-terapeutycznej lub interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego. 4. Placówka opiekuńczo-wychowawcza: 1)  zapewnia dziecku całodobową opiekę i wychowanie oraz zaspokaja jego niezbędne potrzeby, w szczególności emocjo nalne, rozwojowe, zdrowotne, bytowe, społeczne i religijne; 2) realizuje przygotowany we współpracy z asystentem rodziny plan pomocy dziecku; 3) umożliwia kontakt dziecka z rodzicami i innymi osobami bliskimi, chyba że sąd postanowi inaczej; 4) podejmuje działania w celu powrotu dziecka do rodziny; 5) zapewnia dziecku dostęp do kształcenia dostosowanego do jego wieku i możliwości rozwojowych; 6) obejmuje dziecko działaniami terapeutycznymi; 7) zapewnia korzystanie z przysługujących świadczeń zdrowotnych. Art. 9

4. 1. Starosta może zapewnić wspólną obsługę ekonomiczno-administracyjną i organizacyjną prowadzonych pla cówek opiekuńczo-wychowawczych, w szczególności tworząc centra administracyjne do obsługi tych placówek lub zlecić  realizację tego zadania na podstawie ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie  (Dz. U. z 2010 r. Nr 234, poz. 1536, z późn. zm.36)). 2. Do obsługi placówek opiekuńczo-wychowawczych, w zakresie wykonywanych zadań, o których mowa w art. 93  ust. 4, można zatrudniać osoby, o których mowa w art. 98 ust. 1 pkt 2–4. 3. Dyrektorem podmiotu, który zapewnia obsługę, może być osoba, która spełnia wymagania określone w art. 97 ust. 3. 36)  Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r. Nr 112, poz. 654, Nr 149, poz. 887, Nr 205,  poz. 1211, Nr 208, poz. 1241, Nr 209, poz. 1244 i Nr 232, poz. 1378. Dziennik Ustaw  – 45 –  Poz. 135

Art. 9

5. 1.  W  placówce  opiekuńczo-wychowawczej  typu  socjalizacyjnego,  interwencyjnego  lub  specjalistyczno -terapeutycznego  są  umieszczane  dzieci  powyżej  10.  roku  życia,  wymagające  szczególnej  opieki  lub mające  trudności  w przystosowaniu się do życia w rodzinie. 2. Umieszczenie dziecka poniżej 10. roku życia w placówce opiekuńczo-wychowawczej typu socjalizacyjnego, inter wencyjnego lub specjalistyczno-terapeutycznego jest możliwe w wyjątkowych przypadkach, szczególnie gdy przemawia za  tym stan jego zdrowia lub dotyczy to rodzeństwa. 3. W placówce opiekuńczo-wychowawczej typu socjalizacyjnego, interwencyjnego lub specjalistyczno-terapeutyczne go można umieścić, w tym samym czasie, łącznie nie więcej niż 14 dzieci oraz osób, które osiągnęły pełnoletność przeby wając w pieczy zastępczej, o których mowa w art. 37 ust. 2. 4. W placówce opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego można umieścić, w tym samym czasie, łącznie nie więcej  niż 8 dzieci oraz osób, które osiągnęły pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej, o których mowa w art. 37 ust. 2. 4a.37) W razie konieczności umieszczenia w placówce opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego rodzeństwa, za zgo dą dyrektora tej placówki oraz po uzyskaniu zezwolenia wojewody, jest dopuszczalne umieszczenie w tym samym czasie  większej liczby dzieci, nie więcej jednak niż 10. 5. Placówka opiekuńczo-wychowawcza zapewnia możliwość przyjmowania dzieci przez całą dobę. Art. 9

6. Placówka opiekuńczo-wychowawcza współpracuje, w zakresie wykonywanych zadań, z sądem, powiatowym  centrum pomocy rodzinie, rodziną, asystentem rodziny, organizatorem rodzinnej pieczy zastępczej oraz z innymi osobami  i instytucjami, które podejmują się wspierania działań wychowawczych placówki opiekuńczo-wychowawczej, w szczegól ności w zakresie przygotowania dziecka do samodzielnego życia, jeżeli osoby te uzyskają akceptację dyrektora placówki  opiekuńczo-wychowawczej oraz pozytywną opinię organizatora rodzinnej pieczy zastępczej. Art. 9

7. 1. Placówką opiekuńczo-wychowawczą kieruje dyrektor. 2. W przypadku zapewnienia na podstawie art. 94 wspólnej obsługi ekonomiczno-administracyjnej i organizacyjnej pla cówek opiekuńczo-wychowawczych, placówką opiekuńczo-wychowawczą, kieruje dyrektor podmiotu, który zapewnia tę  obsługę, przy pomocy wychowawcy. Przepisu nie stosuje się do placówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego. 3.  Dyrektorem  placówki  opiekuńczo-wychowawczej  typu  socjalizacyjnego,  interwencyjnego  lub  specjalistyczno -terapeutycznego może być osoba, która: 1)  posiada tytuł zawodowy magistra lub tytuł równorzędny: a)  na kierunku pedagogika, pedagogika specjalna, psychologia, nauki o rodzinie lub na innym kierunku, którego pro gram obejmuje resocjalizację, pracę socjalną, pedagogikę opiekuńczo-wychowawczą, albo b)  na dowolnym kierunku, uzupełniony studiami podyplomowymi w zakresie psychologii, pedagogiki, nauk o rodzinie  lub resocjalizacji; 2)  posiada co najmniej 3-letni staż pracy w instytucji zajmującej się pracą z dziećmi lub rodziną albo udokumentowane  doświadczenie pracy z dziećmi lub rodziną; 3) nie jest i nie była pozbawiona władzy rodzicielskiej oraz władza rodzicielska nie jest jej zawieszona ani ograniczona; 4)  wypełnia obowiązek alimentacyjny – w przypadku gdy taki obowiązek w stosunku do niej wynika z tytułu egzekucyj nego; 5) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe; 6)  jest zdolna do kierowania placówką opiekuńczo-wychowawczą, co zostało potwierdzone zaświadczeniem  lekarskim  o braku przeciwwskazań do pełnienia tej funkcji. 4. Dyrektorem placówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego może być osoba, która: 1) posiada co najmniej wykształcenie średnie; 2) posiada świadectwo ukończenia szkolenia, o którym mowa w art. 44; 3)  posiada pozytywną opinię organizatora rodzinnej pieczy zastępczej dotyczącą predyspozycji do pełnienia funkcji dyrek tora. Przepisy ust. 3 pkt 3–6 stosuje się odpowiednio. 37) Dodany przez art. 1 pkt 20 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. Dziennik Ustaw  – 46 –  Poz. 135

5. W przypadku wszczęcia przeciwko osobie będącej dyrektorem placówki opiekuńczo-wychowawczej postępowania  karnego o umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego przepisy art. 13 stosuje się odpowiednio. Art. 9

8. 1. Osobą pracującą z dziećmi w placówce opiekuńczo-wychowawczej może być osoba posiadająca następujące  kwalifikacje: 1) w przypadku wychowawcy – wykształcenie wyższe: a)  na kierunku pedagogika, pedagogika specjalna, psychologia, praca socjalna, nauki o rodzinie lub na innym kierunku,  którego program obejmuje resocjalizację, pracę socjalną, pedagogikę opiekuńczo-wychowawczą, albo b)  na dowolnym kierunku, uzupełnione studiami podyplomowymi w zakresie psychologii, pedagogiki, nauk o rodzinie  lub resocjalizacji; 2) w przypadku pedagoga – tytuł zawodowy magistra na kierunku pedagogika albo pedagogika specjalna; 3)  w przypadku psychologa – prawo wykonywania zawodu psychologa w rozumieniu ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r.  o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów; 4)  w przypadku osoby prowadzącej terapię – udokumentowane przygotowanie do prowadzenia terapii o profilu potrzeb nym w pracy z dzieckiem i rodziną; 5)  w przypadku opiekuna dziecięcego – ukończoną szkołę przygotowującą do pracy w zawodzie opiekuna dziecięcego  lub pielęgniarki albo studia pedagogiczne; 6) w przypadku pracownika socjalnego – wykształcenie wyższe uprawniające do wykonywania zawodu. 2. Przepisu ust. 1 pkt 1 nie stosuje się do wychowawcy w placówce opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego posia dającego  wykształcenie  średnie  i  pozytywną  opinię  organizatora  rodzinnej  pieczy  zastępczej  dotyczącą  predyspozycji  do pełnienia funkcji wychowawcy. 3. W placówce opiekuńczo-wychowawczej z dziećmi może pracować osoba, która: 1) nie jest i nie była pozbawiona władzy rodzicielskiej oraz władza rodzicielska nie jest jej zawieszona ani ograniczona; 2)  wypełnia obowiązek alimentacyjny – w przypadku gdy taki obowiązek w stosunku do niej wynika z tytułu egzekucyj nego; 3) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe; 4)  jest zdolna do pracy w placówce opiekuńczo-wychowawczej, co zostało potwierdzone zaświadczeniem lekarskim o bra ku przeciwwskazań do tej pracy. 4. Osoby, o których mowa w ust. 1, mają prawo do korzystania z poradnictwa, które ma na celu zachowanie i wzmoc nienie ich kompetencji oraz przeciwdziałanie zjawisku wypalenia zawodowego. 5. W przypadku wszczęcia przeciwko osobie, o której mowa w ust. 1, postępowania karnego o umyślne przestępstwo  ścigane z oskarżenia publicznego przepisy art. 13 stosuje się odpowiednio. Art. 9

9. 1. Dyrektor placówki opiekuńczo-wychowawczej, z wyłączeniem sytuacji, o której mowa w art. 97 ust. 2, mo że pełnić równocześnie funkcję wychowawcy. 2. Powiat  lub podmiot prowadzący placówkę opiekuńczo-wychowawczą  typu  rodzinnego, na wniosek dyrektora  tej  placówki, zatrudnia w placówce: 1)  co najmniej jedną osobę do pomocy przy sprawowaniu opieki nad dziećmi i przy pracach gospodarskich – w przypadku  gdy w placówce przebywa więcej niż 4 dzieci; 2)  co najmniej dwie osoby do pomocy przy sprawowaniu opieki nad dziećmi i przy pracach gospodarskich – w przypadku  gdy w placówce przebywa więcej niż 8 dzieci. Przepis art. 98 ust. 3 stosuje się odpowiednio. 3. W placówce opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego można zatrudnić tylko osobę wskazaną przez dyrektora.  Może to być osoba z nim spokrewniona lub spowinowacona. Dziennik Ustaw  – 47 –  Poz. 135

4. Przy zapewnianiu opieki  lub wychowania nad dzieckiem przebywającym w placówce opiekuńczo-wychowawczej  oraz wykonywaniu innych czynności związanych z realizacją zadań tej placówki można korzystać z pomocy wolontariuszy.  Przepis art. 98 ust. 3 stosuje się odpowiednio. 5. W placówce opiekuńczo-wychowawczej w razie potrzeby mogą być zatrudnione osoby do obsługi i administracji.  Przepis art. 98 ust. 3 pkt 3 i 4 stosuje się odpowiednio. Art. 100. 1. Praca z dzieckiem w placówce opiekuńczo-wychowawczej  jest prowadzona zgodnie z planem pomocy  dziecku, sporządzonym i realizowanym przez wychowawcę we współpracy z asystentem rodziny. 2. Pracę z grupą dzieci oraz pracę indywidualną z dzieckiem organizuje wychowawca. 3. Wychowawca realizuje zadania wynikające z planu pomocy dziecku oraz pozostaje w stałym kontakcie z rodziną. 4.  Dyrektor  placówki  opiekuńczo-wychowawczej  zgłasza  informacje  o  przebywających  w  tej  placówce  dzieciach  z uregulowaną sytuacją prawną do ośrodków adopcyjnych, w celu poszukiwania dla nich rodzin przysposabiających. 5. W przypadku niewypełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 4, z dyrektorem placówki opiekuńczo-wychowaw czej stosunek pracy może zostać rozwiązany bez zachowania okresu wypowiedzenia. Art. 10

1. 1. Placówka opiekuńczo-wychowawcza jest prowadzona jako placówka opiekuńczo-wychowawcza typu: 1) socjalizacyjnego; 2) interwencyjnego; 3) specjalistyczno-terapeutycznego; 4) rodzinnego. 2. Typ placówki opiekuńczo-wychowawczej określa jej regulamin. 3. Placówka opiekuńczo-wychowawcza może łączyć zadania placówek, o których mowa w ust. 1 pkt 1–3. Art. 10

2. Placówka opiekuńczo-wychowawcza typu rodzinnego: 1) wychowuje dzieci w różnym wieku, w tym dorastające i usamodzielniające się; 2) umożliwia wspólne wychowanie i opiekę licznemu rodzeństwu; 3) współpracuje z koordynatorem rodzinnej pieczy zastępczej i asystentem rodziny. Art. 10

3. 1. Zadaniem placówki opiekuńczo-wychowawczej typu interwencyjnego jest doraźna opieka nad dzieckiem  w czasie trwania sytuacji kryzysowej, w szczególności placówka jest obowiązana przyjąć dziecko w przypadkach wymaga jących natychmiastowego zapewnienia dziecku opieki. 2. Do placówki, o której mowa w ust. 1, dziecko przyjmuje się: 1) na podstawie orzeczenia sądu; 2) w przypadku gdy dziecko zostało doprowadzone przez Policję lub Straż Graniczną; 3)  na wniosek rodziców, dziecka lub osoby trzeciej  lub umieszcza się dziecko w trybie art. 12a ustawy z dnia 29 lipca  2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie. 3. W przypadkach, o których mowa w ust. 2, przepisów art. 95 ust. 1 i 3 nie stosuje się. 4. Do placówki, o której mowa w ust. 1, nie może być przyjęte dziecko w trakcie samowolnego pobytu poza: 1) zakładem poprawczym, schroniskiem dla nieletnich lub młodzieżowym ośrodkiem wychowawczym; 2)  podmiotem leczniczym niebędącym przedsiębiorcą  lub domem pomocy społecznej,  jeżeli pobyt w  tych  instytucjach  został orzeczony w trybie określonym w ustawie z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich. 5. Do placówki, o której mowa w ust. 1, są przyjmowane dzieci niezależnie od miejsca zamieszkania. Dziennik Ustaw  – 48 –  Poz. 135

6. Pobyt dziecka w placówce, o której mowa w ust. 1, nie może trwać dłużej niż 3 miesiące. 7. W szczególnie uzasadnionych przypadkach okres, o którym mowa w ust. 6, może zostać przedłużony do zakończenia  trwającego postępowania sądowego o: 1) powrót dziecka do rodziny; 2) przysposobienie; 3) umieszczenie w pieczy zastępczej. 8. O przyjęciu dziecka dyrektor placówki, o której mowa w ust. 1,  informuje niezwłocznie, nie później niż w ciągu  24 godzin, sąd, powiatowe centrum pomocy rodzinie oraz ośrodek pomocy społecznej. 9. Dziecko poniżej 10. roku życia, przyjęte do placówki, o której mowa w ust. 1, zostaje niezwłocznie przeniesione  do jednej z rodzinnych form pieczy zastępczej. Art. 10

4. 1. W placówce opiekuńczo-wychowawczej typu interwencyjnego może zostać wyodrębniona część organiza cyjna dysponująca bazą noclegową i zapewniająca opiekę wychowawczą, czynna przez całą dobę, wykorzystywana w sytu acjach kryzysowych, kiedy dziecko ze względów rodzinnych musi czasowo zamieszkać poza swoją rodziną za zgodą rodzi ców lub opiekunów prawnych albo kiedy rodzina musi czasowo uzyskać schronienie. 2. Rada powiatu określa, w drodze uchwały, szczegółowe warunki ponoszenia opłaty za pobyt w wyodrębnionej części  organizacyjnej, o której mowa w ust. 1. Art. 10

5. 1. Placówka opiekuńczo-wychowawcza typu specjalistyczno-terapeutycznego sprawuje opiekę nad dzieckiem  o indywidualnych potrzebach, w szczególności: 1)  legitymującym się orzeczeniem o niepełnosprawności albo orzeczeniem o umiarkowanym lub znacznym stopniu nie pełnosprawności; 2) wymagającym stosowania specjalnych metod wychowawczych i specjalistycznej terapii; 3) wymagającym wyrównywania opóźnień rozwojowych i edukacyjnych. 2. Placówka, o której mowa w ust. 1, zapewnia zajęcia wychowawcze, socjoterapeutyczne, korekcyjne, kompensacyjne,  logopedyczne,  terapeutyczne,  rekompensujące braki w wychowaniu w  rodzinie  i przygotowujące do życia  społecznego,  a dzieciom niepełnosprawnym także odpowiednią rehabilitację i zajęcia rewalidacyjne. Art. 10

6. 1.  Placówka  opiekuńczo-wychowawcza  powstaje  z  dniem  uzyskania  zezwolenia  wojewody  właściwego  ze względu na miejsce prowadzenia tej placówki. 2. W budynku może się mieścić tylko jedna placówka opiekuńczo-wychowawcza. 3. Wojewoda może zezwolić na funkcjonowanie w jednym wielorodzinnym budynku więcej niż jednej placówki opie kuńczo-wychowawczej do 14 dzieci, uwzględniając specyfikę i zadania tych placówek oraz potrzeby środowiska lokalnego  w przypadku lokali stanowiących odrębną nieruchomość w rozumieniu przepisów o własności lokali. 4. Wojewoda wydaje zezwolenie na wniosek, jeżeli podmiot występujący o zezwolenie: 1) spełnia warunki określone w ustawie i standardy określone w przepisach wydanych na podstawie art. 127; 2) przedstawi: a)  dokumenty potwierdzające tytuł prawny do nieruchomości, na terenie której placówka opiekuńczo-wychowawcza ma  prowadzić działalność, b) odpis z właściwego rejestru, c) oświadczenie o numerze identyfikacyjnym REGON oraz numerze identyfikacji podatkowej NIP, d)  wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku ich braku zaświadczenie właś ciwego organu gminy o zgodności lokalizacji obiektu, w którym będzie prowadzona placówka opiekuńczo-wycho wawcza, z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, Dziennik Ustaw  – 49 –  Poz. 135

e)  pozytywną  opinię  starosty  powiatu,  na  terenie  którego  będzie  prowadzona  placówka  opiekuńczo-wychowawcza,  w przypadku placówki opiekuńczo-wychowawczej organizowanej przez podmiot, któremu powiat zlecił realizację  tego zadania, f)  pozytywne  opinie właściwego miejscowo  komendanta  powiatowego  lub miejskiego  Państwowej  Straży  Pożarnej  i właściwego państwowego inspektora sanitarnego o warunkach bezpieczeństwa i higieny w budynku, w którym bę dzie mieścić się placówka opiekuńczo-wychowawcza, oraz najbliższego jej otoczenia, mając na uwadze specyfikę  placówki, g) statut placówki opiekuńczo-wychowawczej lub jego projekt, h) regulamin organizacyjny placówki opiekuńczo-wychowawczej lub jego projekt, i)  informację o sposobie finansowania placówki opiekuńczo-wychowawczej oraz o niezaleganiu w regulowaniu zobo wiązań  podatkowych  i  składek  na  ubezpieczenia  społeczne,  ubezpieczenie  zdrowotne,  Fundusz  Pracy  i  Fundusz  Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. 5. Dokumenty, o których mowa w ust. 4 pkt 2 lit. f, są wymagane w przypadku, gdy wojewoda po przeprowadzeniu  oględzin obiektu zażąda ich przedstawienia. 6. Zezwolenie wydaje się po przeprowadzeniu oględzin obiektu, w którym placówka opiekuńczo-wychowawcza ma  prowadzić działalność. 7. Zezwolenie na prowadzenie placówki opiekuńczo-wychowawczej wydaje się na czas nieokreślony. 8. Po uzyskaniu zezwolenia placówka opiekuńczo-wychowawcza podlega wpisowi do rejestru placówek, o którym mo wa w art. 186 pkt 1. 9. Jeżeli podmiot, któremu wydano zezwolenie na prowadzenie placówki opiekuńczo-wychowawczej: 1)  przestał  spełniać  warunki  określone  w  ustawie  i  standardy  usług  określone  w  przepisach  wydanych  na  podstawie  art. 127, 2)  nie przedstawi, na żądanie wojewody, w wyznaczonym terminie, aktualnych dokumentów, o których mowa w ust. 4  pkt 2 lit. b–g – wojewoda wyznacza dodatkowy termin na spełnienie tych warunków lub standardów albo na dostarczenie wymaganych  dokumentów lub informacji. 10. Po bezskutecznym upływie dodatkowego terminu, o którym mowa w ust. 9, wojewoda cofa zezwolenie na prowa dzenie placówki opiekuńczo-wychowawczej. 11. W przypadku cofnięcia zezwolenia wojewoda wykreśla placówkę opiekuńczo-wychowawczą z rejestru placówek,  o którym mowa w art. 186 pkt 1. Art. 10

7. 1. Podmiot prowadzący placówkę opiekuńczo-wychowawczą nie może jej zlikwidować bez zgody wojewody. 2. Wojewoda wydaje zgodę na likwidację placówki opiekuńczo-wychowawczej, jeżeli starosta zapewni właściwą pie czę zastępczą dzieciom z tej placówki. 3.  Dokumentację  likwidowanej  placówki  opiekuńczo-wychowawczej  przechowuje  starosta  właściwy  ze  względu  na siedzibę placówki. Art. 10

8. 1. Na wniosek dyrektora placówki opiekuńczo-wychowawczej lub na wniosek wychowawcy za zgodą dyrek tora placówki opiekuńczo-wychowawczej, po zasięgnięciu opinii koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej, oraz powiato wego centrum pomocy rodzinie właściwego ze względu na miejsce zamieszkania dziecka, starosta może przenieść dziecko  do innej placówki opiekuńczo-wychowawczej tego samego typu. 2. O przeniesieniu dziecka umieszczonego w placówce opiekuńczo-wychowawczej na podstawie orzeczenia sądu staro sta informuje właściwy sąd. 3. Placówka opiekuńczo-wychowawcza, za zgodą starosty, może przyjąć dziecko z terenu innego powiatu, jeśli dyspo nuje wolnym miejscem w tej placówce. Dziennik Ustaw  – 50 –  Poz. 135

Art. 10

9. 1. W regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej są umieszczane dzieci wymagające szczególnej opieki,  które ze względu na stan zdrowia wymagający stosowania specjalistycznej opieki i rehabilitacji nie mogą zostać umieszczo ne w rodzinnej pieczy zastępczej lub w placówce opiekuńczo-wychowawczej. 2.  W  regionalnej  placówce  opiekuńczo-terapeutycznej  można  umieścić,  w  tym  samym  czasie,  łącznie  nie  więcej  niż 30 dzieci. 3.38) Wojewoda, uwzględniając  specyfikę  i  zadania  regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej, może zezwolić  na umieszczenie większej liczby dzieci, nie więcej jednak niż 45. Art. 1

10. Regionalna placówka opiekuńczo-terapeutyczna, za zgodą marszałka województwa, może przyjąć dziecko  z powiatu leżącego w granicach innego województwa, jeżeli dysponuje wolnym miejscem. Art. 11

1. 1. W interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym umieszcza się dzieci, które wymagają specjalistycznej opieki  i w okresie oczekiwania na przysposobienie nie mogą zostać umieszczone w rodzinnej pieczy zastępczej. 2. W interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym, w tym samym czasie, można umieścić nie więcej niż 20 dzieci. 3. Pobyt dziecka w interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym nie może trwać dłużej niż do ukończenia przez dziecko  pierwszego roku życia. Art. 11

2. Regionalne placówki opiekuńczo-terapeutyczne oraz interwencyjne ośrodki preadopcyjne zapewniają specja listyczną opiekę medyczną i rehabilitację dzieciom umieszczonym w tych placówkach i ośrodkach. Art. 113.39) Do regionalnych placówek opiekuńczo-terapeutycznych oraz interwencyjnych ośrodków preadopcyjnych  przepisy art. 93 ust. 4, art. 94, art. 95 ust. 5, art. 96–100 i art. 106–108 stosuje się odpowiednio. Art. 11

4. 1. Placówka opiekuńczo-wychowawcza typu rodzinnego otrzymuje środki finansowe na utrzymanie dziecka  oraz środki finansowe na bieżące funkcjonowanie placówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego. 2. Rada powiatu, w drodze uchwały, może zwiększyć wysokość środków finansowych na utrzymanie dziecka w pla cówce opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego oraz wysokość środków finansowych na bieżące funkcjonowanie pla cówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego. Art. 11

5. 1. Środki finansowe na utrzymanie dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego przysłu gują w zryczałtowanej kwocie nie niższej niż 660 zł miesięcznie. 2.  Środki  finansowe  na  utrzymanie  dziecka  legitymującego  się  orzeczeniem o  niepełnosprawności  lub  orzeczeniem  o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności w placówce opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego przy sługują w zryczałtowanej kwocie nie niższej niż 860 zł miesięcznie. 3. Zryczałtowana kwota, o której mowa w ust. 1 i 2, obejmuje wydatki na: 1) wyżywienie dostosowane do potrzeb rozwojowych dziecka; 2) wyposażenie w: a) odzież, obuwie, bieliznę i inne przedmioty osobistego użytku, stosownie do wieku i indywidualnych potrzeb dziecka, b) środki higieny osobistej; 3) podręczniki, pomoce i przybory szkolne; 4) koszty przejazdu do i z miejsca uzasadnionego pobytu poza placówką opiekuńczo-wychowawczą typu rodzinnego; 5) zajęcia kulturalne, rekreacyjne i sportowe; 6) zabawki odpowiednie do wieku rozwojowego dziecka; 7)  miesięczną drobną kwotę do własnego dysponowania przez dziecko umieszczone w placówce opiekuńczo-wychowaw czej typu rodzinnego; 8)  opłatę za pobyt w bursie lub internacie, jeżeli dziecko uczy się poza miejscowością, w której mieści się placówka opie kuńczo-wychowawcza typu rodzinnego. 38) Dodany przez art. 1 pkt 21 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 39) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 22 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. Dziennik Ustaw  – 51 –  Poz. 135

4. Zryczałtowana kwota, o której mowa w ust. 1 i 2, może zostać zwiększona o wydatki na: 1) dofinansowanie wypoczynku poza miejscem zamieszkania dziecka w wieku od 6. do 18. roku życia – raz w roku; 2) pokrycie: a) niezbędnych wydatków związanych z potrzebami przyjmowanego dziecka – jednorazowo, b)  wydatków związanych z wystąpieniem zdarzeń losowych lub innych zdarzeń mających wpływ na jakość sprawowa nej opieki – jednorazowo lub okresowo. Art. 11

6. 1. Środki  finansowe na bieżące  funkcjonowanie placówki opiekuńczo-wychowawczej  typu  rodzinnego  są  określane w miesięcznych i rocznych stawkach. 2. W miesięcznych stawkach są określane środki finansowe na: 1)  utrzymanie lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym albo domu jednorodzinnego, w którym mieści się placów ka opiekuńczo-wychowawcza typu rodzinnego; 2) usługi telekomunikacyjne. 3. W rocznych stawkach są określane środki finansowe na: 1)  bieżące naprawy, remonty oraz wyposażenie placówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego w sprzęt niezbędny  dla umieszczonych w niej dzieci; 2)  świadczenia opieki zdrowotnej, które w całości lub w części nie są finansowane ze środków publicznych na zasadach  określonych w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych; 3) wyrównywanie opóźnień w nauce. Art. 11

7. 1. Środki finansowe na utrzymanie lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym, w którym mieści się  placówka opiekuńczo-wychowawcza typu rodzinnego, przysługują w miesięcznej stawce odpowiadającej wysokości kwoty  kosztów31) ponoszonych na czynsz, opłaty za energię elektryczną i cieplną, wodę, gaz, odbiór nieczystości stałych i płyn nych, windę, antenę zbiorczą, abonament telewizyjny i radiowy, koszty31) związane z kosztami eksploatacji  i remontów,  zaliczki na koszty zarządu nieruchomością wspólną, z uwzględnieniem podatku od nieruchomości  i opłaty za wieczyste  użytkowanie  gruntów,  podzielonej  przez  liczbę  osób  zamieszkujących w  tym  lokalu  i  pomnożonej  przez  liczbę  dzieci  umieszczonych w placówce opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego oraz dyrektora placówki. 2. Środki finansowe na utrzymanie domu jednorodzinnego, w którym mieści się placówka opiekuńczo-wychowawcza  typu rodzinnego, przysługują w miesięcznej stawce odpowiadającej wysokości kwoty kosztów31) ponoszonych na czynsz,  opłaty za energię cieplną i elektryczną, wodę, gaz, odbiór nieczystości stałych i płynnych, abonament telewizyjny i radiowy,  ryczałt na zakup opału, koszty31) związane z kosztami eksploatacji i remontów, z uwzględnieniem podatku od nieruchomoś ci  i opłaty za wieczyste użytkowanie gruntów, podzielonej przez liczbę osób zamieszkujących w domu jednorodzinnym  i pomnożonej przez liczbę dzieci umieszczonych w placówce opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego oraz dyrektora  placówki. Art. 11

8. 1. Środki finansowe na usługi telekomunikacyjne przysługują w miesięcznej stawce odpowiadającej wyso kości kosztów31) ponoszonych na abonament i połączenia telefoniczne w ruchu automatycznym. 2.  Wysokość  środków  finansowych  na  połączenia  telefoniczne  w  ruchu  automatycznym,  w  kwocie  nie  wyższej  niż 346 zł, ustala starosta w porozumieniu z dyrektorem placówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego. Art. 11

9. 1. Środki finansowe na bieżące naprawy i remonty przysługują w rocznej stawce odpowiadającej wysokości  ponoszonych kosztów31) podzielonych przez liczbę osób zamieszkujących w lokalu mieszkalnym lub domu jednorodzin nym i pomnożonej przez liczbę dzieci umieszczonych w placówce opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego, w kwocie  nie wyższej niż 1581 zł na dziecko. 2.  Środki  finansowe  na wyposażenie  placówki  opiekuńczo-wychowawczej  typu  rodzinnego w  sprzęt  niezbędny  dla  umieszczonych w niej  dzieci,  z  uwzględnieniem  standardu  usług  świadczonych w placówkach  opiekuńczo-wychowaw czych, przysługują w rocznej stawce odpowiadającej wysokości poniesionych kosztów31), w kwocie nie wyższej niż 2915 zł  na dziecko. Dziennik Ustaw  – 52 –  Poz. 135

Art. 1

20. Środki finansowe na świadczenia opieki zdrowotnej, które w całości lub w części nie są finansowane ze środ ków publicznych na zasadach określonych w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej  finansowanych ze środków  publicznych, lub na wyrównywanie opóźnień w nauce przysługują w rocznej stawce ustalonej ze starostą w miarę wystąpie nia potrzeb, w wysokości poniesionych wydatków, w kwocie nie wyższej niż 2685 zł na dziecko. Art. 12

1. Do kwot, o których mowa w art. 115 i art. 118–120, przepisy art. 86 ust. 2 stosuje się odpowiednio. Art. 12

2. Wojewoda sprawuje nadzór nad działalnością placówek opiekuńczo-wychowawczych, regionalnych placó wek opiekuńczo-terapeutycznych oraz interwencyjnych ośrodków preadopcyjnych. Art. 12

3. 1. Wojewoda może przeprowadzać kontrolę w nadzorowanych placówkach opiekuńczo-wychowawczych,  regionalnych placówkach opiekuńczo-terapeutycznych oraz interwencyjnych ośrodkach preadopcyjnych. 2. Kontrolę prowadzą upoważnieni pracownicy urzędu wojewódzkiego w zespołach co najmniej dwuosobowych, zwa nych dalej „zespołami inspektorów”. 3. Przy przeprowadzaniu kontroli wojewoda może korzystać z pomocy osób posiadających specjalistyczną wiedzę z za kresu przedmiotu kontroli. 4. Zespół inspektorów, w zakresie prowadzonej kontroli, ma prawo w szczególności do: 1)  żądania udzielenia informacji w formie ustnej lub pisemnej oraz przedstawienia dokumentów i danych, niezbędnych  do sprawowania nadzoru i kontroli; 2) nienaruszającego miru domowego wstępu w ciągu doby do obiektów i pomieszczeń kontrolowanej placówki lub ośrodka; 3) wzywania i przesłuchiwania świadków; 4) zwrócenia się o wydanie opinii biegłych. 5. Członkowie zespołu inspektorów, przeprowadzając czynności, o których mowa w ust. 4, są obowiązani do okazania  imiennego upoważnienia do prowadzenia kontroli oraz dokumentu potwierdzającego tożsamość. 6. Członkiem zespołu inspektorów upoważnionym do prowadzenia kontroli w nadzorowanych przez wojewodę placów kach  opiekuńczo-wychowawczych,  regionalnych  placówkach  opiekuńczo-terapeutycznych  oraz  interwencyjnych  ośrod kach preadopcyjnych może być osoba, która posiada: 1)  tytuł zawodowy magistra na kierunku pedagogika, pedagogika  specjalna, psychologia  lub politologia o  specjalności  profilaktyka społeczna i resocjalizacja; 2) co najmniej trzyletni staż pracy w zawodzie pedagoga lub psychologa albo w zakresie resocjalizacji. Art. 12

4. 1. Wojewoda, w związku z prowadzoną kontrolą, może wystąpić z wnioskiem do właściwego miejscowo  komendanta Policji o pomoc, jeżeli jest to niezbędne do przeprowadzenia czynności, o których mowa w art. 123 ust. 4. 2. Komendant Policji jest obowiązany do zapewnienia zespołowi inspektorów pomocy Policji w toku wykonywanych  przez niego czynności. Art. 12

5. 1. Wojewoda, po przeprowadzeniu kontroli, może wydać zalecenia pokontrolne. 2. Podmiot prowadzący placówkę opiekuńczo-wychowawczą, regionalną placówkę opiekuńczo-terapeutyczną lub in terwencyjny ośrodek preadopcyjny, któremu wydano zalecenia pokontrolne może, w terminie 7 dni od dnia otrzymania tych  zaleceń, zgłosić do nich zastrzeżenia. 3. Wojewoda, w  terminie 14 dni od dnia otrzymania  zastrzeżeń, o których mowa w ust.  2,  przedstawia  stanowisko  w sprawie ich uwzględnienia. 4. W przypadku nieuwzględnienia zastrzeżeń przez wojewodę podmiot, o którym mowa w ust. 2, jest obowiązany w ter minie 30 dni od dnia otrzymania stanowiska wojewody, o którym mowa w ust. 3, do powiadomienia wojewody o realizacji  zaleceń pokontrolnych. 5. W przypadku uwzględnienia zastrzeżeń przez wojewodę podmiot, o którym mowa w ust. 2, jest obowiązany w termi nie 30 dni od dnia otrzymania stanowiska wojewody, o którym mowa w ust. 3, do powiadomienia wojewody o realizacji  zaleceń pokontrolnych, mając na uwadze zmiany wynikające z uwzględnionych zastrzeżeń. Dziennik Ustaw  – 53 –  Poz. 135

6. W przypadku stwierdzenia istotnych uchybień w działalności wojewoda, niezależnie od przysługujących mu innych  środków, zawiadamia o stwierdzonych uchybieniach właściwy organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego. 7. Organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego, o którym mowa w ust. 6, do którego skierowano zawiado mienie o stwierdzonych uchybieniach, jest obowiązany, w terminie 30 dni od dnia otrzymania zawiadomienia o stwierdzo nych uchybieniach, powiadomić wojewodę o podjętych czynnościach. Art. 12

6. W przypadku  niepodjęcia  lub  niewykonania  czynności  wynikających  z  zaleceń  pokontrolnych mających  na celu ograniczenie lub likwidację stwierdzonych istotnych uchybień lub nieprawidłowości w funkcjonowaniu placówki  opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej lub interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego  wojewoda może orzec o czasowym lub stałym cofnięciu zezwolenia na prowadzenie tej placówki lub ośrodka. Art. 12

7. Minister właściwy do spraw rodziny określi, w drodze rozporządzenia: 1)  tryb i sposób kierowania i przyjmowania dziecka do placówki opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówki opie kuńczo-terapeutycznej  i  interwencyjnego  ośrodka  preadopcyjnego  oraz  ich  opuszczania,  z  uwzględnieniem  dzieci  cudzoziemców, 2) organizację placówek i ośrodków, o których mowa w pkt 1, w tym: a)  maksymalną liczbę dzieci pozostających pod opieką jednego wychowawcy oraz innych osób pracujących z dziećmi,  w zależności od organizacji pracy i potrzeb dzieci, b) warunki sprawowania opieki w godzinach nocnych, c) organizację pracy wychowawczej, w tym tryb przeprowadzania diagnozy psycho-fizycznej dziecka, d) prowadzoną dokumentację dotyczącą dziecka, 3) standardy usług świadczonych w placówkach i ośrodkach, o których mowa w pkt 1, 4) wzór wniosku o wydanie zezwolenia na prowadzenie placówki lub ośrodka, o którym mowa w pkt 1 –  uwzględniając  zadania  realizowane  przez  placówki  opiekuńczo-wychowawcze,  regionalne  placówki  opiekuńczo -terapeutyczne  oraz  interwencyjne  ośrodki  preadopcyjne,  potrzebę  zapewnienia  prawidłowego  funkcjonowania  tych  placówek i ośrodków oraz odpowiedniego poziomu świadczonych usług, a także kontaktów dziecka z jego rodziną. Rozdział 4 Ocena sytuacji dziecka umieszczonego w pieczy zastępczej oraz rodzin zastępczych i rodzinnych domów dziecka Art. 12

8. Organizator rodzinnej pieczy zastępczej ocenia: 1) sytuację dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej oraz w rodzinnym domu dziecka; 2) rodzinę zastępczą oraz prowadzącego rodzinny dom dziecka. Art. 12

9. Organizator rodzinnej pieczy zastępczej dokonuje oceny sytuacji dziecka umieszczonego w rodzinie zastęp czej oraz w rodzinnym domu dziecka w celu:40) 1) ustalania aktualnej sytuacji rodzinnej dziecka; 2) analizy stosowanych metod pracy z dzieckiem i rodziną; 3) modyfikowania planu pomocy dziecku; 4) monitorowania procedur adopcyjnych dzieci z uregulowaną sytuacją prawną umożliwiającą przysposobienie; 5) oceny stanu zdrowia dziecka i jego aktualnych potrzeb; 6) oceny zasadności dalszego pobytu dziecka w pieczy zastępczej; 7)  informowania sądu o potrzebie umieszczenia dziecka w placówce działającej na podstawie przepisów o systemie oświa ty, działalności leczniczej lub pomocy społecznej. 40) Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 23 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. Dziennik Ustaw  – 54 –  Poz. 135

Art. 130. Oceny sytuacji dziecka organizator rodzinnej pieczy zastępczej dokonuje w konsultacji w szczególności z: 1) odpowiednio rodziną zastępczą albo prowadzącym rodzinny dom dziecka; 2) pedagogiem; 3) psychologiem; 4) właściwym asystentem rodziny; 5) przedstawicielem ośrodka adopcyjnego; 6) koordynatorem rodzinnej pieczy zastępczej. Art. 13

1. 1. Ocena sytuacji dziecka powinna być przeprowadzana w miarę potrzeb, jednak w przypadku dzieci w wieku  poniżej 3 lat nie rzadziej niż co 3 miesiące, a w przypadku dzieci starszych nie rzadziej niż co 6 miesięcy. 2. Po dokonaniu oceny sytuacji dziecka organizator rodzinnej pieczy zastępczej formułuje na piśmie opinię dotyczącą  zasadności dalszego pobytu dziecka w pieczy zastępczej, a następnie przekazuje ją do właściwego sądu. Art. 13

2. Organizator rodzinnej pieczy zastępczej dokonuje oceny rodziny zastępczej lub prowadzącego rodzinny dom  dziecka pod względem predyspozycji do pełnienia powierzonej im funkcji oraz jakości wykonywanej pracy. Art. 13

3. Oceny rodziny zastępczej lub prowadzącego rodzinny dom dziecka organizator rodzinnej pieczy zastępczej  dokonuje w konsultacji w szczególności z koordynatorem rodzinnej pieczy zastępczej oraz asystentem rodziny pracującym  z rodziną dziecka. Art. 13

4. 1. Organizator rodzinnej pieczy zastępczej dokonuje pierwszej oceny rodziny zastępczej albo prowadzącego  rodzinny dom dziecka  nie  później  niż  przed upływem  roku od umieszczenia  pierwszego dziecka w  rodzinie  zastępczej  albo rodzinnym domu dziecka. 2. Kolejna ocena jest dokonywana po upływie roku od dokonania pierwszej oceny, a następne nie rzadziej niż co 3 lata. 3. W przypadku negatywnej oceny rodziny zastępczej albo prowadzącego rodzinny dom dziecka, kolejna ocena  jest  dokonywana nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia dokonania tej oceny. W przypadku negatywnej kolejnej oceny  organizator rodzinnej pieczy zastępczej kieruje do sądu wniosek o uchyleniu postanowienia o umieszczeniu dziecka w ro dzinie zastępczej albo rodzinnym domu dziecka. 4. W przypadku rodzin zastępczych zawodowych oraz rodzinnych domów dziecka w celu ustalenia zasadności przedłu żenia okresu obowiązywania umowy, o której mowa odpowiednio w art. 54 lub art. 62, oceny dokonuje się także na trzy  miesiące przed wygaśnięciem tej umowy. 5. Organizator rodzinnej pieczy zastępczej wyznacza termin oceny rodziny zastępczej albo prowadzącego rodzinny dom  dziecka, uwzględniając stopień przygotowania rodziny zastępczej albo prowadzącego rodzinny dom dziecka do wykonywa nia ich zadań. Art. 135.41) W placówce opiekuńczo-wychowawczej typu socjalizacyjnego, interwencyjnego i specjalistyczno-terapeu tycznego, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej albo interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym zespół do spraw  okresowej oceny sytuacji dziecka, zwany dalej „zespołem”, ocenia sytuację umieszczonego dziecka. Art. 13

6. Zespół dokonuje oceny dziecka w celu: 1) ustalania aktualnej sytuacji rodzinnej dziecka; 2) analizy stosowanych metod pracy z dzieckiem i rodziną; 3) modyfikowania planu pomocy dziecku; 4) monitorowania procedur adopcyjnych dzieci z uregulowaną sytuacją prawną umożliwiającą przysposobienie; 5) oceny stanu zdrowia dziecka i jego aktualnych potrzeb; 41) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 24 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. Dziennik Ustaw  – 55 –  Poz. 135

6) oceny możliwości powrotu dziecka do rodziny lub umieszczenia go w rodzinnej pieczy zastępczej; 7)  informowania sądu o potrzebie umieszczenia dziecka w placówce działającej na podstawie przepisów o systemie oświa ty, działalności leczniczej lub pomocy społecznej. Art. 13

7. 1. W skład zespołu wchodzą w szczególności: 1) dyrektor placówki lub osoba przez niego wyznaczona; 2) pedagog, psycholog oraz pracownik socjalny, jeżeli są zatrudnieni w placówce; 3) wychowawca kierujący procesem wychowawczym dziecka; 4) przedstawiciel organizatora rodzinnej pieczy zastępczej; 5) lekarz i pielęgniarka, w miarę indywidualnych potrzeb dziecka; 6)  inne osoby, w szczególności asystent rodziny prowadzący pracę z rodziną dziecka oraz przedstawiciel ośrodka adopcyj nego. 2.  Do  udziału  w  posiedzeniu  stałego  zespołu  mogą  być  zapraszani  przedstawiciele:  sądu  właściwego  ze  względu  na miejsce położenia placówki, właściwego powiatowego centrum pomocy rodzinie, ośrodka pomocy społecznej, Policji,  ochrony zdrowia,  instytucji oświatowych oraz organizacji społecznych statutowo zajmujących się problematyką rodziny  i dziecka, a także osoby bliskie dziecku. Art. 13

8. 1. Zespół dokonuje okresowej oceny sytuacji dziecka w miarę potrzeb nie rzadziej niż co pół roku, a w przy padku dziecka w wieku poniżej 3 lat nie rzadziej niż co trzy miesiące. 2. Po dokonaniu okresowej oceny sytuacji dziecka zespół formułuje na piśmie wniosek dotyczący zasadności dalszego  pobytu dziecka w placówce i przesyła go do sądu. Art. 13

9. 1. W placówce opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego oceny sytuacji dziecka dokonuje dyrektor w po rozumieniu z organizatorem rodzinnej pieczy zastępczej właściwym ze względu na położenie placówki. 2. Organizator  rodzinnej pieczy  zastępczej wspiera dyrektora placówki opiekuńczo-wychowawczej  typu  rodzinnego  w sporządzeniu planu pomocy dziecku. 3.42) Przepisy art. 136 i 138 stosuje się odpowiednio. DZIAŁ IV Pomoc dla osób usamodzielnianych Art. 140. 1. Osobie opuszczającej, po osiągnięciu pełnoletności, rodzinę zastępczą, rodzinny dom dziecka, placówkę  opiekuńczo-wychowawczą  lub  regionalną  placówkę  opiekuńczo-terapeutyczną,  zwanej  dalej  „osobą  usamodzielnianą”,  w przypadku gdy umieszczenie w pieczy zastępczej nastąpiło na podstawie orzeczenia sądu: 1) przyznaje się pomoc na: a) kontynuowanie nauki, b) usamodzielnienie, c) zagospodarowanie; 2) udziela się pomocy w uzyskaniu: a) odpowiednich warunków mieszkaniowych, b) zatrudnienia. 2. Przez osobę usamodzielnianą rozumie się również osobę, której pobyt w rodzinnej pieczy zastępczej ustał na skutek  śmierci  osób  tworzących  rodzinę  zastępczą  lub  osoby  prowadzącej  rodzinny  dom dziecka, w  okresie  6 miesięcy  przed  osiągnięciem przez osobę usamodzielnianą pełnoletności. 42) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 25 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. Dziennik Ustaw  – 56 –  Poz. 135

3. W przypadku gdy osoba usamodzielniana przebywa w domu pomocy społecznej albo w placówce zapewniającej cało dobową opiekę osobom niepełnosprawnym lub przewlekle chorym, pomoc, o której mowa w ust. 1, nie przysługuje. Art. 14

1. 1. Pomoc na kontynuowanie nauki, na usamodzielnienie oraz na zagospodarowanie jest przyznawana osobie  usamodzielnianej, która przebywała w pieczy zastępczej przez okres co najmniej: 1) 3 lat – w przypadku osoby usamodzielnianej opuszczającej rodzinę zastępczą spokrewnioną; 2)  roku – w przypadku osoby usamodzielnianej opuszczającej rodzinę zastępczą niezawodową, rodzinę zastępczą zawodo wą, rodzinny dom dziecka, placówkę opiekuńczo-wychowawczą lub regionalną placówkę opiekuńczo-terapeutyczną. 2. Do okresów pobytu w pieczy zastępczej, o których mowa w ust. 1, wlicza się również: 1)  okresy pobytu w domu pomocy społecznej dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych intelektualnie, domu dla matek  z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży oraz w schronisku dla nieletnich, zakładzie poprawczym, specjalnym ośrodku  szkolno-wychowawczym, specjalnym ośrodku wychowawczym, młodzieżowym ośrodku socjoterapii, zapewniającym  całodobową opiekę, i młodzieżowym ośrodku wychowawczym, jeżeli orzeczenie sądu o umieszczeniu w pieczy zastęp czej nie zostało uchylone; 2)  okres pobytu osoby pełnoletniej w rodzinie zastępczej,  rodzinnym domu dziecka, placówce opiekuńczo-wychowaw czej, na zasadach określonych w art. 37 ust. 2. Art. 14

2. 1. Pomoc na usamodzielnienie oraz pomoc na zagospodarowanie jest przyznawana osobie usamodzielnianej,  której dochód miesięczny nie przekracza kwoty 1200 zł. 2. W przypadku gdy dochód miesięczny osoby usamodzielnianej przekracza kwotę 1200 zł, można przyznać pomoc  na usamodzielnienie lub pomoc na zagospodarowanie, jeżeli  jest  to uzasadnione jej sytuacją mieszkaniową, dochodową,  majątkową lub osobistą. 3. Ustalając dochód osoby usamodzielnianej uwzględnia się sumę dochodów tej osoby, jej małżonka oraz dzieci pozo stających na jej utrzymaniu, podzieloną przez liczbę tych osób. 4. Ustalając dochód osoby usamodzielnianej uwzględnia się dochody, o których mowa w ustawie z dnia 28 listopada  2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992, z późn. zm.43)), uzyskane w miesiącu poprzedzają cym miesiąc złożenia wniosku. Art. 14

3. 1. Pomoc, o której mowa w art. 140 ust. 1, jest przyznawana lub udzielana na wniosek osoby usamodzielnianej. 2. Wniosek o przyznanie pomocy na kontynuowanie nauki i pomocy na usamodzielnienie osoba usamodzielniana skła da w powiecie właściwym ze względu na miejsce zamieszkania przed umieszczeniem w pieczy zastępczej. 3. Wniosek o przyznanie pomocy na zagospodarowanie oraz o udzielenie pomocy w uzyskaniu odpowiednich warun ków mieszkaniowych lub w uzyskaniu zatrudnienia składa się w powiecie właściwym ze względu na miejsce osiedlenia się  osoby usamodzielnianej. 4. W przypadku cudzoziemców wniosek składa się w powiecie właściwym ze względu na miejsce pobytu osoby usamo dzielnianej. Art. 144.44) Osoby usamodzielniane są obowiązane niezwłocznie poinformować organ, który przyznał pomoc, o której  mowa w art. 140 ust. 1 pkt 1, o każdej zmianie ich sytuacji osobistej, dochodowej i majątkowej, która ma wpływ na prawo  do tych świadczeń. Art. 14

5. 1. Warunkiem  przyznania  pomocy  na  kontynuowanie  nauki  i  na  usamodzielnienie  jest  złożenie wniosku  oraz posiadanie zatwierdzonego indywidualnego programu usamodzielnienia, określającego w szczególności: 1) zakres współdziałania osoby usamodzielnianej z opiekunem usamodzielnienia; 2)  sposób uzyskania przez osobę usamodzielnianą wykształcenia lub kwalifikacji zawodowych, pomocy w uzyskaniu od powiednich warunków mieszkaniowych oraz w podjęciu przez osobę usamodzielnianą zatrudnienia. 43)  Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 222, poz. 1630, z 2007 r. Nr 64, poz. 427,  Nr 105, poz. 720, Nr 109, poz. 747, Nr 192, poz. 1378 i Nr 200, poz. 1446, z 2008 r. Nr 70, poz. 416, Nr 138, poz. 872 i 875, Nr 223,  poz. 1456 i Nr 237, poz. 1654, z 2009 r. Nr 97, poz. 800 i Nr 219, poz. 1706, z 2010 r. Nr 50, poz. 301, z 2011 r. Nr 106, poz. 622,  Nr 149, poz. 887, Nr 171, poz. 1016 i Nr 205, poz. 1212 oraz z 2012 r. poz. 1255 i 1548. 44) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 26 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. Dziennik Ustaw  – 57 –  Poz. 135

2. Osoba usamodzielniana co najmniej na dwa miesiące przed osiągnięciem przez nią pełnoletności wskazuje osobę,  która podejmuje się pełnienia funkcji opiekuna usamodzielnienia oraz przedstawia pisemną zgodę tej osoby. 3. Opiekunem usamodzielnienia może być osoba tworząca rodzinę zastępczą, prowadząca rodzinny dom dziecka, koor dynator rodzinnej pieczy zastępczej, pracownik socjalny powiatowego centrum pomocy rodzinie, osoba będąca w placówce  opiekuńczo-wychowawczej albo regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej wychowawcą lub psychologiem, lub in na osoba wskazana przez osobę usamodzielnianą i zaakceptowana przez kierownika powiatowego centrum pomocy rodzinie. 4.  Indywidualny program usamodzielnienia  jest opracowywany przez osobę usamodzielnianą wspólnie z opiekunem  usamodzielnienia lub koordynatorem rodzinnej pieczy zastępczej co najmniej na miesiąc przed osiągnięciem przez osobę  usamodzielnianą pełnoletności, a następnie jest zatwierdzany przez kierownika powiatowego centrum pomocy rodzinie. Art. 14

6. 1. Pomoc na kontynuowanie nauki przyznaje się osobie usamodzielnianej, jeżeli kontynuuje naukę: 1) w szkole; 2) w zakładzie kształcenia nauczycieli; 3) w uczelni; 4) na kursach, jeśli ich ukończenie jest zgodne z indywidualnym programem usamodzielnienia; 5) u pracodawcy w celu przygotowania zawodowego. 2. Wysokość pomocy, o której mowa w ust. 1, wynosi nie mniej niż 500 zł miesięcznie. 3. Pomoc, o której mowa w ust. 1, przyznaje się na czas nauki, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez osobę usamo dzielnianą 25. roku życia. 4. Pomoc, o której mowa w ust. 1, przysługuje w czasie  trwania odpowiednio roku szkolnego, roku akademickiego,  kursu albo przygotowania zawodowego. 5. W przypadku gdy po ukończeniu: 1)  nauki w szkole ponadgimnazjalnej osoba usamodzielniana została przyjęta w tym samym roku kalendarzowym na stu dia wyższe lub do zakładu kształcenia nauczycieli, 2)  studiów pierwszego stopnia osoba usamodzielniana została przyjęta w tym samym roku kalendarzowym na studia dru giego stopnia – pomoc, o której mowa w ust. 1, przysługuje także za wrzesień. 6.  Osoba  usamodzielniana  otrzymująca  pomoc  pieniężną  na  kontynuowanie  nauki  jest  obowiązana  przedłożyć,  nie rzadziej niż raz na 6 miesięcy, zaświadczenie stwierdzające kontynuowanie nauki. 7. W przypadku gdy uprawnienie do pomocy na kontynuowanie nauki nie obejmuje pełnego miesiąca kalendarzowego,  pomoc przyznaje się w wysokości proporcjonalnej do liczby dni w danym miesiącu kalendarzowym, w których przysługuje  pomoc. Art. 14

7. Pomoc na kontynuowanie nauki nie przysługuje w przypadku, gdy osoba usamodzielniana: 1)  kontynuuje naukę w szkole ponadgimnazjalnej lub uczelni, która zapewnia nieodpłatną naukę i nieodpłatne pełne utrzy manie; 2)  bez uzasadnionych powodów zmieniła trzykrotnie, na tym samym poziomie kształcenia, szkołę, zakład kształcenia na uczycieli lub uczelnię, kurs lub przygotowanie do wykonywania zawodu; 3) została umieszczona w zakładzie karnym. Art. 14

8. 1. Pomoc na kontynuowanie nauki można zawiesić w przypadku, gdy: 1)  w trakcie kształcenia w zakładzie kształcenia nauczycieli  lub w uczelni osoba usamodzielniana przebywa na urlopie  od zajęć; 2) osoba usamodzielniana nie realizuje indywidualnego programu usamodzielnienia. 2. Zawieszenie pomocy na kontynuowanie nauki następuje z urzędu lub na wniosek osoby usamodzielnianej, w drodze  decyzji. Dziennik Ustaw  – 58 –  Poz. 135

Art. 14

9. 1. Wysokość pomocy na usamodzielnienie wynosi: 1)  w przypadku osoby usamodzielnianej opuszczającej  rodzinę zastępczą spokrewnioną – nie mniej niż 3300 zł,  jeżeli  przebywała w pieczy zastępczej przez okres co najmniej 3 lat; 2)  w  przypadku  osoby  usamodzielnianej  opuszczającej  rodzinę  zastępczą  niezawodową,  rodzinę  zastępczą  zawodową,  rodzinny dom dziecka, placówkę opiekuńczo-wychowawczą lub regionalną placówkę opiekuńczo-terapeutyczną:45) a) nie mniej niż 6600 zł – jeżeli przebywała w pieczy zastępczej przez okres powyżej 3 lat, b) nie mniej niż 3300 zł – jeżeli przebywała w pieczy zastępczej przez okres od 2 do 3 lat, c)  nie mniej niż 1650 zł – jeżeli przebywała w pieczy zastępczej przez okres poniżej 2 lat, nie krócej jednak niż przez  okres roku. 2. Pomoc na usamodzielnienie może zostać wypłacona, w zależności od ustaleń indywidualnego programu usamodziel niania, jednorazowo lub w ratach, nie później jednak niż do ukończenia przez osobę usamodzielnianą 26. roku życia. 3. W przypadku gdy osoba usamodzielniana otrzymuje pomoc na kontynuowanie nauki, pomoc na usamodzielnienie  jest wypłacana po zakończeniu pobierania pomocy na kontynuowanie nauki. W uzasadnionych przypadkach pomoc na usamo dzielnienie może zostać wypłacona w trakcie wypłacania pomocy na kontynuowanie nauki. Art. 150. 1. Pomoc na zagospodarowanie jest wypłacana jednorazowo, nie później niż do ukończenia przez osobę usamo dzielnianą 26. roku życia, w wysokości nie niższej niż 1500 zł, a w przypadku osoby legitymującej się orzeczeniem o umiar kowanym albo znacznym stopniu niepełnosprawności w wysokości nie niższej niż 3000 zł. 2. Pomoc na zagospodarowanie może być przyznana w formie rzeczowej. Art. 15

1. 1.  Przyznanie  oraz  odmowa  przyznania  pomocy  dla  osoby  usamodzielnianej  na  kontynuowanie  nauki,  na usamodzielnienie oraz na zagospodarowanie następuje w drodze decyzji. 2. W  przypadku  zmiany  przepisów  regulujących  prawo  do  pomocy  dla  osoby  usamodzielnianej  lub  jej  wysokość  oraz w przypadku zmiany sytuacji osobistej, dochodowej lub majątkowej osoby usamodzielnianej, organ właściwy do wy dania decyzji może bez zgody osoby usamodzielnianej zmienić lub uchylić decyzję, o której mowa w ust. 1. 3. Decyzję zmienia się lub uchyla, jeżeli osoba usamodzielniana marnotrawi przyznane świadczenia. 4. Udzielenie osobie usamodzielnianej pomocy, o której mowa w art. 140 ust. 1 pkt 2, nie wymaga wydania decyzji. Art. 15

2. Przyznania pomocy na kontynuowanie nauki, na usamodzielnienie lub na zagospodarowanie można odmówić  w przypadku, gdy: 1) istnieje uzasadnione przypuszczenie, że pomoc zostanie wykorzystana niezgodnie z celem, na jaki zostanie przyznana; 2) osoba usamodzielniana przed osiągnięciem pełnoletności opuściła samowolnie pieczę zastępczą; 3) osoba usamodzielniana porzuciła naukę umożliwiającą jej przygotowanie zawodowe i nie podejmuje zatrudnienia; 4) stosunek pracy z osobą usamodzielnianą został rozwiązany bez wypowiedzenia z winy pracownika; 5) osoba usamodzielniana bez uzasadnionej przyczyny uchyla się od podjęcia proponowanego jej zatrudnienia; 6) osoba usamodzielniana została skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub przestępstwo skarbowe. Art. 15

3. Do pomocy dla osób usamodzielnianych przepisy art. 86 ust. 2 i 3, art. 91 i 92 stosuje się odpowiednio. DZIAŁ V Postępowanie adopcyjne Art. 15

4. 1. Prowadzenie procedur przysposobienia oraz przygotowanie osób zgłaszających gotowość do przysposobie nia dziecka, zwanych dalej „kandydatami do przysposobienia dziecka”, stanowi wyłączną kompetencję ośrodka adopcyjnego. 45) Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 27 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. Dziennik Ustaw  – 59 –  Poz. 135

2. Ośrodek adopcyjny prowadzi samorząd województwa lub podmiot, któremu samorząd województwa zlecił realizację  tego zadania, na podstawie art. 190. 3. W przypadku zlecenia realizacji zadania, o którym mowa w ust. 2, marszałek województwa zleca prowadzenie ośrod ka adopcyjnego na okres co najmniej 5 lat. 4. Marszałek województwa publikuje w Biuletynie Informacji Publicznej województwa wykaz ośrodków adopcyjnych,  które na terenie województwa prowadzą postępowania adopcyjne. Art. 15

5. 1. Ośrodek adopcyjny w realizacji swoich zadań kieruje się dobrem dziecka i poszanowaniem jego praw. 2. Ośrodek adopcyjny współpracuje ze  środowiskiem  lokalnym, w szczególności z  innymi podmiotami właściwymi  w zakresie wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej, jednostkami organizacyjnymi pomocy społecznej, sądami i ich  organami pomocniczymi, instytucjami oświatowymi, podmiotami leczniczymi, a także kościołami i związkami wyznanio wymi oraz organizacjami społecznymi. Art. 15

6. 1. Do zadań ośrodka adopcyjnego należy, w szczególności: 1)  kwalifikacja dzieci zgłoszonych do przysposobienia oraz sporządzanie dla dziecka zakwalifikowanego do przysposo bienia diagnozy psychologicznej i pedagogicznej oraz gromadzenie aktualnych informacji o stanie zdrowia dziecka; 2) dobór rodziny przysposabiającej właściwej ze względu na potrzeby dziecka; 3)  współpraca z sądem opiekuńczym, polegająca w szczególności na powiadamianiu o okolicznościach uzasadniających  wszczęcie z urzędu postępowania opiekuńczego; 4) udzielanie pomocy w przygotowaniu wniosków o przysposobienie i zgromadzeniu niezbędnych dokumentów; 5) gromadzenie informacji o dzieciach, które mogą być przysposobione; 6) przeprowadzanie badań pedagogicznych i psychologicznych kandydatów do przysposobienia dziecka; 7)  przeprowadzanie analizy sytuacji osobistej, zdrowotnej, rodzinnej, dochodowej i majątkowej kandydatów do przyspo sobienia dziecka, zwanej dalej „wywiadem adopcyjnym”; 8) prowadzenie działalności diagnostyczno-konsultacyjnej dla kandydatów do przysposobienia dziecka; 9)  wspieranie  psychologiczno-pedagogiczne  kandydatów  do  przysposobienia  dziecka  oraz  osób,  które  przysposobiły  dziecko;

10)  organizowanie szkoleń dla kandydatów do przysposobienia dziecka; 11)  wydawanie świadectw ukończenia szkolenia dla kandydatów do przysposobienia dziecka, opinii o ich kwalifikacjach  osobistych oraz sporządzanie opinii kwalifikacyjnej w sprawach dotyczących umieszczania dzieci w rodzinie przyspo sabiającej; 12)  zapewnienie pomocy psychologicznej kobietom w ciąży oraz pacjentkom oddziałów ginekologiczno-położniczych, któ re sygnalizują zamiar pozostawienia dziecka bezpośrednio po urodzeniu; 13) prowadzenie dokumentacji z zakresu wykonywanych zadań. 2.46) Ośrodki adopcyjne wykonują swoje zadania nieodpłatnie.  3. (uchylony).47) 4. (uchylony).47) Art. 15

7. Szczegółowe zadania oraz organizację działania, w tym godziny pracy, ośrodka adopcyjnego określa regula min organizacyjny tego ośrodka, opracowany przez dyrektora ośrodka w porozumieniu z marszałkiem województwa. Art. 15

8. 1. Dyrektorem ośrodka adopcyjnego może być osoba, która: 1) posiada tytuł zawodowy magistra na kierunku psychologia, socjologia, pedagogika, nauki o rodzinie lub prawo; 46) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 28 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 47) Przez art. 1 pkt 28 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3. Dziennik Ustaw  – 60 –  Poz. 135

2) posiada co najmniej 3-letni staż pracy w instytucji zajmującej się pracą z dziećmi lub rodziną; 3) nie jest i nie była pozbawiona władzy rodzicielskiej oraz władza rodzicielska nie jest jej zawieszona ani ograniczona; 4)  wypełnia obowiązek alimentacyjny – w przypadku gdy taki obowiązek w stosunku do niej wynika z tytułu egzekucyj nego; 5) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe. 2. W przypadku wszczęcia przeciwko osobie będącej dyrektorem ośrodka adopcyjnego postępowania karnego o umyśl ne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego przepisy art. 13 stosuje się odpowiednio. Art. 15

9. 1. Osobą pracującą w ośrodku adopcyjnym, zajmującą się prowadzeniem procedur przysposobienia lub przy gotowaniem osób zgłaszających gotowość do przysposobienia dziecka może być osoba, która: 1) posiada tytuł zawodowy magistra lub tytuł równorzędny: a) na kierunku psychologia, pedagogika, nauki o rodzinie lub prawo, albo b)  na dowolnym kierunku, uzupełniony studiami podyplomowymi w zakresie psychologii, pedagogiki lub nauk o rodzinie; 2)  posiada co najmniej roczny staż pracy z dziećmi w instytucjach, których zakres działania obejmuje opiekę nad dziec kiem lub pracę z rodziną; 3) nie jest i nie była pozbawiona władzy rodzicielskiej oraz władza rodzicielska nie jest jej zawieszona ani ograniczona; 4)  wypełnia obowiązek alimentacyjny – w przypadku gdy taki obowiązek w stosunku do niej wynika z tytułu egzekucyj nego; 5) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe. 2. W przypadku wszczęcia przeciwko osobie, o której mowa w ust. 1, postępowania karnego o umyślne przestępstwo  ścigane z oskarżenia publicznego przepisy art. 13 stosuje się odpowiednio. Art. 160. 1. Ośrodek adopcyjny współpracuje z kandydatami do przysposobienia dziecka w zakresie opieki nad dziec kiem i jego wychowania, w szczególności w następujących dziedzinach: 1) diagnoza pedagogiczna i psychologiczna dzieci i rodzin; 2) problemy wychowawcze w rodzinie; 3) problemy związane z rozwojem dziecka. 2. Ośrodek adopcyjny wspiera osoby, które przysposobiły dziecko, w wykonywaniu przez nie funkcji opiekuńczo-wy chowawczych przez: 1) pomoc w rozwiązywaniu problemów wychowawczych i opiekuńczych; 2) poradnictwo i terapię, w tym terapię rodzinną; 3) pomoc pedagogiczną i psychologiczną; 4) pomoc prawną w zakresie prawa rodzinnego. 3. Pomocy i poradnictwa, o których mowa w ust. 2, udziela się na wniosek. Art. 16

1. 1. Ośrodek adopcyjny prowadzi: 1) dokumentację dotyczącą: a) kandydatów do przysposobienia dziecka, b) szkoleń osób, o których mowa w lit. a, c)  dzieci  zakwalifikowanych  do  przysposobienia,  w  tym  dzieci  zakwalifikowanych  do  przysposobienia  związanego  ze zmianą dotychczasowego miejsca zamieszkania dziecka na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na miejsce za mieszkania w innym państwie, d)  pomocy pedagogicznej, psychologicznej i z zakresu prawa rodzinnego udzielonej osobom, które przysposobiły dziec ko, i rodzinom naturalnym; 2) rejestr osób, które ukończyły szkolenie, o którym mowa w art. 172 ust. 1. Dziennik Ustaw  – 61 –  Poz. 135

2. Ośrodek adopcyjny gromadzi następujące informacje dotyczące kandydatów do przysposobienia dziecka: 1) imię i nazwisko; 2) obywatelstwo; 3) adres miejsca zamieszkania; 4) stan cywilny; 5) wykształcenie; 6) zawód; 7) miejsce pracy; 8) warunki mieszkaniowe; 9) źródła dochodu;

10)  dane o stanie zdrowia niezbędne do stwierdzenia, że osoba może sprawować właściwą opiekę nad dzieckiem; 11) informację o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego. 3. Ośrodek adopcyjny gromadzi następujące informacje dotyczące dzieci zakwalifikowanych do przysposobienia: 1) imię i nazwisko; 2) adres miejsca zamieszkania; 3) datę i miejsce urodzenia dziecka i datę urodzenia jego rodziców; 4) dane dotyczące sytuacji prawnej oraz aktualnego miejsca pobytu dziecka i jego rodzeństwa; 5) dane o stanie zdrowia i rozwoju psychofizycznym; 6) dane dotyczące stanu zdrowia oraz innych informacji dotyczących rodziców dziecka mających wpływ na zdrowie dziecka. Art. 16

2. 1. Marszałek województwa wyznacza i ogłasza, w drodze obwieszczenia, w wojewódzkim dzienniku urzędo wym ośrodek adopcyjny właściwy do prowadzenia banku danych o dzieciach z terenu województwa oczekujących na przy sposobienie, zwanego dalej „wojewódzkim bankiem danych”, i informuje o tym sąd. 2. Marszałek województwa monitoruje  przebieg  procesów  adopcyjnych w ośrodkach  adopcyjnych  na  terenie woje wództwa. Art. 16

3. Minister właściwy do spraw rodziny wyznacza i ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym  Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” ośrodek adopcyjny właściwy do prowadzenia centralnego banku danych o dzie ciach oczekujących na przysposobienie, zwanego dalej „centralnym bankiem danych”. Art. 16

4. 1. Rodzice, podmiot leczniczy, organizator rodzinnej pieczy zastępczej, dyrektor placówki opiekuńczo-wy chowawczej, regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej lub interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego oraz inna in stytucja lub osoba, które powzięły informację o dziecku uzasadniającą zakwalifikowanie dziecka do przysposobienia, zgła szają tę informację do ośrodka adopcyjnego działającego na terenie województwa, w którym przebywa dziecko. 2. W przypadku powzięcia  informacji,  o której mowa w ust.  1,  ośrodek adopcyjny  sporządza  informację o  sytuacji  prawnej,  rodzinnej  i zdrowotnej dziecka, zwaną dalej „kartą dziecka”, oraz gromadzi dostępną dokumentację medyczną  i psychologiczną dotyczącą dziecka. 3. W przypadku gdy ośrodek adopcyjny nie posiada informacji o sytuacji prawnej dziecka, w terminie 3 dni od powzię cia informacji, o której mowa w ust. 1, występuje do ośrodka adopcyjnego prowadzącego wojewódzki bank danych o usta lenie sytuacji prawnej dziecka. 4. W terminie 7 dni od otrzymania wystąpienia, o którym mowa w ust. 3, ośrodek adopcyjny prowadzący wojewódzki  bank danych przekazuje do ośrodka adopcyjnego, o którym mowa w ust. 3, informację o sytuacji prawnej dziecka. 5. W terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o sytuacji prawnej umożliwiającej przysposobienie dziecka ośrodek  adopcyjny dokonuje kwalifikacji dziecka do przysposobienia oraz, w przypadku niepozyskania kandydata do przysposobie nia tego dziecka, przesyła ją wraz z kartą dziecka oraz dostępną dokumentacją medyczną i psychologiczną dotyczącą dziec ka do ośrodka adopcyjnego prowadzącego wojewódzki bank danych. Dziennik Ustaw  – 62 –  Poz. 135

6. Ośrodek adopcyjny prowadzący wojewódzki bank danych, w terminie 3 dni od dnia otrzymania dokumentów, o któ rych mowa w ust. 5, przekazuje te dokumenty do ośrodków adopcyjnych na terenie województwa oraz do ośrodków adop cyjnych prowadzących wojewódzkie banki danych w pozostałych województwach celem poszukiwania dla dziecka rodziny  przysposabiającej. 7. W przypadku nieznalezienia kandydata do przysposobienia dziecka, w terminie 45 dni od dnia przekazania dokumen tów do ośrodków, o których mowa w ust. 6, ośrodek adopcyjny prowadzący wojewódzki bank danych przekazuje w termi nie 3 dni kwalifikację dziecka oraz kartę dziecka wraz z dostępną dokumentacją medyczną  i psychologiczną dotyczącą  dziecka do ośrodka adopcyjnego prowadzącego centralny bank danych. 8. Ośrodek adopcyjny prowadzący centralny bank danych kwalifikuje dziecko do przysposobienia, o którym mowa  w art. 167, w  terminie 7 dni od dnia otrzymania kwalifikacji dziecka oraz karty dziecka wraz z dostępną dokumentacją  medyczną i psychologiczną dotyczącą dziecka. 9. Dokumenty, o których mowa w ust. 5, są przesyłane w formie elektronicznej, z zastosowaniem systemu teleinforma tycznego, o którym mowa w art. 187 ust. 3. Art. 16

5. O możliwości przysposobienia dziecka, którego brat albo siostra zostali wcześniej przysposobieni, należy  bezzwłocznie poinformować tę rodzinę, która przysposobiła brata albo siostrę. Art. 16

6. 1. Kwalifikacja dziecka do przysposobienia obejmuje: 1) diagnozę psychologiczną dziecka; 2) określenie specyfiki potrzeb dziecka w kontekście prawidłowego doboru rodziny; 3) dokonywaną przez psychologa ocenę stopnia możliwości nawiązania przez dziecko więzi emocjonalnej w nowej rodzinie; 4) ustalenie sytuacji prawnej rodzeństwa dziecka. 2. Przy kwalifikowaniu dziecka do przysposobienia ośrodek adopcyjny współpracuje w szczególności z asystentem ro dziny, koordynatorem  rodzinnej pieczy zastępczej, organizatorem  rodzinnej pieczy zastępczej, placówkami opiekuńczo -wychowawczymi, regionalnymi placówkami opiekuńczo-terapeutycznymi, interwencyjnymi ośrodkami preadopcyjnymi,  podmiotami leczniczymi, placówkami oświatowymi, jednostkami organizacyjnymi pomocy społecznej, sądami oraz Policją. Art. 16

7. Dziecko może być zakwalifikowane do przysposobienia związanego ze zmianą dotychczasowego miejsca  zamieszkania dziecka na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na miejsce zamieszkania w innym państwie po wyczerpaniu  wszystkich możliwości znalezienia kandydata do przysposobienia tego dziecka na terenie kraju, chyba że między przyspo sabiającym a przysposabianym dzieckiem istnieje stosunek pokrewieństwa lub powinowactwa albo gdy przysposabiający  już przysposobił siostrę lub brata przysposabianego dziecka. Art. 16

8. 1. Minister właściwy do spraw rodziny współpracuje z organami centralnymi innych państw lub licencjono wanymi  przez  rządy  tych  państw  organizacjami  lub  ośrodkami  adopcyjnymi  w  zakresie  przysposobienia  związanego  ze zmianą dotychczasowego miejsca zamieszkania dziecka na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na miejsce zamieszka nia w innym państwie lub wyznacza ośrodki adopcyjne upoważnione do tej współpracy. 2. Procedury przysposobienia związane ze zmianą miejsca zamieszkania dziecka na miejsce zamieszkania poza granica mi Rzeczypospolitej Polskiej może przeprowadzać wyłącznie ośrodek adopcyjny upoważniony do współpracy z organami  centralnymi innych państw lub z licencjonowanymi przez rządy innych państw organizacjami lub ośrodkami adopcyjnymi. 3. Minister właściwy do spraw rodziny ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej  Polskiej „Monitor Polski” listę ośrodków adopcyjnych, o których mowa w ust. 2. Art. 16

9. 1. Ośrodek adopcyjny umożliwia kontakt z dzieckiem oraz udostępnia o nim informacje kandydatom do przy sposobienia  dziecka  po  ukończeniu  przez  kandydata  do  przysposobienia  dziecka  szkolenia,  o  którym mowa w  art.  172  ust. 1, i otrzymaniu pozytywnej opinii kwalifikacyjnej oraz zakwalifikowaniu dziecka do przysposobienia, chyba że przy sposobienie następuje między członkami rodziny. 2. W przypadku gdy kandydat do przysposobienia dziecka zamieszkuje poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej pod mioty, o których mowa w art. 168 ust. 2, przekazują informację o dziecku pełnomocnikom organizacji lub ośrodków adop cyjnych  licencjonowanych przez  rządy  innych państw, po zakwalifikowaniu dziecka do przysposobienia przez ośrodek,  o  którym mowa w  art.  164  ust.  8,  oraz  umożliwiają  kandydatom  zakwalifikowanym przez  podmioty,  o  których mowa  w art. 168 ust. 2, kontakt z dzieckiem, chyba że przysposobienie następuje między członkami rodziny. Dziennik Ustaw  – 63 –  Poz. 135

Art. 170. 1. W przypadku gdy gotowość do przysposobienia dziecka zgłoszą: 1) osoby spokrewnione lub spowinowacone z dzieckiem, 2) rodzina zastępcza lub prowadzący rodzinny dom dziecka, w których dziecko jest umieszczone – ośrodek adopcyjny nie wszczyna postępowania, o którym mowa w art. 164, a wszczęte zawiesza. 2. Wszczęcie lub podjęcie postępowania, o którym mowa w art. 164, następuje, jeżeli osoby, o których mowa w ust. 1,  nie uzyskają pozytywnej wstępnej oceny ośrodka adopcyjnego. 3. W przypadku gdy osoby wymienione w ust. 1 pkt 1 nie mają stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,  a dziecko w wyniku przysposobienia miałoby zmienić miejsce zamieszkania w Rzeczypospolitej Polskiej na miejsce za mieszkania w innym państwie, ośrodek adopcyjny, nie wszczynając postępowania, o którym mowa w art. 164, albo zawie szając to postępowanie, przesyła posiadane dokumenty do ministra właściwego do spraw rodziny w celu realizacji zadań  wynikających z konwencji, o której mowa w art. 187 ust. 1 pkt 9. Art. 17

1. Ośrodek  adopcyjny  odpowiedzialny  za  kwalifikację  do  przysposobienia  dziecka  zgłoszonego  uprzednio  do wojewódzkich banków danych lub do centralnego banku danych, informuje ośrodki adopcyjne prowadzące te banki da nych o przysposobieniu dziecka, w terminie 7 dni od dnia uprawomocnienia się postanowienia sądu. Art. 17

2. 1. Kandydaci do przysposobienia dziecka są obowiązani posiadać świadectwo ukończenia szkolenia organi zowanego przez ośrodek adopcyjny. 2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy kandydatów do przysposobienia spokrewnionych albo spowinowa conych z dzieckiem lub sprawujących nad nim rodzinną pieczę zastępczą. 3. Program szkolenia kandydatów do przysposobienia dziecka zatwierdza, na okres pięciu lat, minister właściwy do spraw  rodziny, na wniosek podmiotu prowadzącego szkolenie. 4. Zatwierdzenie lub odmowa zatwierdzenia programu szkolenia, o którym mowa w ust. 3, następuje w drodze decyzji. 5. Przed skierowaniem kandydata do przysposobienia dziecka na szkolenie ośrodek adopcyjny dokonuje jego wstępnej  oceny, z uwzględnieniem: 1) kwalifikacji osobistych, o których mowa w art. 1141 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy; 2) motywacji do podjęcia się wychowywania dziecka; 3) wywiadu adopcyjnego. Art. 17

3. Minister właściwy do spraw rodziny określi, w drodze rozporządzenia, liczbę godzin i zakres programowy  szkolenia dla kandydatów do przysposobienia dziecka oraz kwalifikacje osób, które mogą prowadzić szkolenia, biorąc pod  uwagę specyfikę zadań opiekuńczo-wychowawczych wykonywanych przez kandydatów oraz mając na uwadze koniecz ność zapewnienia odpowiedniego poziomu sprawowanej opieki. Art. 17

4. 1. Ośrodki adopcyjne, o których mowa w art. 162, 163 i 168 ust. 2, przekazują ministrowi właściwemu do spraw  rodziny, nie rzadziej niż co 6 miesięcy, informacje o realizacji powierzonych zadań. 2. Ośrodki adopcyjne przekazują informacje o realizacji powierzonych zadań za pośrednictwem marszałka województwa. Art. 17

5. Minister właściwy do spraw rodziny określi, w drodze rozporządzenia, wzór kwestionariusza wywiadu adop cyjnego oraz karty dziecka, mając na uwadze sprawne i rzetelne przeprowadzenie procedury przysposobienia. DZIAŁ VI Zadania administracji publicznej w zakresie wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej Art. 17

6. Do zadań własnych gminy należy: 1) opracowanie i realizacja 3-letnich gminnych programów wspierania rodziny; 2) tworzenie możliwości podnoszenia kwalifikacji przez asystentów rodziny; Dziennik Ustaw  – 64 –  Poz. 135

3)  tworzenie oraz rozwój systemu opieki nad dzieckiem, w tym placówek wsparcia dziennego, oraz praca z rodziną prze żywającą trudności w wypełnianiu funkcji opiekuńczo-wychowawczych przez: a)  zapewnienie rodzinie przeżywającej trudności wsparcia i pomocy asystenta rodziny oraz dostępu do specjalistyczne go poradnictwa, b) organizowanie szkoleń i tworzenie warunków do działania rodzin wspierających, c) prowadzenie placówek wsparcia dziennego oraz zapewnienie w nich miejsc dla dzieci; 4) finansowanie: a) (uchylona),48) b) podnoszenia kwalifikacji przez asystentów rodziny, c) kosztów związanych z udzielaniem pomocy, o której mowa w art. 29 ust. 2, ponoszonych przez rodziny wspierające; 5)  współfinansowanie pobytu dziecka w rodzinie zastępczej, rodzinnym domu dziecka, placówce opiekuńczo-wychowaw czej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej lub interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym; 6)  sporządzanie  sprawozdań  rzeczowo-finansowych z zakresu wspierania  rodziny oraz przekazywanie  ich właściwemu  wojewodzie, w wersji elektronicznej, z zastosowaniem systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 187 ust. 3; 7)  prowadzenie monitoringu sytuacji dziecka z rodziny zagrożonej kryzysem lub przeżywającej trudności w wypełnianiu  funkcji opiekuńczo-wychowawczej, zamieszkałego na terenie gminy; 8) przekazywanie do biura informacji gospodarczej informacji, o której mowa w art. 193 ust. 8. Art. 17

7. 1. Do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej realizowanych przez gminę należy wykonywanie  zadań wynikających z rządowych programów z zakresu wspierania rodziny. 2. Gmina realizuje zadania zlecone z zakresu administracji rządowej zgodnie z wytycznymi przekazanymi przez woje wodę. Art. 17

8. Wójt może upoważnić swojego zastępcę, pracownika urzędu albo kierownika ośrodka pomocy społecznej  lub innej jednostki organizacyjnej gminy, a także inną osobę na wniosek kierownika ośrodka pomocy społecznej lub innej  jednostki organizacyjnej gminy, do prowadzenia postępowań w sprawach z zakresu wspierania rodziny oraz wydawania  w tych sprawach decyzji. Art. 17

9. 1. W terminie do dnia 31 marca każdego roku wójt składa radzie gminy roczne sprawozdanie z realizacji za dań z zakresu wspierania rodziny oraz przedstawia potrzeby związane z realizacją zadań. 2. Rada gminy, biorąc pod uwagę potrzeby, o których mowa w ust. 1, uchwala gminne programy wspierania rodziny. Art. 180. Do zadań własnych powiatu należy: 1)  opracowanie  i  realizacja  3-letnich  powiatowych  programów  dotyczących  rozwoju  pieczy  zastępczej,  zawierających  między innymi coroczny limit rodzin zastępczych zawodowych; 2)  zapewnienie  dzieciom pieczy  zastępczej w  rodzinach  zastępczych,  rodzinnych  domach  dziecka  oraz w  placówkach  opiekuńczo-wychowawczych; 3)  organizowanie  wsparcia  osobom  usamodzielnianym  opuszczającym  rodziny  zastępcze,  rodzinne  domy  dziecka  oraz placówki opiekuńczo-wychowawcze i regionalne placówki opiekuńczo-terapeutyczne, przez wspieranie procesu  usamodzielnienia; 4) tworzenie warunków do powstawania i działania rodzin zastępczych, rodzinnych domów dziecka i rodzin pomocowych; 5) prowadzenie placówek opiekuńczo-wychowawczych oraz placówek wsparcia dziennego o zasięgu ponadgminnym; 6)49) organizowanie szkoleń dla rodzin zastępczych, prowadzących rodzinne domy dziecka i dyrektorów placówek opie kuńczo-wychowawczych typu rodzinnego oraz kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej, prowadzenia ro dzinnego domu dziecka lub pełnienia funkcji dyrektora placówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego;  48) Przez art. 1 pkt 29 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 49) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 30 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. Dziennik Ustaw  – 65 –  Poz. 135

7) organizowanie wsparcia dla rodzinnej pieczy zastępczej, w szczególności przez tworzenie warunków do powstawania: a) grup wsparcia, b) specjalistycznego poradnictwa; 8) powoływanie centrów administracyjnych do obsługi placówek opiekuńczo-wychowawczych; 9) wyznaczanie organizatora rodzinnej pieczy zastępczej;

10)  zapewnienie przeprowadzenia przyjętemu do pieczy zastępczej dziecku niezbędnych badań lekarskich; 11) prowadzenie rejestru danych, o którym mowa w art. 46; 12)  kompletowanie we współpracy z właściwym ośrodkiem pomocy społecznej dokumentacji związanej z przygotowaniem  dziecka do umieszczenia w rodzinie zastępczej albo rodzinnym domu dziecka; 13) finansowanie: a)  świadczeń pieniężnych dotyczących dzieci z terenu powiatu, umieszczonych w rodzinach zastępczych, rodzinnych  domach dziecka, placówkach opiekuńczo-wychowawczych, regionalnych placówkach opiekuńczo-terapeutycznych,  interwencyjnych ośrodkach preadopcyjnych lub rodzinach pomocowych, na jego terenie lub na terenie innego powiatu, b)  pomocy  przyznawanej  osobom  usamodzielnianym  opuszczającym  rodziny  zastępcze,  rodzinne  domy  dziecka,  placówki opiekuńczo-wychowawcze lub regionalne placówki opiekuńczo-terapeutyczne, c)  szkoleń dla kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej, prowadzenia rodzinnego domu dziecka lub pełnienia  funkcji dyrektora placówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego oraz szkoleń dla rodzin zastępczych, prowa dzących rodzinne domy dziecka oraz dyrektorów placówek opiekuńczo-wychowawczych typu rodzinnego; 14)  sporządzanie sprawozdań rzeczowo-finansowych z zakresu wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej oraz przeka zywanie ich właściwemu wojewodzie, w wersji elektronicznej, z zastosowaniem systemu teleinformatycznego, o któ rym mowa w art. 187 ust. 3; 15) przekazywanie do biura informacji gospodarczej informacji, o której mowa w art. 193 ust. 8. Art. 18

1. Do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej realizowanych przez powiat należy: 1) realizacja zadań wynikających z rządowych programów wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej; 2) finansowanie pobytu w pieczy zastępczej osób, o których mowa w art. 5 ust. 3. Art. 18

2. 1. Zadania powiatu w zakresie pieczy zastępczej starosta wykonuje za pośrednictwem powiatowego centrum  pomocy rodzinie oraz organizatorów rodzinnej pieczy zastępczej. 2. Do zakresu działania powiatowego centrum pomocy rodzinie należą wszystkie sprawy z zakresu pieczy zastępczej  niezastrzeżone na rzecz innych podmiotów. 3. W indywidualnych sprawach z zakresu pieczy zastępczej, należących do właściwości powiatu, decyzje wydaje staro sta, upoważniony przez niego kierownik powiatowego centrum pomocy rodzinie lub inni pracownicy powiatowego centrum  pomocy rodzinie upoważnieni na wniosek kierownika. 4. Kierownik powiatowego centrum pomocy rodzinie współpracuje z sądem w sprawach dotyczących opieki i wycho wania dzieci, których rodzice zostali pozbawieni lub ograniczeni we władzy rodzicielskiej nad nimi. 5. Kierownik powiatowego centrum pomocy rodzinie składa zarządowi powiatu coroczne sprawozdanie z działalności  powiatowego centrum pomocy rodzinie oraz przedstawia zestawienie potrzeb w zakresie systemu pieczy zastępczej. 6. Powiatowe programy wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej uchwalane są na podstawie zestawienia potrzeb,  o którym mowa w ust. 5. Art. 18

3. Do zadań własnych samorządu województwa należy: 1) prowadzenie interwencyjnych ośrodków preadopcyjnych i regionalnych placówek opiekuńczo-terapeutycznych; 2)  opracowywanie programów dotyczących wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej, będących integralną częścią  strategii rozwoju województwa; Dziennik Ustaw  – 66 –  Poz. 135

3) promowanie nowych rozwiązań w zakresie wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej; 4)  sporządzanie sprawozdań rzeczowo-finansowych z zakresu wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej oraz przeka zywanie ich właściwemu wojewodzie, w wersji elektronicznej, z zastosowaniem systemu teleinformatycznego, o któ rym mowa w art. 187 ust. 3. Art. 18

4. Do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej realizowanych przez samorząd województwa należy  organizowanie i prowadzenie ośrodków adopcyjnych. Art. 18

5. 1. Zadania z zakresu wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej w województwie wykonuje regionalny  ośrodek polityki społecznej. 2. Kierownik regionalnego ośrodka polityki społecznej składa zarządowi województwa coroczne sprawozdanie z dzia łalności interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego, regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej oraz ośrodka adopcyj nego, a także przedstawia plany działań tych jednostek na kolejny rok. Art. 18

6. Do zadań wojewody należy: 1) prowadzenie rejestrów: a)  placówek  opiekuńczo-wychowawczych,  regionalnych  placówek  opiekuńczo-terapeutycznych  i  interwencyjnych  ośrodków preadopcyjnych, b) wolnych miejsc w placówkach i ośrodkach, o których mowa w lit. a, na terenie województwa; 2) wydawanie i cofanie zezwoleń na prowadzenie placówek i ośrodków, o których mowa w pkt 1 lit. a; 3) nadzór nad działalnością placówek i ośrodków, o których mowa w pkt 1 lit. a; 4) nadzór pedagogiczny w odniesieniu do wychowawców i innych pracowników pedagogicznych zatrudnionych w pla cówkach opiekuńczo-wychowawczych na podstawie ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U.  z 2006 r. Nr 97, poz. 674, z późn. zm.50)) przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o zmianie  ustawy o systemie oświaty oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 137, poz. 1304); 5) monitorowanie: a) realizacji zadań samorządu gminnego, powiatowego i województwa, b)  zgodności  zatrudnienia  pracowników  jednostek  organizacyjnych wspierania  rodziny  i  systemu  pieczy  zastępczej  z wymaganymi kwalifikacjami; 6) gromadzenie sprawozdań rzeczowo-finansowych z zakresu wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej oraz przeka zywanie ich ministrowi właściwemu do spraw rodziny, w wersji elektronicznej, z zastosowaniem systemu teleinforma tycznego, o którym mowa w art. 187 ust. 3; 7)51) współdziałanie z ministrem właściwym do spraw rodziny przy opracowywaniu, realizacji i finansowaniu programów  wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej.  Art. 18

7. 1. Do zadań ministra właściwego do spraw rodziny należy: 1) monitorowanie realizacji zadań wynikających z ustawy; 2) finansowe wsparcie gminnych programów wspierania rodziny i powiatowych programów dotyczących rozwoju syste mu pieczy zastępczej; 3) zatwierdzanie programów szkoleń, o których mowa w art. 12, 44 i 172; 4)  zlecanie  i  finansowanie badań,  ekspertyz  i  analiz w obszarze działań na  rzecz wspierania  rodziny  i  systemu pieczy  zastępczej; 50)  Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 170, poz. 1218 i Nr 220, poz. 1600, z 2007 r.  Nr 17, poz. 95, Nr 80, poz. 542, Nr 102, poz. 689, Nr 158, poz. 1103, Nr 176, poz. 1238, Nr 191, poz. 1369 i Nr 247, poz. 1821,  z 2008 r. Nr 145, poz. 917 i Nr 227, poz. 1505, z 2009 r. Nr 1, poz. 1, Nr 56, poz. 458, Nr 67, poz. 572, Nr 97, poz. 800, Nr 213,  poz. 1650 i Nr 219, poz. 1706, z 2011 r. Nr 149, poz. 887 i Nr 205, poz. 1206 oraz z 2012 r. poz. 908 i 1544. 51)  Dodany przez art. 1 pkt 31 ustawy, o której mowa w odnośniku 3; wszedł w życie z dniem 24 maja 2012 r.; stosuje się od dnia 1 stycznia  2012 r., zgodnie z art. 6 tej ustawy. Dziennik Ustaw  – 67 –  Poz. 135

5) opracowywanie i finansowanie rządowych programów wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej; 6)  określanie zadań administracji publicznej w zakresie utrzymania  i  rozwoju systemu  informatycznego w  jednostkach  organizacyjnych wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej oraz sprawowanie nadzoru nad funkcjonowaniem tego  systemu; 7) współdziałanie z organizacjami pozarządowymi w zakresie wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej; 8)  gromadzenie danych ze sprawozdań rzeczowo-finansowych z zakresu wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej  przekazywanych przez wojewodę; 9)  wykonywanie zadań organu centralnego, wyznaczonego zgodnie z art. 6 Konwencji z dnia 29 maja 1993 r. o ochronie  dzieci i współpracy w dziedzinie przysposobienia międzynarodowego (Dz. U. z 2000 r. Nr 39, poz. 448 oraz z 2002 r.  Nr 1, poz. 17);

10)   zlecanie części zadań  instytucjom upoważnionym na podstawie art. 9 Konwencji z dnia 29 maja 1993 r. o ochronie  dzieci i współpracy w dziedzinie przysposobienia międzynarodowego. 2. Minister  właściwy  do  spraw  rodziny może  dokonywać  kontroli  i  oceny  realizacji  programów,  o  których mowa  w ust. 1 pkt 2, które wspiera finansowo. 3. Systemy teleinformatyczne stosowane w urzędach administracji publicznej realizujących zadania w zakresie określo nym w ustawie stanowią integralne części systemów teleinformatycznych stosowanych do realizacji świadczeń rodzinnych  określonych w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych. 4. Minister właściwy do spraw rodziny może utworzyć rejestr centralny obejmujący dane dotyczące jednostek organiza cyjnych realizujących zadania z zakresu wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej, a także dane dotyczące osób i ro dzin, którym udzielono wsparcia, oraz form udzielonego wsparcia, gromadzone przez jednostki organizacyjne realizujące  zadania z zakresu wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej na podstawie przepisów ustawy. 5. W przypadku utworzenia rejestru centralnego, o którym mowa w ust. 4, jednostki organizacyjne realizujące zadania  z zakresu wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej przekazują dane do rejestru centralnego. 6.52) Minister właściwy do spraw rodziny określi, w drodze rozporządzenia, wzory, sposób sporządzania i terminy prze kazywania sprawozdań rzeczowo-finansowych z wykonywania zadań z zakresu wspierania rodzin i systemu pieczy zastęp czej, realizowanych ze środków budżetu państwa oraz budżetów jednostek samorządu terytorialnego, mając na uwadze po trzebę ujednolicenia informacji przekazywanych przez podmioty realizujące ustawę.  7.53) Minister właściwy do spraw rodziny udostępnia w Biuletynie Informacji Publicznej listę zatwierdzonych progra mów szkoleń, o których mowa w art. 12 ust. 4, art. 44 ust. 2 i art. 172 ust. 3. Art. 18

8. Minister właściwy do spraw rodziny może przyznawać nagrody pieniężne z budżetu państwa, z części będącej  w jego dyspozycji, za wybitne, nowatorskie rozwiązania w zakresie wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej. Art. 189.54) Rada Ministrów do dnia 31 lipca przedkłada Sejmowi i Senatowi informację o realizacji ustawy w roku  poprzednim wraz z wnioskami dotyczącymi sposobu i zakresu finansowania zadań jednostek samorządu terytorialnego wy nikających z ustawy. Art. 190. 1. Organy jednostek samorządu terytorialnego mogą zlecić realizację zadań, o których mowa w art. 10 ust. 1,  art. 18 ust. 2 i 3, art. 60 ust. 1, art. 76 ust. 1, art. 93 ust. 2 i 3 i art. 154 ust. 2: 1)  organizacjom pozarządowym prowadzącym działalność w zakresie wspierania rodziny, pieczy zastępczej lub pomocy  społecznej; 2)  osobom prawnym i jednostkom organizacyjnym działającym na podstawie przepisów o stosunku Państwa do Kościoła  Katolickiego  w  Rzeczypospolitej  Polskiej,  stosunku  Państwa  do  innych  kościołów  i  związków  wyznaniowych  oraz o gwarancji wolności sumienia i wyznania, jeżeli ich cele statutowe obejmują prowadzenie działalności w zakresie  wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej lub pomocy społecznej. 2. Do zlecania realizacji zadań, o których mowa w ust. 1, stosuje się ustawę z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności  pożytku publicznego i o wolontariacie. 52) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 32 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 53) Dodany przez art. 1 pkt 32 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 54) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 33 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. Dziennik Ustaw  – 68 –  Poz. 135

DZIAŁ VII Zasady f inansowania wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej Art. 191.55) 1. Powiat właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka przed umieszczeniem go po raz pierwszy  w pieczy zastępczej ponosi: 1) wydatki na opiekę i wychowanie dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej albo rodzinnym domu dziecka; 2)  średnie miesięczne wydatki przeznaczone na utrzymanie dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej  placówce opiekuńczo-terapeutycznej albo interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym; 3) wydatki na finansowanie pomocy na kontynuowanie nauki i usamodzielnienie. 2. Jeżeli nie można ustalić powiatu właściwego ze względu na miejsce zamieszkania dziecka, właściwy do ponoszenia  wydatków jest powiat miejsca jego ostatniego zameldowania na pobyt stały. 3. Jeżeli nie można ustalić miejsca ostatniego zameldowania dziecka na pobyt stały, właściwy do ponoszenia wydatków  jest powiat miejsca siedziby sądu, który orzekł o umieszczeniu dziecka w pieczy zastępczej. 4. W przypadku powrotu dziecka do rodziny i ponownego umieszczenia go w pieczy zastępczej, wydatki ponosi powiat  właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka przed ponownym umieszczeniem go w pieczy zastępczej. Przepisy  ust. 2 i 3 stosuje się. 5. Powiat, na terenie którego funkcjonują mogące przyjąć dziecko rodzina zastępcza, rodzinny dom dziecka lub placów ka opiekuńczo-wychowawcza, zawiera z powiatem, o którym mowa w ust. 1–4, porozumienie w sprawie przyjęcia dziecka  oraz warunków jego pobytu i wysokości wydatków, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2. 6. Samorząd województwa, na terenie którego funkcjonują mogące przyjąć dziecko regionalna placówka opiekuńczo -terapeutyczna lub interwencyjny ośrodek preadopcyjny, zawiera z powiatem, o którym mowa w ust. 1–4, porozumienie  w sprawie przyjęcia dziecka oraz warunków jego pobytu i wysokości wydatków, o których mowa w ust. 1 pkt 2. 7. Wynagrodzenia wraz z pochodnymi od wynagrodzenia dla zawodowej rodziny zastępczej, prowadzącego rodzinny  dom dziecka i osób zatrudnionych w rodzinie zastępczej oraz rodzinnym domu dziecka oraz świadczenia dla rodziny pomo cowej finansuje proporcjonalnie do liczby dzieci powiat, o którym mowa w ust. 1–4. 8. Przepisów ust. 1 i 5 nie stosuje się w przypadku: 1)  dzieci umieszczonych w rodzinie zastępczej pełniącej funkcję pogotowia rodzinnego lub placówce opiekuńczo-wycho wawczej typu interwencyjnego, na podstawie art. 58 ust. 1 lub art. 103 ust. 2; 2) dzieci pozostawionych bezpośrednio po urodzeniu lub dzieci, których tożsamość rodziców jest nieznana. 9. W przypadku umieszczenia dziecka w rodzinie zastępczej albo w rodzinnym domu dziecka gmina właściwa ze wzglę du na miejsce zamieszkania dziecka przed umieszczeniem go po  raz pierwszy w pieczy zastępczej ponosi odpowiednio  wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, w wysokości: 1)  10% wydatków na opiekę i wychowanie dziecka – w pierwszym roku pobytu dziecka w pieczy zastępczej; 2)  30% wydatków na opiekę i wychowanie dziecka – w drugim roku pobytu dziecka w pieczy zastępczej; 3)  50% wydatków na opiekę i wychowanie dziecka – w trzecim roku i następnych latach pobytu dziecka w pieczy zastępczej. Przepisy ust. 2–4 stosuje się odpowiednio.  10. W przypadku umieszczenia  dziecka w placówce  opiekuńczo-wychowawczej,  regionalnej  placówce  opiekuńczo -terapeutycznej albo interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym gmina właściwa ze względu na miejsce zamieszkania dziecka  przed umieszczeniem go po raz pierwszy w pieczy zastępczej ponosi odpowiednio wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 2,  w wysokości: 1) 10% w pierwszym roku pobytu dziecka w pieczy zastępczej, 55)  W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 34 ustawy, o której mowa w odnośniku 3; wszedł w życie z dniem 24 maja 2012 r.; stosuje się  od dnia 1 stycznia 2012 r., zgodnie z art. 6 tej ustawy. Dziennik Ustaw  – 69 –  Poz. 135

2) 30% w drugim roku pobytu dziecka w pieczy zastępczej, 3) 50% w trzecim roku i następnych latach pobytu dziecka w pieczy zastępczej –  średnich  miesięcznych  wydatków  przeznaczonych  na  utrzymanie  dziecka  w  placówce  opiekuńczo-wychowawczej,  regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej albo interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym.  Przepisy ust. 2–4 stosuje się odpowiednio. 11. Do okresów pobytu dziecka w pieczy zastępczej, o których mowa w ust. 9 i 10, wlicza się również okres przebywa nia tego dziecka, po osiągnięciu pełnoletności, w rodzinie zastępczej, rodzinnym domu dziecka lub placówce opiekuńczo -wychowawczej, na zasadach określonych w art. 37 ust. 2. 12. Wydatki na dziecko, o którym mowa w ust. 8 pkt 1, w wysokości proporcjonalnej do liczby dni pobytu dziecka  w rodzinie zastępczej pełniącej funkcję pogotowia rodzinnego albo placówce opiekuńczo-wychowawczej typu interwencyj nego, ponosi powiat, o którym mowa w ust. 1–4, albo powiat, który otrzymuje zwrot wydatków na utrzymanie dziecka. 13. Wydatki na dziecko, o którym mowa w ust. 8 pkt 2, w rodzinie zastępczej zawodowej, rodzinie zastępczej niezawo dowej, rodzinnym domu dziecka, placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej  albo interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym ponosi powiat właściwy ze względu na miejsce pozostawienia dziecka. 14. W przypadku gdy za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej, rodzinnym domu dziecka, placówce opiekuńczo-wycho wawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej albo interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym wydatki poniosła  gmina i powiat, kwoty, o których mowa w art. 92 ust. 10, dzieli się, uwzględniając wysokość poniesionych wydatków. 15. Powiat właściwy ze względu na miejsce osiedlenia się osoby usamodzielnianej ponosi wydatki na  finansowanie  pomocy, o której mowa w art. 140 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2. Art. 19

2. Do wydatków na opiekę i wychowanie dziecka, o których mowa w art. 191 ust. 1, zalicza się: 1) świadczenie na pokrycie kosztów utrzymania dziecka w rodzinie zastępczej lub w rodzinnym domu dziecka; 2) dodatek do świadczenia na pokrycie kosztów utrzymania dziecka; 3) dofinansowanie do wypoczynku dziecka; 4) świadczenie na pokrycie niezbędnych wydatków związanych z potrzebami przyjmowanego dziecka; 5)  świadczenie przyznane w związku z wystąpieniem zdarzenia losowego lub innego zdarzenia mającego wpływ na jakość  sprawowanej opieki; 5a)56) środki finansowe na pokrycie nieprzewidzianych kosztów związanych z opieką i wychowaniem dziecka w rodzin nym domu dziecka lub funkcjonowaniem rodzinnego domu dziecka; 6) środki finansowe na pomoc na kontynuowanie nauki i usamodzielnienie; 7)57) środki finansowe na utrzymanie lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym lub domu jednorodzinnego, w któ rym zamieszkuje rodzina zastępcza zawodowa, rodzina zastępcza niezawodowa lub w którym jest prowadzony rodzin ny dom dziecka,  oraz  środki  finansowe  związane  ze  zmianą  tego  lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym  lub domu jednorodzinnego; 8)  świadczenie związane z remontem lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym lub domu jednorodzinnego, w któ rym zamieszkuje rodzina zastępcza zawodowa lub jest prowadzony rodzinny dom dziecka; 9)  wynagrodzenie wraz z pochodnymi od wynagrodzenia dla zawodowej rodziny zastępczej, prowadzącego rodzinny dom  dziecka i osób zatrudnionych w rodzinie zastępczej oraz rodzinnym domu dziecka lub zajmujących się opieką i wycho waniem w rodzinnym domu dziecka;

10)  świadczenia dla rodziny pomocowej. 56) Dodany przez art. 1 pkt 35 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 57) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 35 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3. Dziennik Ustaw  – 70 –  Poz. 135

Art. 19

3. 1.58) Za pobyt dziecka w pieczy zastępczej rodzice ponoszą miesięczną opłatę w wysokości: 1)  przyznanych świadczeń oraz dodatków, o których mowa w art. 80 ust. 1 i art. 81 – w przypadku umieszczenia dziecka  w rodzinie zastępczej spokrewnionej, rodzinie zastępczej zawodowej, rodzinie zastępczej niezawodowej lub rodzinnym  domu dziecka; 2)  średnich  miesięcznych  wydatków  przeznaczonych  na  utrzymanie  dziecka  w  placówce  opiekuńczo-wychowawczej,  regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej oraz interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym – w przypadku umiesz czenia dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej,  regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej oraz  inter wencyjnym ośrodku preadopcyjnym. 2. Za ponoszenie opłaty, o której mowa w ust. 1, rodzice odpowiadają solidarnie. 3. W przypadku braku możliwości uzyskania od rodziców całości lub części opłaty, opłatę, o której mowa w ust. 1 pkt 2  i 359), ponoszą osoby dysponujące dochodem dziecka, w wysokości nie wyższej niż 50% kwoty tego dochodu. 4. W przypadku, o którym mowa w ust. 3, za okres pobytu w pieczy zastępczej po uzyskaniu pełnoletności przez osobę,  która osiągnęła pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej, o której mowa w art. 37 ust. 2, opłatę lub jej część ponosi  także ta osoba, w wysokości nie wyższej niż 50% kwoty dochodu tej osoby, o którym mowa w art. 80 ust. 3. 5. Osoby dysponujące dochodem dziecka oraz osoba, która osiągnęła pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej,  o której mowa w art. 37 ust. 2, w przypadkach, o których mowa w ust. 3 i 4, odpowiadają za ponoszenie opłaty solidarnie  z rodzicami. 6. Opłatę, o której mowa w ust. 1, ponoszą także rodzice pozbawieni władzy rodzicielskiej lub którym władza rodziciel ska została zawieszona albo ograniczona. 7. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do rodziców dziecka pozostawionego bezpośrednio po urodzeniu. 8. W przypadku powstania zaległości z tytułu nieponoszenia opłaty, o której mowa w ust. 1, za okres dłuższy niż 12 mie sięcy wójt albo starosta przekazuje do biura informacji gospodarczej informację gospodarczą o powstaniu tej zaległości. Art. 19

4. 1. Opłatę, o której mowa w art. 193 ust. 1, ustala, w drodze decyzji, starosta właściwy ze względu na miejsce  zamieszkania dziecka przed umieszczeniem w rodzinie zastępczej, rodzinnym domu dziecka, placówce opiekuńczo-wycho wawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej albo interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym. 2. Rada powiatu określa, w drodze uchwały, szczegółowe warunki umorzenia w całości lub w części, łącznie z odsetka mi, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalenia opłaty, o której mowa w art. 193 ust. 1. 3.  Starosta  na  wniosek  lub  z  urzędu,  uwzględniając  uchwałę,  o  której  mowa  w  ust.  2,  może  umorzyć  w  całości  lub w części łącznie z odsetkami, odroczyć termin płatności, rozłożyć na raty lub odstąpić od ustalenia opłaty, o której mo wa w art. 193 ust. 1. Art. 19

5. 1. W przypadku gdy za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej, rodzinie pomocowej, rodzinnym domu dziecka,  placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej albo interwencyjnym ośrodku pre adopcyjnym wydatki na opiekę i wychowanie dziecka albo średnie miesięczne wydatki przeznaczone na utrzymanie dziec ka w placówce opiekuńczo-wychowawczej albo środki finansowe na utrzymanie dziecka w placówce opiekuńczo-wycho wawczej typu rodzinnego oraz środki finansowe na bieżące funkcjonowanie tej placówki poniosła gmina i powiat, uzyskaną  opłatę, o której mowa w art. 193 ust. 1, dzieli się proporcjonalnie do poniesionych wydatków. 2. Uzyskaną opłatę zalicza się w pierwszej kolejności na poczet należności najdawniej wymagalnych. Art. 19

6. 1. Średnie miesięczne wydatki przeznaczone na utrzymanie dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej,  regionalnej  placówce opiekuńczo-terapeutycznej  oraz  interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym  stanowi  kwota  rocznych  wydatków przeznaczonych na działalność tej placówki lub ośrodka wynikająca z utrzymania dzieci z poprzedniego roku  kalendarzowego,  bez  wydatków  inwestycyjnych,  powiększona  o  prognozowany  średnioroczny  wskaźnik  cen  towarów  i usług konsumpcyjnych ogółem, przyjęty w ustawie budżetowej na dany rok kalendarzowy, podzielona przez liczbę miejsc  w placówce lub ośrodku, ustaloną jako sumę rzeczywistej liczby dzieci w poszczególnych miesiącach poprzedniego roku  kalendarzowego. 58) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 36 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 59) Obecnie ust. 1 nie zawiera pkt 3. Dziennik Ustaw  – 71 –  Poz. 135

2. Ustalając średnie miesięczne wydatki przeznaczone na utrzymanie dziecka, o których mowa w ust. 1, uwzględnia się  odpowiednio wydatki przeznaczone na działalność centrum administracyjnego, o którym mowa w art. 94. 3. Średnie miesięczne wydatki przeznaczone na utrzymanie dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej są ustalane  przez starostę, a w przypadku regionalnych placówek opiekuńczo-terapeutycznych oraz interwencyjnych ośrodków preadop cyjnych przez marszałka województwa, i ogłaszane odpowiednio przez starostę lub marszałka województwa w wojewódz kim dzienniku urzędowym, nie później niż do dnia 31 marca danego roku. 4.60) Ogłoszenie, o którym mowa w ust. 3, stanowi podstawę do ustalenia odpłatności za pobyt dziecka w placówce  opiekuńczo-wychowawczej,  regionalnej  placówce  opiekuńczo-terapeutycznej  oraz  interwencyjnym ośrodku  preadopcyj nym od następnego miesiąca przypadającego po miesiącu, w którym zostało opublikowane. Przepisy art. 60 ust. 3–5 ustawy  z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej stosuje się odpowiednio.  Art. 19

7. 1. Jednostki samorządu terytorialnego mogą otrzymywać dotacje celowe z budżetu państwa na dofinansowa nie zadań własnych z zakresu realizacji zadań wspierania  rodziny oraz systemu pieczy zastępczej, przy czym wysokość  dotacji nie może przekroczyć 50% wydatków przeznaczonych na realizację zadania, z zastrzeżeniem ust. 2. 2. Jeżeli środki przeznaczone na dotację, o której mowa w ust. 1, pochodzą z programów, o których mowa w art. 187  ust. 1 pkt 5, wysokość dotacji nie może przekroczyć 70% wydatków przeznaczonych na realizację zadania. 3. Dotacje celowe z budżetu państwa na dofinansowanie zadań z programów, o których mowa w art. 187 ust. 1 pkt 5,  udzielane są na podstawie umowy, która określa w szczególności: 1) szczegółowy opis zadania, w tym cel, na jaki dotacja została przyznana, i termin jego wykonania; 2) wysokość udzielonej dotacji; 3) termin wykorzystania dotacji; 4) termin i sposób rozliczenia udzielonej dotacji; 5)  termin zwrotu niewykorzystanej części dotacji, przy czym termin ten nie może być dłuższy niż 15 dni od określonego  w umowie dnia wykonania zadania; 6) tryb kontroli wykonania zadania. DZIAŁ VIII Kara pieniężna Art. 19

8. Kto nie realizuje zaleceń pokontrolnych, o których mowa w art. 125 ust. 1, podlega karze pieniężnej w wyso kości od 500 do 10 000 zł. Art. 19

9. 1. Karę pieniężną, o której mowa w art. 198, wymierza, w drodze decyzji, wojewoda. 2. Od decyzji, o której mowa w ust. 1, przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw rodziny. 3. Od nieuiszczonej w terminie kary pieniężnej pobiera się odsetki ustawowe. 4. Egzekucja kary pieniężnej wraz z odsetkami za zwłokę następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym  w administracji. 5. Kara pieniężna jest wpłacana na rachunek bieżący dochodów wojewody. Art. 200. Wpływy z tytułu kary pieniężnej, o której mowa w art. 198, stanowią dochód budżetu państwa. DZIAŁ IX Zmiany w przepisach obowiązujących Art. 201–225. (pominięte).61) 60) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 37 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 61) Zamieszczone w obwieszczeniu. Dziennik Ustaw  – 72 –  Poz. 135

DZIAŁ X Przepisy przejściowe i końcowe Art. 22

6. 1. Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy działające na podstawie dotychczasowych przepisów: 1) spokrewnione z dzieckiem rodziny zastępcze: a)  tworzone przez wstępnych lub rodzeństwo, stają się rodzinami zastępczymi spokrewnionymi, w rozumieniu niniej szej ustawy, b)  tworzone przez osoby inne niż wymienione w lit. a, stają się rodzinami zastępczymi niezawodowymi, w rozumieniu  niniejszej ustawy; 2)  niespokrewnione  z  dzieckiem  rodziny  zastępcze,  stają  się  rodzinami  zastępczymi  niezawodowymi,  w  rozumieniu  niniejszej ustawy; 3)  zawodowe niespokrewnione z dzieckiem specjalistyczne rodziny zastępcze stają się rodzinami zastępczymi zawodowy mi specjalistycznymi, w rozumieniu niniejszej ustawy; 4)  zawodowe niespokrewnione z dzieckiem rodziny zastępcze o charakterze pogotowia  rodzinnego stają  się  rodzinami  zastępczymi zawodowymi pełniącymi funkcję pogotowia rodzinnego, w rozumieniu niniejszej ustawy. 2. Umowy o pełnienie  funkcji zawodowej niespokrewnionej z dzieckiem rodziny zastępczej  lub zawodowej niespo krewnionej z dzieckiem rodziny zastępczej o charakterze pogotowia rodzinnego, zawarte na podstawie przepisów dotych czasowych, zachowują ważność do czasu  ich wygaśnięcia  lub  rozwiązania  lub do czasu zawarcia umowy na podstawie  przepisów niniejszej ustawy, nie dłużej jednak niż przez okres 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. 3. Przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 2, starosta na wniosek rodziny zastępczej zawiera umowę, o której  mowa w art. 54. 4. Wydane na podstawie przepisów dotychczasowych decyzje w sprawie: 1) pomocy pieniężnej na częściowe pokrycie kosztów utrzymania dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej, 2)  opłaty za pobyt w rodzinie zastępczej dziecka lub osoby pełnoletniej, przebywającej w rodzinie zastępczej do czasu  ukończenia szkoły, w której rozpoczęła naukę przed osiągnięciem pełnoletności, ponoszonej przez rodziców, 3)  opłaty za pobyt w całodobowej placówce opiekuńczo-wychowawczej dziecka  lub osoby pełnoletniej, przebywającej  w całodobowej placówce opiekuńczo-wychowawczej do czasu ukończenia  szkoły, w której  rozpoczęła naukę przed  osiągnięciem pełnoletności, ponoszonej przez rodziców – zachowują moc do dnia wygaśnięcia, nie dłużej jednak niż przez okres 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej  ustawy. 5.62) Sprawy o wynagrodzenia, dodatki oraz świadczenia na pokrycie kosztów utrzymania dziecka lub osoby przebywa jącej w rodzinie zastępczej lub placówce opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego, do których prawo powstało przed  dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, podlegają, z zastrzeżeniem ust. 9, rozpatrzeniu na zasadach i w trybie określonych  w przepisach dotychczasowych, na wniosek osoby otrzymującej te świadczenia, dodatki i wynagrodzenia. 6.63) Wniosek, o którym mowa w ust. 5, składa się w terminie 1 miesiąca od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. 7.63) Starosta, w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, zobowiązany jest do poinformowania rodzi ny zastępczej oraz osoby prowadzącej placówkę opiekuńczo-wychowawczą typu rodzinnego o możliwości złożenia wnios ku, o którym mowa w ust. 5. 8.63) W przypadku niezłożenia wniosku w  terminie,  o którym mowa w ust.  6,  do  spraw, o których mowa w ust.  5,  stosuje się przepisy niniejszej ustawy. 9.63) W przypadku gdy do spraw, o których mowa w ust. 5, stosuje się przepisy dotychczasowe, ukończenie przez dziec ko, po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, 7. roku życia nie powoduje zmniejszenia wysokości świadczenia na pokrycie  kosztów utrzymania dziecka lub osoby przebywającej w rodzinie zastępczej. 62)  W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 15 grudnia 2011 r. o zmianie ustawy o wspieraniu rodziny i systemie  pieczy zastępczej (Dz. U. Nr 288, poz. 1690), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2012 r. 63) Dodany przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 62. Dziennik Ustaw  – 73 –  Poz. 135

Art. 22

7. 1. Programy szkoleń dla kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej lub prowadzenia placówek ro dzinnych zatwierdzone na podstawie przepisów dotychczasowych, obowiązują do dnia zatwierdzenia odpowiedniego pro gramu na podstawie niniejszej ustawy, nie dłużej jednak niż przez okres 2 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. 2. Do osób, które uzyskały świadectwo ukończenia szkolenia dla kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej  lub prowadzenia placówek rodzinnych, prowadzonych na podstawie przepisów dotychczasowych nie stosuje się przepisu  art. 44 ust. 1. Art. 22

8. 1.  Publiczne  placówki  opiekuńczo-wychowawcze wsparcia  dziennego  działające  na  podstawie  przepisów  dotychczasowych,  z  dniem wejścia w  życie  niniejszej  ustawy  stają  się  placówkami wsparcia  dziennego, w  rozumieniu  niniejszej ustawy. 2. Jednostki samorządu terytorialnego prowadzące placówki, o których mowa w ust. 1, są obowiązane dostosować orga nizację i standardy świadczonych usług w tych placówkach do wymagań określonych na podstawie przepisów niniejszej  ustawy w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. 3. Niepubliczne placówki opiekuńczo-wychowawcze wsparcia dziennego, działające na podstawie przepisów dotych czasowych, funkcjonują nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. 4. Do placówek, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepisy dotychczasowe. 5. Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 3, placówki opiekuńczo-wychowawcze wsparcia dziennego mogą prowa dzić działalność, jeżeli spełniają warunki określone w niniejszej ustawie. 6. Podmiot prowadzący placówkę, o której mowa w ust. 3, przekazuje wójtowi dokumentację dotyczącą sprawowanej  opieki nad dziećmi niezwłocznie po zaprzestaniu działalności, nie później jednak niż w terminie 14 dni. Art. 22

9. 1. Całodobowe placówki opiekuńczo-wychowawcze typu interwencyjnego, działające na podstawie przepi sów dotychczasowych, z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stają się placówkami opiekuńczo-wychowawczymi typu  interwencyjnego, w rozumieniu niniejszej ustawy. 2. Całodobowe placówki opiekuńczo-wychowawcze typu socjalizacyjnego, działające na podstawie przepisów dotych czasowych, z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stają się placówkami opiekuńczo-wychowawczymi typu socjaliza cyjnego, w rozumieniu niniejszej ustawy. 3. Wielofunkcyjne całodobowe placówki opiekuńczo-wychowawcze, działające na podstawie przepisów dotychczaso wych, z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stają się placówkami opiekuńczo-wychowawczymi typu socjalizacyjne go, interwencyjnego oraz specjalistyczno-terapeutycznego, w rozumieniu niniejszej ustawy. 4. Całodobowe placówki opiekuńczo-wychowawcze typu rodzinnego, działające na podstawie przepisów dotychczaso wych,  z  dniem wejścia w  życie  niniejszej  ustawy,  stają  się  placówkami opiekuńczo-wychowawczymi  typu  rodzinnego,  w rozumieniu niniejszej ustawy, z zastrzeżeniem ust. 6. 5. Do placówek, o których mowa w ust. 4, przepisy art. 223 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych  (Dz. U. Nr 157, poz. 1240, z późn. zm.64)) stosuje się odpowiednio. 6. Jeżeli w terminie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy dyrektor całodobowej placówki opiekuńczo-wycho wawczej typu rodzinnego, działającej do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, złoży wniosek o przekształcenie w rodzin ny dom dziecka, starosta zobowiązany jest do podpisania z dyrektorem tej placówki umowy, o której mowa w art. 62. 7. Regionalne placówki opiekuńczo-wychowawcze, działające na podstawie przepisów dotychczasowych, z dniem wejś cia w życie niniejszej ustawy,  stają się  regionalnymi placówkami opiekuńczo-terapeutycznymi, w rozumieniu niniejszej  ustawy. 8.65) Do placówek, o których mowa w ust. 1–4 i 7, w okresie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy,  stosuje się przepisy dotychczasowe. 9.65) Niepubliczne placówki, o których mowa w ust. 1–4 i 7, mogą funkcjonować do czasu wygaśnięcia lub rozwiązania  umowy o realizacji zadania, którego przedmiotem jest prowadzenie placówki, nie dłużej jednak niż przez okres 5 lat od dnia  wejścia w życie niniejszej ustawy. 64)  Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U.  z 2010  r. Nr 28,  poz.  146, Nr 96,  poz.  620, Nr 123, poz.  835, Nr 152,  poz. 1020, Nr 238, poz. 1578 i Nr 257, poz. 1726, z 2011 r. Nr 185, poz. 1092, Nr 201, poz. 1183, Nr 234, poz. 1386, Nr 240, poz. 1429  i Nr 291, poz. 1707 oraz z 2012 r. poz. 1456, 1530 i 1548. 65) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 62. Dziennik Ustaw  – 74 –  Poz. 135

10. W przypadku zakończenia działalności placówki, o której mowa w ust. 1–7, podmiot prowadzący tę placówkę prze kazuje powiatowemu centrum pomocy rodzinie, nie później niż w dniu oddania dziecka, dokumentację dotyczącą sprawo wanej opieki nad dzieckiem. 11. Powiatowe centrum pomocy rodzinie niezwłocznie przekazuje dokumentację, o której mowa w ust. 10, odpowied nio  rodzinie  zastępczej,  prowadzącemu  rodzinny  dom  dziecka,  dyrektorowi  placówki  opiekuńczo-wychowawczej  lub dyrektorowi regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej, które przyjęły dziecko. Art. 230.66)  Liczba  dzieci  umieszczonych w placówkach  opiekuńczo-wychowawczych,  o  których mowa w  art.  229  ust. 1–3 i 7, po upływie okresu, o którym mowa w art. 229 ust. 8, nie dłużej jednak niż do dnia 1 stycznia 2021 r., nie może  być wyższa niż 30. Art. 23

1. W placówkach opiekuńczo-wychowawczych, o których mowa w art. 229 ust. 1–3 i 7, w okresie 4 lat od dnia  wejścia w życie niniejszej ustawy mogą być umieszczane dzieci powyżej 7. roku życia. Przepisy art. 95 ust. 2 stosuje się  odpowiednio. Art. 23

2. 1. W placówkach opiekuńczo-wychowawczych, o których mowa w art. 229 ust. 1–3 i 7, w okresie od dnia  1 stycznia 2015 r. do dnia 31 grudnia 2019 r. mogą przebywać dzieci powyżej 7. roku życia. 2. Po upływie okresu, o którym mowa w ust. 1, w placówkach opiekuńczo-wychowawczych mogą przebywać dzieci  powyżej 10. roku życia. 3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się w przypadkach, o których mowa w art. 95 ust. 2. Art. 232a.67) Do dnia 31 grudnia 2014 r. po otrzymaniu wniosku, o którym mowa w art. 11 ust. 3, kierownik ośrodka  pomocy społecznej może: 1) przydzielić rodzinie asystenta rodziny;  2) wystąpić do jednostki organizacyjnej gminy, która organizuje pracę z rodziną o przydzielenie rodzinie asystenta rodziny;  3)  wystąpić do podmiotu, któremu gmina zleciła realizację pracy z rodziną na podstawie art. 190, o przydzielenie rodzinie  asystenta rodziny. Art. 232b.67)  1. Do  dnia  31  grudnia  2014  r.  na wniosek  rodziny  zastępczej  zawodowej, w  której  przebywa więcej  niż 3 dzieci starosta: 1) zatrudnia osobę do pomocy przy sprawowaniu opieki nad dziećmi i przy pracach gospodarskich albo 2)  przyznaje środki finansowe, o których mowa w art. 83 ust. 2, jeżeli zasadność przyznania tych środków zostanie po twierdzona w opinii organizatora rodzinnej pieczy zastępczej. 2. Świadczenia, o których mowa w ust. 1, starosta, na wniosek rodziny, może przyznać łącznie. 3. Do osoby, o której mowa w ust. 1 pkt 1, przepisy art. 64 ust. 3–6 stosuje się odpowiednio. Art. 233.68) 1. Do dnia 31 grudnia 2014 r. rodziny zastępcze i rodzinne domy dziecka nieposiadające co najmniej 2-let niego doświadczenia jako rodzina zastępcza lub rodzinny dom dziecka, obejmuje się, na ich wniosek, opieką koordynatora  rodzinnej pieczy zastępczej. 2. Do dnia 31 grudnia 2014 r. rodziny zastępcze i rodzinne domy dziecka posiadające co najmniej 2-letnie doświadcze nie jako rodzina zastępcza lub rodzinny dom dziecka, mogą zostać objęte, na ich wniosek, opieką koordynatora rodzinnej  pieczy zastępczej. Przepis art. 77 ust. 1a stosuje się odpowiednio. Art. 23

4. 1. Zawodowe niespokrewnione z dzieckiem wielodzietne rodziny zastępcze działające na podstawie przepi sów dotychczasowych funkcjonują do czasu wygaśnięcia lub rozwiązania umowy zawartej na podstawie przepisów dotych czasowych, nie dłużej jednak niż przez okres 3 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. 66)  W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 38 ustawy, o której mowa w odnośniku 3; wszedł w życie z dniem 24 maja 2012 r.; stosuje się  od dnia 1 stycznia 2012 r., zgodnie z art. 6 tej ustawy. 67) Dodany przez art. 1 pkt 39 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 68) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 40 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. Dziennik Ustaw  – 75 –  Poz. 135

2. Przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1, starosta zawiera z zawodową niespokrewnioną z dzieckiem wielo dzietną rodziną zastępczą, na jej wniosek, umowę o pełnienie funkcji rodziny zastępczej zawodowej lub prowadzenie ro dzinnego domu dziecka, uwzględniając warunki określone niniejszą ustawą. 3. Do rodzin zastępczych, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy dotychczasowe, z zastrzeżeniem ust. 5. 4. Wysokość otrzymywanego przez rodzinę zastępczą, o której mowa w ust. 1, wynagrodzenia, dodatków oraz świad czeń na pokrycie kosztów utrzymania nie może być niższa od kwot wynagrodzenia, dodatków i świadczeń, określonych  w niniejszej ustawie dla rodziny zastępczej zawodowej. 5. Rodzinie zastępczej, o której mowa w ust. 1, w której przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zostało umiesz czone dziecko na podstawie ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich, przysługuje do datek nie niższy niż 200 zł miesięcznie na dziecko. Art. 23

5. Okres prowadzenia placówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego wlicza się do okresu doświadcze nia, o którym mowa w art. 54 ust. 1. Art. 23

6. 1. Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy pracownicy zatrudnieni na podstawie przepisów dotychczaso wych w: 1)  placówkach opiekuńczo-wychowawczych wsparcia dziennego stają się pracownikami placówek wsparcia dziennego,  w rozumieniu niniejszej ustawy; 2)  całodobowych  placówkach  opiekuńczo-wychowawczych  typu  interwencyjnego  stają  się  pracownikami  placówek  opiekuńczo-wychowawczych typu interwencyjnego, w rozumieniu niniejszej ustawy; 3)  całodobowych  placówkach  opiekuńczo-wychowawczych  typu  socjalizacyjnego  stają  się  pracownikami  placówek  opiekuńczo-wychowawczych typu socjalizacyjnego, w rozumieniu niniejszej ustawy; 4)  wielofunkcyjnych całodobowych placówkach opiekuńczo-wychowawczych stają się pracownikami placówek opiekuń czo-wychowawczych  typu  socjalizacyjnego,  interwencyjnego  oraz  specjalistyczno-terapeutycznego,  w  rozumieniu  niniejszej ustawy; 5)  całodobowych placówkach opiekuńczo-wychowawczych typu rodzinnego stają się pracownikami placówek opiekuń czo-wychowawczych typu rodzinnego, w rozumieniu niniejszej ustawy; 6)  regionalnych  placówkach  opiekuńczo-wychowawczych  stają  się  pracownikami  regionalnych  placówek  opiekuńczo -terapeutycznych, w rozumieniu niniejszej ustawy. 2. Pracownicy zatrudnieni na podstawie przepisów dotychczasowych w placówkach, o których mowa w ust. 1, którzy  nie spełniają wymagań kwalifikacyjnych przewidzianych dla stanowiska zajmowanego przez nich w dniu wejścia w życie  niniejszej ustawy, mogą być nadal zatrudniani na tych stanowiskach, nie dłużej jednak niż przez okres 6 lat od dnia wejścia  w życie niniejszej ustawy. Art. 23

7. 1. W stosunku do osób, o których mowa w art. 1 ust. 1a ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczycie la, w brzmieniu obowiązującym do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, zatrudnionych w placówkach opiekuńczo-wy chowawczych, o których mowa w art. 228 ust. 1 i art. 229 ust. 1–7, ustawę z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela  stosuje się przez okres 2 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. 2. Osoby, o których mowa w ust. 1, po upływie 2 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, stają się pracownikami  samorządowymi  w  rozumieniu  ustawy  z  dnia  21  listopada  2008  r.  o  pracownikach  samorządowych  (Dz.  U.  Nr  223,  poz. 1458, z późn. zm.69)). 3. W odniesieniu do osób, o których mowa w ust. 1, przez okres 2 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, nadzór  pedagogiczny sprawuje wojewoda. Art. 238.70) 1. W przypadku gdy dziecko zostało umieszczone w pieczy zastępczej przed dniem wejścia w życie niniej szej ustawy przepisów art. 176 pkt 5 oraz art. 191 ust. 9–11 i 14 nie stosuje się. 69)  Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r. Nr 157, poz. 1241, z 2010 r. Nr 229, poz. 1494 oraz z 2011 r.  Nr 134, poz. 777 i Nr 201, poz. 1183. 70)  W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 41 ustawy, o której mowa w odnośniku 3; wszedł w życie z dniem 24 maja 2012 r.; stosuje się  od dnia 1 stycznia 2012 r., zgodnie z art. 6 tej ustawy. Dziennik Ustaw  – 76 –  Poz. 135

2. W przypadku gdy dziecko zostało umieszczone w pieczy zastępczej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy  do ustalania właściwości powiatu zobowiązanego do finansowania pobytu dziecka w pieczy zastępczej stosuje się przepisy  dotychczasowe. Art. 23

9. Rada Ministrów przedstawia po  raz pierwszy Sejmowi  i Senatowi  informację, o której mowa w art. 189,  do dnia 30 lipca 2013 r. Art. 240. 1.71) Do pomocy dla osób usamodzielnianych, które przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy opuściły  rodzinę zastępczą albo placówkę opiekuńczo-wychowawczą, albo pobierają pomoc przyznaną im na podstawie art. 88 ust. 1  ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, stosuje się przepisy dotychczasowe. 2. Do okresów pobytu w pieczy zastępczej, o których mowa w art. 141 ust. 1, zalicza się również okresy pobytu przed  dniem wejścia w życie niniejszej ustawy w rodzinie zastępczej, placówce opiekuńczo-wychowawczej, domu pomocy spo łecznej dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych intelektualnie, domu dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży  oraz w schronisku dla nieletnich, zakładzie poprawczym, specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym, specjalnym ośrod ku wychowawczym, młodzieżowym ośrodku socjoterapii, zapewniającym całodobową opiekę,  i młodzieżowym ośrodku  wychowawczym,  jeżeli orzeczenie sądu o umieszczeniu w rodzinie zastępczej  lub placówce opiekuńczo-wychowawczej  nie zostało uchylone. 3.72) Osoby, którym na podstawie dotychczasowych przepisów odmówiono prawa do pomocy na kontynuowanie nauki  z powodu nieprzebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo niespełnienia kryterium dochodowego, nabywają  prawo do tej pomocy, jeżeli spełniają warunki określone w niniejszej ustawie. Art. 24

1. 1. Marszałkowie województw, w terminie do dnia 31 grudnia 2011 r., utworzą ośrodki adopcyjne, o których  mowa w niniejszej ustawie. 2. Starostowie, w terminie do dnia 31 grudnia 2011 r., wyznaczą organizatorów rodzinnej pieczy zastępczej, o których  mowa w niniejszej ustawie. 3. Marszałkowie województw oraz starostowie mogą zlecić realizację zadań, o których mowa w ust. 1 i 2, na zasadach,  o których mowa w art. 190. 4.  Podmiot  prowadzący  przed  dniem wejścia w  życie  niniejszej  ustawy ośrodek  adopcyjno-opiekuńczy, w  terminie  do dnia 15 stycznia 2012 r., przekazuje za zgodą osób zainteresowanych właściwemu: 1)  staroście – dokumentację dotyczącą kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej lub prowadzenia placówki ro dzinnej oraz rodzin zastępczych i osób prowadzących placówki rodzinne; 2)  marszałkowi województwa – dokumentację dotyczącą osób zgłaszających gotowość przysposobienia dziecka oraz pro wadzonych procedur przysposobienia. 5. W przypadku gdy na organizatora rodzinnej pieczy zastępczej został wyznaczony podmiot prowadzący przed dniem  wejścia w życie niniejszej ustawy ośrodek adopcyjno-opiekuńczy, przepisu ust. 4 pkt 1 nie stosuje się. 6. Starosta niezwłocznie przekazuje otrzymaną dokumentację, o której mowa w ust. 4 pkt 1, organizatorowi rodzinnej  pieczy zastępczej. 7. Marszałek województwa niezwłocznie przekazuje otrzymaną dokumentację, o której mowa w ust. 4 pkt 2, ośrodkowi  adopcyjnemu. Art. 24

2. Postępowania w sprawie przysposobienia dziecka wszczęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy są  prowadzone przez ośrodki adopcyjne utworzone na podstawie niniejszej ustawy na dotychczasowych zasadach. Art. 24

3. Do osób, wobec których przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy orzeczono o umieszczeniu w rodzinie  zastępczej  lub młodzieżowym ośrodku socjoterapii na podstawie ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu  w sprawach nieletnich stosuje się przepisy dotychczasowe. Art. 24

4. 1. Publiczne ośrodki adopcyjno-opiekuńcze ulegają likwidacji z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. 2. Pracownicy ośrodków adopcyjno-opiekuńczych, o których mowa w ust. 1, z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy  stają się pracownikami starostwa powiatowego. 71) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 62. 72) Dodany przez art. 1 pkt 42 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. Dziennik Ustaw  – 77 –  Poz. 135

3. W przypadku wyznaczenia, na podstawie art. 241 ust. 2, na organizatora rodzinnej pieczy zastępczej jednostki orga nizacyjnej powiatu, osoby, o których mowa w ust. 2, z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stają się pracownikami tej  jednostki. 4.  Prowadzący  postępowania  adopcyjne  pracownicy  publicznych  ośrodków  adopcyjno-opiekuńczych,  w  których  w 2010 r. przeprowadzono co najmniej 10 procedur adopcyjnych zakończonych przysposobieniem dziecka oraz prowadzą cy postępowania  adopcyjne pracownicy publicznych ośrodków adopcyjno-opiekuńczych prowadzących do dnia wejścia  w życie niniejszej ustawy wojewódzki bank danych, z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stają  się pracownikami  urzędu marszałkowskiego, z zastrzeżeniem ust. 5. 5.  W  przypadku  wyznaczenia  do  prowadzenia  wojewódzkiego  banku  danych  ośrodka  adopcyjnego  utworzonego  na podstawie art. 241 ust. 1, prowadzonego przez samorząd województwa, pracownicy zatrudnieni w publicznym ośrodku  adopcyjno-opiekuńczym prowadzącym do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy wojewódzki bank danych stają się pra cownikami tego ośrodka. Art. 24

5. 1. Podmiotom prowadzącym niepubliczne ośrodki adopcyjno-opiekuńcze przed dniem wejścia w życie niniej szej ustawy, w których w 2010 r. przeprowadzono co najmniej 20 procedur adopcyjnych zakończonych przysposobieniem  dziecka, marszałek województwa zleca prowadzenie ośrodka adopcyjnego na okres co najmniej 12 miesięcy od dnia wejś cia w życie niniejszej ustawy. 2. Ośrodki adopcyjne, o których mowa w ust. 1, mogą zostać wyznaczone do prowadzenia wojewódzkiego banku danych. Art. 24

6. Pracownicy zatrudnieni na podstawie przepisów dotychczasowych w ośrodkach adopcyjno-opiekuńczych,  którzy nie spełniają wymagań kwalifikacyjnych przewidzianych w niniejszej ustawie dla pracowników ośrodków adopcyj nych, mogą być zatrudniani w tych ośrodkach, nie dłużej jednak niż przez okres 6 lat od dnia wejścia w życie niniejszej  ustawy. Art. 24

7. 1. Minister właściwy do spraw rodziny wprowadzi program na dofinansowanie w okresie 3 lat od dnia wejścia  w życie niniejszej ustawy zadań własnych gminy i powiatu z zakresu realizacji zadań wspierania rodziny oraz systemu pie czy zastępczej, w szczególności na pokrycie części wydatków związanych z powołaniem asystentów rodziny, koordynatorów  rodzinnej pieczy zastępczej oraz prowadzeniem szkoleń, dla rodzin zastępczych i prowadzących rodzinne domy dziecka. 1a.73)  Program,  o  którym  mowa  w  ust.  1,  minister  właściwy  do  spraw  rodziny  opracowuje,  realizuje  i  finansuje  we współpracy z wojewodą. 2. Program jest finansowany dotacją celową z budżetu państwa. 3. Wysokość dotacji z budżetu państwa na realizację programu będzie określana na kolejne lata w ustawie budżetowej  na dany rok. 4. Wysokość dotacji może przekroczyć 50% wydatków na realizację zadania. Art. 24

8. Waloryzacja wynagrodzeń  i świadczeń, o której mowa w art. 86 ust. 1, po raz pierwszy  jest dokonywana  w roku kalendarzowym następującym po roku, w którym niniejsza ustawa weszła w życie. Art. 24

9. Waloryzacja, o której mowa w art. 86 ust. 2, kwot, o których mowa w art. 80 ust. 1, art. 81, art. 121, art. 146  ust. 2, art. 149 ust. 1 i art. 150 ust. 1, jest dokonywana po raz pierwszy w roku kalendarzowym następującym po roku kalen darzowym, w którym wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy  przekroczył 105%. Art. 250. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 6a ust. 12 oraz art. 9g ust. 10 i 12 ustawy,  o której mowa w art. 204, zachowują moc do dnia wejścia w życie aktów wykonawczych wydanych na podstawie art. 6a  ust. 12 oraz art. 9g ust. 10 i 12 ustawy, o której mowa w art. 204 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak  niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Art. 25

1. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r., z wyjątkiem art. 77 ust. 1, który wchodzi w życie z dniem  1 stycznia 2015 r., i art. 241, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia74). 73)  Dodany przez art. 1 pkt 43 ustawy, o której mowa w odnośniku 3; wszedł w życie z dniem 24 maja 2012 r.; stosuje się od dnia 1 stycznia  2012 r., zgodnie z art. 6 tej ustawy. 74) Ustawa została ogłoszona w dniu 21 lipca 2011 r.

Status prawny: obowiązujący
Data ogłoszenia: 2013-01-29
Data wydania: 2012-09-20
Uwagi: Tekst jednolity nie obejmuje art. 201-225 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r.
Organ wydający: MARSZAŁEK SEJMU
Dziennik Ustaw: Dz.U. 2013 poz. 135