Dz.U. 2013 poz. 984

DZIENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Warszawa, dnia 27 sierpnia 2013 r. Poz. 984 USTAWA z dnia 26 lipca 2013 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw1), 2) Art.

1. W ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2012 r. poz. 1059) wprowadza się nastę pujące zmiany: 1)   w art. 3: a)   pkt 6a otrzymuje brzmienie: „6a)  sprzedaż – bezpośrednią sprzedaż paliw  lub energii przez podmiot zajmujący się  ich wytwarzaniem  lub  odsprzedaż tych paliw lub energii przez podmiot zajmujący się ich obrotem; sprzedaż ta nie obejmuje dery watu elektroenergetycznego i derywatu gazowego;”, b)   po pkt 10b dodaje się pkt 10c w brzmieniu: „10c) pojemności magazynowe gazociągów – pojemności umożliwiające magazynowanie gazu ziemnego pod  ciśnieniem w sieciach przesyłowych lub w sieciach dystrybucyjnych z wyłączeniem instalacji służących  wyłącznie do realizacji zadań operatora systemu przesyłowego;”, c)   pkt 13b otrzymuje brzmienie: „13b) odbiorca paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła w gospodarstwie domowym – odbiorcę końco wego dokonującego zakupu paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła wyłącznie w celu ich zużycia  w gospodarstwie domowym;”, d)   po pkt 13b dodaje się pkt 13c i 13d w brzmieniu: „13c) odbiorca wrażliwy energii elektrycznej – osobę, której przyznano dodatek mieszkaniowy w rozumieniu  art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 966), 

1)   Przepisy niniejszej ustawy wdrażają:   –    dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/30/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. zmieniającą dyrektywę 98/70/WE odnoszą cą się do specyfikacji benzyny i olejów napędowych oraz wprowadzającą mechanizm monitorowania i ograniczania emisji gazów  cieplarnianych oraz  zmieniającą  dyrektywę Rady 1999/32/WE odnoszącą  się  do  specyfikacji  paliw wykorzystywanych przez  statki żeglugi śródlądowej oraz uchylającą dyrektywę 93/12/EWG (Dz. Urz. UE L 140 z 05.06.2009, str. 88),   –    dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii  ze źródeł odnawialnych zmieniającą i w następstwie uchylającą dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE (Dz. Urz. UE L 140  z 05.06.2009 r., str. 16),   –    dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/72/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wspólnych zasad rynku wewnętrzne go energii elektrycznej i uchylającą dyrektywę 2003/54/WE (Dz. U. UE. L. z 2009 r. Nr 211, poz. 55),   –    dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/73/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotyczącą wspólnych zasad rynku wewnętrzne go gazu ziemnego i uchylającą dyrektywę 2003/55/WE (Dz. U. UE. L. z 2009 r. Nr 211, str. 94).

2)   Niniejszą ustawą dokonuje się zmiany ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach  administracji rządowej, ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji  Handlowej, ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym, ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkanio wych, ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych, ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami  finansowymi oraz ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach  postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym. Dziennik Ustaw – 2 – Poz. 984

która jest stroną umowy kompleksowej lub umowy sprzedaży energii elektrycznej zawartej z przedsiębior stwem energetycznym i zamieszkuje w miejscu dostarczania energii elektrycznej; 13d)  odbiorca wrażliwy paliw gazowych – osobę, której przyznano ryczałt na zakup opału w rozumieniu art. 6  ust. 7 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych, która jest stroną umowy komplekso wej  lub umowy  sprzedaży paliw gazowych zawartej  z  przedsiębiorstwem energetycznym  i  zamieszkuje  w miejscu dostarczania paliw gazowych;”, e)   pkt 20 otrzymuje brzmienie: „

20)   odnawialne źródło energii – źródło wykorzystujące w procesie przetwarzania energię wiatru, promieniowa nia słonecznego, aerotermalną, geotermalną, hydrotermalną, fal, prądów i pływów morskich, spadku rzek  oraz energię pozyskiwaną z biomasy, biogazu pochodzącego ze składowisk odpadów, a także biogazu po wstałego w procesach odprowadzania  lub oczyszczania ścieków albo rozkładu składowanych szczątków  roślinnych i zwierzęcych;”, f)   po pkt 20a dodaje się pkt 20b–20g w brzmieniu: „20b) mikroinstalacja – odnawialne źródło energii, o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż  40 kW, przyłączone do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV lub o łącz nej mocy zainstalowanej cieplnej nie większej niż 120 kW; 20c)  mała  instalacja  –  odnawialne  źródło  energii,  o  łącznej  mocy  zainstalowanej  elektrycznej  większej  niż  40 kW  i nie większej niż 200 kW, przyłączone do  sieci  elektroenergetycznej o napięciu znamionowym  niższym niż 110 kV lub o łącznej mocy zainstalowanej cieplnej większej niż 120 kW i nie większej niż  600 kW; 20d)  transfer statystyczny – przekazanie w danym roku określonej ilości energii elektrycznej wytworzonej w od nawialnym źródle energii między Rzecząpospolitą Polską a innymi państwami członkowskimi Unii Euro pejskiej, Konfederacją Szwajcarską lub państwami członkowskimi Europejskiego Porozumienia o Wolnym  Handlu (EFTA) – stronami umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym; 20e)  odbiorca przemysłowy – odbiorcę końcowego, którego główną działalnością gospodarczą jest działalność  w zakresie: a)   wydobywania węgla kamiennego lub rud metali nieżelaznych, b)   produkcji wyrobów z drewna oraz korka z wyłączeniem produkcji mebli, c)   produkcji papieru i wyrobów z papieru, d)   produkcji chemikaliów i wyrobów chemicznych, e)   produkcji wyrobów z gumy i tworzyw sztucznych, f)   produkcji szkła i wyrobów ze szkła, g)   produkcji ceramicznych materiałów budowlanych, h)   produkcji metali, i)   produkcji  elektrod węglowych  i grafitowych,  styków  i pozostałych elektrycznych wyrobów węglo wych i grafitowych, j)   produkcji żywności; 20f)  końcowe zużycie energii brutto – nośniki energii dostarczone do celów energetycznych przemysłowi, sek torowi transportowemu, gospodarstwom domowym, sektorowi usługowemu, w tym świadczącemu usługi  publiczne, rolnictwu, leśnictwu i rybołówstwu, łącznie ze zużyciem energii elektrycznej i ciepła przez prze mysł energetyczny na wytwarzanie energii elektrycznej i ciepła oraz łącznie ze stratami energii elektrycznej  i ciepła powstającymi podczas ich przesyłania lub dystrybucji; 20g)  biopłyny – biopaliwa ciekłe lub inne paliwa odnawialne w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 25 sierpnia  2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U. Nr 169, poz. 1199, z późn. zm.3)), wytworzone wyłącznie z biomasy, wykorzystywane w celach energetycznych innych niż w transporcie, w tym do wy

3)   Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 35, poz. 217 i Nr 99, poz. 666, z 2009 r. Nr 3, poz. 11, z 2010 r.  Nr 21, poz. 104, Nr 229, poz. 1496 i Nr 238, poz. 1578 oraz z 2011 r. Nr 153, poz. 902, Nr 205, poz. 1208 i Nr 234, poz. 1392. Dziennik Ustaw – 3 – Poz. 984

twarzania energii elektrycznej lub ciepła w instalacjach spełniających wymagania w zakresie emisji gazów  do atmosfery, określone w ustawie z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplar nianych i innych substancji (Dz. U. Nr 130, poz. 1070, z późn. zm.4));”, g)   pkt 23 otrzymuje brzmienie: „23)  system gazowy albo elektroenergetyczny – sieci gazowe, instalacje magazynowe lub instalacje skroplonego  gazu ziemnego albo sieci elektroenergetyczne oraz przyłączone do nich urządzenia i instalacje, współpracu jące z tymi sieciami lub instalacjami;”, h)   w pkt 44 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 45–49 w brzmieniu: „45)  wytwarzanie – produkcję paliw lub energii w procesie energetycznym; 46)   przedsiębiorstwo powiązane – jednostkę powiązaną z jednostką w rozumieniu art. 3 pkt 43 ustawy z dnia  29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2013 r. poz. 330 i 613); 47)   derywat elektroenergetyczny – instrument finansowy w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. d–f ustawy z dnia  29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2010 r. Nr 211, poz. 1384, z późn. zm.5)), który odnosi się do energii elektrycznej; 48)   derywat gazowy – instrument finansowy w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. d–f ustawy z dnia 29 lipca  2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, który odnosi się do paliw gazowych; 49)   system gazowy wzajemnie połączony – wzajemnie połączone sieci gazowe, instalacje magazynowe lub in stalacje skroplonego gazu ziemnego oraz przyłączone do nich urządzenia i instalacje współpracujące z tymi  sieciami lub instalacjami.”;  2)   po art. 4e dodaje się art. 4e1 w brzmieniu: „Art. 4e1. Usługi przesyłania, dystrybucji, magazynowania paliw gazowych,  skraplania gazu ziemnego  lub  re gazyfikacji skroplonego gazu ziemnego mogą być świadczone wyłącznie odpowiednio przez operatora systemu prze syłowego, operatora systemu dystrybucyjnego, operatora systemu magazynowania paliw gazowych, operatora syste mu skraplania gazu ziemnego lub operatora systemu połączonego.”; 3)   w art. 4i: a)   ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki  na  uzasadniony wniosek przedsiębiorstwa  energetycznego może,  w drodze decyzji, zwolnić, na czas określony, przedsiębiorstwo to z obowiązków świadczenia usług, o których  mowa w art. 4 ust. 2, art. 4c, art. 4d ust. 1 i art. 4e ust. 1, przedkładania taryf do zatwierdzenia, o którym mowa  w art. 47 ust. 1, spełniania kryteriów niezależności, o których mowa w art. 9d ust. 1a i wydać zgodę na powierze nie przez to przedsiębiorstwo pełnienia obowiązków operatora systemu przesyłowego na podstawie art. 9h ust. 3  pkt 2, gdy świadczenie tych usług będzie się odbywać z wykorzystaniem gazociągu międzysystemowego, insta lacji magazynowej  lub  instalacji  skroplonego gazu ziemnego, których budowa nie została ukończona do dnia  4 sierpnia 2003 r. lub została rozpoczęta po tym dniu, zwanych dalej „nową infrastrukturą”.”, b)   w ust. 2 pkt 5 otrzymuje brzmienie: „5)   zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, nie spowoduje pogorszenia warunków konkurencji  i efektywności  funkcjonowania rynku paliw gazowych w Unii Europejskiej lub systemu gazowego, w którym nowa infra struktura została lub zostanie zbudowana.”, c)   po ust. 3 dodaje się ust. 3a i 3b w brzmieniu: „3a. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki określa, na wniosek przedsiębiorstwa energetycznego ubiegającego  się o zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, lub z urzędu, zasady udostępnienia zdolności przesyłowej nowej infra struktury lub infrastruktury, o której mowa w ust. 3, uwzględniające sposób: 1)   zarządzania i alokacji zdolności przesyłowej tej infrastruktury, w tym podawania do publicznej wiadomości  informacji o dostępnej zdolności przesyłowej dla zainteresowanych podmiotów; 2)   sprzedaży niewykorzystanej zdolności przesyłowej tej infrastruktury; 3)   umożliwienia obrotu zarezerwowanymi zdolnościami przesyłowymi. 3b. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, wydając decyzję, o której mowa w ust. 1, bierze pod uwagę wyniki  udostępnienia zdolności przesyłowej nowej infrastruktury lub infrastruktury, o której mowa w ust. 3, przeprowa dzonego zgodnie z zasadami, o których mowa w ust. 3a.”,

4)   Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r. Nr 215, poz. 1664, z 2010 r. Nr 249, poz. 1657, z 2011 r. Nr 122,  poz. 695, z 2012 r. poz. 460 i 951 oraz z 2013 r. poz. 139.

5)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r. Nr 106, poz. 622, Nr 131, poz. 763 i Nr 234,  poz. 1391, z 2012 r. poz. 836 i 1385 oraz z 2013 r. poz. 433. Dziennik Ustaw – 4 – Poz. 984

d)   ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie: „4. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, rozpatrując wniosek, o którym mowa w ust. 1, bierze pod uwagę  niedyskryminacyjny dostęp do nowej infrastruktury lub infrastruktury, o której mowa w ust. 3, okres, na jaki za warto umowy o wykorzystanie tej infrastruktury, zwiększenie zdolności przesyłowej, okres planowanej eksploa tacji infrastruktury oraz uwarunkowania krajowe w tym zakresie. 5. W przypadku gdy wniosek,  o  którym mowa w ust.  1,  dotyczy nowej  infrastruktury  lub  infrastruktury,  o której mowa w ust. 3, która znajduje się na terytorium więcej niż jednego państwa członkowskiego Unii Euro pejskiej, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki zajmuje stanowisko do tego wniosku, po uzgodnieniu z właściwy mi organami zainteresowanych państw członkowskich Unii Europejskiej, biorąc pod uwagę opinię przedłożoną  przez Agencję do spraw Współpracy Organów Regulacji Energetyki, zwaną dalej „Agencją”.”, e)   po ust. 5 dodaje się ust. 5a i 5b w brzmieniu: „5a. W przypadku nieuzgodnienia stanowiska, o którym mowa w ust. 5, w terminie 6 miesięcy od dnia otrzy mania wniosku przez właściwe organy zainteresowanych państw członkowskich Unii Europejskiej lub w przy padku uzgodnienia z tymi organami przekazania wniosku do Agencji w celu jego rozpatrzenia, Prezes Urzędu  Regulacji Energetyki przekazuje ten wniosek Agencji. 5b. Termin, o którym mowa w ust. 5a, może ulec przedłużeniu o 3 miesiące na wspólny wniosek właściwych  organów zainteresowanych państw członkowskich Unii Europejskiej, za zgodą Agencji.”, f)   ust. 6–9 otrzymują brzmienie: „6. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki przekazuje Komisji Europejskiej wniosek, o którym mowa w ust. 1,  niezwłocznie po jego otrzymaniu. Po rozpatrzeniu tego wniosku Prezes Urzędu Regulacji Energetyki powiada mia Komisję Europejską o zajętym stanowisku; do powiadomienia dołącza informacje dotyczące: 1)   powodów zwolnienia z obowiązków wymienionych w ust. 1 wraz z uzasadnieniem, łącznie z danymi finan sowymi uzasadniającymi to zwolnienie albo powodów odmowy udzielenia zwolnienia; 2)   analizy wpływu zwolnienia z obowiązków wymienionych w ust. 1 na konkurencyjność i sprawne funkcjo nowanie rynku paliw gazowych; 3)   okresu, na jaki udzielono zwolnienia z obowiązków wymienionych w ust. 1; 4)   wielkości  udziału  zdolności  infrastruktury  objętej  zwolnieniem  z  obowiązków wymienionych w  ust.  1,  w odniesieniu do całkowitej zdolności tej infrastruktury; 5)   przebiegu  i wyników uzgodnień  z właściwymi  organami  zainteresowanych  państw  członkowskich Unii  Europejskiej; 6)   wpływu nowej infrastruktury lub zmian w infrastrukturze, o której mowa w ust. 3, na dywersyfikację do staw gazu. 7. W przypadku zgłoszenia przez Komisję Europejską poprawek do stanowiska, o którym mowa w ust. 6, lub  wniosku o jego zmianę, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki zajmuje stanowisko do poprawek lub wniosku Ko misji Europejskiej, w terminie 28 dni od dnia otrzymania poprawek lub wniosku i uzgadnia stanowisko z Komi sją Europejską. 8. Uzgodnione z Komisją Europejską stanowisko do wniosku przedsiębiorstwa energetycznego lub decyzja  Agencji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku, o którym mowa w ust. 5a, stanowią podstawę do wydania przez  Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki decyzji, o której mowa w ust. 1. 9. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wydaje decyzję, o której mowa w ust. 1, odrębnie dla każdej nowej  infrastruktury lub infrastruktury, o której mowa w ust. 3; w decyzji określa się wielkość udziału zdolności prze syłowej infrastruktury objętej zwolnieniem z obowiązków wymienionych w ust. 1 w odniesieniu do całkowitej  zdolności przesyłowej tej infrastruktury, zakres zwolnienia, warunki, których spełnienie jest niezbędne do uzys kania zwolnienia oraz okres, na jaki udzielono zwolnienia.”; 4)   w art. 4j: a)   ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3.  Odbiorca  końcowy  może  wypowiedzieć  umowę  zawartą  na  czas  nieoznaczony,  na  podstawie  której  przedsiębiorstwo energetyczne dostarcza  temu odbiorcy paliwa gazowe  lub energię, bez ponoszenia kosztów,  składając do przedsiębiorstwa energetycznego pisemne oświadczenie. Odbiorca, który wypowiada umowę, jest  obowiązany pokryć należności za pobrane paliwo gazowe lub energię oraz świadczone usługi przesyłania  lub  dystrybucji paliw gazowych lub energii.”, Dziennik Ustaw – 5 – Poz. 984

b)   po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu: „3a. Odbiorca końcowy może wypowiedzieć umowę zawartą na czas oznaczony, na podstawie której przed siębiorstwo energetyczne dostarcza temu odbiorcy paliwa gazowe lub energię, bez ponoszenia kosztów i odszko dowań innych niż wynikające z treści umowy, składając do przedsiębiorstwa energetycznego pisemne oświad czenie.”, c)   dodaje się ust. 6 i 7 w brzmieniu: „6. Operator systemu przesyłowego oraz operator systemu dystrybucyjnego są obowiązani umożliwić od biorcy paliw gazowych lub energii elektrycznej zmianę sprzedawcy, nie później niż w terminie 21 dni od dnia  poinformowania właściwego operatora o zawarciu umowy sprzedaży lub umowy kompleksowej z nowym sprze dawcą. 7. Dotychczasowy sprzedawca jest obowiązany dokonać rozliczeń z odbiorcą, który skorzystał z prawa do  zmiany sprzedawcy, nie później niż w okresie 42 dni od dnia dokonania tej zmiany. Operator systemu przesyło wego lub operator systemu dystrybucyjnego są obowiązani przekazać dotychczasowemu i nowemu sprzedawcy  dane dotyczące ilości zużytych przez odbiorcę paliw gazowych lub energii elektrycznej, w terminie umożliwiają cym dotychczasowemu sprzedawcy dokonanie rozliczeń z odbiorcą.”; 5)   w art. 5: a)   po ust. 4a dodaje się ust. 4b w brzmieniu: „4b. Umowa sprzedaży oraz umowa kompleksowa, których stroną jest odbiorca paliw gazowych lub energii  elektrycznej w gospodarstwie domowym, powinny określać strony umowy i zawierać także informacje o: 1)   prawach tego odbiorcy, w tym sposobie wnoszenia skarg i rozstrzygania sporów; 2)   możliwości uzyskania pomocy w przypadku wystąpienia awarii urządzeń, instalacji lub sieci gazowej, lub  elektroenergetycznej; 3)   miejscu i sposobie zapoznania się, z mającymi zastosowanie, obowiązującymi taryfami, w tym opłatami za  utrzymanie systemu gazowego albo elektroenergetycznego.”, b)   ust. 6 otrzymuje brzmienie:  „6. Sprzedawca paliw gazowych lub energii powinien powiadomić odbiorców, w sposób przejrzysty i zrozu miały, o podwyżce cen lub stawek opłat za dostarczane paliwa gazowe lub energię określonych w zatwierdzo nych taryfach, w ciągu jednego okresu rozliczeniowego od dnia tej podwyżki.”, c)   po ust. 6c dodaje się ust. 6d–6f w brzmieniu: „6d. Sprzedawca paliw gazowych lub energii elektrycznej informuje odbiorcę tych paliw lub energii w gos podarstwie domowym o jego prawach, w tym sposobie wnoszenia skarg i rozstrzygania sporów. 6e. Sprzedawca paliw gazowych lub energii elektrycznej dostarcza odbiorcy tych paliw lub energii w gospo darstwie domowym kopię zbioru praw konsumenta energii oraz zapewnia  jego publiczny dostęp. Przez zbiór  praw konsumenta  energii  rozumie  się  dokument  sporządzany przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki we  współpracy z Prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów na podstawie wytycznych Komisji Euro pejskiej w konsultacji z krajowymi organami regulacyjnymi, organizacjami konsumentów, partnerami społecz nymi, przedsiębiorstwami energetycznymi oraz innymi zainteresowanymi stronami, zawierający praktyczne in formacje o prawach konsumentów energii elektrycznej i paliw gazowych. 6f. Kopię zbioru praw konsumenta energii, o którym mowa w ust. 6e, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki  ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Regulacji Energetyki.”, d)   dodaje się ust. 8–13 w brzmieniu: „8. Sprzedawca energii elektrycznej jest obowiązany przechowywać dane o umowach zawartych z operato rem systemu przesyłowego oraz dane o derywatach elektroenergetycznych i umowach sprzedaży energii elek trycznej  zawartych  z  przedsiębiorstwami  energetycznymi wykonującymi  działalność  gospodarczą w  zakresie  obrotu energią elektryczną, przez okres co najmniej 5 lat, od dnia zawarcia tych umów.  9. Sprzedawca paliw gazowych jest obowiązany przechowywać dane o umowach zawartych z operatorem  systemu przesyłowego, operatorem systemu dystrybucyjnego, operatorem systemu magazynowania paliw gazo wych lub operatorem systemu skraplania gazu ziemnego oraz dane o derywatach gazowych i umowach sprzedaży  paliw gazowych zawartych z przedsiębiorstwami energetycznymi wykonującymi działalność gospodarczą w za kresie obrotu paliwami gazowymi, przez okres co najmniej 5 lat, od dnia zawarcia tych umów. Dziennik Ustaw – 6 – Poz. 984

10. Dane, o których mowa w ust. 8 i 9, zawierają w szczególności informacje dotyczące: 1)   podmiotu, z którym zawarto umowę;  2)   okresu, na jaki umowa została zawarta; 3)   ilości sprzedanych paliw gazowych lub energii elektrycznej; 4)   zasad rozliczeń;  5)   terminu realizacji umowy; 6)   nierozliczonych umów, derywatów elektroenergetycznych i derywatów gazowych. 11. Sprzedawca paliw gazowych  lub energii  elektrycznej przekazuje niezwłocznie dane, o których mowa  w ust. 8 i 9, Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów oraz Prezesowi Urzędu Regulacji Energe tyki, na ich wniosek, w związku z zadaniami wykonywanymi przez te organy.  12. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, na wniosek zainteresowanego podmiotu, może udostępnić informa cje, o których mowa w ust. 8 i 9, z wyjątkiem danych stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu  art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. Nr 153,  poz. 1503, z późn. zm.6)). 13. Przepisu ust. 12 nie stosuje się do informacji o instrumentach finansowych, o których mowa w art. 2 ust. 1  ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.”; 6)   po art. 5b dodaje się art. 5c–5g w brzmieniu: „Art. 5c. 1. Odbiorcy wrażliwemu energii elektrycznej przysługuje zryczałtowany dodatek energetyczny.  2. Dodatek energetyczny wynosi  rocznie nie więcej niż 30% iloczynu  limitu zużycia energii elektrycznej oraz  średniej ceny energii elektrycznej dla odbiorcy energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, ogłaszanej na podsta wie art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. d. 3. Wysokość limitu, o którym mowa w ust. 2, wynosi: 1)   900 kWh w roku kalendarzowym – dla gospodarstwa domowego prowadzonego przez osobę samotną;  2)   1250 kWh w roku kalendarzowym – dla gospodarstwa domowego składającego się z 2 do 4 osób; 3)   1500 kWh w roku kalendarzowym – dla gospodarstwa domowego składającego się z co najmniej 5 osób. 4. Minister właściwy do spraw gospodarki ogłasza, w terminie do dnia 30 kwietnia każdego roku, w drodze ob wieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wysokość dodatku energetyczne go na kolejne 12 miesięcy, biorąc pod uwagę środki przewidziane na ten cel w ustawie budżetowej. Art. 5d. Dodatek energetyczny przyznaje wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji, na wniosek od biorcy wrażliwego energii elektrycznej. Do wniosku dołącza się kopię umowy kompleksowej lub umowy sprzedaży  energii elektrycznej. Art. 5e. 1. Dodatek energetyczny wypłaca się odbiorcy wrażliwemu energii elektrycznej do dnia 10 każdego mie siąca z góry, z wyjątkiem miesiąca stycznia, w którym dodatek energetyczny wypłaca się do dnia 30 stycznia danego  roku. 2. Dodatek energetyczny wynosi miesięcznie 1/12 kwoty rocznej dodatku energetycznego ogłaszanej przez mini stra właściwego do spraw gospodarki, na podstawie art. 5c ust. 4. Art. 5f. 1. Wypłata dodatku energetycznego jest zadaniem z zakresu administracji rządowej. Dodatek energetycz ny wypłacają gminy. 2. Gminy otrzymują dotacje celowe z budżetu państwa na finansowanie wypłat dodatku energetycznego, w grani cach kwot określonych na ten cel w ustawie budżetowej.  3. Przy ustalaniu wysokości dotacji celowej na realizację wypłat dodatku energetycznego, uwzględnia się koszty  wypłacania odbiorcom wrażliwym energii elektrycznej dodatku energetycznego, w wysokości 2% łącznej kwoty do tacji wypłaconych w gminie.  Art. 5g. 1. Wojewodowie przekazują dotacje gminom w granicach kwot określonych na ten cel w budżecie państwa. 2. Gmina składa wojewodzie wniosek o przyznanie dotacji co kwartał, w terminie do 15 dnia miesiąca poprzedza jącego dany kwartał. 

6)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 162, poz. 1693 i Nr 172,  poz. 1804, z 2005 r. Nr 10, poz. 68, z 2007 r. Nr 171, poz. 1206 oraz z 2009 r. Nr 201, poz. 1540. Dziennik Ustaw – 7 – Poz. 984

3. Wojewoda przedstawia ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych wniosek o zwiększenie budże tu, w terminie do 25 dnia miesiąca poprzedzającego dany kwartał; wniosek na pierwszy kwartał wojewoda przedsta wia w terminie do dnia 10 stycznia danego roku. 4. Dotacje na dany kwartał są przekazywane gminom przez wojewodę, na podstawie wniosku, o którym mowa  w ust. 2, w miesięcznych ratach. Nadpłata dotacji za kwartał może być zaliczana na poczet dotacji należnej w kwarta le następnym, z wyjątkiem nadpłaty za dany rok, która podlega przekazaniu na rachunek właściwego urzędu woje wódzkiego, w terminie do dnia 20 stycznia następnego roku. 5. Jeżeli w wyniku połączenia lub podziału gmin nastąpiły zmiany w podstawie obliczania kwoty dotacji, wojewo da uwzględnia te zmiany od pierwszego dnia następnego miesiąca po ich wejściu w życie. 6. Gmina przedstawia wojewodzie, w terminie do 15 dnia miesiąca następującego po kwartale, rozliczenie dotacji  sporządzone narastająco za okres od dnia 1 stycznia do dnia kończącego dany kwartał, z tym że zapotrzebowanie na  dotację ustala się jako sumę tego zapotrzebowania obliczonego odrębnie dla każdego kwartału. 7. Wojewodowie przedstawiają ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych zbiorcze rozliczenie do tacji do końca miesiąca następującego po każdym kwartale.”; 7)   art. 6 otrzymuje brzmienie: „Art. 6. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystry bucji paliw lub energii przeprowadza kontrolę legalności pobierania paliw lub energii, kontrolę układów pomiarowo -rozliczeniowych, dotrzymania zawartych umów oraz prawidłowości rozliczeń, zwaną dalej „kontrolą”. 2. Kontrolę przeprowadzają osoby upoważnione przez przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1,  zwane dalej „kontrolującymi”. Kontrolujący doręcza kontrolowanemu lub osobie przez niego upoważnionej upoważ nienie do przeprowadzenia kontroli oraz okazuje legitymację służbową.  3. W razie nieobecności kontrolowanego lub osoby przez niego upoważnionej, upoważnienie do przeprowadzenia  kontroli oraz legitymacja służbowa mogą być okazane innemu pracownikowi kontrolowanego, który może być uzna ny za osobę, o której mowa w art. 97 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93,  z późn. zm.7)) lub przywołanemu świadkowi. W takim przypadku upoważnienie doręcza się niezwłocznie kontrolowa nemu, nie później jednak niż trzeciego dnia od dnia wszczęcia kontroli. 4. Kontrolujący mają prawo:  1)   wstępu na teren nieruchomości lub do pomieszczeń, gdzie jest przeprowadzana kontrola, o ile przepisy innych  ustaw nie stanowią inaczej; 2)   przeprowadzać, w ramach kontroli, niezbędne przeglądy urządzeń będących własnością przedsiębiorstwa ener getycznego, wykonywać prace związane z ich eksploatacją lub naprawą oraz przeprowadzać ich badania i po miary; 3)   zbierać i zabezpieczać dowody dotyczące nielegalnego pobierania paliw lub energii, a także naruszania przez  odbiorcę warunków używania układu pomiarowo-rozliczeniowego oraz warunków umowy zawartej z przedsię biorstwem energetycznym. 5. Przebieg przeprowadzonej kontroli kontrolujący przedstawia w protokole kontroli. 6. Protokół kontroli zawiera w szczególności: 1)   wskazanie nazwy albo imienia i nazwiska oraz adresu kontrolowanego; 2)   datę rozpoczęcia i zakończenia kontroli; 3)   imię, nazwisko i stanowisko służbowe kontrolującego;

7)   Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1971 r. Nr 27, poz. 252, z 1976 r. Nr 19, poz. 122, z 1982 r. Nr 11,  poz. 81, Nr 19, poz. 147 i Nr 30, poz. 210, z 1984 r. Nr 45, poz. 242, z 1985 r. Nr 22, poz. 99, z 1989 r. Nr 3, poz. 11, z 1990 r. Nr 34,  poz. 198, Nr 55, poz. 321 i Nr 79, poz. 464, z 1991 r. Nr 107, poz. 464 i Nr 115, poz. 496, z 1993 r. Nr 17, poz. 78, z 1994 r. Nr 27,  poz. 96, Nr 85, poz. 388 i Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 83, poz. 417, z 1996 r. Nr 114, poz. 542, Nr 139, poz. 646 i Nr 149, poz. 703,  z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 115, poz. 741, Nr 117, poz. 751 i Nr 157, poz. 1040, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 758,  z 1999 r. Nr 52, poz. 532, z 2000 r. Nr 22, poz. 271, Nr 74, poz. 855 i 857, Nr 88, poz. 983 i Nr 114, poz. 1191, z 2001 r. Nr 11,  poz. 91, Nr 71, poz. 733, Nr 130, poz. 1450 i Nr 145, poz. 1638, z 2002 r. Nr 113, poz. 984 i Nr 141, poz. 1176, z 2003 r. Nr 49,  poz. 408, Nr 60, poz. 535, Nr 64, poz. 592 i Nr 124, poz. 1151, z 2004 r. Nr 91, poz. 870, Nr 96, poz. 959, Nr 162, poz. 1692, Nr 172,  poz. 1804 i Nr 281, poz. 2783, z 2005 r. Nr 48, poz. 462, Nr 157, poz. 1316 i Nr 172, poz. 1438, z 2006 r. Nr 133, poz. 935 i Nr 164,  poz. 1166, z 2007 r. Nr 80, poz. 538, Nr 82, poz. 557 i Nr 181, poz. 1287, z 2008 r. Nr 116, poz. 731, Nr 163, poz. 1012, Nr 220,  poz. 1425 i 1431 i Nr 228, poz. 1506, z 2009 r. Nr 42, poz. 341, Nr 79, poz. 662 i Nr 131, poz. 1075, z 2010 r. Nr 40, poz. 222  i Nr 155, poz. 1037 oraz z 2011 r. Nr 80, poz. 432, Nr 85, poz. 458 i Nr 230, poz. 1370.  Dziennik Ustaw – 8 – Poz. 984

4)   określenie przedmiotu i zakresu kontroli; 5)   opis stanu faktycznego ustalonego w trakcie kontroli; 6)   opis załączników; 7)   informację o pouczeniu kontrolowanego o prawie zgłaszania zastrzeżeń do protokołu oraz o prawie odmowy  podpisania protokołu. 7. Materiał dowodowy zgromadzony w toku kontroli stanowi załącznik do protokołu kontroli. 8. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób przeprowadza nia kontroli, wzory protokołów kontroli i upoważnień do kontroli oraz wzór legitymacji, mając na uwadze sprawne  przeprowadzanie kontroli. 9. Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 8, powinno określać w szczególności: 1)   przedmiot kontroli; 2)   szczegółowe uprawnienia kontrolujących; 3)   tryb przeprowadzania kontroli.”;  8)   po art. 6a dodaje się art. 6b–6f w brzmieniu: „Art. 6b. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dys trybucji paliw gazowych lub energii może wstrzymać, z zastrzeżeniem art. 6c, dostarczanie paliw gazowych lub ener gii, jeżeli: 1)   w wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono, że nastąpiło nielegalne pobieranie paliw lub energii; 2)   odbiorca zwleka z zapłatą za świadczone usługi, co najmniej przez okres 30 dni po upływie terminu płatności. 2. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji pa liw gazowych lub energii, na żądanie sprzedawcy paliw gazowych lub energii wstrzymuje, z zastrzeżeniem art. 6c,  dostarczanie paliw gazowych lub energii, jeżeli odbiorca zwleka z zapłatą za świadczone usługi lub za pobrane paliwo  gazowe lub energię, co najmniej przez okres 30 dni po upływie terminu płatności. 3. Przedsiębiorstwo energetyczne, któremu odbiorca zwleka z zapłatą za świadczone usługi lub za pobrane paliwo  gazowe lub energię, powiadamia na piśmie odbiorcę paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła w gospodarstwie  domowym o zamiarze wstrzymania dostarczania paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła, jeżeli odbiorca ten  nie ureguluje zaległych i bieżących należności w okresie 14 dni od dnia otrzymania tego powiadomienia. 4. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, wstrzymuje dostarczanie paliw gazowych, energii  elektrycznej lub ciepła, jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono, że instalacja znajdująca się u odbiorcy  stwarza bezpośrednie zagrożenie życia, zdrowia lub środowiska.  5. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązane niezwłocznie wznowić dostarczanie  paliw gazowych, energii elektrycznej  lub ciepła wstrzymanego z powodów, o których mowa w ust. 1, 2  i 4,  jeżeli  ustaną przyczyny uzasadniające wstrzymanie ich dostarczania. 6. Przepisów ust. 1 pkt 2 i ust. 2 nie stosuje się do obiektów służących obronności państwa. Art. 6c. 1. W przypadku, gdy odbiorca paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła w gospodarstwie domo wym złoży do przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa w art. 6b ust. 3, reklamację dotyczącą dostarczania  paliw gazowych lub energii, nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania powiadomienia, o którym mowa  w art. 6b ust. 3, dostarczania paliw gazowych lub energii nie wstrzymuje się do czasu rozpatrzenia reklamacji. 2. Przedsiębiorstwo energetyczne jest obowiązane rozpatrzyć reklamację, w terminie 14 dni od dnia jej złożenia.  Jeżeli reklamacja nie została rozpatrzona w tym terminie, uważa się, że została uwzględniona. 3. Jeżeli przedsiębiorstwo energetyczne, nie uwzględniło reklamacji, a odbiorca paliw gazowych, energii elek trycznej lub ciepła w gospodarstwie domowym, w terminie 14 dni od dnia otrzymania powiadomienia o nieuwzględ nieniu reklamacji, wystąpił do stałego polubownego sądu konsumenckiego, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia  15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1219, z późn. zm.8)), zwanego dalej „sądem  polubownym”, z wnioskiem o rozpatrzenie sporu w tym zakresie, dostarczania paliw gazowych lub energii nie wstrzy muje się do czasu wydania wyroku przez ten sąd.

8)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r. Nr 182, poz. 1228, z 2011 r. Nr 63, poz. 322,  Nr 106, poz. 622 i Nr 153, poz. 903, z 2012 r. poz. 1203 i 1448 oraz z 2013 r. poz. 700. Dziennik Ustaw – 9 – Poz. 984

Art. 6d. 1. Jeżeli przedsiębiorstwo energetyczne wstrzymało dostarczanie paliw gazowych lub energii odbiorcy  paliw gazowych,  energii  elektrycznej  lub  ciepła w gospodarstwie domowym,  a  odbiorca  ten  złożył  reklamację na  wstrzymanie dostarczania paliw gazowych lub energii, przedsiębiorstwo energetyczne jest obowiązane wznowić do starczanie paliw gazowych lub energii w terminie 3 dni od dnia otrzymania reklamacji i kontynuować dostarczanie  paliw gazowych lub energii do czasu jej rozpatrzenia. 2. W przypadku gdy reklamacja, o której mowa w ust. 1, nie została pozytywnie rozpatrzona przez przedsiębior stwo energetyczne i odbiorca wymieniony w ust. 1, wystąpił do Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o rozpatrzenie  sporu w tym zakresie, przedsiębiorstwo, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązane kontynuować dostarczanie paliw  gazowych lub energii do czasu wydania decyzji przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki. 3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się w przypadku, gdy wstrzymanie dostarczania paliw gazowych lub energii  nastąpiło z przyczyn, o których mowa w art. 6b ust. 4, albo wydania przez sąd polubowny wyroku na niekorzyść od biorcy. Art. 6e. W przypadku wystąpienia przez odbiorcę, o którym mowa w art. 6c ust. 1, z wnioskiem o rozpatrzenia  sporu przez sąd polubowny albo z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki,  przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w art. 6b ust. 1, może zainstalować przedpłatowy układ pomiarowo -rozliczeniowy temu odbiorcy. Koszt zainstalowania tego układu ponosi przedsiębiorstwo energetyczne. Art. 6f. 1. W przypadku gdy odbiorca wrażliwy paliw gazowych lub energii elektrycznej złoży wniosek w przed siębiorstwie energetycznym zajmującym się dystrybucją paliw gazowych lub energii elektrycznej o zainstalowanie  przedpłatowego układu pomiarowo-rozliczeniowego, przedsiębiorstwo  to  jest obowiązane zainstalować  taki układ,  w terminie 21 dni od dnia otrzymania wniosku. 2.  Koszty  zainstalowania  przedpłatowego  układu  pomiarowo-rozliczeniowego  ponosi  przedsiębiorstwo  ener getyczne, o którym mowa w ust. 1.”; 9)   w art. 7: a)   ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Umowa o przyłączenie do sieci powinna zawierać co najmniej postanowienia określające: termin realiza cji przyłączenia, wysokość opłaty za przyłączenie, miejsce rozgraniczenia własności sieci przedsiębiorstwa ener getycznego i instalacji podmiotu przyłączanego, zakres robót niezbędnych przy realizacji przyłączenia, wymaga nia  dotyczące  lokalizacji  układu  pomiarowo-rozliczeniowego  i  jego  parametrów,  harmonogram  przyłączenia,  warunki udostępnienia przedsiębiorstwu energetycznemu nieruchomości należącej do podmiotu przyłączanego  w celu budowy lub rozbudowy sieci niezbędnej do realizacji przyłączenia, przewidywany termin zawarcia umo wy,  na  podstawie  której  nastąpi  dostarczanie  paliw  gazowych  lub  energii,  ilości  paliw  gazowych  lub  energii  przewidzianych do odbioru, moc przyłączeniową, odpowiedzialność stron za niedotrzymanie warunków umowy,  a w szczególności za opóźnienie terminu realizacji prac w stosunku do ustalonego w umowie, oraz okres obowią zywania umowy i warunki jej rozwiązania.”, b)   w ust. 8 pkt 3 otrzymuje brzmienie: „3)   za przyłączenie źródeł współpracujących z siecią oraz sieci przedsiębiorstw energetycznych zajmujących  się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych lub energii pobiera się opłatę ustaloną na podstawie rze czywistych nakładów poniesionych na realizację przyłączenia, z wyłączeniem: a)   odnawialnych źródeł energii o mocy elektrycznej zainstalowanej nie wyższej niż 5 MW oraz jednostek  kogeneracji o mocy elektrycznej zainstalowanej poniżej 1 MW, za których przyłączenie pobiera się  połowę opłaty ustalonej na podstawie rzeczywistych nakładów, b)   mikroinstalacji,  za  której  przyłączenie  do  sieci  dystrybucyjnej  elektroenergetycznej  nie  pobiera  się  opłaty.”, c)   ust. 8d otrzymuje brzmienie: „8d. Do wniosku o określenie warunków przyłączenia podmiot, o którym mowa w ust. 8a, dołącza w szcze gólności, w przypadku przyłączania do sieci źródeł innych niż mikroinstalacje: 1)   wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu,  decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla nieruchomości określonej we wniosku, je żeli jest ona wymagana na podstawie przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym albo 2)   decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej wydaną zgodnie  z przepisami ustawy z dnia 29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie obiektów  energetyki  jądrowej oraz  inwestycji  towarzyszących (Dz. U. Nr 135, poz. 789 oraz z 2012 r. poz. 951),  w przypadku budowy obiektu energetyki jądrowej, albo  Dziennik Ustaw – 10 – Poz. 984

3)   pozwolenie na wznoszenie i wykorzystywanie sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń w polskich obsza rach morskich wydane zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczy pospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2013 r. poz. 934), w przypadku budowy źródła w pol skim obszarze morskim; 4)   dokument potwierdzający tytuł prawny podmiotu do korzystania z nieruchomości, na której jest planowana  inwestycja określona we wniosku z wyłączeniem źródeł lokalizowanych w polskim obszarze morskim.”, d)   po ust. 8d dodaje się ust. 8d1–8d9 w brzmieniu: „8d1.Wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzja o warunkach zabudowy  i zagospodarowania terenu, decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki ją drowej lub pozwolenie na wznoszenie i wykorzystanie sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń w polskich ob szarach morskich powinny potwierdzać dopuszczalność lokalizacji danego źródła na terenie objętym planowaną  inwestycją. 8d2. W przypadku gdy przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem  lub dystrybucją energii  elektrycznej odmówi przyłączenia do sieci odnawialnego źródła energii z powodu braku technicznych warunków  przyłączenia wynikających z braku niezbędnych zdolności przesyłowych sieci w terminie proponowanym przez  podmiot ubiegający się o przyłączenie odnawialnego źródła energii przedsiębiorstwo energetyczne określa pla nowany termin oraz warunki wykonania niezbędnej rozbudowy lub modernizacji sieci, a  także określa  termin  przyłączenia. 8d3. W przypadku braku technicznych lub ekonomicznych warunków przyłączenia w zakresie mocy przyłą czeniowej określonej we wniosku o określenie warunków przyłączenia odnawialnego źródła energii, przedsię biorstwo  energetyczne  zajmujące  się  przesyłaniem  lub  dystrybucją  energii  elektrycznej  powiadamia  podmiot  ubiegający  się  o przyłączenie o wielkości  dostępnej mocy przyłączeniowej,  dla  jakiej mogą być  spełnione  te  warunki. Jeżeli podmiot ten, w terminie 30 dni od dnia otrzymania powiadomienia: 1)   wyraził zgodę na taką wielkość mocy przyłączeniowej, przedsiębiorstwo to wydaje warunki przyłączenia; 2)   nie wyraził zgody na taką wielkość mocy przyłączeniowej, przedsiębiorstwo to odmawia wydania warun ków przyłączenia. Bieg terminu, o którym mowa w ust. 8g, ulega zawieszeniu do czasu otrzymania zgody od podmiotu ubiegające go się o przyłączenie. 8d4. W przypadku gdy podmiot ubiegający  się o przyłączenie mikroinstalacji do  sieci dystrybucyjnej  jest  przyłączony do sieci jako odbiorca końcowy, a moc zainstalowana mikroinstalacji, o przyłączenie której ubiega  się ten podmiot, nie jest większa niż określona w wydanych warunkach przyłączenia, przyłączenie do sieci odby wa się na podstawie zgłoszenia przyłączenia mikroinstalacji, złożonego w przedsiębiorstwie energetycznym, do  sieci  którego ma być ona przyłączona, po  zainstalowaniu odpowiednich układów zabezpieczających  i  układu  pomiarowo-rozliczeniowego. W innym przypadku przyłączenie mikroinstalacji do sieci dystrybucyjnej odbywa  się na podstawie umowy o przyłączenie do sieci. Koszt instalacji układu zabezpieczającego i układu pomiarowo -rozliczeniowego ponosi operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego. 8d5. Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 8d4, zawiera w szczególności: 1)   oznaczenie podmiotu ubiegającego się o przyłączenie mikroinstalacji do sieci dystrybucyjnej oraz określe nie rodzaju i mocy mikroinstalacji; 2)   informacje niezbędne do zapewnienia spełnienia przez mikroinstalację wymagań technicznych i eksploata cyjnych, o których mowa w art. 7a. 8d6. Do zgłoszenia, o którym mowa w ust. 8d4, podmiot ubiegający się o przyłączenie mikroinstalacji do  sieci dystrybucyjnej jest obowiązany dołączyć oświadczenie następującej treści: „Świadomy odpowiedzialności  karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks  karny oświadczam,  że posiadam  tytuł prawny do nieruchomości na której  jest  planowana  inwestycja oraz do  mikroinstalacji określonej w zgłoszeniu.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za  składanie fałszywych zeznań. 8d7. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się dystrybucją energii elektrycznej potwierdza złożenie zgło szenia, o którym mowa w ust. 8d4, odnotowując datę jego złożenia. 8d8. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej jest obo wiązane  określić  w  warunkach  przyłączenia  przewidywany  harmonogram  przyłączania  odnawialnego  źródła  energii, uwzględniający poszczególne etapy rozbudowy sieci, a także zestawienie planowanych prac. 8d9. Przyłączane mikroinstalacje muszą spełniać wymagania techniczne i eksploatacyjne określone w art. 7a  ust.  1.  Szczegółowe  warunki  przyłączenia,  wymagania  techniczne  oraz  warunki  współpracy  mikroinstalacji  z systemem elektroenergetycznym określają przepisy wydane na podstawie art. 9 ust. 3.”, Dziennik Ustaw – 11 – Poz. 984

e)   ust. 9 otrzymuje brzmienie: „9. W przypadku gdy przedsiębiorstwo energetyczne odmówi przyłączenia do sieci z powodu braku warun ków ekonomicznych, o których mowa w ust. 1, za przyłączenie do sieci przedsiębiorstwo to może ustalić opłatę  w wysokości uzgodnionej z podmiotem ubiegającym się o przyłączenie do sieci w umowie o przyłączenie do  sieci; przepisów ust. 8 pkt 1 i 2 oraz pkt 3 lit. a nie stosuje się.”;

10)    w art. 9 w ust. 4 pkt 3 otrzymuje brzmienie: „3)   sposób prowadzenia obrotu energią elektryczną oraz procedurę zmiany sprzedawcy;”; 11)   w art. 9a: a)   w ust. 1: –  wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:  „Odbiorca przemysłowy, przedsiębiorstwo energetyczne, odbiorca końcowy oraz  towarowy dom maklerski  lub dom maklerski, o których mowa w ust. 1a, w zakresie określonym w przepisach wydanych na podstawie  ust. 9, są obowiązani:”,  –   pkt 1 otrzymuje brzmienie: „1)    uzyskać i przedstawić do umorzenia Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki świadectwo pochodzenia,  o którym mowa w art. 9e ust. 1 lub w art. 9o ust. 1, wydane dla energii elektrycznej wytworzonej w źród łach znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zlokalizowanych w wyłącznej strefie  ekonomicznej lub”, b)   ust. 1a otrzymuje brzmienie: „1a. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1 i 8, wykonują: 1)   odbiorca przemysłowy, który w roku kalendarzowym poprzedzającym rok realizacji obowiązku zużył  nie mniej niż 100 GWh energii elektrycznej, której koszt wyniósł nie mniej niż 3% wartości jego produk cji, a także złożył oświadczenie, o którym mowa w ust. 1a1; 2)   przedsiębiorstwo  energetyczne  wykonujące  działalność  gospodarczą  w  zakresie  wytwarzania  energii  elektrycznej lub obrotu tą energią i sprzedające tę energię odbiorcom końcowym niebędących odbiorca mi przemysłowymi, o których mowa w pkt 1; 3)   odbiorca końcowy, inny niż odbiorca przemysłowy, o którym mowa w pkt 1, będący członkiem giełdy  towarowej w  rozumieniu  art.  2  pkt  5  ustawy  z  dnia  26  października  2000  r.  o  giełdach  towarowych  (Dz. U. z 2010 r. Nr 48, poz. 284, z późn. zm.9)) lub członkiem rynku organizowanego przez podmiot  prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany, w odniesieniu do transakcji za wieranych we własnym imieniu na giełdzie towarowej lub na rynku organizowanym przez ten podmiot; 4)   towarowy dom maklerski lub dom maklerski, o których mowa w art. 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 26 paź dziernika 2000 r. o giełdach towarowych, w odniesieniu do transakcji realizowanych na zlecenie odbior ców końcowych, innych niż odbiorcy przemysłowi, o których mowa w pkt 1, na giełdzie towarowej lub  na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek re gulowany.”, c)   po ust. 1a dodaje się ust. 1a1–1a6 w brzmieniu: „1a1. Odbiorca przemysłowy, o którym mowa w ust. 1a pkt 1,  jest obowiązany złożyć Prezesowi Urzędu  Regulacji Energetyki oświadczenie potwierdzające zużycie nie mniej niż 100 GWh energii elektrycznej, której  koszt wyniósł nie mniej niż 3% wartości jego produkcji w roku kalendarzowym poprzedzającym rok realizacji  obowiązku, o którym mowa w ust. 1, w terminie do dnia 30 listopada roku poprzedzającego rok realizacji obo wiązku. 1a2. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki sporządza wykaz odbiorców przemysłowych którzy złożyli oświad czenie, o którym mowa w ust. 1a1, i ogłasza go w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Regulacji Energetyki  do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rok realizacji obowiązku.

9)   Zmiany  tekstu  jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010  r. Nr 81, poz. 530  i Nr 182, poz. 1228 oraz  z 2011 r. Nr 94, poz. 551, Nr 106, poz. 622 i Nr 205, poz. 1208. Dziennik Ustaw – 12 – Poz. 984

1a3. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1 i 8, odbiorcy przemysłowi, o których mowa w ust. la pkt 1, którzy  w roku kalendarzowym poprzedzającym rok realizacji obowiązku zużyli: 1)   nie mniej niż 100 GWh energii elektrycznej i dla których koszt energii elektrycznej wyniósł ponad 12%  wartości ich produkcji – wykonują w odniesieniu do 20% ilości energii elektrycznej zakupionej na własny  użytek w roku realizacji obowiązku; 2)   nie mniej niż 100 GWh energii elektrycznej i dla których koszt energii elektrycznej wyniósł ponad 7% i nie  więcej niż 12% wartości ich produkcji – wykonują w odniesieniu do 60% ilości energii elektrycznej zaku pionej na własny użytek w roku realizacji obowiązku; 3)   nie mniej niż 100 GWh energii elektrycznej i dla których koszt energii elektrycznej wyniósł nie mniej 3%  i nie więcej niż 7%, wartości ich produkcji – wykonują w odniesieniu do 80% ilości energii elektrycznej  zakupionej na własny użytek w roku realizacji obowiązku. 1a4. Przez wartość produkcji, o której mowa w ust. 1a3, rozumie się przychód ze sprzedaży własnych wyro bów, robót i usług (bez podatku od towarów i usług), pomniejszony o podatek akcyzowy i powiększony o kwoty  dotacji do produktu. 1a5. Odbiorca przemysłowy, o którym mowa w ust. 1a pkt 1, jest obowiązany do dnia 31 maja roku następu jącego po roku realizacji obowiązku przekazać Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki: 1)   informację o wysokości wykonanego obowiązku, o którym mowa w ust. 1a3, oraz ilości zakupionej energii  elektrycznej na własny użytek w roku realizacji obowiązku, a także o wysokości kosztu energii elektrycznej  oraz wartości swojej produkcji w roku kalendarzowym poprzedzającym rok realizacji obowiązku; 2)   oświadczenie następującej treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 usta wy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny oświadczam, że: 1)   dane zawarte w informacji, o której mowa w art. 9a ust. 1a5 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne są zgodne z prawdą; 2)   znane mi są i spełniam warunki uprawnienia określonego w ust. 1a3 ustawy, o której mowa w pkt 1.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. 1a6.  Podmiot,  który  nie  przekazał  Prezesowi Urzędu Regulacji  Energetyki  informacji  oraz  oświadczenia,  o których mowa w ust. 1a5, podał w tej informacji nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd dane lub skorzystał  z uprawnienia, o którym mowa w ust. 1a3, nie spełniając określonych w tym przepisie warunków, nie może sko rzystać z uprawnienia, o którym mowa w ust. 1a3, przez okres 5 lat liczonych od zakończenia roku, którego doty czył obowiązek.”, d)   w ust. 8 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: „Odbiorca przemysłowy, przedsiębiorstwo energetyczne, odbiorca końcowy oraz towarowy dom maklerski lub  dom maklerski, o których mowa w ust. 1a, w zakresie określonym w przepisach wydanych na podstawie ust. 10,  są obowiązani:”; 12)   w art. 9c: a)   w ust. 1: –   pkt 5 otrzymuje brzmienie: „5)    współpracę z innymi operatorami systemów gazowych lub przedsiębiorstwami energetycznymi w celu  niezawodnego i efektywnego funkcjonowania systemów gazowych, systemów gazowych wzajemnie po łączonych  oraz  skoordynowania  ich  rozwoju,  w  tym współpracę w  ramach  ENTSO  gazu,  o  którym  mowa w  art.  4  rozporządzenia Parlamentu Europejskiego  i Rady  (WE) Nr  715/2009  z  dnia  13  lipca  2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego i uchylającego rozporządze nie (WE) nr 1775/2005;”, –  w pkt 11 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 12 w brzmieniu:  „12)   realizację  obowiązków  wynikających  z  rozporządzenia  Parlamentu  Europejskiego  i  Rady  (WE)  nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego  i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1775/2005.”, Dziennik Ustaw – 13 – Poz. 984

b)   po ust. 2a dodaje się ust. 2b w brzmieniu: „2b. Za usługi świadczone przez operatora systemu przesyłowego gazowego oraz operatora systemu przesy łowego elektroenergetycznego w przypadku, o którym mowa w art. 9h ust. 3 pkt 2, właściciel sieci przesyłowej  nie pobiera opłat.”, c)   po ust. 4 dodaje się ust. 4a i 4b w brzmieniu: „4a. Operatorzy systemu, o których mowa w ust. 1–3, oraz właściciel sieci przesyłowej są obowiązani zacho wać poufność informacji handlowych, które uzyskali w trakcie wykonywania działalności oraz zapobiegać ujaw nianiu, w sposób dyskryminacyjny, informacji o własnej działalności, które mogą powodować korzyści handlo we. W tym celu właściciel sieci przesyłowej oraz pozostała część przedsiębiorstwa nie mogą korzystać ze wspól nych służb, w szczególności wspólnej obsługi prawnej, za wyjątkiem obsługi administracyjnej lub informatycz nej. Obowiązek ten nie dotyczy przedsiębiorstw, o których mowa w art. 9d ust. 7. 4b. W przypadku zakupu lub sprzedaży paliw gazowych lub energii elektrycznej przez przedsiębiorstwa po wiązane, operatorzy systemu, o których mowa w ust. 1–3, nie mogą wykorzystywać w niewłaściwy sposób infor macji handlowych podlegających ochronie, uzyskanych od osób trzecich w trakcie wykonywanej działalności.”, d)   po ust. 5 dodaje się ust. 5a i 5b w brzmieniu: „5a. Operatorzy systemów dystrybucyjnych instalujący u odbiorców końcowych przyłączonych do ich sieci  liczniki zdalnego odczytu są obowiązani chronić dane pomiarowe dotyczące tych odbiorców, na zasadach okreś lonych w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926,  z późn. zm.

10) ). 5b. Przez liczniki zdalnego odczytu rozumie się zespół urządzeń służących do pozyskiwania danych pomia rowych, umożliwiający dwustronną komunikację z systemem teleinformatycznym.”, e)   po ust. 10 dodaje się ust. 10a w brzmieniu: „10a.  Operatorzy  systemów  przesyłowych  współpracują  z  operatorami  systemów  przesyłowych  innych  państw członkowskich Unii Europejskiej w celu  stworzenia  co najmniej  jednego zintegrowanego  systemu na  poziomie regionalnym dla alokacji zdolności przesyłowych i kontrolowania bezpieczeństwa systemu.”; 13)   w art. 9d: a)   ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1.  Operator  systemu  przesyłowego  oraz  operator  systemu  połączonego  pozostają  pod  względem  formy  prawnej i organizacyjnej oraz podejmowania decyzji niezależni od wykonywania innych działalności niezwiąza nych z: 1)   przesyłaniem, dystrybucją lub magazynowaniem paliw gazowych, lub skraplaniem gazu ziemnego, lub re gazyfikacją skroplonego gazu ziemnego w instalacjach skroplonego gazu ziemnego albo 2)   przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej.”, b)   po ust. 1 dodaje się ust. 11 i 12 w brzmieniu: „11.  Operator  systemu  przesyłowego  oraz  operator  systemu  połączonego, mając  na względzie  racjonalne  wykorzystanie posiadanych środków trwałych, jeżeli warunki techniczne i wymagania bezpieczeństwa na to po zwalają, mogą je udostępniać innym podmiotom, na zasadach równego traktowania, na cele inne niż określone  w ust. 1 pkt 1 albo 2, niezwiązane z produkcją, wytwarzaniem lub obrotem paliwami gazowymi albo wytwarza niem lub obrotem energią elektryczną. 12. Udostępnianie, o którym mowa w ust. 11, nie może powodować obniżenia zdolności do wykonywania  działalności wymienionych w ust. 1.”, c)   ust. 1a i 1b otrzymują brzmienie: „1a. W celu zapewnienia niezależności operatora systemu przesyłowego oraz operatora systemu połączonego  ta sama osoba lub podmiot nie może: 1)   bezpośrednio  lub  pośrednio  wywierać  decydującego  wpływu  lub  wykonywać  innych  praw  względem  przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się produkcją, wytwarzaniem lub obrotem paliwami gazo

10)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271, z 2004 r. Nr 25, poz. 219  i Nr 33, poz. 285, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, z 2007 r. Nr 165, poz. 1170 i Nr 176, poz. 1238, z 2010 r. Nr 41, poz. 233, Nr 182,  poz. 1228 i Nr 229, poz. 1497 oraz z 2011 r. Nr 230, poz. 1371. Dziennik Ustaw – 14 – Poz. 984

wymi albo wytwarzaniem lub obrotem energią elektryczną oraz bezpośrednio lub pośrednio wywierać de cydującego wpływu lub wykonywać innych praw względem operatora systemu przesyłowego lub połączo nego ani wywierać decydującego wpływu na system przesyłowy lub system połączony; 2)   powoływać członków rady nadzorczej, zarządu lub innych organów uprawnionych do reprezentacji opera tora systemu przesyłowego lub operatora systemu połączonego, ani względem systemu przesyłowego lub  połączonego  oraz  bezpośrednio  lub  pośrednio  wywierać  decydującego  wpływu  lub  wykonywać  praw  względem przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się produkcją, wytwarzaniem lub obrotem pali wami gazowymi albo wytwarzaniem lub obrotem energią elektryczną; 3)   pełnić funkcji członka rady nadzorczej, zarządu lub innych organów uprawnionych do reprezentacji opera tora systemu przesyłowego lub połączonego, ani względem systemu przesyłowego lub systemu połączone go oraz pełnić tych funkcji w przedsiębiorstwie energetycznym zajmującym się produkcją, wytwarzaniem  lub obrotem paliwami gazowymi albo wytwarzaniem lub obrotem energią elektryczną. 1b. Prawa, o których mowa w ust. 1a pkt 1 i 2, obejmują w szczególności: 1)   wykonywanie prawa głosu; 2)   powoływanie  członków  rady  nadzorczej,  zarządu  lub  innych  organów  uprawnionych  do  reprezentacji  przedsiębiorstwa energetycznego; 3)   posiadanie większościowego pakietu udziałów lub akcji.”, d)   po ust. 1b dodaje się ust. 1c–1i w brzmieniu: „1c. Przez decydujący wpływ, o którym mowa w ust. 1a pkt 1 i 2, rozumie się w szczególności wykonywanie  uprawnień, o których mowa w art. 4 pkt 4 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów  (Dz. U. Nr 50, poz. 331, z późn. zm.11)). 1d. Operator systemu dystrybucyjnego będący w strukturze przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo pozo staje pod względem formy prawnej i organizacyjnej oraz podejmowania decyzji niezależny od innych działalno ści niezwiązanych z dystrybucją paliw gazowych lub energii elektrycznej. 1e. W celu zapewnienia niezależności operatora systemu dystrybucyjnego należy spełnić łącznie następujące  kryteria niezależności: 1)   osoby odpowiedzialne za zarządzanie operatorem systemu dystrybucyjnego nie mogą uczestniczyć w struk turach zarządzania przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo lub przedsiębiorstwa energetycznego zajmu jącego  się  przesyłaniem,  produkcją, wytwarzaniem  lub  obrotem  paliwami  gazowymi  lub  przesyłaniem,  wytwarzaniem  lub obrotem energią  elektryczną ani być odpowiedzialne, bezpośrednio  lub pośrednio  za  bieżącą działalność w tym zakresie; 2)   osoby odpowiedzialne za zarządzanie operatorem systemu dystrybucyjnego mają zapewnioną możliwość  niezależnego działania; 3)   operator systemu dystrybucyjnego ma prawo podejmować niezależne decyzje w zakresie majątku niezbęd nego do wykonywania działalności gospodarczej w zakresie dystrybucji paliw gazowych lub energii elek trycznej; 4)   organ przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo nie może wydawać operatorowi systemu dystrybucyjnego  poleceń dotyczących jego bieżącej działalności ani podejmować decyzji w zakresie budowy sieci lub jej  modernizacji, chyba że polecenia te lub decyzje dotyczyłyby działania operatora systemu dystrybucyjnego,  które wykraczałyby poza zatwierdzony plan finansowy lub inny równoważny dokument. 1f. Operator systemu magazynowania, będący częścią przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo, powinien  pozostawać pod względem  formy prawnej  i  organizacyjnej  oraz podejmowania decyzji  niezależny od  innych  działalności niezwiązanych z magazynowaniem, przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych. 1g. W celu zapewnienia niezależności operatorowi systemu magazynowania należy spełnić łącznie następu jące kryteria:  1)   osoby odpowiedzialne za zarządzanie operatorem systemu magazynowania nie mogą uczestniczyć w struk turach  przedsiębiorstwa  zintegrowanego  pionowo  lub  przedsiębiorstwa  energetycznego  zajmującego  się  produkcją, wytwarzaniem lub obrotem paliwami gazowymi, ani być odpowiedzialne, bezpośrednio lub po średnio za bieżącą działalność w tym zakresie; 1

1)   Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 99, poz. 660 i Nr 171, poz. 1206, z 2008 r. Nr 157, poz. 976,  Nr 223, poz. 1458 i Nr 227, poz. 1505, z 2009 r. Nr 18, poz. 97 i Nr 157, poz. 1241 oraz z 2011 r. Nr 34, poz. 173. Dziennik Ustaw – 15 – Poz. 984

2)   osoby odpowiedzialne za zarządzanie operatorem systemu magazynowania mają zapewnioną możliwość  niezależnego działania; 3)   operator systemu magazynowania ma prawo podejmować niezależne decyzje dotyczące majątku niezbęd nego do wykonywania działalności gospodarczej w zakresie magazynowania paliw gazowych; 4)   organ przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo nie może wydawać operatorowi systemu magazynowania  poleceń dotyczących jego bieżącej działalności ani podejmować decyzji w zakresie budowy lub moderniza cji instalacji magazynowej, chyba że polecenia te lub decyzje dotyczyłyby działań operatora systemu maga zynowania, które wykraczałyby poza zatwierdzony plan finansowy lub inny równoważny dokument. 1h. Operator systemu przesyłowego, operator systemu dystrybucyjnego oraz operator systemu połączonego  nie mogą wykonywać działalności gospodarczej związanej z produkcją, wytwarzaniem lub obrotem paliwami  gazowymi  lub  energią  elektryczną  ani  jej wykonywać na  podstawie  umowy na  rzecz  innych przedsiębiorstw  energetycznych. 1i. Operator systemu dystrybucyjnego oraz operator systemu magazynowania, będący częścią przedsiębior stwa zintegrowanego pionowo są obowiązani zamieścić w statucie lub w umowie spółki postanowienia umożli wiające członkom zarządu podejmowanie niezależnych działań.”, e)   ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Operator systemu przesyłowego gazowego, operator systemu połączonego gazowego oraz operator syste mu dystrybucyjnego gazowego mogą świadczyć usługi polegające na przystosowywaniu paliwa gazowego do  standardów jakościowych lub warunków technicznych obowiązujących w systemie przesyłowym gazowym lub  w systemie dystrybucyjnym gazowym, a także usługi transportu paliw gazowych środkami transportu innymi, niż  sieci gazowe.”, f)   ust. 4 i 4a otrzymują brzmienie: „4. Operatorzy, o których mowa w ust. 1d  i 1f, opracowują  i są odpowiedzialni za realizację programów,  w których określają przedsięwzięcia, jakie należy podjąć w celu zapewnienia niedyskryminacyjnego traktowania  użytkowników systemu, w tym szczegółowe obowiązki pracowników wynikające z tych programów. 4a. Operatorzy, o których mowa w ust. 1d i 1f, przedkładają Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki progra my, o których mowa w ust. 4, z własnej inicjatywy lub na jego żądanie.”, g)   ust. 5 otrzymuje brzmienie: „5. Operatorzy, o których mowa w ust. 1d i 1f, wyznaczają inspektora do spraw zgodności, którego zadaniem  jest monitorowanie realizacji programów, o których mowa w ust. 4. Inspektor ten powinien być w swoich działa niach niezależny oraz mieć dostęp do informacji będących w posiadaniu odpowiednio operatora, o którym mowa  w ust. 1d albo 1f, oraz jednostek z nim powiązanych, które są niezbędne do wypełnienia jego zadań.”, h)   po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu: „5a.  Inspektor,  o  którym  mowa  w  ust.  5,  przedstawia  Prezesowi  Urzędu  Regulacji  Energetyki,  do  dnia  31 marca każdego roku, sprawozdanie zawierające opis działań podjętych w roku poprzednim w celu realizacji  programów, o których mowa w ust. 4.”, i)   ust. 7 otrzymuje brzmienie: „7. Przepisów ust. 1d, 1e oraz ust. 1h–6 nie stosuje się do przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo obsłu gującego: 1)   mniej niż sto tysięcy odbiorców przyłączonych do systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego wcho dzącego w skład tego przedsiębiorstwa; 2)   system  dystrybucyjny  elektroenergetyczny  o  rocznym  zużyciu  energii  elektrycznej  nieprzekraczającym  3 TWh w 1996 r., w którym mniej niż 5% rocznego zużycia energii elektrycznej pochodziło z innych połą czonych z nim systemów elektroenergetycznych; 3)   mniej  niż  sto  tysięcy  odbiorców  przyłączonych  do  systemu  dystrybucyjnego  gazowego  wchodzącego  w skład tego przedsiębiorstwa, jeżeli sprzedaż paliw gazowych przez to przedsiębiorstwo w ciągu roku nie  przekracza 150 mln m3; 4)   mniej  niż  sto  tysięcy  odbiorców  przyłączonych  do  systemu  dystrybucyjnego  gazowego  wchodzącego  w skład tego przedsiębiorstwa, jeżeli sprzedaż przez to przedsiębiorstwo dotyczy paliw gazowych innych  niż gaz ziemny wysokometanowy  lub zaazotowany, w  tym skroplony gaz ziemny, dostarczanych  siecią  gazową.”; Dziennik Ustaw – 16 – Poz. 984

14)   uchyla się art. 9f; 15)   w art. 9g: a)   po ust. 8 dodaje się ust. 8a i 8b w brzmieniu: „8a. Przepisu ust. 8 nie stosuje się do instrukcji opracowanej przez operatora, o którym mowa w art. 9d ust. 7. 8b. Operator, o którym mowa w art. 9d ust. 7, w terminie 90 dni od dnia ogłoszenia zatwierdzonej instrukcji,  o której mowa w ust. 7, zamieszcza na swojej stronie internetowej oraz udostępnia w siedzibie do publicznego  wglądu, opracowaną  instrukcję wraz z  informacją o zgłoszonych przez użytkowników systemu uwagach oraz  sposobie ich uwzględnienia.”, b)   ust. 12 otrzymuje brzmienie: „12. Użytkownicy systemu, w tym odbiorcy, których urządzenia, instalacje lub sieci są przyłączone do sieci  operatora systemu gazowego lub systemu elektroenergetycznego, lub korzystający z usług świadczonych przez  tego operatora, są obowiązani stosować się do warunków i wymagań oraz procedur postępowania i wymiany in formacji określonych w instrukcji, o której mowa w ust. 1.  Instrukcja  ta stanowi część umowy o świadczenie  usług przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych lub energii elektrycznej lub umowy kompleksowej.”; 16)   w art. 9h: a)   po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu: „3a. Powierzenie pełnienia obowiązków operatora systemu przesyłowego gazowego albo operatora systemu  połączonego gazowego na podstawie ust. 3 pkt 2 jest możliwe wyłącznie, jeżeli system przesyłowy, którego do tyczy powierzenie należał w dniu 3 września 2009 r. do przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo, albo jeżeli  Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wydał zgodę na powierzenie przez właściciela sieci przesyłowej pełnienia  obowiązków operatora systemu przesyłowego gazowego albo operatora systemu połączonego gazowego na pod stawie art. 4i ust. 1.”, b)   ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4.  Powierzenie  pełnienia  obowiązków operatora  systemu dystrybucyjnego może  dotyczyć wykonywania  działalności gospodarczej w zakresie dystrybucji: 1)   energii elektrycznej, jeżeli liczba odbiorców przyłączonych do sieci elektroenergetycznej przedsiębiorstwa  energetycznego, o którym mowa w ust. 1, jest nie większa niż sto tysięcy, albo 2)   gazu ziemnego,  jeżeli  liczba odbiorców przyłączonych do sieci gazowej  jest nie większa niż sto  tysięcy  i sprzedaż paliw gazowych nie przekracza 150 mln m3 w ciągu roku.”, c)   w ust. 5 pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2)   zasady realizacji obowiązków, o których mowa w art. 9c, w szczególności obowiązków powierzonych do  wykonywania bezpośrednio operatorowi systemu dystrybucyjnego, lub operatorowi systemu magazynowa nia paliw gazowych, lub operatorowi systemu skraplania gazu ziemnego, lub operatorowi systemu połączo nego.”, d)   ust. 6–8 otrzymują brzmienie: „6. Właściciel, o którym mowa w ust. 1, występuje z wnioskiem do Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki  o wyznaczenie: 1)   operatora systemu przesyłowego lub operatora systemu połączonego, w terminie 30 dni od dnia uzyskania  przez przedsiębiorstwo energetyczne certyfikatu niezależności, o którym mowa w art. 9h1 ust. 1, albo od  dnia upływu terminu, o którym mowa w art. 9h1 ust. 6;  2)   operatora  systemu  dystrybucyjnego,  operatora  systemu  magazynowania  paliw  gazowych  lub  operatora  systemu skraplania gazu ziemnego, w terminie 30 dni od dnia: a)   doręczenia decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o udzieleniu temu właścicielowi koncesji na  wykonywanie działalności gospodarczej z wykorzystaniem tych sieci lub instalacji, albo b)   w którym właściciel zawarł umowę o powierzenie wykonywania obowiązków operatora z przedsię biorstwem, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, w odniesieniu do sieci lub instalacji będących jego własnością. 7. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, wyznaczając operatora zgodnie z ust. 1, bierze pod uwagę odpowied nio jego: 1)   efektywność ekonomiczną; Dziennik Ustaw – 17 – Poz. 984

2)   skuteczność zarządzania systemami gazowymi lub systemami elektroenergetycznymi; 3)   bezpieczeństwo dostarczania paliw gazowych lub energii elektrycznej; 4)   spełnianie przez operatora warunków i kryteriów niezależności, o których mowa w art. 9d ust. 1–2; 5)   okres obowiązywania koncesji; 6)   zdolność do wypełniania obowiązków wynikających z rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady  (WE) nr 714/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgra nicznej wymiany energii elektrycznej i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1228/2003 lub rozporządze nia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostę pu  do  sieci  przesyłowych  gazu  ziemnego  i  uchylającego  rozporządzenie  (WE)  nr  1775/2005  (Dz. Urz.  UE L 211 z 14.08.2009, str. 36, z późn. zm.). 8. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki odmawia wyznaczenia operatorem systemu przesyłowego, operato rem systemu połączonego, operatorem systemu dystrybucyjnego, operatorem systemu magazynowania paliw ga zowych lub operatorem systemu skraplania gazu ziemnego przedsiębiorstwo energetyczne określone we wnio sku, o którym mowa w ust. 1, jeżeli odpowiednio: 1)   przedsiębiorstwo to nie dysponuje odpowiednimi środkami ekonomicznymi lub technicznymi;  2)   przedsiębiorstwo to nie gwarantuje skutecznego zarządzania systemem;  3)   przedsiębiorstwo to nie spełnia warunków i kryteriów niezależności, o których mowa w art. 9d ust. 1–2,  z zastrzeżeniem art. 9d ust. 7; 4)   nie został spełniony warunek, o którym mowa w art. 9k; 5)   przedsiębiorstwo  to nie wykazało zdolności do wypełniania obowiązków wynikających z  rozporządzeń,  o których mowa w ust. 7 pkt 6; 6)   umowa, o której mowa w ust. 3 pkt 2, nie zapewnia operatorowi systemu przesyłowego lub operatorowi  systemu połączonego możliwości wykonywania obowiązków, o których mowa w art. 9c i w art. 16 ust. 2; 7)   właściciel sieci przesyłowej nie wykazał zdolności do realizacji obowiązków, o których mowa w ust. 11  i 12.”, e)   ust. 11 otrzymuje brzmienie: „11. Właściciel  sieci przesyłowej,  sieci dystrybucyjnej,  instalacji magazynowej  lub  instalacji  skroplonego  gazu ziemnego jest obowiązany udostępniać operatorowi, wyznaczonemu zgodnie z ust. 1 lub 9, informacje oraz  dokumenty niezbędne do realizacji zadań operatora oraz współdziałać z tym operatorem.”, f)   dodaje się ust. 12 i 13 w brzmieniu: „12. Właściciel sieci przesyłowej gazowej w przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, jest obowiązany do: 1)   uzgodnienia z operatorem zasad finansowania inwestycji związanych z systemem, którego jest właścicie lem, określonych w planie, o którym mowa w art. 16 ust. 2;  2)   finansowania inwestycji, o których mowa w pkt 1, lub wyrażenia zgody na ich finansowanie przez operato ra lub inny podmiot, po uzgodnieniu, o którym mowa w art. 16 ust. 13; 3)   przyjęcia na siebie odpowiedzialności związanej z majątkiem zarządzanym przez operatora, z wyłączeniem  odpowiedzialności wynikającej z realizacji zadań przez operatora; 4)   udzielenia gwarancji niezbędnych do uzyskania finansowania inwestycji, o których mowa w pkt 1, z wyjąt kiem tych inwestycji, w których właściciel systemu wyraził zgodę na ich finansowanie przez operatora lub  inny podmiot. 13. W przypadku powierzenia pełnienia obowiązków operatora systemu przesyłowego na podstawie ust. 3  pkt 2 lub wyznaczenia operatora systemu przesyłowego na podstawie ust. 9, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki  jest  uprawniony do przeprowadzenia kontroli w zakresie wypełniania przez właściciela  sieci  przesyłowej  lub  operatora systemu przesyłowego obowiązków, o których mowa w ust. 11 i 12, w art. 9c oraz w art. 16. Do kon troli nie stosuje się przepisów art. 79 ust. 1 i ust. 4–7 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gos podarczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 672, 675 i 983), zwanej dalej „ustawą o swobodzie działalności gospodarczej”.”; 17)   po art. 9h dodaje się art. 9h1 i art. 9h2 w brzmieniu: „Art. 9h1. 1. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki może wyznaczyć operatorem systemu przesyłowego lub opera torem systemu połączonego wyłącznie przedsiębiorstwo energetyczne, które uzyskało certyfikat spełniania kryteriów  niezależności, o których mowa w art. 9d ust. 1a, zwany dalej „certyfikatem niezależności”, albo w przypadku wskaza nym w ust. 6. Dziennik Ustaw – 18 – Poz. 984

2. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki przyznaje certyfikat niezależności: 1)   na wniosek właściciela sieci przesyłowej, o którym mowa w art. 9h ust. 3 pkt 1, albo przedsiębiorstwa energe tycznego, o którym mowa w art. 9h ust. 3 pkt 2, złożony w terminie 30 dni od dnia: a)   doręczenia decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o udzieleniu temu właścicielowi koncesji na wy konywanie działalności gospodarczej z wykorzystaniem tych sieci lub instalacji, albo b)   w którym właściciel zawarł umowę o powierzenie wykonywania obowiązków operatora z przedsiębior stwem energetycznym, o którym mowa w art. 9h ust. 3 pkt 2, w odniesieniu do sieci lub instalacji będących  jego własnością; 2)   z urzędu, w przypadku braku wniosku, o którym mowa w pkt 1; 3)   na wniosek Komisji Europejskiej. 3. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki przed przyznaniem certyfikatu niezależności zajmuje stanowisko w spra wie jego przyznania i przekazuje je Komisji Europejskiej wraz z wnioskiem o wydanie opinii w sprawie spełniania  warunków i kryteriów niezależności, o których mowa w art. 9d ust. 1a. 4. Jeżeli Komisja Europejska nie wyda opinii, o której mowa w ust. 3, w terminie: 1)   dwóch miesięcy od dnia wystąpienia o jej wydanie, 2)   czterech miesięcy od dnia wystąpienia o  jej wydanie – w przypadku zwrócenia  się Komisji Europejskiej  do  Agencji, danego państwa członkowskiego Unii Europejskiej  lub innego zainteresowanego podmiotu z wnios kiem o zajęcie stanowiska – przyjmuje się, że opinia Komisji Europejskiej jest pozytywna. 5. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki po stwierdzeniu, że przedsiębiorstwo energetyczne spełnia kryteria nieza leżności, o których mowa w art. 9d ust. 1a, przyznaje temu przedsiębiorstwu, w drodze decyzji, certyfikat niezależnoś ci, w terminie dwóch miesięcy od dnia wydania opinii, o której mowa w ust. 3, albo od dnia upływu terminu, o którym  mowa w ust. 4. 6. Jeżeli Prezes Urzędu Regulacji Energetyki nie wyda decyzji, o której mowa w ust. 5, w terminie 2 miesięcy od  dnia wydania przez Komisję Europejską pozytywnej opinii albo od dnia upływu terminu, o którym mowa w ust. 4,  przyjmuje się, że certyfikat niezależności został przyznany.  7.  Prezes  Urzędu  Regulacji  Energetyki  przyznaje  certyfikat  niezależności  przedsiębiorstwu  energetycznemu,  z którym właściciel  sieci przesyłowej zawarł umowę o powierzenie wykonywania obowiązków operatora systemu  przesyłowego gazowego albo operatora systemu połączonego gazowego, jeżeli: 1)   przedsiębiorstwo to spełnia kryteria niezależności, o których mowa w art. 9d ust. 1a; 2)   przedsiębiorstwo to wykazało zdolność do wypełniania obowiązków wynikających z art. 9c oraz rozporządze nia, o którym mowa w art. 9h ust. 7 pkt 6, w tym dysponuje odpowiednimi środkami ekonomicznymi i technicz nymi; 3)   umowa, o której mowa w art. 9h ust. 3 pkt 2, zapewnia temu przedsiębiorstwu wykonywanie obowiązków, o któ rych mowa w art. 9c i w art. 16 ust. 2; 4)   właściciel sieci przesyłowej wykazał zdolność do wykonywania obowiązków, o których mowa w art. 9h ust. 11  i 12. 8. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki niezwłocznie powiadamia Komisję Europejską o przyznaniu certyfikatu  niezależności, o odmowie przyznania certyfikatu niezależności, albo w przypadku wskazanym w ust. 6. 9. Decyzję, o której mowa w ust. 5, wraz z opinią Komisji Europejskiej, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki nie zwłocznie ogłasza w Biuletynie Urzędu Regulacji Energetyki. 10. Przedsiębiorstwo energetyczne, któremu przyznano certyfikat niezależności  albo w przypadku wskazanym  w ust. 6, jest obowiązane poinformować Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o planowanych transakcjach lub dzia łaniach, które mogą mieć wpływ na spełnianie przez to przedsiębiorstwo kryteriów niezależności, w terminie 14 dni  od dnia podjęcia decyzji lub powzięcia wiadomości o tych transakcjach lub działaniach. 11. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki sprawdza spełnianie przez operatora, o którym mowa w ust. 1, kryteriów  niezależności: 1)   po przekazaniu przez tego operatora informacji, o której mowa w ust. 10; Dziennik Ustaw – 19 – Poz. 984

2)   z urzędu, w przypadku powzięcia uzasadnionych wątpliwości co do spełniania tych kryteriów; 3)   na uzasadniony wniosek Komisji Europejskiej. 12. W przypadku odmowy wydania certyfikatu niezależności lub stwierdzenia, po sprawdzeniu, o którym mowa  w ust. 11, że operator systemu przesyłowego albo systemu połączonego nie spełnia kryteriów niezależności, o których  mowa w art. 9d ust. 1a, lub kryteriów o których mowa w ust. 7, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki określa w drodze  decyzji kryteria, które nie są spełnione oraz wyznacza termin na podjęcie działań mających na celu spełnienie tych  kryteriów. W przypadku niepodjęcia działań w wyznaczonym terminie, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki może  uchylić decyzję o wyznaczeniu tego przedsiębiorstwa operatorem. Art. 9h². 1. W przypadku: 1)   gdy o przyznanie certyfikatu niezależności wystąpi właściciel sieci przesyłowej  lub przedsiębiorstwo energe tyczne,  na  które  podmiot  z  państwa  niebędącego  państwem  członkowskim  Unii  Europejskiej,  Konfederacji  Szwajcarskiej  lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony  umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, wywiera decydujący wpływ, o którym mowa w art. 9d ust. 1c,  2)    wystąpienia okoliczności, w wyniku których podmiot,  o którym mowa w pkt 1, może wywierać decydujący  wpływ, o którym mowa w art. 9d ust. 1c, na operatora systemu przesyłowego albo na sieć przesyłową – Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, w terminie czterech miesięcy od dnia złożenia wniosku o przyznanie certyfika tu niezależności lub wystąpienia okoliczności, przekazuje Komisji Europejskiej stanowisko wraz z wnioskiem o wy danie opinii w sprawie spełniania przez właściciela sieci przesyłowej  lub przedsiębiorstwo energetyczne wymagań  określonych w art. 9d ust. 1 i 1a oraz wpływu przyznania im certyfikatu niezależności na bezpieczeństwo dostaw pa liw gazowych lub energii elektrycznej w Unii Europejskiej.  2. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki przed przyznaniem certyfikatu niezależności występuje do ministra właś ciwego do spraw zagranicznych o opinię dotyczącą: 1)   praw i obowiązków Unii Europejskiej wobec państwa, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, wynikających z prawa  międzynarodowego, w tym również z umów zawartych pomiędzy Unią Europejską a jednym lub większą liczbą  tych państw dotyczących dostaw paliw gazowych lub energii elektrycznej; 2)   praw i obowiązków Rzeczypospolitej Polskiej wobec państwa, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, wynikających  z umów zawartych z tym państwem, w takim zakresie w jakim są one zgodne z prawem Unii Europejskiej; 3)   innych okoliczności mających wpływ na bezpieczeństwo dostaw paliw gazowych lub energii elektrycznej, doty czących państwa, o którym mowa w ust. 1 pkt 1. 3. Minister właściwy do spraw zagranicznych przedstawia opinię, o której mowa w ust. 2, w terminie 21 dni od  dnia otrzymania wystąpienia o jej przedstawienie. 4. Jeżeli Komisja Europejska nie wyda opinii, o której mowa w ust. 1, w terminie: 1)   dwóch miesięcy od dnia wystąpienia o jej wydanie albo 2)   czterech miesięcy od dnia wystąpienia o  jej wydanie – w przypadku zwrócenia  się Komisji Europejskiej  do  Agencji, danego państwa członkowskiego Unii Europejskiej  lub innego zainteresowanego podmiotu z wnios kiem o zajęcie stanowiska – przyjmuje się, że opinia Komisji Europejskiej jest pozytywna. 5. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki odmawia przyznania certyfikatu niezależności w przypadku, gdy nie wy kazano, że: 1)   właściciel sieci przesyłowej lub przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, spełnia wymaga nia określone w art. 9d ust. 1 i 1a; 2)   przyznanie  certyfikatu  niezależności  nie  spowoduje  zagrożenia  bezpieczeństwa  dostaw  paliw  gazowych  lub  energii elektrycznej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub innego państwa członkowskiego Unii Europej skiej. 6. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki odmawiając przyznania certyfikatu niezależności w przypadku, o którym  mowa w ust. 5 pkt 2, bierze pod uwagę opinię, o której mowa w ust. 2. 7. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, biorąc pod uwagę opinię Komisji Europejskiej, o której mowa w ust. 1,  w drodze decyzji, przyznaje albo odmawia przyznania certyfikatu niezależności, w terminie dwóch miesięcy od dnia  wydania opinii, o której mowa w ust. 1, albo od dnia upływu terminu, o którym mowa w ust. 4, oraz niezwłocznie  powiadamia o tej decyzji Komisję Europejską. Dziennik Ustaw – 20 – Poz. 984

8. Decyzję, o której mowa w ust. 7, wraz z opinią Komisji Europejskiej, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki nie zwłocznie ogłasza w Biuletynie Urzędu Regulacji Energetyki. 9. Operator systemu przesyłowego niezwłocznie informuje Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o wystąpieniu  okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 2.”; 18)   w art. 9p ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Działalność gospodarcza w zakresie wytwarzania biogazu  rolniczego  lub wytwarzania energii  elektrycznej  z biogazu rolniczego jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy o swobodzie działalności gospo darczej i wymaga wpisu do rejestru przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się wytwarzaniem biogazu rolnicze go.”; 19)   po art. 9t dodaje się art. 9u–9x w brzmieniu: „Art. 9u. Wytwarzanie energii elektrycznej w mikroinstalacji przez osobę fizyczną niebędącą przedsiębiorcą w ro zumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, a także sprzedaż tej energii przez tę osobę, nie jest działal nością gospodarczą w rozumieniu tej ustawy. Art. 9v. Energię elektryczną wytworzoną w mikroinstalacji przyłączonej do sieci dystrybucyjnej znajdującej się  na terenie obejmującym obszar działania sprzedawcy z urzędu i oferowaną do sprzedaży przez osobę, o której mowa  w art. 9u, jest obowiązany zakupić ten sprzedawca. Zakup tej energii odbywa się po cenie równej 80% średniej ceny  sprzedaży energii elektrycznej w poprzednim roku kalendarzowym, o której mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. b. Art. 9w. 1. Osoba, o której mowa w art. 9u, informuje operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego,  na którego obszarze działania jest przyłączona mikroinstalacja, o zmianie rodzaju mikroinstalacji oraz zainstalowanej  mocy elektrycznej w mikroinstalacji, w terminie 14 dni od dnia zaistnienia tej zmiany. 2. Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego na podstawie informacji, o których mowa w ust. 1,  oraz posiadanych danych sporządza sprawozdanie półroczne zawierające: 1)   wykaz osób fizycznych wytwarzających energię elektryczną w mikroinstalacji; 2)   dane dotyczące: a)   ilości energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji, b)   ilości energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji i wprowadzonej do sieci operatora systemu dys trybucyjnego elektroenergetycznego, c)   rodzaju mikroinstalacji, jej lokalizacji oraz zainstalowanej mocy elektrycznej. 3. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 2, operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego przekazuje  Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki, w terminie 30 dni od dnia zakończenia półrocza. Prezes Urzędu Regulacji  Energetyki niezwłocznie zamieszcza sprawozdanie w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Regulacji Energetyki. Art. 9x. Przepisy art. 9u–9w stosuje się odpowiednio do wytwarzania energii elektrycznej z biogazu rolniczego  w mikroinstalacji przez osobę, o której mowa w art. 9u, a także sprzedaży tej energii przez tę osobę.”;

20)    po rozdziale 2 dodaje się rozdział 2a w brzmieniu: „Rozdział 2a Gwarancje pochodzenia energii elektrycznej wytwarzanej w odnawialnym źródle energii Art. 11g. 1. Gwarancja pochodzenia energii elektrycznej wytwarzanej w odnawialnym źródle energii, zwana dalej  „gwarancją pochodzenia”, jest dokumentem stanowiącym potwierdzenie odbiorcy końcowemu, że określona w tym  dokumencie ilość wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej lub do sieci przesyłowej energii elektrycznej została wytwo rzona w odnawialnym źródle energii. 2. Z gwarancji pochodzenia nie wynikają prawa majątkowe. 3. Przekazanie gwarancji pochodzenia następuje niezależnie od przeniesienia praw majątkowych wynikających ze  świadectw pochodzenia. Art. 11h. 1. Gwarancję pochodzenia wydaje się na pisemny wniosek wytwórcy energii elektrycznej wytworzonej  w odnawialnym źródle energii, zwany dalej „wnioskiem o wydanie gwarancji pochodzenia”. 2. Wniosek o wydanie gwarancji pochodzenia składa się do operatora systemu dystrybucyjnego elektroenerge tycznego lub operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego, na którego obszarze działania zostało przyłą czone odnawialne źródło energii, w terminie 7 dni od dnia zakończenia wytworzenia danej ilości energii elektrycznej  objętej wnioskiem. Dziennik Ustaw – 21 – Poz. 984

3. Wniosek o wydanie gwarancji pochodzenia zawiera: 1)   oznaczenie wytwórcy energii elektrycznej, o którym mowa w ust. 1; 2)   określenie lokalizacji, rodzaju i mocy odnawialnego źródła energii, w którym została wytworzona energia elek tryczna w odnawialnym źródle energii; 3)   dane dotyczące ilości wytworzonej energii elektrycznej w odnawialnym źródle energii; 4)   określenie  okresu,  obejmującego  jeden  lub więcej  następujących  po  sobie miesięcy  kalendarzowych  danego  roku  kalendarzowego, w  którym  energia  elektryczna w  odnawialnym  źródle  energii  została wytworzona,  ze  wskazaniem daty rozpoczęcia i zakończenia wytwarzania tej energii; 5)   wskazanie  czy  odnawialne  źródło  energii  określone we wniosku  korzystało  z mechanizmów  i  instrumentów  wspierających wytwarzanie energii elektrycznej w odnawialnym źródle energii; 6)   wskazanie daty wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej w odnawialnym źródle energii. 4. Do wydawania gwarancji pochodzenia oraz innych dokumentów potwierdzających wydanie gwarancji pocho dzenia stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego  (Dz. U. z 2013 r. poz. 267) o wydawaniu zaświadczeń. 5. Gwarancje pochodzenia oraz inne dokumenty potwierdzające wydanie gwarancji pochodzenia wydaje się w ter minie 30 dni od dnia przekazania wniosku, o którym mowa w ust. 1, Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki. 6. Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego albo operator systemu przesyłowego elektroenerge tycznego dokonuje weryfikacji danych zawartych we wniosku o wydanie gwarancji pochodzenia i w terminie 14 dni  od dnia  jego otrzymania, przekazuje  ten wniosek Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki, wraz z potwierdzeniem  ilości wytworzonej energii elektrycznej w odnawialnym źródle energii, ustalonej na podstawie wskazań układu po miarowo-rozliczeniowego. Art. 11i. 1. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wydaje gwarancję pochodzenia w terminie 30 dni od dnia przeka zania przez operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego lub operatora systemu przesyłowego elektro energetycznego wniosku o wydanie gwarancji pochodzenia. 2. Gwarancja pochodzenia jest wydawana na okres 12 miesięcy od dnia zakończenia wytwarzania energii elek trycznej w odnawialnym źródle energii objętej wnioskiem o wydanie gwarancji pochodzenia. 3. Po upływie okresu określonego w ust. 2 gwarancja pochodzenia wygasa i podlega wykreśleniu z rejestru gwa rancji pochodzenia, o którym mowa w art. 11l ust. 1. 4. Gwarancja pochodzenia jest oznaczona indywidualnym numerem, zawiera dane określone w art. 11h ust. 3 oraz  wskazuje datę jej ważności. 5. Gwarancje pochodzenia tracą ważność z chwilą ich przekazania odbiorcy końcowemu. 6. Gwarancję pochodzenia wydaje się za wytworzoną energię elektryczną z dokładnością do 1 MWh. 7. Gwarancja pochodzenia wydawana jest w formie elektronicznej i przekazywana bezpośrednio do rejestru gwa rancji pochodzenia, o którym mowa w art. 11l ust. 1. Art. 11j. 1. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki odmawia wydania gwarancji pochodzenia jeżeli wniosek o wyda nie gwarancji pochodzenia, został złożony operatorowi systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego lub operato rowi systemu przesyłowego elektroenergetycznego po upływie terminu, o którym mowa w art. 11h ust. 2. 2. Odmowa wydania gwarancji pochodzenia następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Art. 11k. 1. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, na pisemny wniosek podmiotu, uznaje gwarancje pochodzenia  wydane w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim  Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym. 2. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki może odmówić uznania gwarancji pochodzenia, o której mowa w ust. 1,  w przypadku gdy wystąpią uzasadnione wątpliwości co do jej autentyczności lub wiarygodności. 3. Odmowa uznania gwarancji pochodzenia, o której mowa w ust. 2, następuje w drodze postanowienia, na które  służy zażalenie. 4. O przyczynie odmowy uznania gwarancji pochodzenia, o której mowa w ust. 2, Prezes Urzędu Regulacji Ener getyki niezwłocznie informuje Komisję Europejską, podając przyczynę odmowy. Dziennik Ustaw – 22 – Poz. 984

5. Gwarancja pochodzenia, o której mowa w ust. 1, jest ważna przez okres 12 miesięcy od dnia zakończenia wy twarzania energii elektrycznej na którą została wydana. Art. 11l. 1. Rejestr gwarancji pochodzenia prowadzi podmiot prowadzący: 1)   giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych lub 2)   na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obro cie instrumentami finansowymi – organizujący obrót gwarancjami pochodzenia. 2. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany prowadzić rejestr gwarancji pochodzenia w sposób zapew niający identyfikację: 1)   wytwórców, którym wydano gwarancję pochodzenia; 2)   podmiotów, których gwarancje pochodzenia wydane w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Kon federacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) –  stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zostały uznane przez Prezesa Urzędu Regulacji Energe tyki; 3)   przysługujących gwarancji pochodzenia oraz odpowiadającej im ilości energii elektrycznej. 3. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki przekazuje informacje o wydanych oraz uznanych gwarancjach pochodze nia podmiotowi, o którym mowa w ust. 1. 4. Wytwórca oraz podmiot posiadający konto w rejestrze gwarancji pochodzenia są obowiązani poinformować  Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki oraz podmiot, o którym mowa w ust. 1, o przekazaniu gwarancji pochodzenia  odbiorcy końcowemu w terminie 7 dni od dnia jej przekazania. 5. Informacja, o której mowa w ust. 4, podlega wpisowi do rejestru gwarancji pochodzenia. 6. Przeniesienie gwarancji pochodzenia następuje z chwilą dokonania odpowiedniego wpisu w rejestrze gwarancji  pochodzenia. 7. Wpis do rejestru gwarancji pochodzenia oraz zmiany dokonane w tym rejestrze podlegają opłacie w wysokości  odzwierciedlającej koszty prowadzenia tego rejestru. 8. Wytwórcę energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnych źródłach energii o łącznej mocy elektrycznej nie przekraczającej 5 MW zwalnia się z: 1)   opłat, o których mowa w ust. 7; 2)   opłaty skarbowej za wydanie gwarancji pochodzenia. 9. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany wydać podmiotowi posiadającemu konto w rejestrze gwa rancji  pochodzenia  dokument  potwierdzający  przysługujące  temu  podmiotowi  gwarancje  pochodzenia w  celu  po twierdzenia odbiorcy końcowemu, że określona w tym dokumencie ilość energii elektrycznej wprowadzonej do sieci  dystrybucyjnej lub do sieci przesyłowej została wytworzona w odnawialnym źródle energii.”; 21)   art. 12a otrzymuje brzmienie: „Art. 12a. Minister właściwy do spraw gospodarki wykonuje uprawnienia Skarbu Państwa, określone w art. 2  pkt 5 lit. a, art. 5a oraz art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługu jących Skarbowi Państwa (Dz. U. z 2012 r. poz. 1224) w stosunku do operatora systemu przesyłowego elektroenerge tycznego i operatora systemu przesyłowego gazowego.”; 22)   po art. 15e dodaje się art. 15f w brzmieniu: „Art.  15f.  1. Minister  właściwy  do  spraw  gospodarki  oraz  Prezes Urzędu  Regulacji  Energetyki  współpracują  z organami innych państw członkowskich Unii Europejskiej, w celu stworzenia w pełni konkurencyjnego rynku paliw  gazowych  i energii elektrycznej w Unii Europejskiej, w szczególności promują  i ułatwiają współpracę operatorów  systemów przesyłowych w zakresie połączeń transgranicznych. 2. Minister właściwy do spraw gospodarki współpracuje z organami innych państw członkowskich Unii Europej skiej w celu zapewnienia bezpieczeństwa dostarczania paliw gazowych i promowania solidarności regionalnej w za kresie zapewnienia tego bezpieczeństwa. Współpraca ta obejmuje w szczególności podejmowanie działań mających  Dziennik Ustaw – 23 – Poz. 984

na celu zapobieganie powstaniu zagrożenia bezpieczeństwa dostarczania paliw gazowych oraz współdziałanie w przy padku wystąpienia stanów kryzysowych, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE)  Nr 994/2010 w sprawie środków zapewniających bezpieczeństwo dostaw gazu ziemnego i uchylenia dyrektywy Rady  2004/67/WE.”; 23)   art. 16 otrzymuje brzmienie: „Art. 16. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych lub ener gii sporządza, dla obszaru swojego działania, plan rozwoju w zakresie zaspokojenia obecnego i przyszłego zapotrze bowania na paliwa gazowe lub energię, na okres nie krótszy niż 3 lata, uwzględniając: 1)   miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – w przypadku planów sporządzanych przez przedsiębior stwo energetyczne zajmujące się dystrybucją paliw gazowych lub energii; 2)   ustalenia koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju lub ustalenia planu zagospodarowania przestrzenne go województw, albo w przypadku braku takiego planu, strategię rozwoju województwa – w przypadku planów  sporządzanych przez przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem paliw gazowych lub energii; 3)   politykę energetyczną państwa; 4)   dziesięcioletni plan rozwoju sieci o zasięgu wspólnotowym, o którym mowa w art. 8 ust. 3 rozporządzenia Par lamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 714/ 2010 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci  w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii elektrycznej i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1228/2003  lub w art. 8 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r.  w  sprawie  warunków  dostępu  do  sieci  przesyłowych  gazu  ziemnego  i  uchylające  rozporządzenie  (WE)  nr 1775/2005 – w przypadku przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się przesyłaniem paliw gazowych  lub energii elektrycznej. 2. Operator systemu przesyłowego gazowego i operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego sporządza ją plan rozwoju w zakresie zaspokojenia obecnego i przyszłego zapotrzebowania na paliwa gazowe lub energię elek tryczną na okres 10 lat. Plan ten w zakresie zapotrzebowania na paliwa gazowe podlega aktualizacji co 2 lata, a w za kresie zapotrzebowania na energię elektryczną – co 3 lata.  3. Operator  systemu przesyłowego gazowego wykonujący obowiązki operatora na podstawie umowy, o której  mowa w art. 9h ust. 3 pkt 2, aktualizuje corocznie plan rozwoju w zakresie zaspokojenia obecnego i przyszłego zapo trzebowania na paliwa gazowe. 4. Operator systemu dystrybucyjnego gazowego i operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego spo rządzają plan rozwoju w zakresie zaspokojenia obecnego i przyszłego zapotrzebowania na paliwa gazowe lub energię  elektryczną na okres nie krótszy niż 5 lat. Przepis ust. 2 zdanie drugie stosuje się do aktualizacji planu. 5. Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego i operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycz nego sporządzają prognozę dotyczącą stanu bezpieczeństwa dostarczania energii elektrycznej na okres nie krótszy niż  15 lat. 6. Plan rozwoju w zakresie zaspokojenia obecnego i przyszłego zapotrzebowania na paliwa gazowe lub energię  elektryczną sporządzany przez operatora systemu dystrybucyjnego gazowego  i operatora systemu dystrybucyjnego  elektroenergetycznego uwzględnia odpowiednio plan  rozwoju  sporządzony przez operatora  systemu przesyłowego  gazowego i operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego. 7. Plan, o którym mowa w ust. 1, obejmuje w szczególności: 1)   przewidywany zakres dostarczania paliw gazowych lub energii; 2)   przedsięwzięcia w zakresie modernizacji, rozbudowy albo budowy sieci oraz planowanych nowych źródeł paliw  gazowych lub energii, w tym odnawialnych źródeł energii; 3)   przedsięwzięcia w zakresie modernizacji, rozbudowy lub budowy połączeń z systemami gazowymi albo z syste mami elektroenergetycznym innych państw – w przypadku planów sporządzanych przez przedsiębiorstwa ener getyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych lub energii elektrycznej; 4)   przedsięwzięcia racjonalizujące zużycie paliw i energii u odbiorców, w tym także przedsięwzięcia w zakresie  pozyskiwania, transmisji oraz przetwarzania danych pomiarowych z licznika zdalnego odczytu; 5)   przewidywany sposób finansowania inwestycji; 6)   przewidywane przychody niezbędne do realizacji planów; 7)   planowany harmonogram realizacji inwestycji. Dziennik Ustaw – 24 – Poz. 984

8. Plan, o którym mowa w ust. 1, w zakresie obecnego i przyszłego zapotrzebowania na energię elektryczną, opra cowywany przez przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej po winien także określać wielkość zdolności wytwórczych i ich rezerw, preferowane lokalizacje i strukturę nowych źró deł, wielkość zdolności przesyłowych lub dystrybucyjnych w systemie elektroenergetycznym i stopień ich wykorzy stania, a także działania i przedsięwzięcia zapewniające bezpieczeństwo dostarczania energii elektrycznej. 9. Operator systemu przesyłowego gazowego albo operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego okreś lając w planie, o którym mowa w ust. 2, poziom połączeń międzysystemowych gazowych albo elektroenergetycznych,  bierze w szczególności pod uwagę: 1)   krajowe, regionalne i europejskie cele w zakresie zrównoważonego rozwoju, w tym projekty stanowiące element  osi projektów priorytetowych określonych w załączniku I do decyzji, o której mowa w art. 15b ust. 5 pkt 4; 2)   istniejące połączenia międzysystemowe gazowe albo elektroenergetyczne oraz ich wykorzystanie w sposób naj bardziej efektywny; 3)   zachowanie właściwych proporcji między kosztami budowy nowych połączeń międzysystemowych gazowych  albo elektroenergetycznych, a korzyściami wynikającymi z ich budowy dla odbiorców końcowych. 10. Plan, o którym mowa w ust. 1, powinien zapewniać długookresową maksymalizację efektywności nakładów  i kosztów ponoszonych przez przedsiębiorstwo energetyczne, tak aby nakłady i koszty nie powodowały w poszczegól nych latach nadmiernego wzrostu cen i stawek opłat za dostarczanie paliw gazowych lub energii, przy zapewnieniu  ciągłości, niezawodności i jakości ich dostarczania. 11. W planie, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się także zapotrzebowanie na nowe zdolności w systemie prze syłowym lub dystrybucyjnym zgłoszone przez podmioty przyłączone do sieci lub podmioty ubiegające się o przyłą czenie do sieci. 12.  W  celu  racjonalizacji  przedsięwzięć  inwestycyjnych,  przy  sporządzaniu  projektu  planu,  o  którym  mowa  w ust. 1, przedsiębiorstwa energetyczne są obowiązane współpracować z podmiotami przyłączonymi do sieci oraz  z gminami, a w przypadku przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się przesyłaniem paliw gazowych lub energii  elektrycznej współpracować z samorządem województwa, na którego obszarze przedsiębiorstwo to zamierza realizo wać przedsięwzięcia inwestycyjne; współpraca powinna polegać w szczególności na: 1)   przekazywaniu podmiotom przyłączonym do  sieci,  na  ich wniosek,  informacji  o planowanych przedsięwzię ciach w takim zakresie, w jakim przedsięwzięcia te będą miały wpływ na pracę urządzeń przyłączonych do sieci  albo na zmianę warunków przyłączenia lub dostawy paliw gazowych lub energii; 2)   zapewnieniu spójności pomiędzy planami przedsiębiorstw energetycznych i założeniami, strategiami oraz plana mi, o których mowa w art. 19 i art. 20, a w przypadku przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się przesy łaniem paliw gazowych lub energii elektrycznej zapewnienie tej spójności dotyczy planów przedsiębiorstw ener getycznych i założeń, strategii i planów sporządzanych przez samorząd województwa. 13. Projekt planu, o którym mowa w ust. 1, podlega uzgodnieniu z Prezesem Urzędu Regulacji Energetyki, z wy łączeniem planów rozwoju przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się przesyłaniem lub dystrybucją: 1)   paliw gazowych, dla mniej niż 50 odbiorców, którym przedsiębiorstwo to dostarcza rocznie łącznie mniej niż  50 mln m3 tych paliw; 2)   energii elektrycznej, dla mniej niż 100 odbiorców, którym przedsiębiorstwo to dostarcza rocznie łącznie mniej  niż 50 GWh tej energii; 3)   ciepła. 14. Operator systemu przesyłowego gazowego, operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego, operator  systemu dystrybucyjnego gazowego oraz operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego przedkładają Pre zesowi Urzędu Regulacji Energetyki do uzgodnienia projekt planu, o którym mowa w ust. 2 i 4, i jego aktualizację, do  dnia  31 marca. W  przypadku  projektu  planu  sporządzonego  przez  operatora  systemu  przesyłowego,  operator  ten  przedkłada projekt planu, o którym mowa w ust. 2, i jego aktualizację po przeprowadzeniu konsultacji, o których mo wa w ust. 15, wraz z wynikami tych konsultacji. 15. Operator systemu przesyłowego gazowego i operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego konsultu ją projekt planu, o którym mowa w ust. 2, z wyłączeniem informacji, o których mowa w ust. 7 pkt 5 i 6, oraz z zacho waniem przepisów o ochronie informacji niejawnych lub innych informacji prawnie chronionych, z zainteresowanymi  stronami, zamieszczając projekt ten na swojej stronie internetowej i wyznaczając termin na zgłaszanie uwag. Termin  ten nie może być krótszy niż 21 dni.  Dziennik Ustaw – 25 – Poz. 984

16. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki konsultuje sposób finansowania inwestycji ujętych w planie opracowa nym przez operatora systemu przesyłowego gazowego z właścicielem sieci przesyłowej gazowej. 17. Przedsiębiorstwo energetyczne obowiązane do uzgodnienia z Prezesem Urzędu Regulacji Energetyki planu  rozwoju, o którym mowa w ust. 1, ustala corocznie plan remontów, który zamieszcza na swojej stronie internetowej. 18. Przedsiębiorstwo energetyczne obowiązane do uzgadniania projektu planu, o którym mowa w ust. 1, z Preze sem Urzędu Regulacji Energetyki corocznie, do dnia 30 kwietnia, przedkłada Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki  sprawozdanie z realizacji tego planu. 19. Samorząd województwa, gminy, przedsiębiorstwa energetyczne lub odbiorcy końcowi paliw gazowych lub  energii udostępniają nieodpłatnie przedsiębiorstwom energetycznym, o których mowa w ust. 1, informacje, o których  mowa w ust. 7 pkt 1–4 i 7, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych lub innych informacji prawnie  chronionych. 20. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej w źródłach o łącznej mocy  zainstalowanej elektrycznej nie mniejszej niż 50 MW sporządza i przedkłada Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki  prognozy na okres 15 lat obejmujące w szczególności ilości wytwarzanej energii elektrycznej, przedsięwzięcia w za kresie modernizacji, rozbudowy istniejących lub budowy nowych źródeł, a także dane techniczno-ekonomiczne doty czące  typu  i wielkości  tych źródeł,  ich  lokalizacji oraz  rodzaju paliwa wykorzystywanego do wytwarzania energii  elektrycznej. 21. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej, co 2 lata w terminie do dnia  30 kwietnia danego roku, aktualizuje prognozy, o których mowa w ust. 20, i informuje o tych aktualizacjach Prezesa  Urzędu Regulacji Energetyki oraz operatorów systemów elektroenergetycznych, do których sieci  jest przyłączone,  z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych i innych informacji prawnie chronionych. 22. Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego oraz przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się  wytwarzaniem energii elektrycznej przyłączone do sieci przesyłowej przekazują operatorowi systemu przesyłowego  elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego informacje o strukturze i wielkościach zdol ności wytwórczych i dystrybucyjnych przyjętych w planach, o których mowa w ust. 2 i 4, lub prognozach, o których  mowa w ust. 20, stosownie do postanowień instrukcji opracowanej przez operatora systemu przesyłowego elektro energetycznego lub operatora systemu połączonego elektroenergetycznego.”; 24)   po rozdziale 3 dodaje się rozdziały 3a i 3b w brzmieniu: „Rozdział 3a Krajowy plan działania w zakresie energii ze źródeł odnawialnych oraz monitorowanie rynku energii elektrycznej,  ciepła dostarczanego lub odbieranego z odnawialnego źródła energii, biogazu rolniczego, a także rynku  biokomponentów, paliw ciekłych i biopaliw ciekłych stosowanych w transporcie Art. 20a. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki, stosując obiektywne i przejrzyste zasady oraz uwzględniając  politykę energetyczną państwa, opracowuje projekt krajowego planu działania w zakresie energii ze źródeł odnawial nych do roku 2020, zwany dalej „krajowym planem działania”. 2. Krajowy plan działania określa w szczególności: 1)   krajowy cel w zakresie udziału energii i paliw pozyskiwanych ze źródeł odnawialnych, zużywanych w energety ce oraz w transporcie; 2)   cele pośrednie, obejmujące dwuletnie okresy, określające model i sposób dojścia do krajowego celu wskazanego  w pkt 1; 3)   wpływ środków polityki efektywności energetycznej na końcowe zużycie energii brutto oraz działania jakie na leży podjąć do osiągnięcia krajowego celu wskazanego w pkt 1; 4)   końcowe zużycie energii brutto pozyskiwanej ze źródeł odnawialnych, w tym w energetyce oraz w transporcie; 5)   działania jakie powinny zostać podjęte do osiągnięcia celów pośrednich, niezbędne w poszczególnych latach aż  do osiągnięcia krajowego celu wskazanego w pkt 1, w zakresie: a)   współpracy między jednostkami samorządu terytorialnego a organami administracji rządowej, b)   współpracy międzynarodowej dotyczącej pozyskiwania energii i paliw ze źródeł odnawialnych oraz pro jektów energetycznych, c)   krajowej strategii rozwoju zasobów biomasy, w tym rozwoju jej nowych zasobów. Dziennik Ustaw – 26 – Poz. 984

3. Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki, w drodze uchwały, przyjmuje krajowy  plan działania. 4.  Przyjęty  przez Radę Ministrów  krajowy  plan  działania minister właściwy  do  spraw  gospodarki  przekazuje  Komisji Europejskiej. 5. W przypadku: 1)   gdy udział energii i paliw pozyskanych ze źródeł odnawialnych, określony w krajowym planie działania, obniży  się poniżej orientacyjnego kursu w okresie dwuletnim, bezpośrednio poprzedzającym okres określony w krajo wym planie działania albo 2)   wydania zalecenia przez Komisję Europejską  – minister właściwy do spraw gospodarki opracowuje i przekazuje Komisji Europejskiej aktualizację krajowego planu  działania. 6. Do aktualizacji krajowego planu działania przepisy ust. 2–4 stosuje się odpowiednio. Art. 20b. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki monitoruje realizację celu krajowego wskazanego w art. 20a  ust. 2 pkt 1, w szczególności na podstawie danych przekazanych przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki oraz  wyników badań statystycznych prowadzonych zgodnie z programem badań statystycznych statystyki publicznej w ro zumieniu art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. z 2012 r. poz. 591 oraz z 2013 r.  poz. 2). 2. Minister właściwy do spraw gospodarki, co dwa lata, sporządza i przedstawia Radzie Ministrów sprawozdanie  zawierające wyniki monitorowania realizacji celu krajowego, wraz ze wskazaniem postępu w promowaniu wykorzy stania energii i paliw ze źródeł odnawialnych. 3. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 2, zawiera informacje dotyczące w szczególności: 1)   udziału energii i paliw ze źródeł odnawialnych, zużywanych w energetyce i w transporcie, oraz możliwości dys ponowania tymi źródłami; 2)   stanu infrastruktury technicznej odnawialnych źródeł energii; 3)   wpływu środków polityki efektywności energetycznej na końcowe zużycie energii brutto; 4)   działań podejmowanych do realizacji celu krajowego, o którym mowa w art. 20a ust. 2 pkt 1; 5)   przewidywanego zapotrzebowania na energię i paliwa pozyskiwane ze źródeł odnawialnych; 6)   planowanych i będących w budowie odnawialnych źródeł energii; 7)   postępu dokonanego w usprawnianiu procedur administracyjnych oraz usuwaniu barier regulacyjnych i innych  w rozwoju wykorzystania energii i paliw pozyskanych ze źródeł odnawialnych. 4. Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki, przyjmuje  sprawozdanie, o którym  mowa w ust. 2, do dnia 30 listopada roku, w którym sprawozdanie zostało sporządzone. 5. Przyjęte przez Radę Ministrów sprawozdanie, o którym mowa w ust. 2, minister właściwy do spraw gospodarki  przekazuje Komisji Europejskiej, w terminie do dnia 31 grudnia roku, w którym sprawozdanie zostało sporządzone. Art. 20c. 1. Zadania związane z funkcjonowaniem rynku energii i paliw pozyskiwanych ze źródeł odnawialnych  zużywanych w energetyce i w transporcie, wykonują minister właściwy do spraw gospodarki, minister właściwy do  spraw  rozwoju wsi, minister właściwy do  spraw  rynków rolnych, minister właściwy do  spraw środowiska, Prezes  Urzędu Regulacji Energetyki oraz Prezes Głównego Urzędu Statystycznego, zwany dalej „Prezesem GUS”. 2. Realizacja zadań określonych w ust. 3–8 ma na celu identyfikację kierunku rozwoju odnawialnych źródeł ener gii, wypracowanie optymalnego i zrównoważonego stopnia wykorzystania poszczególnych rodzajów odnawialnych  źródeł energii, zwiększanie bezpieczeństwa energetycznego, ochronę środowiska oraz osiągnięcie celów wynikają cych z przyjętych umów międzynarodowych. 3. Zadania ministra właściwego do spraw gospodarki w zakresie, o którym mowa w ust. 1, obejmują: 1)   określanie krajowych środków mających na celu rozwój wykorzystania energii i paliw pozyskiwanych ze źródeł  odnawialnych; 2)   monitorowanie  funkcjonowania  instrumentów wspierających wytwarzanie  energii  i  paliw  pozyskiwanych  ze  źródeł odnawialnych oraz działań mających na celu ich wykorzystanie; Dziennik Ustaw – 27 – Poz. 984

3)   podejmowanie działań mających na celu usprawnienie procedur administracyjnych związanych z prowadzeniem  procesu  inwestycyjnego na  rzecz  pozyskiwania  energii  ze  źródeł  odnawialnych oraz  usuwanie  innych barier  mogących ograniczać wzrost pozyskiwania energii ze źródeł odnawialnych; 4)   monitorowanie funkcjonowania gwarancji pochodzenia; 5)   opracowywanie analiz w zakresie zapotrzebowania na energię i paliwa pozyskane ze źródeł odnawialnych oraz  ich nadwyżek. 4. Zadania ministra właściwego do spraw rozwoju wsi w zakresie, o którym mowa w ust. 1, obejmują: 1)   promowanie wykorzystania biomasy pochodzenia rolniczego na cele energetyczne z uwzględnieniem potrzeb  produkcji żywności; 2)   monitorowanie zmian powierzchni gruntów przeznaczanych pod uprawy energetyczne. 5. Zadania ministra właściwego do spraw rynków rolnych w zakresie, o którym mowa w ust. 1, obejmują monito rowanie ilości i rodzajów surowców wykorzystanych do wytwarzania energii z biogazu rolniczego, a także biokompo nentów stosowanych w paliwach transportowych. 6. Zadania ministra właściwego do spraw środowiska w zakresie, o którym mowa w ust. 1, obejmują opracowy wanie analiz w zakresie określenia: 1)   szacunkowego wpływu wytwarzania biokomponentów i biopłynów na zasoby wodne oraz na jakość wody i gleby; 2)   szacunkowej wartości ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w związku z pozyskaniem energii i paliw ze  źródeł odnawialnych. 7. Zadania Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w zakresie, o którym mowa w ust. 1, obejmują: 1)   przekazywanie informacji dotyczących odnawialnych źródeł energii, o których mowa w art. 23 ust. 2 pkt 19,  stosownie do zakresu zadań Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki; 2)   monitorowanie  wykonania  obowiązku,  przez  przedsiębiorstwa  energetyczne,  w  zapewnieniu  pierwszeństwa  w przesyłaniu lub dystrybucji energii elektrycznej wytwarzanej w odnawialnych źródłach energii. 8. Zadania Prezesa GUS w zakresie, o którym mowa w ust. 1, obejmują prowadzenie stałej statystyki dotyczącej  udziału energii ze źródeł odnawialnych w końcowym zużyciu energii brutto, w podziale na sektory elektroenergetyki,  ciepłownictwa i chłodnictwa oraz transportu. 9. Zgromadzone w trakcie realizacji zadań, o których mowa w ust. 3–8, informacje z postępu w promowaniu wy korzystania energii  i paliw ze źródeł odnawialnych, minister właściwy do spraw gospodarki, minister właściwy do  spraw  rozwoju wsi, minister właściwy do  spraw  rynków rolnych, minister właściwy do  spraw środowiska, Prezes  Urzędu Regulacji Energetyki oraz Prezes GUS, udostępniają w Biuletynie Informacji Publicznej. Art. 20d. 1. Udział energii ze źródeł odnawialnych oblicza się  jako iloraz wartości końcowego zużycia energii  brutto ze źródeł odnawialnych oraz wartości końcowego zużycia energii brutto ze wszystkich źródeł, wyrażony w pro centach. 2. Metodologię i definicje stosowane przy wyliczaniu udziału energii ze źródeł odnawialnych określa rozporzą dzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1099/2008 z dnia 22 października 2008 r. w sprawie statystyki ener gii (Dz. U. L 304 z 14.11.2008, str. 1). Art. 20e. 1. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki sporządza informacje o zużyciu paliw i energii wytworzonych ze  źródeł odnawialnych dotyczące: 1)   mocy zainstalowanej poszczególnych rodzajów odnawialnych źródeł energii objętych koncesją Prezesa Urzędu  Regulacji Energetyki na wykonywanie działalności gospodarczej polegającej na wytwarzaniu energii elektrycznej, 2)   ilości energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnych źródłach energii, określonego na podstawie wydanych  przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki świadectw pochodzenia oraz świadectw pochodzenia biogazu, z po działem na rodzaje odnawialnych źródeł energii, 3)   ilości energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnych źródłach energii, objętego postanowieniami o odmowie  wydania świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia z biogazu rolniczego, 4)   ilości wydanych gwarancji pochodzenia dla energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnych źródłach energii,  z podziałem na rodzaje odnawialnych źródeł energii, na które zostały one wydane – w terminie 25 dni od zakończenia każdego kwartału. Dziennik Ustaw – 28 – Poz. 984

2. Prezes Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej przekazuje ministrowi właściwemu  do spraw gospodarki informacje o wysokości uiszczonych opłat zastępczych, według stanu na koniec danego kwarta łu, w terminie 45 dni od zakończenia kwartału. 3. Minister właściwy do spraw gospodarki na podstawie informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, sporządza zbior czą informację o zużyciu paliw i energii wytworzonych ze źródeł odnawialnych. Informację tę minister właściwy do  spraw gospodarki niezwłocznie zamieszcza na swoich stronach  internetowych w Biuletynie  Informacji Publicznej,  z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych i innych informacji prawnie chronionych. Art. 20f. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, sposób obliczania: 1)   końcowego zużycia energii brutto ze źródeł odnawialnych, uwzględniając sumę końcowego zużycia energii: a)   elektrycznej brutto ze źródeł odnawialnych,  b)   brutto ze źródeł odnawialnych w ciepłownictwie i chłodnictwie oraz  c)   ze źródeł odnawialnych w transporcie, 2)   znormalizowanej ilości energii elektrycznej wytworzonej w elektrowniach wodnych lub w farmach wiatrowych, 3)   rzeczywistej ilości ciepła wytworzonego z energii aerotermalnej, geotermalnej lub hydrotermalnej przez pompy  ciepła – biorąc pod uwagę rodzaj działalności gospodarczej, możliwości techniczne i organizacyjne w zakresie wytwarzania  energii w odnawialnych źródłach energii. Art. 20g. Przez energię ze źródeł odnawialnych, o której mowa w niniejszym rozdziale, rozumie się energię wia tru,  energię  promieniowania  słonecznego,  energię  aerotermalną,  geotermalną,  hydrotermalną,  energię  fal,  prądów  i pływów morskich, energię spadku rzek oraz energię pozyskiwaną z biomasy, biogazu pochodzącego ze składowisk  odpadów, a także biogazu powstałego w procesach odprowadzania lub oczyszczania ścieków albo rozkładu składowa nych szczątków roślinnych i zwierzęcych. Rozdział 3b Warunki i tryb wydawania certyfikatów instalatorom mikroinstalacji i małych instalacji  oraz akredytowania organizatorów szkoleń Art. 20h. 1. Osoba dokonująca instalacji mikroinstalacji lub małych instalacji, zwana dalej „instalatorem”, może  wystąpić z pisemnym wnioskiem do Prezesa Urzędu Dozoru Technicznego, zwanego dalej „Prezesem UDT”, o wyda nie certyfikatu. 2. Certyfikat jest dokumentem potwierdzającym posiadanie przez instalatora kwalifikacji do instalowania nastę pujących rodzajów odnawialnego źródła energii: 1)   kotłów i pieców na biomasę lub 2)   systemów fotowoltaicznych, lub 3)   słonecznych systemów grzewczych, lub  4)   pomp ciepła, lub  5)   płytkich systemów geotermalnych. 3. Certyfikat może być wydany instalatorowi, który spełnia następujące warunki: 1)   posiada: a)   pełną zdolność do czynności prawnych oraz korzysta z pełni praw publicznych, b)    dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe, wydany na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 września  1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.12)) lub inny równoważny do kument potwierdzający kwalifikacje do instalacji urządzeń i instalacji sanitarnych, elektroenergetycznych,  grzewczych, chłodniczych lub elektrycznych lub 1

2)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 273, poz. 2703 i Nr 281, poz. 2781, z 2005 r.  Nr 17, poz. 141, Nr 94, poz. 788, Nr 122, poz. 1020, Nr 131, poz. 1091, Nr 167, poz. 1400 i Nr 249, poz. 2104, z 2006 r. Nr 144,  poz. 1043, Nr 208, poz. 1532 i Nr 227, poz. 1658, z 2007 r. Nr 42, poz. 273, Nr 80, poz. 542, Nr 115, poz. 791, Nr 120, poz. 818,  Nr 180, poz. 1280 i Nr 181, poz. 1292, z 2008 r. Nr 70, poz. 416, Nr 145, poz. 917, Nr 216, poz. 1370 i Nr 235, poz. 1618, z 2009 r.  Nr 6, poz. 33, Nr 31, poz. 206, Nr 56, poz. 458, Nr 157, poz. 1241 i Nr 219, poz. 1705, z 2010 r. Nr 44, poz. 250, Nr 54, poz. 320,  Nr 127, poz. 857 i Nr 148, poz. 991, z 2011 r. Nr 106, poz. 622, Nr 112, poz. 654, Nr 139, poz. 814, Nr 149, poz. 887 i Nr 205,  poz. 1206, z 2012 r. poz. 941 i 979 oraz z 2013 r. poz. 87 i 827. Dziennik Ustaw – 29 – Poz. 984

c)   udokumentowane trzyletnie doświadczenie zawodowe w zakresie instalowania lub modernizacji urządzeń  i instalacji: sanitarnych, energetycznych, grzewczych, chłodniczych lub elektrycznych, lub d)   świadectwo ukończenia co najmniej dwusemestralnych studiów podyplomowych lub równorzędnych, któ rych program dotyczył zagadnień zawartych w zakresie programowym szkoleń określonym w przepisach  wydanych na podstawie art. 20v pkt 2, lub  e)   zaświadczenie o ukończeniu szkolenia u producenta danego rodzaju odnawialnego źródła energii, które  w części teoretycznej i praktycznej zawierało zagadnienia w zakresie projektowania, instalowania, konser wacji, modernizacji lub utrzymania w należytym stanie technicznym odnawialnego źródła energii; 2)   nie był skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne przeciwko wiarygodności dokumentów  i obrotowi gospodarczemu; 3)   ukończył szkolenie podstawowe dla osób ubiegających się o wydanie certyfikatu instalatora mikroinstalacji lub  małej instalacji, poświadczone zaświadczeniem, przeprowadzone przez akredytowanego organizatora szkoleń,  o którym mowa w art. 20q ust. 1 lub w art. 20w, w zakresie dotyczącym instalowania danego rodzaju odnawial nego źródła energii; 4)   złożył z wynikiem pozytywnym egzamin przeprowadzony przez komisję egzaminacyjną, odpowiednio dla dane go rodzaju odnawialnego źródła energii, nie później niż w terminie 12 miesięcy od dnia ukończenia szkolenia  podstawowego. 4. Instalator, który posiada: 1)   dyplom potwierdzający kwalifikacje w zawodzie technik urządzeń i systemów energetyki odnawialnej lub  2)   dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe w zakresie urządzeń i systemów energetyki odnawialnej wyda ny na podstawie przepisów ustawy o systemie oświaty, lub 3)   dyplom ukończenia studiów wyższych na kierunku lub w specjalności w zakresie odnawialnych źródeł energii,  albo urządzeń i instalacji sanitarnych, elektroenergetycznych, grzewczych, chłodniczych, cieplnych i klimatyza cyjnych lub elektrycznych wydany na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolni ctwie wyższym (Dz. U. z 2012 r. poz. 572, z późn. zm.13)) – może uzyskać certyfikat, jeżeli spełnia warunki, o których mowa w ust. 3 pkt 1 lit. a oraz w pkt 2. Art. 20i. 1. Egzamin dla instalatorów ubiegających się o wydanie certyfikatu przeprowadza się co najmniej dwa  razy w ciągu roku. Informację o terminie i miejscu egzaminu Prezes UDT ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej  Urzędu Dozoru Technicznego, co najmniej na trzydzieści dni przed planowanym terminem egzaminu. 2. Komisję Egzaminacyjną, zwaną dalej „Komisją”, przeprowadzającą egzamin dla osób ubiegających się o wy danie certyfikatu uprawniającego do instalowania danego rodzaju odnawialnego źródła energii, powołuje Prezes UDT. 3. Członków Komisji powołuje na 4 lata Prezes UDT spośród osób wskazanych we wnioskach podmiotów, o któ rych mowa w ust. 4, oraz wyznaczonych przez Prezesa UDT. 4. Wniosek o powołanie członka Komisji mogą zgłosić w szczególności: 1)   izby gospodarcze i izby rzeczoznawców oraz stowarzyszenia naukowo-techniczne, pod warunkiem że zgodnie  ze statutem wykonują działalność w zakresie odnawialnych źródeł energii; 2)   jednostki  i  instytucje o zasięgu regionalnym lub ogólnokrajowym wykonujące działalność w zakresie danego  rodzaju odnawialnego źródła energii; 3)   producenci oraz przedsiębiorcy wykonujący działalność w zakresie odnawialnego źródła energii; 4)   ośrodki szkoleniowe lub szkoły, w których jest prowadzone kształcenie zawodowe z zakresu odnawialnych źró deł energii lub energetyki. 5. W skład Komisji wchodzi co najmniej 7 członków przeprowadzających egzamin dla danego rodzaju odnawial nego źródła energii określonego w art. 20h ust. 2. Art. 20j. 1. Wniosek o wydanie certyfikatu zawiera: 1)   imię (imiona) i nazwisko wnioskodawcy; 2)   datę i miejsce urodzenia wnioskodawcy; 1

3)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r. poz. 742 i 1544 oraz z 2013 r. poz. 675 i 829. Dziennik Ustaw – 30 – Poz. 984

3)   adres zamieszkania oraz adres do korespondencji wnioskodawcy; 4)   numer PESEL, o ile został nadany, albo rodzaj i numer dokumentu potwierdzającego tożsamość wnioskodawcy; 5)   określenie zakresu certyfikatu, ze wskazaniem rodzaju odnawialnego źródła energii; 6)   aktualne miejsce pracy lub wykonywania działalności gospodarczej przez wnioskodawcę. 2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, wnioskodawca jest obowiązany dołączyć następujące dokumenty: 1)   kopię dokumentów potwierdzających spełnienie wymagań, o których mowa w art. 20h ust. 3 pkt 1 lit. b–e lub  w ust. 4; 2)    oświadczenie o wyrażeniu zgody albo odmowie ujawnienia w rejestrze, o którym mowa w art. 20zb ust. 1 pkt 1,  informacji dotyczących miejsca pracy albo wykonywania działalności gospodarczej przez instalatora. 3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, wnioskodawca jest obowiązany dołączyć także oświadczenie następują cej treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 usta wy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny oświadczam, że posiadam pełną zdolność do czynności prawnych, korzy stam z pełni praw publicznych, nie byłem karany.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności kar nej za składanie fałszywych zeznań. 4. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, może być złożony za pomocą środków komunikacji elektronicznej, o któ rych mowa w ustawie z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. Nr 144, poz. 1204,  z późn. zm.14)). 5. Wniosek złożony za pomocą środków komunikacji elektronicznej powinien być opatrzony bezpiecznym podpi sem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu. Art. 20k. 1. Przed wydaniem certyfikatu Prezes UDT dokonuje sprawdzenia spełnienia przez instalatora ubiegają cego się o wydanie certyfikatu wymagań, o których mowa w art. 20h ust. 3 lub 4. 2. Prezes UDT, w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia złożenia wniosku, jest obowiązany do wydania certy fikatu albo zawiadomienia o odmowie wydania certyfikatu. 3. Certyfikat wydaje się na 5 lat. Art. 20l. Prezes UDT odmawia wydania certyfikatu po stwierdzeniu, że instalator ubiegający się o wydanie certy fikatu nie spełnia któregokolwiek z wymagań określonych w art. 20h ust. 3 lub 4, albo, gdy instalatorowi cofnięto  certyfikat, a od cofnięcia certyfikatu nie upłynął rok. Art. 20m. 1. Prezes UDT cofa wydany certyfikat, w przypadku: 1)   ograniczenia lub utraty zdolności do czynności prawnych instalatora; 2)   pozbawienia instalatora z mocy prawomocnego wyroku sądowego praw publicznych; 3)   skazania instalatora prawomocnym wyrokiem sądu za umyślnie popełnione przestępstwo przeciwko wiarygod ności dokumentów i obrotowi gospodarczemu; 4)   gdy certyfikat jest wykorzystywany przez instalatora niezgodnie z jego zakresem lub istnieją udokumentowane  dowody, że mikroinstalacja albo mała instalacja jest zainstalowana niezgodnie z obowiązującymi przepisami. 2. Instalator, któremu cofnięto certyfikat, może ubiegać się ponownie o wydanie certyfikatu po upływie roku od  dnia cofnięcia certyfikatu. Art. 20n. 1. Prezes UDT, na wniosek instalatora złożony nie później niż na 30 dni przed dniem upływu ważności  uprzednio wydanego certyfikatu przedłuża ważność certyfikatu na okres kolejnych 5 lat, pod warunkiem że instalator: 1)   złożył oświadczenie, że spełnia warunki, o których mowa w art. 20h ust. 3 lub 4; 2)   w terminie 12 miesięcy poprzedzających dzień upływu ważności certyfikatu ukończył szkolenie przypominają ce, potwierdzone zaświadczeniem, przeprowadzone przez akredytowanego organizatora szkoleń; 3)   przedstawi wykaz zainstalowanych, poddanych modernizacji lub utrzymywanych w należytym stanie technicz nym minimum pięciu referencyjnych mikroinstalacji lub małych instalacji w celu potwierdzenia ciągłości pracy. 1

4)   Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 96, poz. 959 i Nr 173, poz. 1808, z 2007 r. Nr 50, poz. 331,  z 2008 r. Nr 171, poz. 1056 i Nr 216, poz. 1371, z 2009 r. Nr 201, poz. 1540, z 2011 r. Nr 85, poz. 459 i Nr 134, poz. 779 oraz  z 2012 r. poz. 1445. Dziennik Ustaw – 31 – Poz. 984

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera dane określone w art. 20j ust. 1.  3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, instalator jest obowiązany dołączyć następujące dokumenty: 1)   wykaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, zawierający w szczególności: a)   wskazanie miejsca lub miejsc zainstalowania instalacji,  b)   opis mikroinstalacji albo małej instalacji, w szczególności jej rodzaj i moc zainstalowaną, z określeniem  rodzaju wykonanych czynności; 2)    oświadczenie o następującej treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia  wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn.  zm.15)) oświadczam, że dane zawarte we wniosku o przedłużenie ważności certyfikatu są zgodne z prawdą.”.  Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. 4. Prezes UDT przed przedłużeniem ważności certyfikatu dokonuje sprawdzenia spełnienia przez instalatora wy magań, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, oraz przyjmuje oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1. 5. Prezes UDT odmawia przedłużenia ważności certyfikatu w przypadku, gdy instalator nie spełnia któregokol wiek z wymagań określonych w ust. 1. Art. 20o. 1. W przypadku utraty lub zniszczenia certyfikatu, na wniosek instalatora, Prezes UDT wydaje wtórnik  tego dokumentu. 2. Instalator, który po uzyskaniu wtórnika certyfikatu odzyskał utracony dokument jest obowiązany zwrócić ten  dokument Prezesowi UDT. Art. 20p. 1. Osoby będące obywatelami państwa członkowskiego Unii Europejskiej oraz osoby będące obywate lami innych państw, którym na podstawie umów międzynarodowych lub przepisów prawa Unii Europejskiej przysłu guje prawo podjęcia zatrudnienia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, mogą instalować mikroinstalacje lub małe  instalacje, jeżeli posiadają: 1)   ważny certyfikat lub równoważny dokument wydany w tym państwie zgodnie z kryteriami określonymi w za łączniku IV dyrektywy 2009/28/WE w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych i zgło szą Prezesowi UDT zamiar rozpoczęcia instalacji mikroinstalacji i małej instalacji nie później niż 30 dni przed  zamierzonym rozpoczęciem instalacji lub  2)   certyfikat wydany na zasadach określonych w niniejszej ustawie. 2. Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, powinno zawierać dane określone w art. 20j ust. 1, i stanowi podsta wę wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 20zb ust. 1 pkt 1. Zgłoszenie powinno również zawierać oświadczenie  wnioskującego, że certyfikat lub równoważny dokument wydany w innym państwie, jest ważny i może być stosowany  w obrocie. Art.  20q.  1. Akredytowanym organizatorem  szkolenia  podstawowego  lub  przypominającego,  o  których mowa  odpowiednio w art. 20h ust. 3 pkt 3 oraz w art. 20n ust. 1 pkt 2, może być podmiot, który: 1)   posiada system zarządzania szkoleniami; 2)   posiada warunki lokalowe i wyposażenie gwarantujące prawidłowe przeprowadzenie szkoleń; 3)   dysponuje kadrą posiadającą kwalifikacje niezbędne do przeprowadzenia szkolenia; 4)   uzyskał akredytację Prezesa UDT, zwaną dalej „akredytacją”, w zakresie szkolenia odpowiedniego dla danego  rodzaju odnawialnego źródła energii wymienionego w art. 20h ust. 2. 1

5)   Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 128, poz. 840, z 1999 r. Nr 64, poz. 729 i Nr 83, poz. 931,  z 2000 r. Nr 48, poz. 548, Nr 93, poz. 1027 i Nr 116, poz. 1216, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071, z 2003 r. Nr 111, poz. 1061, Nr 121,  poz. 1142, Nr 179, poz. 1750, Nr 199, poz. 1935 i Nr 228, poz. 2255, z 2004 r. Nr 25, poz. 219, Nr 69, poz. 626, Nr 93, poz. 889  i Nr 243, poz. 2426, z 2005 r. Nr 86, poz. 732, Nr 90, poz. 757, Nr 132, poz. 1109, Nr 163, poz. 1363, Nr 178, poz. 1479 i Nr 180,  poz. 1493, z 2006 r. Nr 190, poz. 1409, Nr 218, poz. 1592 i Nr 226, poz. 1648, z 2007 r. Nr 89, poz. 589, Nr 123, poz. 850, Nr 124,  poz. 859 i Nr 192, poz. 1378, z 2008 r. Nr 90, poz. 560, Nr 122, poz. 782, Nr 171, poz. 1056, Nr 173, poz. 1080 i Nr 214, poz. 1344,  z 2009 r. Nr 62, poz. 504, Nr 63, poz. 533, Nr 166, poz. 1317, Nr 168, poz. 1323, Nr 190, poz. 1474, Nr 201, poz. 1540 i Nr 206,  poz. 1589, z 2010 r. Nr 7, poz. 46, Nr 40, poz. 227 i 229, Nr 98, poz. 625 i 626, Nr 125, poz. 842, Nr 127, poz. 857, Nr 152, poz. 1018  i 1021, Nr 182, poz. 1228, Nr 225, poz. 1474 i Nr 240, poz. 1602, z 2011 r. Nr 17, poz. 78, Nr 24, poz. 130, Nr 39, poz. 202, Nr 48,  poz. 245, Nr 72, poz. 381, Nr 94, poz. 549, Nr 117, poz. 678, Nr 133, poz. 767, Nr 160, poz. 964 i Nr 191, poz. 1135, Nr 217,  poz. 1280, Nr 233, poz. 1381 i Nr 240, poz. 1431 oraz z 2013 r. poz. 611, 849 i 905. Dziennik Ustaw – 32 – Poz. 984

2. System zarządzania szkoleniami, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, zawiera w szczególności: 1)   wskazanie osoby odpowiedzialnej za zarządzanie organizacją szkoleń i za informacje związane ze szkoleniem; 2)   procedurę  dokumentowania  i  weryfikacji  kompetencji  personelu  prowadzącego  szkolenia  oraz  zapewnienia  ciągłej aktualizacji ich wiedzy; 3)   procedurę rejestrowania uczestników szkoleń oraz dokumentowania przebiegu szkoleń wraz z oceną ich efek tywności; 4)   procedurę nadzoru nad: a)   aktualizacją i dokonywaniem zmian w programach szkoleń i materiałach szkoleniowych, b)   stanem urządzeń technicznych, w tym wyposażeniem laboratoryjnym lub innymi urządzeniami do zajęć  praktycznych; 5)   zasady informowania o: a)   cenniku opłat za szkolenia oraz trybie ich wnoszenia, b)   miejscu odbywania, datach i godzinach rozpoczęcia oraz zakończenia szkolenia, c)   zakresie  programowym  szkolenia,  w  tym  przepisach  prawnych,  normach,  specyfikacjach  technicznych  i innych pomocach niezbędnych do realizacji programu szkolenia, d)   wyposażeniu dostarczanym przez organizatora, w tym środkach ochrony indywidualnej oraz wymaganiach  bezpieczeństwa i higieny pracy związanych z miejscami szkolenia – dla danego rodzaju odnawialnego źródła energii, przy uwzględnieniu dobrej praktyki szkoleniowej. Art. 20r. 1. W celu uzyskania akredytacji podmiot składa do Prezesa UDT pisemny wniosek o udzielenie akredy tacji odpowiednio do danego typu szkolenia i rodzaju odnawialnego źródła energii, w zakresie, w którym zamierza  prowadzić szkolenia.  2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera: 1)   oznaczenie firmy organizatora szkolenia, jego siedziby i adresu miejsca wykonywania działalności gospodarczej; 2)   numer identyfikacji podatkowej (NIP) organizatora szkolenia oraz numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze  urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), jeżeli zostały nadane; 3)   określenie: a)   typu przeprowadzanych szkoleń, b)   rodzaju odnawialnego źródła energii w zakresie, w którym zamierza prowadzić szkolenie, c)   miejsca lub miejsc prowadzenia szkolenia. 3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, organizator szkolenia jest obowiązany dołączyć następujące dokumenty: 1)   tablicę korelacji zakresu programowego szkolenia prowadzonego przez organizatora z zakresem programowym  szkolenia określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 20v, 2)   procedury systemu zarządzania szkoleniami, o których mowa w art. 20q ust. 2 pkt 2–4, 3)   wykaz szkoleń z określeniem zakresu programowego dla danego typu szkolenia, z podziałem na grupy tema tyczne i zagadnienia, 4)   wykaz zajęć szkoleniowych oraz liczby godzin edukacyjnych, 5)   wykaz urządzeń technicznych, w tym wyposażenia laboratoryjnego lub innych urządzeń do zajęć praktycznych, 6)   wykaz  osób  prowadzących  zajęcia  teoretyczne  i  praktyczne wraz  z  danymi  dotyczącymi wykształcenia  oraz  przebiegu praktyki zawodowej – dla danego typu szkolenia i rodzaju odnawialnego źródła energii.  4. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, może być złożony za pomocą środków komunikacji elektronicznej, o któ rych mowa w ustawie z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną. 5. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, złożony za pomocą środków komunikacji elektronicznej powinien być opa trzony bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu. Art. 20s. 1. Prezes UDT przed udzieleniem akredytacji dokonuje oceny wniosku oraz dokumentów złożonych  przez  organizatora  szkoleń  oraz  sprawdzenia  spełnienia  przez  organizatora  szkolenia  wymagań,  o  których mowa  w art. 20q ust. 1 pkt 1–3. Dziennik Ustaw – 33 – Poz. 984

2. W przypadku stwierdzenia w czasie sprawdzenia, o którym mowa w ust. 1, iż organizator szkolenia nie spełnia  któregokolwiek z wymagań, o których mowa w art. 20q ust. 1 pkt 1–3, Prezes UDT wzywa organizatora szkolenia do  usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie wnios ku bez rozpoznania. 3. Prezes UDT, w terminie nie dłuższym niż 60 dni od dnia złożenia wniosku, jest obowiązany do udzielenia akre dytacji organizatorowi szkolenia albo zawiadomienia o odmowie udzielenia akredytacji. 4. Akredytacja jest udzielana na 5 lat, od dnia jej udzielenia, i podlega okresowej weryfikacji, nie rzadziej niż raz  w czasie ważności udzielonej akredytacji. Art. 20t. Prezes UDT odmawia udzielenia akredytacji organizatorowi  szkoleń,  jeżeli organizator  szkolenia nie  spełnia któregokolwiek z wymagań, o których mowa w art. 20q ust. 1 pkt 1–3. Art. 20u. Prezes UDT cofa udzieloną akredytację jeżeli wyniki okresowej weryfikacji, o której mowa w art. 20s  ust. 4, są negatywne. Art. 20v. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia: 1)   warunki i sposób udzielania akredytacji organizatorowi szkoleń oraz sposób jej okresowej weryfikacji i cofnię cia, wzór wniosku o udzielenie akredytacji, wzór zgłoszenia, o którym mowa w art. 20w ust. 1 pkt 1, oraz wzór  zaświadczenia potwierdzającego ukończenie szkolenia, 2)   zakres programowy szkoleń podstawowych i przypominających, części teoretycznej i praktycznej, obejmujący  minimalny zakres wiedzy i umiejętności odpowiednio dla danego rodzaju odnawialnego źródła energii wymie nionego w art. 20h ust. 2, w przypadku osób ubiegających się o wydanie lub przedłużenie ważności certyfikatu, 3)   wymagania kwalifikacyjne dla kandydata na członka Komisji, sposób doskonalenia zawodowego w czasie trwa nia  powołania  oraz  sposób  ich  dokumentowania,  tryb  powoływania,  okresowej  weryfikacji  i  odwoływania  członków Komisji, sposób działania Komisji oraz wynagradzania jej członków, 4)   sposób opracowywania, weryfikacji i przechowywania katalogu pytań egzaminacyjnych, 5)   warunki, formę i tryb przeprowadzania egzaminu oraz kryteria jego łącznej oceny, 6)   sposób wnoszenia opłat, o których mowa w art. 20za ust. 1, 7)   wzory wniosków o wydanie certyfikatu oraz o przedłużenie ważności certyfikatu, wzór graficzny certyfikatu  i jego wtórnika oraz wzór zgłoszenia, o którym mowa w art. 20p ust. 1 pkt 1, 8)   sposób prowadzenia rejestrów, o których mowa w art. 20zb ust. 1, oraz warunki i sposób przechowywania doku mentacji dotyczącej udzielonej akredytacji i wydania certyfikatu – mając na uwadze zapewnienie odpowiedniej jakości montażu mikroinstalacji i małych instalacji, bezstronny i nieza leżny przebieg postępowań w sprawie akredytacji organizatorów szkoleń oraz certyfikacji instalatorów danego rodza ju odnawialnego źródła energii, a także sposób dokumentowania, ewidencjonowania oraz przechowywania dokumen tacji dotyczącej postępowań.  Art. 20w. 1. Podmiot prowadzący działalność w państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwaj carskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Euro pejskim Obszarze Gospodarczym, może być organizatorem szkolenia podstawowego lub przypominającego, o któ rych mowa w art. 20h ust. 3 pkt 3 oraz w art. 20n ust. 1 pkt 2, jeżeli: 1)   posiada ważną akredytację udzieloną przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, Konfederację Szwajcarską  lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronę umowy o Europej skim Obszarze Gospodarczym, i zgłosi Prezesowi UDT zamiar rozpoczęcia szkoleń nie później niż 60 dni przed  zamierzonym rozpoczęciem szkoleń lub 2)   posiada akredytację udzieloną na zasadach określonych w niniejszej ustawie. 2. Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, powinno zawierać dane określone w art. 20r ust. 2, i stanowi podsta wę wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 20zb ust. 1 pkt 2. Zgłoszenie powinno również zawierać oświadczenie  wnioskującego, że akredytacja udzielona przez inne państwo członkowskie Unii Europejskiej, Konfederację Szwaj carską lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronę umowy o Euro pejskim Obszarze Gospodarczym, jest ważna. Art. 20x. 1. Przy Prezesie UDT działa Komitet Odwoławczy, zwany dalej „Komitetem”, który liczy nie więcej niż  10 osób posiadających wiedzę i doświadczenie w zakresie dotyczącym certyfikacji i akredytacji. Dziennik Ustaw – 34 – Poz. 984

2. Do zadań Komitetu należy rozpatrywanie odwołań w sprawach odmowy wydania certyfikatu, cofnięcia certyfi katu, odmowy przedłużenia ważności certyfikatu, odmowy udzielenia akredytacji oraz cofnięcia akredytacji. 3. Kadencja Komitetu trwa 4 lata. 4. W skład Komitetu wchodzą proporcjonalnie, w liczbie zapewniającej brak dominacji którejkolwiek ze stron,  osoby reprezentujące organy administracji rządowej, ogólnopolskie stowarzyszenia i organizacje: konsumenckie, pra codawców, gospodarcze  i naukowo-techniczne,  jeżeli zakres  ich działania obejmuje zadania związane z promowa niem wykorzystania odnawialnych źródeł energii. 5. Minister właściwy do spraw gospodarki, po zasięgnięciu opinii Prezesa UDT o zgłoszonych kandydatach, na  wniosek organów, stowarzyszeń i organizacji, o których mowa w ust. 4, powołuje oraz odwołuje członków Komitetu. 6. Organizację i tryb pracy Komitetu określa regulamin nadany przez Prezesa UDT w porozumieniu z ministrem  właściwym do spraw gospodarki. 7. Obsługę administracyjno-organizacyjną Komitetu zapewnia Urząd Dozoru Technicznego. Art. 20y. 1. W przypadku: 1)   odmowy wydania certyfikatu, cofnięcia certyfikatu oraz odmowy przedłużenia ważności certyfikatu, 2)   odmowy udzielenia akredytacji lub cofnięcia akredytacji – przysługuje odwołanie. 2. Odwołanie, o którym mowa w ust. 1, wnosi się za pośrednictwem Prezesa UDT do Komitetu w terminie 14 dni  od dnia otrzymania zawiadomienia o odmowie wydania certyfikatu, cofnięcia certyfikatu, odmowie przedłużenia waż ności certyfikatu, odmowie udzielenia akredytacji lub cofnięcia akredytacji. 3. Odwołanie rozpatruje trzyosobowy zespół, wyznaczony spośród członków Komitetu przez Przewodniczącego  Komitetu, w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia odwołania. 4. Nadanie pisma z odwołaniem w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy  z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529), lub w polskim urzędzie konsularnym jest równo znaczne z wniesieniem go do Komitetu. Art. 20z. 1. Po rozpatrzeniu odwołania, o którym mowa w art. 20y ust. 1, Komitet: 1)   stwierdza zasadność odwołania i przekazuje sprawę Prezesowi UDT do ponownego rozpoznania albo 2)   oddala odwołanie. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, osobie lub podmiotowi przysługuje skarga do sądu administracyj nego, za pośrednictwem Komitetu, w terminie 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o oddaleniu odwołania; w po stępowaniu przed sądem stosuje się odpowiednio przepisy o zaskarżaniu do sądu decyzji. Art. 20za. 1. Mając na względzie bezstronny i niezależny przebieg postępowań w sprawie akredytacji organizato rów szkoleń oraz certyfikacji instalatorów dla danego rodzaju odnawialnego źródła energii wymienionego w art. 20h  ust.  2,  a  także  zapewnienie właściwego  dokumentowania,  ewidencjonowania  i  bezpiecznego  przechowywania  ich  dokumentacji, pobiera się opłaty za:  1)   przeprowadzenie egzaminu, która nie może być niższa niż 5% i wyższa niż 20% kwoty przeciętnego wynagro dzenia w gospodarce narodowej, ogłaszanego przez Prezesa GUS na podstawie przepisów ustawy o emeryturach  i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, obowiązującej w dniu ogłoszenia w Biuletynie Informacji Pub licznej Urzędu Dozoru Technicznego terminu egzaminu; 2)   wydanie certyfikatu, która nie może być wyższa niż 5% kwoty przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce naro dowej, ogłaszanego przez Prezesa GUS na podstawie przepisów ustawy o emeryturach  i  rentach z Funduszu  Ubezpieczeń Społecznych, obowiązującej w dniu złożenia wniosku o wydanie certyfikatu; 3)   przedłużenie ważności certyfikatu, która nie może być niższa niż 5% i wyższa niż 10% kwoty przeciętnego wy nagrodzenia w gospodarce narodowej, ogłaszanego przez Prezesa GUS na podstawie przepisów ustawy o eme ryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, obowiązującej w dniu złożenia wniosku o przedłuże nie ważności certyfikatu; 4)   wydanie wtórnika certyfikatu, wynoszącą 50 zł za każdy wydany wtórnik; 5)   udzielanie akredytacji, wynoszącą 150% kwoty przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej, ogłasza nego  przez  Prezesa GUS  na  podstawie  przepisów  ustawy  o  emeryturach  i  rentach  z  Funduszu Ubezpieczeń  Społecznych, obowiązującej w dniu złożenia wniosku o udzielenie akredytacji. Dziennik Ustaw – 35 – Poz. 984

2. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat, o których mowa  w ust. 1 pkt 1–3  i 5, uwzględniając w szczególności konieczność zapewnienia pokrycia kosztów przeprowadzania  egzaminów, wydawania dokumentów oraz udzielania akredytacji. 3. Opłaty, o których mowa w ust. 1 pkt 1–3 i 5, nie podlegają zwrotowi w razie odmowy przez Prezesa UDT wy dania certyfikatu, przedłużenia ważności certyfikatu, albo udzielenia akredytacji.  4. Opłaty, o których mowa w ust. 1, stanowią przychód Urzędu Dozoru Technicznego. Art. 20zb. 1. Prezes UDT prowadzi w systemie informatycznym rejestry: 1)   certyfikowanych instalatorów, wydanych certyfikatów i ich wtórników; 2)   akredytowanych organizatorów szkoleń. 2. Rejestr, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje następujące dane: 1)   imię (imiona) i nazwisko instalatora; 2)   datę i miejsce urodzenia instalatora; 3)   numer PESEL – o ile został nadany, albo rodzaj i numer dokumentu potwierdzającego tożsamość instalatora; 4)   adres zamieszkania oraz adres do korespondencji; 5)   numer zaświadczenia ukończenia szkolenia; 6)   numer protokołu z przeprowadzonego egzaminu; 7)   numer, datę i miejsce wydania certyfikatu lub jego wtórnika; 8)   datę ważności i zakres certyfikatu; 9)   miejsce pracy albo wykonywania działalności gospodarczej przez instalatora;

10)    datę cofnięcia certyfikatu. 3. Dane, o których mowa w ust. 2 pkt 1, 7 i 8 są jawne. Dodatkowo jawne są dane, o których mowa w ust. 2 pkt 9,  w przypadku wyrażenia przez zainteresowanego zgody na ich ujawnienie odpowiednio na warunkach, o których mo wa w art. 20j ust. 2 pkt 2. 4. Do rejestru, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, wpisuje się osoby, o których mowa w art. 20p. 5. Rejestr, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, obejmuje dane, o których mowa w art. 20r ust. 2. 6. Rejestr, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jest jawny. 7. Do rejestru, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, wpisuje się podmioty, o których mowa w art. 20w. Art. 20zc. 1. Prezes UDT administruje i przetwarza dane zawarte w rejestrach w trybie i na zasadach określonych  w odrębnych przepisach. 2. W przypadku wygaśnięcia ważności certyfikatu lub jego cofnięcia, Prezes UDT po 5 latach od daty wygaśnięcia  lub cofnięcia certyfikatu usuwa z rejestru, o którym mowa w art. 20zb ust. 1 pkt 1, dane dotyczące instalatora. 3. W przypadku wygaśnięcia akredytacji organizatora szkoleń lub jej cofnięcia, Prezes UDT po 3 miesiącach od  daty wygaśnięcia lub cofnięcia akredytacji usuwa dane organizatora szkoleń z rejestru, o którym mowa w art. 20zb  ust. 1 pkt 2. Art. 20zd. Dokumentacja dotycząca postępowania w sprawie wydania certyfikatów, ich wtórników oraz udziele nia akredytacji jest przechowywana przez Prezesa UDT przez okres 5 lat.”; 25)   w art. 21: a)   ust. 2a otrzymuje brzmienie: „2a. Prezesa URE powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konku rencyjnego naboru. Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa URE.”, b)   w ust. 2e zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie: „Nabór na stanowisko Prezesa URE przeprowadza zespół, powołany przez Szefa Kancelarii Prezesa Rady Mini strów z upoważnienia Prezesa Rady Ministrów,  liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie  dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów.”, Dziennik Ustaw – 36 – Poz. 984

c)   ust. 2h otrzymuje brzmienie: „2h. W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia Szefowi Kancelarii  Prezesa Rady Ministrów.”, d)   po ust. 2k dodaje się ust. 2l–2o w brzmieniu: „2l. Prezes URE jest powoływany na pięcioletnią kadencję  i może być ponownie powołany  tylko  raz. Po  upływie kadencji Prezes URE pełni swoją funkcję do czasu powołania następcy. 2m. Prezes URE może zostać odwołany, przez Prezesa Rady Ministrów, przed upływem kadencji, na którą  został powołany, wyłącznie w przypadku: 1)   rażącego naruszenia prawa; 2)   skazania prawomocnym wyrokiem sądu za popełnione umyślnie przestępstwo lub przestępstwo skarbowe; 3)   orzeczenia zakazu zajmowania kierowniczych stanowisk lub pełnienia funkcji związanych ze szczególną  odpowiedzialnością w organach państwa; 4)   choroby trwale uniemożliwiającej wykonywanie zadań; 5)   złożenia rezygnacji. 2n. Wiceprezes URE tymczasowo, do czasu powołania nowego Prezesa URE, wykonuje obowiązki Prezesa  URE w razie: 1)   śmierci Prezesa URE; 2)   odwołania Prezesa URE przed upływem kadencji; 3)   stwierdzenia nieważności powołania Prezesa URE lub  innych przyczyn nieobjęcia urzędu po dokonaniu  powołania. 2o. Osoba wykonująca obowiązki Prezesa URE nie może dokonać zwolnienia, o którym mowa w art. 49  ust. 1.”, e)   ust. 5 otrzymuje brzmienie: „5. Wiceprezesa URE powołuje Prezes URE spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyj nego naboru. Prezes URE odwołuje wiceprezesa URE.”, f)   ust. 5a i 5b otrzymują brzmienie: „5a. Nabór na stanowisko Wiceprezesa Urzędu Regulacji Energetyki przeprowadza zespół, powołany przez  Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają rękoj mię wyłonienia najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę  niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku, na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierow nicze. 5b. Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowisko, o którym mowa w ust. 5, stosuje się odpowiednio  ust. 2b, 2d, 2f, 2g oraz 2i–2k.  Informacje o naborze na stanowisko wiceprezesa Urzędu Regulacji Energetyki  ogłasza się przez umieszczenie ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu oraz w Biule tynie Informacji Publicznej Urzędu Regulacji Energetyki. Do ogłoszenia stosuje się przepisy ust. 2c zdanie drugie.”, g)   po ust. 5b dodaje się ust. 5c i 5d w brzmieniu: „5c. W  toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia Prezesowi Urzędu  Regulacji Energetyki. 5d. Wiceprezes Urzędu Regulacji Energetyki jest powoływany na pięcioletnią kadencję i może być ponownie  powołany tylko raz. Po upływie kadencji Wiceprezes Urzędu Regulacji Energetyki pełni swoją funkcję do czasu  powołania następcy.”, h)   ust. 6 otrzymuje brzmienie: „6.  Prezes  Rady Ministrów,  w  drodze  zarządzenia,  nadaje  statut  URE,  określający  jego  organizację  we wnętrzną oraz strukturę terenową.”; 26)   uchyla się art. 22; Dziennik Ustaw – 37 – Poz. 984

27)   w art. 23: a)   w ust. 2: –   pkt 4a otrzymuje brzmienie: „4a)  kontrolowanie wykonywania obowiązków, o których mowa w art. 49a ust. 1 i 2 oraz w art. 49b ust. 1;”, –   po pkt 6 dodaje się pkt 6a–6c w brzmieniu: „6a)  przyznawanie certyfikatu niezależności; 6b)   kontrolowanie wypełniania  przez właściciela  sieci  przesyłowej  oraz  operatora  systemu przesyłowego  gazowego obowiązków określonych w niniejszej ustawie oraz umowie, o której mowa w art. 9h ust. 3  pkt 2, w tym monitorowanie powiązań pomiędzy właścicielem sieci przesyłowej a operatorem systemu  przesyłowego gazowego oraz przepływu informacji między nimi; 6c)   informowanie Komisji Europejskiej o wyznaczeniu operatorów systemów przesyłowych;”, –   pkt 11a otrzymuje brzmienie: „11a) kontrolowanie realizacji przez operatora systemu przesyłowego gazowego lub operatora systemu połą czonego gazowego oraz innych uczestników rynku paliw gazowych obowiązków wynikających z prze pisów  rozporządzenia  Parlamentu  Europejskiego  i  Rady  (WE)  nr  715/2009  z  dnia  13  lipca  2009  r.  w  sprawie  warunków  dostępu  do  sieci  przesyłowych  gazu  ziemnego  i  uchylającego  rozporządzenie  (WE)  nr  1775/2005,  a  także wykonywanie  innych  obowiązków  organu  regulacyjnego wynikających  z  tego  rozporządzenia oraz zatwierdzanie odpowiednich punktów w systemie przesyłowym, objętych  obowiązkiem, o którym mowa w art. 18 tego rozporządzenia;”, –   po pkt 11a dodaje się pkt 11b w brzmieniu: „11b)  zatwierdzanie  metod  alokacji  zdolności  przesyłowych  i  zarządzania  ograniczeniami,  opracowanych  zgodnie z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 714/2009 z dnia 13 lip ca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii elek trycznej i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1228/2003 lub rozporządzenia Parlamentu Europejskie go i Rady (WE) nr 714/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowej  gazu ziemnego i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1775/2005;”, –   po pkt 14a dodaje się pkt 14b–14d w brzmieniu: „14b) współpraca z organami regulacyjnymi państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkow skich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze  Gospodarczym oraz z Agencją, w szczególności w zakresie sporządzania i stosowania kodeksów sieci  oraz zatwierdzania metod zarządzania ograniczeniami opracowanymi zgodnie z przepisami  rozporzą dzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 714/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków  dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii elektrycznej i uchylającego rozpo rządzenie (WE) nr 1228/2003 oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009  z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego i uchylające go rozporządzenie (WE) nr 1775/2005, a  także w zakresie  integracji krajowych sektorów energetycz nych na poziomie regionalnym; 14c) zawieranie umów z organami regulacyjnymi państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw człon kowskich  Europejskiego  Porozumienia  o  Wolnym  Handlu  (EFTA)  –  stron  umowy  o  Europejskim  Obszarze Gospodarczym w celu zacieśniania współpracy w zakresie regulacji; 14d) zwracanie się do Agencji w sprawie zgodności decyzji wydanych przez inne organy regulacyjne, o któ rych mowa w pkt 14b, z wytycznymi, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 714/2009 Parlamentu  Europejskiego i Rady z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do  transgranicznej  wymiany  energii  elektrycznej  i  uchylającym  rozporządzenie  (WE)  nr  1228/2003  lub  w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie  warunków  dostępu  do  sieci  przesyłowych  gazu  ziemnego  i  uchylającym  rozporządzenie  (WE)  nr 1775/2005 oraz informowanie Komisji Europejskiej o niezgodności tych decyzji;”, –  w pkt 18 w lit. c średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. d w brzmieniu: „d)   średniej  ceny  energii  elektrycznej  dla  odbiorcy  energii  elektrycznej  w  gospodarstwie  domowym  uwzględniającej opłatę za świadczenie usługi dystrybucji energii elektrycznej, obliczanej na podstawie  cen zawartych w umowach kompleksowych;”, Dziennik Ustaw – 38 – Poz. 984

b)   w ust. 2a pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2)   realizację planów, o których mowa w art. 16 ust. 2 i 4, z uwzględnieniem zamierzeń inwestycyjnych wyni kających ze sprawozdania, o którym mowa w art. 15b ust. 3.”, c)   dodaje się ust. 5 i 6 w brzmieniu: „5. Prezes URE uchyla decyzję wydaną w sprawach, o których mowa w ust. 2, jeżeli Komisja Europejska  stwierdziła  jej  niezgodność  z  przepisami  wydanymi  na  podstawie  rozporządzenia  (WE)  nr  714/2009  z  dnia  13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii elek trycznej i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1228/2003 lub rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady  (WE) nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego  i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1775/2005, w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania informacji od Ko misji Europejskiej o konieczności jej uchylenia, i informuje o tym uchyleniu Komisję Europejską. 6. Prezes URE współpracując z organami regulacyjnymi państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw  członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze  Gospodarczym oraz z Agencją zapewnia taki sam stopień poufności otrzymanych informacji, jaki jest wymagany  od organu udostępniającego informacje.”; 28)   w art. 24:  a)   ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Prezes URE składa ministrowi właściwemu do spraw gospodarki corocznie, w terminie do dnia 30 kwiet nia każdego roku, sprawozdanie ze swojej działalności, w tym ocenę bezpieczeństwa dostarczania paliw gazo wych i energii elektrycznej, stosownie do zakresu działania określonego w art. 23 ust. 2, oraz przedstawia, na  jego żądanie, informacje z zakresu swojej działalności.”, b)   uchyla się ust. 2; 29)   w art. 32 w ust. 1 w pkt 4 w lit. b kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. c w brzmieniu: „c)    obrotu paliwami gazowymi lub energią elektryczną innego, niż określony w lit. b, dokonywanego przez giełdo wą izbę rozrachunkową, przez Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A., lub przez spółkę, której Krajo wy Depozyt Papierów Wartościowych S.A. przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa  w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, nabywające lub zbywające  paliwa gazowe lub energię elektryczną, z tytułu realizacji zadań określonych w ustawie z dnia 26 października  2000 r. o giełdach towarowych, w odniesieniu do transakcji zawieranych poza giełdą towarową lub rynkiem,  o których mowa w lit. b.”; 30)   art. 44 otrzymuje brzmienie: „Art. 44. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne, zapewniając równoprawne traktowanie odbiorców oraz eliminowanie  subsydiowania skrośnego, jest obowiązane prowadzić ewidencję księgową w sposób umożliwiający odrębne oblicze nie kosztów i przychodów, zysków i strat dla wykonywanej działalności gospodarczej w zakresie: 1)   dostarczania paliw gazowych lub energii, w tym kosztów stałych, kosztów zmiennych i przychodów, odrębnie  dla wytwarzania, przesyłania, dystrybucji i obrotu paliwami gazowymi lub energią, magazynowania paliw gazo wych i skraplania gazu ziemnego lub regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego, a także w odniesieniu do grup  odbiorców określonych w taryfie; 2)   niezwiązanym z działalnością wymienioną w pkt 1. 2.  Przedsiębiorstwo  energetyczne  jest  obowiązane  do  sporządzania  i  przechowywania,  na  zasadach  i w  trybie  określonych w przepisach o rachunkowości, sprawozdania finansowego zawierającego bilans oraz rachunek zysków  i  strat  za  okresy  sprawozdawcze,  odrębnie  dla  poszczególnych  rodzajów wykonywanej  działalności  gospodarczej,  o których mowa w ust. 1. 3. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 2, podlega badaniu, zgodnie z zasadami określonymi w rozdziale 7 usta wy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, także w zakresie zapewnienia równoprawnego traktowania odbior ców oraz eliminowania subsydiowania skrośnego pomiędzy działalnościami, o których mowa w ust. 1 pkt 1. 4.  Sprawozdanie  finansowe  sporządzane  przez  przedsiębiorstwo  energetyczne  zajmujące  się  przesyłaniem  lub  dystrybucją paliw gazowych lub energii elektrycznej powinno zawierać informację o przychodach z tytułu wykony wania prawa własności do sieci przesyłowej lub sieci dystrybucyjnej. 5. Przedsiębiorstwa energetyczne dokonujące zmiany przyjętych zasad (polityki) rachunkowości, o których mowa  w art. 4 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, są obowiązane do zamieszczenia w sprawozdaniu finan Dziennik Ustaw – 39 – Poz. 984

sowym informacji o tych zmianach wraz z uzasadnieniem; zmiany te muszą gwarantować porównywalność informacji  zawartych w sprawozdaniach finansowych sporządzonych przed wprowadzeniem tych zmian oraz po ich wprowadzeniu.  6. Przedsiębiorstwo energetyczne, które nie jest obowiązane na podstawie odrębnych przepisów do publikowania  sprawozdań finansowych, udostępnia te sprawozdania do publicznego wglądu w swojej siedzibie.”; 31)   po art. 49a dodaje się art. 49b i art. 49c w brzmieniu: „Art. 49b. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się obrotem paliwami gazowymi jest obowiązane sprzeda wać nie mniej niż 55% gazu ziemnego wysokometanowego wprowadzonego w danym roku do sieci przesyłowej: 1)   w punktach wejścia do krajowego systemu przesyłowego na połączeniach z systemami przesyłowymi innych  państw lub 2)   siecią gazociągów kopalnianych, lub 3)   terminalami skroplonego gazu ziemnego  – na giełdach towarowych w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych lub na rynku  organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany w rozumieniu  przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi. 2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy: 1)   gazu ziemnego stanowiącego zapasy obowiązkowe gazu ziemnego w rozumieniu art. 24 ustawy z dnia 16 lutego  2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytua cjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1190); 2)   gazu ziemnego wyprowadzanego w danym roku z sieci przesyłowej w punktach wyjścia z krajowego systemu  przesyłowego na połączeniach z systemami przesyłowymi innych państw, w ilości równej ilości gazu ziemnego  wprowadzonego do sieci przesyłowej w tym roku; 3)   gazu ziemnego sprzedawanego operatorom systemów gazowych w celu realizacji ich zadań określonych w ustawie; 4)   gazu ziemnego wykorzystywanego na potrzeby własne. 3. Przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się obrotem gazem ziemnym z zagranicą, które w danym roku posia dają prawo do przepustowości w punktach wymienionych w ust. 1 pkt 1, w wielkości mniejszej niż 10% sumy przepu stowości wszystkich punktów wymienionych w ust. 1 pkt 1, są zwolnione z obowiązku, o którym mowa w ust. 1. 4. Nie podlegają zwolnieniu z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się  obrotem gazem ziemnym z zagranicą wchodzące w skład grupy kapitałowej w rozumieniu art. 4 pkt 14 ustawy z dnia  16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów, jeżeli łączna wielkość przepustowości w punktach wymie nionych w ust. 1 pkt 1, do których przedsiębiorstwa te posiadają prawo, jest większa, niż 10% sumy przepustowości  wszystkich punktów wymienionych w ust. 1 pkt 1. 5. Przedsiębiorstwa energetyczne przekazują Prezesowi URE, w terminie do dnia 31 marca roku następnego, spra wozdania z realizacji obowiązku, o którym mowa w ust. 1. Art. 49c. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się obrotem gazem ziemnym z zagranicą przekazuje Preze sowi URE informacje o realizacji umów dotyczących zakupu gazu ziemnego z zagranicy za ostatni kwartał, w tym  o cenach i ilościach zakupionego gazu ziemnego, w terminie 30 dni od dnia zakończenia kwartału. 2. Na podstawie informacji, o której mowa w ust. 1, Prezes URE ogłasza w Biuletynie URE średnie kwartalne  ceny zakupu gazu ziemnego z zagranicy, w tym odrębnie dla gazu ziemnego sprowadzonego z państw członkowskich  Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy  o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz dla gazu ziemnego sprowadzanego z innych państw, w terminie 45 dni  od dnia zakończenia kwartału, biorąc pod uwagę przepisy o ochronie informacji niejawnych lub innych informacji  prawnie chronionych.”; 32)   po rozdziale 6 dodaje się rozdział 6a w brzmieniu: „Rozdział 6a Zasady współpracy międzynarodowej w zakresie wspólnych projektów inwestycyjnych  oraz współpracy międzynarodowej w zakresie odnawialnych źródeł energii Art. 55a. 1. Transfer statystyczny odbywa się na podstawie umowy międzynarodowej, zawartej zgodnie z przepi sami ustawy z dnia 14 kwietnia 2000 r. o umowach międzynarodowych (Dz. U. Nr 39, poz. 443, z późn. zm.16)), albo  na podstawie umowy cywilnoprawnej. 1

6)   Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 216, poz. 1824, z 2010 r. Nr 213, poz. 1395 oraz z 2011 r.  Nr 117, poz. 676. Dziennik Ustaw – 40 – Poz. 984

2. Umowy, o których mowa w ust. 1, powinny co najmniej zawierać postanowienia określające: 1)   ilość przekazywanej energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnych źródłach energii; 2)   cenę energii elektrycznej, o której mowa w pkt 1; 3)   sposób prowadzenia rozliczeń za energię elektryczną, o której mowa w pkt 1; 4)   okres obowiązywania umowy i warunki jej rozwiązania; 5)   zobowiązanie stron umowy do przekazywania Komisji Europejskiej informacji o transferze statystycznym okre ślonej ilości energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnych źródłach energii, w szczególności ilości i ceny  przekazywanej energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnych źródłach energii. 3.  Informację  o  transferze  statystycznym  określonej  ilości  energii  elektrycznej  wytworzonej  w  odnawialnych  źródłach energii strony umowy przekazują Komisji Europejskiej nie później, niż w terminie 3 miesięcy po zakończe niu każdego roku, w którym dokonano transferu statystycznego. 4. W przypadku nieosiągnięcia przez Rzeczpospolitą Polską krajowego celu, o którym mowa w art. 20a ust. 2  pkt 1, nie dokonuje się, w danym roku kalendarzowym transferów statystycznych. 5. Zawarcie umowy cywilnoprawnej wymaga uzyskania zgody Rady Ministrów. 6. Umowa cywilnoprawna, w terminie 14 dni od dnia jej zawarcia, jest przekazywana Radzie Ministrów do wia domości. Art. 55b. Minister właściwy do spraw gospodarki przesyła Komisji Europejskiej, w terminie 14 dni od dnia zawar cia umowy, o której mowa w art. 55a ust. 1, informacje dotyczące transferu statystycznego, w tym dotyczące określo nej ilości i cen energii lub paliw wytworzonych w odnawialnych źródłach energii, która może zostać uwzględniona  w realizacji krajowego celu, o którym mowa w art. 20a ust. 2 pkt 1.  Art. 55c. 1. Transfer statystyczny nie ma wpływu na osiągnięcie krajowego celu, o którym mowa w art. 20a ust. 2  pkt 1. 2. Warunkiem osiągnięcia krajowego celu, wynikającego z krajowego planu działania, jest realizacja zobowiąza nia stron umowy, o której mowa w art. 55a ust. 1, do przekazywania Komisji Europejskiej  informacji o  transferze  statystycznym.  3. W przypadku przekazania określonej ilości energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnych źródłach energii  w formie transferu statystycznego, należy: 1)   przekazaną lub sprzedaną ilość określonej energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnych źródłach energii  przez Rzeczpospolitą Polską innym państwom członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub  państwom członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronom umowy o Europej skim Obszarze Gospodarczym, odjąć od określonej  ilości  energii  elektrycznej wytworzonej w odnawialnych  źródłach energii która jest uwzględniana przy obliczaniu krajowego celu, wynikającego z krajowego planu dzia łania; 2)   przyjętą lub zakupioną określoną ilość energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnych źródłach energii przez  Rzeczpospolitą Polską od innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej  lub  państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europej skim Obszarze Gospodarczym, dodać do określonej  ilości energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnych  źródłach energii która jest uwzględniana przy obliczaniu krajowego celu, wynikającego z krajowego planu dzia łania.  Art.  55d.  1.  Przedsiębiorstwo  energetyczne  zajmujące  się wytwarzaniem energii  elektrycznej w odnawialnych  źródłach energii na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub na obszarze wyłącznej strefy ekonomicznej, w terminie  do dnia 31 grudnia 2016 r., może przystąpić na warunkach określonych w umowie zawieranej z innymi podmiotami  z państw członkowskich Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego  Porozumienia  o Wolnym Handlu  (EFTA)  –  strony  umowy  o Europejskim Obszarze Gospodarczym,  do  realizacji  wspólnego projektu energetycznego, dotyczącego energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnych źródłach energii,  zwanego dalej „wspólnym projektem energetycznym”. 2. Wspólnym projektem energetycznym jest w szczególności budowa nowego odnawialnego źródła energii lub  modernizacja istniejącego odnawialnego źródła energii dokonana po dniu 25 czerwca 2009 r., oraz z której wytworzo na określona ilość energii elektrycznej będzie zaliczana do krajowego celu, o którym mowa w art. 20a ust. 2 pkt 1. Dziennik Ustaw – 41 – Poz. 984

3. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, które przystąpiło do wspólnego projektu energetycz nego, informuje niezwłocznie ministra właściwego do spraw gospodarki o każdym zrealizowanym etapie wspólnego  projektu energetycznego, w szczególności o odnawialnych źródłach energii służących do wytwarzania energii elek trycznej, oraz ilości wytworzonej energii elektrycznej w odnawialnych źródłach energii. 4. Zakres współfinansowania, termin realizacji wspólnego projektu energetycznego oraz obowiązki stron określi  umowa, o której mowa w ust. 1. Art. 55e. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki, stosując obiektywne i przejrzyste zasady oraz biorąc pod  uwagę politykę energetyczną państwa, po uzyskaniu opinii ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa, w drodze  decyzji, wyraża zgodę na przystąpienie przedsiębiorstwa energetycznego do wspólnego projektu energetycznego. 2. Decyzję, o której mowa w ust. 1, wydaje się na wniosek przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa  w art. 55d ust. 1. 3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera: 1)   oznaczenie przedsiębiorstw energetycznych, które zamierzają realizować wspólny projekt energetyczny; 2)   opis odnawialnego źródła energii, którego dotyczy wspólny projekt energetyczny; 3)   określenie udziału lub ilości energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnym źródle energii, która będzie mo gła być zaliczana do krajowego celu danego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, wynikającego z krajo wego planu działania; 4)   określenie okresu, w pełnych latach kalendarzowych, w którym wytworzona energia elektryczna będzie mogła  być zaliczona do krajowego celu danego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, wynikającego z krajowego  planu działania; 5)   zasady korzystania odnawialnego źródła  energii  z mechanizmów  i  instrumentów wspierających wytwarzanie  energii elektrycznej w odnawialnym źródle energii. 4. Minister właściwy do spraw gospodarki wyrażając zgodę, o której mowa w ust. 1, określi udział lub ilość ener gii elektrycznej, która będzie zaliczona do krajowego celu, o którym mowa w art. 20a ust. 2 pkt 1. 5. Po wyrażeniu zgody, o której mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki przekazuje Komisji Euro pejskiej informację zawierającą: 1)   oznaczenie państwa członkowskiego Unii Europejskiej, z którego podmioty będą uczestniczyły we wspólnym  projekcie energetycznym; 2)   opis odnawialnego źródła energii, którego ma dotyczyć wspólny projekt energetyczny; 3)   określenie udziału lub ilości energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnym źródle energii, która będzie zali czana do krajowego celu danego państwa członkowskiego Unii Europejskiej; 4)   określenie okresu, w pełnych latach kalendarzowych, w których wytworzona energia elektryczna będzie mogła  być zaliczana do krajowego celu danego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.  6. W przypadku konieczności zmiany wspólnego projektu energetycznego przedsiębiorstwo energetyczne, które  uzyskało  zgodę,  o  której mowa w ust.  1,  jest  obowiązane wystąpić  do ministra właściwego  do  spraw gospodarki  z wnioskiem o wyrażenie zgody na zmianę wspólnego projektu energetycznego. 7. Do wyrażenia zgody na dokonanie zmian we wspólnym projekcie energetycznym przepisy ust. 1–4 stosuje się  odpowiednio. Art. 55f. Minister właściwy do spraw gospodarki przekazuje Komisji Europejskiej oraz państwu członkowskiemu  z którym realizowany jest wspólny projekt energetyczny, w terminie do dnia 31 marca roku następującego po roku  kalendarzowym realizacji wspólnego projektu energetycznego,  informację o udziale  lub  ilości  energii  elektrycznej  wytworzonej na  terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w odnawialnym źródle energii, objętej wspólnym projektem  energetycznym: 1)   oddanej do eksploatacji po dniu 25 czerwca 2009 r. lub 2)   zmodernizowanej po dniu 25 czerwca 2009 r. – jeżeli energia elektryczna zostanie zaliczona do krajowego celu danego państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Dziennik Ustaw – 42 – Poz. 984

Art. 55g. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki, realizując zobowiązania międzynarodowe, może uwzględnić  w krajowym celu, o którym mowa w art. 20a ust. 2 pkt 1, energię elektryczną wytworzoną w odnawialnych źródłach  energii zlokalizowanych na  terenie państwa niebędącego członkiem Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej  lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim  Obszarze Gospodarczym, wyłącznie w przypadku, gdy energia elektryczna wytworzona w odnawialnych źródłach  energii zostanie zużyta na obszarze Unii Europejskiej, z uwzględnieniem ust. 2. 2. Energię elektryczną uwzględnia się w krajowym celu, o którym mowa w art. 20a ust. 2 pkt 1, wyłącznie w przy padku, gdy:  1)   energia elektryczna zostanie zużyta na obszarze państw członkowskich Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem, że: a)   ilość energii elektrycznej równoważna ilości energii elektrycznej uwzględnianej w obliczeniach jest przy pisana do alokowanej mocy połączeń międzysystemowych przez właściwych operatorów systemów prze syłowych w kraju pochodzenia, kraju przeznaczenia i, o ile ma to zastosowanie, w każdym kraju trzecim  tranzytu, b)   ilość energii elektrycznej równoważna ilości energii elektrycznej uwzględnianej do obliczeń została zare jestrowana w wykazie zbilansowania przez właściwego operatora systemu przesyłowego,  c)   przypisana zdolność i wytwarzanie energii elektrycznej w odnawialnych źródłach energii odnoszą się do  tego samego okresu, o którym mowa w pkt 2; 2)   energia elektryczna  jest wytwarzana w odnawialnych źródłach energii, które oddano do eksploatacji po dniu  25 czerwca 2009 r., lub w tej części w odnawialnych źródłach energii, którą zmodernizowano po tej dacie; 3)   energia  elektryczna nie była objęta  instrumentami wspierającymi wytwarzanie  tej  energii w  ramach  systemu  wsparcia obowiązującego w państwie niebędącym członkiem Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub  w  państwach  członkowskich  Europejskiego  Porozumienia  o  Wolnym  Handlu  (EFTA)  –  stronach  umowy  o Europejskim Obszarze Gospodarczym, z wyłączeniem pomocy inwestycyjnej przyznanej dla tego odnawialne go źródła energii. 3. Minister właściwy do spraw gospodarki, przekazuje Komisji Europejskiej raport w którym określa ilość energii  elektrycznej, którą wytworzono w danym roku kalendarzowym, oraz ilość energii elektrycznej zaliczanej do krajowe go celu danego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w terminie do dnia 30 czerwca roku następującego po  roku za który raport jest sporządzony.”; 33)   w art. 56: a)   w ust. 1: –   pkt 1c otrzymuje brzmienie: „1c)  nie przedstawia informacji, o których mowa w art. 7 ust. 8l, art. 9c ust. 3 pkt 9a lit. f, ust. 9–9b, art. 9d  ust. 8, art. 11c ust. 3, art. 11e ust. 5 i art. 16 ust. 21 i 22;”, –   po pkt 1f dodaje się pkt 1g w brzmieniu: „1g)  ustala instrukcję, o której mowa w art. 9g ust. 8b, niespełniającą wymagań określonych w ustawie;”, –   po pkt 24 dodaje się pkt 24a w brzmieniu: „24a) nie będąc operatorem systemu przesyłowego, dystrybucyjnego, magazynowania paliw gazowych  lub  operatorem systemu skraplania gazu ziemnego lub operatorem systemu połączonego wyznaczonym na  podstawie art. 9h świadczy usługi przesyłania, dystrybucji, magazynowania paliw gazowych, skraplania  gazu ziemnego lub regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego;”, –   po pkt 25 dodaje się pkt 25a w brzmieniu: „25a) z nieuzasadnionych przyczyn nie występuje do Prezesa URE z wnioskiem o przyznanie certyfikatu nie zależności lub nie dopełnia warunków określonych w decyzji, o której mowa w art. 9h1 ust. 12;”, –   pkt 26 otrzymuje brzmienie: „26)  nie przestrzega obowiązków, o których mowa w art. 9h ust. 11 i 12;”, –   pkt 31 i 32 otrzymują brzmienie: „31)  nie przedkłada sprawozdań, o których mowa w art. 9d ust. 5a  i art. 16 ust. 18  lub planów, o których  mowa w art. 16 ust. 2 i 4; 32)   nie przestrzega obowiązków, o których mowa w art. 49a ust. 1 i 2, art. 49b ust. 1 oraz w art. 49c ust. 1;”, Dziennik Ustaw – 43 – Poz. 984

–  w pkt 33 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 34 w brzmieniu: „34)  nie przekazuje w terminie informacji, o których mowa w art. 9a ust. 1a5 pkt 1.”, b)   w ust. 2d pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2)   ust. 1 pkt 28, 30 i 34 wynosi 10 000 zł.”. Art.

2. W ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623, z późn. zm.17)) wpro wadza się następujące zmiany: 1)   w art. 5 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu: „2a. W nowych budynkach oraz istniejących budynkach poddawanych przebudowie lub przedsięwzięciu służące mu poprawie efektywności energetycznej w rozumieniu przepisów o efektywności energetycznej, które są użytkowa ne przez jednostki sektora finansów publicznych w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, zaleca się stoso wanie urządzeń wykorzystujących energię wytworzoną w odnawialnych źródłach energii, a także technologie mające  na celu budowę budynków o wysokiej charakterystyce energetycznej.”; 2)   w art. 29 w ust. 2 pkt 16 otrzymuje brzmienie: „16)   montażu pomp ciepła, urządzeń  fotowoltaicznych o zainstalowanej mocy elektrycznej do 40 kW oraz wolno  stojących kolektorów słonecznych;”. Art.

3. W ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 743) wprowadza  się następujące zmiany: 1)   w art. 9 ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Minister właściwy do spraw gospodarki sprawuje nadzór nad Prezesem Głównego Urzędu Miar oraz nad dzia łalnością Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej.”; 2)   w art. 33a w ust. 1 w pkt 14 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 15 w brzmieniu: „15)  Urząd Regulacji Energetyki.”.  Art.

4. W ustawie z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 2010 r. Nr 48, poz. 284, z późn.  zm.18)) wprowadza się następujące zmiany: 1)   w art. 2: a)   w pkt 2:  –   lit. b otrzymuje brzmienie: „b)   różne rodzaje energii lub paliwa gazowe w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo ener getyczne (Dz. U. z 2012 r. poz. 1059 oraz z 2013 r. poz. 984),”, –   lit. e otrzymuje brzmienie: „e)   niebędące instrumentami finansowymi prawa majątkowe, których cena zależy bezpośrednio lub pośred nio od ceny lub wartości oznaczonych co do gatunku rzeczy, określonych rodzajów energii, paliw gazo wych, mierników i limitów wielkości produkcji, emisji zanieczyszczeń lub praw majątkowych, o któ rych mowa w lit. d i f,”, b)   pkt 3 otrzymuje brzmienie:  „3)   transakcji giełdowej – rozumie się przez to umowę dotyczącą towarów giełdowych zawartą na giełdzie to warowej, w  tym umowę  zawartą w  celu  realizacji  obrotu  transgranicznego w  ramach  łączenia  rynków,  przez: a)   członków giełdy, b)   zleceniodawców, którzy zawarli umowę ze spółkami handlowymi prowadzącymi działalność makler ską, o której mowa w art. 38 ust. 2 pkt 2, w zakresie obrotu towarami giełdowymi, o których mowa  w pkt 2 lit. a, c)   inne podmioty uprawnione do uczestniczenia w obrocie transgranicznym w ramach łączenia rynków;”, 1

7)   Zmiany  tekstu  jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U.  z 2011  r. Nr 32, poz. 159, Nr 45, poz. 235, Nr 94,  poz. 551, Nr 135, poz. 789, Nr 142, poz. 829, Nr 185, poz. 1092 i Nr 232, poz. 1377 oraz z 2012 r. poz. 472, 951 i 1256. 1

8)   Zmiany  tekstu  jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010  r. Nr 81, poz. 530  i Nr 182, poz. 1228 oraz  z 2011 r. Nr 94, poz. 551, Nr 106, poz. 622 i Nr 205, poz. 1208. Dziennik Ustaw – 44 – Poz. 984

c)   w pkt 16 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 17–20 w brzmieniu:  „17)  łączeniu rynków – rozumie się przez to tworzony przez operatora systemu przesyłowego elektroenergetycz nego lub operatora systemu przesyłowego gazowego i podmiot prowadzący giełdę towarową transgranicz ny mechanizm łączenia rynków krajowych oparty o wspólny algorytm ustalania cen i udostępnione uczest nikom  połączonych  rynków  zdolności  przesyłowe  na  połączeniach  z  innymi  systemami  przesyłowymi  elektroenergetycznymi lub gazowymi; 18)   obrocie transgranicznym – rozumie się przez to obrót energią elektryczną lub paliwami gazowymi dokony wany przez użytkowników systemu z użytkownikami innych systemów przesyłowych elektroenergetycz nych lub gazowych na podstawie umów dwustronnych lub transakcji zawieranych w ramach łączenia rynków; 19)   derywacie elektroenergetycznym – rozumie się przez to instrument finansowy w rozumieniu art. 2 ust. 1  pkt 2 lit. d i e ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, który odnosi się do  energii elektrycznej;

20)    derywacie gazowym – rozumie się przez to instrument finansowy w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. d i e  ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, który odnosi się do gazu ziemnego.”; 2)   w art. 3 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. O ile przepisy innych ustaw nie stanowią inaczej, proponowanie nabycia lub nabywanie niebędących instru mentami  finansowymi  praw majątkowych,  których  cena  zależy  bezpośrednio  lub  pośrednio  od  ceny  lub wartości  oznaczonych co do gatunku rzeczy, określonych rodzajów energii, paliw gazowych, mierników i limitów wielkości  produkcji lub emisji zanieczyszczeń, lub od ceny lub wartości praw majątkowych, o których mowa w art. 2 pkt 2 lit. d,  przy wykorzystaniu środków masowego przekazu, albo w inny sposób, jeżeli propozycja jest skierowana do więcej  niż 300 osób albo do nieoznaczonego adresata, z wyjątkiem proponowania nabycia praw w postępowaniu likwidacyj nym, upadłościowym  lub  egzekucyjnym, może być dokonywane pod warunkiem uprzedniego wprowadzenia  tych  praw do obrotu giełdowego i wyłącznie za pośrednictwem giełdy.”; 3)   w art. 5: a)   po ust. 2 dodaje się ust. 2a–2e w brzmieniu: „2a. Spółka, o której mowa w ust. 1, może również dokonywać łączenia rynków w celu umożliwienia człon kom giełdy udziału w obrocie transgranicznym. 2b. Spółka, o której mowa w ust. 1, może prowadzić giełdę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca  2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi. Prowadzenie giełdy wymaga zezwolenia wydawanego z zachowa niem trybu określonego w art. 25 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi. 2c. Na giełdzie, o której mowa w ust. 2b, może być prowadzony obrót wyłącznie instrumentami finansowy mi, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. d, e oraz i ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami  finansowymi, których instrumentem bazowym jest towar giełdowy dopuszczony do obrotu na giełdzie towaro wej, w tym derywatami elektroenergetycznymi i derywatami gazowymi. 2d. Warunku dopuszczenia instrumentu bazowego do obrotu na giełdzie towarowej, o którym mowa w ust. 2c,  nie stosuje się do instrumentów pochodnych odnoszących się do uprawnień do emisji, o których mowa w art. 2  ust. 1 pkt 2 lit. i ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.  2e. Do spółki, o której mowa w ust. 1, oraz do giełdy, o której mowa w ust. 2b, stosuje się odpowiednio prze pisy ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, z wyłączeniem: 1)   możliwości organizowania alternatywnego systemu obrotu; 2)   art. 21 ust. 3a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.”, b)   ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Spółka, o której mowa w ust. 1, może dokonywać rozliczeń: 1)   transakcji giełdowych, 2)   transakcji  zawartych  poza  giełdą  przez  będące  jej  członkami  przedsiębiorstwa  energetyczne,  o  których  mowa w art. 9 ust. 3 pkt 4, jeżeli ich przedmiotem są określone rodzaje energii, paliwa gazowe, limity wiel kości produkcji lub emisji zanieczyszczeń, prawa majątkowe, o których mowa w art. 2 pkt 2 lit. d i f, albo  niebędące instrumentami finansowymi prawa majątkowe, których cena zależy bezpośrednio lub pośrednio  od ceny lub wartości energii danego rodzaju lub paliw gazowych, lub praw majątkowych, o których mowa  w art. 2 pkt 2 lit. d i f – pod warunkiem, że regulamin giełdy określi zasady dokonywania rozliczeń takich transakcji.”,  Dziennik Ustaw – 45 – Poz. 984

c)   po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu: „5a. Minimalna wysokość kapitału zakładowego spółki prowadzącej giełdę, o której mowa w ust. 2b, wynosi  10 000 000 zł.”; 4)   w art. 9: a)   ust. 2 otrzymuje brzmienie:  „2. Z zastrzeżeniem art. 5 ust. 3a, stronami transakcji giełdowych mogą być wyłącznie podmioty, o których  mowa w art. 2 pkt 3, oraz giełdowa izba rozrachunkowa, Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A., zwa ny dalej „Krajowym Depozytem”, i spółka której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu  zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi,  a także spółki prowadzące giełdy towarowe lub giełdowe izby rozrachunkowe poza terytorium Rzeczypospolitej  Polskiej.”, b)   w ust. 3 pkt 4 otrzymuje brzmienie: „4)   przedsiębiorstwa energetyczne oraz będący osobami prawnymi odbiorcy uprawnieni do zmiany sprzedaw cy w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne;”, c)   ust. 6 otrzymuje brzmienie: „6. Podmioty, o których mowa w ust. 3 pkt 4, mogą być wyłącznie stronami zawieranych na własny rachunek  transakcji giełdowych, których przedmiotem są towary giełdowe będące określonymi rodzajami energii lub pali wami gazowymi, limitami wielkości produkcji lub emisji zanieczyszczeń, prawami majątkowymi, o których mo wa w art. 2 pkt 2 lit. d i f,  lub niebędącymi instrumentami finansowymi prawami majątkowymi, których cena  zależy bezpośrednio lub pośrednio od ceny lub wartości energii danego rodzaju lub paliw gazowych, lub praw  majątkowych, o których mowa w art. 2 pkt 2  lit. d  i  f, po  spełnieniu warunków, o których mowa w art. 50b  ust. 1.”;  5)   w art. 14: a)   po ust. 2b dodaje się ust. 2c w brzmieniu: „2c. Giełdowa  izba  rozrachunkowa może  także  dokonywać  obsługi  finansowej  oraz wykonywać  zadania  określone w art. 15 ust. 5 i 6 w odniesieniu do transakcji innych, niż transakcje giełdowe, jeżeli ich przedmiotem  są określone rodzaje energii, paliwa gazowe, limity wielkości produkcji lub emisji zanieczyszczeń, prawa mająt kowe, o których mowa w art. 2 pkt 2 lit. d i f albo niebędące instrumentami finansowymi prawa majątkowe, któ rych cena zależy bezpośrednio lub pośrednio od ceny lub wartości danego rodzaju energii lub paliw gazowych  lub praw majątkowych, o których mowa w art. 2 pkt 2 lit. d i f.”, b)   ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Giełdowa izba rozrachunkowa nie może prowadzić działalności innej niż określona w ust. 2, 2b i 2c.”; 6)   w art. 15 ust. 2 otrzymuje brzmienie:  „2. Członkami giełdowej izby rozrachunkowej mogą być wyłącznie jej akcjonariusze, spółki prowadzące giełdę  towarową  lub  giełdową  izbę  rozrachunkową  z  siedzibą w  krajach  członkowskich Unii  Europejskiej, Konfederacji  Szwajcarskiej lub w państwach członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronach  umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, towarowe domy maklerskie, domy maklerskie oraz podmioty, o któ rych mowa w art. 9 ust. 3 pkt 4 i w art. 50 ust. 1, o ile są członkami giełdy.”; 7)   w art. 16 w ust. 2 pkt 1–3 otrzymują brzmienie: „1)    tryb zgłaszania izbie i rejestracji przez izbę wierzytelności członków izby, wynikających z transakcji przez nią  obsługiwanych; 2)   terminy i sposoby zaspokajania wierzytelności członków izby, wynikających z transakcji przez nią obsługiwa nych, w tym w szczególności szczegółowe zasady rozliczania tych transakcji; 3)   tryb postępowania przy wykonywaniu innych zleceń przekazanych izbie przez jej członków w związku z obsłu giwanymi przez nią transakcjami;”; 8)   w art. 18 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie: „3. Do rozliczania przez podmiot, o którym mowa w ust. 1, transakcji giełdowych lub innych transakcji w ramach  wykonywania funkcji giełdowej izby rozrachunkowej stosuje się odpowiednio art. 14 ust. 2 zdanie drugie, ust. 2b i 2c,  art. 15 oraz art. 17, a w pozostałym zakresie – przepisy ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finan sowymi. Dziennik Ustaw – 46 – Poz. 984

4. W przypadku gdy funkcję giełdowej izby rozrachunkowej pełni podmiot, o którym mowa w ust. 1, prawa i obo wiązki członków giełdowej izby rozrachunkowej oraz zasady rozliczania transakcji giełdowych lub innych transakcji  określa odrębny regulamin uchwalony przez radę nadzorczą danego podmiotu, na wniosek jego zarządu. Regulamin  ten zawiera w szczególności elementy, o których mowa w art. 16 ust. 2.”; 9)   art. 24 otrzymuje brzmienie: „Art. 24. 1. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, na wniosek Komisji, może cofnąć zezwolenie na  prowadzenie giełdy, w przypadku gdy spółka prowadząca giełdę: 1)   nie  rozpoczęła  prowadzenia  działalności  objętej  zezwoleniem  w  terminie  wskazanym  w  decyzji  w  sprawie  udzielenia zezwolenia; 2)   przez okres co najmniej 6 miesięcy nie prowadziła działalności objętej zezwoleniem; 3)   otrzymała zezwolenie na podstawie fałszywych oświadczeń lub dokumentów zaświadczających nieprawdę; 4)   przestała spełniać warunki, które były podstawą udzielenia zezwolenia; 5)   prowadzi  działalność  z  naruszeniem  przepisów  prawa,  postanowień  regulaminów  lub  procedur  regulujących  prowadzenie giełdy;  6)   nie przestrzega zasad uczciwego obrotu; 7)   narusza interesy uczestników obrotu. 2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 3 lub 5–7, Komisja może:  1)   odstąpić od wystąpienia z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1 i nałożyć na spółkę prowadzącą giełdę towarową  karę  pieniężną  do wysokości  10%  całkowitego  przychodu wykazanego w  ostatnim  zbadanym  sprawozdaniu  finansowym, a w przypadku braku takiego sprawozdania karę pieniężną do wysokości 10% prognozowanego  przychodu określonego w załączonej do wniosku o udzielenie zezwolenia, zgodnie z art. 7 ust. 3, analizie ekono miczno-finansowej, nie większą jednak niż do wysokości 10 000 000 zł,  2)   wystąpić z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1 i jednocześnie nałożyć na spółkę prowadzącą giełdę karę pie niężną, o której mowa w pkt 1, do wysokości 10% całkowitego przychodu wykazanego w ostatnim zbadanym  sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku takiego sprawozdania karę pieniężną do wysokości 10% pro gnozowanego przychodu określonego w załączonej do wniosku o udzielenie zezwolenia, zgodnie z art. 7 ust. 3,  analizie ekonomiczno-finansowej, nie większą jednak niż do wysokości 10 000 000 zł – jeżeli uzasadnia to stopień naruszeń, których dopuściła się spółka prowadząca giełdę.”;

10)    po art. 25 dodaje się art. 25a w brzmieniu: „Art. 25a. Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do sposobu organizowania łączenia rynków w obrocie  transgranicznym.”; 11)   w art. 50b ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie: „1. Podmioty, o których mowa w art. 9 ust. 3 pkt 4, mogą zawierać na giełdzie, we własnym imieniu, transakcje,  których przedmiotem są towary giełdowe będące określonymi rodzajami energii  lub paliwami gazowymi,  limitami  wielkości produkcji i emisji zanieczyszczeń, prawami majątkowymi, o których mowa w art. 2 pkt 2 lit. d i f, lub nie będącymi  instrumentami  finansowymi prawami majątkowymi, których cena zależy bezpośrednio  lub pośrednio od  ceny lub wartości danego rodzaju energii lub paliw gazowych, lub praw majątkowych, o których mowa w art. 2 pkt 2  lit. d i f, pod warunkiem zatrudnienia maklera giełd towarowych, w celu reprezentowania tych podmiotów w transak cjach giełdowych, oraz: 1)   zawarcia z towarowym domem maklerskim lub domem maklerskim, będącymi członkami giełdowej izby rozra chunkowej, umowy o rozliczanie transakcji, albo 2)   uzyskania zezwolenia Komisji na prowadzenie rachunków lub rejestrów tych towarów giełdowych. 2. W przypadku zawarcia umowy o rozliczenie  transakcji, o której mowa w ust. 1 pkt 1,  transakcje zawierane  przez podmioty, o których mowa w art. 9 ust. 3 pkt 4, będą rozliczane przez będący członkiem danej giełdy towarowy  dom maklerski lub dom maklerski albo przez będący członkiem giełdowej izby rozrachunkowej towarowy dom ma klerski lub dom maklerski, który na podstawie tej umowy będzie gwarantować wywiązywanie się przez te podmioty  z wszelkich zobowiązań z tytułu zawieranych transakcji giełdowych lub transakcji zawieranych w obrocie transgra nicznym.”; Dziennik Ustaw – 47 – Poz. 984

12)   w art. 56a ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Kto z naruszeniem art. 3 ust. 1 proponuje nabycie lub nabywa niebędące instrumentami finansowymi prawa  majątkowe, których cena zależy bezpośrednio lub pośrednio od ceny lub wartości oznaczonych co do gatunku rzeczy,  określonych rodzajów energii, paliw gazowych, mierników i limitów wielkości produkcji lub emisji zanieczyszczeń,  lub od ceny lub wartości praw majątkowych, o których mowa w art. 2 pkt 2 lit. d, podlega grzywnie do 1 000 000 zł  albo karze pozbawienia wolności do lat 2, albo obu tym karom łącznie.”. Art.

5. W ustawie z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1219, z późn. zm.19)) wprowadza się następujące zmiany: 1)   w art. 4 pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2)    przedsiębiorców wytwarzających energię elektryczną lub ciepło, lub prowadzących hurtowy lub detaliczny han del energią elektryczną, paliwami gazowymi lub ciepłem, z zastrzeżeniem art. 37 ust. 3;”; 2)   w art. 37 ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Sądy rozpatrują spory: 1)   o prawa majątkowe wynikłe z umów sprzedaży produktów i świadczenia usług zawartych pomiędzy konsumen tami i przedsiębiorcami, 2)   wynikłe z umów o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej, ciepłowniczej lub gazowej, umów o świadczenie  usług przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, gazu ziemnego lub umów o świadczenie usług przesyła nia i dystrybucji ciepła, umów sprzedaży oraz umów kompleksowych, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia  10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2012 r. poz. 1059 oraz z 2013 r. poz. 984), w których jedną  ze stron jest konsument – na podstawie regulaminu.”. Art.

6. W ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym (Dz. U. z 2013 r. poz. 963) w art. 37 w pkt 17 krop kę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 18 w brzmieniu: „18)   wykonywanie zadań określonych w przepisach ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U.  z 2012 r. poz. 1059 oraz z 2013 r. poz. 984).”. Art.

7. W ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 966) w art. 3 ust. 3  otrzymuje brzmienie: „3. Za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na  ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpie czeń społecznych, chyba że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Do dochodu nie wlicza się świad czeń pomocy materialnej dla uczniów, dodatków dla sierot zupełnych, jednorazowych zapomóg z tytułu urodzenia się  dziecka,  dodatku  z  tytułu  urodzenia  dziecka,  pomocy w zakresie  dożywiania,  zasiłków pielęgnacyjnych,  zasiłków  okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecz nej, dodatku mieszkaniowego, dodatku energetycznego oraz zapomogi pieniężnej, o której mowa w przepisach o za pomodze pieniężnej dla niektórych emerytów, rencistów i osób pobierających świadczenie przedemerytalne albo zasi łek przedemerytalny w 2007 r.”. Art.

8. W ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 907) wprowadza się  następujące zmiany: 1)   w art. 67 dodaje się ust. 5 w brzmieniu: „5. Zamawiający może odstąpić od stosowania przepisów art. 27, art. 68 ust. 2, art. 139 w przypadku zamówień  udzielanych na podstawie ust. 1 pkt 9.”; 2)   w art. 138a ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Zamawiający prowadzący działalność, o której mowa w art. 132 ust. 1 pkt 1 i 3, nie stosują ustawy do udziela nia zamówień sektorowych na dostawy energii elektrycznej, paliw gazowych lub ciepła oraz paliw do wytwarzania  energii.”. 1

9)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r. Nr 182, poz. 1228, z 2011 r. Nr 63, poz. 322,  Nr 106, poz. 622 i Nr 153, poz. 903, z 2012 r. poz. 1203 i 1448 oraz z 2013 r. poz. 700. Dziennik Ustaw – 48 – Poz. 984

Art.

9. W ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2010 r. Nr 211, poz. 1384,  z późn. zm.

20) ) w art. 68a po ust. 14 dodaje się ust. 14a w brzmieniu: „14a. Spółka akcyjna, o której mowa w ust. 14, może być stroną transakcji na giełdzie towarowej w celu dokona nia rozliczeń transakcji zawartych przez członków giełdy lub w celu dokonania rozliczenia transakcji zawartych przez  członków giełdy i spółkę prowadzącą giełdę realizowanych przy wykorzystaniu udostępnionych zdolności przesyło wych zarządzanych przez operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub operatora systemu przesyłowe go gazowego zgodnie z przepisami ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2012 r. poz. 1059  oraz z 2013 r. poz. 984).”. Art.

10. W ustawie z dnia 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz za sadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym (Dz. U.  z 2012 r. poz. 1190) w art. 24a w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: „Zapasy obowiązkowe gazu ziemnego mogą być utrzymywane poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – na teryto rium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej  lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia  o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w instalacjach magazynowych  przyłączonych do systemu gazowego, pod warunkiem, że:”. Art. 1

1. 1. Umowy o przyłączenie źródeł do sieci zawarte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, na podstawie  których nie zrealizowano przyłączenia do sieci do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, należy dostosować do wymagań  określonych w art. 7 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie 6 miesięcy od  dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. 2. W przypadku niedostosowania umów, o których mowa w ust. 1, do wymagań określonych w art. 7 ust. 2 ustawy  zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie określonym w ust. 1, stronie przysługuje prawo  odstąpienia od umowy, chyba że niedostosowanie umowy nastąpiło z powodu okoliczności za które ta strona ponosi odpo wiedzialność. Art. 1

2. Odbiorca przemysłowy składa do Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki oświadczenie, o którym mowa w art. 9a  ust. 1a1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie  niniejszej  ustawy.  Prezes  Urzędu  Regulacji  Energetyki  sporządza  wykaz  odbiorców  przemysłowych,  którzy  złożyli  to  oświadczenie, i ogłasza ten wykaz w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Regulacji Energetyki w terminie 30 dni od  dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Art. 1

3. Operator systemu przesyłowego, operator systemu połączonego, operator systemu dystrybucyjnego oraz opera tor systemu magazynowania paliw gazowych zapewnią spełnienie kryteriów niezależności, o których mowa w art. 9d usta wy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej  ustawy. Art. 1

4. 1. Właściciel sieci przesyłowej lub przedsiębiorstwo energetyczne, o których mowa w art. 9h1 ust. 2 pkt 1 usta wy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, są obowiązani wystąpić z wnioskiem o wydanie certyfikatu  niezależności, o którym mowa w art. 9h1 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w ter minie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. 2. Pozostają w mocy decyzje o wyznaczeniu operatora systemu przesyłowego wydane przed dniem wejścia w życie  niniejszej ustawy. Art. 1

5. Do dnia wyłonienia sprzedawcy z urzędu, podmiotem obowiązanym do zakupu energii elektrycznej wytworzo nej w mikroinstalacji przyłączonej do sieci dystrybucyjnej, o którym mowa w art. 9v ustawy zmienianej w art. 1, w brzmie niu nadanym niniejszą ustawą, jest podmiot wykonujący zadania sprzedawcy z urzędu.  Art. 1

6. Przepisów art. 9u–9x ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie stosuje się do  podmiotów, którym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy została udzielona koncesja lub wydana promesa konce sji na wytwarzanie energii elektrycznej. Art. 1

7. Operator systemu przesyłowego gazowego oraz operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego opra cowują plan rozwoju sieci przesyłowej, o którym mowa w art. 16 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniej szą ustawą, po raz pierwszy, w terminie 2 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

20)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r. Nr 106, poz. 622, Nr 131, poz. 763 i Nr 234,  poz. 1391, z 2012 r. poz. 836 i 1385 oraz z 2013 r. poz. 433. Dziennik Ustaw – 49 – Poz. 984

Art. 1

8. 1. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki oraz wiceprezes Urzędu Regulacji Energetyki powołani na podstawie  dotychczasowych przepisów pełnią swoją funkcję do czasu wyłonienia Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki i wiceprezesa  Urzędu Regulacji Energetyki w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru.  2. W terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, Prezes Rady Ministrów ogłosi konkurs na stanowi sko Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki. Art. 1

9. Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy dyrektorzy oddziałów terenowych Urzędu Regulacji Energetyki  stają się członkami służby cywilnej zajmującymi wyższe stanowiska w służbie cywilnej, a ich stosunek pracy przekształca  się w umowę o pracę lub mianowanie w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz. U.  Nr 227, poz. 1505, z późn. zm.21)) oraz ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94,  z późn. zm.22)). Art.

20. Oddziały terenowe Urzędu Regulacji Energetyki utworzone na podstawie dotychczasowych przepisów wyko nują zadania określone w tych przepisach do czasu utworzenia struktury terenowej Urzędu Regulacji Energetyki zgodnie  z przepisami wydanymi na podstawie art. 21 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Art. 2

1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 6 ust. 4 oraz art. 9 ust. 3 ustawy zmienianej  w art. 1, zachowują moc do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 6 ust. 8 oraz art. 9  ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Art. 2

2. 1. Przedsiębiorstwa energetyczne, będące w dniu 3 września 2009 r. właścicielami sieci przesyłowej, zachowu ją prawo do realizacji umów o świadczenie usług przesyłania paliw gazowych, zawartych przed tym dniem, do czasu ich  wygaśnięcia, bez możliwości ich przedłużenia. Czynność prawna mająca na celu przedłużenie terminu obowiązywania tych  umów jest nieważna. 2. Przedsiębiorstwa energetyczne informują Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o umowach, o których mowa w ust. 1,  w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Art. 2

3. Do umów o powierzenie wykonywania obowiązków operatora systemu przesyłowego gazowego albo operato ra systemu połączonego gazowego, zawartych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotych czasowe, do czasu wygaśnięcia umów, o których mowa w art. 22 niniejszej ustawy. Art. 2

4. Przepisów art. 4j ust. 3 i 3a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie stosuje się  do umów zawartych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Art. 2

5. Obowiązek, o którym mowa w art. 49b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą usta wą, przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się obrotem paliwami gazowymi realizuje od dnia: 1)   wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2013 r. – w ilości nie mniejszej niż 30% gazu ziemnego wysoko metanowego wprowadzonego do sieci przesyłowej po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy; 2)   1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2014 r. – w ilości nie mniejszej niż 40% gazu ziemnego wysokometanowego  wprowadzonego do sieci przesyłowej; 3)   1 stycznia 2015 r. – w ilości nie mniejszej niż 55% gazu ziemnego wysokometanowego wprowadzonego do sieci prze syłowej. Art. 2

6. Gwarancja pochodzenia, o której mowa w art. 11g ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym  niniejszą ustawą, może zostać wydana dla energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnym źródle energii w okresie nie  dłuższym niż 12 miesięcy przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. 2

1)   Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r. Nr 157, poz. 1241 i Nr 219, poz. 1706, z 2011 r. Nr 82, poz. 451,  Nr 185, poz. 1092 i Nr 201, poz. 1183 oraz z 2012 r. poz. 1544.  2

2)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 717, z 1999 r.  Nr 99, poz. 1152, z 2000 r. Nr 19, poz. 239, Nr 43, poz. 489, Nr 107, poz. 1127 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 11, poz. 84, Nr 28,  poz. 301, Nr 52, poz. 538, Nr 99, poz. 1075, Nr 111, poz. 1194, Nr 123, poz. 1354, Nr 128, poz. 1405 i Nr 154, poz. 1805, z 2002 r.  Nr 74, poz. 676, Nr 135, poz. 1146, Nr 196, poz. 1660, Nr 199, poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679, z 2003 r. Nr 166, poz. 1608 i Nr 213,  poz. 2081, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 99, poz. 1001, Nr 120, poz. 1252 i Nr 240, poz. 2407, z 2005 r. Nr 10, poz. 71, Nr 68,  poz. 610, Nr 86, poz. 732 i Nr 167, poz. 1398, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 133, poz. 935, Nr 217, poz. 1587 i Nr 221,  poz. 1615, z 2007 r. Nr 64, poz. 426, Nr 89, poz. 589, Nr 176, poz. 1239, Nr 181, poz. 1288 i Nr 225, poz. 1672, z 2008 r. Nr 93,  poz. 586, Nr 116, poz. 740, Nr 223, poz. 1460 i Nr 237, poz. 1654, z 2009 r. Nr 6, poz. 33, Nr 56, poz. 458, Nr 58, poz. 485, Nr 98,  poz. 817, Nr 99, poz. 825, Nr 115, poz. 958, Nr 157, poz. 1241 i Nr 219, poz. 1704, z 2010 r. Nr 105, poz. 655, Nr 135, poz. 912,  Nr 182, poz. 1228, Nr 224, poz. 1459, Nr 249, poz. 1655 i Nr 254, poz. 1700, z 2011 r. Nr 36, poz. 181, Nr 63, poz. 322, Nr 80,  poz. 432, Nr 144, poz. 855, Nr 149, poz. 887 i Nr 232, poz. 1378, z 2012 r. poz. 908 i 1110 oraz z 2013 r. poz. 2, 675 i 896. Dziennik Ustaw – 50 – Poz. 984

Art. 2

7. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki obliczy i ogłosi po raz pierwszy, do dnia 30 września 2013 r., średnią cenę  energii elektrycznej dla odbiorcy energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, o której mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18  lit. d ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, na potrzeby ustalania dodatku energetycznego. Art. 2

8. Dodatek energetyczny przysługuje odbiorcy wrażliwemu energii elektrycznej od dnia 1 stycznia 2014 r. Art. 2

9. Minister właściwy do spraw gospodarki ogłosi, po raz pierwszy do dnia 30 listopada 2013 r., w drodze ob wieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej  Polskiej  „Monitor  Polski”, wysokość  dodatku  energetycznego  obowiązującą od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 30 kwietnia 2014 r. Art. 30. 1. Zakres obowiązku uzyskania i przedstawienia do umorzenia świadectwa pochodzenia lub uiszczenia opłaty  zastępczej, o którym mowa w art. 9a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, dla odbiorcy  przemysłowego, o którym mowa w art. 9a ust. 1a pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,  określa się w 2013 r. na poziomie 12%.  2. Zakres, o którym mowa w ust. 1, określa minimalny udział ilościowy sumy energii elektrycznej wynikającej z uzys kanych  i umorzonych  świadectw pochodzenia, o których mowa w art. 9e ust. 1  lub w art. 9o ust. 1 ustawy zmienianej  w art. 1, lub z uiszczonej opłaty zastępczej, w ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek od dnia wejścia w ży cie niniejszej ustawy. Art. 3

1. 1. Zakres obowiązku uzyskania i przedstawienia do umorzenia świadectwa pochodzenia z kogeneracji lub uisz czenia opłaty zastępczej, o którym mowa w art. 9a ust. 8 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą usta wą, dla odbiorcy przemysłowego, o którym mowa w art. 9a ust. 1a pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym  niniejszą ustawą, określa się w 2013 r. na poziomie 0,9%.  2. Zakres, o którym mowa w ust. 1, określa minimalny udział ilościowy sumy energii elektrycznej wynikającej z uzys kanych i umorzonych świadectw pochodzenia z kogeneracji lub z uiszczonej opłaty zastępczej w ilości energii elektrycznej  zakupionej na własny użytek od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Art. 3

2. Przepisy art. 9a ust. 1a3 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się od dnia  ogłoszenia pozytywnej decyzji Komisji Europejskiej o zgodności pomocy publicznej przewidzianej w niniejszej ustawie ze  wspólnym rynkiem. Art. 3

3. 1. Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na dodatki energetyczne wynosi w: 1)   2014 r. – 114 799 948,41 PLN; 2)   2015 r. – 118 817 946,60 PLN; 3)   2016 r. – 122 976 574,73 PLN; 4)   2017 r. – 127 280 754,84 PLN; 5)   2018 r. – 131 608 300,50 PLN; 6)   2019 r. – 136 082 982,71 PLN; 7)   2020 r. – 140 709 804,12 PLN; 8)   2021 r. – 145 493 937,46 PLN; 9)   2022 r. – 150 440 731,33 PLN;

10)    2023 r. – 155 555 716,90 PLN. 2. Minister właściwy  do  spraw  finansów publicznych monitoruje wykorzystanie  limitu wydatków,  o  którym mowa  w ust. 1. 3. W przypadku gdy wykorzystanie środków w pierwszym półroczu roku budżetowego wyniesie więcej niż 60% środ ków, o których mowa w ust. 1, wysokość wskaźnika procentowego ulega obniżeniu w drugiej połowie tego roku budżeto wego zgodnie z ust. 4. 4. Poziom obniżenia wskaźnika procentowego, o którym mowa w ust. 3, oblicza się jako połowę różnicy między fak tycznym wykorzystaniem  środków, wyrażonym w  procentach, w  pierwszym  półroczu  roku  budżetowego,  a wielkością  60%. Dziennik Ustaw – 51 – Poz. 984

5. Jeżeli poziom wskaźnika procentowego, o którym mowa w ust. 3, ulegnie obniżeniu, minister właściwy do spraw  gospodarki ogłosi, w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wyso kość dodatku energetycznego. 6. W roku budżetowym następującym po roku, w którym limit wydatków, o którym mowa w ust. 1, został przekroczo ny, kwotę dotacji obniża się o różnicę między kwotą faktycznie wydatkową, a przewidzianą na dany rok zgodnie z ust. 1. Art. 3

4. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:

1) art. 4e1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, który wchodzi w życie po upływie 12 mie sięcy od dnia ogłoszenia; 2)   art. 44 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia  2014 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: B. Komorowski

Status prawny: obowiązujący
Data ogłoszenia: 2013-08-27
Data wydania: 2013-07-26
Data wejścia w życie: 2013-09-11
Data obowiązywania: 2013-09-11
Uwagi: Art. 1 ust. 2 wchodzi w życie z dniem 12 września 2014 r. Art. 1 ust. 44 wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2014 r.
Organ wydający: SEJM
Organ zobowiązany: MIN. WŁAŚCIWY DS GOSPODARKI
Dziennik Ustaw: Dz.U. 2013 poz. 984