M.P. 2010 nr 10 poz. 107

Dziennik Ustaw Nr 163 — 9430 — Poz. 981

DZIAŁ I Przepisy ogólne Art. 1. 

1. Ustawa określa zasady i warunki podej mowania, wykonywania oraz zakończenia działalności w zakresie:

1) prac geologicznych;

2) wydobywania kopalin ze złóż;

3) podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji;

4) podziemnego składowania odpadów.

2. Ustawa określa także wymagania w  zakresie ochrony złóż kopalin, wód podziemnych oraz innych elementów środowiska w  związku z  wykonywaniem działalności, o której mowa w ust. 1. Art.  2. 

1. Przepisy ustawy, z  wyjątkiem działu  III, stosuje się odpowiednio do:

1) budowy, rozbudowy oraz utrzymywania syste mów odwadniania zlikwidowanych zakładów gór niczych;

2) robót prowadzonych w  wyrobiskach zlikwidowa nych podziemnych zakładów górniczych, wymie nionych w  przepisach wydanych na podstawie ust.  2, w  celach innych niż określone ustawą, w szczególności turystycznych, leczniczych i rekre acyjnych;

3) robót podziemnych prowadzonych w  celach naukowych, badawczych, doświadczalnych i szko leniowych na potrzeby geologii i górnictwa;

4) drążenia tuneli z  zastosowaniem techniki górni czej;

5) likwidacji obiektów, urządzeń oraz instalacji, o któ rych mowa w pkt 1—4.

2. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w  drodze rozporządzenia, zlikwidowane podziemne zakłady górnicze, o których mowa w ust. 1 pkt 2, kieru jąc się warunkami naturalnymi i technicznymi wystę pującymi w  tych zakładach, a  także potrzebą zapew nienia bezpieczeństwa oraz ochrony zdrowia i  życia osób w nich przebywających.

3. Przepisy ustawy dotyczące przedsiębiorcy sto suje się odpowiednio do podmiotów, które uzyskały inne niż koncesja decyzje stanowiące podstawę wyko nywania działalności regulowanej ustawą. Art. 

3. Ustawy nie stosuje się do:

1) korzystania z wód w zakresie uregulowanym od rębnymi przepisami;

2) wykonywania wkopów oraz otworów wiertniczych o głębokości do 30 m w celu wykorzystania ciepła Ziemi, poza obszarami górniczymi;

3) badań naukowych i działalności dydaktycznej, pro wadzonych bez wykonywania robót geologicz nych;

4) pozyskiwania okazów minerałów, skał i skamielin w  celach naukowych, kolekcjonerskich i  dydak tycznych, prowadzonego bez wykonywania robót górniczych; 981 USTAWA z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze

1) 2)

1) Niniejsza ustawa dokonuje w  zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących aktów prawnych Wspólnot Europejskich:

1) dyrektywy Rady 92/91/EWG z  dnia 3 listopada 1992  r. dotyczącej minimalnych wymagań mających na celu poprawę warunków bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników w zakładach górniczych wydobywających kopaliny otworami wiertniczymi (jedenasta dyrektywa szczegółowa w  rozumieniu art.  16 ust.  1 dyrektywy 89/391/EWG) (Dz. Urz. WE L 348 z  28.11.1992, str.  9, z  późn. zm.; Dz.  Urz.  UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 5, t. 2, str. 118);

2) dyrektywy Rady 92/104/EWG z  dnia 3 grudnia 1992  r. w sprawie minimalnych wymagań w zakresie poprawy bezpieczeństwa i  ochrony zdrowia pracowników od krywkowego i podziemnego przemysłu wydobywczego (dwunasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust.  1 dyrektywy 89/391/EWG) (Dz. Urz. WE L 404 z 31.12.1992, str. 10, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wy danie specjalne, rozdz. 5, t. 2, str. 134, z późn. zm.);

3) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/22/WE z dnia 30 maja 1994 r. w sprawie warunków udzielania i  korzystania z  zezwoleń na poszukiwanie, badanie i  produkcję węglowodorów (Dz. Urz. WE L 164 z 30.06.1994, str. 3; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjal ne, rozdz. 6, t. 2, str. 262);

4) dyrektywy Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w  sprawie składowania odpadów (Dz. Urz. WE L 182 z 16.07.1999, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wy danie specjalne, rozdz. 15, t. 4, str. 228, z późn. zm.);

5) decyzji Rady 2003/33/WE z dnia 19 grudnia 2002 r. usta nawiającej kryteria i  procedury przyjęcia odpadów na składowiska, na podstawie art. 16 i załącznika II dyrekty wy 1999/31/WE (Dz. Urz. WE L 11 z 16.01.2003, str. 27, z  późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 7, str. 314, z późn. zm.).

2) Niniejszą ustawą zmienia się następujące ustawy: ustawę z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i  leś nych, ustawę z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nie ruchomościami, ustawę z dnia 21 czerwca 2002 r. o mate riałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilne go, ustawę z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, ustawę z  dnia 28 lipca 2005  r. o  kosztach sądowych w sprawach cywilnych, ustawę z dnia 17 lutego 2006 r. o dotacji przeznaczonej dla niektórych podmiotów, ustawę z  dnia 16 listopada 2006  r. o  opłacie skarbowej, ustawę z dnia 7 września 2007 r. o funkcjonowaniu górni ctwa węgla kamiennego w  latach 2008—2015, ustawę z dnia 10 lipca 2008 r. o odpadach wydobywczych, ustawę z  dnia 3  października 2008  r. o  udostępnianiu informacji o  środowisku i  jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, ustawę z dnia 29 stycznia 2009 r. o wojewo dzie i administracji rządowej w województwie. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9431 — Poz. 981



5) wykonywania robót związanych ze sztucznym za silaniem strefy brzegowej piaskiem, pochodzącym z  osadów dennych obszarów morskich Rzeczy pospolitej Polskiej;

6) wydobywania kruszywa w  zakresie niezbędnym do wykonania pilnych prac zabezpieczających przed powodzią w  czasie obowiązywania stanu klęski żywiołowej;

7) ustalania geotechnicznych warunków posadawia nia obiektów budowlanych bez wykonywania robót geologicznych. Art. 4. 

1. Przepisów działu III—VIII oraz art. 168—174 nie stosuje się do wydobywania piasków i  żwirów, przeznaczonych dla zaspokojenia potrzeb własnych osoby fizycznej, z nieruchomości stanowiących przed miot jej prawa własności (użytkowania wieczystego), bez prawa rozporządzania wydobytą kopaliną, jeżeli jednocześnie wydobycie:

1) będzie wykonywane bez użycia środków strzało wych;

2) nie będzie większe niż 10 m3 w  roku kalendarzo wym;

3) nie naruszy przeznaczenia nieruchomości.

2. Ten, kto zamierza podjąć wydobywanie, o któ rym mowa w ust. 1, jest obowiązany z 7-dniowym wy przedzeniem na piśmie zawiadomić o  tym starostę, określając lokalizację zamierzonych robót oraz zamie rzony czas ich wykonywania.

3. W przypadku naruszenia wymagań określonych w ust. 1 i 2:

1) właściwy organ nadzoru górniczego, w drodze de cyzji, nakazuje wstrzymanie wydobywania kopali ny; kopię tej decyzji niezwłocznie przekazuje się staroście;

2) starosta ustala prowadzącemu taką działalność opłatę podwyższoną, o  której mowa w  art.  140 ust. 3 pkt 3. Art.  5. 

1. Kopalinami nie są wody, z  wyjątkiem wód leczniczych, wód termalnych i solanek.

2. Wodą:

1) leczniczą jest woda podziemna, która pod wzglę dem chemicznym i mikrobiologicznym nie jest za nieczyszczona, cechuje się naturalną zmiennością cech fizycznych i chemicznych, o zawartości: a) rozpuszczonych składników mineralnych sta łych — nie mniej niż 1000 mg/dm3 lub b) jonu żelazawego — nie mniej niż 10 mg/dm3 (wody żelaziste), lub c) jonu fluorkowego — nie mniej niż 2 mg/dm3 (wody fluorkowe), lub d) jonu jodkowego — nie mniej niż 1 mg/dm3 (wo dy jodkowe), lub e) siarki dwuwartościowej — nie mniej niż 1 mg/dm3 (wody siarczkowe), lub f) kwasu metakrzemowego — nie mniej niż 70 mg/dm3 (wody krzemowe), lub g) radonu — nie mniej niż 74 Bq/dm3 (wody rado nowe), lub h) dwutlenku węgla niezwiązanego — nie mniej niż 250 mg/dm3, z tym że od 250 do 1000 mg/dm3 to wody kwasowęglowe, a powyżej 1000 mg/dm3 to szczawa;

2) termalną jest woda podziemna, która na wypływie z ujęcia ma temperaturę nie mniejszą niż 20°C.

3. Solanką jest woda podziemna o zawartości roz puszczonych składników mineralnych stałych, nie mniejszej niż 35 g/dm3.

4. Wodami leczniczymi, wodami termalnymi i so lankami nie są wody pochodzące z odwadniania wy robisk górniczych. Art. 6. 

1. W rozumieniu ustawy:

1) danymi geologicznymi — są wyniki bezpośrednich obserwacji i pomiarów uzyskanych w toku prowa dzenia prac geologicznych;

2) informacją geologiczną — są dane i próbki geolo giczne wraz z wynikami ich przetworzenia i  inter pretacji, w  szczególności przedstawione w  doku mentacjach geologicznych oraz zapisane na infor matycznych nośnikach danych;

3) kopaliną wydobytą — jest całość kopaliny odłączo nej od złoża; 4) obiektem budowlanym zakładu górniczego — jest znajdujący się poza podziemnym wyrobiskiem górniczym obiekt zakładu górniczego, będący obiektem budowlanym w  rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. — Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623, z późn. zm.3)), służący bezpośrednio do wykonywania działalności regu lowanej ustawą w zakresie wydobywania kopalin ze złóż, a  w  podziemnych zakładach górniczych wydobywających węgiel kamienny wraz z  pozo stającym w  związku technologicznym z  wydoby ciem kopaliny przygotowaniem wydobytej kopali ny do sprzedaży, podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji albo podziemnego składowania odpadów;

5) obszarem górniczym — jest przestrzeń, w  grani cach której przedsiębiorca jest uprawniony do wy dobywania kopaliny, podziemnego bezzbiorniko wego magazynowania substancji, podziemnego składowania odpadów oraz prowadzenia robót górniczych niezbędnych do wykonywania konce sji;

6) podziemnym składowiskiem odpadów — jest część górotworu, w  tym podziemne wyrobisko górnicze, wykorzystywana w celu unieszkodliwia nia odpadów przez ich składowanie;

3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz.  U. z  2011  r. Nr  32, poz.  159, Nr  45, poz. 235, Nr 94, poz. 551, Nr 135, poz. 789 i Nr 142, poz. 829. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9432 — Poz. 981



7) poszukiwaniem — jest wykonywanie prac geolo gicznych w celu ustalenia i wstępnego udokumen towania złoża kopaliny albo wód podziemnych;

8) pracą geologiczną — jest projektowanie i wykony wanie badań oraz innych czynności, w celu ustale nia budowy geologicznej kraju, a w szczególności poszukiwania i  rozpoznawania złóż kopalin oraz wód podziemnych, określania warunków hydro geologicznych, geologiczno-inżynierskich, a  także sporządzanie map i  dokumentacji geologicznych oraz projektowanie i wykonywanie badań na po trzeby wykorzystania ciepła Ziemi lub korzystania z wód podziemnych;

9) przedsiębiorcą — jest ten, kto posiada koncesję na prowadzenie działalności regulowanej ustawą;

10) przywróceniem stanu poprzedniego — jest odtwo rzenie stanu sprzed powstania szkody, w szczegól ności przez zapewnienie obiektom budowlanym, urządzeniom oraz instalacjom niepogorszonej od porności, ciepłochłonności, szczelności i  użytecz ności techniczno-funkcjonalnej; 1

1) robotą geologiczną — jest wykonywanie w  ra mach prac geologicznych wszelkich czynności po niżej powierzchni terenu, w tym przy użyciu środ ków strzałowych, a  także likwidacja wyrobisk po tych czynnościach; 1

2) robotą górniczą — jest wykonywanie, utrzymywa nie, zabezpieczanie lub likwidowanie wyrobisk górniczych oraz zwałowanie nadkładu w odkryw kowych zakładach górniczych w związku z działal nością regulowaną ustawą; 1

3) rozpoznawaniem — jest wykonywanie prac geo logicznych na obszarze wstępnie udokumentowa nego złoża kopaliny albo wód podziemnych; 1

4) środkami strzałowymi — są materiały wybuchowe w  rozumieniu ustawy z  dnia 21  czerwca 2002  r. o  materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego (Dz. U. Nr 117, poz. 1007, z późn. zm.4)); 1

5) terenem górniczym — jest przestrzeń objęta prze widywanymi szkodliwymi wpływami robót górni czych zakładu górniczego; 1

6) węglowodorami — są ropa naftowa, gaz ziemny oraz ich naturalne pochodne, a także metan wystę pujący w  złożach węgla kamiennego, z  wyjątkiem metanu występującego jako kopalina towarzysząca; 1

7) wyrobiskiem górniczym — jest przestrzeń w nieru chomości gruntowej lub górotworze powstała w wyniku robót górniczych; 1

8) zakładem górniczym — jest wyodrębniony tech nicznie i organizacyjnie zespół środków służących bezpośrednio do wykonywania działalności regu lowanej ustawą w zakresie wydobywania kopalin ze złóż, a  w  podziemnych zakładach górniczych wydobywających węgiel kamienny wraz z  pozo stającym w  związku technologicznym z  wydoby ciem kopaliny przygotowaniem wydobytej kopali ny do sprzedaży, podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji albo podziemnego składowania odpadów, w tym wyrobiska górnicze, obiekty budowlane, urządzenia oraz instalacje; 1

9) złożem kopaliny — jest naturalne nagromadzenie minerałów, skał oraz innych substancji, których wy dobywanie może przynieść korzyść gospodarczą;

20) zwałowaniem nadkładu — jest zespół czynności prowadzonych w odkrywkowych zakładach górni czych, nierozerwalnie związanych technicznie i or ganizacyjnie z przemieszczeniem i składowaniem mas ziemnych i  skalnych usuwanych znad złoża, w celu umożliwienia wydobycia kopaliny użytecz nej.

2. Ilekroć w ustawie jest mowa o:

1) starostach — rozumie się przez to również prezy dentów miast na prawach powiatu;

2) powiatach — rozumie się przez to również miasta na prawach powiatu. Art. 7. 

1. Podejmowanie i wykonywanie działalno ści określonej ustawą jest dozwolone tylko wówczas, jeżeli nie naruszy ona przeznaczenia nieruchomości określonego w  miejscowym planie zagospodarowa nia przestrzennego oraz w odrębnych przepisach.

2. W przypadku braku miejscowego planu zagos podarowania przestrzennego podejmowanie i  wyko nywanie działalności określonej ustawą jest dopusz czalne tylko wówczas, jeżeli nie naruszy ona sposobu wykorzystywania nieruchomości ustalonego w  stu dium uwarunkowań i  kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz w odrębnych przepisach. Art. 8. 

1. Decyzje wydawane na podstawie ustawy, które dotyczą morskich wód wewnętrznych i morza te rytorialnego oraz pasa nadbrzeżnego, wymagają uzgodnienia z  dyrektorem właściwego urzędu mor skiego.

2. Decyzje wydawane na podstawie ustawy, które dotyczą wyłącznej strefy ekonomicznej, wymagają uzgodnienia z ministrem właściwym do spraw gospo darki morskiej. Art.  9. 

1. Jeżeli ustawa uzależnia rozstrzygnięcie organu administracji od współdziałania (uzgodnienia lub wyrażenia opinii) z innym organem administracji, zajmuje on stanowisko nie później niż w  terminie 14 dni od dnia doręczenia projektu rozstrzygnięcia.

2. Jeżeli organ współdziałający nie zajmie stano wiska w terminie określonym w ust. 1, uważa się, że aprobuje przedłożony projekt rozstrzygnięcia.

3. Termin do zajęcia stanowiska jest zachowany, jeżeli przed upływem 14 dni od dnia doręczenia wnios ku o zajęcie stanowiska w sprawie organ współdziała jący doręczył postanowienie w tej sprawie lub doko nał jego wysyłki.

4) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z  2002  r. Nr  238, poz.  2019, z  2004  r. Nr  222, poz.  2249, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, z 2007 r. Nr 176, poz. 1238, z  2008  r. Nr  214, poz.  1347, z 2009 r. Nr 125, poz. 1036 i Nr 168, poz. 1323, z 2010 r. Nr 155, poz. 1039 oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9433 — Poz. 981

DZIAŁ II Własność górnicza, użytkowanie górnicze oraz inne uprawnienia górnicze Art. 10. 

1. Złoża węglowodorów, węgla kamienne go, metanu występującego jako kopalina towarzyszą ca, węgla brunatnego, rud metali z wyjątkiem darnio wych rud żelaza, metali w stanie rodzimym, rud pier wiastków promieniotwórczych, siarki rodzimej, soli kamiennej, soli potasowej, soli potasowo-magnezo wej, gipsu i  anhydrytu, kamieni szlachetnych, bez względu na miejsce ich występowania, są objęte własnością górniczą.

2. Własnością górniczą są objęte także złoża wód leczniczych, wód termalnych i solanek.

3. Złoża kopalin niewymienionych w ust. 1 i 2 są objęte prawem własności nieruchomości gruntowej.

4. Własnością górniczą są objęte także części góro tworu położone poza granicami przestrzennymi nie ruchomości gruntowej, w  szczególności znajdujące się w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej.

5. Prawo własności górniczej przysługuje Skarbo wi Państwa. Art. 1

1. W sprawach nieuregulowanych w ustawie do własności górniczej, a także do rozstrzygania spo rów między Skarbem Państwa a właścicielem gruntu, stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego, a także prawa geodezyjnego i kartograficznego doty czące nieruchomości gruntowych, w tym ich rozgrani czania. Art. 12. 

1. W granicach określonych przez ustawy Skarb Państwa, z wyłączeniem innych osób, może ko rzystać z przedmiotu własności górniczej albo rozpo rządzać swoim prawem wyłącznie przez ustanowienie użytkowania górniczego.

2. Uprawnienia Skarbu Państwa w zakresie wyni kającym z własności górniczej w odniesieniu do dzia łalności:

1) która wymaga koncesji, wykonują właściwe orga ny koncesyjne;

2) o  której mowa w  art.  2 ust.  1, wykonują zarządy województw.

3. Jeżeli przedmiot własności górniczej znajduje się w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej, wykonywanie uprawnień właścicielskich wy maga porozumienia z ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej.

4. Przepisów dotyczących użytkowania górniczego nie stosuje się do robót geologicznych, których wyko nywanie nie wymaga uzyskania koncesji. Art. 13. 

1. Ustanowienie użytkowania górniczego następuje w  drodze umowy zawartej na piśmie pod rygorem nieważności.

2. Umowę, o której mowa w ust. 1, zawiera się na czas oznaczony, nie dłuższy niż 50 lat.

3. W umowie, o której mowa w ust. 1, określa się wynagrodzenie z  tytułu ustanowienia użytkowania górniczego i sposób jego zapłaty.

4. Wynagrodzenie z  tytułu ustanowienia użytko wania górniczego stanowi dochód budżetu państwa. Art. 14. 

1. Z wyjątkiem sytuacji określonych w dzia le  III w rozdziale 2, ustanowienie użytkowania górni czego może być poprzedzone przetargiem, w  szcze gólności gdy o  jego ustanowienie ubiega się więcej niż jeden podmiot.

2. O zamiarze ustanowienia użytkowania górnicze go w drodze przetargu organ koncesyjny każdorazo wo powiadamia w drodze obwieszczenia.

3. Warunki przetargu powinny mieć charakter nie dyskryminujący i opierać się na następujących kryte riach:

1) technicznych i  finansowych możliwościach ofe renta;

2) proponowanej technologii prowadzenia prac;

3) proponowanej wysokości wynagrodzenia z tytułu ustanowienia użytkowania górniczego.

4. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządze nia, sposób zamieszczania obwieszczeń o  przetargu na ustanowienie użytkowania górniczego, informacje zamieszczane w obwieszczeniu, wymagania dotyczą ce oferty, termin składania ofert oraz zakończenia przetargu, tryb organizowania i  przeprowadzania przetargu, w tym powoływania i pracy komisji przetar gowej, kierując się potrzebą przedstawienia w  ob wieszczeniu wyczerpujących informacji o  przetargu, a także zapewnienia przejrzystych i niedyskryminują cych warunków postępowania oraz ochrony konku rencji, w tym sprawiedliwej oceny złożonych ofert. Art. 15. 

1. Ten, kto rozpoznał złoże kopaliny, stano wiące przedmiot własności górniczej, i udokumento wał je w  stopniu umożliwiającym sporządzenie pro jektu zagospodarowania złoża oraz uzyskał decyzję zatwierdzającą dokumentację geologiczną tego złoża, może żądać ustanowienia na jego rzecz użytkowania górniczego z pierwszeństwem przed innymi.

2. Spory w  sprawach, o  których mowa w  ust.  1, rozstrzygają sądy powszechne właściwe dla siedziby organu koncesyjnego, który reprezentuje Skarb Pań stwa.

3. Roszczenie, o  którym mowa w  ust.  1, wygasa z  upływem 5 lat od dnia doręczenia decyzji zatwier dzającej dokumentację geologiczną. Art. 16. 

1. W granicach określonych przez ustawy oraz przez umowę o ustanowienie użytkowania górni czego użytkownik górniczy, w celu wykonywania dzia łalności regulowanej ustawą, może, z  wyłączeniem innych osób, korzystać z przestrzeni objętej tym użyt kowaniem. W  szczególności może on odpowiednio wykonywać roboty geologiczne, wydobywać kopalinę ze złoża, wykonywać działalność w zakresie podziem nego bezzbiornikowego magazynowania substancji lub podziemnego składowania odpadów, a także wy konywać działalność określoną w art. 2 ust. 1. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9434 — Poz. 981



2. Obiekty, urządzenia oraz instalacje wzniesione w przestrzeni objętej użytkowaniem górniczym stano wią własność użytkownika górniczego. Własność ta jest prawem związanym z użytkowaniem górniczym.

3. Jeżeli umowa o ustanowienie użytkowania gór niczego nie stanowi inaczej, przed wygaśnięciem tego prawa użytkownik górniczy jest obowiązany zabezpie czyć lub usunąć obiekty, urządzenia oraz instalacje, o których mowa w ust. 2. Art. 1

7. W sprawach nieuregulowanych w ustawie do użytkowania górniczego stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące dzierżawy. Art. 18. 

1. Jeżeli cudza nieruchomość lub jej część jest niezbędna do wykonywania działalności regulo wanej ustawą, przedsiębiorca może żądać umożliwie nia korzystania z tej nieruchomości lub jej części przez czas oznaczony, za wynagrodzeniem.

2. Korzystanie, o którym mowa w ust. 1, nie może obejmować prawa do pobierania pożytków z  nie ruchomości.

3. Jeżeli na skutek ograniczenia prawa nierucho mość lub jej część nie nadaje się do wykorzystania na dotychczasowe cele, właściciel (użytkownik wieczy sty) może żądać, aby przedsiębiorca dokonał jej wyku pu.

4. W  sprawach spornych rozstrzygają sądy po wszechne. Art.  19. 

1. Przedsiębiorca, który uzyskał koncesję na wydobywanie węglowodorów, węgla kamienne go, węgla brunatnego lub podziemne bezzbiornikowe magazynowanie węglowodorów, może żądać wykupu nieruchomości lub jej części położonej w  obszarze górniczym, w zakresie niezbędnym do wykonywania zamierzonej działalności.

2. W  sprawach spornych rozstrzygają sądy po wszechne. Art. 

20. Korzystanie z wód kopalnianych dla zaspo kojenia potrzeb zakładu górniczego jest bezpłatne. DZIAŁ III Koncesje Rozdział 1 Zasady koncesjonowania Art. 21. 

1. Działalność w zakresie:

1) poszukiwania lub rozpoznawania złóż kopalin, o których mowa w art. 10 ust. 1,

2) wydobywania kopalin ze złóż,

3) podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji,

4) podziemnego składowania odpadów — może być wykonywana po uzyskaniu koncesji.

2. W  sprawach nieuregulowanych w  niniejszej ustawie do koncesjonowania działalności, o  której mowa w  ust.  1, stosuje się przepisy ustawy z  dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447, z późn. zm.5)), z wy jątkiem art. 11 ust. 3—9 tej ustawy.

3. Do koncesjonowania działalności dotyczącej po szukiwania lub rozpoznawania złóż węglowodorów oraz wydobywania węglowodorów ze złóż stosuje się przepisy niniejszego rozdziału, z zastrzeżeniem przepi sów rozdziału 2.

4. Koncesji udziela się na czas oznaczony, nie krót szy niż 3 lata i nie dłuższy niż 50 lat, chyba że przedsię biorca złożył wniosek o  udzielenie koncesji na czas krótszy.

5. Koncesja uprawnia do wykonywania działalno ści gospodarczej w oznaczonej przestrzeni. Art. 22. 

1. Koncesji na:

1) poszukiwanie lub rozpoznawanie złóż kopalin, o których mowa w art. 10 ust. 1,

2) wydobywanie kopalin, o których mowa w art. 10 ust. 1, ze złóż,

3) wydobywanie kopalin ze złóż znajdujących się w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej,

4) podziemne bezzbiornikowe magazynowanie sub stancji,

5) podziemne składowanie odpadów — udziela minister właściwy do spraw środowiska.

2. Koncesji na wydobywanie kopalin ze złóż, jeżeli jednocześnie są spełnione następujące wymagania:

1) obszar udokumentowanego złoża nieobjętego własnością górniczą nie przekracza 2 ha,

2) wydobycie kopaliny ze złoża w  roku kalendarzo wym nie przekroczy 20 000 m3,

3) działalność będzie prowadzona metodą odkrywko wą oraz bez użycia środków strzałowych — udziela starosta.

3. Przedsiębiorca, który otrzymał od starosty kon cesję na wydobywanie kopaliny ze złoża przylegające go do złoża już objętego koncesją udzieloną temu sa memu przedsiębiorcy na ten sam rodzaj działalności, może rozpocząć wydobywanie kopaliny nie wcześniej niż w dniu, w którym decyzja stwierdzająca wygaśnię cie koncesji wcześniejszej stanie się ostateczna.

4. W zakresie nieokreślonym w ust. 1 i 2 koncesji na wydobywanie kopalin ze złóż udziela marszałek województwa.

5) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r. Nr 239, poz. 1593 oraz z 2011 r. Nr 85, poz. 459, Nr 106, poz. 622, Nr 112, poz. 654, Nr 120, poz. 690, Nr 131, poz. 764, Nr 132, poz. 766 i Nr 153, poz. 902. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9435 — Poz. 981

Art. 23. 

1. Udzielenie koncesji na:

1) poszukiwanie lub rozpoznawanie rud pierwiast ków promieniotwórczych oraz wydobywanie tych rud ze złóż, a także podziemne składowanie odpa dów promieniotwórczych, wymaga opinii Prezesa Państwowej Agencji Atomistyki;

2) wydobywanie kopalin z  gruntów pod wodami śródlądowymi oraz z  obszarów bezpośredniego lub potencjalnego zagrożenia powodzią wymaga uzgodnienia z  organem odpowiedzialnym za utrzymanie wód oraz opinii organu właściwego do wydania pozwolenia wodnoprawnego;

3) wydobywanie kopalin, o których mowa w art. 10 ust. 1, ze złóż oraz podziemne bezzbiornikowe ma gazynowanie substancji wymaga uzgodnienia z ministrem właściwym do spraw gospodarki.

2. W  odniesieniu do działalności prowadzonej poza granicami obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej udzielenie koncesji na:

1) poszukiwanie lub rozpoznawanie złoża kopaliny wymaga opinii wójta (burmistrza, prezydenta mia sta) właściwego ze względu na miejsce wykony wania zamierzonej działalności;

2) wydobywanie kopalin ze złóż, podziemne bez zbiornikowe magazynowanie substancji albo pod ziemne składowanie odpadów wymaga uzgodnie nia z wójtem (burmistrzem, prezydentem miasta) właściwym ze względu na miejsce wykonywania zamierzonej działalności; kryterium uzgodnienia jest zgodność zamierzonej działalności z przezna czeniem lub sposobem korzystania z nieruchomo ści określonym w sposób przewidziany w art. 7.

3. Udzielenie koncesji przez starostę wymaga opi nii marszałka województwa. Art. 24. 

1. We wniosku o udzielenie koncesji, poza wymaganiami przewidzianymi przepisami z  zakresu ochrony środowiska i  działalności gospodarczej, określa się:

1) stan prawny nieruchomości, w granicach których ma być wykonywana zamierzona działalność; w  przypadku nieruchomości, których właściciel nie jest ujawniony w księdze wieczystej, przyjmuje się dane z ewidencji gruntów i budynków; wyma gania te nie dotyczą poszukiwania i  rozpoznawa nia węglowodorów;

2) prawa wnioskodawcy do nieruchomości (prze strzeni), w granicach której ma być wykonywana zamierzona działalność, lub prawo, o  ustanowie nie którego ubiega się wnioskodawca;

3) czas, na jaki koncesja ma być udzielona, wraz ze wskazaniem terminu rozpoczęcia działalności;

4) środki, jakimi wnioskodawca dysponuje w celu za pewnienia prawidłowego wykonywania zamierzo nej działalności;

5) obszary objęte szczególnymi formami ochrony, w tym ochrony przyrody oraz ochrony zabytków;

6) sposób przeciwdziałania ujemnym wpływom za mierzonej działalności na środowisko.

2. Do wniosku o udzielenie koncesji dołącza się:

1) dowody istnienia określonych w nim okoliczności, w  szczególności wyciągi z  odpowiednich reje strów;

2) informacje o przeznaczeniu nieruchomości, w gra nicach których ma być wykonywana zamierzona działalność, w  szczególności określonym przez miejscowy plan zagospodarowania przestrzenne go oraz przepisy odrębne.

3. Załączniki graficzne sporządza się zgodnie z wy maganiami dotyczącymi map górniczych, z zaznacze niem granic podziału terytorialnego kraju.

4. W uzasadnionych przypadkach organ koncesyj ny może żądać złożenia kopii wniosku o  udzielenie koncesji wraz z załącznikami.

5. Jeżeli dla przestrzeni objętej wnioskiem została już sporządzona dokumentacja geologiczna, organ koncesyjny może żądać jej przedłożenia. Art. 25. 

1. We wniosku o udzielenie koncesji na po szukiwanie lub rozpoznawanie złoża kopaliny określa się również cel, zakres i  rodzaj prac geologicznych oraz zamieszcza się informację o pracach, które mają być wykonywane dla osiągnięcia zamierzonego celu, w tym ich technologiach.

2. W przypadku zamierzonego wykonywania robót geologicznych, do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się 2 egzemplarze projektu robót geologicz nych. Art.  26. 

1. We wniosku o  udzielenie koncesji na wydobywanie kopalin ze złóż określa się również:

1) złoże kopaliny lub jego część, która ma być przed miotem wydobycia;

2) wielkość i sposób zamierzonego wydobycia kopa liny;

3) stopień zamierzonego wykorzystania zasobów zło ża kopaliny, w  tym kopalin towarzyszących i  współwystępujących użytecznych pierwiastków śladowych, jak również środki umożliwiające osiągnięcie tego celu, a w przypadku wód leczni czych, wód termalnych i solanek — zasoby eksplo atacyjne ujęcia;

4) projektowane położenie obszaru górniczego i tere nu górniczego, przedstawione zgodnie z wymaga niami dotyczącymi map górniczych, z  zaznacze niem granic podziału terytorialnego kraju;

5) geologiczne i hydrogeologiczne warunki wydoby cia, a w razie potrzeby warunki wtłaczania wód do górotworu.

2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się dowody istnienia:

1) prawa do korzystania z informacji geologicznej, ja kie w zakresie niezbędnym do prowadzenia zamie rzonej działalności przysługuje wnioskodawcy, oraz kopię decyzji zatwierdzającej dokumentację geologiczną; Dziennik Ustaw Nr 163 — 9436 — Poz. 981



2) prawa przysługującego wnioskodawcy do nieru chomości gruntowej, w  granicach której ma być wykonywana zamierzona działalność w  zakresie wydobywania kopaliny metodą odkrywkową, lub dowód przyrzeczenia jego ustanowienia. Obowią zek ten nie dotyczy węgla brunatnego.

3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się projekt zagospodarowania złoża, określający wy magania w  zakresie racjonalnej gospodarki złożem kopaliny, w szczególności przez kompleksowe i racjo nalne wykorzystanie kopaliny głównej i kopalin towa rzyszących, oraz technologii eksploatacji zapewniają cej ograniczenie ujemnych wpływów na środowisko. Obowiązek ten nie dotyczy koncesji udzielanych przez starostę.

4. We wniosku o udzielenie koncesji przez starostę określa się również przewidywany sposób prowadze nia ruchu zakładu górniczego, uwzględniający wyma gania określone w art. 108 ust. 2, oraz prognozowany sposób likwidacji zakładu górniczego, uwzględniający obowiązki określone w art. 129 ust. 1.

5. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania dotyczące projektów zagospodarowania złóż, kierując się potrzebą zapewnienia racjonalnej gospodarki zło żem, ochrony środowiska oraz zapewnienia ochrony zdrowia i życia ludzkiego. Art.  27. 

1. We wniosku o  udzielenie koncesji na podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substan cji albo podziemne składowanie odpadów określa się również:

1) rodzaj, ilość oraz charakterystykę substancji albo odpadów;

2) aktualne i  przewidywane warunki geologiczne, hydrogeologiczne i geologiczno-inżynierskie;

3) technologię magazynowania albo składowania;

4) projektowane położenie obszaru górniczego i tere nu górniczego, przedstawione zgodnie z wymaga niami dotyczącymi map górniczych, z  zaznacze niem granic podziału terytorialnego kraju.

2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się dowód istnienia prawa do korzystania z informacji geologicznej, jakie w zakresie niezbędnym do prowa dzenia zamierzonej działalności przysługuje wniosko dawcy, oraz kopie decyzji zatwierdzających dokumen tacje geologiczne. Art. 28. 

1. Koncesji na podziemne składowanie od padów udziela się pod warunkiem ustanowienia za bezpieczenia roszczeń mogących powstać wskutek wykonywania takiej działalności.

2. Jeżeli przemawia za tym szczególnie ważny in teres państwa lub szczególnie ważny interes publicz ny, związany w  szczególności z  ochroną środowiska lub gospodarką kraju, koncesja na działalność inną niż określona w ust. 1, może zostać udzielona pod warun kiem ustanowienia zabezpieczenia roszczeń mogą cych powstać wskutek wykonywania objętej nią dzia łalności.

3. Zabezpieczenie może w  szczególności przyjąć formę ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej przedsiębiorcy, gwarancji bankowej albo poręczenia bankowego.

4. O  formie, zakresie oraz sposobie zabezpiecze nia, a  w  przypadku działalności innej niż określona w ust. 1 — także o potrzebie ustanowienia zabezpie czenia, rozstrzyga organ koncesyjny, działając w dro dze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.

5. W  przypadkach ustanowienia zabezpieczenia udzielenie koncesji może nastąpić dopiero po przed stawieniu dowodu jego ustanowienia.

6. Corocznie, w terminie do końca stycznia, przed siębiorca przedkłada organowi koncesyjnemu aktual ny dowód istnienia zabezpieczenia. Art. 29. 

1. Jeżeli zamierzona działalność sprzeciwia się interesowi publicznemu, w szczególności związa nemu z  bezpieczeństwem państwa lub ochroną śro dowiska w tym z racjonalną gospodarką złożami kopa lin, bądź uniemożliwiłaby wykorzystanie nieruchomo ści zgodnie z  ich przeznaczeniem określonym odpo wiednio przez miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego lub przepisy odrębne, a w przypadku braku tego planu — uniemożliwiłaby wykorzystanie nieruchomości w sposób określony w studium uwa runkowań i kierunków zagospodarowania przestrzen nego gminy lub w przepisach odrębnych, organ kon cesyjny odmawia udzielenia koncesji.

2. Odmowa udzielenia koncesji na podziemne składowanie odpadów następuje również, jeżeli ist nieje uzasadniona technicznie, ekologicznie lub eko nomicznie możliwość odzysku lub możliwość unie szkodliwiania odpadów w  inny sposób niż przez ich składowanie. Art. 30. 

1. Koncesja określa:

1) rodzaj i sposób wykonywania zamierzonej działal ności;

2) przestrzeń, w granicach której ma być wykonywa na zamierzona działalność;

3) czas obowiązywania koncesji;

4) termin rozpoczęcia działalności określonej konce sją, a w razie potrzeby — przesłanki, których speł nienie oznacza rozpoczęcie działalności.

2. Koncesja może określać inne wymagania doty czące wykonywania działalności objętej koncesją, w szczególności w zakresie bezpieczeństwa powszech nego i ochrony środowiska.

3. Koncesja nie zwalnia z obowiązków określonych odrębnymi przepisami, w  tym uzyskania przewidzia nych nimi decyzji. Art. 31. 

1. Koncesja na poszukiwanie lub rozpozna wanie złoża kopaliny określa również:

1) cel, zakres i  rodzaj zamierzonych prac geologicz nych; Dziennik Ustaw Nr 163 — 9437 — Poz. 981



2) zakres i  harmonogram przekazywania informacji geologicznych i próbek uzyskanych w wyniku wy konywania robót geologicznych;

3) wysokość opłaty za działalność określoną w kon cesji.

2. Powierzchnia terenu objętego koncesją na po szukiwanie lub rozpoznawanie złoża kopaliny nie mo że przekroczyć 1200 km2. Art. 32. 

1. Koncesja na wydobywanie kopaliny ze złoża, podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji albo podziemne składowanie odpadów wy znacza również granice obszaru i terenu górniczego.

2. Podstawą wyznaczenia granic obszaru górnicze go jest dokumentacja geologiczna i projekt zagospo darowania złoża.

3. Jeżeli nie zagraża to prawidłowemu wykorzysta niu złoża, obszar górniczy wyznaczony w koncesji na wydobywanie kopaliny ze złoża może obejmować część złoża.

4. Koncesja na wydobywanie kopaliny ze złoża może określać:

1) minimalny stopień wykorzystania zasobów złoża oraz przedsięwzięcia niezbędne w  zakresie racjo nalnej gospodarki złożem;

2) warunki wtłaczania do górotworu wód pochodzą cych z odwodnienia wyrobisk górniczych, wód zło żowych, wykorzystanych wód leczniczych, wód termalnych i solanek; w takim przypadku nie sto suje się przepisów o  korzystaniu z  wód oraz o opłatach za korzystanie ze środowiska.

5. Koncesja udzielona przez starostę określa rów nież sposób prowadzenia ruchu zakładu górniczego, uwzględniający wymagania określone w  art.  108 ust.  2, oraz sposób likwidacji zakładu górniczego, uwzględniający obowiązki określone w art. 129 ust. 1.

6. Koncesja na podziemne składowanie odpadów określa również typ podziemnego składowiska, rodzaj i ilość odpadów dopuszczonych do składowania oraz zakres i sposób monitorowania składowiska. Art.  3

3. Jeżeli koncesja jest poprzedzona decyzją o  środowiskowych uwarunkowaniach podjętą w  po stępowaniu toczącym się z  udziałem społeczeństwa, w postępowaniu koncesyjnym nie stosuje się przepi sów o udziale organizacji społecznych. Art.  34. 

1. Do zmiany koncesji stosuje się odpo wiednio przepisy o jej udzieleniu. Współdziałanie z or ganami określonymi ustawą dotyczy wówczas tylko tych spraw, które są przedmiotem zamierzonej zmia ny, w szczególności w zakresie zgodności z przezna czeniem lub sposobem korzystania z  nieruchomości określonym w sposób przewidziany w art. 7.

2. Przedsiębiorca jest obowiązany niezwłocznie złożyć wniosek o  dokonanie zmiany koncesji, jeżeli rzeczywiste szkodliwe wpływy robót górniczych zakła du górniczego przekroczą wyznaczone w koncesji gra nice terenu górniczego.

3. W przypadku uchybienia obowiązkowi określo nemu w ust. 2 organ koncesyjny wszczyna postępo wanie z urzędu. Koszt zmiany koncesji obciąża przed siębiorcę. Art. 35. 

1. Obszar górniczy podlega wpisowi do re jestru obszarów górniczych. Wpisu dokonuje się z urzę du, na podstawie decyzji wydawanych w  sprawach określonych niniejszym działem.

2. Rejestr obszarów górniczych prowadzi pań stwowa służba geologiczna.

3. Organ koncesyjny przekazuje prowadzącemu rejestr dokumenty stanowiące podstawę dokonania wpisu do rejestru obszarów górniczych.

4. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, dane podlegające wpisowi do rejestru obszarów górniczych, termin i tryb przeka zywania dokumentów stanowiących podstawę wpisu, sposób prowadzenia rejestru, rodzaje dokumentów przechowywanych w rejestrze, a także termin przeka zywania map obszarów górniczych przedsiębiorcy oraz właściwemu organowi koncesyjnemu, organowi nadzoru górniczego oraz wójtowi (burmistrzowi, pre zydentowi miasta).

5. Wydając rozporządzenie, o  którym mowa w ust. 4, minister właściwy do spraw środowiska za pewni, aby rejestr stanowił szczegółową ewidencję wszystkich obszarów górniczych, a także zapewni ter minowe przekazanie map obszarów górniczych przed siębiorcy oraz właściwym organom.

6. Granice obszaru i terenu górniczego określone go w koncesji podlegają ogłoszeniu w sposób zwycza jowo przyjęty w gminie. Art.  36. 

1. Jeżeli nie sprzeciwia się temu interes publiczny, w  szczególności związany z  bezpieczeń stwem państwa lub ochroną środowiska, w tym z ra cjonalną gospodarką złożami kopalin, za zgodą przed siębiorcy, któremu została udzielona koncesja, organ koncesyjny przenosi, w  drodze decyzji, koncesję na rzecz podmiotu, który:

1) spełnia wymagania przewidziane przepisami o po dejmowaniu działalności gospodarczej;

2) wyraża zgodę na przyjęcie wszystkich warunków określonych w koncesji;

3) w  zakresie niezbędnym do wykonywania zamie rzonej działalności wykaże się prawem do korzy stania z nieruchomości gruntowej, użytkowaniem górniczym albo przyrzeczeniem uzyskania tych praw;

4) w  zakresie niezbędnym do wykonywania zamie rzonej działalności wykaże się prawem do korzy stania z informacji geologicznej;

5) wykaże, iż jest w stanie spełnić wymagania zwią zane z wykonywaniem zamierzonej działalności.

2. Wymaganie w zakresie wykazania się prawem do korzystania z nieruchomości gruntowej albo przy rzeczeniem uzyskania tego prawa nie dotyczy koncesji na wydobywanie węgla brunatnego. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9438 — Poz. 981



3. Przeniesienie koncesji następuje na wniosek podmiotu, który ubiega się o to przeniesienie.

4. Stronami postępowania dotyczącego przenie sienia koncesji są przedsiębiorca oraz podmiot, który ubiega się o przeniesienie koncesji.

5. Przed przeniesieniem koncesji organ koncesyj ny może zmienić formę, zakres lub sposób zabezpie czenia. Przepisy art. 28 stosuje się odpowiednio.

6. Przeniesienie koncesji następuje pod warun kiem przedstawienia przez podmiot, na który jest prze noszona koncesja, dowodu utworzenia rachunku ban kowego funduszu likwidacji zakładu górniczego i zgro madzenia na nim środków finansowych w wysokości odpowiadającej środkom finansowym zgromadzo nym przez dotychczasowego przedsiębiorcę.

7. Przeniesienie koncesji przenosi również prawa i obowiązki wynikające z innych decyzji wydanych na podstawie ustawy.

8. Przepisów ust. 1—7 nie stosuje się, jeżeli odręb ne przepisy przewidują następstwo prawne w zakre sie decyzji.

9. Ten, kto z  mocy odrębnych przepisów wstąpił w prawa wynikające z decyzji wydanych na podstawie ustawy, jest obowiązany w  terminie 30 dni od dnia wstąpienia w te prawa przedstawić organowi właści wemu do jej podjęcia dowody potwierdzające następ stwo prawne.

10. W przypadku uchybienia terminowi określone mu w ust. 9, organ koncesyjny wzywa do niezwłocz nego przedłożenia dowodów potwierdzających na stępstwo prawne. Art. 37. 

1. Jeżeli przedsiębiorca narusza wymaga nia ustawy, w  szczególności dotyczące ochrony śro dowiska lub racjonalnej gospodarki złożem, albo nie wypełnia warunków określonych w  koncesji, w  tym nie podejmuje określonej nią działalności albo trwale zaprzestaje jej wykonywania, organ koncesyjny wzy wa do niezwłocznego usunięcia naruszeń. Organ kon cesyjny może, w drodze decyzji, określić termin i spo sób usunięcia stwierdzonych naruszeń.

2. Jeżeli przedsiębiorca nie usunął stwierdzonych naruszeń lub nie wykonał decyzji, o  której mowa w ust. 1, organ koncesyjny może cofnąć koncesję lub ograniczyć jej zakres, bez odszkodowania. Art. 38. 

1. Koncesja wygasa:

1) z upływem czasu, na jaki została udzielona;

2) jeżeli stała się bezprzedmiotowa;

3) w  przypadku śmierci przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną;

4) w przypadku likwidacji przedsiębiorcy innego niż wymieniony w pkt 3;

5) w przypadku jej zrzeczenia się.

2. W przypadkach określonych w ust. 1 organ kon cesyjny, w drodze decyzji, stwierdza wygaśnięcie kon cesji.

3. Przypadki, o których mowa w ust. 1, nie powo dują wygaśnięcia obowiązku zabezpieczenia, o  któ rym mowa w art. 2

8. Termin wygaśnięcia obowiązku określa decyzja, o której mowa w ust. 2. Art. 39. 

1. Cofnięcie koncesji, jej wygaśnięcie lub utrata jej mocy, bez względu na przyczynę, nie zwal nia dotychczasowego przedsiębiorcy z  wykonania obowiązków dotyczących ochrony środowiska i likwi dacji zakładu górniczego.

2. Zakres i sposób wykonania obowiązków okreś lonych w ust. 1 ustala się w planie ruchu likwidowane go zakładu górniczego. Jeżeli nie stosuje się przepi sów o planach ruchu zakładu górniczego, zakres i spo sób wykonania obowiązków określonych w  ust.  1 ustala organ koncesyjny w decyzji stwierdzającej wy gaśnięcie koncesji, po uzgodnieniu z wójtem (burmi strzem, prezydentem miasta).

3. Jeżeli nie istnieje przedsiębiorca, obowiązki określone w  ust.  1 wykonuje jego następca prawny, a jeżeli nie istnieje przedsiębiorca oraz jego następca prawny — obowiązki określone w  ust.  1 wykonuje właściciel lub osoba posiadająca inny niż własność ty tuł prawny do nieruchomości. W przypadku potrzeby osobę obowiązaną oraz zakres i  sposób wykonania obowiązków określonych w ust. 1 ustala, w drodze de cyzji, organ koncesyjny.

4. Do podmiotu, na który nałożono obowiązki określone w ust. 1 i 3, stosuje się odpowiednio przepi sy dotyczące przedsiębiorcy. Art. 40. Kopie decyzji wydawanych na podstawie niniejszego działu niezwłocznie doręcza się właści wym miejscowo organom koncesyjnym, organom nadzoru górniczego, wójtom (burmistrzom, prezyden tom miast) oraz Narodowemu Funduszowi Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Kopie decyzji doty czących obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej niezwłocznie doręcza się właściwemu terenowemu organowi administracji morskiej. Art. 41. 

1. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, stro nami postępowań prowadzonych na podstawie niniejszego działu w odniesieniu do działalności wy konywanej w  granicach nieruchomości gruntowych są ich właściciele (użytkownicy wieczyści).

2. Stronami postępowań prowadzonych na pod stawie niniejszego działu nie są właściciele (użytkow nicy wieczyści) nieruchomości znajdujących się poza granicami projektowanego albo istniejącego obszaru górniczego lub miejscami wykonywania robót geo logicznych.

3. Jeżeli liczba stron postępowania jest większa niż 20, organy administracji zawiadamiają o decyzjach i innych czynnościach w drodze obwieszczeń zamiesz czanych w  Biuletynie Informacji Publicznej na stro nach tych organów oraz w sposób zwyczajowo przyję ty w danej miejscowości.

4. Dokonanie zawiadomienia w sposób określony w  ust.  3 nie wyłącza obowiązku doręczenia decyzji i  pism wnioskodawcy, przedsiębiorcy oraz podmio tom obciążonym obowiązkami określonymi w  usta wie lub ustalonymi na podstawie przepisów ustawy. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9439 — Poz. 981



5. Bez względu na liczbę stron postępowania pro wadzonego na podstawie niniejszego działu przepis ust. 3 stosuje się w postępowaniu dotyczącym stwier dzenia wygaśnięcia koncesji z  powodu śmierci lub likwidacji przedsiębiorcy.

6. Obwieszczenie zamieszczone w Biuletynie Infor macji Publicznej, o którym mowa w ust. 3, usuwa się po upływie roku od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna. Art. 42. 

1. W sprawach uregulowanych niniejszym działem:

1) rozpoczęcie działalności objętej koncesją uważa się za zaistnienie nieodwracalnych skutków praw nych;

2) uchylenie (zmiana) koncesji w wyniku wznowienia postępowania nie może nastąpić z upływem roku od dnia rozpoczęcia określonej nią działalności.

2. Przepis ust. 1 nie uchybia obowiązkowi napra wienia szkody. Rozdział 2 Koncesje na poszukiwanie lub rozpoznawanie złóż węglowodorów oraz wydobywanie węglo wodorów ze złóż Art. 43. 

1. Udzielenie koncesji na działalność okreś loną niniejszym rozdziałem poprzedza się przetar giem, chyba że ustawa stanowi inaczej.

2. O zamiarze udzielenia koncesji z urzędu w dro dze przetargu organ koncesyjny każdorazowo powia damia, w drodze obwieszczenia, określając w nim:

1) lokalizację obszaru zamierzonej działalności;

2) szczegółowe warunki przetargu;

3) termin rozpoczęcia zamierzonej działalności;

4) czas, na jaki ma być udzielona koncesja;

5) warunki ochrony środowiska oraz racjonalnego wykorzystania złoża kopaliny;

6) wymagania niezbędne do zapewnienia bezpie czeństwa powszechnego;

7) warunki zabezpieczenia roszczeń — gdy zachodzi potrzeba jego ustanowienia;

8) istotne warunki umowy o ustanowienie użytkowa nia górniczego, w  szczególności określenie prze strzeni, w której będzie wykonywana działalność, czasu jej trwania oraz minimalnej wysokości wy nagrodzenia z  tytułu ustanowienia użytkowania górniczego;

9) dokumenty wymagane od wnioskodawców.

3. Obwieszczenie, o którym mowa w ust. 2, ogła sza się na stronie Biuletynu Informacji Publicznej organu koncesyjnego oraz w  Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Art. 44. 

1. Warunki przetargu powinny mieć cha rakter niedyskryminujący i dawać pierwszeństwo naj lepszym systemom poszukiwania lub rozpoznawania złóż węglowodorów albo wydobywania węglowodo rów ze złóż oraz opierać się na następujących kryte riach:

1) technicznych i  finansowych możliwościach ofe renta;

2) proponowanej technologii prowadzenia prac;

3) proponowanej wysokości wynagrodzenia z tytułu ustanowienia użytkowania górniczego.

2. Przed ogłoszeniem obwieszczenia, o  którym mowa w art. 43 ust. 2, organ koncesyjny, kolejno:

1) uzyskuje decyzję o środowiskowych uwarunkowa niach, gdy jest wymagana;

2) dokonuje uzgodnień lub uzyskuje opinie niezbęd ne do udzielenia koncesji;

3) określa termin składania wniosków o  udzielenie koncesji, nie krótszy niż 3 miesiące.

3. W sprawach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, organowi koncesyjnemu przysługują prawa strony postępowania.

4. O  wyniku przetargu organ koncesyjny nie zwłocznie powiadamia w sposób określony w art. 43 ust. 

3. Po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia obwiesz czenia decyzja i postanowienia w sprawach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, stają się skuteczne w stosunku do zwycięzcy przetargu.

5. Przepisów ust. 1—4 nie stosuje się w przypadku zmiany koncesji udzielonej w wyniku przetargu. Art. 45. 

1. Organ koncesyjny udziela koncesji zwy cięzcy przetargu i  niezwłocznie po jej udzieleniu za wiera z nim umowę o ustanowienie użytkowania gór niczego.

2. Szczegółowe warunki użytkowania górniczego, w  szczególności określenie przestrzeni, w  której bę dzie wykonywana działalność, czasu jej trwania oraz wysokości i  sposobu zapłaty wynagrodzenia z  tytułu jego ustanowienia określa umowa zawierana przez przedsiębiorcę, który uzyskał koncesję, z  organem koncesyjnym. Szczegółowe warunki użytkowania gór niczego oraz wysokość wynagrodzenia z  tytułu jego ustanowienia określone w  umowie nie mogą odbie gać od określonych w obwieszczeniu, o którym mowa w art. 43 ust. 2.

3. Ten, kto uzyskał koncesję na zasadach określo nych niniejszym rozdziałem, z mocy ustawy wstępuje w  prawa i  obowiązki strony postępowań zakończo nych decyzją oraz postanowieniami, o których mowa w art. 44 ust. 2 pkt 1 i 2.

4. Postępowania o udzielenie koncesji wszczęte na skutek złożenia wniosków, zgodnie z procedurą, o któ rej mowa w art. 43, przez oferentów innych niż zwy cięzca przetargu, z mocy ustawy ulegają umorzeniu. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9440 — Poz. 981



5. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządze nia, szczegółowe warunki postępowania przetargowe go na udzielenie koncesji, o których mowa w niniej szym rozdziale, w  tym powoływania i  pracy komisji przetargowej oraz wymagania, jakim powinna odpo wiadać oferta, kierując się potrzebą zapewnienia przejrzystych i niedyskryminujących warunków postę powania oraz ochrony konkurencji, w tym sprawiedli wej oceny złożonych ofert. Art. 46. 

1. Organ koncesyjny może udzielić konce sji na wniosek zainteresowanego podmiotu. Informa cję o złożeniu wniosku przez zainteresowany podmiot organ koncesyjny niezwłocznie ogłasza na stronie Biuletynu Informacji Publicznej organu koncesyjnego oraz w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Ogło szenie zawiera:

1) informację o złożeniu wniosku koncesyjnego;

2) informację o rodzaju działalności, na którą ma być udzielona koncesja;

3) współrzędne geograficzne obszaru objętego wnios kiem;

4) termin składania wniosków koncesyjnych przez pozostałe podmioty zainteresowane działalnością, na którą ma być udzielona koncesja, nie krótszy niż 90 dni od daty publikacji.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, zaintere sowane podmioty mogą składać wnioski koncesyjne na działalność, na którą ma być udzielona koncesja, w terminie określonym w ogłoszeniu.

3. Po upływie terminu określonego w ogłoszeniu, o którym mowa w ust. 1, organ koncesyjny dokonuje porównania wniosków na podstawie kryteriów okreś lonych w art. 44 ust. 

1. Podmiotowi, którego wniosek uzyskał najwyższą ocenę w wyniku porównania wnios ków koncesyjnych organ koncesyjny udziela koncesji po przeprowadzeniu postępowania uwzględniającego stanowiska odpowiednich organów, o których mowa w art. 23, oraz zawiera z nim umowę o ustanowienie użytkowania górniczego. Postępowania o  udzielenie koncesji wszczęte na skutek złożenia pozostałych wniosków koncesyjnych zgodnie z procedurą, o której mowa w ust. 1 i 2, ulegają umorzeniu. Art. 47. 

1. Udzielenie koncesji na działalność okreś loną niniejszym rozdziałem nie wymaga poprzedzenia przetargiem, jeżeli:

1) obszar, którego będzie dotyczyć koncesja, jest sta le dostępny i znajduje się w wykazie obszarów, na których udzielenie koncesji nie wymaga poprze dzenia przetargiem, albo

2) obszar, którego będzie dotyczyć koncesja, był przedmiotem przetargu, zgodnie z art. 43, w wyni ku którego koncesja nie została udzielona, albo

3) dotyczy obszaru objętego koncesją, z  której pod miot zrezygnował, a  który nie jest obszarem wy mienionym w pkt 1, albo

4) przestrzeń jest objęta pierwszeństwem do ustano wienia użytkowania górniczego, o  którym mowa w art. 15 ust. 1.

2. Wykaz, o  którym mowa w  ust.  1 pkt 1, organ koncesyjny podaje do publicznej wiadomości przez ogłoszenie zawiadomienia na stronie Biuletynu Infor macji Publicznej oraz w  Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Art. 48. 

1. Jeżeli udzielenie koncesji na działalność określoną niniejszym rozdziałem jest dopuszczalne bez przeprowadzenia przetargu, informacje o wszczę ciu postępowania i rozstrzygnięciu kończącym postę powanie w  sprawie organ koncesyjny niezwłocznie ogłasza na stronie Biuletynu Informacji Publicznej.

2. Z dniem ogłoszenia w Biuletynie Informacji Pub licznej zawiadomienia o  wszczęciu postępowania, o którym mowa w ust. 1, nie może toczyć się inne po stępowanie dotyczące spraw regulowanych niniejszym rozdziałem, dotyczące obszaru objętego wnioskiem. Jeżeli po dniu ogłoszenia zawiadomienia takie postę powanie zostało wszczęte, podlega ono umorzeniu. Art. 49. 

1. Przeniesienie koncesji, o których mowa w niniejszym rozdziale, powoduje również przeniesie nie użytkowania górniczego.

2. Do zmian koncesji uzyskanej na podstawie prze pisów niniejszego rozdziału nie stosuje się postępo wania przetargowego, chyba że zmiany koncesji zmie rzają do powiększenia objętego nią obszaru. DZIAŁ IV Kwalif ikacje, rzeczoznawcy i  odpowiedzialność zawodowa Rozdział 1 Kwalifikacje w zakresie geologii Art. 50. 

1. Osoby wykonujące czynności polegają ce na wykonywaniu, dozorowaniu i kierowaniu praca mi geologicznymi powinny posiadać kwalifikacje określone ustawą.

2. Ustala się następujące kategorie kwalifikacji w  zakresie wykonywania, dozorowania i  kierowania pracami geologicznymi:

1) kategoria I — poszukiwanie i  rozpoznawanie złóż węglowodorów;

2) kategoria II — poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin objętych własnością górniczą, z wyjątkiem złóż ropy naftowej i  gazu ziemnego, wód leczni czych, wód termalnych i solanek, a także poszuki wanie i rozpoznawanie złóż kopalin objętych pra wem własności nieruchomości gruntowej;

3) kategoria III — poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin objętych prawem własności nieruchomo ści gruntowej;

4) kategoria IV — poszukiwanie i rozpoznawanie za sobów wód podziemnych, w tym wód leczniczych, wód termalnych i  solanek, określanie warunków hydrogeologicznych związanych z  zamierzonym: wykonywaniem odwodnień w celu wydobywania kopalin, wtłaczaniem wód do górotworu, wykony waniem odwodnień budowlanych otworami wiertniczymi, wykonywaniem przedsięwzięć mo gących negatywnie oddziaływać na wody pod Dziennik Ustaw Nr 163 — 9441 — Poz. 981

ziemne, w  tym powodować ich zanieczyszczenie, podziemnym bezzbiornikowym magazynowaniem substancji lub podziemnym składowaniem odpa dów, składowaniem odpadów na powierzchni, ustanawianiem obszarów ochronnych zbiorników wód podziemnych, zakończeniem lub zmianą po ziomu odwadniania likwidowanych zakładów gór niczych oraz wykonywanie i  dokumentowanie prac geologicznych w  celu wykorzystania ciepła Ziemi, a także projektowanie i wykonywanie otwo rów obserwacyjnych;

5) kategoria V — poszukiwanie i  rozpoznawanie za sobów wód podziemnych, z wyjątkiem wód leczni czych, wód termalnych i  solanek, określanie wa runków hydrogeologicznych związanych z zamie rzonym: wykonywaniem odwodnień budowla nych otworami wiertniczymi, wykonywaniem przedsięwzięć mogących negatywnie oddziaływać na wody podziemne, w tym powodować ich zanie czyszczenie, podziemnym bezzbiornikowym ma gazynowaniem substancji lub podziemnym skła dowaniem odpadów, składowaniem odpadów na powierzchni, ustanawianiem obszarów ochron nych zbiorników wód podziemnych, oraz wykony wanie i  dokumentowanie prac geologicznych w celu wykorzystania ciepła Ziemi, a także projek towanie i wykonywanie otworów obserwacyjnych;

6) kategoria VI — określanie warunków geologiczno -inżynierskich na potrzeby: zagospodarowania przestrzennego, posadawiania obiektów budowla nych, w  tym posadawiania obiektów budowla nych zakładów górniczych i budownictwa wodne go, podziemnego bezzbiornikowego magazyno wania substancji lub podziemnego składowania odpadów, a  także składowania odpadów na po wierzchni;

7) kategoria VII — określanie warunków geologiczno -inżynierskich na potrzeby: zagospodarowania przestrzennego, posadawiania obiektów budowla nych, z wyjątkiem posadawiania obiektów budow lanych zakładów górniczych oraz budownictwa wodnego;

8) kategoria VIII — wykonywanie prac kartografii geologicznej wraz z projektowaniem i dokumento waniem tych prac, z  wyjątkiem map sporządza nych w ramach pozostałych kategorii kwalifikacji;

9) kategoria IX — kierowanie i wykonywanie w tere nie badań geofizycznych, w  tym badań sejsmicz nych i geofizyki wiertniczej, także przy użyciu środ ków strzałowych, wraz z  projektowaniem i  doku mentowaniem tych badań;

10) kategoria X — kierowanie i wykonywanie w tere nie badań geofizycznych wraz z  projektowaniem i dokumentowaniem tych badań, z wyjątkiem ba dań sejsmicznych i geofizyki wiertniczej; 1

1) kategoria XI — wykonywanie czynności dozoru geologicznego nad pracami geologicznymi, z wy jątkiem badań geofizycznych; 1

2) kategoria XII — kierowanie w  terenie robotami geologicznymi wykonywanymi poza granicami obszaru górniczego, wykonywanymi bez użycia środków strzałowych albo gdy projektowana głę bokość wyrobiska nie przekracza 100 m.

3. Kwalifikacje określone w ust. 2 pkt 1—5 i 8 upo ważniają do wykonywania i kierowania pracami geo logicznymi prowadzonymi w celach naukowych i ba dawczych. Art. 5

1. Stwierdzenie posiadania kwalifikacji w za kresie wykonywania, dozorowania i kierowania praca mi geologicznymi:

1) w kategoriach I—X następuje w drodze świadec twa wydanego przez ministra właściwego do spraw środowiska;

2) w kategoriach XI i XII następuje w drodze świadec twa wydanego przez marszałka województwa: a) dolnośląskiego — dla osób zamieszkałych na te renie województw: dolnośląskiego, lubuskiego, opolskiego i wielkopolskiego, b) małopolskiego — dla osób zamieszkałych na te renie województw: małopolskiego, podkarpac kiego, śląskiego i świętokrzyskiego, c) mazowieckiego — dla osób zamieszkałych na terenie województw: lubelskiego, łódzkiego, mazowieckiego i podlaskiego, d) pomorskiego — dla osób zamieszkałych na te renie województw: kujawsko-pomorskiego, po morskiego, warmińsko-mazurskiego i  zachod niopomorskiego. Art.  52. 

1. O  stwierdzenie kwalifikacji w  katego rii I—X może ubiegać się osoba, która posiada dyplom ukończenia studiów wyższych na kierunkach odpo wiednich do kategorii kwalifikacji, o stwierdzenie któ rych ubiega się ta osoba, oraz odbyła praktykę zawo dową, zwaną dalej „praktyką”.

2. O stwierdzenie kwalifikacji w kategorii XI może ubiegać się osoba, która posiada co najmniej świadec two dojrzałości oraz tytuł zawodowy lub dyplom po twierdzający kwalifikacje zawodowe w zawodzie tech nik geolog lub ukończone studia wyższe obejmujące nauki geologiczne oraz odbyła praktykę.

3. O stwierdzenie kwalifikacji w kategorii XII może ubiegać się osoba, która posiada co najmniej świadec two dojrzałości oraz świadectwo lub dyplom uzyska nia tytułu zawodowego albo dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe w zawodach: technik geolog, technik górnik lub technik wiertnik lub ukończone stu dia wyższe obejmujące nauki geologiczne oraz odbyła praktykę.

4. Praktyką jest:

1) udział w wykonywaniu dozoru prac geologicznych lub wykonywaniu prac kartografii geologicznej lub wykonywaniu w terenie badań geofizycznych lub kierowaniu w terenie robotami geologicznymi;

2) udział przy sporządzaniu projektów robót geo logicznych i dokumentacji geologicznych lub pro jektowaniu i  dokumentowaniu prac kartografii geologicznej albo badań geofizycznych.

5. Praktykę odbywa się pod nadzorem osób posia dających stwierdzone kwalifikacje w tej samej katego rii, o stwierdzenie których ubiega się dana osoba. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9442 — Poz. 981



6. Praktyką w  zakresie uregulowanym niniejszym rozdziałem są również okresy pracy pracowników organów administracji geologicznej i  nadzoru górni czego przy sprawdzaniu, ocenie, przyjmowaniu lub za twierdzaniu projektów robót geologicznych, dokumen tacji geologicznych i  dokumentacji mierniczo-geolo gicznych. Rozdział 2 Kwalifikacje w zakresie górnictwa i ratownictwa górniczego Art. 53. 

1. Osoby wykonujące czynności:

1) kierownika oraz zastępcy kierownika ruchu zakła du górniczego albo zakładu w  następujących ro dzajach czynnych albo likwidowanych zakładów górniczych, następujących rodzajach czynnych albo likwidowanych zakładów wykonujących ro boty geologiczne oraz następujących rodzajach zakładów prowadzących działalność określoną w art. 2 ust. 1: a) w  podziemnych zakładach górniczych wydo bywających węgiel kamienny, b) w  podziemnych zakładach górniczych wydo bywających rudy metali, c) w  podziemnych zakładach górniczych wydo bywających kopaliny inne niż węgiel kamienny i rudy metali, d) w odkrywkowych zakładach górniczych wydo bywających węgiel brunatny lub wydobywają cych kopaliny z użyciem środków strzałowych, e) w odkrywkowych zakładach górniczych wydo bywających bez użycia środków strzałowych kopaliny inne niż węgiel brunatny, f) w  zakładach górniczych wydobywających węglowodory otworami wiertniczymi, g) w  zakładach górniczych wydobywających otworami wiertniczymi kopaliny inne niż wę glowodory, h) w  zakładach górniczych prowadzących pod ziemne bezzbiornikowe magazynowanie sub stancji, i) w  zakładach górniczych prowadzących pod ziemne składowanie odpadów metodą pod ziemną, j) w  zakładach górniczych prowadzących pod ziemne składowanie odpadów metodą otwo rową, k) w  zakładach wykonujących roboty geologicz ne metodą podziemną, l) w  zakładach wykonujących roboty geologicz ne metodą odkrywkową, m) w  zakładach wykonujących roboty geologicz ne metodą otworową, n) w zakładach prowadzących działalność okreś loną w art. 2 ust. 1 pkt 1 lub 5, o) w zakładach prowadzących działalność okreś loną w art. 2 ust. 1 pkt 2 lub 5, p) w zakładach prowadzących działalność okreś loną w art. 2 ust. 1 pkt 3 lub 5, q) w zakładach prowadzących działalność okreś loną w art. 2 ust. 1 pkt 4 lub 5,

2) kierownika oraz zastępcy kierownika działu ruchu zakładu górniczego albo zakładu w  poszczegól nych rodzajach zakładów górniczych albo zakła dów wymienionych w pkt 1,

3) w  wyższym dozorze ruchu zakładu górniczego albo zakładu w  poszczególnych rodzajach zakła dów górniczych albo zakładów wymienionych w pkt 1,

4) w średnim i niższym dozorze ruchu zakładu górni czego w poszczególnych rodzajach zakładów gór niczych wymienionych w pkt 1 lit. a—c,

5) mierniczego górniczego: a) w zakładach górniczych oraz zakładach prowa dzących działalność określoną w art. 2 ust. 1, b) w  zakładach górniczych innych niż podziemne zakłady górnicze,

6) geologa górniczego: a) w zakładach górniczych oraz zakładach prowa dzących działalność określoną w art. 2 ust. 1, b) w  zakładach górniczych innych niż podziemne zakłady górnicze,

7) geofizyka górniczego w  podziemnych zakładach górniczych,

8) kierownictwa w  podmiotach zawodowo trudnią cych się ratownictwem górniczym,

9) specjalistów w  podmiotach zawodowo trudnią cych się ratownictwem górniczym,

10) specjalistyczne w ruchu zakładu górniczego — są obowiązane posiadać kwalifikacje określone ustawą.

2. Osoby wykonujące czynności w średnim i niż szym dozorze ruchu zakładu górniczego w  poszcze gólnych rodzajach zakładów górniczych wymienio nych w ust. 1 pkt 1 lit. d—m albo zakładów wymienio nych w ust. 1 pkt 1 lit. n—q są obowiązane posiadać określane przez przedsiębiorcę albo podmiot, który uzyskał inną niż koncesja decyzję stanowiącą podsta wę wykonywania działalności wykonywanej ustawą, przygotowanie i doświadczenie zawodowe do wyko nywania tych czynności, a także znajomość:

1) przepisów prawa geologicznego i górniczego oraz innych przepisów stosowanych w  ruchu zakładu górniczego,

2) zagadnień związanych z  prowadzeniem ruchu określonego rodzaju zakładów górniczych i wystę pujących w nich zagrożeń — w  stopniu niezbędnym do wykonywania tych czynności. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9443 — Poz. 981



3. Czynności kierownika ruchu, zastępcy kierowni ka ruchu, kierownika działu ruchu oraz zastępcy kie rownika działu ruchu są czynnościami w  kierownic twie ruchu, a czynności kierownika działu ruchu oraz zastępcy kierownika działu ruchu — czynnościami w kierownictwie działu ruchu.

4. Osobami wykonującymi czynności kierownic twa w podmiotach zawodowo trudniących się ratow nictwem górniczym są:

1) kierownik jednostki ratownictwa górniczego oraz kierownik okręgowej stacji ratownictwa górnicze go, a także ich zastępcy — w podmiotach wykonu jących czynności dla podziemnych zakładów gór niczych;

2) kierownik jednostki ratownictwa górniczego oraz jego zastępca — w  podmiotach wykonujących czynności dla zakładów górniczych innych niż podziemne zakłady górnicze.

5. Osobami wykonującymi czynności specjalistów w  podmiotach zawodowo trudniących się ratownic twem górniczym są:

1) kierownik dyżurujących zawodowych zastępów ra towniczych oraz kierownik zawodowych pogotowi specjalistycznych — w podmiotach wykonujących czynności dla podziemnych zakładów górniczych;

2) kierownik oddziału terenowego jednostki ratow nictwa górniczego oraz kierownik zawodowych pogotowi specjalistycznych — w podmiotach wy konujących czynności dla zakładów górniczych innych niż podziemne zakłady górnicze.

6. Osobami wykonującymi czynności specjali styczne w ruchu zakładu górniczego są:

1) w podziemnych zakładach górniczych: a) górnik strzałowy, b) wydawca środków strzałowych, c) instruktor strzałowy, d) sygnalista szybowy, e) maszynista maszyn wyciągowych, f) rewident urządzeń wyciągowych, g) operator: samojezdnych maszyn przodkowych, maszyn do robót strzałowych, maszyn do ob rywki, maszyn do stawiania obudowy podpo rowej lub maszyn do stawiania obudowy kotwowej, h) operator: pojazdów pozaprzodkowych i samo jezdnych maszyn pomocniczych, pojazdów do przewozu osób lub pojazdów do przewozu środków strzałowych, i) maszynista: lokomotyw pod ziemią, kolejek podwieszanych pod ziemią lub kolejek spągo wych pod ziemią, j) rewident urządzeń systemów łączności, alar mowania i bezpieczeństwa, k) spawacz, l) elektromonter maszyn i  urządzeń elektrycz nych o napięciu do 1 kV, m) elektromonter maszyn i  urządzeń elektrycz nych o napięciu powyżej 1 kV;

2) w odkrywkowych zakładach górniczych: a) strzałowy, b) wydawca środków strzałowych, c) spawacz, d) elektromonter maszyn i urządzeń elektrycznych o napięciu do 1 kV, e) elektromonter maszyn i urządzeń elektrycznych o napięciu powyżej 1 kV;

3) w  zakładach górniczych wydobywających kopali ny otworami wiertniczymi: a) strzałowy, b) wydawca środków strzałowych, c) spawacz, d) elektromonter maszyn i urządzeń elektrycznych o napięciu do 1 kV, e) elektromonter maszyn i urządzeń elektrycznych o napięciu powyżej 1 kV, f) mechanik wiertni, g) operator agregatów cementacyjnych, zasobni ków oraz urządzeń do intensyfikacji wydobycia ropy naftowej i gazu ziemnego. Art. 54. 

1. Wykonywanie czynności, o których mo wa w art. 53 ust. 1 pkt 1—9, wymaga posiadania kwa lifikacji ogólnych i zawodowych.

2. Kwalifikacjami ogólnymi są:

1) w przypadku czynności, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1—4 — znajomość: a) przepisów prawa geologicznego i  górniczego oraz innych przepisów stosowanych w  ruchu zakładu górniczego, b) zagadnień związanych z  prowadzeniem ruchu określonego rodzaju zakładów górniczych i wy stępujących w nich zagrożeń — w  stopniu niezbędnym do wykonywania tych czynności;

2) w przypadku czynności, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 5 — znajomość zagadnień niezbędnych do wykonywania czynności mierniczego górnicze go, czynności w wyższym dozorze ruchu zakładu górniczego oraz czynności w kierownictwie ruchu odkrywkowego zakładu górniczego wydobywają cego bez użycia środków strzałowych kopaliny inne niż węgiel brunatny;

3) w przypadku czynności, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 6 — znajomość zagadnień niezbędnych do wykonywania czynności geologa górniczego, czynności w wyższym dozorze ruchu zakładu gór niczego oraz czynności w kierownictwie ruchu od krywkowego zakładu górniczego wydobywające go bez użycia środków strzałowych kopaliny inne niż węgiel brunatny;

4) w przypadku czynności, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 7 — znajomość zagadnień niezbędnych do wykonywania czynności geofizyka górniczego oraz czynności w  wyższym dozorze ruchu pod ziemnego zakładu górniczego; Dziennik Ustaw Nr 163 — 9444 — Poz. 981



5) w przypadku czynności, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 8 i 9 — znajomość: a) przepisów określających zasady prowadzenia ruchu zakładu górniczego oraz prowadzenia akcji ratowniczych i wykonywania prac profilak tycznych w tym zakładzie, b) organizacji i zadań ratownictwa górniczego, c) wyposażenia jednostek ratownictwa górnicze go, d) metod prowadzenia akcji ratowniczych i wyko nywania prac profilaktycznych, e) metod prowadzenia szkoleń i ćwiczeń ratowni czych, f) zasad udzielania pomocy przedmedycznej, g) działalności pogotowi specjalistycznych.

3. Kwalifikacjami zawodowymi są:

1) tytuły zawodowe lub dyplomy potwierdzające kwalifikacje zawodowe w  zawodach wymienio nych w przepisach wydanych na podstawie art. 69 ust. 1 pkt 2, ukończenie określonych w tych przepi sach studiów wyższych lub określonych w  tych przepisach studiów podyplomowych;

2) w  przypadkach określonych w  przepisach wyda nych na podstawie art. 69 ust. 1 pkt 2 — posiada nie odpowiednich kwalifikacji w zawodzie lub od powiednich uprawnień zawodowych;

3) odbycie, również przed uzyskaniem kwalifikacji za wodowych, praktyki: a) w zakresie czynności, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1—4, lub w ruchu zakładu górniczego, zakładu wykonującego roboty geologiczne lub zakładu prowadzącego działalność określoną w art. 2 ust. 1, b) w zakresie czynności, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 4 albo ust. 2, lub w ruchu zakładu gór niczego, zakładu wykonującego roboty geo logiczne lub zakładu prowadzącego działalność określoną w art. 2 ust. 1 — w przypadku czynno ści, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 3, c) mierniczej, d) geologicznej, e) geofizycznej, f) ratowniczej — określonej w przepisach wydanych na podsta wie art. 69 ust. 1 pkt 2 czasem jej trwania oraz ro dzajem wykonywanych czynności. Art. 55. 

1. Praktyką w zakresie czynności, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1—4 i ust. 2, lub w ruchu za kładu górniczego, zakładu wykonującego roboty geo logiczne lub zakładu prowadzącego działalność okreś loną w art. 2 ust. 1 jest okres pracy:

1) w dziale ruchu lub specjalności technicznej: a) w  zakładach górniczych prowadzących działal ność tą samą metodą lub b) w zakładach wykonujących roboty geologiczne tą samą metodą, lub c) w zakładach prowadzących ten sam rodzaj dzia łalności określonej w art. 2 ust. 1, lub d) w podmiotach wykonujących w zakresie swojej działalności zawodowej powierzone im czynno ści w ruchu zakładu górniczego prowadzącego działalność tą samą metodą;

2) pod ziemią, jeżeli czynności w  kierownictwie ru chu lub wyższym dozorze ruchu mają być wykony wane w ruchu zakładu górniczego pod ziemią.

2. Co najmniej połowa praktyki w zakresie czynno ści, o których mowa w art. 53 ust. 2, obejmuje okres pracy w średnim dozorze ruchu.

3. Praktyką mierniczą jest okres pracy w zakresie miernictwa górniczego w:

1) zakładzie górniczym;

2) podmiocie wykonującym w  zakresie swojej dzia łalności zawodowej powierzone mu czynności w ruchu zakładu górniczego.

4. Praktyką geologiczną jest okres pracy w zakresie geologii górniczej w:

1) zakładzie górniczym;

2) podmiocie wykonującym w  zakresie swojej dzia łalności zawodowej powierzone mu czynności w ruchu zakładu górniczego.

5. Praktyką geofizyczną jest okres pracy w zakresie geofizyki górniczej w:

1) zakładzie górniczym;

2) podmiocie wykonującym w  zakresie swojej dzia łalności zawodowej powierzone mu czynności w ruchu zakładu górniczego.

6. Praktyką ratowniczą jest, w zależności od rodza ju czynności, okres pracy:

1) w służbach ratownictwa górniczego przedsiębior cy w określonym w art. 53 ust. 4 i 5 rodzaju zakła du górniczego;

2) na stanowisku ratownika górniczego w określonym w art. 53 ust. 4 i 5 rodzaju zakładu górniczego;

3) na stanowisku zawodowego ratownika górniczego w podmiotach zawodowo trudniących się ratow nictwem górniczym, wykonujących czynności ra townictwa górniczego dla określonego w  art.  53 ust. 4 i 5 rodzaju zakładu górniczego;

4) na stanowisku kierownictwa lub specjalistów w podmiotach zawodowo trudniących się ratow nictwem górniczym, wykonujących czynności ra townictwa górniczego dla określonego w  art.  53 ust. 4 i 5 rodzaju zakładu górniczego.

7. Praktyką w  zakresie uregulowanym niniejszym rozdziałem są również okresy pracy w organach nadzo ru górniczego lub w innych organach nadzoru i kontro li warunków pracy, obejmujące wykonywanie nadzoru i kontroli nad czynnościami określonymi w art. 53. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9445 — Poz. 981

Art. 5

6. Wykonywanie czynności, o których mowa w art. 53 ust. 6, wymaga:

1) posiadania wykształcenia, przez: a) ukończenie szkoły ponadpodstawowej lub po nadgimnazjalnej o profilu ogólnym albo b) ukończenie szkoły ponadpodstawowej i  posia danie tytułu kwalifikacyjnego w zawodzie okreś lonym w  klasyfikacji zawodów szkolnictwa za wodowego w  grupie „technicy” lub w  grupie „robotnicy przemysłowi i rzemieślnicy”, albo c) ukończenie szkoły ponadgimnazjalnej i posiada nie kwalifikacji w zawodzie określonym w klasy fikacji zawodów szkolnictwa zawodowego w  grupie „technicy” lub w  grupie „robotnicy przemysłowi i rzemieślnicy”;

2) odbycia praktyki, określonej w  przepisach wyda nych na podstawie art. 69 ust. 1 pkt 2 stażem pracy lub okresem szkolenia praktycznego na stanowi sku oraz rodzajem wykonywanych czynności;

3) odbycia kursu specjalistycznego określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 69 ust. 1 pkt 2 lub — w przypadku czynności wymienionych w art. 53 ust. 6 pkt 1 lit. a—c i j—m, pkt 2 lit. a—c i pkt 3 lit. a—e — odbywania tego kursu z częstotli wością określoną w tych przepisach;

4) posiadania dodatkowych kwalifikacji określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 69 ust. 1 pkt 2 — w  przypadku czynności wymienionych w art. 53 ust. 6 pkt 1 lit. k—m, pkt 2 lit. c—e i pkt 3 lit. c—e;

5) posiadania aktualnego orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak zaburzeń psychicznych, o  których mowa w  ustawie z  dnia 19 sierpnia 1994  r. o  ochronie zdrowia psychicznego (Dz.  U. Nr  111, poz.  535, z  późn. zm.6)), lub aktualnego orzeczenia psychologicznego stwierdzającego brak istotnych zaburzeń funkcjonowania psycho logicznego; zakres i  częstotliwość badań dla po szczególnych czynności określają przepisy wyda ne na podstawie art. 69 ust. 1 pkt 2;

6) posiadania minimalnego wieku określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 69 ust. 1 pkt 2. Art.  57. 

1. Ukończenie studiów wyższych doku mentuje się dyplomem ich ukończenia, potwierdzają cym uzyskanie tytułu zawodowego.

2. Zakres ukończonych studiów wyższych doku mentuje się na podstawie nazw kierunków studiów, określonych w  przepisach wydanych na podstawie art.  9 pkt 1 ustawy z  dnia 27 lipca 2005  r. — Prawo o  szkolnictwie wyższym (Dz.  U. Nr  164, poz.  1365, z późn. zm.7)) oraz grup treści kierunkowych kształce nia, określonych w przepisach wydanych na podsta wie art. 9 pkt 2 tej ustawy.

3. Jeżeli standardy kształcenia dla określonego kierunku studiów wyższych wprowadzają lub wpro wadzały możliwość ukończenia specjalności lub spe cjalizacji w ramach tego kierunku, zakresem ukończo nych studiów jest ta specjalność lub specjalizacja, określone w dyplomie ukończenia studiów.

4. Ukończenie studiów podyplomowych doku mentuje się świadectwem ich ukończenia.

5. Ukończenie szkoły ponadpodstawowej lub po nadgimnazjalnej o profilu ogólnym dokumentuje się świadectwem jej ukończenia.

6. Posiadanie kwalifikacji zawodowych dokumen tuje się świadectwem lub dyplomem uzyskania tytułu zawodowego albo dyplomem potwierdzającym kwali fikacje zawodowe.

7. Odbycie kursu specjalistycznego dokumentuje się zaświadczeniem o jego ukończeniu. Art. 58. 

1. Stwierdzenie kwalifikacji do wykonywa nia czynności:

1) kierowników działów ruchu: górniczego, techniki strzałowej, tąpań, wentylacji, energomechaniczne go, energomechanicznego do spraw obiektów podstawowych, mierniczego, geologicznego oraz ochrona środowiska, a  także czynności w  wyż szym dozorze ruchu w  specjalności: górniczej, geofizycznej, górnicze wyciągi szybowe, mecha nicznej — maszyn i urządzeń dołowych, elektrycz nej — maszyn i  urządzeń dołowych, elektrycznej — teletechnicznej i  automatyki, mierniczej, geo logicznej, budowlanej oraz ochrona środowiska — w podziemnych zakładach górniczych wydobywa jących węgiel kamienny, w  podziemnych zakła dach górniczych wydobywających rudy metali, w podziemnych zakładach górniczych wydobywa jących kopaliny inne niż węgiel kamienny i  rudy metali, w  zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie odpadów metodą pod ziemną, w  zakładach wykonujących roboty geo logiczne metodą podziemną albo w  poszczegól nych rodzajach zakładów prowadzących działal ność określoną w art. 2 ust. 1,

2) w średnim oraz niższym dozorze ruchu w specjal ności: górniczej, geofizycznej, górnicze wyciągi szybowe, mechanicznej — maszyn i urządzeń do łowych, elektrycznej — maszyn i  urządzeń doło wych, elektrycznej — teletechnicznej i automatyki, mierniczej, geologicznej, budowlanej oraz ochro na środowiska — w podziemnych zakładach górni czych wydobywających węgiel kamienny, w pod

6) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 554 i Nr 113, poz. 731, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 11, poz. 95, z 2000 r. Nr 120, poz. 1268, z  2005  r. Nr  141, poz.  1183, Nr  167, poz.  1398 i  Nr  175, poz.  1462, z  2007  r. Nr  112, poz.  766 i  Nr  121, poz.  831, z 2008 r. Nr 180, poz. 1108, z 2009 r. Nr 76, poz. 641 i Nr 98, poz. 817, z 2010 r. Nr 107, poz. 679 i Nr 182, poz. 1228 oraz z 2011 r. Nr 6, poz. 19, Nr 112, poz. 654 i Nr 122, poz. 696.

7) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 46, poz. 328, Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 144, poz.  1043 i  Nr  227, poz.  1658, z  2007  r. Nr  80, poz.  542, Nr  120, poz.  818, Nr  176, poz.  1238 i  1240 i Nr  180, poz. 1280, z 2008 r. Nr 70, poz. 416, z 2009 r. Nr 68, poz. 584, Nr 157, poz. 1241, Nr 161, poz. 1278 i Nr 202, poz. 1553, z 2010 r. Nr 57, poz. 359, Nr 75, poz. 471, Nr 96, poz. 620 i  Nr  127, poz.  857 oraz z  2011  r. Nr  45, poz.  235, Nr  84, poz. 455 i Nr 112, poz. 654. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9446 — Poz. 981

ziemnych zakładach górniczych wydobywających rudy metali oraz w podziemnych zakładach górni czych wydobywających kopaliny inne niż węgiel i rudy metali,

3) kierownika ruchu — w  odkrywkowych zakładach górniczych wydobywających węgiel brunatny lub wydobywających kopaliny z  użyciem środków strzałowych, w  odkrywkowych zakładach górni czych wydobywających bez użycia środków strza łowych kopaliny inne niż węgiel brunatny albo w  zakładach wykonujących roboty geologiczne metodą odkrywkową, kierowników działów ruchu: górniczego, energomechanicznego, mierniczego, geologicznego oraz ochrona środowiska — w od krywkowych zakładach górniczych wydobywają cych węgiel brunatny lub wydobywających kopali ny z użyciem środków strzałowych albo w  zakła dach wykonujących roboty geologiczne metodą odkrywkową, kierowników działów ruchu: górni czego, energomechanicznego oraz ochrona środo wiska — w  odkrywkowych zakładach górniczych wydobywających bez użycia środków strzałowych kopaliny inne niż węgiel brunatny, a także czynno ści w wyższym dozorze ruchu w specjalności: gór niczej, mierniczej, geologicznej, budowlanej oraz ochrona środowiska — w  odkrywkowych zakła dach górniczych wydobywających węgiel brunat ny lub wydobywających kopaliny z użyciem środ ków strzałowych, w odkrywkowych zakładach gór niczych wydobywających bez użycia środków strzałowych kopaliny inne niż węgiel brunatny albo w zakładach wykonujących roboty geologicz ne metodą odkrywkową,

4) kierownika ruchu oraz kierowników działów ruchu: górniczego, energomechanicznego, mierniczego, geologicznego oraz ochrona środowiska, a  także czynności w wyższym dozorze ruchu w specjalno ści: górniczej, mierniczej, geologicznej, budowla nej oraz ochrona środowiska — w zakładach gór niczych wydobywających węglowodory otworami wiertniczymi, w zakładach górniczych wydobywa jących otworami wiertniczymi kopaliny inne niż węglowodory, w zakładach górniczych prowadzą cych podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji albo w zakładach górniczych prowadzą cych podziemne składowanie odpadów metodą otworową,

5) kierownika ruchu oraz kierowników działów ruchu: wiertniczego, geofizyka i technika strzałowa, ener gomechanicznego, mierniczego, geologicznego oraz ochrona środowiska, a  także czynności w wyższym dozorze ruchu w specjalności: wiertni czej, geofizyka i  technika strzałowa, mierniczej, geologicznej, budowlanej oraz ochrona środowi ska — w  zakładach wykonujących roboty geo logiczne metodą otworową — następuje w drodze świadectwa wydanego przez dyrektora okręgowego urzędu górniczego.

2. Stwierdzenie kwalifikacji do wykonywania czyn ności:

1) kierownika ruchu podziemnego zakładu górnicze go — w podziemnych zakładach górniczych wydo bywających węgiel kamienny, w podziemnych za kładach górniczych wydobywających rudy metali, w podziemnych zakładach górniczych wydobywa jących kopaliny inne niż węgiel kamienny i  rudy metali, w  zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie odpadów metodą pod ziemną, w zakładach wykonujących roboty geolo giczne metodą podziemną albo w poszczególnych rodzajach zakładów prowadzących działalność określoną w art. 2 ust. 1,

2) mierniczego górniczego — w  zakładach górni czych oraz zakładach prowadzących działalność określoną w art. 2 ust. 1 albo w zakładach górni czych innych niż podziemne zakłady górnicze,

3) geologa górniczego — w  zakładach górniczych oraz zakładach prowadzących działalność określo ną w  art.  2 ust.  1 albo w  zakładach górniczych innych niż podziemne zakłady górnicze,

4) geofizyka górniczego w  podziemnych zakładach górniczych,

5) kierownika jednostki ratownictwa górniczego albo kierownika okręgowej stacji ratownictwa górnicze go — w  podmiotach zawodowo trudniących się ratownictwem górniczym, wykonujących czynno ści dla podziemnych zakładów górniczych, albo kierownika jednostki ratownictwa górniczego — w podmiotach zawodowo trudniących się ratow nictwem górniczym, wykonujących czynności dla zakładów górniczych innych niż podziemne zakła dy górnicze — następuje w drodze świadectwa wydanego przez Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego. Art. 59. 

1. Stwierdzenie kwalifikacji do wykonywa nia czynności kierownika ruchu zakładu górniczego albo zakładu, kierowników działów ruchu zakładu gór niczego albo zakładu, kierownika jednostki ratownic twa górniczego oraz kierownika okręgowej stacji ra townictwa górniczego — w  podmiotach zawodowo trudniących się ratownictwem górniczym, wykonują cych czynności dla podziemnych zakładów górniczych, a  także kierownika jednostki ratownictwa górniczego — w podmiotach zawodowo trudniących się ratownic twem górniczym, wykonujących czynności dla zakła dów górniczych innych niż podziemne zakłady górni cze, stanowi równocześnie stwierdzenie kwalifikacji do wykonywania czynności zastępców tych osób.

2. Stwierdzenie kwalifikacji do wykonywania czyn ności kierownika ruchu, kierownika działu ruchu oraz w wyższym dozorze ruchu w odkrywkowych zakładach górniczych wydobywających węgiel brunatny lub wy dobywających kopaliny z  użyciem środków strzało wych stanowi równocześnie stwierdzenie kwalifikacji do wykonywania czynności tego samego szczebla oraz w  tej samej specjalności w odkrywkowych zakładach górniczych wydobywających bez użycia środków strzałowych kopaliny inne niż węgiel brunatny.

3. Stwierdzenie kwalifikacji do wykonywania czyn ności mierniczego górniczego lub geologa górniczego stanowi równocześnie stwierdzenie kwalifikacji do wykonywania czynności w  kierownictwie ruchu oraz w  wyższym dozorze ruchu w  odkrywkowych zakła dach górniczych wydobywających bez użycia środ ków strzałowych kopaliny inne niż węgiel brunatny, a  także w wyższym dozorze ruchu w pozostałych ro dzajach zakładów górniczych. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9447 — Poz. 981



4. Stwierdzenie kwalifikacji do wykonywania czyn ności geofizyka górniczego w podziemnych zakładach górniczych stanowi równocześnie stwierdzenie kwali fikacji do wykonywania czynności w wyższym dozorze ruchu w tych zakładach górniczych. Art. 60. 

1. Osoba posiadająca stwierdzone kwalifi kacje do wykonywania czynności kierownika ruchu określonego w art. 58 rodzaju zakładu górniczego albo zakładu oraz kwalifikacje zawodowe wymagane od kierownika określonego w art. 58 ust. 1 działu ruchu zakładu górniczego albo zakładu może wykonywać czynności w kierownictwie ruchu tego zakładu górni czego albo zakładu bez stwierdzenia kwalifikacji do wykonywania tych czynności.

2. Osoba posiadająca stwierdzone kwalifikacje do wykonywania czynności w kierownictwie określonego w art.  58 ust.  1 działu ruchu, w określonej w art.  58 ust. 1 pkt 1 i 3—5 specjalności w wyższym dozorze ru chu zakładu górniczego albo zakładu albo w określo nej w art. 58 ust. 1 pkt 2 specjalności w średnim albo niższym dozorze ruchu podziemnego zakładu górni czego może wykonywać czynności na stanowisku obejmującym więcej niż jeden z  tych rodzajów czyn ności bez stwierdzenia kwalifikacji do wykonywania pozostałych czynności.

3. Osoba posiadająca stwierdzone kwalifikacje do wykonywania określonych czynności w kierownictwie ruchu albo w  wyższym dozorze ruchu w  zakładach górniczych wydobywających węglowodory otworami wiertniczymi albo zakładach górniczych wydobywają cych otworami wiertniczymi kopaliny inne niż węglo wodory może wykonywać te czynności w odkrywko wych zakładach górniczych wydobywających kopali ny lecznicze bez stwierdzenia kwalifikacji do ich wyko nywania w odkrywkowych zakładach górniczych wy dobywających bez użycia środków strzałowych kopa liny inne niż węgiel brunatny.

4. Osoba posiadająca stwierdzone kwalifikacje do wykonywania czynności w  wyższym dozorze ruchu w odkrywkowych zakładach górniczych wydobywają cych węgiel brunatny lub wydobywających kopaliny z  użyciem środków strzałowych albo w  odkrywko wych zakładach górniczych wydobywających bez uży cia środków strzałowych kopaliny inne niż węgiel bru natny może wykonywać czynności w  kierownictwie ruchu w odkrywkowych zakładach górniczych wydo bywających kopaliny na podstawie koncesji udzielo nej przez starostę bez stwierdzenia kwalifikacji do wy konywania czynności w  kierownictwie ruchu w  od krywkowych zakładach górniczych wydobywających bez użycia środków strzałowych kopaliny inne niż wę giel brunatny. Rozdział 3 Postępowanie w sprawie stwierdzenia kwalifikacji Art. 61. 

1. Stwierdzenie kwalifikacji, o których mo wa w art. 50 i 58, następuje na wniosek osoby ubiega jącej się o stwierdzenie kwalifikacji, zwanej dalej „kan dydatem”, po przeprowadzeniu egzaminu.

2. Wniosek o stwierdzenie kwalifikacji określa:

1) imię i nazwisko kandydata;

2) numer PESEL — jeżeli kandydat posiada;

3) numer i serię dowodu osobistego lub innego do kumentu stwierdzającego tożsamość kandydata;

4) adres zamieszkania kandydata;

5) kwalifikacje, o  których stwierdzenie ubiega się kandydat;

6) wykształcenie kandydata;

7) opis doświadczenia zawodowego, ze szczególnym uwzględnieniem kwalifikacji, o których stwierdze nie ubiega się kandydat.

3. Do wniosku o stwierdzenie kwalifikacji dołącza się:

1) odpis albo uwierzytelnioną kopię dokumentu po twierdzającego wykształcenie niezbędne do stwierdzenia kwalifikacji;

2) dowody odbycia praktyki, w  szczególności świa dectwo pracy, zaświadczenie o zatrudnieniu, opi nię o przebiegu pracy zawodowej, a w przypadku kwalifikacji do wykonywania, dozorowania i kiero wania pracami geologicznymi — także wykaz opracowań sporządzonych z udziałem kandydata, potwierdzony przez podmiot, na rzecz którego sporządzono te opracowania, lub archiwum geo logiczne, w którym przechowuje się te opracowa nia.

4. Jeżeli kandydat posiada inne kwalifikacje wy magane przepisami wydanymi na podstawie art.  69 ust.  1 pkt 2, we wniosku o  stwierdzenie kwalifikacji określa się ich rodzaj oraz datę uzyskania. Art. 6

2. Organ właściwy do stwierdzenia kwalifika cji:

1) dopuszcza kandydata do egzaminu po ustaleniu, że kandydat spełnia wymagania dla określonej we wniosku kategorii kwalifikacji do wykonywania, dozorowania i kierowania pracami geologicznymi albo posiada wymagane kwalifikacje zawodowe, oraz zawiadamia pisemnie komisję egzaminacyjną o dopuszczeniu kandydata do egzaminu;

2) odmawia, w drodze decyzji, dopuszczenia do eg zaminu, w  przypadku ustalenia, że kandydat nie spełnia wymagań dla określonej we wniosku kate gorii kwalifikacji do wykonywania, dozorowania i  kierowania pracami geologicznymi albo nie po siada kwalifikacji zawodowych. Art. 63. 

1. Organy właściwe do stwierdzenia kwali fikacji powołują komisje egzaminacyjne.

2. W przypadku kwalifikacji do wykonywania, do zorowania i kierowania pracami geologicznymi termi ny składania wniosków o  stwierdzenie kwalifikacji oraz terminy i  miejsca przeprowadzenia egzaminów ustalają organy właściwe do stwierdzenia kwalifikacji. Informacje w tych sprawach zamieszcza się na stronie Biuletynu Informacji Publicznej organu właściwego do stwierdzenia kwalifikacji, co najmniej na 30  dni przed wyznaczonym dniem egzaminu. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9448 — Poz. 981



3. W przypadku kwalifikacji w zakresie górnictwa i  ratownictwa górniczego o  terminie i  miejscu prze prowadzenia egzaminu komisja egzaminacyjna za wiadamia pisemnie kandydata, co najmniej na 14 dni przed wyznaczonym dniem egzaminu.

4. Kandydat przed przystąpieniem do egzaminu przekazuje komisji egzaminacyjnej dowód uiszczenia opłaty egzaminacyjnej. Art. 6

4. Podczas egzaminu sprawdzeniu podlega:

1) w  przypadku kwalifikacji do wykonywania, dozo rowania i  kierowania pracami geologicznymi — znajomość przez kandydata przepisów prawa geo logicznego i górniczego w kategorii I—XII, prawa wodnego w kategorii IV i V, prawa budowlanego w kategorii VI i VII oraz przepisów prawa ochrony środowiska w  kategorii I—X, a  także posiadanie przez kandydata umiejętności praktycznego zasto sowania wiedzy zawodowej — w zakresie niezbęd nym do wykonywania czynności objętych kwalifi kacjami;

2) w przypadku kwalifikacji w zakresie górnictwa i ra townictwa górniczego — posiadanie przez kandy data kwalifikacji ogólnych. Art. 65. 

1. Egzamin przeprowadza zespół egzami nacyjny złożony z osób wchodzących w skład komisji egzaminacyjnej.

2. Egzamin przeprowadza się oddzielnie dla każde go rodzaju kwalifikacji.

3. Egzamin składa się z etapu pisemnego i ustnego.

4. Egzamin w ramach postępowania o stwierdze nie kwalifikacji przez dyrektora okręgowego urzędu górniczego jest przeprowadzany w formie ustnej.

5. Do etapu ustnego dopuszcza się osoby, które w etapie pisemnym odpowiedziały poprawnie na co najmniej 75% pytań.

6. Wynik egzaminu określa się jako „pozytywny” albo „negatywny”.

7. O wyniku egzaminu zespół egzaminacyjny roz strzyga większością głosów. W przypadku równej licz by głosów o  wyniku egzaminu decyduje przewodni czący zespołu egzaminacyjnego.

8. Kandydat, który uzyskał negatywny wynik egza minu, może przystąpić do ponownego egzaminu nie wcześniej niż po upływie 6 miesięcy od dnia, w któ rym przeprowadzono egzamin.

9. Wniosek o przeprowadzenie ponownego egza minu składa się nie później niż przed upływem roku od dnia pierwszego egzaminu. Wniosek ten zawiera:

1) imię i nazwisko kandydata;

2) adres zamieszkania kandydata;

3) oznaczenie postępowania w sprawie stwierdzenia kwalifikacji, w którym kandydat został dopuszczo ny do egzaminu.

10. Kandydat przed przystąpieniem do ponowne go egzaminu przekazuje komisji egzaminacyjnej do wód uiszczenia opłaty egzaminacyjnej. 1

1. W przypadku kwalifikacji:

1) do wykonywania, dozorowania i  kierowania pra cami geologicznymi ten, kto nie przystąpił do eg zaminu, zachowuje prawo do przystąpienia do niego w najbliższym terminie;

2) w  zakresie górnictwa i  ratownictwa górniczego, komisja egzaminacyjna zawiadamia pisemnie kan dydata, który nie przystąpił do egzaminu, co naj mniej na 14 dni przed wyznaczonym drugim ter minem egzaminu, o terminie i miejscu przeprowa dzenia egzaminu. Art.  66. 

1. Opłata egzaminacyjna wynosi 250  zł, a opłata za wydanie świadectwa stwierdzającego kwa lifikacje — 30 zł.

2. Opłaty, o których mowa w ust. 1, wnosi się na rachunek bankowy lub gotówką do kasy urzędu orga nu, przy którym działa komisja egzaminacyjna.

3. Opłaty, o których mowa w ust. 1, są przekazywa ne na rachunek dochodów budżetu państwa, zgodnie z przepisami w sprawie szczegółowego sposobu wy konywania budżetu państwa.

4. Opłaty, o których mowa w ust. 1, podlegają co rocznej zmianie stosownie do średniorocznego wskaź nika cen towarów i  usług konsumpcyjnych ogółem, planowanego w ustawie budżetowej na dany rok ka lendarzowy.

5. Na podstawie wskaźnika, o  którym mowa w  ust.  4, minister właściwy do spraw środowiska ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzę dowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” stawki opłat, o których mowa w ust. 1, obowiązujące w  następnym roku kalendarzowym, zaokrąglając je w górę do pełnych groszy. Art. 6

7. Osoby wchodzące w skład komisji egzami nacyjnej otrzymują wynagrodzenie za udział w prze prowadzeniu egzaminu. Art.  6

8. Koszty związane z  przeprowadzeniem egzaminów, w  tym koszty wynagrodzenia, o  którym mowa w art. 67, pokrywa się ze środków zaplanowa nych w  budżecie państwa, w  częściach właściwych dysponentów. Art. 69. 

1. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia:

1) wymagania dla poszczególnych kategorii kwalifi kacji do wykonywania, dozorowania i kierowania pracami geologicznymi;

2) kwalifikacje zawodowe, które są obowiązane po siadać osoby wykonujące czynności, o  których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1—9, oraz wymagania w zakresie określonym w art. 56 pkt 2—6, które są obowiązane spełniać osoby wykonujące czynno ści, o których mowa w art. 53 ust. 6; Dziennik Ustaw Nr 163 — 9449 — Poz. 981



3) wymagania dotyczące ustalania składów komisji egzaminacyjnej i zespołu egzaminacyjnego;

4) wysokość wynagrodzenia przysługującego oso bom wchodzącym w skład komisji egzaminacyjnej;

5) wzór świadectwa stwierdzającego kwalifikacje.

2. Określając wymagania, o  których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw środowiska bę dzie kierował się odpowiednio potrzebą zapewnienia adekwatności składów komisji egzaminacyjnych do zakresu wymagań podlegających sprawdzeniu pod czas egzaminu, potrzebami ustalenia wynagrodzenia odpowiadającego nakładowi pracy osób wchodzą cych w  skład komisji egzaminacyjnej, komunikatyw ności treści oraz wzorów świadectw stwierdzających kwalifikacje, zapewnienia prawidłowego wykonywa nia czynności zawodowych, a dodatkowo w przypad ku kwalifikacji w zakresie górnictwa i ratownictwa gór niczego — potrzebą zapewnienia wysokiego poziomu bezpieczeństwa w zakładach górniczych, a także ade kwatności kwalifikacji zawodowych i  wymagań do usytuowania w  schemacie organizacyjnym zakładu górniczego, zakładu albo podmiotu zawodowo trud niącego się ratownictwem górniczym oraz rodzaju za grożeń związanych z wykonywaniem tych czynności. Art. 70. 

1. Wykaz osób, którym stwierdzono kwali fikacje określone w art. 50 i 58, zamieszcza się i aktua lizuje na stronach Biuletynu Informacji Publicznej organów właściwych do ich stwierdzenia.

2. W wykazie, o którym mowa w ust. 1, zamieszcza się imię i nazwisko osoby oraz rodzaj stwierdzonych kwalifikacji. Rozdział 4 Rzeczoznawcy Art. 71. 

1. O nadanie uprawnień rzeczoznawcy do spraw ruchu zakładu górniczego może ubiegać się osoba fizyczna, która:

1) korzysta z pełni praw publicznych;

2) posiada: a) dyplom ukończenia studiów wyższych w zakre sie nauk technicznych, b) w zakresie czynności, w których mają być wyko nywane zadania rzeczoznawcy — stwierdzenie kwalifikacji co najmniej osoby wyższego dozoru ruchu i  po uzyskaniu tego stwierdzenia nie mniej niż 5 lat praktyki w kierownictwie ruchu lub w wyższym dozorze ruchu odpowiedniego rodzaju zakładu górniczego albo co najmniej stopień naukowy doktora w dyscyplinie nauko wej i nie mniej niż 5 lat praktyki naukowej.

2. O  nadanie uprawnień rzeczoznawcy do spraw ruchu zakładu górniczego może ubiegać się osoba prawna, która:

1) posiada zaplecze techniczne i organizację zapew niające jej bezstronność i  rzetelność oraz dostęp do laboratorium badawczego wyposażonego w  urządzenia niezbędne do wykonywania badań i sporządzania opinii w sprawach dotyczących ru chu zakładu górniczego;

2) zatrudnia co najmniej jedną osobę fizyczną, speł niającą wymagania określone w ust. 1, która będzie wykonywała badania i sporządzała opinie w spra wach dotyczących ruchu zakładu górniczego. Art.  7

2. Uprawnienia rzeczoznawcy do spraw ru chu zakładu górniczego nadaje się w  następujących grupach:

1) grupa I — maszyny wyciągowe: a) część mechaniczna, b) część elektryczna,

2) grupa II — naczynia wyciągowe,

3) grupa III — zawieszenia naczyń wyciągowych i lin wyciągowych,

4) grupa IV — liny wyciągowe,

5) grupa V — wieże szybowe,

6) grupa VI — koła linowe,

7) grupa VII — zbrojenie szybowe, w  tym sztywne prowadzenie naczyń wyciągowych,

8) grupa VIII — urządzenia do użytku w  przestrze niach zagrożonych wybuchem,

9) grupa IX — urządzenia i sprzęt elektryczny: a) kable i przewody, b) elektronarzędzia, c) sieci elektroenergetyczne,

10) grupa X — urządzenia techniczne: a) urządzenia ciśnieniowe, b) urządzenia dźwignicowe, c) urządzenia transportowe specjalne, 1

1) grupa XI — obudowy zmechanizowane, 1

2) grupa XII — roboty strzałowe, 1

3) grupa XIII — obudowy kotwowe, 1

4) grupa XIV — obudowy szybów, 1

5) grupa XV — zagrożenie metanowe i pyłowe, 1

6) grupa XVI — zagrożenie pożarowe, 1

7) grupa XVII — zagrożenie wodne, 1

8) grupa XVIII — zagrożenie wyrzutem gazów i skał, 1

9) grupa XIX — zagrożenie tąpaniami,

20) grupa XX — zagrożenie klimatyczne, 2

1) grupa XXI — badanie rozwiązań technicznych po przedzających wprowadzanie nowych systemów eksploatacji rud miedzi, cynku i ołowiu lub odmian tych systemów — wskazując zakresy czynności, w których mają być wykonywane zadania rzeczoznawcy do spraw ruchu zakładu górniczego, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 118 ust. 4 oraz art. 120 ust. 1 i 2. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9450 — Poz. 981

Art. 73. 

1. Wniosek osoby ubiegającej się o nada nie uprawnień rzeczoznawcy do spraw ruchu zakładu górniczego zawiera:

1) imię i nazwisko osoby fizycznej albo nazwę osoby prawnej;

2) adres zamieszkania osoby fizycznej albo siedzibę osoby prawnej;

3) wskazanie zakresu uprawnień w sposób określony w art. 72;

4) w przypadku osoby fizycznej: a) oświadczenie o  korzystaniu z  pełni praw pub licznych, b) szczegółowy opis doświadczenia zawodowego albo naukowego;

5) w przypadku osoby prawnej: a) szczegółowy opis zaplecza technicznego i orga nizacji, o których mowa w art. 71 ust. 2 pkt 1, b) wskazanie laboratorium badawczego wyposa żonego w urządzenia niezbędne do wykonywa nia badań i sporządzania opinii w sprawach do tyczących ruchu zakładu górniczego, do którego posiada dostęp, c) imię i  nazwisko zatrudnionej osoby fizycznej, spełniającej wymagania określone w  art.  71 ust. 1, która będzie wykonywała badania i spo rządzała opinie w sprawach dotyczących ruchu zakładu górniczego, a także szczegółowy opis jej doświadczenia zawodowego lub naukowego.

2. Do wniosku o nadanie uprawnień rzeczoznawcy do spraw ruchu zakładu górniczego dołącza się:

1) odpis albo uwierzytelnioną kopię dyplomu ukoń czenia studiów wyższych w  zakresie nauk tech nicznych lub dyplomu doktora w dyscyplinie nau kowej w  zakresie czynności, w  których mają być wykonywane zadania rzeczoznawcy do spraw ru chu zakładu górniczego;

2) świadectwo pracy lub zaświadczenie o zatrudnie niu, potwierdzające doświadczenie zawodowe albo naukowe niezbędne do uzyskania uprawnień rzeczoznawcy do spraw ruchu zakładu górniczego;

3) w przypadku osoby prawnej: a) wskazanie jej formy prawnej oraz dowodu jej ist nienia, w  szczególności wypisu ze stosownego rejestru, oraz wskazanie osób uprawnionych do działania w jej imieniu, przez podanie ich imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego, b) schemat organizacyjny tej osoby, c) oświadczenie zatrudnionej osoby fizycznej, spełniającej wymagania określone w  art.  71 ust. 1, która będzie wykonywała badania i spo rządzała opinie w sprawach dotyczących ruchu zakładu górniczego, o  korzystaniu przez nią z pełni praw publicznych. Art.  7

4. Uprawnienia rzeczoznawcy do spraw ru chu zakładu górniczego nadaje Prezes Wyższego Urzędu Górniczego, w drodze decyzji. Decyzja wska zuje zakres uprawnień w sposób określony w art. 72 oraz okres jej obowiązywania, nie dłuższy niż 5 lat, a w przypadku osób prawnych — także imię i nazwi sko zatrudnionej osoby fizycznej, spełniającej wyma gania określone w art. 71 ust. 1, która będzie wykony wała badania i sporządzała opinie w sprawach doty czących ruchu zakładu górniczego. Wskazanie okresu obowiązywania decyzji następuje na podstawie oceny możliwości prawidłowego wykonywania zadań przez rzeczoznawcę do spraw ruchu zakładu górniczego. Art.  7

5. Rzeczoznawca do spraw ruchu zakładu górniczego niezwłocznie powiadamia Prezesa Wyż szego Urzędu Górniczego o zmianach danych, stano wiących treść wniosku o nadanie uprawnień. Art. 76. 

1. Wykaz osób, którym nadano uprawnie nia rzeczoznawcy do spraw ruchu zakładu górniczego, zamieszcza i aktualizuje w Biuletynie Informacji Pub licznej Prezes Wyższego Urzędu Górniczego.

2. Wykaz, o którym mowa w ust. 1, obejmuje imię i nazwisko osoby fizycznej albo nazwę osoby prawnej, zakres nadanych uprawnień w  sposób określony w art. 72 oraz okres obowiązywania decyzji, a w przy padku osób prawnych — także imię i nazwisko zatrud nionej osoby fizycznej, spełniającej wymagania okreś lone w art. 71 ust. 1, która będzie wykonywała bada nia i sporządzała opinie w sprawach dotyczących ru chu zakładu górniczego. Rozdział 5 Odpowiedzialność zawodowa Art. 77. 

1. W stosunku do osoby, która czynności określone w rozdziałach 1 i 2 wykonuje z rażącym nie dbalstwem, z naruszeniem ustawy lub rażącym naru szeniem wydanych na jej podstawie przepisów, moż na orzec, w drodze decyzji, zakaz ich wykonywania, na okres do 2 lat.

2. Postępowanie w  sprawie, o  której mowa w ust. 1, nie może zostać wszczęte po upływie roku od dnia zaistnienia zdarzenia uzasadniającego wszczęcie postępowania.

3. Zakaz, o którym mowa w ust. 1, nie może zostać orzeczony po upływie 5 lat od dnia zdarzenia, o któ rym mowa w ust. 2.

4. W przypadku wykonywania przez rzeczoznawcę do spraw ruchu zakładu górniczego czynności w  za kresie, w którym nadano uprawnienia, z rażącym nie dbalstwem, z rażącym naruszeniem ustawy lub wyda nych na jej podstawie przepisów, lub utraty wyma gań, o których mowa w art. 71, niezbędnych do uzys kania uprawnień niezwłocznie, w drodze decyzji, cofa się uprawnienia. Art.  78. 

1. Organami właściwymi w  sprawach, o których mowa w art. 77, są:

1) minister właściwy do spraw środowiska wobec osób posiadających kwalifikacje w zakresie wyko nywania i  dozorowania prac geologicznych oraz kierowania tymi pracami;

2) Prezes Wyższego Urzędu Górniczego, w pozosta łym zakresie. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9451 — Poz. 981



2. Informacje o osobach, wobec których orzeczono zakaz wykonywania czynności, są zamieszczane w Biuletynie Informacji Publicznej przez organ, który orzekł zakaz. W  informacjach tych wskazuje się imię i nazwisko osoby, zakres czynności oraz okres, na któ ry orzeczono zakaz.

3. Po upływie okresu, na który orzeczono zakaz wykonywania czynności, właściwy organ z  urzędu usuwa informacje, o których mowa w ust. 2.

4. W przypadku cofnięcia uprawnień rzeczoznawcy do spraw ruchu zakładu górniczego niezwłocznie usu wa się wpis z wykazu, o którym mowa w art. 76 ust. 1. DZIAŁ V Prace geologiczne Rozdział 1 Projektowanie i wykonywanie prac geologicznych Art. 79. 

1. Prace geologiczne z zastosowaniem ro bót geologicznych mogą być wykonywane tylko na podstawie projektu robót geologicznych.

2. Projekt robót geologicznych określa w szczegól ności:

1) cel zamierzonych robót oraz sposób jego osiągnię cia;

2) rodzaj dokumentacji geologicznej mającej po wstać w wyniku robót geologicznych;

3) harmonogram robót geologicznych;

4) przestrzeń, w obrębie której mają być wykonywa ne roboty geologiczne;

5) przedsięwzięcia konieczne ze względu na ochronę środowiska, w  tym wód podziemnych, sposób likwidacji wyrobisk, otworów wiertniczych, rekul tywacji gruntów, a także czynności mające na celu zapobieżenie szkodom powstałym wskutek wyko nywania zamierzonych robót.

3. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania dotyczące projektów robót geologicznych, w tym ro bót, których wykonywanie wymaga uzyskania konce sji, kierując się potrzebami ochrony środowiska, za pewnienia należytego rozpoznania geologicznego oraz wymagań w zakresie bezpieczeństwa. Art.  80. 

1. Projekt robót geologicznych, których wykonywanie nie wymaga uzyskania koncesji, za twierdza organ administracji geologicznej, w  drodze decyzji.

2. We wniosku o zatwierdzenie projektu robót geo logicznych zamieszcza się informację o prawach, jakie przysługują wnioskodawcy do nieruchomości, w gra nicach której roboty te mają być wykonywane.

3. Stronami postępowania o zatwierdzenie projek tu robót geologicznych są właściciele (użytkownicy wieczyści) nieruchomości gruntowych, w  granicach których mają być wykonywane roboty geologiczne. Przepisy art. 41 stosuje się odpowiednio.

4. Projekt przedkłada się do zatwierdzenia w 2 eg zemplarzach.

5. Zatwierdzenie projektu robót geologicznych wy maga opinii wójta (burmistrza, prezydenta miasta).

6. Projekt zatwierdza się na czas oznaczony, nie dłuższy niż 5 lat, w zależności od zakresu i harmono gramu zamierzonych robót geologicznych.

7. Organ administracji geologicznej odmawia za twierdzenia projektu robót geologicznych, jeżeli:

1) projektowane roboty geologiczne naruszałyby wy magania ochrony środowiska;

2) projekt robót geologicznych nie odpowiada wy maganiom prawa.

8. Organ administracji geologicznej, który zatwier dził projekt robót geologicznych, niezwłocznie dorę cza kopię decyzji właściwym miejscowo organom ad ministracji geologicznej oraz nadzoru górniczego. Art. 81. 

1. Ten, kto uzyskał koncesję na poszukiwa nie lub rozpoznawanie złoża kopaliny albo uzyskał de cyzję o  zatwierdzeniu projektu robót geologicznych, zgłasza zamiar rozpoczęcia robót geologicznych właś ciwemu:

1) organowi administracji geologicznej;

2) wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta), a na obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej — terenowemu organowi administracji morskiej;

3) organowi nadzoru górniczego — jeżeli do robót geologicznych stosuje się wymagania dotyczące ruchu zakładu górniczego.

2. Zgłoszenia dokonuje się na piśmie, najpóźniej na 2  tygodnie przed zamierzonym terminem rozpo częcia robót geologicznych, określając zamierzone terminy rozpoczęcia i  zakończenia robót geologicz nych, ich rodzaj i podstawowe dane dotyczące robót geologicznych oraz imiona i nazwiska osób sprawują cych dozór i kierownictwo, a także numery świadectw stwierdzających kwalifikacje do wykonywania tych czynności. Art. 82. 

1. Ten, kto uzyskał koncesję na poszukiwa nie lub rozpoznawanie złoża kopaliny albo uzyskał de cyzję o  zatwierdzeniu projektu robót geologicznych, ma obowiązek:

1) bieżącego dokumentowania przebiegu robót geo logicznych oraz ich wyników;

2) przekazywania właściwemu organowi administra cji geologicznej informacji geologicznych;

3) przekazywania właściwemu organowi administra cji geologicznej próbek uzyskanych w wyniku ro bót geologicznych wraz z  wynikami ich badań, w przypadku: a) poszukiwania lub rozpoznawania złóż kopalin, o których mowa w art. 10 ust. 1, b) wykonania otworów wiertniczych służących rozpoznaniu budowy głębokiego podłoża. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9452 — Poz. 981



2. Obowiązkowi przekazywania próbek mogą pod legać próbki uzyskane w wyniku robót geologicznych w innych przypadkach niż określone w ust. 1 pkt 3, je żeli przedstawiają one wartość naukową.

3. W przypadkach, o których mowa w ust. 2, obo wiązek przekazywania próbek nakłada się w koncesji na poszukiwanie lub rozpoznawanie złoża kopaliny albo decyzji o zatwierdzeniu projektu robót geologicz nych.

4. Zakres i harmonogram przekazywania informa cji geologicznych oraz próbek określa odpowiednio koncesja albo decyzja o zatwierdzeniu projektu robót geologicznych. Art. 83. 

1. Jeżeli wymagają tego potrzeby bezpie czeństwa powszechnego, ochrony środowiska lub rozpoznanie budowy geologicznej kraju, w tym racjo nalnej gospodarki złożami kopalin, właściwy organ administracji geologicznej, w  drodze decyzji, może nakazać temu, kto uzyskał koncesję na poszukiwanie lub rozpoznawanie złoża kopaliny albo decyzję o  za twierdzeniu projektu robót geologicznych, wykona nie, za wynagrodzeniem, dodatkowych czynności, w szczególności robót, badań, pomiarów lub pobrania dodatkowych próbek.

2. Decyzja, o której mowa w ust. 1, zastępuje kon cesję albo projekt robót geologicznych.

3. W  przypadku sporu wysokość wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1, ustala sąd powszechny. Art. 8

4. Ten, kto wykonuje roboty geologiczne, jest obowiązany do zagospodarowania kopaliny wydoby tej lub wydobywającej się samoistnie w czasie ich wy konywania. Przepisy o opłacie eksploatacyjnej stosuje się odpowiednio. Art. 85. 

1. Jeżeli roboty geologiczne obejmują wy łącznie wiercenia w celu wykorzystywania ciepła Zie mi, projekt robót geologicznych nie wymaga zatwier dzenia.

2. Projekt robót geologicznych podlega zgłoszeniu staroście.

3. Rozpoczęcie robót geologicznych może nastą pić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia przedłożenia pro jektu robót geologicznych starosta, w drodze decyzji, nie zgłosi do niego sprzeciwu. Starosta może zgłosić sprzeciw, jeżeli:

1) sposób wykonywania zamierzonych robót geo logicznych zagraża środowisku;

2) projekt robót geologicznych nie odpowiada wy maganiom prawa. Art. 8

6. Do robót geologicznych służących poszu kiwaniu i  rozpoznawaniu złóż kopalin, a  także robót geologicznych służących innym celom wykonywa nych z użyciem środków strzałowych albo wykonywa nych na głębokości większej niż 100 m albo wykony wanych na obszarze górniczym utworzonym w  celu wykonywania działalności metodą robót podziem nych albo metodą otworów wiertniczych stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zakładu górniczego i jego ruchu oraz ratownictwa górniczego. Art. 8

7. Przepisów niniejszego rozdziału nie stosu je się do robót geologicznych wykonywanych na po trzeby ruchu zakładu górniczego. Rozdział 2 Dokumentacja geologiczna i informacja geologiczna Art. 88. 

1. Wyniki prac geologicznych, wraz z  ich interpretacją, określeniem stopnia osiągnięcia zamie rzonego celu wraz z uzasadnieniem, przedstawia się w dokumentacji geologicznej.

2. Dokumentację geologiczną stanowią następują ce rodzaje dokumentacji:

1) geologiczna złoża kopaliny;

2) hydrogeologiczna;

3) geologiczno-inżynierska;

4) inne niż określone w pkt 1—3. Art. 89. 

1. Dokumentację geologiczną złoża kopali ny sporządza się w celu określenia jego granic, zaso bów geologicznych, warunków występowania oraz określenia możliwości wydobycia kopaliny ze złoża.

2. Dokumentacja geologiczna złoża kopaliny okreś la w szczególności:

1) rodzaj, ilość i jakość kopaliny, w tym przez przed stawienie informacji dotyczących kopalin towarzy szących i  współwystępujących użytecznych pier wiastków śladowych oraz występujących w złożu substancji szkodliwych dla środowiska;

2) położenie złoża, jego budowę geologiczną, formę i granice;

3) elementy środowiska otaczającego złoże;

4) hydrogeologiczne i inne geologiczno-górnicze wa runki występowania złoża;

5) stan zagospodarowania powierzchni w  rejonie udokumentowanego złoża;

6) graniczne wartości parametrów definiujących zło że i jego granice.

3. Do sporządzania dokumentacji geologicznej złóż wód leczniczych, wód termalnych i solanek stosuje się wymagania dotyczące dokumentacji hydrogeologicz nej.

4. Jeżeli dokumentacja geologiczna złoża kopaliny ma być podstawą uzyskania koncesji, rozpoznanie zło ża następuje w stopniu umożliwiającym sporządzenie projektu zagospodarowania złoża.

5. W  przypadku dokonywania podziału złoża, dla którego jest wykonana dokumentacja geologiczna, należy sporządzić nową dokumentację dla części złoża przewidzianej do zagospodarowania; dla pozostałej części należy sporządzić rozliczenie zasobów złoża w  formie dodatku do dokumentacji geologicznej na koszt podmiotu, który sfinansował wykonanie nowej dokumentacji. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9453 — Poz. 981

Art.  90. 

1. Dokumentację hydrogeologiczną spo rządza się w celu:

1) ustalenia zasobów oraz właściwości wód pod ziemnych;

2) określenia warunków hydrogeologicznych związa nych z zamierzonym: a) wykonywaniem odwodnień w celu wydobywa nia kopalin, b) wtłaczaniem wód do górotworu, c) wykonywaniem odwodnień budowlanych otworami wiertniczymi, d) wykonywaniem przedsięwzięć mogących nega tywnie oddziaływać na wody podziemne, w tym powodować ich zanieczyszczenie, e) podziemnym bezzbiornikowym magazynowa niem substancji lub podziemnym składowa niem odpadów, f) składowaniem odpadów na powierzchni, g) ustanawianiem obszarów ochronnych zbiorni ków wód podziemnych, h) zakończeniem lub zmianą poziomu odwadnia nia likwidowanych zakładów górniczych.

2. Dokumentacja hydrogeologiczna, zależnie od celu jej sporządzenia, określa w szczególności:

1) budowę geologiczną i warunki hydrogeologiczne badanego obszaru;

2) warunki występowania wód podziemnych, w tym charakterystykę warstw wodonośnych określone go poziomu;

3) informacje przedstawiające skład chemiczny, ce chy fizyczne oraz inne właściwości wód;

4) możliwości poboru wód;

5) granice projektowanych stref ochronnych ujęć wód podziemnych oraz obszarów ochronnych zbiorników wód podziemnych;

6) przedsięwzięcia niezbędne do ochrony środowi ska, w tym dotyczące nieruchomości gruntowych, związane z  działalnością, na potrzeby której jest sporządzana dokumentacja. Art. 91. 

1. Dokumentację geologiczno-inżynierską sporządza się w celu określenia warunków geologicz no-inżynierskich na potrzeby:

1) zagospodarowania przestrzennego;

2) posadawiania obiektów budowlanych;

3) podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji lub podziemnego składowania odpa dów;

4) składowania odpadów na powierzchni.

2. Dokumentacja geologiczno-inżynierska określa w szczególności:

1) budowę geologiczną, warunki geologiczno-inży nierskie i hydrogeologiczne podłoża budowlanego lub określonej przestrzeni;

2) przydatność badanego terenu do realizacji zamie rzonych przedsięwzięć;

3) prognozę zmian w  środowisku, które mogą po wstać na skutek realizacji, funkcjonowania oraz likwidacji zamierzonych przedsięwzięć — jeżeli nie istnieje obowiązek sporządzenia raportu o oddzia ływaniu przedsięwzięcia na środowisko zgodnie z odrębnymi przepisami. Art. 9

2. Dokumentację geologiczną, o której mowa w art. 88 ust. 2 pkt 4, sporządza się w przypadku:

1) wykonywania prac geologicznych niekończących się udokumentowaniem zasobów złoża kopaliny lub zasobów wód podziemnych;

2) wykonania otworu wiertniczego w celu rozpozna nia budowy głębokiego podłoża, niezwiązanego z dokumentowaniem złóż kopaliny;

3) wykonywania prac geologicznych w celu wykorzy stania ciepła Ziemi;

4) likwidacji otworu wiertniczego. Art. 93. 

1. Dokumentację geologiczną, o której mo wa w art. 88 ust. 2 pkt 1—3, przedkłada się właściwe mu organowi administracji geologicznej w 4 egzem plarzach oraz w postaci dokumentu elektronicznego.

2. Dokumentację geologiczną, o  której mowa w art. 88 ust. 2 pkt 1—3, zatwierdza, w drodze decyzji, właściwy organ administracji geologicznej.

3. Jeżeli dokumentacja geologiczna, o której mo wa w art. 88 ust. 2 pkt 1—3, nie odpowiada wymaga niom prawa albo powstała w wyniku działań niezgod nych z  prawem, właściwy organ administracji geo logicznej odmawia jej zatwierdzenia.

4. Zmiany dokumentacji geologicznej, o której mo wa w art. 88 ust. 2 pkt 1—3, dokonuje się przez sporzą dzenie dodatku. Do postępowania z dodatkiem do do kumentacji geologicznej stosuje się ust. 1—3.

5. W przypadku stwierdzenia istotnych różnic mię dzy dokumentacją geologiczną, o  której mowa w  art.  88 ust.  2 pkt 1—3, a  stanem rzeczywistym, w  tym warunkami zagospodarowania wód podziem nych, właściwy organ administracji geologicznej może, w drodze decyzji, nakazać zmianę dokumentacji geologicznej, a w razie potrzeby — wykonanie dodat kowych prac geologicznych. Decyzja ta określa termin przedłożenia dodatku do dokumentacji geologicznej.

6. W razie potrzeby decyzja nakazująca wykonanie dodatkowych prac geologicznych zastępuje koncesję albo projekt robót geologicznych.

7. Dokumentacja geologiczna, o  której mowa w art. 88 ust. 2 pkt 4, nie wymaga uzyskania zatwier dzenia w drodze decyzji.

8. Dokumentację geologiczną, o  której mowa w  art.  88 ust.  2 pkt 4, sporządza się w  3 egzempla rzach, w terminie do 6 miesięcy od dnia zakończenia prac, i przekazuje się odpowiednio organowi admini stracji geologicznej, który udzielił koncesji, zatwierdził projekt robót geologicznych lub któremu zgłoszono projekt robót geologicznych. Art. 94. 

1. Właściwy organ administracji geologicz nej przesyła kopie decyzji dotyczących dokumentacji geologicznych, o których mowa w art. 88 ust. 2 pkt 1—3: Dziennik Ustaw Nr 163 — 9454 — Poz. 981



1) organom wykonawczym jednostek samorządu te rytorialnego, których terytoriów dotyczy doku mentacja geologiczna;

2) właściwemu terenowemu organowi administracji morskiej — jeżeli dokumentacja geologiczna doty czy obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej;

3) właściwemu dyrektorowi regionalnego zarządu gospodarki wodnej — w przypadku dokumentacji hydrogeologicznej;

4) pozostałym właściwym miejscowo organom ad ministracji geologicznej, załączając 1 egzemplarz dokumentacji geologicznej.

2. Właściwy organ administracji geologicznej przesyła po 1 egzemplarzu dokumentacji, o której mo wa w art. 88 ust. 2 pkt 4, pozostałym właściwym miej scowo organom administracji geologicznej. Art.  95. 

1. Udokumentowane złoża kopalin oraz udokumentowane wody podziemne, w granicach pro jektowanych stref ochronnych ujęć oraz obszarów ochronnych zbiorników wód podziemnych w celu ich ochrony ujawnia się w studiach uwarunkowań i  kie runków zagospodarowania przestrzennego gmin, miejscowych planach zagospodarowania przestrzen nego oraz planach zagospodarowania przestrzennego województwa.

2. W terminie do 2 lat od dnia zatwierdzenia doku mentacji geologicznej przez właściwy organ admini stracji geologicznej obszar udokumentowanego złoża kopalin obowiązkowo wprowadza się do studium uwarunkowań i  kierunków zagospodarowania prze strzennego gminy. Art.  96. 

1. Po upływie terminu określonego w art. 95 ust. 2 wojewoda wprowadza obszar udoku mentowanego złoża kopalin do studium uwarunko wań i  kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy i wydaje w tej sprawie zarządzenie zastępcze. Sporządzone w  tym trybie studium wywołuje skutki prawne takie jak studium uwarunkowań i  kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.

2. Koszty sporządzenia studium ponosi w całości gmina, której obszaru dotyczy zarządzenie zastępcze.

3. W przypadku złożenia przez radę gminy skargi na zarządzenie zastępcze, o  którym mowa w  ust.  1, sąd administracyjny wyznacza rozprawę w  terminie 30 dni od dnia wpłynięcia skargi do sądu.

4. Przepisy ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samo rządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591, z późn. zm.8)) stosuje się odpowiednio. Art. 97. 

1. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wyma gania dotyczące dokumentacji:

1) geologicznej złoża kopaliny,

2) hydrogeologicznej,

3) geologiczno-inżynierskiej,

4) innych niż określone w pkt 1—3 — w tym wzory druków, zestawień i kart dołączanych do dokumentacji.

2. Wydając rozporządzenia, o  których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw środowiska bę dzie kierował się potrzebą zapewnienia dokumenta cjom geologicznym odpowiedniej formy, w  tym umożliwiającej gromadzenie i przetwarzanie w posta ci dokumentu elektronicznego, należytego przedsta wienia przez te dokumentacje budowy geologicznej, ze szczególnym uwzględnieniem ochrony złóż kopa lin, wód podziemnych oraz pozostałych elementów środowiska, a w przypadku rozporządzenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, uzależni szczegółowe wymaga nia od stanu skupienia kopaliny, rozmiarów działalno ści, a  także od kategorii rozpoznania złoża i  granicz nych wartości parametrów definiujących złoże. Art. 98. 

1. Organy administracji geologicznej gro madzą, przechowują, chronią i udostępniają informa cję geologiczną.

2. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb gromadzenia i  udostępniania informacji geologicznej, organizację i sposób jej przechowywania oraz zakres jej ochrony.

3. Wydając rozporządzenie, o  którym mowa w ust. 2, minister właściwy do spraw środowiska bę dzie kierował się potrzebami ochrony złóż kopalin, zna czeniem informacji geologicznej, w  tym próbek, dla badań naukowych oraz rozpoznania budowy geo logicznej kraju, a także uwzględni różnice w wymaga niach dotyczących przechowywania i  udostępniania informacji geologicznych, w zależności od rodzaju i for my informacji geologicznej oraz jej statusu prawnego. Art. 99. 

1. Prawo do informacji geologicznej przy sługuje Skarbowi Państwa.

2. Temu, kto, ponosząc koszt prac prowadzonych w  wyniku decyzji wydanych na podstawie ustawy, uzyskał informację geologiczną, przysługuje prawo do nieodpłatnego korzystania z niej.

3. W okresie 5 lat od dnia utraty mocy decyzji, na podstawie której wykonano prace będące źródłem in formacji, podmiotowi, o którym mowa w ust. 2, przy sługuje wyłączne prawo do korzystania z  informacji geologicznej w  celu ubiegania się o  wykonywanie działalności, o której mowa w art. 100 ust. 2.

4. Jeżeli przed upływem terminu określonego w ust. 3 ten, komu przysługuje wyłączne prawo do ko rzystania z  informacji geologicznej, uzyskał decyzję stanowiącą podstawę wykonywania działalności, o której mowa w art. 100 ust. 2, zachowuje wyłączne prawo do korzystania z informacji geologicznej przez czas określony w takiej decyzji oraz dodatkowo przez 2 lata od dnia utraty jej mocy.

8) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz.  U. z  2002  r. Nr  23, poz.  220, Nr  62, poz.  558, Nr  113, poz.  984, Nr  153, poz.  1271 i  Nr  214, poz.  1806, z  2003  r. Nr  80, poz.  717 i  Nr  162, poz.  1568, z  2004  r. Nr  102, poz.  1055, Nr  116, poz.  1203 i  Nr  167, poz. 1759, z 2005 r. Nr 172, poz. 1441 i Nr 175, poz. 1457, z 2006 r. Nr 17, poz. 128 i Nr 181, poz. 1337, z 2007 r. Nr 48, poz.  327, Nr  138, poz.  974 i  Nr  173, poz.  1218, z  2008  r. Nr  180, poz.  1111 i  Nr  223, poz.  1458, z  2009  r. Nr  52, poz. 420 i Nr 157, poz. 1241, z 2010 r. Nr 28, poz. 142 i 146, Nr  40, poz.  230 i  Nr  106, poz.  675 oraz z  2011  r. Nr  21, poz.  113, Nr 117, poz. 679, Nr 134, poz. 777 i Nr 149, poz. 887. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9455 — Poz. 981



5. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, prawem do informacji geologicznej rozporządza Skarb Państwa.

6. Ten, komu przysługują prawa określone w  ust.  2—4, może rozporządzać nimi w  granicach określonych tymi przepisami.

7. W  zakresie nieuregulowanym niniejszym arty kułem do praw określonych w ust. 6 stosuje się odpo wiednio przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące dzier żawy. Art.  100. 

1. Z  wyjątkiem sytuacji określonych w ust. 2 i 3, korzystanie z informacji geologicznej, do której prawa przysługują Skarbowi Państwa, jest nie odpłatne.

2. Korzystanie z informacji geologicznej, do której prawa przysługują Skarbowi Państwa, w celu wykony wania działalności w zakresie:

1) wydobywania kopalin ze złóż,

2) podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji oraz podziemnego składowania odpa dów,

3) w  jakim wymagane jest pozwolenie wodnopraw ne — następuje, w drodze umowy, za wynagrodzeniem.

3. Korzystanie z informacji geologicznej, związane z  badaniem powodującym uszkodzenie, zniszczenie lub zużycie próbki geologicznej, a  także związane z udostępnieniem danych geologicznych, bez wzglę du na cel korzystania, następuje, w drodze umowy, za wynagrodzeniem.

4. Podstawę określenia wynagrodzenia za korzy stanie z informacji geologicznej stanowi wycena okreś lająca koszty projektowania, wykonywania i  doku mentowania prac geologicznych sfinansowana przez podmiot ubiegający się o korzystanie z tej informacji. Przed zawarciem umowy Skarb Państwa dokonuje weryfikacji wyceny.

5. Wycenę, o której mowa w ust. 4, mogą wykony wać osoby posiadające kwalifikacje do wykonywania, dozorowania i  kierowania pracami geologicznymi stwierdzone w  kategorii odpowiadającej rodzajowi wycenianej informacji geologicznej.

6. Jeżeli informacja geologiczna, do której prawa przysługują Skarbowi Państwa, jest zawarta w doku mentacji geologicznej, rozporządzenie nią następuje wyłącznie na czas oznaczony.

7. Zadania Skarbu Państwa, o  których mowa w  ust.  4 i  w  art.  99 ust.  5, w  zakresie określonym w  ust.  2 pkt 1 i  2 oraz w  ust.  3, wykonuje minister właściwy do spraw środowiska.

8. Zadania Skarbu Państwa, o  których mowa w  ust.  4 i  w  art.  99 ust.  5, w  zakresie określonym w ust. 2 pkt 3, wykonuje marszałek województwa.

9. Wpływy z tytułu rozporządzania prawem do in formacji geologicznej należącej do Skarbu Państwa stanowią dochód budżetu państwa.

10. Minister właściwy do spraw środowiska okreś li, w drodze rozporządzenia:

1) warunki i  tryb korzystania z  informacji geologicz nej za wynagrodzeniem;

2) wzór wniosku o  zawarcie umowy na korzystanie z informacji geologicznej;

3) metody szacowania wartości informacji geologicz nej;

4) szczegółowe wymagania dotyczące wycen. 1

1. Wydając rozporządzenie, o  którym mowa w ust. 10, minister właściwy do spraw środowiska bę dzie kierował się potrzebą zapewnienia łatwego do stępu do informacji geologicznej oraz kompletności informacji objętych wnioskiem. W  rozporządzeniu tym minister właściwy do spraw środowiska zróżnicu je metody szacowania informacji geologicznej i zakres ich stosowania oraz szczegółowe wymagania doty czące wycen w zależności od rodzaju i formy informa cji geologicznej, sposobu i zakresu korzystania z niej, a w przypadku informacji geologicznej dotyczącej złóż kopalin — uwzględni także różnice w jakości informa cji ze względu na czas jej pozyskania, stopień rozpo znania złoża oraz stopień jego wyeksploatowania. Rozdział 3 Ewidencja i bilans zasobów złóż kopalin Art. 101. 

1. Przedsiębiorca prowadzi ewidencję za sobów złoża kopaliny, ustalając ich zmiany spowodo wane:

1) dokładniejszym rozpoznaniem złoża;

2) eksploatacją złoża i powstałymi wskutek niej stra tami;

3) zmianą granic lub podziałem złoża;

4) wymaganiami ochrony środowiska albo bezpie czeństwa pracy, w tym ograniczeniami wpływają cymi na dopuszczalność eksploatacji złoża;

5) przeklasyfikowaniem geologicznych zasobów bilansowych do pozabilansowych, zasobów poza bilansowych do bilansowych, przemysłowych do nieprzemysłowych, zasobów nieprzemysłowych do przemysłowych lub do strat, albo strat do zaso bów przemysłowych.

2. Jeżeli zmiany w okresie sprawozdawczym prze kraczają 50% wielkości rocznego wydobycia ze złoża, przeklasyfikowania, o  których mowa w  ust.  1 pkt 5, dokonuje przedsiębiorca po uzyskaniu zgody, w dro dze decyzji, właściwego organu koncesyjnego.

3. W ramach prowadzonej ewidencji zasobów zło ża kopaliny sporządza się corocznie, w  terminie do dnia 28 lutego, według stanu na dzień 31 grudnia po przedniego roku, operat ewidencyjny zasobów złoża kopaliny, zwany dalej „operatem ewidencyjnym”.

4. W  operacie ewidencyjnym uwzględnia się w szczególności dane dotyczące tych części złoża ko paliny, których wydobycie nie jest technicznie możli we lub nie jest gospodarczo uzasadnione. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9456 — Poz. 981



5. Operat ewidencyjny sporządza się na podstawie:

1) obmiaru wyrobisk — dla zasobów złóż kopalin sta łych;

2) pomiarów wydajności odwiertów — dla zasobów złóż kopalin gazowych i płynnych.

6. W przypadku działalności prowadzonej na pod stawie koncesji udzielonej przez starostę:

1) obmiaru wyrobisk dokonuje się co 3 lata;

2) w  corocznie sporządzanym operacie ewidencyj nym określa się stan zasobów złoża kopaliny, wiel kość wydobycia i strat jako wielkości szacunkowe, pozostawiając szczegółowe ich ustalenie do czasu dokonania obmiaru wyrobisk.

7. Operat ewidencyjny dołącza się do posiadanego egzemplarza dokumentacji geologicznej oraz projektu zagospodarowania złoża.

8. Przedsiębiorca sporządza, na podstawie operatu ewidencyjnego, informację o zmianach zasobów złoża kopaliny i  corocznie, w  terminie do dnia 15 marca, przekazuje ją właściwemu organowi koncesyjnemu oraz państwowej służbie geologicznej.

9. Informacja, o której mowa w ust. 8, zawiera da ne dotyczące stanu zasobów złoża kopaliny, przyro stów oraz ubytków w tych zasobach.

10. W uzasadnionych sytuacjach, w szczególności w przypadku:

1) wszczęcia postępowania zmierzającego do cofnię cia koncesji lub stwierdzenia jej wygaśnięcia,

2) cofnięcia koncesji lub stwierdzenia jej wygaśnięcia lub utraty jej mocy bez względu na przyczynę,

3) wyczerpania zasobów złoża,

4) naruszenia przepisów o ochronie środowiska — organ koncesyjny może, w drodze decyzji, naka zać dokonanie obmiaru wyrobisk i przedłożenie ope ratu ewidencyjnego w innym terminie. 1

1. Przedsiębiorca przechowuje operaty ewiden cyjne przez 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym koncesja utraciła moc. 1

2. Minister właściwy do spraw środowiska okreś li, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania dotyczące operatu ewidencyjnego oraz wzory infor macji o  zmianach zasobów złoża kopaliny, których treść jest uzależniona od rodzajów kopalin, kierując się potrzebą ochrony złóż kopalin oraz zapewnienia kompletności informacji objętych ewidencją zasobów złoża kopaliny. Art. 102. 

1. Operat ewidencyjny sporządza geolog górniczy.

2. Dla złóż wydobywanych metodą odkrywkową albo metodą otworów wiertniczych operat ewidencyj ny może sporządzać osoba posiadająca kwalifikacje do wykonywania, dozorowania i kierowania pracami geologicznymi w zakresie poszukiwania lub rozpozna wania złóż kopalin.

3. Nadzór nad sporządzaniem operatu ewidencyj nego sprawuje właściwy organ nadzoru górniczego.

4. Jeżeli przedsiębiorca nie sporządził operatu ewi dencyjnego albo sporządził go nienależycie, właściwy organ nadzoru górniczego może, w  drodze decyzji, nakazać jego niezwłoczne sporządzenie lub poprawę, na koszt przedsiębiorcy. Art. 103. 

1. Na podstawie dokumentacji geologicz nej oraz ewidencji zasobów złóż kopalin państwowa służba geologiczna corocznie, w  terminie do dnia 30  czerwca, sporządza krajowy bilans zasobów złóż kopalin.

2. Bilans, o którym mowa w ust. 1, wymaga akcep tacji ministra właściwego do spraw środowiska wyko nującego zadania administracji geologicznej przy po mocy Głównego Geologa Kraju. DZIAŁ VI Zakład górniczy, jego ruch oraz ratownictwo górnicze Rozdział 1 Planowanie przestrzenne na terenach górniczych Art. 104. 

1. Obszary i tereny górnicze uwzględnia się w studium uwarunkowań i kierunków zagospoda rowania przestrzennego gminy oraz w  miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

2. Jeżeli w wyniku zamierzonej działalności okreś lonej w koncesji przewiduje się istotne skutki dla śro dowiska, dla terenu górniczego bądź jego fragmentu można sporządzić miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, na podstawie przepisów o  zagospo darowaniu przestrzennym.

3. Przewidywane dla środowiska skutki działalno ści określonej w koncesji określa się w opracowaniu ekofizjograficznym sporządzanym na potrzeby stu dium uwarunkowań i  kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowego planu za gospodarowania przestrzennego, a  także na podsta wie projektu zagospodarowania złoża. 4.  Plan, o  którym mowa w  ust.  2, niezależnie od wymagań określonych odrębnymi przepisami, powi nien zapewniać integrację wszelkich działań podejmo wanych w granicach terenu górniczego w celu:

1) wykonania działalności określonej w koncesji;

2) zapewnienia bezpieczeństwa powszechnego;

3) ochrony środowiska, w  tym obiektów budowla nych.

5. Plan, o którym mowa w ust. 2, może w szczegól ności określić:

1) obiekty lub obszary, dla których wyznacza się filar ochronny, w granicach którego ruch zakładu gór niczego może być zabroniony bądź może być do zwolony tylko w  sposób zapewniający należytą ochronę tych obiektów lub obszarów; Dziennik Ustaw Nr 163 — 9457 — Poz. 981



2) obszary wyłączone z zabudowy bądź takie, w gra nicach których zabudowa jest dozwolona tylko po spełnieniu odpowiednich wymagań; koszt spełnie nia tych wymagań ponosi przedsiębiorca.

6. Koszty sporządzenia projektu planu, o  którym mowa w ust. 2, ponosi przedsiębiorca. Rozdział 2 Ruch zakładu górniczego Art. 105. 

1. Ruch zakładu górniczego prowadzi się w sposób zgodny z przepisami prawa, w szczególno ści na podstawie planu ruchu zakładu górniczego, a także zgodnie z zasadami techniki górniczej.

2. Planu ruchu zakładu górniczego nie sporządza się:

1) jeżeli koncesji udzielił starosta — w takim przypad ku ruch zakładu górniczego prowadzi się na pod stawie warunków określonych w koncesji;

2) jeżeli roboty geologiczne służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż kopalin są wykonywane bez użycia środków strzałowych na głębokości do 100 m poza obszarem górniczym — w takim przy padku ruch zakładu górniczego prowadzi się na podstawie warunków określonych w koncesji albo decyzji zatwierdzającej projekt robót geologicz nych. Art.  10

6. Do projektowania, budowy, utrzymania i  rozbiórki obiektów budowlanych zakładów górni czych stosuje się przepisy prawa budowlanego oraz odpowiednio przepisy niniejszego rozdziału i rozdzia łu 5. Art. 107. 

1. Jeżeli nie sprzeciwia się to warunkom określonym w koncesji, przedsiębiorca może dokonać zmiany projektu zagospodarowania złoża. Zmiany do konuje się w formie dodatku do projektu.

2. Przedsiębiorca przedkłada dodatek do projektu zagospodarowania złoża organowi koncesyjnemu na co najmniej 30 dni przed terminem realizacji zamie rzonych zmian.

3. Jeżeli wymagają tego potrzeby racjonalnej gospodarki złożem lub ochrony środowiska, przed upływem 30 dni od dnia doręczenia dodatku do pro jektu zagospodarowania złoża, organ koncesyjny, w drodze decyzji, zabrania jego realizacji. Art. 108. 

1. Plan ruchu zakładu górniczego sporzą dza przedsiębiorca, odrębnie dla każdego zakładu gór niczego.

2. Plan ruchu zakładu górniczego określa:

1) strukturę organizacyjną zakładu górniczego, w szczególności przez wskazanie stanowisk osób kierownictwa i dozoru ruchu;

2) szczegółowe przedsięwzięcia niezbędne w celu za pewnienia: a) wykonywania działalności objętej koncesją, b) bezpieczeństwa powszechnego, c) bezpieczeństwa pożarowego, d) bezpieczeństwa osób przebywających w zakła dzie górniczym, w szczególności dotyczące bez pieczeństwa i higieny pracy, e) racjonalnej gospodarki złożem, f) ochrony elementów środowiska, g) ochrony obiektów budowlanych, h) zapobiegania szkodom i ich naprawy.

3. Plan ruchu zakładu górniczego sporządza się z  uwzględnieniem warunków określonych w  koncesji oraz projekcie zagospodarowania złoża, a w przypadku:

1) robót geologicznych, których wykonywanie nie wymaga koncesji — z uwzględnieniem warunków określonych w projekcie robót geologicznych;

2) działalności określonej w art. 2 ust. 1 — z uwzględ nieniem warunków lokalnych jej prowadzenia.

4. Jeżeli w granicach obszaru górniczego są plano wane bądź prowadzone roboty związane z poszukiwa niem lub rozpoznawaniem złóż kopalin lub wód pod ziemnych albo jeżeli obszary górnicze sąsiadują ze sobą, w planie ruchu zakładu górniczego uwzględnia się zachodzące współzależności oraz przewiduje się odpowiednie środki, w tym organizacyjne i  technicz ne, niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa pracy i  bezpieczeństwa powszechnego oraz ochrony po szczególnych złóż kopalin i innych elementów środo wiska.

5. Jeżeli zakład górniczy składa się z co najmniej 2  części prowadzących samodzielnie ruch, w  planie ruchu tego zakładu określa się dane objęte planem odrębnie w odniesieniu do poszczególnych jego czę ści.

6. Plan ruchu zakładu górniczego sporządza się na okres od 2 do 6 lat albo na cały planowany okres pro wadzenia ruchu, jeżeli jest on krótszy.

7. Wniosek o  zatwierdzenie planu ruchu zakładu górniczego przedkłada się organowi nadzoru górni czego właściwemu dla miejsca wykonywania robót objętych planem, a jeżeli roboty objęte planem będą wykonywane w granicach właściwości miejscowej co najmniej 2 organów nadzoru górniczego — organowi nadzoru górniczego właściwemu dla siedziby zakładu górniczego.

8. Wniosek o  zatwierdzenie planu ruchu zakładu górniczego przedkłada się co najmniej na 30 dni przed dniem zamierzonego rozpoczęcia wykonywania robót.

9. Do wniosku o zatwierdzenie planu ruchu zakła du górniczego dołącza się:

1) 2 egzemplarze planu, podpisane przez przedsię biorcę oraz kierownika ruchu zakładu górniczego, który będzie realizował plan;

2) odpisy wymaganych dla zamierzonych robót de cyzji wydanych przez inne organy, w szczególno ści dotyczących ochrony środowiska.

10. Wraz z wnioskiem o zatwierdzenie planu ruchu zakładu górniczego przekazuje się do wglądu odpis kon cesji oraz projekt zagospodarowania złoża, a  w  przy padku robót geologicznych, których wykonywanie nie wymaga koncesji — projekt robót geologicznych. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9458 — Poz. 981

1

1. Plan ruchu zakładu górniczego zatwierdza właściwy organ nadzoru górniczego, w drodze decy zji, po uzyskaniu opinii właściwego wójta (burmistrza, prezydenta miasta). 1

2. Organ nadzoru górniczego przesyła organowi koncesyjnemu kopię decyzji zatwierdzającej plan ru chu zakładu górniczego. Art. 109. 

1. Zmiany planu ruchu zakładu górnicze go dokonuje się w formie dodatku do planu, w trybie:

1) przewidzianym dla zatwierdzenia planu ruchu za kładu górniczego;

2) uproszczonym — jeżeli zmiany nie dotyczą bezpie czeństwa powszechnego, bezpieczeństwa pożaro wego, bezpieczeństwa osób przebywających w za kładzie górniczym, bezpieczeństwa ruchu zakładu górniczego, gospodarki złożem, ochrony środowi ska, robót budowlanych, ochrony obiektów bu dowlanych oraz zapobiegania szkodom i  ich na prawy.

2. W przypadku określonym w ust. 1 pkt 1 opinia, o której mowa w art. 108 ust. 11, nie jest wymagana, jeżeli zmiana planu ruchu zakładu górniczego nie spo woduje negatywnego wpływu na środowisko oraz obiekty budowlane.

3. Organ nadzoru górniczego przesyła organowi koncesyjnemu kopie decyzji zatwierdzającej dodatek do planu ruchu zakładu górniczego, dotyczący gospo darki złożem lub mający wpływ na środowisko.

4. W przypadku dokonywania zmiany planu ruchu zakładu górniczego w trybie uproszczonym:

1) dodatek do planu ruchu zakładu górniczego podpi suje kierownik ruchu zakładu górniczego, który re alizuje plan, oraz zatwierdza przedsiębiorca;

2) zatwierdzone przez przedsiębiorcę dodatki do pla nu ruchu zakładu górniczego ewidencjonuje się w karcie zmian;

3) aktualną kartę zmian, wraz z  zatwierdzonymi do datkami do planu ruchu zakładu górniczego, prze kazuje się do właściwego organu nadzoru górni czego nie rzadziej niż co kwartał. Art. 1

10. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wyma gania dotyczące treści planu ruchu zakładu górnicze go oraz planu ruchu likwidowanego (likwidowanej oznaczonej części) zakładu górniczego, różnicując je zależnie od rodzaju i metody prowadzonej działalno ści oraz uwzględniając specyfikę działalności wykony wanej w granicach obszarów morskich Rzeczypospo litej Polskiej, kierując się potrzebą zapewnienia wyma gań określonych w art. 108 ust. 2 oraz art. 129 ust. 1, a  także określi elementy planu ruchu zakładu górni czego, których zmiany dokonuje się w trybie uprosz czonym, kierując się potrzebą zapewnienia wymagań określonych w art. 109 ust. 1 pkt 2. Art. 111. 

1. Odstąpienie od zatwierdzonego planu ruchu zakładu górniczego jest dopuszczalne tylko w  przypadku powstania zagrożenia bezpieczeństwa ruchu zakładu górniczego lub jego części, bezpieczeń stwa powszechnego lub środowiska.

2. W  przypadku odstąpienia od zatwierdzonego planu ruchu zakładu górniczego przedsiębiorca jest obowiązany niezwłocznie podjąć działania konieczne dla ochrony zdrowia i życia ludzkiego, zabezpieczenia obiektów zakładu górniczego, bezpieczeństwa po wszechnego i  ochrony środowiska. Działania te nie mogą być niezgodne z  zasadami techniki górniczej oraz zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy.

3. O  dokonanym odstąpieniu przedsiębiorca nie zwłocznie powiadamia właściwy organ nadzoru gór niczego oraz organ opiniujący lub uzgadniający. W  uzasadnionych przypadkach właściwy organ nad zoru górniczego może, w drodze decyzji, która podle ga natychmiastowemu wykonaniu, określić sposób, zakres i termin wykonania obowiązków, o których mo wa w ust. 2. Art. 112. 

1. Ruch zakładu górniczego prowadzi się pod kierownictwem i  dozorem osób posiadających wymagane kwalifikacje.

2. Osoby wykonujące czynności w  ruchu zakładu górniczego szkoli się w  zakresie znajomości przepi sów i  zasad bezpieczeństwa i  higieny pracy, w  tym bezpiecznego wykonywania powierzonych im czyn ności. Osoby te nie mogą być dopuszczone do pracy w ruchu zakładu górniczego, jeżeli nie wykażą się do stateczną znajomością tych przepisów i zasad.

3. Szkolenia organizuje i prowadzi przedsiębiorca lub na jego zlecenie jednostka organizacyjna prowa dząca działalność szkoleniową.

4. Ten, kto trudni się szkoleniem osób wykonują cych czynności w ruchu zakładu górniczego, jest obo wiązany posiadać odpowiednią kadrę oraz niezbędne środki umożliwiające właściwe szkolenie.

5. Szkolenie osób, o których mowa w art. 53 ust. 6, oraz osób kierownictwa i dozoru ruchu podziemnego zakładu górniczego odbywa się na podstawie progra mów szkolenia, zatwierdzanych, w  drodze decyzji, przez właściwe organy nadzoru górniczego. Odmowa zatwierdzenia następuje, jeżeli program szkolenia nie zapewnia przekazania osobom szkolonym niezbęd nych informacji dotyczących prawidłowego wykony wania czynności w ruchu zakładu górniczego. Art.  113. 

1. W  ruchu zakładu górniczego stosuje się wyroby, które:

1) spełniają wymagania dotyczące oceny zgodności, określone w odrębnych przepisach, lub

2) zostały określone w przepisach wydanych na pod stawie ust.  15, spełniają wymagania techniczne określone w tych przepisach, zwane dalej „wyma ganiami technicznymi”, zostały dopuszczone do stosowania w zakładach górniczych oraz oznako wane w sposób określony w tych przepisach, lub

3) zostały określone w przepisach wydanych na pod stawie art. 120 ust. 1 lub 2 oraz spełniają wymaga nia określone w tych przepisach.

2. Decyzję w sprawie dopuszczenia wyrobu do sto sowania w  zakładach górniczych, zwaną dalej „do puszczeniem”, wydaje Prezes Wyższego Urzędu Gór niczego, jeżeli wyrób spełnia wymagania techniczne. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9459 — Poz. 981



3. Przed złożeniem wniosku o wydanie dopuszcze nia wyrób podlega badaniom, w oparciu o wymaga nia techniczne, dokonywanym w akredytowanej jed nostce certyfikującej wyroby.

4. Jeżeli wyrób został:

1) zgodnie z  prawem wyprodukowany lub dopusz czony do obrotu w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w Republice Turcji,

2) zgodnie z  prawem wyprodukowany w  państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wol nym Handlu (EFTA) będącym stroną umowy o Eu ropejskim Obszarze Gospodarczym — Prezes Wyższego Urzędu Górniczego wydaje do puszczenie na podstawie dokumentów załączonych do wniosku, z wyłączeniem przepisów ust. 2 i 

3. Od mowa wydania dopuszczenia następuje wyłącznie w przypadku stwierdzenia, że wyrób nie spełnia wy magań bezpieczeństwa w stopniu odpowiadającym temu, jaki przewidują wymagania techniczne.

5. Podmiotami uprawnionymi do złożenia wniosku o wydanie dopuszczenia są:

1) producent, jego upoważniony przedstawiciel, w rozumieniu art. 5 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002  r. o  systemie oceny zgodności (Dz.  U. z  2010  r. Nr  138, poz.  935 oraz z  2011  r. Nr  102, poz. 586), dystrybutor lub importer wyrobu, zwani dalej „dostawcami wyrobu”;

2) dostawca wyrobu finalnego — w przypadku wyro bów składających się z  podzespołów wykonywa nych przez różnych producentów;

3) przedsiębiorca, który wykonał lub nabył wyrób i zamierza stosować go w ruchu własnego zakładu górniczego, lub inny podmiot, który wykonał lub nabył wyrób — w  przypadku wyrobów wykona nych lub zakupionych jednostkowo.

6. Wniosek o wydanie dopuszczenia zawiera:

1) określenie wyrobu;

2) oznaczenie podmiotu ubiegającego się o wydanie dopuszczenia, przez wskazanie jego formy praw nej oraz dowodu jego istnienia, w  szczególności wypisu ze stosownego rejestru, oraz jego siedzi by, a także osób upoważnionych do działania w je go imieniu, przez podanie ich imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego;

3) określenie producenta wyrobu, jego siedziby i miejsca produkowania wyrobu.

7. Do wniosku o wydanie dopuszczenia załącza się następujące dokumenty, sporządzone w  języku pol skim:

1) ogólny opis wyrobu wraz ze wskazaniem propo nowanego miejsca umieszczania znaku dopusz czenia;

2) niezbędne obliczenia projektowe parametrów ma jących wpływ na bezpieczeństwo użytkowania wy robu w warunkach zagrożeń występujących w ru chu zakładu górniczego;

3) rysunki lub schematy dotyczące wyrobu, jego układów oraz podzespołów, od których zależy bez pieczeństwo i higiena pracy oraz bezpieczeństwo pożarowe;

4) wyniki badań wyrobu;

5) deklarację producenta albo podmiotu wymienio nego w ust. 5 pkt 3 — w przypadku wykonania wy robu jednostkowo, dotyczącą spełniania przez wy rób wymagań technicznych, albo deklarację doty czącą spełniania przez wyrób wymagań bezpie czeństwa w  stopniu odpowiadającym temu, jaki zapewniają wymagania techniczne — w przypad ku wyrobów, o których mowa w ust. 4;

6) dokumenty potwierdzające dokonanie oceny zgodności, jeżeli są wymagane przez odrębne przepisy, w  tym wydane na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgod ności;

7) certyfikat systemu zarządzania jakością lub infor mację o  innym sposobie udokumentowania po wtarzalności cech wyrobu — w przypadku produk cji więcej niż 1 egzemplarza wyrobu;

8) dokumentację techniczno-ruchową wyrobu zawie rającą następujące informacje wymagane do jego prawidłowego i bezpiecznego stosowania: a) dane techniczne, b) identyfikację zagrożeń powodowanych przez wyrób w czasie jego stosowania, c) instrukcje bezpiecznego stosowania wyrobu oraz informację o  konieczności podejmowania szczególnych środków bezpieczeństwa, d) warunki stosowania wyrobu, uwzględniające sposób przeprowadzania przeglądów, konser wacji, napraw i regulacji.

8. W  przypadku wyrobów, o  których mowa w ust. 4, zamiast dokumentów wymienionych w ust. 7 pkt 4, do wniosku o wydanie dopuszczenia załącza się, sporządzone w języku polskim, dokumenty stanowią ce podstawę wyprodukowania lub dopuszczenia wy robu do obrotu, w szczególności wyniki jego badań.

9. Jeżeli wymagają tego szczególne względy bez pieczeństwa i higieny pracy oraz bezpieczeństwa poża rowego w ruchu zakładu górniczego, Prezes Wyższego Urzędu Górniczego może przed wydaniem dopuszcze nia nakazać, w drodze postanowienia, przeprowadze nie prób wyrobu w ruchu zakładu górniczego.

10. Dopuszczenie wydaje się na czas nieokreślony. 1

1. Dopuszczenie określa:

1) wyrób;

2) zakres i warunki stosowania wyrobu;

3) znak dopuszczenia oraz sposób trwałego i czytel nego umieszczania znaku dopuszczenia na każdej jednostce wyrobu;

4) dokumenty, jakie dostawca wyrobu jest obowiąza ny przekazać użytkownikowi;

5) czas przechowywania dokumentów, o których mo wa w ust. 7, przez podmiot określony w ust. 5 oraz warunki ich udostępniania; Dziennik Ustaw Nr 163 — 9460 — Poz. 981



6) zakres dozwolonych zmian wyrobu, które mogą być dokonane, w okresie ważności dopuszczenia, przez producenta albo podmiot wymieniony w ust. 5 pkt 3 — w przypadku wykonania wyrobu jednostkowo. 1

2. Zmiany, o których mowa w ust. 11 pkt 6, nie mogą dotyczyć:

1) obniżenia wytrzymałości poszczególnych elemen tów wyrobu;

2) cech wyrobu, których zmiana może powodować ograniczenie zakresu jego stosowania lub wyma ga zmiany warunków jego stosowania;

3) wyposażenia wyrobu, które służy do zwalczania zagrożeń naturalnych oraz zagrożenia pożarowe go;

4) zabezpieczeń mechanicznych i  elektrycznych wy robu, jeżeli obniżają poziom bezpieczeństwa;

5) miejsca obsługi i  jego zabezpieczeń oraz syste mów sterowania wyrobem;

6) osłon części ruchomych wyrobu;

7) zakresu stosowania wyrobu. 1

3. W przypadku wprowadzenia zmiany w dopusz czonym wyrobie przez podmioty określone w ust. 5, wprowadzający zmianę powiadamia o  niej podmiot, który poddał wyrób badaniom, oraz Prezesa Wyższe go Urzędu Górniczego. 1

4. Jeżeli wyrób nie spełnia wymagań technicz nych mających wpływ na poziom jego bezpieczeń stwa, Prezes Wyższego Urzędu Górniczego może uchylić lub zmienić dopuszczenie. 1

5. Rada Ministrów, kierując się potrzebą zapew nienia bezpieczeństwa powszechnego, bezpieczeń stwa ruchu zakładu górniczego oraz bezpieczeństwa stosowania wyrobów w  warunkach zagrożeń wystę pujących w ruchu zakładów górniczych, w tym bezpie czeństwa osób wykonujących czynności w  ruchu za kładu górniczego, określi, w drodze rozporządzenia:

1) wykaz wyrobów;

2) wymagania techniczne dla wyrobów;

3) znaki dopuszczenia oraz sposób oznaczania wyro bów tymi znakami. Art. 114. 

1. Oddanie do ruchu w zakładzie górni czym obiektów, maszyn, urządzeń i ścian, jak również dokonywanie ich istotnych zmian konstrukcyjnych lub istotnych zmian warunków eksploatacji, wymaga ze zwolenia kierownika ruchu zakładu górniczego.

2. Oddanie do ruchu w zakładzie górniczym, okreś lonych w przepisach wydanych na podstawie art. 120 ust.  1: podstawowych obiektów, maszyn i  urządzeń, obiektów podziemnego zakładu górniczego stanowią cych ściany prowadzone w  warunkach specjalnych oraz obiektów podziemnego zakładu górniczego sta nowiących oddziały eksploatujące partie złóż rud mie dzi w warunkach specjalnych, jak również dokonywa nie ich istotnych zmian konstrukcyjnych lub istotnych zmian warunków eksploatacji, wymaga pozwolenia wydanego, w  drodze decyzji, przez właściwy organ nadzoru górniczego.

3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli obiekt, maszyna lub urządzenie stanowi wyposażenie lub część składową obiektu budowlanego zakładu górni czego, dla którego pozwolenia na użytkowanie są wy dawane przez właściwe organy nadzoru górniczego na podstawie przepisów prawa budowlanego.

4. Właściwy organ nadzoru górniczego może przed wydaniem pozwolenia, o którym mowa w ust. 2, nakazać, w drodze postanowienia, na które służy zaża lenie, przeprowadzenie próbnego ruchu obiektów, maszyn, urządzeń lub ścian, określając jego zakres i sposób kontroli oraz uzależniając wydanie pozwole nia od uzyskanych wyników. Art.  115. 

1. Przechowywanie lub używanie przez przedsiębiorcę w  ruchu zakładu górniczego sprzętu strzałowego wymaga pozwolenia wydanego, w  dro dze decyzji, przez organ nadzoru górniczego właściwy dla miejsca wykonywania robót strzałowych, a  jeżeli roboty te będą wykonywane w granicach właściwości miejscowej co najmniej 2 organów nadzoru górnicze go — organ nadzoru górniczego właściwy dla siedziby zakładu górniczego.

2. Przechowywanie lub używanie w ruchu zakładu górniczego sprzętu strzałowego przez podmioty wy konujące w  zakresie swojej działalności zawodowej czynności powierzone im w ruchu zakładu górniczego wymaga pozwolenia wydanego, w  drodze decyzji, przez organ nadzoru górniczego właściwy dla miejsca wykonywania robót strzałowych.

3. Pozwolenie wydaje się na czas nieokreślony.

4. Właściwy organ nadzoru górniczego odmawia wydania pozwolenia:

1) ze względu na zagrożenie obronności, bezpieczeń stwa państwa, porządku publicznego lub środowi ska;

2) ze względu na ważny interes publiczny;

3) jeżeli wnioskodawcy cofnięto w  ciągu ostatnich 5 lat pozwolenie z przyczyn określonych w ust. 5.

5. Właściwy organ nadzoru górniczego cofa po zwolenie, jeżeli wnioskodawca prowadzi roboty strza łowe w sposób:

1) niezgodny z przepisami prawa lub planem ruchu zakładu górniczego;

2) stwarzający zagrożenie obronności, bezpieczeń stwa państwa, porządku publicznego lub środowi ska.

6. Przedsiębiorca powiadamia organ nadzoru gór niczego, o którym mowa w ust. 1, najpóźniej na 7 dni przed zamierzonym terminem rozpoczęcia robót strza łowych, o powierzeniu wykonywania tych robót pod miotowi wykonującemu w zakresie swojej działalno ści zawodowej czynności powierzone mu w ruchu za kładu górniczego. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9461 — Poz. 981



7. Przedsiębiorca lub podmiot wykonujący w  za kresie swojej działalności zawodowej roboty strzało we powierzone mu w  ruchu zakładu górniczego, są obowiązani:

1) przestrzegać wymagań dotyczących bezpiecznego przechowywania środków strzałowych i  sprzętu strzałowego oraz prowadzenia prac przy użyciu tych środków i sprzętu;

2) zapewnić nadzór nad osobami, którym powierzyli wykonywanie czynności związanych z  dostępem do środków strzałowych i sprzętu strzałowego;

3) zapewnić ewidencjonowanie znajdujących się w  zakładzie górniczym oraz wykorzystanych tam środków strzałowych;

4) przechowywać dokumentację, o  której mowa w pkt 3, przez co najmniej 10 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w  którym wykorzystano środki strzałowe, oraz udostępniać ją na żądanie właściwego organu nadzoru górniczego;

5) zapewnić prowadzenie wykazu używanych środ ków strzałowych i sprzętu strzałowego, określają cego warunki ich używania.

8. Kierownik ruchu zakładu górniczego ustala dla każdego miejsca wykonywania robót strzałowych w formie pisemnej bezpieczny sposób ich wykonywa nia, uwzględniając wymagania określone w  przepi sach wydanych na podstawie art. 120 ust. 2. Art. 116. 

1. Przedsiębiorca, który uzyskał koncesję na działalność określoną w art. 21 ust. 1 pkt 2, 3 i 4, z  wyjątkiem koncesji udzielonej przez starostę, jest obowiązany posiadać dokumentację mierniczo-geolo giczną oraz aktualizować i uzupełniać ją w trakcie po stępu robót. W  skład dokumentacji mierniczo-geolo gicznej wchodzą:

1) dokumenty pomiarowe;

2) dokumenty obliczeniowe;

3) dokumenty kartograficzne przedstawiające aktual ną sytuację geologiczną oraz górniczą zakładu górniczego, a także stan powierzchni w granicach terenu górniczego.

2. Nie jest wymagane posiadanie dokumentów po miarowych i obliczeniowych będących podstawą spo rządzania i  uzupełniania map pozyskiwanych z  pań stwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

3. Dokumentację mierniczo-geologiczną sporzą dza:

1) mierniczy górniczy, a  w  przypadku wydobywania kopalin metodą odkrywkową — także osoba posia dająca kwalifikacje zawodowe w  zakresie geode zyjnych pomiarów sytuacyjno-wysokościowych;

2) w części, w jakiej przedstawia ona sytuację geolo giczną zakładu górniczego — geolog górniczy, a w przypadku wydobywania kopalin metodą od krywkową — także osoba posiadająca kwalifikacje zawodowe w zakresie sporządzania dokumentacji geologicznej złóż tych kopalin, w związku z wydo bywaniem których ma być sporządzona dokumen tacja mierniczo-geologiczna.

4. W celu sporządzenia, aktualizacji i uzupełniania dokumentacji mierniczo-geologicznej wykonuje się prace geodezyjne i geologiczne, obejmujące czynno ści pomiarowe, obliczeniowe i kartograficzne.

5. Przedsiębiorca jest obowiązany nieodpłatnie udostępnić organom administracji geologicznej oraz organom nadzoru górniczego, na żądanie tych orga nów, dokumentację mierniczo-geologiczną w zakresie niezbędnym do wykonywania ich zadań.

6. Właściwy organ nadzoru górniczego może, w  drodze decyzji, nakazać sporządzenie odpowied nich dokumentów wchodzących w skład dokumenta cji mierniczo-geologicznej, innych niż wymienione w przepisach wydanych na podstawie ust. 7, jeżeli jest to niezbędne do:

1) zapewnienia bezpieczeństwa ruchu zakładu górni czego;

2) zwalczania zagrożeń naturalnych;

3) wykonania zadań ratownictwa górniczego;

4) kontrolowania racjonalnej gospodarki zasobami złóż kopalin w procesie ich wydobywania;

5) zapobieżenia szkodom w  środowisku i  obiektach budowlanych;

6) budowy i likwidacji zakładu górniczego;

7) rekultywacji gruntów i  zagospodarowania tere nów po zakończeniu działalności górniczej.

7. Minister właściwy do spraw środowiska, kieru jąc się potrzebą sporządzenia dokumentacji mierniczo -geologicznej w sposób zapewniający przedstawienie aktualnej sytuacji geologicznej oraz górniczej zakładu górniczego, a także stanu powierzchni w granicach te renu górniczego, określi, w drodze rozporządzenia:

1) rodzaje dokumentów wchodzących w skład doku mentacji mierniczo-geologicznej;

2) szczegółowe wymagania dotyczące sporządzania, aktualizacji i  uzupełniania dokumentacji mierni czo-geologicznej;

3) szczegółowe wymagania dotyczące wykonywania prac geodezyjnych i geologicznych w celu sporzą dzenia, aktualizacji i  uzupełniania dokumentacji mierniczo-geologicznej;

4) sposób i tryb postępowania z dokumentacją mier niczo-geologiczną po likwidacji zakładu górnicze go, w zakresie jej przekazywania i archiwizowania, w tym wzory dokumentów związanych z  jej prze kazywaniem. Art. 11

7. Przedsiębiorca jest obowiązany:

1) rozpoznawać zagrożenia związane z ruchem zakła du górniczego i  podejmować środki zmierzające do zapobiegania i usuwania tych zagrożeń;

2) posiadać odpowiednie środki materialne i technicz ne oraz służby ruchu zapewniające bezpieczeństwo pracowników i ruchu zakładu górniczego;

3) prowadzić ewidencję osób przebywających w za kładzie górniczym, przez wskazanie imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego; Dziennik Ustaw Nr 163 — 9462 — Poz. 981



4) oceniać i  dokumentować ryzyko zawodowe oraz stosować niezbędne rozwiązania zmniejszające to ryzyko, w tym przez sporządzenie dokumentu bez pieczeństwa i ochrony zdrowia;

5) posiadać i odpowiednio przechowywać dokumen tację prowadzenia ruchu zakładu górniczego;

6) posiadać dowód sprawdzenia rozwiązań technicz nych przez rzeczoznawcę do spraw ruchu zakładu górniczego — w przypadkach określonych w prze pisach wydanych na podstawie art. 120 ust. 1 i 2. Art.  118. 

1. Złoża, pokłady, wyrobiska, ich części oraz inne przestrzenie w zakładach górniczych, w któ rych występują następujące zagrożenia naturalne: tą paniami, metanowe, wyrzutami gazów i  skał, wybu chem pyłu węglowego, klimatyczne, wodne, osuwi skowe, erupcyjne, siarkowodorowe, substancjami promieniotwórczymi, podlegają zaliczeniu do po szczególnych stopni, kategorii lub klas zagrożeń, we dług kryteriów określonych w  przepisach wydanych na podstawie ust. 4.

2. Zaliczeń, o których mowa w ust. 1, dokonuje kie rownik ruchu zakładu górniczego w  oparciu o  doku mentację określoną w przepisach wydanych na pod stawie ust. 4, niezwłocznie po stwierdzeniu okoliczno ści określonych w  tych przepisach, uzasadniających zaliczenie do danego stopnia, kategorii lub klasy za grożenia.

3. W przypadkach określonych w przepisach wyda nych na podstawie ust.  4 zaliczeń, o  których mowa w ust. 1, dokonuje się także w oparciu o wyniki badań przeprowadzonych przez rzeczoznawcę do spraw ru chu zakładu górniczego oraz opinię tego rzeczoznawcy.

4. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia:

1) kryteria oceny zagrożeń naturalnych, o  których mowa w ust. 1, zależnie od rodzaju kopaliny, natę żenia zagrożeń, przestrzeni występowania zagro żeń oraz rodzaju zakładu górniczego,

2) dokumentację, w oparciu o którą dokonuje się zali czeń, o których mowa w ust. 1, inną niż wymienio na w ust. 3,

3) przypadki, w  których zaliczeń, o  których mowa w ust. 1, dokonuje się także w oparciu o dokumen tację, o której mowa w ust. 3 — kierując się potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa i higieny pracy, bezpieczeństwa powszechnego oraz bezpieczeństwa ruchu zakładu górniczego. Art. 119. 

1. Kto spostrzeże zagrożenie dla ludzi, za kładu górniczego lub jego ruchu, uszkodzenie albo nieprawidłowe działanie urządzeń tego zakładu, jest obowiązany niezwłocznie ostrzec osoby zagrożone, podjąć środki dostępne w  celu usunięcia niebezpie czeństwa oraz zawiadomić o  niebezpieczeństwie najbliższą osobę kierownictwa lub dozoru ruchu.

2. W przypadku powstania stanu zagrożenia życia lub zdrowia osób przebywających w  zakładzie górni czym, dla zakładu górniczego lub jego ruchu, na żąda nie kierownika ruchu tego zakładu, każdy przedsiębior ca jest obowiązany udzielić mu niezbędnej pomocy.

3. W przypadku powstania stanu zagrożenia życia lub zdrowia osób przebywających w  zakładzie górni czym, niezwłocznie wstrzymuje się prowadzenie ruchu w strefie zagrożenia, wycofuje się ludzi w bezpieczne miejsce i  podejmuje się niezbędne działania, w  tym środki dostępne w celu usunięcia stanu zagrożenia.

4. Kierownik ruchu zakładu górniczego jest obo wiązany niezwłocznie zawiadomić właściwy organ nadzoru górniczego, w sposób ustalony w przepisach wydanych na podstawie art. 120 ust. 1, o każdym wy padku śmiertelnym, ciężkim lub zbiorowym, zgonie naturalnym, jak również o związanych z ruchem zakła du górniczego niebezpiecznych zdarzeniach, stwarza jących zagrożenie życia, zdrowia ludzkiego lub bezpie czeństwa powszechnego.

5. Kierownik ruchu zakładu górniczego, w terminie do 3 dnia roboczego każdego miesiąca, jest obowiąza ny zawiadomić właściwy organ nadzoru górniczego, w  sposób ustalony w  przepisach wydanych na pod stawie art. 120 ust. 1, o każdym wypadku zaistniałym w zakładzie górniczym, innym niż określony w ust. 4, który zaistniał w poprzednim miesiącu. Art. 120. 

1. Minister właściwy do spraw gospodar ki w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw pracy, spraw wewnętrznych oraz środowiska określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania dotyczące prowadzenia ruchu poszczególnych rodza jów zakładów górniczych, w zakresie:

1) bezpieczeństwa i higieny pracy, w tym oceniania i dokumentowania ryzyka zawodowego oraz sto sowania niezbędnych rozwiązań zmniejszających to ryzyko,

2) bezpieczeństwa pożarowego,

3) gospodarki złożami kopalin w procesie ich wydo bywania,

4) przygotowania wydobytych kopalin do sprzedaży,

5) ochrony środowiska,

6) podstawowych obiektów, maszyn i  urządzeń za kładu górniczego,

7) obiektów podziemnego zakładu górniczego stano wiących ściany prowadzone w warunkach specjal nych oraz obiektów podziemnego zakładu górni czego stanowiących oddziały eksploatujące partie złóż rud miedzi w warunkach specjalnych,

8) przypadków, w  których przedsiębiorca jest obo wiązany posiadać dowód sprawdzenia rozwiązań technicznych przez rzeczoznawcę do spraw ruchu zakładu górniczego — kierując się potrzebą zapewnienia wysokiego po ziomu bezpieczeństwa powszechnego, bezpieczeń stwa pożarowego, bezpieczeństwa i  higieny pracy, prawidłowego prowadzenia ruchu zakładu górnicze go, zapobiegania zagrożeniom występującym w ru chu zakładu górniczego, a  także uwzględniając ko nieczność stosowania przez przedsiębiorców aktual nych osiągnięć nauki i techniki, zwłaszcza w zakresie górnictwa, uproszczenia wymagań dla przedsiębior ców prowadzących działalność na podstawie konce sji udzielonej przez starostę oraz racjonalnego wyko rzystania złoża kopaliny. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9463 — Poz. 981



2. Minister właściwy do spraw gospodarki w po rozumieniu z ministrami właściwymi do spraw pracy, spraw wewnętrznych oraz środowiska określi, w dro dze rozporządzenia, szczegółowe wymagania doty czące przechowywania i  używania środków strzało wych i sprzętu strzałowego w ruchu zakładu górnicze go, w tym rodzaje, sposób i wzory ewidencji środków strzałowych oraz przypadki, w których przedsiębiorca ma obowiązek posiadać dowód sprawdzenia rozwią zań technicznych przez rzeczoznawcę do spraw ruchu zakładu górniczego, kierując się potrzebą zapewnie nia wysokiego poziomu bezpieczeństwa powszech nego, bezpieczeństwa pożarowego, bezpieczeństwa i  higieny pracy, prawidłowego prowadzenia ruchu zakładu górniczego, zapobiegania zagrożeniom wy stępującym w  ruchu zakładu górniczego, a  także potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa osób wykonu jących czynności związane z  przechowywaniem lub używaniem środków strzałowych i sprzętu strza łowego w poszczególnych rodzajach zakładów górni czych.

3. Prezes Wyższego Urzędu Górniczego może, na wniosek przedsiębiorcy, w szczególnych przypadkach uzasadnionych warunkami bezpieczeństwa lub gdy jest to niezbędne do wprowadzenia postępu technicz nego, przeprowadzenia prac naukowo-badawczych lub doświadczalnych, wyrazić zgodę na odstąpienie przez przedsiębiorcę od określonych wymagań prze widzianych w  przepisach wydanych na podstawie ust. 1 i 2, określając szczegółowo zakład górniczy, za kres odstąpienia oraz warunki jego stosowania. Zgo dę, w drodze decyzji, wyraża się na czas oznaczony, nie dłuższy niż 5 lat. Art. 121. 

1. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do podmiotów wykonujących w za kresie swojej działalności zawodowej czynności im powierzone w ruchu zakładu górniczego.

2. Podmioty, o których mowa w ust. 1, są obowią zane spełniać następujące wymagania w  zależności od rodzaju zakładu górniczego:

1) zapewnić odpowiednie służby ruchu, w tym osoby kierownictwa i dozoru ruchu oraz osoby o kwalifi kacjach niezbędnych do kierowania i  wykonywa nia określonego rodzaju robót;

2) zapewnić niezbędne środki materialne i  technicz ne umożliwiające bezpieczne wykonywanie robót;

3) przeszkolić pracowników w  zakresie znajomości przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, w tym bezpiecznego wykonywania powierzonych im czynności;

4) ocenić i udokumentować ryzyko zawodowe na sta nowisku pracy oraz poinformować pracowników o  tym ryzyku, a  także stosować niezbędne środki profilaktyczne zmniejszające to ryzyko.

3. Sposób organizacji pracy wraz ze schematem organizacyjnym i  dodatkowymi ustaleniami zapew niającymi bezpieczne wykonywanie robót określa umowa zawarta między przedsiębiorcą a podmiotem, o którym mowa w ust. 1. Rozdział 3 Ratownictwo górnicze Art. 122. 

1. Ratownictwo górnicze tworzą:

1) służby ratownictwa górniczego przedsiębiorcy;

2) podmioty zawodowo trudniące się ratownictwem górniczym.

2. Do zadań służb i podmiotów, o których mowa w ust. 1, należy:

1) niezwłoczne niesienie pomocy w przypadku zagro żenia życia lub zdrowia osób przebywających w zakładzie górniczym, bezpieczeństwa ruchu za kładu górniczego lub bezpieczeństwa powszech nego;

2) wykonywanie prac profilaktycznych — prace te mają na celu zapobieganie bezpośredniemu za grożeniu bezpieczeństwa osób lub ruchu zakładu górniczego w przypadkach określonych w przepi sach wydanych na podstawie art. 124.

3. Kierownik ruchu zakładu górniczego odpowiada za stan ratownictwa górniczego w  zakładzie górni czym, a  kierownik podmiotu zawodowo trudniącego się ratownictwem górniczym — za stan ratownictwa górniczego w tym podmiocie.

4. W zakładzie górniczym i w podmiocie zawodo wo trudniącym się ratownictwem górniczym prowa dzi się dokumentację w  zakresie ratownictwa górni czego.

5. W  ratownictwie górniczym przeprowadza się specjalistyczne badania lekarskie, specjalistyczne ba dania psychologiczne oraz specjalistyczne szkolenia. Badania i  szkolenia organizuje i  przeprowadza pod miot zawodowo trudniący się ratownictwem górni czym lub przedsiębiorca spełniający wymagania prze widziane dla podmiotów zawodowo trudniących się ratownictwem górniczym. W  przypadkach określo nych w  przepisach wydanych na podstawie art.  124 pkt 2 szkolenia może organizować i  przeprowadzać przedsiębiorca.

6. Przedsiębiorca jest obowiązany:

1) posiadać własne służby ratownictwa górniczego albo powierzyć realizację tego obowiązku w cało ści lub w  części podmiotom zawodowo trudnią cym się ratownictwem górniczym;

2) posiadać plan ratownictwa górniczego;

3) zapewnić stałą możliwość udziału w akcji ratowni czej zawodowych specjalistycznych służb podmio tu zawodowo trudniącego się ratownictwem gór niczym, w sposób określony w umowie, o  której mowa w ust. 15.

7. Podmiot zawodowo trudniący się ratownictwem górniczym jest obowiązany na wezwanie przedsię biorcy lub kierownika ruchu zakładu górniczego za pewnić stałe uczestnictwo w akcji ratowniczej zawo dowych specjalistycznych służb, w sposób określony w umowie, o której mowa w ust. 15. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9464 — Poz. 981



8. Przedsiębiorca posiadający wyłącznie własne służby ratownictwa górniczego jest obowiązany speł niać wymagania przewidziane dla podmiotów zawo dowo trudniących się ratownictwem górniczym.

9. Podmiot zawodowo trudniący się ratownictwem górniczym jest obowiązany spełniać wymagania prze widziane dla tych podmiotów.

10. Plan ratownictwa górniczego sporządza się dla każdego zakładu górniczego. 1

1. Plan ratownictwa górniczego określa sposób wykonania obowiązków w zakresie ratownictwa gór niczego, w szczególności:

1) organizację służb ratownictwa górniczego i  służb pogotowia w zakładzie górniczym;

2) możliwość stałego udziału w akcji ratowniczej za wodowych specjalistycznych służb podmiotu za wodowo trudniącego się ratownictwem górni czym — w  przypadku zawarcia umowy, o  której mowa w ust. 15;

3) niezbędne wyposażenie w sprzęt ratowniczy;

4) sposób prowadzenia akcji ratowniczej. 1

2. Plan ratownictwa górniczego oraz zmiany w tym planie zatwierdza kierownik ruchu zakładu gór niczego. Plan ten na bieżąco aktualizuje się w zakresie ustalonym przez kierownika ruchu zakładu górniczego. 1

3. W zakładzie górniczym organizuje się drużynę ratowniczą oraz odpowiednio wyposażoną kopalnia ną stację ratownictwa górniczego. W zakładach górni czych wydobywających kopaliny otworami wiertni czymi obowiązek posiadania kopalnianej stacji ratow nictwa górniczego może zostać spełniony przez utrzy mywanie zakładowej stacji ratownictwa górniczego. 1

4. W skład zawodowych specjalistycznych służb podmiotu zawodowo trudniącego się ratownictwem górniczym wchodzą:

1) dyżurujące zawodowe zastępy ratownicze;

2) zawodowe pogotowia specjalistyczne;

3) dyżurujące zastępy dla grup zakładów górniczych. 1

5. Powierzenie przez przedsiębiorcę podmiotowi zawodowo trudniącemu się ratownictwem górniczym realizacji w  całości lub części obowiązku posiadania własnych służb ratownictwa górniczego następuje na podstawie umowy, za uprzednią zgodą właściwego organu nadzoru górniczego, wyrażoną, w drodze de cyzji, w przypadku spełniania przez ten podmiot wy magań przewidzianych w  przepisach wydanych na podstawie art. 124. 1

6. Jeżeli przedsiębiorca lub podmiot nie spełnia wymagań przewidzianych w  zakresie ratownictwa górniczego, właściwy organ nadzoru górniczego mo że nakazać, w drodze decyzji, przedsiębiorcy albo pod miotowi zawodowo trudniącemu się ratownictwem górniczym:

1) dokonanie koniecznych zmian w  organizacji ra townictwa górniczego;

2) uzupełnienie lub zmianę wyposażenia ratownic twa górniczego. 1

7. Jeżeli występujące w zakładzie górniczym za grożenia naturalne i ich natężenie nie wymagają speł nienia przez przedsiębiorcę obowiązku, o którym mo wa w ust. 6 pkt 1, i jeżeli nie spowoduje to pogorsze nia stanu bezpieczeństwa w  zakładzie górniczym, właściwy organ nadzoru górniczego może, w drodze decyzji, zwolnić przedsiębiorcę z  tego obowiązku, w całości lub w części. Przedsiębiorca, który uzyskał zwolnienie, jest obowiązany zabezpieczyć możliwość prowadzenia akcji ratowniczej przez podmioty trud niące się zawodowo ratownictwem górniczym, w spo sób określony w planie ratownictwa górniczego oraz umowie zawartej z tym podmiotem. 1

8. W przypadku istotnej zmiany okoliczności, sta nowiących podstawę wydania decyzji, o której mowa w  ust.  16, właściwy organ nadzoru górniczego nie zwłocznie uchyla tę decyzję. 1

9. Przepisów ust. 1—18 nie stosuje się do przed siębiorców wydobywających kopaliny metodą od krywkową. Są oni obowiązani zabezpieczyć możli wość prowadzenia akcji ratowniczej przez inne jedno stki ratownicze. Art. 123. 

1. Prace profilaktyczne wykonuje się na za sadach określonych dla ruchu zakładu górniczego, zgodnie z dokumentacją prac profilaktycznych, zatwier dzoną przez kierownika ruchu zakładu górniczego.

2. Decyzję o  podjęciu prac profilaktycznych i  ich zakończeniu podejmuje kierownik ruchu zakładu gór niczego.

3. W  przypadku wystąpienia zagrożenia życia i  zdrowia pracowników zakładu górniczego, bezpie czeństwa ruchu zakładu górniczego lub bezpieczeń stwa powszechnego, w związku z ruchem zakładu gór niczego, niezwłocznie podejmuje się i prowadzi akcję ratowniczą.

4. Akcję ratowniczą prowadzi kierownik akcji ra towniczej zgodnie z  planem ratownictwa górniczego oraz wymaganiami określonymi w przepisach wyda nych na podstawie art. 124.

5. Kierownikiem akcji ratowniczej, podejmującym jednoosobowo decyzje dotyczące jej prowadzenia, jest kierownik ruchu zakładu górniczego.

6. Podczas prowadzenia akcji ratowniczej, w przy padkach szczególnych, ze względu na bezpieczeństwo załogi lub zakładu górniczego, kierownik akcji może odstąpić od wymagań określonych w przepisach pra wa, pod warunkiem zapewnienia postępowania zgod nego z zasadami techniki górniczej.

7. Nadzór nad prowadzeniem akcji ratowniczej sprawuje właściwy organ nadzoru górniczego. W przypadku uznania, że jest ona prowadzona niena leżycie, organ ten może żądać zmiany jej kierownika lub objąć kierownictwo akcji.

8. Jeżeli wymaga tego waga lub zawiłość sprawy, w  szczególności w  przypadku zaistnienia wypadku zbiorowego, katastrofy albo niebezpiecznego zdarze nia, czynności określone w ust. 7 może podejmować Prezes Wyższego Urzędu Górniczego. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9465 — Poz. 981



9. Czynności określone w  ust.  7 są wykonywane przez pracowników organów nadzoru górniczego na podstawie legitymacji służbowej upoważniającej do wykonywania takich czynności. Art. 12

4. Minister właściwy do spraw gospodarki w  porozumieniu z  ministrami właściwymi do spraw wewnętrznych, środowiska oraz zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:

1) organizację, szczegółowe zadania i wymagania dla służb ratownictwa górniczego przedsiębiorcy oraz podmiotu zawodowo trudniącego się ratownic twem górniczym,

2) szczegółowe wymagania dotyczące specjalistycz nych badań lekarskich, specjalistycznych badań psychologicznych oraz specjalistycznych szkoleń w  zakresie ratownictwa górniczego, w  tym przy padki, w których te szkolenia są przeprowadzane przez przedsiębiorcę,

3) szczegółowe wymagania dotyczące dokumentacji w zakresie ratownictwa górniczego oraz planu ra townictwa górniczego,

4) sposoby współpracy przedsiębiorcy oraz podmio tu zawodowo trudniącego się ratownictwem gór niczym, w  przypadku zawarcia umowy, o  której mowa w art. 122 ust. 15,

5) przypadki, w których wykonuje się prace profilak tyczne,

6) sposoby prowadzenia akcji ratowniczych w zależ ności od rodzaju i natężenia zagrożeń występują cych w zakładach górniczych — kierując się potrzebą zapewnienia wysokiego po ziomu bezpieczeństwa powszechnego, bezpieczeń stwa pożarowego, bezpieczeństwa i  higieny pracy, bezpieczeństwa ruchu zakładu górniczego, zapobie gania zagrożeniom występującym w  ruchu zakładu górniczego, a  także zapewnienia sprawnego niesie nia pomocy w przypadku zagrożenia życia lub zdro wia osób przebywających w  zakładzie górniczym, bezpieczeństwa ruchu zakładu górniczego lub bez pieczeństwa powszechnego. Rozdział 4 Podziemne składowanie odpadów Art.  125. 

1. Wyróżnia się następujące typy pod ziemnych składowisk odpadów:

1) podziemne składowisko odpadów niebezpiecz nych;

2) podziemne składowisko odpadów obojętnych;

3) podziemne składowisko odpadów innych niż nie bezpieczne i obojętne.

2. Podziemne składowisko odpadów lokalizuje się w formacji geologicznej stanowiącej naturalną barierę geologiczną dla ewentualnej migracji substancji nie bezpiecznych poza granice przestrzeni objętej przewi dywanymi szkodliwymi wpływami składowanych od padów.

3. Eksploatacja i zamknięcie podziemnego składo wiska powinny odbywać się w sposób zapewniający bezpieczeństwo powszechne oraz w  sposób zapew niający zapobieganie negatywnym dla środowiska skutkom składowania odpadów, w  szczególności za nieczyszczeniu wód podziemnych.

4. Monitoring podziemnego składowiska odpa dów prowadzi się w celu porównania stanu środowi ska we wszystkich fazach działalności z jego pierwot nym stanem.

5. Odpady w podziemnych składowiskach składuje się w  sposób selektywny. Składowanie odpadów w  sposób nieselektywny jest dozwolone tylko wów czas, jeżeli nie spowoduje to zagrożenia środowiska lub nie naruszy wymagań bezpieczeństwa.

6. Przedsiębiorca prowadzący działalność w zakre sie podziemnego składowania odpadów jest obowią zany zatrudnić w ruchu zakładu górniczego osobę po siadającą świadectwo stwierdzające kwalifikacje w za kresie gospodarowania odpadami, wydane na pod stawie przepisów ustawy z  dnia 27 kwietnia 2001  r. o odpadach (Dz. U. z 2010 r. Nr 185, poz. 1243, z późn. zm.9)).

7. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowe wymagania dla poszczególnych ty pów podziemnych składowisk odpadów, dotyczą ce lokalizacji, eksploatacji i zamknięcia, a także za kres, sposób i warunki prowadzenia monitoringu tych składowisk,

2) rodzaje odpadów, które mogą być składowane podziemnie w sposób nieselektywny oraz kryteria i procedury dopuszczenia odpadów na składowi ska podziemne — kierując się potrzebami zapewnienia ochrony śro dowiska, bezpieczeństwa powszechnego oraz pra widłowego postępowania z  odpadami, a  także uwzględniając zjawiska przyrodnicze i uwarunkowa nia geologiczne. Art. 126. 

1. Zabronione jest podziemne składowa nie następujących odpadów:

1) występujących w postaci ciekłej, w tym odpadów zawierających wodę w  ilości powyżej 95% masy całkowitej, z wyłączeniem szlamów;

2) o właściwościach wybuchowych, żrących, utlenia jących, wysoce łatwopalnych lub łatwopalnych;

3) zakaźnych medycznych i  zakaźnych weterynaryj nych;

4) powstających w  wyniku prac naukowo-badaw czych, rozwojowych lub działalności dydaktycznej, które nie są zidentyfikowane lub są niesklasyfiko wane i  których oddziaływanie na środowisko nie jest znane;

9) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r. Nr 203, poz. 1351 oraz z 2011 r. Nr  106, poz.  622,  Nr  117, poz.  678, Nr 138, poz. 809 i Nr 152, poz. 897. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9466 — Poz. 981



5) opon, z  wyłączeniem opon rowerowych i  opon o średnicy zewnętrznej większej niż 1400 mm;

6) innych, które w warunkach podziemnego składo wania mogą podlegać niepożądanym zmianom fizycznym, chemicznym lub biologicznym.

2. Do odpadów, o  których mowa w  ust.  1 pkt 6, zalicza się następujące odpady:

1) mogące w warunkach składowania wchodzić w re akcje z wodą lub skałą macierzystą, prowadząc do zmiany ich objętości, powstania samozapalnych, toksycznych lub wybuchowych substancji lub ga zów lub innych reakcji zagrażających bezpieczeń stwu eksploatacji składowiska podziemnego lub nienaruszalności bariery geologicznej, a także po jemniki, w których są składowane;

2) ulegające biodegradacji;

3) o ostrym zapachu;

4) mogące wytwarzać mieszanki gazowo-powietrzne o właściwościach toksycznych lub wybuchowych;

5) nieodpowiadające warunkom geomechanicznym ze względu na niewystarczającą stabilność;

6) samozapalne lub podatne na samozapłon w  da nych warunkach składowania;

7) będące produktami gazowymi;

8) lotne oraz pochodzące ze zbierania w postaci nie określonych mieszanin.

3. Zabronione jest rozcieńczanie lub sporządzanie mieszanin odpadów ze sobą lub z innymi substancja mi (przedmiotami) w  celu spełnienia kryteriów do puszczenia do podziemnego składowania. Art.  127. 

1. Do podziemnego składowania odpa dów stosuje się odpowiednio przepisy art.  56—58, art.  59 ust.  1 pkt 1—5 oraz art.  61 ustawy z  dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach.

2. Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do odpadów obojętnych oraz innych niż niebezpiecz ne i  obojętne, jeżeli stanowią odpady wydobywcze w rozumieniu ustawy z dnia 10 lipca 2008 r. o odpa dach wydobywczych (Dz.  U. Nr  138, poz.  865 oraz z 2010 r. Nr 28, poz. 145).

3. Przed rozpoczęciem eksploatacji podziemnego składowiska odpadów właściwy organ nadzoru górni czego przeprowadza jego kontrolę w zakresie zgodno ści z koncesją i planem ruchu zakładu górniczego. Rozdział 5 Likwidacja zakładu górniczego Art. 128. 

1. Przedsiębiorca, który uzyskał koncesję na działalność, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 2, 3 i 4, tworzy fundusz likwidacji zakładu górniczego, zwa ny dalej „funduszem”, oraz gromadzi na nim środki. Przedsiębiorca może utworzyć wspólny fundusz dla więcej niż jednego zakładu górniczego.

2. Środki funduszu gromadzi się na wyodrębnio nym rachunku bankowym w postaci środków pienięż nych. Środki funduszu mogą być gromadzone rów nież w postaci bonów skarbowych lub obligacji emito wanych lub gwarantowanych przez Skarb Państwa.

3. Środki funduszu zwiększa się o wpływy z opro centowania środków pieniężnych, przychody z bonów skarbowych oraz przychody z obligacji emitowanych lub gwarantowanych przez Skarb Państwa.

4. W przypadku wydobywania kopalin ze złóż me todą:

1) robót podziemnych lub otworów wiertniczych — przeznacza się na fundusz równowartość nie mniej niż 3% odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych zakładu górniczego, ustalanych stosow nie do przepisów o podatku dochodowym,

2) odkrywkową — przeznacza się na fundusz równo wartość nie mniej niż 10% należnej opłaty eksploa tacyjnej — w terminie miesiąca po zakończeniu roku obroto wego.

5. Przepis ust. 4 pkt 1 stosuje się do podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji oraz podziemnego składowania odpadów.

6. Obowiązek przeznaczania środków na fundusz:

1) powstaje w przypadku: a) wydobywania kopalin ze złóż — od dnia wyma galności opłaty eksploatacyjnej, b) podziemnego bezzbiornikowego magazynowa nia substancji lub podziemnego składowania odpadów — od dnia zatwierdzenia planu ruchu zakładu górniczego;

2) ustaje z dniem rozpoczęcia likwidacji zakładu gór niczego.

7. Likwidacja części zakładu górniczego nie zwal nia z obowiązku dokonywania wpłat w zakresie pozo stałej części tego zakładu.

8. Środki funduszu stanowią koszty uzyskania przychodów w  rozumieniu przepisów o  podatku do chodowym i mogą być wykorzystane wyłącznie w ce lu pokrycia kosztów likwidacji zakładu górniczego lub jego oznaczonej części, a także zbędnych ze względów technicznych i  technologicznych urządzeń, instalacji, obiektów lub wyrobisk górniczych tego zakładu.

9. Rozpoczęcie dokonywania wypłat z  funduszu może nastąpić po przedstawieniu przez przedsiębior cę prowadzącemu rachunek ostatecznej decyzji właś ciwego organu nadzoru górniczego zatwierdzającej plan ruchu likwidowanego zakładu górniczego lub je go oznaczonej części albo zatwierdzającej plan ruchu zakładu górniczego w  części, w  jakiej przewiduje on likwidację zbędnych ze względów technicznych i tech nologicznych urządzeń, instalacji, obiektów lub wyro bisk górniczych tego zakładu. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9467 — Poz. 981



10. Na żądanie właściwego organu koncesyjnego lub właściwego organu nadzoru górniczego przedsię biorca przedstawia aktualne wyciągi z rachunku ban kowego, na którym gromadzi środki funduszu, oraz informacje o sposobie ich wykorzystania. 1

1. Likwidacja funduszu następuje po zakończeniu likwidacji zakładu górniczego, za zgodą właściwego organu nadzoru górniczego, wyrażoną, w drodze de cyzji, po zasięgnięciu opinii właściwego wójta (bur mistrza, prezydenta miasta). 1

2. Wymagania określone w ust. 1—11 stosuje się odpowiednio do następcy prawnego przedsiębiorcy, który utworzył fundusz. 1

3. Stosowanie przepisów ust. 1—12 nie jest obo wiązkowe dla przedsiębiorcy, który uzyskał koncesję starosty. Art. 129. 

1. W przypadku likwidacji zakładu górni czego, w całości lub w części, przedsiębiorca jest obo wiązany:

1) zabezpieczyć lub zlikwidować wyrobiska górnicze oraz urządzenia, instalacje i obiekty zakładu górni czego;

2) zabezpieczyć niewykorzystaną część złoża kopali ny;

3) zabezpieczyć sąsiednie złoża kopalin;

4) przedsięwziąć niezbędne środki chroniące wyrobi ska sąsiednich zakładów górniczych;

5) przedsięwziąć niezbędne środki w  celu ochrony środowiska oraz rekultywacji gruntów po działal ności górniczej.

2. Do rekultywacji gruntów, o  których mowa w ust. 1 pkt 5, stosuje się odpowiednio przepisy usta wy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i  leśnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1266, z późn. zm.

10) ).

3. Do likwidacji zakładu górniczego stosuje się od powiednio przepisy o ruchu zakładu górniczego.

4. Plan ruchu likwidowanego zakładu górniczego lub jego oznaczonej części określa również sposób wykonania obowiązków, o których mowa w ust. 1.

5. Zatwierdzenie planu ruchu likwidowanego zakła du górniczego wymaga uzgodnienia z właściwym wój tem (burmistrzem, prezydentem miasta). Kryterium uzgodnienia jest zgodność sposobu likwidacji z prze znaczeniem nieruchomości, określonym w art. 7.

6. W uzasadnionych przypadkach właściwy organ nadzoru górniczego może, w drodze decyzji, nakazać przedsiębiorcy wykonanie obowiązku likwidacji zakła du górniczego lub jego oznaczonej części.

7. Decyzja, o której mowa w ust. 6, określa termin i sposób wykonania obowiązku likwidacji zakładu gór niczego lub jego oznaczonej części. Decyzja ta może również upoważnić do korzystania z cudzej nierucho mości w zakresie niezbędnym do wykonania obowiąz ku likwidacji zakładu górniczego lub jego oznaczonej części.

8. W przypadku bezskutecznego upływu terminu, o którym mowa w ust. 7, właściwy organ nadzoru gór niczego wszczyna postępowanie egzekucyjne. Art. 130. 

1. Środki funduszu nie podlegają egzeku cji, chyba że tytuł wykonawczy, na podstawie którego organ egzekucyjny prowadzi postępowanie egzeku cyjne, został wystawiony:

1) na wniosek wierzyciela przedsiębiorcy,

2) na podstawie art. 129 ust. 8 — z tytułu wykonywania na zlecenie lub rzecz przed siębiorcy czynności określonych w  art.  128 ust.  8, art. 129 ust. 1 lub 6.

2. Środki funduszu nie wchodzą w  skład masy upadłości podmiotów, o  których mowa w  art.  128 ust. 1 i 12. Art.  13

1. Niezwłocznie po zakończeniu likwidacji zakładu górniczego przedsiębiorca przekazuje Preze sowi Wyższego Urzędu Górniczego dokumentację mierniczo-geologiczną, w  sposób i  w  trybie określo nym w  przepisach wydanych na podstawie art.  116 ust. 

7. Do dokumentacji tej nie stosuje się art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i  archiwach (Dz.  U. z  2011  r. Nr  123, poz. 698). Art. 13

2. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do likwidacji zakładu górniczego, jego oznaczonej części oraz zbędnych ze względów tech nicznych i  technologicznych urządzeń, instalacji, obiektów lub wyrobisk górniczych tego zakładu, pro wadzonej przez podmiot niebędący przedsiębiorcą, w tym likwidacji byłego zakładu górniczego. DZIAŁ VII Opłaty Art. 133. 

1. Przedsiębiorca, który uzyskał koncesję na poszukiwanie lub rozpoznawanie złóż kopalin, wnosi opłatę ustalaną w koncesji jako iloczyn stawki opłaty oraz wyrażonej w  kilometrach kwadratowych powierzchni terenu objętego koncesją.

2. Stawka opłaty za działalność w zakresie poszuki wania złóż kopalin za kilometr kwadratowy wynosi dla:

1) węgla kamiennego i rud uranu — 529,05 zł;

2) węgla brunatnego — 211,62 zł;

3) pozostałych kopalin, których złoża są objęte włas nością górniczą — 105,81 zł.

10) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 175, poz. 1462, z 2006 r. Nr 12, poz. 63, z 2007 r. Nr 75, poz. 493, Nr 80, poz. 541 i  Nr  191, poz.  1374, z  2008  r. Nr  237, poz.  1657 oraz z 2009 r. Nr 1, poz. 3, Nr 115, poz. 967 i Nr 157, poz. 1241. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9468 — Poz. 981



3. Stawka opłaty za działalność w zakresie rozpo znawania złóż kopalin lub łącznie za działalność w za kresie poszukiwania i rozpoznawania złóż kopalin wy nosi dwukrotność stawki określonej w ust. 2.

4. Opłata ma charakter jednorazowy i jest wnoszo na w terminie 14 dni od dnia, w którym koncesja stała się ostateczna. Dowód wniesienia opłaty przedsiębior ca niezwłocznie przedstawia organowi koncesyjnemu oraz podmiotom określonym w art. 141 ust. 1—3.

5. Organ koncesyjny, wydłużając czas obowiązy wania koncesji, ponownie ustala opłatę za działalność. Do ustalenia tej opłaty stosuje się przepisy ust. 1—4. Art. 134. 

1. Przedsiębiorca, który uzyskał koncesję na wydobywanie kopaliny ze złoża, wnosi opłatę eks ploatacyjną ustalaną jako iloczyn jej stawki oraz ilości kopaliny wydobytej, ze złoża bilansowego i pozabilan sowego, w okresie rozliczeniowym.

2. Stawki opłat eksploatacyjnych dla poszczegól nych rodzajów kopalin określa załącznik do ustawy.

3. Stawka opłaty eksploatacyjnej wynosi 50% w przypadku:

1) kopaliny towarzyszącej;

2) kopaliny współwystępującej wydobytej ze złoża węglowodorów. Art. 135. 

1. Przedsiębiorca, który uzyskał koncesję na:

1) podziemne bezzbiornikowe magazynowanie sub stancji albo

2) podziemne składowanie odpadów — wnosi opłatę ustalaną jako iloczyn stawki opłaty oraz ilości substancji lub odpadów, która w okresie rozliczeniowym została wprowadzona do górotworu, w tym do podziemnych wyrobisk górniczych.

2. Stawki opłat z tytułu magazynowania wynoszą dla:

1) substancji gazowych — 1,61 zł/tys. m3;

2) substancji ciekłych — 3,19 zł/t;

3) pozostałych substancji — 1,60 zł/t.

3. Stawki opłat z tytułu składowania wynoszą dla odpadów:

1) niebezpiecznych — 65,79 zł/t z wyłączeniem odpa dów stanowiących materiały izolacyjne i konstruk cyjne zawierające azbest, dla których stawka wy nosi 0,0 zł/t;

2) obojętnych — 3,79 zł/t;

3) innych niż niebezpieczne i obojętne — 5,06 zł/t. Art. 13

6.

1. Stawki opłat, o których mowa w art. 133 ust. 2, art. 134 ust. 2 i art. 135 ust. 2 i 3, podlegają co rocznej zmianie stosownie do średniorocznego wskaź nika cen towarów i  usług konsumpcyjnych ogółem, planowanego w ustawie budżetowej na dany rok ka lendarzowy.

2. Na podstawie wskaźnika, o  którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw środowiska og łasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędo wym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” staw ki opłat obowiązujące na następny rok kalendarzowy, zaokrąglając je w górę do pełnych groszy. Art. 137. 

1. Okresem rozliczeniowym z tytułu opła ty eksploatacyjnej jest półrocze liczone odpowiednio od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca i od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia.

2. Przedsiębiorca, który uzyskał koncesję na wydo bywanie kopaliny ze złoża, samodzielnie ustala wyso kość opłaty eksploatacyjnej należnej za okres rozlicze niowy i  przed upływem miesiąca następującego po tym okresie wnosi ją na rachunki bankowe gminy, na terenie której jest prowadzona działalność, oraz Naro dowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, bez wezwania.

3. W terminie określonym w ust. 2 przedsiębiorca, który uzyskał koncesję na wydobywanie kopaliny ze złoża, przedstawia organowi koncesyjnemu, gminie, na terenie której jest prowadzona działalność, oraz Narodowemu Funduszowi Ochrony Środowiska i  Gospodarki Wodnej kopie dowodów dokonanych wpłat, a także informację zawierającą dane identyfiku jące przedsiębiorcę, nazwę złoża, numer koncesji na wydobywanie kopaliny z  tego złoża, rodzaj i  ilość kopaliny wydobytej w okresie rozliczeniowym, przyję tą stawkę oraz wysokość ustalonej opłaty, w tym przy padającej gminie, na terenie której jest prowadzona działalność, oraz Narodowemu Funduszowi Ochrony Środowiska i  Gospodarki Wodnej. Jeżeli wydobycie prowadzi się na terenie więcej niż jednej gminy — w informacji określa się również ilość kopaliny wydo bytej z  terenów poszczególnych gmin, a  także wyso kość przypadającej na nie opłaty eksploatacyjnej.

4. Jeżeli wysokość opłaty należnej za okres rozli czeniowy nie przekracza 300 zł, obowiązek jej zapłaty nie powstaje. Nie zwalnia to z obowiązku przedłożenia informacji, o której mowa w ust. 3.

5. Jeżeli ostatni dzień terminu określonego w ust. 2 przypada na sobotę lub dzień ustawowo wol ny od pracy, za ostatni dzień tego terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.

6. Wymagania określone w  ust.  1—5 stosuje się odpowiednio do przedsiębiorców, którzy uzyskali kon cesję na podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji albo podziemne składowanie odpadów.

7. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w  drodze rozporządzenia, wzory druków służących przedstawieniu informacji dotyczącej opłaty za wydo bytą kopalinę, podziemne bezzbiornikowe magazyno wanie substancji oraz podziemne składowanie odpa dów, kierując się potrzebą zapewnienia przejrzystości oraz wiarygodności przedkładanych informacji. Art.  13

8. W  razie stwierdzenia, że przedsiębiorca nie dokonał wpłaty opłaty w  terminie albo dokonał wpłaty w wysokości innej niż należna, organ koncesyj ny określa, w drodze decyzji, wysokość należnej opła ty, stosując stawkę obowiązującą w okresie rozlicze niowym, którego opłata dotyczy. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9469 — Poz. 981

Art.  139. 

1. Działalność wykonywana z  rażącym naruszeniem warunków określonych w  koncesji lub zatwierdzonym projekcie robót geologicznych podle ga opłacie dodatkowej. Opłata dodatkowa jest nieza leżna od pozostałych opłat regulowanych niniejszym działem.

2. Opłatę dodatkową ustala, w drodze decyzji, od powiednio organ koncesyjny lub organ administracji geologicznej, który zatwierdził projekt robót geo logicznych.

3. Opłatę dodatkową za:

1) poszukiwanie lub rozpoznawanie złóż kopalin określonych w art. 10 ust. 1, ustala się w wysoko ści pięciokrotnej stawki opłaty dla danego rodzaju kopaliny za każdy kilometr kwadratowy powierzch ni terenu objętego taką działalnością, przy czym rozpoczęty kilometr kwadratowy powierzchni tere nu liczy się jako cały;

2) wykonywanie robót geologicznych ustala się w wysokości 10 000 zł za każdy kilometr kwadrato wy powierzchni terenu objętego taką działalnoś cią, przy czym rozpoczęty kilometr kwadratowy powierzchni terenu liczy się jako cały;

3) wydobywanie kopalin ustala się w wysokości pię ciokrotnej stawki opłaty eksploatacyjnej dla dane go rodzaju kopaliny, pomnożonej przez ilość wy dobytej w ten sposób kopaliny;

4) podziemne bezzbiornikowe magazynowanie sub stancji ustala się w wysokości pięciokrotnej stawki opłaty dla danego rodzaju magazynowanej sub stancji, pomnożonej przez ilość zatłoczonej w ten sposób substancji;

5) podziemne składowanie odpadów ustala się w wy sokości pięciokrotnej stawki opłaty dla danego ro dzaju składowanych odpadów, pomnożonej przez ilość składowanych w ten sposób odpadów.

4. Opłaty dodatkowe, o  których mowa w  ust.  3 pkt 1 i 3—5, ustala się stosując stawki obowiązujące w dniu wszczęcia postępowania.

5. Opłatę wnosi się w  terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna. Dowód wnie sienia opłaty niezwłocznie przedstawia się właściwe mu organowi oraz podmiotom określonym w art. 141 ust. 1—3. Art. 140. 

1. Działalność wykonywana bez wymaga nej koncesji albo bez zatwierdzonego projektu robót geologicznych podlega opłacie podwyższonej.

2. Organami właściwymi w  sprawach, o  których mowa w ust. 1, są:

1) minister właściwy do spraw środowiska w odnie sieniu do działalności: a) wykonywanej w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej, b) w zakresie podziemnego bezzbiornikowego ma gazynowania substancji, c) w  zakresie podziemnego składowania odpa dów;

2) starosta w zakresie niewymienionym w pkt 1.

3. Opłatę podwyższoną za:

1) poszukiwanie lub rozpoznawanie złóż kopalin określonych w art. 10 ust. 1, ustala się w wysokoś ci 50 000 zł za każdy kilometr kwadratowy po wierzchni terenu objętego taką działalnością, przy czym rozpoczęty kilometr kwadratowy powierzch ni terenu liczy się jako cały;

2) wykonywanie robót geologicznych ustala się w wysokości 40 000 zł za każdy kilometr kwadrato wy powierzchni terenu objętego taką działalnoś cią, przy czym rozpoczęty kilometr kwadratowy powierzchni terenu liczy się jako cały;

3) wydobywanie kopalin ustala się w  wysokości czterdziestokrotnej stawki opłaty eksploatacyjnej dla danego rodzaju kopaliny, pomnożonej przez ilość wydobytej bez koncesji kopaliny;

4) podziemne bezzbiornikowe magazynowanie sub stancji ustala się w  wysokości dwustukrotnej stawki opłaty dla danego rodzaju magazynowanej substancji, pomnożonej przez ilość zatłoczonej bez koncesji substancji;

5) podziemne składowanie odpadów ustala się w wy sokości dwustukrotnej stawki opłaty dla danego rodzaju składowanych odpadów, pomnożonej przez ilość składowanych bez koncesji odpadów.

4. Do ustalenia opłaty podwyższonej za wydoby wanie kopaliny, dla której stawka opłaty eksploatacyj nej wynosi 0 zł za jednostkę miary przyjmuje się staw kę w wysokości 1,32 zł/m3 w przypadku wód termal nych i 5,89 zł/1000 m3 w przypadku metanu z węgla kamiennego.

5. Opłaty podwyższone, o których mowa w ust. 3 pkt 3—5, ustala się stosując stawki obowiązujące w dniu wszczęcia postępowania.

6. Opłatę wnosi się w  terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna. Dowód wnie sienia opłaty niezwłocznie przedstawia się właściwe mu organowi oraz podmiotom określonym w art. 141. Art. 141. 

1. Wpływy z tytułu opłat, o których mowa w niniejszym dziale, w 60% stanowią dochód gminy, na terenie której jest prowadzona działalność, a w 40% dochód Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.

2. Jeżeli działalność jest prowadzona na terenie więcej niż jednej gminy, opłaty stanowią dochód gmin proporcjonalnie odpowiednio do wielkości powierzch ni terenu objętego działalnością, ilości wydobytej ko paliny, ilości wprowadzonej do górotworu substancji albo odpadów.

3. Wpływy z tytułu opłat za działalność prowadzo ną w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej w całości stanowią dochód Narodowego Fun duszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.

4. Jeżeli opłatę, o której mowa w art. 140, ustala starosta, wpływy z  tego tytułu stanowią dochód po wiatu. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9470 — Poz. 981

Art. 142. 

1. Do opłat, o których mowa w niniejszym dziale, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z  dnia 29 sierpnia 1997  r. — Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.11)) dotyczące zobowiązań podatkowych. Określone tymi przepisami uprawnienia organów podatkowych przysługują wie rzycielom.

2. Wierzycielami są odpowiednio gmina, powiat oraz Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospo darki Wodnej.

3. Organem właściwym w zakresie decyzji wyda wanych na podstawie przepisów wymienionych w  ust.  1 w  części dotyczącej Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej jest Prezes Zarządu tego Funduszu. W  sprawach regulowanych niniejszą ustawą organem wyższego stopnia, w rozu mieniu przepisów Kodeksu postępowania administra cyjnego, w stosunku do Prezesa Zarządu Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej jest minister właściwy do spraw środowiska. Art.  143. 

1. Decyzja w  sprawach określonych ni niejszym działem nie może zostać wydana po upływie 5 lat od końca roku, w którym nastąpiło zdarzenie uza sadniające jej wydanie.

2. W  sprawach określonych niniejszym działem stroną postępowania jest odpowiednio:

1) przedsiębiorca albo

2) podmiot, który prowadzi działalność bez wymaga nej koncesji, albo

3) podmiot, który prowadzi roboty geologiczne z na ruszeniem zatwierdzonego projektu robót geo logicznych, albo

4) podmiot, który prowadzi roboty geologiczne bez zatwierdzonego projektu robót geologicznych. DZIAŁ VIII Odpowiedzialność za szkody Art. 144. 

1. Właściciel nie może sprzeciwić się za grożeniom spowodowanym ruchem zakładu górni czego, który jest prowadzony zgodnie z ustawą. Może on jednak żądać naprawienia wyrządzonej tym ru chem szkody, na zasadach określonych ustawą.

2. Przepis ust.  1 stosuje się odpowiednio do in nych podmiotów, których prawa majątkowe są zagro żone ruchem zakładu górniczego.

3. Jeżeli nie zachodzą okoliczności przewidziane w ust. 1 i 2, przedsiębiorca odpowiada za szkodę we dług zasad określonych w Kodeksie cywilnym. Art. 14

5. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do na prawiania szkód, o których mowa w art. 144 ust. 1 i 2, stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego. Art.  146. 

1. Odpowiedzialność za szkodę ponosi przedsiębiorca prowadzący ruch zakładu górniczego, wskutek którego wystąpiła szkoda.

2. Przepis ust. 1 stosuje się także do innych pod miotów prowadzących działalność regulowaną usta wą, nawet jeżeli nie stosuje się do nich przepisów do tyczących ruchu zakładu górniczego.

3. Jeżeli nie można ustalić, kto wyrządził szkodę, odpowiada za nią przedsiębiorca, który w dniu ujaw nienia się szkody ma prawo prowadzić w  obszarze górniczym, w  granicach którego wystąpiła szkoda, działalność regulowaną ustawą.

4. Jeżeli nie istnieje przedsiębiorca odpowiedzial ny za szkodę ani jego następca prawny, za szkodę od powiada Skarb Państwa reprezentowany przez właści wy organ nadzoru górniczego na zasadach określo nych niniejszym działem.

5. Jeżeli szkoda nastąpiła także z innych przyczyn niż ruch zakładu górniczego, odpowiedzialność pod miotów określonych w ust. 1—4 oraz innych podmio tów jest solidarna.

6. Odpowiedzialność przedsiębiorcy oraz podmio tów trudniących się zawodowo wykonywaniem po wierzonych im przez tego przedsiębiorcę czynności jest solidarna. Art. 147. 

1. Przywrócenie stanu poprzedniego mo że w szczególności nastąpić przez dostarczenie grun tów, obiektów budowlanych, urządzeń, lokali, wody lub innych dóbr tego samego rodzaju.

2. Naprawienie szkody w gruncie rolnym lub leś nym zdegradowanym lub zdewastowanym na skutek ruchu zakładu górniczego następuje w sposób okreś lony przepisami o ochronie tych gruntów.

3. Obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego ciąży na tym, kto jest odpowiedzialny za szkodę. Po szkodowany, za zgodą podmiotu odpowiedzialnego za szkodę, może wykonać obowiązek w zamian za za płatę odpowiedniej kwoty pieniężnej. Art. 14

8. Jeżeli poszkodowany poniósł nakłady na naprawienie szkody, odszkodowanie ustala się z uwzględnieniem wartości uzasadnionych nakładów. Art. 14

9. Roszczenia określone niniejszym działem przedawniają się z upływem 5 lat od dnia dowiedzenia się o szkodzie. Art.  150. Przepisy o  naprawianiu szkód określo nych niniejszym działem stosuje się odpowiednio do zapobiegania tym szkodom. Art.  151. 

1. Sądowe dochodzenie roszczeń jest możliwe po wyczerpaniu postępowania ugodowego. 1

1) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz.  U. z  2005  r. Nr  85, poz.  727, Nr  86, poz.  732 i  Nr  143, poz.  1199, z  2006  r. Nr  66, poz.  470, Nr  104, poz.  708, Nr  143, poz.  1031, Nr  217, poz.  1590 i  Nr  225, poz.  1635, z  2007  r. Nr  112, poz.  769, Nr  120, poz. 818, Nr 192, poz. 1378 i Nr 225, poz. 1671, z 2008 r. Nr  118, poz.  745, Nr  141, poz.  888, Nr  180, poz.  1109 i Nr 209, poz. 1316, 1318 i 1320, z 2009 r. Nr 18, poz. 97, Nr 44, poz. 362, Nr 57, poz. 466, Nr 131, poz. 1075, Nr 157, poz. 1241, Nr 166, poz. 1317, Nr 168, poz. 1323, Nr 213, poz. 1652 i Nr 216, poz. 1676, z 2010  r. Nr 40, poz. 230, Nr  57, poz.  355, Nr  127, poz.  858, Nr  167, poz.  1131, Nr 182, poz. 1228 i Nr 197, poz. 1306 oraz z 2011 r. Nr 34, poz. 173, Nr 75, poz. 398, Nr 106, poz. 622 i Nr 134, poz. 781. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9471 — Poz. 981



2. Warunek wyczerpania postępowania ugodowe go jest spełniony, jeżeli przedsiębiorca odmówił za warcia ugody lub jeżeli od skierowania przez poszko dowanego roszczenia wobec przedsiębiorcy upłynęło 30 dni, chyba że poszkodowany, zgłaszając żądanie zawarcia ugody, wyznaczy dłuższy termin.

3. Ugoda zawarta w formie aktu notarialnego sta nowi tytuł egzekucyjny w  rozumieniu przepisów Ko deksu postępowania cywilnego.

4. Jeżeli przedsiębiorca uchyla się od wykonania ugody lub wyroku nakazującego naprawę szkód wy rządzonych ruchem zakładu górniczego, koszt wyko nania zastępczego może zostać pokryty z zabezpiecze nia, o którym mowa w art. 28. Art. 152. 

1. W celu natychmiastowego zapobieże nia szkodzie lub jej dalszym skutkom sąd może naka zać podjęcie koniecznych czynności. Jeżeli obowiązek ten obciąża poszkodowanego, sąd może nakazać, aby podmiot, do którego jest kierowane roszczenie, nie zwłocznie wypłacił odpowiednią kwotę pieniężną.

2. W przypadku powstania szkody w postaci zani ku wody lub utraty jej przydatności, podmiot, do któ rego jest kierowane roszczenie, do czasu naprawienia szkody jest obowiązany bezpłatnie dostarczać poszko dowanemu niezbędną ilość wody.

3. W sprawach uregulowanych w ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cy wilnego o postępowaniu zabezpieczającym. DZIAŁ IX Administracja, państwowa służba geologiczna i  nadzór Rozdział 1 Zasady ogólne Art.  15

3. Przy wykonywaniu nadzoru i  kontroli upoważnionym pracownikom organów administracji geologicznej oraz pracownikom organów nadzoru górniczego, w  granicach ich właściwości rzeczowej i  miejscowej, przysługuje, po okazaniu legitymacji służbowej, prawo:

1) całodobowego wstępu, wraz z pracownikami po mocniczymi, rzeczoznawcami i niezbędnym sprzę tem do: a) miejsc wykonywania robót geologicznych, b) miejsc wydobywania kopalin, c) zakładów górniczych, d) siedzib, obiektów i urządzeń podmiotów zawo dowo trudniących się ratownictwem górni czym, e) siedzib, obiektów i  urządzeń przedsiębiorców produkujących, importujących lub wprowadza jących do obrotu wyroby przeznaczone do sto sowania w ruchu zakładu górniczego;

2) dostępu do niezbędnych informacji, urządzeń i do kumentów;

3) żądania pisemnych lub ustnych informacji oraz wzywania i przesłuchiwania osób;

4) żądania udzielania wyjaśnień w zakresie niezbęd nym do sprawowania nadzoru i kontroli;

5) legitymowania osób w celu stwierdzenia ich tożsa mości, jeżeli jest to niezbędne dla potrzeb kontroli;

6) żądania okazania dokumentów i  udostępniania niezbędnych danych;

7) pobierania próbek, przeprowadzania niezbędnych badań lub wykonywania innych czynności kontrol nych w  celu ustalenia na terenie kontrolowanej nieruchomości, w obiekcie lub jego części, stanu środowiska oraz oceny tego stanu w świetle prze pisów o ochronie środowiska, a także indywidual nie określonych w decyzjach warunków wykony wania działalności wpływającej na środowisko. Art.  154. 

1. Do kontroli działalności prowadzonej na podstawie przepisów ustawy stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

2. W  przypadku działalności, o  której mowa w art. 21 ust. 1:

1) książka kontroli jest prowadzona i przechowywana w  zakładzie górniczym albo zakładzie wykonują cym roboty geologiczne;

2) ograniczenie czasu trwania wszystkich kontroli, przeprowadzanych przez właściwy organ admini stracji geologicznej albo właściwy organ nadzoru górniczego, w jednym roku kalendarzowym doty czy poszczególnych zakładów górniczych albo za kładów wykonujących roboty geologiczne.

3. Czynności kontrolne mogą być wykonywane przez pracowników właściwych organów administra cji geologicznej albo pracowników właściwych orga nów nadzoru górniczego po okazaniu przedsiębiorcy albo osobie przez niego upoważnionej legitymacji służbowej upoważniającej do wykonywania takich czynności oraz po doręczeniu upoważnienia do prze prowadzenia kontroli nie później niż trzeciego dnia od wszczęcia kontroli, jeżeli:

1) czynności te są niezbędne dla przeciwdziałania po pełnieniu przestępstwa lub wykroczenia lub zabez pieczenia dowodów jego popełnienia;

2) przeprowadzenie kontroli jest uzasadnione bezpo średnim zagrożeniem życia, zdrowia lub środowi ska naturalnego. Art.  155. 

1. W  przypadku uzasadnionej potrzeby, w szczególności w celu zapewnienia bezpieczeństwa osób, o których mowa w art. 153, organy administra cji geologicznej oraz organy nadzoru górniczego mo gą żądać udzielenia stosownej pomocy przez Policję.

2. Osoby wykonujące czynności, o których mowa w art. 153, nie mają potrzeby uzyskiwania przepustki bądź innego zezwolenia. Nie podlegają one przeszu kaniu przewidzianemu w  regulaminie wewnętrznym kontrolowanej jednostki organizacyjnej. Stosuje się do nich natomiast przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy obowiązujące w kontrolowanej jednostce orga nizacyjnej. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9472 — Poz. 981



3. Kierownik kontrolowanej jednostki organizacyj nej oraz kontrolowany są obowiązani umożliwić prze prowadzenie czynności kontrolnych. Rozdział 2 Organy administracji geologicznej Art.  156. 

1. Organami administracji geologicznej są:

1) minister właściwy do spraw środowiska;

2) marszałkowie województw;

3) starostowie.

2. Zadania administracji geologicznej wykonuje:

1) minister właściwy do spraw środowiska — przy pomocy Głównego Geologa Kraju, będącego se kretarzem lub podsekretarzem stanu w  urzędzie obsługującym ministra;

2) marszałek województwa — przy pomocy geologa wojewódzkiego;

3) starosta — przy pomocy geologa powiatowego.

3. Określone ustawą zadania marszałków woje wództw oraz starostów są zadaniami z  zakresu ad ministracji rządowej. Art.  15

7. W  sprawach określonych ustawą orga nem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postę powania administracyjnego w  stosunku do marszał ków województw jest minister właściwy do spraw środowiska. Art. 15

8. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do za kresu działania organów administracji geologicznej należy wykonywanie określonych zadań, a  w  szcze gólności:

1) podejmowanie rozstrzygnięć oraz wykonywanie innych czynności niezbędnych do przestrzegania i stosowania ustawy, w tym udzielanie koncesji;

2) kontrola i  nadzór nad działalnością regulowaną ustawą, w tym w zakresie projektowania prac geo logicznych oraz sporządzania dokumentacji geo logicznych. Art. 159. 

1. W przypadku stwierdzenia, że działal ność określona ustawą jest wykonywana:

1) z naruszeniem warunków określonych w koncesji,

2) bez zatwierdzonego projektu robót geologicznych lub z naruszeniem określonych w nim warunków,

3) bez przedłożonego projektu robót geologicznych, który nie podlega zatwierdzeniu, lub z  narusze niem określonych w nim warunków — właściwy organ administracji geologicznej, w dro dze decyzji, odpowiednio wstrzymuje działalność, nakazuje niezwłoczne usunięcie stwierdzonych uchy bień, a  w  przypadku potrzeby nakazuje podjęcie czynności mających na celu doprowadzenie środo wiska do należytego stanu.

2. Decyzje, o których mowa w ust. 1, podlegają ry gorowi natychmiastowej wykonalności. Art. 160. Zadania związane z dokumentacjami geo logicznymi wykonują te organy administracji geolo gicznej, które udzieliły koncesji na poszukiwanie lub rozpoznawanie złoża kopaliny, zatwierdziły projekt ro bót geologicznych lub którym przedłożono projekt ro bót geologicznych, który nie podlega zatwierdzeniu. Art.  161. 

1. Organem administracji geologicznej pierwszej instancji jest marszałek województwa, z wy jątkiem spraw określonych w ust. 2 i 3.

2. Do starosty, jako organu administracji geo logicznej pierwszej instancji, należą sprawy związane z zatwierdzaniem projektów robót geologicznych oraz dokumentacjami geologicznymi, dotyczące:

1) złóż kopalin nieobjętych własnością górniczą, po szukiwanych lub rozpoznawanych na obszarze do 2 ha w celu wydobycia metodą odkrywkową w ilo ści do 20 000 m3 w roku kalendarzowym i bez uży cia środków strzałowych;

2) ujęć wód podziemnych, których przewidywane lub ustalone zasoby nie przekraczają 50 m3/h;

3) badań geologiczno-inżynierskich wykonywanych na potrzeby zagospodarowania przestrzennego gminy oraz warunków posadawiania obiektów bu dowlanych;

4) odwodnień budowlanych o  wydajności nieprze kraczającej 50 m3/h;

5) robót geologicznych wykonywanych w celu wyko rzystywania ciepła ziemi;

6) warunków hydrogeologicznych w  związku z  za mierzonym wykonywaniem przedsięwzięć mogą cych negatywnie oddziaływać na wody podziem ne, w tym powodować ich zanieczyszczenie, doty czących przedsięwzięć zaliczonych do przedsię wzięć mogących znacząco oddziaływać na środo wisko, dla których obowiązek sporządzenia rapor tu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko może być wymagany, z  wyłączeniem przedsię wzięć mogących negatywnie oddziaływać na wo dy lecznicze.

3. Do ministra właściwego do spraw środowiska, jako organu administracji geologicznej pierwszej in stancji, należą sprawy związane z zatwierdzaniem pro jektów robót geologicznych oraz dokumentacjami geologicznymi, dotyczące:

1) złóż kopalin, o których mowa w art. 10 ust. 1, oraz warunków hydrogeologicznych w  związku z  pro jektowaniem odwodnień tych złóż i  wtłaczaniem wód pochodzących z  takich odwodnień do góro tworu;

2) obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej;

3) regionalnych badań hydrogeologicznych;

4) określania warunków hydrogeologicznych w związ ku z ustanawianiem obszarów ochronnych zbior ników wód podziemnych; Dziennik Ustaw Nr 163 — 9473 — Poz. 981



5) określania warunków hydrogeologicznych oraz geologiczno-inżynierskich dla potrzeb podziemne go bezzbiornikowego magazynowania substancji albo podziemnego składowania odpadów;

6) regionalnych badań budowy geologicznej kraju;

7) regionalnych prac kartografii geologicznej;

8) ponadwojewódzkich inwestycji liniowych;

9) otworów wiertniczych do rozpoznania budowy głębokiego podłoża, niezwiązanego z dokumento waniem złóż kopalin;

10) obiektów budownictwa wodnego o wysokości pię trzenia przekraczającej 5 m. Rozdział 3 Państwowa służba geologiczna Art. 162. 

1. Państwowa służba geologiczna wyko nuje następujące zadania państwa w  zakresie geo logii:

1) inicjuje, koordynuje i wykonuje zadania zmierzają ce do rozpoznania budowy geologicznej kraju, w tym prac o podstawowym znaczeniu dla gospo darki narodowej, w szczególności dla odnowienia bazy surowcowej kraju, ustalania zasobów złóż ko palin, a także dla ochrony środowiska;

2) prowadzi centralne archiwum geologiczne;

3) gromadzi, udostępnia, przetwarza i  archiwizuje dane geologiczne;

4) prowadzi bazy danych geologicznych;

5) sporządza krajowy bilans zasobów kopalin;

6) przygotowuje materiały w  celu przeprowadzania przetargów na udzielenie koncesji na poszukiwa nie lub rozpoznawanie złóż węglowodorów i wy dobywanie węglowodorów ze złóż;

7) koordynuje i wykonuje prace z zakresu kartografii geologicznej oraz wykonuje prace pilotażowe z te go zakresu;

8) prowadzi rejestr obszarów górniczych;

9) koordynuje zadania z  zakresu ochrony georóżno rodności oraz geologii środowiskowej;

10) rozpoznaje i monitoruje zagrożenia geologiczne.

2. Państwowa służba geologiczna wykonuje inne, niż określone w  ust.  1, zadania państwa w  zakresie geologii, powierzone przez ministra właściwego do spraw środowiska. Art.  163. 

1. Państwową służbę geologiczną pełni Państwowy Instytut Geologiczny — Państwowy Insty tut Badawczy.

2. Państwowy Instytut Geologiczny — Państwowy Instytut Badawczy może powierzyć wykonanie niektó rych zadań określonych w art. 162 jednostkom organi zacyjnym utworzonym na podstawie odrębnych prze pisów, a  także przedsiębiorcom w  rozumieniu art.  4 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej — jeżeli przedmiot ich działania obej muje prowadzenie prac geologicznych.

3. Nadzór nad wykonywaniem zadań państwowej służby geologicznej sprawuje minister właściwy do spraw środowiska, działający przy pomocy Głównego Geologa Kraju.

4. Plan prac państwowej służby geologicznej doty czących realizacji zadań, o  których mowa w  art.  162 ust. 1, na rok następny Państwowy Instytut Geologicz ny — Państwowy Instytut Badawczy corocznie w ter minie do dnia 31 maja przekazuje ministrowi właści wemu do spraw środowiska do akceptacji.

5. Państwowy Instytut Geologiczny — Państwowy Instytut Badawczy corocznie w terminie do dnia 15 lu tego przekazuje ministrowi właściwemu do spraw środowiska sprawozdanie z wykonanych zadań, o któ rych mowa w ust. 4, według stanu na dzień 31 grud nia. Rozdział 4 Organy nadzoru górniczego Art. 164. 

1. Organami nadzoru górniczego są:

1) Prezes Wyższego Urzędu Górniczego;

2) dyrektorzy okręgowych urzędów górniczych;

3) dyrektor Specjalistycznego Urzędu Górniczego, zwanego dalej „SUG”.

2. Organami nadzoru górniczego pierwszej instan cji są dyrektorzy okręgowych urzędów górniczych oraz dyrektor SUG, chyba że ustawa stanowi inaczej. Art.  165. 

1. Prezes Wyższego Urzędu Górniczego jest centralnym organem administracji rządowej, działającym pod nadzorem ministra właściwego do spraw środowiska, właściwym w  sprawach nadzoru górniczego.

2. Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób wyłonionych w  drodze otwartego i  konkurencyjnego naboru, na wniosek ministra właściwego do spraw środowiska. Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego.

3. Stanowisko Prezesa Wyższego Urzędu Górni czego może zajmować osoba, która:

1) posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzęd ny;

2) jest obywatelem polskim;

3) korzysta z pełni praw publicznych;

4) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;

5) posiada kompetencje kierownicze;

6) posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w  tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku kierow niczym;

7) posiada wykształcenie i  wiedzę z  zakresu spraw należących do właściwości Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9474 — Poz. 981



4. Informację o  naborze na stanowisko Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego ogłasza się przez umieszczenie ogłoszenia w miejscu powszechnie do stępnym w  siedzibie urzędu oraz w  Biuletynie Infor macji Publicznej urzędu i  Biuletynie Informacji Pub licznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie powinno zawierać:

1) nazwę i adres urzędu;

2) określenie stanowiska;

3) wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4) zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5) wskazanie wymaganych dokumentów;

6) termin i miejsce składania dokumentów;

7) informację o metodach i technikach naboru.

5. Termin, o którym mowa w ust. 4 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania ogłosze nia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Pre zesa Rady Ministrów.

6. Nabór na stanowisko Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego przeprowadza zespół, powołany przez ministra właściwego do spraw środowiska, liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie da ją rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów. W  toku naboru ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku, na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

7. Ocena wiedzy i  kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 6, może być dokonana na zle cenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem ze społu, która posiada odpowiednie kwalifikacje do do konania tej oceny.

8. Członek zespołu oraz osoba, o  której mowa w ust. 7, mają obowiązek zachowania w tajemnicy in formacji dotyczących osób ubiegających się o stano wisko, uzyskanych w trakcie naboru.

9. W  toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi właści wemu do spraw środowiska.

10. Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający:

1) nazwę i adres urzędu;

2) określenie stanowiska, na które był przeprowadzo ny nabór, oraz liczbę kandydatów;

3) imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlep szych kandydatów uszeregowanych według po ziomu spełniania przez nich wymagań określo nych w ogłoszeniu o naborze;

4) informację o  zastosowanych metodach i  techni kach naboru;

5) uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6) skład zespołu. 1

1. Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji Pub licznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kan celarii Prezesa Rady Ministrów. Informacja o wyniku naboru zawiera:

1) nazwę i adres urzędu;

2) określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3) imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w  rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonie niu kandydata. 1

2. Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicz nej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne. 1

3. Wiceprezesów Wyższego Urzędu Górniczego powołuje minister właściwy do spraw środowiska, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i kon kurencyjnego naboru, na wniosek Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego. Minister właściwy do spraw śro dowiska odwołuje wiceprezesów Wyższego Urzędu Górniczego. 1

4. Zespół przeprowadzający nabór na stanowi ska, o których mowa w ust. 13, powołuje Prezes Wyż szego Urzędu Górniczego. 1

5. Do sposobu przeprowadzania naboru na sta nowiska, o których mowa w ust. 13, stosuje się odpo wiednio ust. 3—12. 1

6. Powołanie, o którym mowa w ust. 2 i 13, stano wi nawiązanie stosunku pracy na podstawie powoła nia w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy. 1

7. Osoby odwołane ze stanowiska Prezesa lub wiceprezesa Wyższego Urzędu Górniczego, które przed powołaniem na to stanowisko były urzędnikami państwowymi mianowanymi zgodnie z  przepisami ustawy z  dnia 16 września 1982  r. o  pracownikach urzędów państwowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 86, poz. 953, z  późn. zm.12)) albo pracownikami służby cywilnej, stają się pracownikami służby cywilnej i w stosunku do nich stosuje się odpowiednio art. 45 ust. 2 ustawy z  dnia 16 września 1982  r. o  pracownikach urzędów państwowych. Art.  166. 

1. Prezes Wyższego Urzędu Górniczego w szczególności:

1) jest organem wyższego stopnia w rozumieniu Ko deksu postępowania administracyjnego w stosun ku do dyrektorów okręgowych urzędów górni czych oraz dyrektora SUG, a także sprawuje nad zór nad ich działalnością; 1

2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz.  U. z  2001  r. Nr  98, poz.  1071, Nr  123, poz.  1353 i  Nr  128, poz.  1403, z  2002  r. Nr  1, poz.  18, Nr 153, poz. 1271 i Nr 240, poz. 2052, z 2003  r. Nr 228, poz.  2256, z  2005  r. Nr  10, poz.  71 i  Nr  169, poz.  1417, z  2006  r. Nr  45, poz.  319, Nr  170, poz.  1218, Nr  218, poz. 1592 i Nr 220, poz. 1600, z 2007 r. Nr 89, poz. 589, z 2008  r. Nr 157, poz. 976 i Nr 227, poz. 1505, z 2010  r. Nr 165, poz. 1118, Nr 182, poz. 1228 i Nr 229, poz. 1494 oraz z 2011 r. Nr 82, poz. 451. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9475 — Poz. 981



2) powołuje, w drodze zarządzenia, komisje do opi niowania stanu bezpieczeństwa powszechnego, związanego z  ruchem zakładu górniczego, stanu bezpieczeństwa pracy w  górnictwie oraz stanu rozpoznania i  zwalczania zagrożeń w  zakładach górniczych, a  także może powoływać inne stałe lub doraźne kolegialne organy doradcze i opinio dawcze, określając ich nazwę, skład, zakres zadań, tryb pracy oraz sposób obsługi;

3) gromadzi i  archiwizuje dokumentację mierniczo -geologiczną zlikwidowanych zakładów górni czych oraz udostępnia ją, na zasadach i w sposób określony w odrębnych przepisach;

4) jest wyspecjalizowanym organem kontroli wyro bów wprowadzonych do obrotu w  rozumieniu przepisów ustawy z  dnia 30 sierpnia 2002  r. o  systemie oceny zgodności, w  odniesieniu do wyrobów przeznaczonych do stosowania w ruchu zakładu górniczego;

5) prowadzi działalność promocyjną i  informacyjną w zakresie związanym z zadaniami organów nad zoru górniczego;

6) inicjuje prace naukowo-badawcze oraz inicjuje i  podejmuje przedsięwzięcia w  zakresie poprawy bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia w górnic twie, wdrożenia postępu technicznego w dziedzi nie górnictwa, racjonalnej gospodarki złożami ko palin oraz ograniczenia uciążliwości oddziaływa nia górnictwa na ludzi i środowisko;

7) ustala kierunki i wytyczne działania urzędów gór niczych, a także może wydawać dyrektorom okrę gowych urzędów górniczych oraz dyrektorowi SUG polecenia dotyczące podjęcia określonych czynności oraz żądać od nich informacji będących w ich posiadaniu;

8) dokonuje kompleksowego sprawdzenia i  oceny stanu bezpieczeństwa powszechnego, związanego z  ruchem zakładu górniczego, stanu bezpieczeń stwa pracy w górnictwie, stanu rozpoznania i zwal czania zagrożeń w zakładach górniczych, stanu ra townictwa górniczego oraz innych zagadnień związanych z prowadzeniem ruchu zakładów gór niczych, a  także przedkłada właściwym organom informacje, opinie i wnioski w tej dziedzinie;

9) sporządza roczne sprawozdania z  działalności urzędów górniczych.

2. Prezes Wyższego Urzędu Górniczego wykonuje swoje zadania przy pomocy Wyższego Urzędu Górni czego, działającego pod jego bezpośrednim kierowni ctwem.

3. Siedzibą Wyższego Urzędu Górniczego jest mia sto Katowice.

4. Minister właściwy do spraw środowiska nadaje, w  drodze zarządzenia, statut Wyższemu Urzędowi Górniczemu, określający jego organizację wewnętrz ną. Art.  167. 

1. Terenowymi organami administracji rządowej, podległymi Prezesowi Wyższego Urzędu Górniczego, są dyrektorzy okręgowych urzędów gór niczych i dyrektor SUG.

2. Dyrektorów, o których mowa w ust. 1, oraz ich zastępców powołuje i  odwołuje Prezes Wyższego Urzędu Górniczego.

3. Powołanie, o  którym mowa w  ust.  2, stanowi nawiązanie stosunku pracy na podstawie powołania w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy.

4. Osoby odwołane ze stanowiska dyrektora lub zastępcy dyrektora okręgowego urzędu górniczego lub SUG, które przed powołaniem na to stanowisko były urzędnikami państwowymi mianowanymi zgod nie z  przepisami ustawy z  dnia 16 września 1982  r. o pracownikach urzędów państwowych albo pracow nikami służby cywilnej, stają się pracownikami służby cywilnej i w stosunku do nich stosuje się odpowied nio art.  45 ust.  2 ustawy z  dnia 16 września 1982  r. o pracownikach urzędów państwowych.

5. Dyrektorzy, o których mowa w ust. 1, wykonują swoje zadania przy pomocy okręgowych urzędów górniczych i SUG, działających pod ich bezpośrednim kierownictwem.

6. Zadania przewidziane w ustawie z dnia 21 listo pada 2008  r. o  służbie cywilnej (Dz.  U. Nr  227, poz. 1505, z 2009 r. Nr 157, poz. 1241 i Nr 219, poz. 1706 oraz z 2011 r. Nr 82, poz. 45

1) dla dyrektora generalne go urzędu w okręgowych urzędach górniczych i SUG wykonuje Prezes Wyższego Urzędu Górniczego.

7. Minister właściwy do spraw środowiska, w dro dze rozporządzenia, tworzy i  znosi okręgowe urzędy górnicze, określając ich nazwę, siedzibę i właściwość miejscową, kierując się potrzebami związanymi z  ra cjonalizacją działania organów nadzoru górniczego.

8. Właściwość miejscowa dyrektora SUG obejmu je obszar Rzeczypospolitej Polskiej.

9. Siedzibą SUG jest miasto Katowice.

10. Organizację wewnętrzną oraz tryb pracy okrę gowych urzędów górniczych i SUG określa, w drodze zarządzenia, Prezes Wyższego Urzędu Górniczego. Art. 168. 

1. Organy nadzoru górniczego sprawują nadzór i  kontrolę nad ruchem zakładów górniczych, w szczególności w zakresie:

1) bezpieczeństwa i higieny pracy;

2) bezpieczeństwa pożarowego;

3) ratownictwa górniczego;

4) gospodarki złożami kopalin w procesie ich wydo bywania;

5) ochrony środowiska i  gospodarki złożem, w  tym według kryterium wykonywania przez przedsię biorców obowiązków określonych w  odrębnych przepisach lub na ich podstawie;

6) zapobiegania szkodom;

7) budowy i likwidacji zakładu górniczego, w tym re kultywacji gruntów po działalności górniczej. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9476 — Poz. 981



2. W odniesieniu do projektowania i wykonywania robót budowlanych oraz utrzymania obiektów bu dowlanych zakładu górniczego organy nadzoru górni czego wykonują zadania z zakresu administracji archi tektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego. Art.  169. 

1. Dyrektor SUG jest organem nadzoru górniczego pierwszej instancji w odniesieniu do pod ziemnych zakładów górniczych właściwym rzeczowo w sprawach:

1) górniczych wyciągów szybowych;

2) urządzeń transportowych, których środki transpor tu poruszają się po torze o  nachyleniu powyżej 45°, w wyrobiskach górniczych;

3) szybów i szybików wraz z wyposażeniem;

4) centrali i  dyspozytorni wraz z  systemami łączno ści, bezpieczeństwa i alarmowania oraz magistral nymi sieciami telekomunikacyjnymi;

5) stacji wentylatorów głównych;

6) urządzeń, instalacji i  sieci elektroenergetycznych wysokiego i  średniego napięcia, zasilających obiekty, maszyny i  urządzenia, o  których mowa w pkt 1—5.

2. Dyrektor SUG jest organem nadzoru górniczego pierwszej instancji wykonującym zadania z  zakresu administracji architektoniczno-budowlanej i  nadzoru budowlanego właściwym rzeczowo w odniesieniu do następujących obiektów budowlanych podziemnych zakładów górniczych:

1) obiektów budowlanych maszyn wyciągowych;

2) szybowych wież wyciągowych;

3) budynków nadszybi;

4) obiektów budowlanych urządzeń, o których mowa w ust. 1 pkt 2;

5) wolnostojących budynków centrali, dyspozytorni, systemów oraz sieci, o  których mowa w  ust.  1 pkt 4;

6) obiektów budowlanych stacji wentylatorów głów nych;

7) obiektów budowlanych przeznaczonych dla urzą dzeń, instalacji i  sieci elektroenergetycznych wy sokiego i średniego napięcia, zasilających obiekty, maszyny i  urządzenia, o  których mowa w  ust.  1 pkt 1—5. Art. 170. 

1. Organy nadzoru górniczego sprawują nadzór i kontrolę nad:

1) podmiotami zawodowo trudniącymi się ratownic twem górniczym, w zakresie przestrzegania przez nie przepisów dotyczących ratownictwa górnicze go;

2) podmiotami wykonującymi w zakresie swej dzia łalności zawodowej czynności powierzone im w ruchu zakładu górniczego.

2. Organy nadzoru górniczego sprawują nadzór i  kontrolę nad wykonywaniem robót geologicznych, o których mowa w art. 86.

3. Organy nadzoru górniczego sprawują nadzór i  kontrolę nad szkoleniem osób wykonujących czyn ności w ruchu zakładu górniczego lub wykonujących roboty geologiczne, o których mowa w art. 86. Art. 171. 

1. Przy wykonywaniu nadzoru i  kontroli właściwy organ nadzoru górniczego:

1) nakazuje usunięcie nieprawidłowości powstałych wskutek naruszenia przepisów stosowanych w ru chu zakładu górniczego lub warunków określo nych w planie ruchu zakładu górniczego, a w przy padku działalności prowadzonej na podstawie koncesji udzielonej przez starostę — warunków dotyczących ruchu zakładu górniczego, określo nych w tej koncesji;

2) w przypadku bezpośredniego zagrożenia dla zakła du górniczego, jego pracowników, bezpieczeń stwa powszechnego lub środowiska, może w cało ści lub w części wstrzymać ruch tego zakładu lub jego urządzeń, określając warunki wznowienia ru chu tego zakładu lub urządzeń;

3) może nakazać podjęcie niezbędnych środków pro filaktycznych, w tym skierowanie określonego za gadnienia do rozpatrzenia przez komisję, o której mowa w art. 166 ust. 1 pkt 2;

4) może nakazać dokonanie określonych czynności, niezbędnych dla zapewnienia prawidłowego pro wadzenia ruchu zakładu górniczego, innych niż środki profilaktyczne.

2. Decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, mogą zostać wydane także przez Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego.

3. Decyzje wydane na podstawie ust. 1 pkt 1 lub 2 podlegają rygorowi natychmiastowej wykonalności. Art. 172. 

1. Przy wykonywaniu nadzoru i  kontroli właściwy organ nadzoru górniczego:

1) może badać prawidłowość rozwiązań stosowa nych lub przewidzianych przez przedsiębiorcę do stosowania, także przez skierowanie określonego zagadnienia do rozpatrzenia przez komisję, o któ rej mowa w art. 166 ust. 1 pkt 2;

2) może dokonywać pomiarów służących ocenie sta nu bezpieczeństwa w  zakładzie górniczym oraz ocenie stanu bezpieczeństwa powszechnego lub środowiska w związku z ruchem zakładu górnicze go, za pomocą: a) urządzeń przenośnych, lub b) w przypadkach uzasadnionych wysokim pozio mem zagrożenia naturalnego — urządzeń sta cjonarnych, zabudowanych w  zakładzie górni czym na koszt przedsiębiorcy w sposób określo ny w decyzji wydanej przez ten organ. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9477 — Poz. 981



2. Właściwy organ nadzoru górniczego może, w drodze decyzji, nakazać przedsiębiorcy sprawdzenie prawidłowości rozwiązań, o  których mowa w  ust.  1 pkt 1, lub dokonanie pomiarów, o  których mowa w ust. 1 pkt 2, w  tym w sposób określony przez ten organ; decyzja ta może zostać wydana także przez Pre zesa Wyższego Urzędu Górniczego.

3. Koszty czynności, o których mowa w ust. 2, ob ciążają przedsiębiorcę, chyba że żądanie ich dokona nia było nieuzasadnione. Art. 173. 

1. W przypadku wystąpienia stwierdzenia wykonywania działalności bez wymaganej koncesji właściwy organ nadzoru górniczego, w drodze decy zji, nakazuje wstrzymanie działalności. Kopię tej decy zji niezwłocznie przekazuje się organowi określonemu w art. 140 ust. 2.

2. Organ nadzoru górniczego niezwłocznie zawia damia właściwy organ administracji geologicznej w przypadku stwierdzenia, że działalność regulowana ustawą jest wykonywana bez zatwierdzonego projek tu robót geologicznych lub bez przedłożonego projek tu robót geologicznych, który nie podlega zatwierdze niu, lub z naruszeniem warunków określonych w kon cesji lub projekcie robót geologicznych. Art. 174. 

1. W przypadku niebezpiecznego zdarze nia, zaistnienia wypadku lub zaistnienia zgonu natu ralnego w ruchu zakładu górniczego, właściwy organ nadzoru górniczego może ustalić stan faktyczny i przy czyny zdarzenia, wypadku lub zgonu.

2. Jeżeli wymaga tego waga lub zawiłość sprawy, w  szczególności w  przypadku zaistnienia wypadku zbiorowego, katastrofy albo niebezpiecznego zdarze nia, czynności określone w ust. 1, w całości lub części, może podejmować Prezes Wyższego Urzędu Górni czego. W razie potrzeby Prezes Wyższego Urzędu Gór niczego powołuje, w drodze zarządzenia, komisję spe cjalną do zbadania przyczyn i  okoliczności tego zda rzenia, określając skład osobowy komisji i jej zadania.

3. Czynności określone w  ust.  1 są wykonywane przez pracowników organów nadzoru górniczego na podstawie legitymacji służbowej upoważniającej do wykonywania takich czynności. DZIAŁ X Kary pieniężne Art.  175. 

1. Prezes Wyższego Urzędu Górniczego nakłada, w drodze decyzji, karę pieniężną na przedsię biorcę, który:

1) nie dopełnia ciążącego na przedsiębiorcy obo wiązku w zakresie: a) rozpoznawania zagrożeń związanych z  ruchem zakładu górniczego i  podejmowania środków zmierzających do zapobiegania i usuwania tych zagrożeń, b) posiadania odpowiednich środków material nych i technicznych oraz służb ruchu zapewnia jących bezpieczeństwo pracowników i  ruchu zakładu górniczego, c) oceniania i dokumentowania ryzyka zawodowe go oraz stosowania niezbędnych rozwiązań zmniejszających to ryzyko, w tym przez sporzą dzenie dokumentu bezpieczeństwa i  ochrony zdrowia, d) posiadania własnych służb ratownictwa górni czego albo powierzenia realizacji tego obowiąz ku w całości lub w części innym podmiotom;

2) nie wykonuje decyzji organu nadzoru górniczego: a) nakazującej usunięcie nieprawidłowości powsta łych wskutek naruszenia przepisów stosowa nych w  ruchu zakładu górniczego lub warun ków określonych w planie ruchu zakładu górni czego lub warunków dotyczących ruchu zakładu górniczego, określonych w  koncesji udzielonej przez starostę, b) wstrzymującej w całości lub w części ruch zakła du górniczego lub jego urządzeń, ze względu na bezpośrednie zagrożenie dla zakładu górnicze go, jego pracowników, bezpieczeństwa po wszechnego lub środowiska, oraz określającej warunki wznowienia ruchu tego zakładu lub urządzeń, c) nakazującej podjęcie niezbędnych środków pro filaktycznych, w  tym skierowanie określonego zagadnienia do rozpatrzenia przez komisję, o której mowa w art. 166 ust. 1 pkt 2, d) nakazującej dokonanie określonych czynności, niezbędnych dla zapewnienia prawidłowego prowadzenia ruchu zakładu górniczego, innych niż środki profilaktyczne, e) nakazującej sprawdzenie prawidłowości rozwią zań stosowanych lub przewidzianych przez przedsiębiorcę do stosowania, w tym w sposób określony przez ten organ, f) nakazującej dokonanie pomiarów służących ocenie stanu bezpieczeństwa w zakładzie górni czym oraz ocenie stanu bezpieczeństwa po wszechnego lub środowiska w  związku z  ru chem zakładu górniczego, w  tym w  sposób określony przez ten organ.

2. Prezes Wyższego Urzędu Górniczego nakłada, w drodze decyzji, karę pieniężną na kierownika ruchu zakładu górniczego, który:

1) nie dopełnia ciążącego na przedsiębiorcy obo wiązku w zakresie: a) prowadzenia ewidencji osób przebywających w zakładzie górniczym oraz — w przypadku za kładów górniczych wydobywających węgiel ka mienny — czasu przebywania w  podziemnych wyrobiskach górniczych, b) posiadania i  odpowiedniego przechowywania dokumentacji prowadzenia ruchu zakładu gór niczego, c) posiadania dowodu sprawdzenia rozwiązań technicznych przez rzeczoznawcę do spraw ru chu zakładu górniczego — w przypadkach okreś lonych w  przepisach wydanych na podstawie art. 120 ust. 1 i 2, Dziennik Ustaw Nr 163 — 9478 — Poz. 981

d) prowadzenia dokumentacji w zakresie ratownic twa górniczego, e) przeprowadzania specjalistycznych badań le karskich, specjalistycznych badań psychologicz nych oraz specjalistycznych szkoleń w ratownic twie górniczym;

2) dopuszcza do wykonywania czynności w ruchu za kładu górniczego w sposób mogący wywołać nie bezpieczeństwo dla życia lub zdrowia człowieka lub tego ruchu;

3) nie dopełnia ciążącego na przedsiębiorcy obo wiązku w  zakresie szkolenia osób wykonujących czynności w ruchu zakładu górniczego w zakresie znajomości przepisów i  zasad bezpieczeństwa i  higieny pracy, w  tym bezpiecznego wykonywa nia powierzonych im czynności, lub dopuszcza do pracy w ruchu zakładu górniczego osoby, które nie wykażą się dostateczną znajomością tych przepi sów i zasad;

4) dopuszcza do wykonywania czynności w ruchu za kładu górniczego osoby, które nie posiadają wy maganych do tego kwalifikacji.

3. Karę pieniężną nakłada się:

1) na przedsiębiorcę w wysokości do 3% przychodu ukaranego podmiotu, osiągniętego w poprzednim roku kalendarzowym;

2) na kierownika ruchu zakładu górniczego w wyso kości do 300% jego miesięcznego wynagrodzenia, naliczanego jak dla celów ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy.

4. Ustalając wysokość kary pieniężnej, Prezes Wyż szego Urzędu Górniczego uwzględnia zakres narusze nia, dotychczasową działalność podmiotu oraz jego możliwości finansowe.

5. Podmiot jest obowiązany do dostarczenia Preze sowi Wyższego Urzędu Górniczego na każde jego żą danie, w terminie 30 dni od dnia otrzymania żądania, danych niezbędnych do określenia podstawy wymia ru kary pieniężnej. W przypadku niedostarczenia da nych lub gdy dostarczone dane uniemożliwiają ustale nie podstawy wymiaru kary, Prezes Wyższego Urzędu Górniczego może ustalić podstawę wymiaru kary pie niężnej w  sposób szacunkowy, nie mniejszą jednak niż:

1) kwota 500 000 zł — w przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 1;

2) kwota 5000 zł — w  przypadku, o  którym mowa w ust. 3 pkt 2.

6. Jeżeli okres działania przedsiębiorcy jest krótszy niż rok kalendarzowy, za podstawę wymiaru kary pie niężnej przyjmuje się kwotę 500 000 zł.

7. Kary pieniężne podlegają egzekucji w  trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w admini stracji w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym.

8. Kwoty ściągnięte z tytułu kary pieniężnej stano wią dochód budżetu państwa. DZIAŁ XI Przepisy karne Art.  176. 

1. Kto bez wymaganej koncesji lub bez zatwierdzonego projektu robót geologicznych lub z naruszeniem określonych w nich warunków, wyko nując działalność w zakresie:

1) poszukiwania lub rozpoznawania złóż kopalin,

2) wydobywania kopalin ze złóż,

3) podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji albo podziemnego składowania odpa dów, wyrządza znaczną szkodę w  mieniu lub poważną szkodę w środowisku, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

2. Jeżeli sprawca czynu określonego w ust. 1 spro wadza bezpośrednie niebezpieczeństwo znacznej szkody w mieniu lub poważnej szkody w środowisku, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności do lat 2.

3. Jeżeli sprawca nieumyślnie dopuszcza się czynu określonego w ust. 1 lub 2, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności do roku. Art. 17

7. Kto bez wymaganej koncesji lub bez za twierdzonego projektu robót geologicznych lub z na ruszeniem określonych w  nich warunków wykonuje działalność w zakresie:

1) poszukiwania lub rozpoznawania złóż kopalin,

2) wydobywania kopalin ze złóż,

3) podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji albo podziemnego składowania odpa dów, podlega karze aresztu albo grzywny. Art.  17

8. Kto wykonuje lub dozoruje prace geo logiczne lub kieruje tymi pracami, nie posiadając wy maganych do tego kwalifikacji, podlega karze grzywny. Art. 17

9. Kto:

1) w celach innych niż poszukiwanie lub rozpoznawa nie złóż kopalin wykonuje roboty geologiczne bez zatwierdzonego projektu robót geologicznych lub z naruszeniem określonych w nim warunków albo bez przedłożenia projektu robót geologicznych, który nie podlega zatwierdzeniu, lub z  narusze niem określonych w nim warunków,

2) nie zawiadamia właściwych organów o  zamiarze rozpoczęcia wykonywania robót geologicznych, podlega karze grzywny. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9479 — Poz. 981

Art. 180. Kto nie wykonuje decyzji organu admini stracji geologicznej, dotyczącej:

1) zakazu wykonywania określonych czynności przez osoby, które wykonują te czynności z  rażącym niedbalstwem, z naruszeniem ustawy lub rażącym naruszeniem wydanych na jej podstawie przepi sów,

2) wstrzymania działalności lub nakazu niezwłoczne go usunięcia stwierdzonych uchybień lub nakazu podjęcia czynności mających na celu doprowadze nie środowiska do należytego stanu, w przypadku stwierdzenia wykonywania działalności bez za twierdzonego projektu robót geologicznych, lub bez przedłożonego projektu robót geologicznych, który nie podlega zatwierdzeniu, lub z  narusze niem warunków określonych w  koncesji lub tym projekcie, podlega karze grzywny. Art. 18

1. Kto wykonuje czynności:

1) kierownictwa lub dozoru ruchu zakładu górnicze go lub inne czynności w ruchu zakładu górnicze go,

2) kierownictwa lub specjalistów w  podmiotach za wodowo trudniących się ratownictwem górni czym, nie posiadając wymaganych do tego kwalifikacji, podlega karze grzywny. Art. 182. 

1. Kto prowadzi ruch zakładu górniczego bez zatwierdzonego planu ruchu zakładu górniczego lub z naruszeniem określonych w nim warunków, podlega karze aresztu albo grzywny.

2. Jeżeli sprawca nieumyślnie dopuszcza się wy kroczenia określonego w ust. 1, podlega karze grzywny. Art. 18

3. Kto nie dopełnia ciążących na nim obo wiązków w zakresie prowadzenia ewidencji zasobów złoża kopaliny, w  zakresie przedkładania informacji o  zmianach zasobów złoża kopaliny oraz w  zakresie posiadania, sporządzania, aktualizowania i uzupełnia nia wymaganej dokumentacji mierniczo-geologicznej, podlega karze grzywny. Art. 184. 

1. Kto w ruchu zakładu górniczego wyko nuje lub dopuszcza do wykonywania czynności w wa runkach zagrożeń pożarowych, tąpaniami, gazowych, pyłowych, klimatycznych, wodnych, pozostających w związku z jazdą ludzi szybem albo w związku z prze chowywaniem lub używaniem środków strzałowych i  sprzętu strzałowego, w  sposób mogący wywołać niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia człowieka lub ruchu zakładu górniczego, podlega karze aresztu albo grzywny.

2. Jeżeli sprawca nieumyślnie dopuszcza się wy kroczenia określonego w ust. 1, podlega karze grzywny.

3. Kto:

1) w ruchu zakładu górniczego wykonuje lub dopusz cza do wykonywania czynności w  warunkach in nych niż określone w ust. 1, w sposób mogący wy wołać niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia człowieka lub ruchu zakładu górniczego,

2) nie dopełnia ciążącego na nim obowiązku w zakre sie: a) rozpoznawania zagrożeń związanych z ruchem zakładu górniczego i  podejmowania środków zmierzających do zapobiegania i  usuwania tych zagrożeń, b) posiadania odpowiednich środków material nych i  technicznych oraz służb ruchu zapew niających bezpieczeństwo pracowników i  ru chu zakładu górniczego, c) prowadzenia ewidencji osób przebywających w zakładzie górniczym, przez wskazanie imie nia i nazwiska oraz stanowiska służbowego, d) oceniania i  dokumentowania ryzyka zawodo wego oraz stosowania niezbędnych rozwiązań zmniejszających to ryzyko, w tym przez sporzą dzenie dokumentu bezpieczeństwa i  ochrony zdrowia, e) posiadania i odpowiedniego przechowywania dokumentacji prowadzenia ruchu zakładu gór niczego, f) posiadania dowodu sprawdzenia rozwiązań technicznych przez rzeczoznawcę do spraw ru chu zakładu górniczego, g) prowadzenia dokumentacji w  zakresie ratow nictwa górniczego, h) przeprowadzania specjalistycznych badań le karskich, specjalistycznych badań psycho logicznych oraz specjalistycznych szkoleń, i) posiadania własnych służb ratownictwa górni czego albo powierzenia realizacji tego obo wiązku w całości lub w części innym podmio tom, j) sporządzania, posiadania, zatwierdzania i aktu alizowania odpowiedniego planu ratownictwa górniczego, k) organizowania drużyny ratowniczej oraz odpo wiednio wyposażonej kopalnianej stacji ratow nictwa górniczego albo utrzymywania zakłado wej stacji ratownictwa górniczego, l) zatwierdzania dokumentacji prac profilaktycz nych, m) podejmowania decyzji o podjęciu, wykonywa nia oraz podejmowania decyzji o zakończeniu prac profilaktycznych, n) podejmowania i  prowadzenia akcji ratowni czej, o) likwidacji zakładu górniczego lub jego części, polegającego na: — zabezpieczeniu lub zlikwidowaniu wyrobisk górniczych oraz urządzeń, instalacji i obiek tów zakładu górniczego, Dziennik Ustaw Nr 163 — 9480 — Poz. 981

— zabezpieczeniu niewykorzystanej części zło ża kopaliny, — zabezpieczeniu sąsiednich złóż kopalin, — przedsięwzięciu niezbędnych środków chro niących wyrobiska sąsiednich zakładów górniczych, — przedsięwzięciu niezbędnych środków w ce lu ochrony środowiska oraz rekultywacji gruntów po działalności górniczej,

3) nie dopełnia obowiązku szkolenia osób wykonują cych czynności w ruchu zakładu górniczego w za kresie znajomości przepisów i  zasad bezpieczeń stwa i higieny pracy, w tym bezpiecznego wykony wania powierzonych im czynności, lub dopuszcza do pracy w ruchu zakładu górniczego osoby, które nie wykażą się dostateczną znajomością tych prze pisów i zasad,

4) dopuszcza do wykonywania czynności w ruchu za kładu górniczego osoby, które nie posiadają wy maganych do tego kwalifikacji, podlega karze grzywny. Art. 185. 

1. Kto w przypadku:

1) spostrzeżenia zagrożenia dla ludzi, zakładu górni czego lub jego ruchu, uszkodzenia albo nieprawid łowego działania urządzeń tego zakładu, nie do pełnia obowiązku w  zakresie niezwłocznego ostrzeżenia osób zagrożonych, podjęcia środków dostępnych w  celu usunięcia niebezpieczeństwa oraz zawiadomienia o niebezpieczeństwie najbliż szej osoby kierownictwa lub dozoru ruchu,

2) powstania stanu zagrożenia życia lub zdrowia osób przebywających w zakładzie górniczym, nie dopełnia obowiązku w  zakresie niezwłocznego wstrzymania prowadzenia ruchu w  strefie zagro żenia, wycofania ludzi w bezpieczne miejsce i pod jęcia niezbędnych działań w tym środków dostęp nych w celu usunięcia stanu zagrożenia, podlega karze aresztu albo grzywny.

2. Jeżeli sprawca dopuszcza się nieumyślnie wy kroczenia określonego w ust. 1, podlega karze grzywny. Art. 18

6. Kierownik ruchu zakładu górniczego, któ ry nie dopełnia obowiązku zawiadomienia właściwe go organu nadzoru górniczego o zaistniałym w zakła dzie górniczym wypadku albo zgonie naturalnym oraz o  związanych z  ruchem zakładu górniczego niebez piecznych zdarzeniach, stwarzających zagrożenie ży cia, zdrowia ludzkiego lub bezpieczeństwa powszech nego, podlega karze aresztu albo grzywny. Art. 18

7. Kto nie dopełnia ciążącego na nim obo wiązku w  zakresie tworzenia funduszu, gromadzenia środków na funduszu oraz przedstawiania na żądanie właściwych organów aktualnych wyciągów z rachun ku bankowego, na którym gromadzi środki funduszu, oraz informacji o sposobie ich wykorzystania, podlega karze grzywny. Art. 18

8. Kto nie wykonuje decyzji organu nadzoru górniczego, dotyczącej:

1) zakazu wykonywania określonych czynności przez osoby, które wykonują te czynności z  rażącym niedbalstwem, z naruszeniem ustawy lub rażącym naruszeniem wydanych na jej podstawie przepi sów,

2) nakazu niezwłocznego sporządzenia lub poprawy operatu ewidencyjnego,

3) nakazu wstrzymania działalności wykonywanej bez wymaganej koncesji, podlega karze grzywny. Art.  18

9. Orzekanie w  sprawach określonych w art. 177—188 następuje na zasadach i w trybie okreś lonych w Kodeksie postępowania w sprawach o wy kroczenia. DZIAŁ XII Zmiany w przepisach obowiązujących Art. 190. W ustawie z dnia 3 lutego 1995 r. o ochro nie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1266, z późn. zm.13)) art. 8 otrzymuje brzmienie: „Art. 8. 

1. Przepisów art. 7 nie stosuje się do okreso wego, na czas nie dłuższy niż 10 lat, wyłą czenia gruntów z  produkcji w  zakresie niezbędnym do:

1) podjęcia natychmiastowych działań in terwencyjnych niezbędnych do zwalcza nia klęsk żywiołowych i  ich następstw, jak również usuwania następstw wy padków losowych;

2) poszukiwania lub rozpoznawania wę glowodorów, węgla kamiennego, węgla brunatnego, rud metali, z  wyjątkiem darniowych rud żelaza, metali w stanie rodzimym, rud pierwiastków promie niotwórczych, siarki rodzimej, soli ka miennej, soli potasowej, gipsu i  anhy drytu, kamieni szlachetnych.

2. Wyłączenie, o którym mowa w ust. 1, nie zwalnia z obowiązków określonych w roz dziale 5, a  wyłączenie dokonane na cele określone w ust. 1 pkt 2 — z obowiązków określonych w rozdziale 3.”. Art.  19

1. W  ustawie z  dnia 21 sierpnia 1997  r. o  gospodarce nieruchomościami (Dz.  U. z  2010  r. Nr 102, poz. 651, z późn. zm.14)) wprowadza się nastę pujące zmiany:

1) w art. 6 pkt 8 otrzymuje brzmienie: „

8) poszukiwanie, rozpoznawanie, wydobywanie złóż kopalin objętych własnością górniczą;”; 1

3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 175, poz. 1462, z 2006 r. Nr 12, poz. 63, z 2007 r. Nr 75, poz. 493, Nr 80, poz. 541 i  Nr  191, poz.  1374, z  2008  r. Nr  237, poz.  1657 oraz z 2009 r. Nr 1, poz. 3, Nr 115, poz. 967 i Nr 157, poz. 1241. 1

4) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz.  U. z  2010  r. Nr  106, poz.  675, Nr  143, poz. 963, Nr 155, poz. 1043, Nr 197, poz. 1307 i Nr 200, poz. 1323 oraz z 2011 r. Nr 64, poz. 341, Nr 106, poz. 622, Nr  115, poz.  673, Nr  129, poz.  732, Nr  130, poz.  762 i Nr 135, poz. 789. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9481 — Poz. 981



2) art. 125 otrzymuje brzmienie: „Art. 125. 

1. Starosta, wykonujący zadanie z zakre su administracji rządowej, może, w drodze decyzji, ograniczyć sposób korzystania z nieruchomości niezbęd nej w  celu poszukiwania, rozpozna wania, wydobywania kopalin obję tych własnością górniczą. Przepisy art.  124 ust.  2—4 stosuje się odpo wiednio.

2. Ograniczenie, o  którym mowa w ust. 1, może nastąpić wyłącznie na rzecz przedsiębiorcy, który uzyskał koncesję na wykonywanie takiej dzia łalności, na czas nie dłuższy niż ter min obowiązywania koncesji. Od szkodowanie z  tytułu ograniczenia wypłaca przedsiębiorca.

3. Jeżeli ograniczenie, o  którym mowa w  ust.  1, jest ustanawiane na czas dłuższy niż rok, lub uniemożliwia właścicielowi albo użytkownikowi wieczystemu dalsze prawidłowe ko rzystanie z  nieruchomości w  sposób dotychczasowy albo w sposób zgod ny z jej dotychczasowym przeznacze niem, właściciel lub użytkownik wie czysty nieruchomości może żądać, aby przedsiębiorca nabył od niego nieruchomość. W sprawach spornych orzekają sądy powszechne.”;

3) w art. 132 ust. 6 otrzymuje brzmienie: „

6. Obowiązek zapłaty odszkodowania za szkody powstałe wskutek zdarzeń wymienionych w art. 124, art. 124b, art. 125 i art. 126 oraz za zmniejszenie wartości nieruchomości z  tego powodu obciąża osobę lub jednostkę organiza cyjną, która uzyskała zezwolenie odpowiednio na założenie lub przeprowadzenie ciągów dre nażowych, przewodów i  urządzeń, o  którym mowa w art. 124 ust. 1, albo zezwolenie na wy konanie czynności związanych z  konserwacją, remontami, usuwaniem awarii oraz usuwa niem z  gruntu, o  którym mowa w  art. 124b ust. 1, albo zezwolenie na czasowe zajęcie nie ruchomości w przypadku siły wyższej lub innej nagłej potrzeby zapobieżenia powstaniu znacz nej szkody albo przedsiębiorcę, który na pod stawie koncesji wykonuje działalność w zakre sie poszukiwania, rozpoznawania lub wydoby wania kopalin objętych własnością górniczą.”. Art.  19

2. W  ustawie z  dnia 21 czerwca 2002  r. o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użyt ku cywilnego (Dz. U. Nr 117, poz. 1007, z późn. zm.15)) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 7a ust. 2 otrzymuje brzmienie: „

2. Do przechowywania materiałów wybucho wych przeznaczonych do użytku cywilnego w  związku z  wykonywaniem działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 2, stosuje się przepisy art. 115 oraz przepisy wy dane na podstawie art. 120 ust. 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. — Prawo geologiczne i gór nicze (Dz. U. Nr 163, poz. 981).”;

2) w art. 9 ust. 7 otrzymuje brzmienie: „

7. Przedsiębiorca posiadający pozwolenie, uzna jąc za zbędne posiadane materiały wybucho we przeznaczone do użytku cywilnego, może je zbyć przedsiębiorcy posiadającemu pozwole nie lub koncesję na wytwarzanie materiałów wybuchowych lub obrót tymi materiałami po uzyskaniu na ich zbycie zgody wojewody właś ciwego ze względu na swoją siedzibę lub dyrektora okręgowego urzędu górniczego, o którym mowa w art. 164 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. — Prawo geologiczne i górnicze, właściwego ze względu na siedzibę zakładu górniczego albo zakładu wykonujące go roboty geologiczne, a dla przedsiębiorców wykonujących powierzone im roboty strzało we w  ruchu zakładu górniczego albo zakładu wykonującego roboty geologiczne — właści wego ze względu na siedzibę przedsiębiorcy, zwanego dalej „dyrektorem okręgowego urzę du górniczego”, wyrażonej w drodze decyzji.”;

3) w art. 10: a) ust. 2 otrzymuje brzmienie: „

2. Pozwolenie dla:

1) przedsiębiorców wykonujących działal ność gospodarczą w zakresie: a) robót geologicznych, b) wydobywania kopalin ze złóż, c) podziemnego bezzbiornikowego ma gazynowania substancji oraz podziem nego składowania odpadów,

2) przedsiębiorców wykonujących powie rzone im roboty strzałowe w ruchu zakła du górniczego albo zakładu — wydaje, odmawia jego wydania lub je co fa dyrektor okręgowego urzędu górnicze go.”, b) uchyla się ust. 2a;

4) art. 16a otrzymuje brzmienie: „Art. 16a. Dyrektor okręgowego urzędu górnicze go zawiadamia o  wydaniu pozwolenia oraz jego cofnięciu ministra właściwego do spraw gospodarki, a także właściwe go ze względu na siedzibę wnioskodaw cy oraz siedzibę zakładu górniczego albo zakładu wykonującego roboty geo logiczne, wojewodę, komendanta woje wódzkiego Policji, komendanta powia towego Państwowej Straży Pożarnej, państwowego powiatowego inspektora sanitarnego, wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska oraz okręgowego inspektora pracy. O  odmowie wydania pozwolenia dyrektor okręgowego urzę du górniczego zawiadamia komendanta wojewódzkiego Policji.”; 1

5) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002  r. Nr 238, poz. 2019, z 2004  r. Nr 222, poz. 2249, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, z 2007 r. Nr 176, poz. 1238, z  2008  r. Nr  214, poz.  1347, z  2009  r. Nr  125, poz.  1036 i  Nr  168, poz.  1323, z  2010  r. Nr  155, poz.  1039 oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9482 — Poz. 981



5) w art. 18 ust. 1c otrzymuje brzmienie: „1c. Materiały wybuchowe przeznaczone do użyt ku cywilnego nabywane, przemieszczane, przechowywane lub używane w  związku z  wykonywaniem działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 2, ewidencjonuje się zgodnie z przepisami art. 115 oraz przepi sami wydanymi na podstawie art. 120 ust. 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. — Prawo geo logiczne i górnicze.”;

6) art. 18a otrzymuje brzmienie: „Art. 18a. Do używania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego w  związku z  wykonywaniem działalno ści gospodarczej, o  której mowa w  art.  10 ust.  2, stosuje się przepisy art.  115 oraz przepisy wydane na pod stawie art.  120 ust.  2 ustawy z  dnia 9 czerwca 2011 r. — Prawo geologiczne i górnicze.”. Art. 19

3. W ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobo dzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447, z późn. zm.16)) w art. 46 w ust. 1 pkt 1 otrzy muje brzmienie: „

1) poszukiwania, rozpoznawania złóż węglowodo rów oraz kopalin stałych objętych własnością górniczą, wydobywania kopalin ze złóż, podziem nego bezzbiornikowego magazynowania sub stancji oraz podziemnego składowania odpa dów;”. Art. 19

4. W ustawie z dnia 28 lipca 2005 r. o kosz tach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594, z późn. zm.17)) w art. 96 w ust. 1 pkt 12 otrzymuje brzmienie: „1

2) strona dochodząca naprawienia szkód spowo dowanych ruchem zakładu górniczego, o  któ rych mowa w dziale VIII ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. — Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. Nr 163, poz. 981).”. Art. 19

5. W ustawie z dnia 17 lutego 2006 r. o dota cji przeznaczonej dla niektórych podmiotów (Dz.  U. Nr 64, poz. 446 oraz z 2009 r. Nr 42, poz. 33

9) w art. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie: „

1) zakład górniczy — zakład górniczy w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 18 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. — Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. Nr 163, poz. 981);”. Art.  19

6. W  ustawie z  dnia 16 listopada 2006  r. o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 225, poz. 1635, z późn. zm.18)) w załączniku do ustawy wprowadza się nastę pujące zmiany:

1) w części I: a) skreśla się pkt 40, b) pkt 41 otrzymuje brzmienie: „4

1. Zatwierdzenie programu szkolenia osób wykonujących określone czynności w  ru chu zakładu górniczego — od każdego pro gramu”, c) pkt 43 otrzymuje brzmienie: „4

3. Nadanie uprawnień rzeczoznawcy do spraw ruchu górniczego:

1) osobie prawnej,

2) osobie fizycznej”;

2) w części III pkt 43 otrzymuje brzmienie: „4

3. Pozwolenie na nabywanie, przechowywanie lub używanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, na po trzeby działalności regulowanej Prawem geo logicznym i górniczym.”. Art.  19

7. W  ustawie z  dnia 7 września 2007  r. o funkcjonowaniu górnictwa węgla kamiennego w la tach 2008—2015 (Dz.  U. Nr  192, poz.  137

9) w  art.  2 wprowadza się następujące zmiany:

1) pkt 3 otrzymuje brzmienie: „

3) zakład górniczy — służący wydobywaniu wę gla kamiennego zakład górniczy w rozumieniu art.  6 ust.  1 pkt 18 ustawy z  dnia 9 czerwca 2011 r. — Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. Nr 163, poz. 981);”;

2) w pkt 4 lit. a otrzymuje brzmienie: „a) wykonywana albo była wykonywana po dniu 14 stycznia 1999  r. działalność gospodarcza objęta koncesją na wydobywanie węgla ka miennego i  na rzecz której przedsiębiorstwo górnicze jest obowiązane lub było obowiązane po tym dniu uiszczać opłatę eksploatacyjną, o której mowa w przepisach prawa geologicz nego i górniczego,”. Art. 19

8. W ustawie z dnia 10 lipca 2008 r. o odpa dach wydobywczych (Dz.  U. Nr  138, poz.  865 oraz z 2010 r. Nr 28, poz. 14

5) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 3 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie: „

3) kopalina — kopalina w  rozumieniu ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. — Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. Nr 163, poz. 981), z wyłącze niem wód leczniczych, wód termalnych i sola nek;”; 1

6) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz.  U. z  2010  r. Nr  239, poz.  1593 oraz z 2011 r. Nr 85, poz. 459, Nr 106, poz. 622, Nr 112, poz. 654, Nr  120, poz.  690, Nr  131, poz.  764, Nr  132, poz.  766 i Nr 153, poz. 902. 1

7) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r. Nr 152, poz. 1016 i Nr 197, poz. 1307 oraz z 2011 r. Nr 92, poz. 531, Nr 106, poz. 622 i Nr 149, poz. 887. 1

8) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 64, poz. 427, Nr 124, poz. 859, Nr 127, poz. 880 i Nr 128, poz. 883, z 2008 r. Nr 44, poz. 262, Nr 63, poz. 394, Nr 182, poz. 1121, Nr 195, poz. 1198, Nr 216, poz. 1367 i Nr 220, poz. 1414, z 2009 r. Nr 6, poz. 33, Nr 22, poz. 120, Nr 57, poz. 466 i Nr 72, poz. 619, z 2010 r. Nr 8, poz. 51, Nr 81, poz. 531, Nr 107, poz. 679 i Nr 167, poz. 1131 oraz z 2011 r. Nr 75, poz. 398, Nr 106, poz. 622, Nr 112, poz. 654, Nr 133, poz. 768, Nr 149, poz. 887 i Nr 152, poz. 897. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9483 — Poz. 981



2) w art. 39 ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie: „

4. Szczegółowe warunki, o których mowa w ust. 1, dotyczące wypełniania wyrobisk górniczych w ruchu zakładu górniczego odpadami wydo bywczymi określają przepisy wydane na pod stawie art. 120 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. — Prawo geologiczne i górnicze.

5. Sposób realizacji warunków, o których mowa w  ust.  1, dotyczących wypełniania wyrobisk górniczych odpadami wydobywczymi określa się w planie ruchu zakładu górniczego, o któ rym mowa w art. 110 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. — Prawo geologiczne i górnicze.”. Art. 19

9. W ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochro nie, udziale społeczeństwa w  ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227, z późn. zm.19)) wprowadza się na stępujące zmiany:

1) w art. 21 w ust. 2 pkt 34 otrzymuje brzmienie: „3

4) z zakresu ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. — Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. Nr 163, poz. 98

1) o: a) koncesjach na poszukiwanie i rozpoznawa nie złóż kopalin, wydobywanie kopalin ze złóż, podziemne bezzbiornikowe magazy nowanie substancji oraz podziemne skła dowanie odpadów, b) danych zawartych w  księdze rejestrowej rejestru obszarów górniczych, c) kartach informacyjnych złóż kopalin, o któ rych mowa w  przepisach wydanych na podstawie art. 97 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, d) dokumentacjach mierniczo-geologicznych zlikwidowanych zakładów górniczych;”;

2) w art. 72 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie: „

4) koncesji na poszukiwanie lub rozpoznawanie złóż kopalin, wydobywanie kopalin ze złóż, podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji oraz podziemne składowanie odpa dów — wydawanej na podstawie ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. — Prawo geologiczne i górnicze;”;

3) w art. 96 w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie: „

2) koncesja, inna niż wymieniona w art. 72 ust. 1 pkt 4 — wydawana na podstawie ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. — Prawo geologiczne i górnicze;”. Art. 200. W ustawie z dnia 23 stycznia 2009 r. o wo jewodzie i  administracji rządowej w  województwie (Dz. U. Nr 31, poz. 206, z 2010 r. Nr 40, poz. 230 oraz z 2011 r. Nr 22, poz. 114 i Nr 92, poz. 52

9) w art. 56 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie: „

4) dyrektorzy okręgowych urzędów górniczych i dyrektor Specjalistycznego Urzędu Górniczego;”. DZIAŁ XIII Przepisy przejściowe i  końcowe Art.  20

1. Bezzbiornikowe magazynowanie sub stancji oraz składowanie odpadów w  górotworze, w tym w podziemnych wyrobiskach górniczych, okreś lone w  dotychczasowych przepisach staje się pod ziemnym bezzbiornikowym magazynowaniem sub stancji oraz podziemnym składowaniem odpadów w rozumieniu ustawy. Art.  202. 

1. Przedsiębiorca, który przed dniem 1  stycznia 2002  r. uzyskał koncesję na poszukiwanie lub rozpoznawanie złóż kopalin, obejmującą także ich wydobywanie, i wobec którego organ koncesyjny nie wydał odrębnej decyzji określającej szczegółowe wa runki wydobywania kopaliny, przed przystąpieniem do wydobywania kopaliny ze złoża przedstawi orga nowi koncesyjnemu dokumentację geologiczną, pro jekt zagospodarowania złoża oraz decyzję o środowi skowych uwarunkowaniach, jeśli jest ona wymagana na podstawie odrębnych przepisów.

2. Organ koncesyjny, na podstawie dokumentów, o których mowa w ust. 1, ustala, w drodze odrębnej decyzji, szczegółowe warunki wydobywania kopaliny. Przepis art. 32 stosuje się odpowiednio.

3. Wydanie decyzji, o której mowa w ust. 2, wyma ga uzgodnienia z  właściwym wójtem, burmistrzem albo prezydentem miasta. Przepis art. 23 ust. 2 pkt 2 stosuje się odpowiednio. Art.  203. 

1. Złoża wód leczniczych, termalnych i solanek, które na podstawie dotychczasowych prze pisów zostały uznane za kopaliny, stają się kopalinami w rozumieniu ustawy.

2. Podmioty wykonujące działalność w  zakresie korzystania z wód podziemnych, uznanych na podsta wie ustawy za kopaliny mogą wykonywać tę działal ność na podstawie posiadanych decyzji do końca okresu ich obowiązywania. Art. 20

4. Roszczenie, o którym mowa w art. 19, nie przysługuje przedsiębiorcom, którzy uzyskali koncesje przed dniem wejścia w życie ustawy. Art.  205. 

1. Koncesje udzielone na podstawie dotychczasowych przepisów stają się koncesjami w rozumieniu ustawy.

2. Jeżeli koncesja wydana na podstawie dotych czasowych przepisów nie określała terminu rozpoczę cia określonej nią działalności i do dnia wejścia w ży cie ustawy działalność ta nie została rozpoczęta, przedsiębiorca ma obowiązek rozpoczęcia jej w termi nie roku od dnia wejścia w życie ustawy. W przypadku gdy działalność ta nie została rozpoczęta, organ kon cesyjny z urzędu stwierdza wygaśnięcie koncesji.

3. Do zmiany oraz przeniesienia koncesji uzyska nych przed dniem wejścia w życie ustawy nie stosuje się przepisów w  zakresie wykazania się prawem do informacji geologicznej, chyba że zmiana koncesji zmierza do powiększenia przestrzeni objętej działal nością lub przedłużenia terminu jej obowiązywania. 1

9) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 227, poz. 1505, z 2009 r. Nr 42, poz. 340, Nr 84, poz.  700 i  Nr  157, poz.  1241, z  2010  r. Nr  28, poz.  145, Nr  106, poz.  675, Nr  119, poz.  804, Nr  143, poz.  963 i Nr 182, poz. 1228 oraz z 2011 r. Nr 32, poz. 159, Nr 122, poz.  695, Nr  132, poz.  766, Nr  135, poz.  789 i  Nr  152, poz. 897. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9484 — Poz. 981



4. Do koncesji udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy, na działalność polegającą na poszuki waniu lub rozpoznawaniu złóż kopalin innych niż okreś lone w art. 10 ust. 1 ustawy, stosuje się dotychczaso we przepisy. Art.  206. 

1. Pozostają w  mocy umowy o  ustano wieniu użytkowania górniczego zawarte na podstawie dotychczasowych przepisów.

2. Do użytkowania górniczego, o  którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy ustawy.

3. Przedsiębiorca, który w  dniu wejścia w  życie ustawy wykonuje działalność bez wymaganego jej przepisami użytkowania górniczego, jest obowiązany zawrzeć umowę ustanawiającą to prawo, w terminie roku od dnia wejścia w  życie ustawy. W  przypadku niezawarcia umowy organ koncesyjny wzywa do jej zawarcia w terminie nie krótszym niż 14 dni pod rygo rem cofnięcia koncesji bez odszkodowania.

4. Podmiot, który w dniu wejścia w życie ustawy wykonuje działalność określoną w art. 2 ust. 1 bez wy maganego jej przepisami użytkowania górniczego, w terminie 2 lat od dnia wejścia w życie ustawy jest obowiązany zawrzeć umowę ustanawiającą to prawo. Niezawarcie umowy oznacza korzystanie z własności górniczej bez wymaganego tytułu. Art. 207. 

1. Do prawa do informacji geologicznej uzyskanego przed dniem 1 stycznia 2002 r. stosuje się art. 47 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. — Prawo geolo giczne i górnicze (Dz. U. Nr 27, poz. 96, z późn. zm.

20) ).

2. Do prawa do informacji geologicznej uzyskane go od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia wejścia w życie ustawy stosuje się dotychczasowe przepisy. Art. 208. 

1. Obszary złóż kopalin, dla których właś ciwy organ administracji geologicznej przyjął doku mentację geologiczną bez zastrzeżeń przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy i  które nie zostały wprowadzone do studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, nie później niż w terminie 2 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy wprowadza się do studium uwarunkowań i  kierunków zagospodarowania przestrzennego gmi ny.

2. Po upływie terminu określonego w ust. 1 woje woda wprowadza udokumentowany obszar kopalin do studium uwarunkowań i kierunków zagospodaro wania przestrzennego gminy i wydaje w  tej sprawie zarządzenie zastępcze. Sporządzone w tym trybie stu dium wywołuje skutki prawne takie jak studium uwa runkowań i kierunków zagospodarowania przestrzen nego gminy.

3. Koszty sporządzenia studium ponosi w całości gmina, której obszaru dotyczy zarządzenie zastępcze.

4. W przypadku złożenia przez radę gminy skargi na zarządzenie zastępcze, o  którym mowa w  ust.  2, sąd administracyjny wyznacza rozprawę w  terminie 30 dni od dnia wpłynięcia skargi do sądu.

5. Przepisy ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samo rządzie gminnym stosuje się odpowiednio. Art. 20

9. Projekty zagospodarowania złóż zatwier dzone lub przyjęte na podstawie dotychczasowych przepisów stają się projektami zagospodarowania zło ża w rozumieniu ustawy. Art.  210. 

1. Pozostają w  mocy decyzje, świadec twa, zaświadczenia oraz inne dokumenty dotyczące kwalifikacji osób oraz ograniczeń dotyczących ich wy konywania, wydane na podstawie dotychczasowych przepisów, a uprawnienia uzyskane przed dniem wej ścia w  życie ustawy uznaje się za odpowiadające uprawnieniom tej samej kategorii uzyskanym po dniu wejścia w życie ustawy.

2. Pozostają w mocy, w zakresie i przez czas w nich określony, świadectwa oraz upoważnienia, nadające uprawnienia rzeczoznawcy do spraw ruchu zakładu górniczego, wydane na podstawie dotychczasowych przepisów.

3. Osoby, które na podstawie dotychczasowych przepisów uzyskały stwierdzenie kwalifikacji:

1) mierniczego górniczego w  podziemnych zakła dach górniczych — mogą wykonywać czynności mierniczego górniczego, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 5 lit. a, oraz czynności osób kierownictwa i dozoru ruchu w tych zakładach górniczych;

2) mierniczego górniczego w  odkrywkowych zakła dach górniczych lub zakładach wydobywających kopaliny otworami wiertniczymi — mogą wykony wać czynności mierniczego górniczego, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 5 lit. b, oraz czynności osób kierownictwa i  dozoru ruchu w  tych zakła dach górniczych;

3) geologa górniczego w  podziemnych zakładach górniczych — mogą wykonywać czynności geo loga górniczego, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 6 lit. a, oraz czynności osób kierownictwa i do zoru ruchu w tych zakładach górniczych;

4) geologa górniczego w  odkrywkowych zakładach górniczych lub zakładach wydobywających kopali ny otworami wiertniczymi — mogą wykonywać czynności geologa górniczego, o  których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 6 lit. b, oraz czynności osób kie rownictwa i dozoru ruchu w tych zakładach górni czych;

5) kierownika zawodowych zastępów ratowniczych wykonującego czynności w  zakresie ratownictwa górniczego dla podziemnych zakładów górniczych — mogą wykonywać czynności kierownika dyżu rujących zawodowych zastępów ratowniczych wy konującego czynności w  zakresie ratownictwa górniczego dla podziemnych zakładów górni czych;

20) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 88, poz. 554, Nr 111, poz. 726 i Nr 133, poz. 885, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 2000 r. Nr 109, poz. 1157 i Nr 120, poz. 1268. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9485 — Poz. 981



6) kierownika zawodowego pogotowia specjalistycz nego wykonującego czynności w zakresie ratownic twa górniczego dla podziemnych zakładów gór niczych — mogą wykonywać czynności kierowni ka zawodowych pogotowi specjalistycznych wy konującego czynności w  zakresie ratownictwa górniczego dla podziemnych zakładów górniczych.

4. Praktykę zawodową zdobytą od dnia wejścia w życie ustawy:

1) przy projektowaniu robót geologicznych, uznaje się za odpowiadającą praktyce zawodowej zdoby tej przed dniem wejścia w życie ustawy przy pro jektowaniu prac geologicznych;

2) przy ustalaniu warunków i projektowaniu inwesty cji związanych z  podziemnym bezzbiornikowym magazynowaniem substancji i podziemnym skła dowaniem odpadów, uznaje się za odpowiadającą praktyce zawodowej zdobytej przed dniem wejścia w życie ustawy przy ustalaniu warunków i projek towaniu inwestycji związanych z bezzbiornikowym magazynowaniem substancji oraz składowaniem odpadów w  górotworze, w  tym w  podziemnych wyrobiskach górniczych;

3) przy sporządzaniu projektów robót geologicznych i dokumentacji geologicznych związanych z poszu kiwaniem i rozpoznawaniem złóż kopalin objętych własnością górniczą, z wyjątkiem złóż ropy nafto wej, gazu ziemnego, wód leczniczych, wód termal nych i solanek, uznaje się za odpowiadającą prak tyce zawodowej zdobytej przed dniem wejścia w życie ustawy przy sporządzaniu projektów prac geologicznych i dokumentacji geologicznych zwią zanych z  poszukiwaniem i  rozpoznawaniem złóż kopalin podstawowych, które w dniu wejścia w ży cie ustawy stały się kopalinami objętymi własnoś cią górniczą, z wyjątkiem złóż ropy naftowej, gazu ziemnego, wód leczniczych, wód termalnych i so lanek;

4) przy sporządzaniu projektów robót geologicznych i dokumentacji geologicznych związanych z poszu kiwaniem i rozpoznawaniem złóż kopalin objętych prawem własności nieruchomości gruntowej, uznaje się za odpowiadającą praktyce zawodowej zdobytej przed dniem wejścia w życie ustawy przy sporządzaniu projektów prac geologicznych i do kumentacji geologicznych związanych z  poszuki waniem i  rozpoznawaniem złóż kopalin pospoli tych oraz złóż kopalin podstawowych, które w dniu wejścia w życie ustawy stały się kopalinami obję tymi prawem własności nieruchomości grunto wej. Art. 21

1. Pozostają w mocy decyzje o zatwierdze niu dokumentacji geologicznych, zawiadomienia o przyjęciu dokumentacji geologicznych oraz decyzje o zatwierdzeniu projektów prac geologicznych wyda ne na podstawie dotychczasowych przepisów. Art. 21

2. Z dniem wejścia w życie ustawy umarza się postępowania wszczęte na podstawie art. 11 usta wy z dnia 27 lipca 2001 r. o zmianie ustawy — Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. Nr 110, poz. 1190). Art.  21

3. Do czasu uchwalenia planu, o  którym mowa w  art.  104 ust.  2, pozostają w  mocy decyzje o  ustanowieniu filarów ochronnych oraz zezwolenia na eksploatację w granicach tych filarów, wydane na podstawie dotychczasowych przepisów. Art.  214. 

1. Pozostają w  mocy decyzje dotyczące ruchu zakładu górniczego, wydane na podstawie dotychczasowych przepisów.

2. Pozostają w mocy, w zakresie i przez czas w nich określony, decyzje o dopuszczeniu wyrobów do sto sowania w zakładach górniczych, wydane na podsta wie dotychczasowych przepisów.

3. Decyzje zaliczające występujące w  zakładach górniczych zagrożenia naturalne do poszczególnych stopni, kategorii lub klas zagrożeń, wydane lub podję te na podstawie dotychczasowych przepisów, pozo stają w  mocy do dnia dokonania — na podstawie przepisów ustawy — zaliczenia dotyczącego tej samej przestrzeni w zakładzie górniczym; decyzje zaliczające stanowiska pracy w  wyrobiskach górniczych w  pod ziemnych zakładach górniczych do poszczególnych kategorii zagrożenia działaniem pyłów szkodliwych dla zdrowia tracą moc z dniem wejścia w życie usta wy. Art. 215. 

1. Środki funduszu likwidacji zakładu gór niczego zgromadzone na podstawie dotychczasowych przepisów stają się środkami funduszu w rozumieniu ustawy.

2. Przedsiębiorcy, którzy w  dniu wejścia w  życie ustawy prowadzą więcej niż jeden zakład górniczy, mogą utworzyć wspólny fundusz, dokonując likwida cji funduszy utworzonych dla poszczególnych zakła dów górniczych. W takiej sytuacji przedsiębiorcy prze kazują środki funduszy likwidowanych na rachunek funduszu wspólnego.

3. Z dniem wejścia w życie ustawy fundusz utwo rzony na podstawie dotychczasowych przepisów przez przedsiębiorcę wykonującego działalność na podstawie koncesji starosty może ulec likwidacji. Art.  21

6. Do stwierdzenia nieważności lub wzno wienia postępowania w sprawach zakończonych osta tecznymi orzeczeniami komisji do spraw szkód górni czych stosuje się dotychczasowe przepisy. Art.  21

7. Do opłat, o  których mowa w  dziale VII, należnych za okres sprzed dnia wejścia w życie usta wy stosuje się dotychczasowe przepisy. Art. 218. 

1. Zwrotu opłat lub administracyjnych kar pieniężnych, nienależnie pobranych za okres do dnia 31 grudnia 2001 r., dokonują odpowiednio Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i  Gospodarki Wodnej albo gmina.

2. Zwrotu, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się na podstawie decyzji właściwego organu koncesyjne go, a w przypadku wydobycia kopaliny bez wymaga nej koncesji — decyzji organu, który dokonał ustalenia wymiaru opłaty lub administracyjnej kary pieniężnej. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9486 — Poz. 981

Art. 21

9. Po dniu wejścia w życie ustawy organy określone jako właściwe na podstawie dotychczaso wych przepisów przekażą organom określonym jako właściwe na podstawie niniejszej ustawy akta spraw:

1) zakończonych — w  terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy;

2) będących w toku — niezwłocznie po zakończeniu postępowania. Art.  2

20. W  2012  r. dotacje na zadania związane z udzielaniem koncesji na poszukiwanie, rozpoznawa nie i wydobywanie solanek, wód leczniczych i termal nych, a  także z  zatwierdzeniem dokumentacji geo logicznych, dotyczących tych złóż, przekazuje się z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw środowiska. Art. 221. 

1. Urząd Górniczy do Badań Kontrolnych Urządzeń Energomechanicznych, utworzony rozpo rządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 26 sierpnia 1994 r. w sprawie utworzenia Urzędu Górniczego do Badań Kontrolnych Urządzeń Energomechanicznych (Dz. U. Nr 92, poz. 436 oraz z 1997 r. Nr 100, poz. 625), staje się Specjalistycznym Urzędem Górniczym w ro zumieniu niniejszej ustawy.

2. Stosunek pracy na podstawie powołania osoby zajmującej w dniu wejścia w życie ustawy stanowisko dyrektora Urzędu Górniczego do Badań Kontrolnych Urządzeń Energomechanicznych albo zastępcy dyrek tora Urzędu Górniczego do Badań Kontrolnych Urzą dzeń Energomechanicznych, nawiązany na mocy do tychczasowych przepisów, staje się stosunkiem pracy na podstawie powołania na stanowisko dyrektora SUG albo zastępcy dyrektora SUG w rozumieniu prze pisów Kodeksu pracy. Art. 22

2. Do postępowań wszczętych przed dniem wejścia w  życie ustawy stosuje się dotychczasowe przepisy. Art. 22

3. Stosunek pracy na podstawie powołania osoby zajmującej w dniu wejścia w życie ustawy sta nowisko Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego, Wice prezesa Wyższego Urzędu Górniczego, dyrektora okręgowego urzędu górniczego albo zastępcy dyrek tora okręgowego urzędu górniczego, nawiązany na mocy dotychczasowych przepisów, staje się stosun kiem pracy na podstawie powołania w  rozumieniu przepisów Kodeksu pracy. Art.  22

4. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.  11 ust.  4, art.  31 ust.  2, art. 47 ust. 12, art. 50 ust. 1 pkt 1, pkt 2 lit. a i b, pkt 3—7, art. 52 ust. 3, art. 54 ust. 2, art. 64 ust. 6, art. 68 ust. 2, art.  69 ust.  3, art.  70 ust.  3, art. 73a ust.  3, art. 75a ust. 2, art. 78 ust. 1—3, art. 82b ust. 2, art. 82c ust. 5 i 6, art. 84 ust. 11, art. 85 ust. 14, art. 107 ust. 10, art. 108 ust. 4, art. 111 ust. 8 ustawy, o której mowa w art. 226, zachowują moc do czasu wejścia w życie aktów wyko nawczych wydanych na podstawie art.  14 ust.  4, art. 26 ust. 5, art. 35 ust. 4, art. 69 ust. 1, art. 79 ust. 3, art. 97 ust. 1 pkt 1—4, art. 98 ust. 2, art. 100 ust. 10, art. 101 ust. 12, art. 110, art. 113 ust. 15, art. 116 ust. 7, art. 118 ust. 4, art. 120 ust. 1 i 2, art. 124, art. 125 ust. 7, art. 137 ust. 7, art. 166 ust. 4, art. 167 ust. 7 niniejszej ustawy. Art. 22

5. Ilekroć w obowiązujących przepisach jest przywołana ustawa, o której mowa w art. 226, należy przez to rozumieć niniejszą ustawę. Art. 22

6. Traci moc ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. — Prawo geologiczne i  górnicze (Dz.  U. z  2005  r. Nr 228, poz. 1947, z późn. zm.21)). Art. 22

7. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycz nia 2012 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: B. Komorowski 2

1) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz.  U. z  2006  r. Nr  133, poz.  934, Nr  170, poz. 1217, Nr 190, poz. 1399 i Nr 249, poz. 1834, z 2007 r. Nr 21, poz. 125 i Nr 82, poz. 556, z 2008 r. Nr 138, poz. 865, Nr 154, poz. 958, Nr 199, poz. 1227 i Nr 227, poz. 1505, z 2009 r. Nr 18, poz. 97, z 2010 r. Nr 47, poz. 278 i Nr 76, poz. 489 oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622 i Nr 132, poz. 766. Dziennik Ustaw Nr 163 — 9487 — Poz. 981

Załącznik do ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. (poz. 981) STAWKI OPŁAT EKSPLOATACYJNYCH Lp. Rodzaj kopaliny Jednostka miary (j.m.) Stawka opłaty eksploatacyjnej (zł/j.m.) 1 2 3 4 1 Alabastry t 2,98 2 Amfibolity t 0,99 3 Anhydryty t 3,54 4 Baryty t 5,36 5 Bazalty t 1,04 6 Bentonity t 1,82 7 Chalcedonity t 0,64 8 Diabazy t 0,74 9 Dolomity t 0,84 10 Gabra t 0,99 11 Gaz ziemny wysokometanowy tys. m3 5,89 12 Gaz ziemny pozostały tys. m3 4,90 13 Gipsy t 1,66 14 Gliny ogniotrwałe i ceramiczne t 3,32 15 Gnejsy t 1,05 16 Granity t 1,05 17 Granodioryty t 1,05 18 Hornfelsy t 0,86 19 Kamienie szlachetne, półszlachetne i ozdobne kg 9,47 20 Kaoliny t 2,98 21 Kopaliny ilaste pozostałe m3 2,19 22 Kreda jeziorna t 0,21 23 Kreda pisząca t 0,69 24 Kwarc t 1,82 25 Kwarcyty t 0,92 26 Łupki t 1,24 27 Magnezyty t 4,73 28 Margle t 0,68 29 Marmury t 3,57 30 Melafiry t 1,06 31 Metan z węgla kamiennego tys. m3 0,00 32 Opoki t 0,64 33 Piaski i żwiry t 0,51 34 Piaskowce t 0,74 35 Porfiry t 0,74 36 Ropa naftowa t 34,89 37 Rudy cynkowo-ołowiowe t 1,12 38 Rudy miedzi t 3,10 39 Rudy złota g Au (w rudzie) 0,39 40 Rudy uranu kg U (w rudzie) 8,35 41 Serpentynity t 0,74 Dziennik Ustaw Nr 163 — 9488 — Poz. 981

1 2 3 4 42 Siarka rodzima t 1,43 43 Sjenity t 0,86 44 Skalenie t 2,42 45 Skały diatomitowe t 5,94 46 Solanki m3 1,97 47 Sole t 1,48 48 Szarogłazy t 0,86 49 Torfy m3 1,13 50 Torfy lecznicze (borowiny) m3 1,13 51 Trawertyny t 0,68 52 Tufy t 0,74 53 Wapienie t 0,68 54 Węgiel brunatny t 1,66 55 Węgiel kamienny t 2,13 56 Wody lecznicze m3 1,32 57 Wody termalne m3 0,00 58 Zieleńce t 0,86 59 Ziemia krzemionkowa t 5,94 60 Zlepieńce t 3,57 61 Inne kopaliny t 3,57

Status prawny: obowiązujący
Data ogłoszenia: 2010-02-26
Data wydania: 2010-02-15
Organ wydający: PREZ. ZAKŁADU UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH
Dziennik Ustaw: M.P. 2010 nr 10 poz. 107