M.P. 2011 nr 47 poz. 522

Dziennik Ustaw Nr 80 — 4898 — Poz. 432

Rozdział 1 Przepisy ogólne Art.

1. Ustawa niniejsza reguluje właściwość pra wa dla stosunków z zakresu prawa prywatnego zwią zanych z więcej niż jednym państwem. Art.

2.

1. Jeżeli ustawa przewiduje właściwość pra wa ojczystego, obywatel polski podlega prawu pol skiemu, chociażby prawo innego państwa uznawało go za obywatela tego państwa.

2. Cudzoziemiec mający obywatelstwo dwóch lub więcej państw podlega, jako prawu ojczystemu, pra wu tego z nich, z którym jest najściślej związany.

3. Jeżeli ustawa uzależnia właściwość prawa od tego, czy określone osoby są obywatelami tego same go państwa, do przyjęcia, iż wymaganie to jest speł nione, wystarczy, że prawo tego państwa osoby te uznaje za swoich obywateli. Art.

3.

1. Jeżeli ustawa przewiduje właściwość pra wa ojczystego, a obywatelstwa danej osoby ustalić nie można, osoba ta nie ma obywatelstwa żadnego państwa albo nie można ustalić treści prawa ojczyste go, stosuje się prawo państwa, w którym znajduje się jej miejsce zamieszkania; w razie braku miejsca za mieszkania stosuje się prawo państwa, w którym znaj duje się miejsce jej zwykłego pobytu.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do oso by, która uzyskała ochronę w innym państwie niż pań stwo ojczyste w związku z faktem, że jej więzy z pań stwem ojczystym uległy trwałemu zerwaniu z powodu naruszania w tym państwie podstawowych praw czło wieka. Art.

4.

1. W przypadkach przewidzianych w usta wie można dokonać wyboru prawa właściwego.

2. Wybór prawa powinien być wyraźny lub w spo sób jednoznaczny wynikać z okoliczności sprawy, chy ba że przepis dopuszczający wybór prawa stanowi inaczej.

3. Wybór prawa dokonany po powstaniu stosunku prawnego nie narusza praw osób trzecich.

4. Jeżeli przy dokonaniu czynności prawnej, a przed wyborem prawa zostały dopełnione wymaga nia w zakresie formy przewidziane przez prawo właś ciwe dla formy tej czynności, jej ważność nie może być podważana na podstawie prawa, któremu ta czyn ność podlega w wyniku wyboru prawa.

5. Przy ustalaniu, czy dokonano wyboru prawa oraz do oceny ważności wyboru prawa stosuje się przepisy art. 11, art. 17, art. 24 i art. 25.

6. Przepisy ust. 2—5 stosuje się do zmiany i uchy lenia wyboru prawa. Art.

5.

1. Jeżeli prawo obce, wskazane jako właści we przez ustawę niniejszą, każe stosować do danego stosunku prawnego prawo polskie, stosuje się prawo polskie.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli wskazanie prawa właściwego:

1) nastąpiło w drodze wyboru prawa;

2) dotyczy formy czynności prawnej;

3) dotyczy zobowiązań umownych, pozaumownych lub z jednostronnych czynności prawnych, dla któ rych prawo właściwe określa niniejsza ustawa. Art.

6.

1. Prawo właściwe stosowane na podstawie przepisów ustawy niniejszej obejmuje także przepisy prawa publicznego, które według tego prawa znajdują zastosowanie do danego stosunku prawnego.

2. Jeżeli prawo właściwe dla ocenianego stosunku prawnego zawiera przepisy przewidujące domniema nia prawne lub inne reguły określające ciężar dowo du, odnoszące się do tego stosunku, stosuje się te przepisy. Art.

7. Prawa obcego nie stosuje się, jeżeli jego stosowanie miałoby skutki sprzeczne z podstawowy mi zasadami porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej. Art.

8.

1. Wskazanie prawa obcego nie wyłącza za stosowania tych przepisów prawa polskiego, z których treści lub celów w sposób niewątpliwy wynika, że re gulują one podlegający ocenie stosunek prawny bez względu na to, jakiemu prawu on podlega. 432 USTAWA z dnia 4 lutego 2011 r. Prawo prywatne międzynarodowe1)

1) Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 23 kwietnia 1964 r. — Kodeks cywilny, ustawę z dnia 26 czerwca 1974 r. — Kodeks pracy, ustawę z dnia 23 maja 1991 r. o pracy na morskich statkach handlowych, ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych, usta wę z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw kon sumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzo ną przez produkt niebezpieczny, ustawę z dnia 20 lipca 2001 r. o kredycie konsumenckim, ustawę z dnia 18 wrześ nia 2001 r. — Kodeks morski, ustawę z dnia 3 lipca 2002 r. — Prawo lotnicze, ustawę z dnia 27 lipca 2002 r. o szcze gólnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmia nie Kodeksu cywilnego, ustawę z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej oraz ustawę z dnia 22 ma ja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpiecze niowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubez pieczycieli Komunikacyjnych. Dziennik Ustaw Nr 80 — 4899 — Poz. 432



2. Przy stosowaniu prawa właściwego można uwzględnić przepisy bezwzględnie wiążące innego państwa, z którymi oceniany stosunek prawny jest ści śle związany, jeżeli przepisy te, według prawa tego państwa, stosuje się bez względu na to, jakiemu pra wu ten stosunek podlega. Podczas rozstrzygania o uwzględnieniu tych przepisów należy mieć na uwa dze ich naturę i cel oraz skutki, które wynikną z ich uwzględnienia oraz te, które wyniknęłyby w razie ich pominięcia. Art.

9. Jeżeli w państwie, którego prawo jest właś ciwe, obowiązują różne systemy prawne, prawo tego państwa wskazuje, który z tych systemów należy sto sować. W razie braku takiego wskazania, stosuje się ten z tych systemów, który związany jest najściślej z danym stosunkiem prawnym. Art.

10.

1. Jeżeli nie można ustalić okoliczności, od których zależy właściwość prawa, stosuje się prawo najściślej związane z danym stosunkiem prawnym.

2. Jeżeli nie można stwierdzić w rozsądnym termi nie treści właściwego prawa obcego, stosuje się pra wo polskie.

Rozdział 2 Osoby fizyczne Art. 1

1.

1. Zdolność prawna i zdolność do czynno ści prawnych osoby fizycznej podlegają jej prawu oj czystemu.

2. Jeżeli osoba fizyczna dokonuje czynności praw nej w zakresie prowadzonego przez siebie przedsię biorstwa, wystarczy, że ma ona zdolność do dokona nia tej czynności według prawa państwa, w którym przedsiębiorstwo jest prowadzone.

3. Przepis ust. 1 nie wyłącza zastosowania prawa, któremu czynność prawna podlega, jeżeli z tego pra wa wynikają szczególne wymagania w zakresie zdol ności w odniesieniu do tej czynności prawnej. Art. 1

2.

1. Jeżeli umowę zawarły osoby znajdujące się w tym samym państwie, osoba fizyczna, która ma zdolność do jej zawarcia według prawa tego państwa, może się powołać na swoją niezdolność wynikającą z prawa wskazanego w przepisie art. 11 ust. 1 tylko wtedy, gdy w chwili zawarcia umowy druga strona o niezdolności wiedziała lub nie wiedziała z powodu niedbalstwa.

2. Osoba fizyczna dokonująca jednostronnej czyn ności prawnej, mająca zdolność do jej dokonania we dług prawa miejsca dokonania czynności, może po wołać się na niezdolność wynikającą z prawa wskaza nego w przepisie art. 11 ust. 1 tylko wtedy, gdy nie przyniesie to uszczerbku osobom, które postępując z należytą starannością działały w przeświadczeniu, że osoba dokonująca czynności prawnej zdolność taką miała.

3. Jeżeli osoba fizyczna działa za pośrednictwem przedstawiciela, przy ustalaniu przesłanek stosowania przepisów ust. 1 i 2 rozstrzygają okoliczności występu jące po stronie przedstawiciela.

4. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do czynności prawnych z zakresu prawa rodzinnego i opiekuńczego oraz prawa spadkowego ani do rozporządzeń dotyczą cych nieruchomości położonych w innym państwie niż państwo, w którym czynność prawna została doko nana. Art. 1

3.

1. Ubezwłasnowolnienie podlega prawu ojczystemu osoby fizycznej, której ono dotyczy.

2. Jeżeli o ubezwłasnowolnieniu cudzoziemca orzeka sąd polski, stosuje się prawo polskie. Art. 1

4.

1. Do uznania za zmarłą albo stwierdzenia zgonu osoby fizycznej stosuje się jej prawo ojczyste.

2. Jeżeli o uznaniu za zmarłego albo o stwierdze niu zgonu cudzoziemca orzeka sąd polski, stosuje się prawo polskie. Art. 1

5.

1. Imię i nazwisko osoby fizycznej podlega ją jej prawu ojczystemu.

2. Do nabycia albo zmiany imienia lub nazwiska stosuje się prawo właściwe do oceny skutków zdarze nia, które prowadzi do nabycia albo zmiany imienia lub nazwiska. Jednakże wybór nazwiska przy zawarciu lub rozwiązaniu małżeństwa podlega prawu ojczyste mu każdego z małżonków. Art. 1

6.

1. Dobra osobiste osoby fizycznej podlega ją jej prawu ojczystemu.

2. Osoba fizyczna, której dobro osobiste jest za grożone naruszeniem lub zostało naruszone może żą dać ochrony na podstawie prawa państwa, na którego terytorium nastąpiło zdarzenie powodujące to zagro żenie naruszenia lub naruszenie, albo prawa państwa, na którego terytorium wystąpiły skutki tego narusze nia.

3. Jeżeli do naruszenia dobra osobistego osoby fizycznej doszło w środkach społecznego przekazu, o prawie do odpowiedzi, sprostowania lub innego po dobnego środka ochronnego rozstrzyga prawo pań stwa, w którym ma siedzibę albo miejsce zwykłego pobytu nadawca lub wydawca. Rozdział 3 Osoby prawne i inne jednostki organizacyjne Art. 1

7.

1. Osoba prawna podlega prawu państwa, w którym ma siedzibę.

2. Jeżeli jednak prawo wskazane w przepisie ust. 1 przewiduje właściwość prawa państwa, na podstawie którego osoba prawna została utworzona, stosuje się prawo tego państwa.

3. Prawu wskazanemu w przepisach ust. 1 i 2 pod legają w szczególności:

1) powstanie, łączenie, podział, przekształcenie lub ustanie osoby prawnej;

2) charakter prawny osoby prawnej; Dziennik Ustaw Nr 80 — 4900 — Poz. 432



3) nazwa oraz firma osoby prawnej;

4) zdolność osoby prawnej;

5) kompetencje i zasady działania oraz powoływanie i odwoływanie członków organów;

6) reprezentacja;

7) nabycie i utrata statusu wspólnika lub członkostwa oraz prawa i obowiązki z nimi związane;

8) odpowiedzialność wspólników lub członków za zo bowiązania osoby prawnej;

9) skutki naruszenia przez osobę reprezentującą oso bę prawną ustawy, aktu założycielskiego lub statu tu. Art. 1

8.

1. Jeżeli osoba prawna dokonuje czynno ści prawnej w zakresie prowadzonego przez siebie przedsiębiorstwa, wystarczy, że ma zdolność do doko nania tej czynności według prawa państwa, w którym przedsiębiorstwo jest prowadzone.

2. Osoba prawna może się powołać wobec drugiej strony na ograniczenia dotyczące jej zdolności lub re prezentacji wynikające z prawa wskazanego w przepi sach art. 17 ust. 1 i 2, jeżeli ograniczeń takich nie prze widuje prawo państwa, w którym czynność prawna została dokonana tylko wtedy, gdy druga strona o nich wiedziała lub nie wiedziała z powodu niedbalstwa. Przepisu tego nie stosuje się do rozporządzeń doty czących nieruchomości położonych w innym państwie niż państwo, w którym czynność prawna została doko nana. Art. 1

9.

1. Z chwilą przeniesienia siedziby do inne go państwa, osoba prawna podlega prawu tego pań stwa. Osobowość prawna uzyskana w państwie do tychczasowej siedziby jest zachowana, jeżeli przewi duje to prawo każdego z zainteresowanych państw. Przeniesienie siedziby w obrębie Europejskiego Ob szaru Gospodarczego nie prowadzi do utraty osobo wości prawnej.

2. Połączenie osób prawnych mających siedziby w różnych państwach wymaga dopełnienia wymagań określonych w prawie tych państw. Art.

20. Do ochrony dóbr osobistych osób praw nych stosuje się odpowiednio przepisy art. 16. Art. 2

1. Przepisy art. 17—20 stosuje się odpowied nio do jednostek organizacyjnych niemających oso bowości prawnej. Rozdział 4 Przedstawicielstwo Art. 2

2. Przedstawicielstwo ustawowe podlega prawu właściwemu dla stosunku prawnego, z którego wynika umocowanie do reprezentowania. Art. 2

3.

1. Pełnomocnictwo podlega prawu wybra nemu przez mocodawcę. Jednakże wobec osoby trze ciej, z którą pełnomocnik dokonał czynności prawnej, można się powołać na prawo wybrane tylko wtedy, gdy osoba ta o wyborze wiedziała albo mogła się z ła twością o nim dowiedzieć. Mocodawca może się po wołać wobec pełnomocnika na prawo wybrane tylko wtedy, gdy ten o wyborze prawa wiedział lub mógł się z łatwością o nim dowiedzieć.

2. W razie braku wyboru prawa pełnomocnictwo podlega kolejno:

1) prawu państwa siedziby pełnomocnika, w której on stale działa, albo

2) prawu państwa, w którym znajduje się przedsię biorstwo należące do mocodawcy, jeżeli tu stale działa pełnomocnik, albo

3) prawu państwa, w którym pełnomocnik rzeczywi ście działał, reprezentując mocodawcę, lub w któ rym wedle woli mocodawcy powinien działać. Rozdział 5 Dokonanie czynności prawnej i jej forma Art. 2

4.

1. Przy ustalaniu, czy dokonano czynności prawnej, stosuje się prawo dla niej właściwe.

2. Strona, która twierdzi, że nie złożyła oświadcze nia woli, może się powołać na prawo państwa, w któ rym ma miejsce zwykłego pobytu, jeżeli z okoliczności wynika, że ocena skutków jej zachowania według pra wa wskazanego w przepisie ust. 1 nie byłaby zasad na. Art. 2

5.

1. Forma czynności prawnej podlega pra wu właściwemu dla tej czynności. Wystarczy jednak zachowanie formy przewidzianej przez prawo pań stwa, w którym czynność zostaje dokonana. Jeżeli umowę zawierają osoby znajdujące się w chwili złoże nia oświadczeń woli w różnych państwach, wystarczy wówczas zachowanie formy przewidzianej dla tej czynności przez prawo jednego z tych państw.

2. Przepisu ust. 1 zdanie drugie i trzecie nie stosuje się do rozporządzeń dotyczących nieruchomości oraz do czynności prawnych, których przedmiotem jest po wstanie, łączenie, podział, przekształcenie lub ustanie osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej niemają cej osobowości prawnej.

3. Jeżeli czynności prawnej dokonał przedstawi ciel, w razie stosowania przepisu ust. 1 zdanie drugie i trzecie, bierze się pod uwagę okoliczności dotyczące przedstawiciela. Rozdział 6 Przedawnienie roszczeń i inne instytucje związane z upływem czasu Art. 2

6. Przedawnienie roszczenia podlega prawu właściwemu dla tego roszczenia. Art. 2

7. Przepis art. 26 stosuje się odpowiednio do innych instytucji związanych z upływem czasu. Dziennik Ustaw Nr 80 — 4901 — Poz. 432

Rozdział 7 Zobowiązania Art. 2

8.

1. Prawo właściwe dla zobowiązania umownego określa rozporządzenie Parlamentu Euro pejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (Rzym I) (Dz. Urz. UE L 177 z 04.07.2008 r., str. 6).

2. Do zobowiązań umownych, które na podstawie przepisu art. 1 ust. 2 lit. j rozporządzenia, o którym mowa w ust. 1, zostały wyłączone z zakresu jego za stosowania, stosuje się przepisy tego rozporządzenia odpowiednie dla danego zobowiązania. Art. 2

9.

1. Jeżeli prawo polskie przewiduje obo wiązek ubezpieczenia, umowa takiego ubezpieczenia podlega prawu polskiemu.

2. Jeżeli prawo państwa członkowskiego Europej skiego Obszaru Gospodarczego, które przewiduje obowiązek ubezpieczenia, każe dla umowy takiego ubezpieczenia stosować jako właściwe własne prawo, stosuje się to prawo. Art. 30.

1. Poza przypadkami uregulowanymi w rozporządzeniu, o którym mowa w art. 28, wybór prawa państwa, niebędącego państwem członkow skim Europejskiego Obszaru Gospodarczego, dla umowy, która wykazuje ścisły związek z obszarem co najmniej jednego państwa członkowskiego, nie może prowadzić do pozbawienia konsumenta ochrony przy znanej mu przepisami prawa polskiego wdrażającymi następujące dyrektywy:

1) dyrektywę Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (Dz. Urz. WE L 95 z 21.04.1993, str. 29; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 2, str. 288);

2) dyrektywę 97/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 maja 1997 r. w sprawie ochrony konsumentów w przypadku umów zawieranych na odległość (Dz. Urz. WE L 144 z 04.06.1997, str. 19; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 3, str. 319);

3) dyrektywę 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. w sprawie niektórych aspektów sprzedaży towarów konsumpcyjnych i związanych z tym gwarancji (Dz. Urz. WE L 171 z 07.07.1999, str. 12; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 4, str. 223);

4) dyrektywę 2002/65/WE Parlamentu Europejskie go i Rady z dnia 23 września 2002 r. dotyczącą sprzedaży konsumentom usług finansowych na odległość oraz zmieniającą dyrektywę Rady 90/619/EWG oraz dyrektywy 97/7/WE i 98/27/WE (Dz. Urz. UE L 271 z 09.10.2002, str. 16; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 321);

5) dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylającą dyrektywę Rady 87/102/EWG (Dz. Urz. UE L 133 z 22.05.2008, str. 66, z późn. zm.).

2. Jeżeli prawem właściwym dla umowy, objętej zakresem zastosowania dyrektywy Parlamentu Euro pejskiego i Rady 2008/122/WE z dnia 14 stycznia 2009 r. w sprawie ochrony konsumentów w odniesie niu do niektórych aspektów umów timeshare, umów o długoterminowe produkty wakacyjne, umów od sprzedaży oraz wymiany (Dz. Urz. UE L 33 z 03.02.2009, str.

10) , jest prawo państwa niebędącego państwem członkowskim Europejskiego Obszaru Gospodarcze go, to konsument nie może być pozbawiony ochrony przyznanej mu przez przepisy prawa polskiego wdra żające tę dyrektywę:

1) jeżeli którakolwiek z nieruchomości jest położona na terytorium jednego z państw członkowskich, lub

2) w przypadku umowy niezwiązanej bezpośrednio z nieruchomością, jeśli przedsiębiorca wykonuje swoją działalność gospodarczą lub zawodową w jednym z państw członkowskich lub w jakikol wiek sposób kieruje taką działalność do jednego z państw członkowskich, a umowa wchodzi w za kres tej działalności. Art. 3

1. Zobowiązanie wynikające z papieru war tościowego innego niż weksel i czek podlega prawu państwa, w którym papier wartościowy został wysta wiony lub wyemitowany. Art. 3

2.

1. Zobowiązanie z jednostronnej czynności prawnej podlega prawu wybranemu przez osobę do konującą tej czynności. Od chwili gdy obie strony ta kiego zobowiązania są zindywidualizowane, wybór prawa, jego zmiana lub uchylenie wymagają porozu mienia obu stron tego stosunku.

2. W razie braku wyboru prawa zobowiązanie z jednostronnej czynności prawnej podlega prawu państwa, w którym osoba dokonująca czynności prawnej ma miejsce zwykłego pobytu albo siedzibę. Jeżeli z okoliczności wynika, że zobowiązanie pozosta je w ściślejszym związku z prawem innego państwa, stosuje się prawo tego państwa. Art. 3

3. Prawo właściwe dla zobowiązania ze zda rzenia niebędącego czynnością prawną określa roz porządzenie (WE) nr 864/2007/WE Parlamentu Euro pejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. dotyczące pra wa właściwego dla zobowiązań pozaumownych („Rzym II”) (Dz. Urz. UE L 199 z 31.07.2007, str. 40). Art. 3

4. Prawo właściwe dla pozaumownej odpo wiedzialności cywilnej wynikającej z wypadków dro gowych określa Konwencja o prawie właściwym dla wypadków drogowych, sporządzona w Hadze dnia 4 maja 1971 r. (Dz. U. z 2003 r. Nr 63, poz. 585). Art. 3

5. Odpowiedzialność cywilna za działania i zaniechania organów wykonujących w danym pań stwie władzę publiczną podlega prawu tego państwa. Art. 3

6. Prawo państwa, któremu podlega przele wana wierzytelność rozstrzyga o skutkach przelewu wobec osób trzecich. Art. 3

7. Do przejęcia długu stosuje się prawo pań stwa, któremu podlega przejmowany dług. Dziennik Ustaw Nr 80 — 4902 — Poz. 432

Art. 3

8. Wpływ zmiany wartości waluty na wyso kość zobowiązania ocenia się według prawa właści wego dla tego zobowiązania. Rozdział 8 Umowa o arbitraż Art. 3

9.

1. Umowa o arbitraż podlega prawu wy branemu dla niej przez strony.

2. W razie braku wyboru prawa, umowa o arbitraż podlega prawu państwa, w którym znajduje się uzgod nione przez strony miejsce arbitrażu. Jeżeli nie doko nano takiego uzgodnienia umowa o arbitraż podlega prawu właściwemu dla stosunku prawnego, którego spór dotyczy; wystarczy jednak, że umowa jest sku teczna według prawa państwa, w którym postępowa nie się toczy lub sąd arbitrażowy wydał orzeczenie. Art. 40. Forma umowy o arbitraż podlega prawu państwa miejsca arbitrażu. Wystarczy jednak zacho wanie formy przewidzianej przez prawo państwa, któ remu umowa o arbitraż podlega. Rozdział 9 Własność i inne prawa rzeczowe. Posiadanie Art. 4

1.

1. Własność i inne prawa rzeczowe podle gają prawu państwa, w którym znajduje się ich przed miot.

2. Nabycie i utrata własności, jak również nabycie i utrata oraz zmiana treści lub pierwszeństwa innych praw rzeczowych, podlegają prawu państwa, w któ rym przedmiot tych praw znajdował się w chwili, gdy nastąpiło zdarzenie pociągające za sobą wymienione skutki prawne. Art. 4

2. Prawa rzeczowe na statku powietrznym i wodnym oraz na pojeździe szynowym podlegają pra wu państwa, w którym statek lub pojazd jest wpisany do rejestru, a w razie braku rejestru lub wpisu do reje stru — prawu państwa macierzystego portu, stacji lub innego podobnego miejsca. Art. 4

3. Prawa rzeczowe na rzeczy w transporcie podlegają prawu państwa, z którego rzecz wysłano. Jeżeli z okoliczności wynika, iż prawa te są związane ściślej z prawem innego państwa, stosuje się prawo tego państwa. Art. 4

4. Prawo wynikające z zapisu papieru wartoś ciowego na rachunku prowadzonym w systemie rozra chunku papierów wartościowych, podlega prawu pań stwa, w którym prowadzony jest ten rachunek. Art. 4

5. Przepisy art. 41—44 stosuje się odpowied nio do posiadania. Rozdział 10 Własność intelektualna Art. 4

6.

1. Powstanie, treść i ustanie prawa włas ności intelektualnej podlegają prawu państwa, w któ rym ma miejsce korzystanie z tego prawa.

2. Przepis ust. 1 stosuje się także do rozporządzeń prawem własności intelektualnej oraz do ustalenia pierwszeństwa tych praw.

3. Do ochrony praw własności intelektualnej sto suje się prawo państwa, na podstawie którego docho dzi się ochrony. Art. 4

7. Uprawnienia pracownika wobec praco dawcy z tytułu praw własności intelektualnej związa nych z jego działalnością w ramach stosunku pracy podlegają prawu właściwemu dla tego stosunku. Rozdział 11 Sprawy małżeńskie Art. 4

8. O możności zawarcia małżeństwa rozstrzy ga w stosunku do każdej ze stron jej prawo ojczyste z chwili zawarcia małżeństwa. Art. 4

9.

1. Forma zawarcia małżeństwa podlega prawu państwa, w którym jest ono zawierane.

2. Jeżeli małżeństwo zawierane jest poza granica mi Rzeczypospolitej Polskiej, wystarczy zachowanie formy wymaganej przez prawo ojczyste obojga mał żonków albo przez wspólne prawo miejsca zamieszka nia lub zwykłego pobytu małżonków z chwili zawarcia małżeństwa. Art. 50. O skutkach braku możności oraz niezacho wania formy zawarcia małżeństwa rozstrzyga odpo wiednio prawo, o którym mowa w przepisach art. 48 i art. 49. Art. 5

1.

1. Stosunki osobiste i majątkowe między małżonkami podlegają każdoczesnemu wspólnemu prawu ojczystemu.

2. W razie braku wspólnego prawa ojczystego sto suje się prawo państwa, w którym oboje małżonkowie mają miejsce zamieszkania, a w razie braku miejsca zamieszkania w tym samym państwie — prawo pań stwa, w którym oboje małżonkowie mają miejsce zwy kłego pobytu. Jeżeli małżonkowie nie mają miejsca zwykłego pobytu w tym samym państwie, stosuje się prawo państwa, z którym małżonkowie w inny sposób są wspólnie najściślej związani. Art. 5

2.

1. Małżonkowie mogą poddać swe stosun ki majątkowe prawu ojczystemu jednego z nich albo prawu państwa, w którym jedno z nich ma miejsce za mieszkania lub miejsce zwykłego pobytu. Wyboru prawa można dokonać także przed zawarciem małżeń stwa.

2. Majątkowa umowa małżeńska podlega prawu wybranemu przez strony zgodnie z przepisem ust. 1. W razie braku wyboru prawa, do majątkowej umowy małżeńskiej stosuje się prawo właściwe dla stosun ków osobistych i majątkowych między małżonkami z chwili zawarcia umowy.

3. Dokonując wyboru prawa dla stosunków mająt kowych małżeńskich lub majątkowej umowy małżeń skiej wystarczy zachować formę przewidzianą dla ma jątkowych umów małżeńskich przez prawo wybrane lub prawo państwa, w którym do wyboru prawa do szło. Dziennik Ustaw Nr 80 — 4903 — Poz. 432

Art. 5

3.

1. Jeżeli małżonek i osoba trzecia będąca wierzycielem mają w chwili powstania zobowiązania miejsce zwykłego pobytu w tym samym państwie, prawo tego państwa stosuje się do oceny skuteczno ści małżeńskiego ustroju majątkowego wobec osób trzecich, chyba że osoba trzecia w chwili powstania zobowiązania znała charakter i treść tego ustroju lub przy dołożeniu należytej staranności mogła je poznać albo zostały dopełnione wymagania dotyczące jawno ści i wpisów przewidziane w prawie właściwym dla małżeńskiego ustroju majątkowego lub — w odniesie niu do praw rzeczowych na nieruchomościach — w prawie państwa, na którego terytorium nierucho mość się znajduje.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do odpo wiedzialności małżonka za zobowiązania zaciągnięte przez drugiego małżonka w sprawach wynikających z zaspokajania zwykłych potrzeb rodziny. Art. 5

4.

1. Rozwiązanie małżeństwa podlega wspól nemu prawu ojczystemu małżonków z chwili żądania rozwiązania małżeństwa.

2. W razie braku wspólnego prawa ojczystego mał żonków właściwe jest prawo państwa, w którym obo je małżonkowie mają w chwili żądania rozwiązania małżeństwa miejsce zamieszkania, a jeżeli małżonko wie nie mają w chwili żądania rozwiązania małżeń stwa wspólnego miejsca zamieszkania — prawo pań stwa, w którym oboje małżonkowie mieli ostatnio miejsce wspólnego zwykłego pobytu, jeżeli jedno z nich ma w nim nadal miejsce zwykłego pobytu.

3. W razie braku okoliczności rozstrzygających o właściwości prawa na podstawie przepisów ust. 1 i 2, do rozwiązania małżeństwa stosuje się prawo pol skie.

4. Postanowienia ust. 1—3 stosuje się odpowied nio do separacji. Rozdział 12 Stosunki między rodzicami a dzieckiem Art. 5

5.

1. Ustalenie i zaprzeczenie pochodzenia dziecka podlegają prawu ojczystemu dziecka z chwili jego urodzenia.

2. Jeżeli prawo ojczyste dziecka z chwili jego uro dzenia nie przewiduje sądowego ustalenia ojcostwa, do sądowego ustalenia ojcostwa stosuje się prawo oj czyste dziecka z chwili ustalenia pochodzenia dziecka.

3. Uznanie dziecka podlega prawu ojczystemu dziecka z chwili jego uznania. W razie gdy prawo to nie przewiduje uznania dziecka, stosuje się prawo oj czyste dziecka z chwili jego urodzenia, jeżeli to prawo uznanie przewiduje.

4. Uznanie dziecka poczętego lecz nienarodzonego podlega prawu ojczystemu matki z chwili uznania. Art. 5

6.

1. Prawo właściwe dla spraw z zakresu władzy rodzicielskiej i kontaktów z dzieckiem określa Konwencja o jurysdykcji, prawie właściwym, uznawa niu, wykonywaniu i współpracy w zakresie odpowie dzialności rodzicielskiej oraz środków ochrony dzieci, sporządzona w Hadze w dniu 19 października 1996 r. (Dz. Urz. UE L 151 z 11.06.2008, str. 39; Dz. U. z 2010 r. Nr 172, poz. 1158).

2. W razie zmiany zwykłego pobytu dziecka na po byt w państwie niebędącym stroną konwencji, o któ rej mowa w ust. 1, prawo tego państwa określa od chwili tej zmiany warunki stosowania środków podję tych w państwie dawnego zwykłego pobytu dziecka. Rozdział 13 Przysposobienie Art. 5

7.

1. Przysposobienie podlega prawu ojczy stemu przysposabiającego.

2. Przysposobienie wspólne przez małżonków pod lega ich wspólnemu prawu ojczystemu. W razie braku wspólnego prawa ojczystego stosuje się prawo pań stwa, w którym oboje małżonkowie mają miejsce za mieszkania, a w razie braku miejsca zamieszkania w tym samym państwie — prawo państwa, w którym oboje małżonkowie mają miejsce zwykłego pobytu. Jeżeli małżonkowie nie mają miejsca zwykłego poby tu w tym samym państwie, stosuje się prawo pań stwa, z którym małżonkowie w inny sposób są wspól nie najściślej związani. Art. 5

8. Przysposobienie nie może nastąpić bez za chowania przepisów prawa ojczystego osoby, która ma być przysposobiona, dotyczących zgody tej osoby, zgody jej przedstawiciela ustawowego oraz zezwole nia właściwego organu państwowego, a także ograni czeń przysposobienia z powodu zmiany dotychczaso wego miejsca zamieszkania na miejsce zamieszkania w innym państwie.

Rozdział 14 Opieka i kuratela Art. 5

9.

1. Prawo właściwe dla opieki i kurateli nad dzieckiem określa Konwencja o jurysdykcji, prawie właściwym, uznawaniu, wykonywaniu i współpracy w zakresie odpowiedzialności rodzicielskiej oraz środ ków ochrony dzieci, sporządzona w Hadze w dniu 19 października 1996 r.

2. W razie zmiany zwykłego pobytu dziecka na po byt w państwie niebędącym stroną konwencji, o któ rej mowa w ust. 1, prawo tego państwa określa od chwili tej zmiany warunki stosowania środków podję tych w państwie dawnego zwykłego pobytu dziecka. Art. 60.

1. Ustanowienie opieki albo kurateli lub in nych środków ochronnych dla osoby pełnoletniej podlega prawu ojczystemu tej osoby. Dziennik Ustaw Nr 80 — 4904 — Poz. 432



2. Jeżeli sąd polski orzeka o środkach, o których mowa w ust. 1, w stosunku do cudzoziemca mającego miejsce zamieszkania lub miejsce zwykłego pobytu w Rzeczypospolitej Polskiej, stosuje się prawo polskie.

3. Wykonywanie środków, o których mowa w ust. 1, podlega prawu państwa, na którego teryto rium ma miejsce zwykłego pobytu osoba, której te środki dotyczą.

4. W przypadkach, o których mowa w art. 1107 § 2 i 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. — Kodeks postę powania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn. zm.2)), stosuje się prawo polskie. To samo dotyczy wykonywania orzeczonych środków. Art. 6

1. Do kurateli dla osoby prawnej stosuje się prawo państwa, któremu osoba ta podlega. Art. 6

2. Dla kurateli do załatwienia poszczególnej sprawy stosuje się prawo państwa, któremu sprawa ta podlega. Rozdział 15 Obowiązki alimentacyjne Art. 6

3. Prawo właściwe dla zobowiązań alimenta cyjnych określa rozporządzenie Rady (WE) nr 4/2009 z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń oraz współpracy w zakresie zobowiązań alimentacyjnych (Dz. Urz. UE L 7 z 10.01.2009, str. 1).

Rozdział 16 Sprawy spadkowe Art. 6

4.

1. Spadkodawca w testamencie lub w in nym rozrządzeniu na wypadek śmierci może poddać sprawę spadkową swojemu prawu ojczystemu, prawu miejsca swojego zamieszkania albo prawu miejsca swojego zwykłego pobytu z chwili dokonania tej czyn ności lub z chwili swojej śmierci.

2. W razie braku wyboru prawa w sprawie spadko wej właściwe jest prawo ojczyste spadkodawcy z chwi li jego śmierci. Art. 6

5. Z zastrzeżeniem art. 66 o ważności testa mentu i innych rozrządzeń na wypadek śmierci roz strzyga prawo ojczyste spadkodawcy z chwili dokona nia tych czynności. Art. 6

6.

1. Prawo właściwe dla formy testamentu i jego odwołania określa Konwencja dotycząca kolizji praw w przedmiocie formy rozporządzeń testamento wych, sporządzona w Hadze dnia 5 października 1961 r. (Dz. U. z 1969 r. Nr 34, poz. 284).

2. Prawo wskazane na podstawie ust. 1 stosuje się odpowiednio do formy innych rozrządzeń na wypadek śmierci. Rozdział 17 Inne stosunki prawne Art. 6

7. W razie braku wskazania prawa właściwe go w niniejszej ustawie, przepisach szczególnych, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej ratyfiko wanych umowach międzynarodowych i prawie Unii Europejskiej, do stosunku objętego zakresem niniej szej ustawy należy stosować prawo państwa, z którym stosunek ten jest najściślej związany. Art. 6

8. Do stosunków prawnych objętych niniej szą ustawą nie stosuje się art. 3 ust. 1, art. 6 i art. 7 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. — Prawo lotnicze (Dz. U. z 2006 r. Nr 100, poz. 696, z późn. zm.3)).

2) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1965 r. Nr 15, poz. 113, z 1974 r. Nr 27, poz. 157 i Nr 39, poz. 231, z 1975 r. Nr 45, poz. 234, z 1982 r. Nr 11, poz. 82 i Nr 30, poz. 210, z 1983 r. Nr 5, poz. 33, z 1984 r. Nr 45, poz. 241 i 242, z 1985 r. Nr 20, poz. 86, z 1987 r. Nr 21, poz. 123, z 1988 r. Nr 41, poz. 324, z 1989 r. Nr 4, poz. 21 i Nr 33, poz. 175, z 1990 r. Nr 14, poz. 88, Nr 34, poz. 198, Nr 53, poz. 306, Nr 55, poz. 318 i Nr 79, poz. 464, z 1991 r. Nr 7, poz. 24, Nr 22, poz. 92 i Nr 115, poz. 496, z 1993 r. Nr 12, poz. 53, z 1994 r. Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 83, poz. 417, z 1996 r. Nr 24, poz. 110, Nr 43, poz. 189, Nr 73, poz. 350 i Nr 149, poz. 703, z 1997 r. Nr 43, poz. 270, Nr 54, poz. 348, Nr 75, poz. 471, Nr 102, poz. 643, Nr 117, poz. 752, Nr 121, poz. 769 i 770, Nr 133, poz. 882, Nr 139, poz. 934, Nr 140, poz. 940 i Nr 141, poz. 944, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 757, z 1999 r. Nr 52, poz. 532, z 2000 r. Nr 22, poz. 269 i 271, Nr 48, poz. 552 i 554, Nr 55, poz. 665, Nr 73, poz. 852, Nr 94, poz. 1037, Nr 114, poz. 1191 i 1193 i Nr 122, poz. 1314, 1319 i 1322, z 2001 r. Nr 4, poz. 27, Nr 49, poz. 508, Nr 63, poz. 635, Nr 98, poz. 1069, 1070 i 1071, Nr 123, poz. 1353, Nr 125, poz. 1368 i Nr 138, poz. 1546, z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 26, poz. 265, Nr 74, poz. 676, Nr 84, poz. 764, Nr 126, poz. 1069 i 1070, Nr 129, poz. 1102, Nr 153, poz. 1271, Nr 219, poz. 1849 i Nr 240, poz. 2058, z 2003 r. Nr 41, poz. 360, Nr 42, poz. 363, Nr 60, poz. 535, Nr 109, poz. 1035, Nr 119, poz. 1121, Nr 130, poz. 1188, Nr 139, poz. 1323, Nr 199, poz. 1939 i Nr 228, poz. 2255, z 2004 r. Nr 9, poz. 75, Nr 11, poz. 101, Nr 68, poz. 623, Nr 91, poz. 871, Nr 93, poz. 891, Nr 121, poz. 1264, Nr 162, poz. 1691, Nr 169, poz. 1783, Nr 172, poz. 1804, Nr 204, poz. 2091, Nr 210, poz. 2135, Nr 236, poz. 2356 i Nr 237, poz. 2384, z 2005 r. Nr 13, poz. 98, Nr 22, poz. 185, Nr 86, poz. 732, Nr 122, poz. 1024, Nr 143, poz. 1199, Nr 150, poz. 1239, Nr 167, poz. 1398, Nr 169, poz. 1413 i 1417, Nr 172, poz. 1438, Nr 178, poz. 1478, Nr 183, poz. 1538, Nr 264, poz. 2205 i Nr 267, poz. 2258, z 2006 r. Nr 12, poz. 66, Nr 66, poz. 466, Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 186, poz. 1379, Nr 208, poz. 1537 i 1540, Nr 226, poz. 1656 i Nr 235, poz. 1699, z 2007 r. Nr 7, poz. 58, Nr 47, poz. 319, Nr 50, poz. 331, Nr 99, poz. 662, Nr 106, poz. 731, Nr 112, poz. 766 i 769, Nr 115, poz. 794, Nr 121, poz. 831, Nr 123, poz. 849, Nr 176, poz. 1243, Nr 181, poz. 1287, Nr 192, poz. 1378 i Nr 247, poz. 1845, z 2008 r. Nr 59, poz. 367, Nr 96, poz. 609 i 619, Nr 110, poz. 706, Nr 116, poz. 731, Nr 119, poz. 772, Nr 120, poz. 779, Nr 122, poz. 796, Nr 171, poz. 1056, Nr 220, poz. 1431, Nr 228, poz. 1507, Nr 231, poz. 1547 i Nr 234, poz. 1571, z 2009 r. Nr 26, poz. 156, Nr 67, poz. 571, Nr 69, poz. 592 i 593, Nr 131, poz. 1075, Nr 179, poz. 1395 i Nr 216, poz. 1676, z 2010 r. Nr 3, poz. 13, Nr 7, poz. 45, Nr 40, poz. 229, Nr 108, poz. 684, Nr 109, poz. 724, Nr 125, poz. 842, Nr 152, poz. 1018, Nr 155, poz. 1037, Nr 182, poz. 1228, Nr 197, poz. 1307, Nr 215, poz. 1418, Nr 217, poz. 1435 i Nr 241, poz. 1621 oraz z 2011 r. Nr 34, poz. 173.

3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 141, poz. 1008, Nr 170, poz. 1217 i Nr 249, poz. 1829, z 2007 r. Nr 50, poz. 331 i Nr 82, poz. 558, z 2008 r. Nr 97, poz. 625, Nr 144, poz. 901, Nr 177, poz. 1095, Nr 180, poz. 1113 i Nr 227, poz. 1505, z 2009 r. Nr 18, poz. 97 i Nr 42, poz. 340 oraz z 2010 r. Nr 47, poz. 278 i Nr 182, poz. 1228. Dziennik Ustaw Nr 80 — 4905 — Poz. 432

Rozdział 18 Zmiany w przepisach obowiązujących Art. 6

9. W ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. — Ko deks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.4)) uchy la się art. 44911. Art. 70. W ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. — Ko deks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.5)) uchyla się art. 6. Art. 7

1. W ustawie z dnia 23 maja 1991 r. o pracy na morskich statkach handlowych (Dz. U. Nr 61, poz. 258, z późn. zm.6)) uchyla się art. 2. Art. 7

2. W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usłu gach turystycznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 223, poz. 2268, z późn. zm.7)) w art. 11b ust. 1 otrzymuje brzmienie: „

1. Nie można w drodze umowy wyłączyć lub ograni czyć odpowiedzialności określonej w art. 11a, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.”. Art. 7

3. W ustawie z dnia 2 marca 2000 r. o ochro nie niektórych praw konsumentów oraz o odpowie dzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt nie bezpieczny (Dz. U. Nr 22, poz. 271, z późn. zm.8)) art. 17 otrzymuje brzmienie: „Art. 1

7. Nie można w drodze umowy wyłączyć lub ograniczyć praw konsumenta określonych w art. 1—16e.”. Art. 7

4. W ustawie z dnia 20 lipca 2001 r. o kredy cie konsumenckim (Dz. U. Nr 100, poz. 1081, z późn. zm.9)) art. 17 otrzymuje brzmienie: „Art. 1

7. Postanowienia umowne nie mogą wyłączać ani ograniczać uprawnień konsumenta prze widzianych w ustawie. W takich przypad kach stosuje się przepisy ustawy.”. Art. 7

5. W ustawie z dnia 18 września 2001 r. — Kodeks morski (Dz. U. z 2009 r. Nr 217, poz. 1689 oraz z 2010 r. Nr 127, poz. 85

7) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 355: a) uchyla się § 1 i § 3; b) § 4 otrzymuje brzmienie: „

§4. Do przywilejów na statku i na ładunku sto suje się prawo państwa, w którym docho dzone jest przed sądem roszczenie o za spokojenie wierzytelności zabezpieczonej przywilejem.”;

2) art. 356 otrzymuje brzmienie: „Art. 35

6. Jeżeli właściwość prawa zależy od miej sca zdarzenia, to za miejsce zdarzenia, które nastąpiło na statku morskim znaj dującym się poza terytorium państwa nadbrzeżnego, uważa się państwo jego bandery.”;

3) uchyla się art. 358 i art. 359. Art. 7

6. W ustawie z dnia 3 lipca 2002 r. — Prawo lotnicze (Dz. U. z 2006 r. Nr 100, poz. 696, z późn. zm.

10) ) wprowadza się następujące zmiany:

4) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1971 r. Nr 27, poz. 252, z 1976 r. Nr 19, poz. 122, z 1982 r. Nr 11, poz. 81, Nr 19, poz. 147 i Nr 30, poz. 210, z 1984 r. Nr 45, poz. 242, z 1985 r. Nr 22, poz. 99, z 1989 r. Nr 3, poz. 11, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, Nr 55, poz. 321 i Nr 79, poz. 464, z 1991 r. Nr 107, poz. 464 i Nr 115, poz. 496, z 1993 r. Nr 17, poz. 78, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, Nr 85, poz. 388 i Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 83, poz. 417, z 1996 r. Nr 114, poz. 542, Nr 139, poz. 646 i Nr 149, poz. 703, z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 115, poz. 741, Nr 117, poz. 751 i Nr 157, poz. 1040, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 758, z 1999 r. Nr 52, poz. 532, z 2000 r. Nr 22, poz. 271, Nr 74, poz. 855 i 857, Nr 88, poz. 983 i Nr 114, poz. 1191, z 2001 r. Nr 11, poz. 91, Nr 71, poz. 733, Nr 130, poz. 1450 i Nr 145, poz. 1638, z 2002 r. Nr 113, poz. 984 i Nr 141, poz. 1176, z 2003 r. Nr 49, poz. 408, Nr 60, poz. 535, Nr 64, poz. 592 i Nr 124, poz. 1151, z 2004 r. Nr 91, poz. 870, Nr 96, poz. 959, Nr 162, poz. 1692, Nr 172, poz. 1804 i Nr 281, poz. 2783, z 2005 r. Nr 48, poz. 462, Nr 157, poz. 1316 i Nr 172, poz. 1438, z 2006 r. Nr 133, poz. 935 i Nr 164, poz. 1166, z 2007 r. Nr 80, poz. 538, Nr 82, poz. 557 i Nr 181, poz. 1287, z 2008 r. Nr 116, poz. 731, Nr 163, poz. 1012, Nr 220, poz. 1425 i 1431 i Nr 228, poz. 1506, z 2009 r. Nr 42, poz. 341, Nr 79, poz. 662 i Nr 131, poz. 1075 oraz z 2010 r. Nr 40, poz. 222 i Nr 155, poz. 1037.

5) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 717, z 1999 r. Nr 99, poz. 1152, z 2000 r. Nr 19, poz. 239, Nr 43, poz. 489, Nr 107, poz. 1127 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 11, poz. 84, Nr 28, poz. 301, Nr 52, poz. 538, Nr 99, poz. 1075, Nr 111, poz. 1194, Nr 123, poz. 1354, Nr 128, poz. 1405 i Nr 154, poz. 1805, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 135, poz. 1146, Nr 196, poz. 1660, Nr 199, poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679, z 2003 r. Nr 166, poz. 1608 i Nr 213, poz. 2081, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 99, poz. 1001, Nr 120, poz. 1252 i Nr 240, poz. 2407, z 2005 r. Nr 10, poz. 71, Nr 68, poz. 610, Nr 86, poz. 732 i Nr 167, poz. 1398, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 133, poz. 935, Nr 217, poz. 1587 i Nr 221, poz. 1615, z 2007 r. Nr 64, poz. 426, Nr 89, poz. 589, Nr 176, poz. 1239, Nr 181, poz. 1288 i Nr 225, poz. 1672, z 2008 r. Nr 93, poz. 586, Nr 116, poz. 740, Nr 223, poz. 1460 i Nr 237, poz. 1654, z 2009 r. Nr 6, poz. 33, Nr 56, poz. 458, Nr 58, poz. 485, Nr 98, poz. 817, Nr 99, poz. 825, Nr 115, poz. 958, Nr 157, poz. 1241 i Nr 219, poz. 1704, z 2010 r. Nr 105, poz. 655, Nr 135, poz. 912, Nr 182, poz. 1228, Nr 224, poz. 1459, Nr 249, poz. 1655 i Nr 254, poz. 1700 oraz z 2011 r. Nr 36, poz. 181 i Nr 63, poz. 322.

6) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1994 r. Nr 113, poz. 547, z 1998 r. Nr 113, poz. 717, z 2000 r. Nr 109, poz. 1156, z 2002 r. Nr 240, poz. 2060, z 2003 r. Nr 229, poz. 2277, z 2004 r. Nr 96, poz. 959 oraz z 2007 r. Nr 21, poz. 125.

7) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 273, poz. 2703, z 2005 r. Nr 175, poz. 1462, z 2006 r. Nr 220, poz. 1600, z 2008 r. Nr 180, poz. 1112 oraz z 2010 r. Nr 106, poz. 672.

8) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 144, poz. 1204, z 2003 r. Nr 84, poz. 774 i Nr 188, poz. 1837, z 2004 r. Nr 96, poz. 959 i Nr 116, poz. 1204, z 2005 r. Nr 122, poz. 1021, z 2008 r. Nr 171, poz. 1056 oraz z 2009 r. Nr 201, poz. 1540.

9) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 109, poz. 1030, z 2004 r. Nr 96, poz. 959 i Nr 162, poz. 1693 oraz z 2005 r. Nr 157, poz. 1316.

10) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 141, poz. 1008, Nr 170, poz. 1217 i Nr 249, poz. 1829, z 2007 r. Nr 50, poz. 331 i Nr 82, poz. 558, z 2008 r. Nr 97, poz. 625, Nr 144, poz. 901, Nr 177, poz. 1095, Nr 180, poz. 1113 i Nr 227, poz. 1505, z 2009 r. Nr 18, poz. 97 i Nr 42, poz. 340 oraz z 2010 r. Nr 47, poz. 278 i Nr 182, poz. 1228. Dziennik Ustaw Nr 80 — 4906 — Poz. 432



1) w art. 1 ust. 4 otrzymuje brzmienie: „

4. Przepisów prawa lotniczego nie stosuje się do lotnictwa państwowego, z wyjątkiem prze pisów art. 1 ust. 6, art. 2, art. 3—9, art. 14, art. 33, art. 35 ust. 2, art. 43, art. 44, art. 60, art. 74, art. 75, art. 76 ust. 2, art. 89, art. 92, art. 119—125, art. 128, art. 130, art. 133, art. 140, art. 149 i art. 150 ustawy, oraz z za strzeżeniem ust. 5.”;

2) uchyla się art. 10;

3) w art. 11 uchyla się ust. 1;

4) uchyla się art. 12 i art. 13;

5) w art. 15 uchyla się ust. 2. Art. 7

7. W ustawie z dnia 27 lipca 2002 r. o szcze gólnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 141, poz. 1176, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, z 2009 r. Nr 115, poz. 960 oraz z 2011 r. Nr 34, poz. 16

9) art. 11 otrzymuje brzmienie: „Art. 1

1. Uprawnień unormowanych w niniejszej ustawie nie można wyłączyć ani ograniczyć w drodze umowy zawartej przed zawiado mieniem sprzedawcy o niezgodności towa ru konsumpcyjnego z umową. W szczegól ności nie można tego dokonać przez oświad czenie kupującego, że wie o wszelkich nie zgodnościach towaru z umową.”. Art. 7

8. W ustawie z dnia 22 maja 2003 r. o działal ności ubezpieczeniowej (Dz. U. z 2010 r. Nr 11, poz. 66, z późn. zm.11)) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 129 uchyla się ust. 3—5;

2) uchyla się art. 130. Art. 7

9. W ustawie z dnia 22 maja 2003 r. o ubez pieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Fun duszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. Nr 124, poz. 1152, z późn. zm.12)) w art. 3 uchyla się ust. 2. Rozdział 19 Przepisy końcowe Art. 80. Traci moc ustawa z dnia 12 listopada 1965 r. — Prawo prywatne międzynarodowe (Dz. U. Nr 46, poz. 290, z 1995 r. Nr 83, poz. 417 oraz z 1999 r. Nr 52, poz. 532), z wyjątkiem przepisów odno szących się do zobowiązań alimentacyjnych, które w tym zakresie pozostają w mocy do dnia 17 czerw ca 2011 r. Art. 8

1. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 63, który wchodzi w życie z dniem 18 czerwca 2011 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: B. Komorowski 1

2) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 26, poz. 225, Nr 96, poz. 959, Nr 141, poz. 1492, Nr 273, poz. 2703 i Nr 281, poz. 2778, z 2005 r. Nr 167, poz. 1396, z 2006 r. Nr 157, poz. 1119, z 2007 r. Nr 49, poz. 328, Nr 82, poz. 557, Nr 102, poz. 691 i Nr 133, poz. 922, z 2008 r. Nr 225, poz. 1486, z 2009 r. Nr 91, poz. 739 i Nr 97, poz. 802 oraz z 2010 r. Nr 28, poz. 145 i Nr 43, poz. 246. 1

1) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r. Nr 81, poz. 530, Nr 126, poz. 853 i Nr 127, poz. 858 oraz z 2011 r. Nr 75, poz. 398.

Status prawny: obowiązujący
Data ogłoszenia: 2011-06-17
Data wydania: 2011-05-27
Data wejścia w życie: 2011-05-27
Data obowiązywania: 2011-05-27
Organ wydający: SEJM
Dziennik Ustaw: M.P. 2011 nr 47 poz. 522